Καθώς περιμένουμε να αναγνωριστεί από την Καναδική βουλή ο μήνας Μάρτιος, ως μήνας της Ελληνικής κληρονομιάς, μια άλλη παροικία, για άλλη μια χρονιά, γιόρτασε το μήνα Ιανουάριο, το δικό της μήνα κληρονομιάς. Πρόκειται για το Μήνα Ταμιλικής Κληρονομιάς. Ο μήνας συνδέεται με το Thai Pongal, μία από τις σημαντικότερες εορτές ευχαριστίας των Ταμίλ, που σηματοδοτεί ανανέωση και ελπίδα.
Συγκεκριμένα, την Κυριακή 18 Ιανουαρίου, πάνω από 3.000 άτομα της παροικίας των Ταμίλ, γιόρτασαν το μήνα της κληρονομιάς τους. Στη μεγάλη εκδήλωση που έγινε στο CHATEAU ROYAl, συμμετείχαν από όλα τα επίπεδα των κυβερνήσεων – Καναδά, Κεμπέκ και Δήμοι – πάρα πολλοί πολιτικοί, ακόμα και υπουργοί, όπως ο υπουργός Κληρονομιάς του Καναδά Marc Miller, καθώς και η δήμαρχος του Μόντρεαλ Soraya Martinez. Βλέπετε, η οντότητα που παρουσιάζει η παροικία των Ταμίλ, δεν περνά απαρατήρητη στα διάφορα πολιτικά επίπεδα…
Δεν ξέρω πως τα κατάφεραν, αλλά το βρίσκω παράδοξο ότι το 2016, κατάφεραν να περάσουν ομόφωνα από την Καναδική βουλή το ψήφισμα Μ-24 που αναγνωρίζει και τιμά τη συμβολή των Ταμίλ – Καναδών, καθιερώνοντας το μήνα Ιανουάριο ως το Μήνα Κληρονομιάς των Ταμίλ.
Και το βρίσκω παράδοξο, διότι η παροικία των Ταμίλ έφθασε στον Καναδά μόλις τη δεκαετία του ’80, ενώ η δικιά μας παροικία συμβάλει στη κοινωνία και στην οικονομική ανάπτυξη του Καναδά από το 19ο αιώνα!
Αξίζει να ξέρουμε, ότι πριν τις προηγούμενες καναδικές εκλογές υπήρχαν 6 άτομα Ταμίλ στα έδρανα της Καναδικής βουλής. Με ιδιαίτερη πολιτική άνοδο της νυν υπουργού εξωτερικών του Καναδά, Anita Anand. Από το 2019, η Anand έχει υπηρετήσει στα πιο κύρια υπουργεία της καναδικής κυβέρνησης, όπως: Εξωτερικών, Βιομηχανίας, Μεταφορών, Εμπορίου, Θησαυροφυλακίου, Εθνικής Άμυνας και Δημόσιων Προμηθειών! Επιπλέον, στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025, εξελέγησαν και άλλα δύο άτομα Ταμιλικής καταγωγής.
Θα μου πείτε, κι εμείς έχουμε τρία άτομα στην ομοσπονδιακή φιλελεύθερη κυβέρνηση, τις Λαμπροπούλου και Κουτράκη, και τον Φραγκισκάτο, καθώς και τη Niki Ashton του NDP. Πιστεύω όμως, ότι θα έπρεπε να είχαμε περισσότερα άτομα στο κοινοβούλιο του Καναδά, καθώς και στα άλλα πολιτικά επίπεδα της χώρας. Επίσης, πάλι μας «τρώνε» οι Ταμίλ, μια και έχουν υπουργό από το 2019.
Εδώ πρέπει να σημειώσω, ότι η μη επανεκλογή της Μαίρη Ντέρου θα έχει γενικά επιπτώσεις στην παροικία μας και στους συμπάροικους, που τώρα πολλοί από αυτούς κατάλαβαν, ότι η γραμμή επικοινωνίας που είχαν στην περιοχή του Παρκ Εξτένσιον «κόπηκε» λόγω αμέλειας και απάθειας.
ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ…
Εκτός από την αναγνώριση του Ιανουαρίου ως μήνας κληρονομιάς των Ταμίλ, η Καναδική κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει και άλλους Μήνες Κληρονομιάς: Ο Φεβρουάριος αναγνωρίστηκε το 1995 μήνας της Ιστορίας των Μαύρων, ο Μάρτιος έχει αναγνωριστεί από το 2017 Μήνας Κληρονομιάς των Ιρλανδών.
Ερώτηση: Εφόσον ο Μήνας Μάρτιος είναι για την κληρονομιά των Ιρλανδών, θα μπορούσε επίσης να αναγνωριστεί και ως Μήνας Ελληνικής Κληρονομιάς; Την απάντηση θα τη βρούμε παρακάτω, στο Μήνα Μάιο. Πριν όμως να ξέρουμε, ότι ο Απρίλιος αναγνωρίστηκε το 2019 ως Μήνας Κληρονομιάς των Σιχ.
Και ερχόμαστε στο Μάιο. Αυτός ο μήνας είναι αναγνωρισμένος από το 2002 ως Μήνας Κληρονομιάς των Ασιατών, από το 2018 ως Μήνας Κληρονομιάς των Εβραίων και από το 2019 ως Μήνας Κληρονομιάς των Πολωνών. Ο δε Ιούνιος είναι αναγνωρισμένος από το 2009 ως Μήνας της Ιστορίας των Ιθαγενών, καθώς επίσης από το 2010 έχει αναγνωριστεί ως Μήνας Κληρονομιάς των Ιταλών, από το 2018 Μήνας Κληρονομιάς των Φιλιππινέζων και από το 2017 ως Μήνας Κληρονομιάς των Πορτογάλων. Μετά περνάμε στον Οκτώβριο, που έχει αναγνωριστεί, ήδη από το 1992, ως Μήνας Ιστορίας των γυναικών, από το 2007 ως Μήνας Κληρονομιάς των Ισλαμιστών και πιο πρόσφατα, το 2018, ως Μήνας Κληρονομιάς των Λατινοαμερικανών. Ο Νοέμβριος τέλος, αναγνωρίστηκε το 2021 ως Μήνας Κληρονομιάς των Λιβανέζων και το 2022 ως Μήνας Κληρονομιάς των Ινδών.
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ;
Τι έκανε λοιπόν όλα αυτά τα χρόνια η οργανωμένη παροικία, για να θεσπιστεί ο Μήνας Μάρτιος ως μήνας Ελληνικής Κληρονομιάς; Μια τρύπα στο νερό! Ναι μεν υπήρχαν προτάσεις, και επαναλαμβανόμενα αιτήματα, αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Το Κοινοβούλιο του Καναδά δε λειτουργεί με ιστορικό συναίσθημα. Λειτουργεί με πολιτική πίεση, οργάνωση και επιμονή. Και σε αυτά τα τρία, αποτύχαμε. Δεν είχαμε μία φωνή – είχαμε πολλές και… τσακωμένες.
Καμία παροικία δεν πέτυχε αναγνώριση Μήνα Κληρονομιάς επειδή ήταν «αρχαία» ή «ιστορική». Το πέτυχε επειδή παρουσιάστηκε ενιαία. Εμείς παρουσιαστήκαμε με διαφορετικά κογκρέσα που βρισκόντουσαν σε διαμάχη, και ακόμα με… προσωπικές ατζέντες και με εσωτερικούς πολέμους.
Η Βουλή δε συνομιλεί με παροικίες σε εμφύλιο. Συνομιλεί με συγκροτημένες πολιτικές οντότητες. Πράγμα που έχει σχεδόν μηδενιστεί, αν συγκρίνουμε τις δεκαετίες των ‘80 και ‘90.
Όταν εμείς μαλώναμε για καρέκλες, οι άλλες παροικίες περνούσαν νομοσχέδια… Μπερδέψαμε την προβολή με την πολιτική. Κάναμε μεγάλες εκδηλώσεις. Γεμίσαμε αίθουσες. Βγάλαμε φωτογραφίες με υπουργούς. Και νομίσαμε ότι αυτό αρκεί.
Δεν αρκεί. Η αναγνώριση Μήνα Κληρονομιάς δε γίνεται με δεξιώσεις. Γίνεται με οργανωμένο σχέδιο, με συνομιλίες με όλα τα κόμματα στη βουλή. Εμείς νομίσαμε ότι η Ιστορία αρκεί.
«Είμαστε εδώ από το 19ο αιώνα». Σωστό. «Συμβάλαμε στην οικονομία και στην κοινωνία». Σωστό.
Αλλά η Βουλή και τα κόμματα ρωτάνε κάτι άλλο: Πόσους ψηφοφόρους κινητοποιείτε σήμερα; Πόσους βουλευτές επηρεάζετε; Πόσο κοστίζει πολιτικά να σας αγνοήσουν; Σε αυτά, δεν είχαμε απάντηση.
Οι Ταμίλ, παρότι νεότερη παροικία, είχαν εκλογική βαρύτητα και πολιτική πειθαρχία. Εμείς είχαμε μνήμη – όχι πολιτική δύναμη.
Μέχρι πότε; Το ερώτημα δεν είναι αν «μας αδικούν». Το ερώτημα είναι: Πότε θα σοβαρευτούμε πολιτικά ως παροικία;
Μόνο όταν αποκτήσουμε πραγματικά ενιαία φωνή, σαφή στρατηγική και επιμονή, χωρίς εσωτερικές μικρότητες.
Μέχρι τότε, ας μην ψάχνουμε ενόχους αλλού. Ο καθρέφτης αρκεί. Από «φρου φρου κι αρώματα» δεν μπορώ να πω, πρέπει να είμαστε πρώτοι ως παροικία. Αλλά για όλα τα άλλα μάλλον τρίτοι και… καταϊδρωμένοι. Έως πότε;
