Από αουτσάιντερ η ελληνική ομάδα του Λαβάλ έφτασε στο θρίαμβο!
Υπάρχουν φορές, που η περιγραφή μιας ιστορίας μοιάζει με παραμύθι. Στην περίπτωσή μας, έχουμε να κάνουμε με μία αθλητική ιστορία. Νέοι άνθρωποι, Έλληνες του Λαβάλ, σχημάτισαν μία (όπως αποδείχτηκε) εξαιρετική ομάδα χόκεϊ. Όχι το κλασικό άθλημα που γνωρίζουμε στον πάγο. Μία παραλλαγή που παίζεται σε όλο τον κόσμο, το χόκεϊ δαπέδου (floorball).
Αποφάσισαν να λάβουν συμμετοχή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, που διεξήχθη στον Άγιο Δομήνικο, με αντιπάλους ομάδες «μεγαθήρια», όπως ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, η ομάδα του Κεμπέκ αλλά και οι Σλοβάκοι και οι Τσέχοι, παραδοσιακές δυνάμεις σε κάθε… μορφής χόκεϊ. Οι Έλληνες του Λαβάλ πήγαν να παίξουν, έχοντας την προσδοκία για μία άξια εκπροσώπηση, αν και στο πίσω… μέρος του μυαλού τους φαντάζονταν κάποιο μετάλλιο. Αλλά το… χρυσό; «Πολύ δύσκολο» θα σκέφτονταν κάποιοι (ίσως οι περισσότεροι) από την ομάδα. Αυτό θα άγγιζε τα όρια του… ευφάνταστου, του παραμυθιού. Ποιος είπε όμως, ότι αν διαθέτεις τα… απαιτούμενα συστατικά (ψυχή, θάρρος, ικανότητες κ.ά.) δεν μπορείς να μετατρέψεις το παραμύθι σε… πραγματικότητα;
Για να μην σας κουράζουμε, τα ελληνόπουλα που βρέθηκαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έφτασαν μέχρι το τέρμα! Και φόρεσαν στο λαιμό τους το χρυσό μετάλλιο! Από εμάς στα ΝΕΑ, πολλά συγχαρητήρια! Η συνέχεια, η περιγραφή των αγώνων, ανήκει στην ίδια την ομάδα, όπως τη βίωσαν δηλαδή καθ’ όλη τη διάρκεια του τουρνουά, μέσα από τις τέσσερις γραμμές των γηπέδων. Το παραμύθι, που έγινε πραγματικότητα, αρχίζει:
ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΧΤΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΨΥΧΗ, ΟΧΙ ΜΕ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΑ
Ο αρχιτέκτονας αυτού του θαύματος ήταν ο πρόεδρος της ομάδας, Μάνι Μαβρούδης, ένας άνθρωπος που πέταξε την παράδοση στο παράθυρο και εμπιστεύτηκε κάτι πολύ πιο ισχυρό από αναφορές scouting και υπολογιστικά φύλλα – τη χημεία. Με την υποστήριξη του Άνταμ Ριντ, εργάστηκαν ως ενιαίο σύνολο για να στρατολογήσουν, να εξασφαλίσουν και να συνθέσουν την τέλεια ομάδα παικτών.
Δεν υπήρξαν δοκιμαστικά. Δεν υπήρξαν προπονητικά καμπ. Δεν υπήρξε μακροπρόθεσμο πλάνο.
Ο Μάνι διάλεξε με το χέρι ένα ρόστερ από φίλους, συμπολεμιστές και μαχητές που εμπιστευόταν με τη ζωή του – παίκτες που είχαν παίξει ο ένας εναντίον του άλλου για χρόνια σε διαφορετικά πρωταθλήματα, αλλά ποτέ μαζί. Μια πραγματική «συμμαχία αουτσάιντερ» με ένα κοινό χαρακτηριστικό: Όλοι ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν για τον άνθρωπο δίπλα τους. Αυτό ήταν το όραμα. Αυτό ήταν το ρίσκο. Αυτό έγινε το θαύμα.
ΟΜΙΛΟΣ: ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ
ΣΠΙΘΕΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ
Νίκη-Σοκ 4–3 επί της Σλοβακίας: Ξεκίνησε αθόρυβα, αλλά εμφατικά. Αντιμετωπίζοντας τη Σλοβακία στον εναρκτήριο αγώνα, η Ελλάδα σόκαρε το τουρνουά με νίκη 4–3, ανακοινώνοντας στον κόσμο ότι δεν ήρθε για τουρισμό.
Η Μονομαχία με τους Τσέχους: Ύστερα ήρθαν οι Τσέχοι – σκληροί, αδυσώπητοι, ανελέητοι. Ο αγώνας ήταν τόσο σωματικός, τόσο χαοτικός, τόσο «μονομαχικός» που οι διοργανωτές ενημέρωσαν τους προέδρους των ομάδων ότι η διαιτησία θα άλλαζε την επόμενη μέρα λόγω της έντασης. Η Ελλάδα χάνει με 5–2. Ρεκόρ: 1–1. Πληγωμένη, αλλά ξύπνια…
Καθοριστική Κατάρρευση απέναντι στο Team Quebec: Με προβάδισμα 2–1 απέναντι στη διαχρονική υπερδύναμη Team Quebec, η Ελλάδα άφησε τον αγώνα να γλιστρήσει, χάνοντας 4–2. Μια συντριπτική στιγμή – που θα μπορούσε να είχε τελειώσει τα πάντα. Ο προπονητής Πίτερ Χιώτης το ένιωσε βαθιά: «Θυμάμαι να κάθομαι στο 1–2… και δεν βγήκα με την ομάδα εκείνο το βράδυ. Κλείστηκα στο δωμάτιό μου σκεπτόμενος πώς θα το γυρίσω». Αυτό που συνέβη μετά θα όριζε το τουρνουά.
Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ:
ΒΟΡΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΑΔΑΣ
Δήλωση Ισχύος: 4–0 επί της Βόρειας Αμερικής
Με την πλάτη στον τοίχο, η Ελλάδα έκανε τη μεγαλύτερη δήλωση του ομίλου – μια κυριαρχική νίκη 4–0 επί της Team North America. Η ενέργεια άλλαξε. Η πίστη άρχισε να εισχωρεί.
Το Αδιανόητο: Ο αποκλεισμός του Καναδά!
Καναδάς. Ο γίγαντας. Η δυναστεία. Η ομάδα που κανείς δε νικά. Αλλά κάποιος ξέχασε να το πει στην Ελλάδα. Χάρη στην ηρωική απόδοση των τερματοφυλάκων αδελφών Οικονομάκη, η Ελλάδα κράτησε ανέπαφη την εστία και νίκησε τον Καναδά 2–0, μια τόσο συγκλονιστική νίκη που αντήχησε σε όλο το τουρνουά.
Συντριβή των ΗΠΑ: 6–2
Η Ελλάδα ολοκλήρωσε τον όμιλο διαλύοντας τις ΗΠΑ με 6–2, εξασφαλίζοντας τη δεύτερη θέση συνολικά και δηλώνοντας επίσημα διεκδικήτρια. Καθόλου άσχημα, για μια ομάδα που στήθηκε την τελευταία στιγμή.
ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΑ:
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΟΛΗ 8–1
Η ρεβάνς με τις ΗΠΑ περίμενε. Και αυτή τη φορά, η Ελλάδα δε νίκησε απλά, τους διέλυσε με 8–1! Μια κατεδάφιση τόσο ολοκληρωτική, που προκάλεσε σεισμό στο τουρνουά. Η Ελλάδα δεν ήταν πια «ωραία ιστορία». Ήταν πρόβλημα…
ΗΜΙΤΕΛΙΚΑ: ΕΚΔΙΚΗΣΗ…
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ TEAM QUEBEC
Πίσω με 2–0 απέναντι στην ίδια ομάδα που την είχε συντρίψει νωρίτερα, το θαύμα της Ελλάδας έμοιαζε να τελειώνει. Αλλά οι αουτσάιντερ δεν πεθαίνουν αθόρυβα. Πάλεψαν. Ισοφάρισαν.
Και τότε ήρθε ο εκτελεστής. Ο Καρλ Γκίνγκρας – ο «sniper» – το τελείωσε στα πέναλτι. «Όταν είδα την μπάλα να μπαίνει… ήξερα ότι μόλις γράψαμε ιστορία» είπε ο πρόεδρος Μάνι Μαβρούδης. Η Ελλάδα πήγαινε στον ΤΕΛΙΚΟ ΧΡΥΣΟΥ ΜΕΤΑΛΛΙΟΥ.
Ο ΤΕΛΙΚΟΣ: ΕΛΛΑΔΑ – ΚΑΝΑΔΑΣ.
Η ΜΟΙΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ…
Ο Καναδάς χτύπησε πρώτος. Η Ελλάδα απαντά. Μια υπέροχη ασίστ του Μαβρούδη στον Τιμ Λαντζιάνε. Ξανά, ο Καναδάς παίρνει προβάδισμα, και ξανά η Ελλάδα απαντά με τον Φραγκιουδάκη να βρίσκει τον αρχηγό Παναγιώτη Καρβουνιάρη, που ισοφαρίζει λίγα λεπτά πριν το τέλος. Οποιαδήποτε άλλη ομάδα θα είχε λυγίσει. Αλλά αυτή δεν ήταν οποιαδήποτε ομάδα. Ήταν η ομάδα της Greek Ball Hockey Federation. Το πέναλτι που ακολούθησε ήταν μάθημα πίεσης. Μετά από πέντε εκτελέσεις πέναλτι… ισοπαλία! Ο Καναδάς είχε την ευκαιρία να προηγηθεί – αλλά ο Οικονομάκης έκανε μια τεράστια απόκρουση, δίνοντας στην Ελλάδα την ευκαιρία να κερδίσει τα πάντα. Πανδαιμόνιο. Και τότε, η στιγμή που δε θα ξεχαστεί ποτέ.
Ο ΚΑΡΛ ΓΚΙΝΓΚΡΑΣ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΡΥΛΟΣ
Πρώτος σκόρερ. Το βάρος ενός έθνους στους ώμους του. Προχώρησε αργά. Χόρεψε. Έχασε την μπάλα. Ο κόσμος πάγωσε. Αλλά σαν τον Μπόμπι Ορ με sneakers, ο Γκίνγκρας βούτηξε, έφτασε, σάρωσε, και… σκόραρε! Ο πάγκος εξερράγη. Οι παίκτες πήδηξαν πάνω από τα κάγκελα. Άνδρες έκλαψαν. Η ιστορία γράφτηκε. Η ΕΛΛΑΔΑ ΗΤΑΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ!
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΡΥΣΟ
ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Αυτό δεν ήταν απλώς μια νίκη. Δεν ήταν απλώς ένα πρωτάθλημα. Ήταν η ελληνική στιγμή τύπου EURO 2004 – ένα αδύνατο, απίστευτο, χολιγουντιανός θρίαμβος, εμποτισμένος με ψυχή, αδελφοσύνη και άρνηση να τα παρατήσει.
Μια ομάδα αουτσάιντερ. Μια ομάδα χωρίς δοκιμαστικά. Μια ομάδα χτισμένη στην εμπιστοσύνη και όχι στο βιογραφικό. Και τώρα… Μια ομάδα παγκόσμιων πρωταθλητών.
ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΝΙΕΣ
Το «Θαύμα στο Dek» του 2025 θα διηγείται όπως μιλούν οι Έλληνες για το EURO 2004: Με δυσπιστία. Με υπερηφάνεια. Με δέος. Γιατί μερικές φορές, στον αθλητισμό, το σύμπαν γράφει μια ιστορία τόσο ποιητική, τόσο απίθανη, τόσο γεμάτη ψυχή, που γίνεται αθάνατη.
Αυτή ήταν η ιστορία. Η Team Greece δεν κέρδισε απλώς ένα τουρνουά. Ξαναέγραψε τι είναι δυνατό να συμβεί. Χάραξε το όνομά της στην ιστορία. Ενέπνευσε ένα έθνος.
Και το έκανε ξεκινώντας ως αουτσάιντερ, φτάνοντας στο «χρυσό» σαν μία «γροθιά» με παίκτες που έπαιζαν «όλοι για έναν, ένας για όλους». Μαχητές και αδελφωμένοι. Θαύμα στο Dek. Για πάντα!
Η «ΧΡΥΣΗ» ΟΜΑΔΑ
Την ελληνική αποτελούσαν οι εξής αθλητές: Καρλ Γκινγκράς, Παναγιώτης Καρβουνιάρης, Κώστας Κακίβελης, Νίκος Κοκοβίδης, Περικλής Στρουμπάκης, Μαρίνος Δεστούνης, Άγγελος Κακίβελης, Μανώλης Μαυρουδής, Άνταμ Ριντ, Κωνσταντίνος Φραγκιουδάκης, Χρήστος Οικονομάκης, Τίμοθι Λαντζιάνο, Άγγελος Οικονομάκης, Χριστόφορος Σταμαδιάνος.
Προπονητής: Παναγιώτης Χιώτης
Βοηθός προπονητή: Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος
Εκπαιδευτής και διαχειριστής εξοπλισμού: Μιχάλης Τζουβαδάκης
