Για το 67% των Καναδών το κόστος ζωής είναι τόσο κακό όσο ποτέ
Γράφει ο David Coletto*
Παρατήρησα μια πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση που έκανε πρόσφατα το POLITICO στις Ηνωμένες Πολιτείες, σχετικά με το κόστος ζωής. Έκοψε τα… πολλά λόγια – ρωτώντας τους ανθρώπους κάτι πολύ απλό: το κόστος ζωής σήμερα είναι χειρότερο από ποτέ, απλώς κακό ή καθόλου κακό; Δεδομένου του πόσο κεντρική ήταν η οικονομική προσιτότητα στην πολιτική στον Καναδά, αποφάσισα να επαναλάβω την ερώτηση εδώ – ρωτώντας σε δημοσκόπηση ένα αξιόπιστο δείγμα 1500 Καναδών. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν πόσο κυρίαρχο παραμένει αυτό το ζήτημα στη ζωή των Καναδών.
Το 67% των Καναδών λέει ότι το κόστος ζωής εκεί που ζουν, είναι το χειρότερο που μπορούν να θυμηθούν ποτέ. Ένα άλλο 21% λέει ότι είναι κακό, αλλά ότι θυμάται στιγμές που ήταν χειρότερο. Μόλις το 11% λέει ότι το κόστος ζωής δεν είναι κακό.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 46% των Αμερικανών δήλωσε πρόσφατα, ότι το κόστος ζωής ήταν το χειρότερο που μπορούσαν να θυμηθούν, υποδηλώνοντας ότι οι Καναδοί αισθάνονται αυτή την πίεση ακόμη πιο έντονα.
Υπάρχει ένα σαφές κομματικό χάσμα στο πόσο έντονες είναι αυτές οι πιέσεις οικονομικής προσιτότητας. Ενώ η πλειοψηφία των Φιλελεύθερων ψηφοφόρων λέει ότι το κόστος ζωής είναι το χειρότερο που μπορούν να θυμηθούν, αυτή η άποψη είναι πολύ πιο διαδεδομένη μεταξύ των Συντηρητικών ψηφοφόρων, όπου τα τρία τέταρτα περιγράφουν τις τρέχουσες συνθήκες με αυτούς τους σκληρούς όρους, σε σύγκριση με το 58% των Φιλελεύθερων, υπογραμμίζοντας πώς το άγχος για το κόστος ζωής είναι τόσο ευρύ όσο και πιο έντονα αισθητό στη συντηρητική πλευρά του εκλογικού σώματος.
Αυτό δεν είναι μια περιθωριακή ανησυχία ή ένα άγχος στο παρασκήνιο. Είναι μια κυρίαρχη βιωμένη εμπειρία που συνεχίζει να διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο οι Καναδοί ερμηνεύουν τις κυβερνητικές επιδόσεις, την ηγεσία και τις ανταγωνιστικές πολιτικές προτεραιότητες, παράλληλα με την ανησυχία για τον Ντόναλντ Τραμπ, το εμπόριο και την παγκόσμια αστάθεια.
ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ
ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΤΖΕΝΤΑ
Όταν ζητείται από τους Καναδούς να προσδιορίσουν τις τρεις κορυφαίες προτεραιότητες για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση αυτή τη στιγμή, το αυξανόμενο κόστος ζωής βρίσκεται σαφώς πάνω από κάθε άλλο ζήτημα. Σχεδόν τα δύο τρίτα το επιλέγουν, πολύ μπροστά από την οικονομία, την οικονομική προσιτότητα της στέγασης, την υγειονομική περίθαλψη ή τις ανησυχίες για τον Τραμπ και την κυβέρνησή του. Αυτό το εύρημα είναι αξιοσημείωτα συνεπές σε όλες τις περιοχές και τις ηλικιακές ομάδες. Στον Ατλαντικό Καναδά, το Οντάριο, τα «Λιβάδια», το Κεμπέκ και τη Βρετανική Κολομβία, η οικονομική προσιτότητα κατέχει την πρώτη θέση.
ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΝ ΟΙ ΚΑΝΑΔΟΙ
ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΠΡΟΣΙΤΕΣ ΤΙΜΕΣ
Οι Καναδοί δεν μιλούν αφηρημένα όταν μιλούν για το κόστος ζωής. Ανταποκρίνονται σε πολύ συγκεκριμένες πιέσεις. Η πιο ευρέως αναφερόμενη ανησυχία είναι οι τιμές των παντοπωλείων, που επιλέγονται από το 81% των Καναδών. Αυτή η ανησυχία αυξάνεται απότομα με την ηλικία, από 61% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 18 έως 29 ετών, σε 93% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 60 ετών και άνω. Οι τιμές των τροφίμων είναι το πιο καθολικό και συναισθηματικά ηχηρό κόστος, επειδή είναι αναπόφευκτες και ορατές κάθε εβδομάδα.
Το κόστος στέγασης, συμπεριλαμβανομένων των ενοικίων, των πληρωμών στεγαστικών δανείων και των τιμών των κατοικιών, είναι η δεύτερη πιο αναφερόμενη ανησυχία με 50% συνολικά. Εδώ το χάσμα των γενεών είναι πιο ξεκάθαρο. Έξι στους δέκα Καναδούς κάτω των 30 ετών αναφέρουν τη στέγαση ως σημαντική πίεση, σε σύγκριση με λιγότερους από τέσσερις στους δέκα μεταξύ των ατόμων ηλικίας 60 ετών και άνω.
Άλλα κόστη έχουν σημασία, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Οι λογαριασμοί κοινής ωφελείας, τα οικιακά είδη, τα έξοδα υγειονομικής περίθαλψης, οι μεταφορές, οι ασφάλειες και οι πληρωμές χρεών, είναι κάποια από αυτά. Μεταξύ των νεότερων Καναδών, τα έξοδα εκπαίδευσης ξεχωρίζουν περισσότερο, ενώ το κόστος υγειονομικής περίθαλψης αυξάνεται σε σημασία μεταξύ των ηλικιωμένων Καναδών.
ΠΟΙΟΣ ΔΙΝΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ
ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ
Το αυξανόμενο κόστος ζωής αναγνωρίζεται ως κορυφαία προτεραιότητα σε όλες τις περιοχές, αλλά είναι ιδιαίτερα έντονο στον Ατλαντικό Καναδά και το Οντάριο. Σε κάθε περιοχή, ωστόσο, κατέχει την πρώτη θέση. Οι ηλικιακές διαφορές είναι μέτριες σε συχνότητα αλλά σημαντικές στην ερμηνεία. Οι πλειοψηφίες σε κάθε ηλικιακή ομάδα λένε ότι η οικονομική προσιτότητα πρέπει να είναι μεταξύ των κορυφαίων προτεραιοτήτων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Οι νεότεροι Καναδοί είναι πιο πιθανό να το συνδυάσουν με την οικονομική προσιτότητα της στέγασης, ενώ οι μεγαλύτεροι Καναδοί είναι πιο πιθανό να το συνδέσουν με την υγειονομική περίθαλψη και τη σχέση του Καναδά με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Προκύπτουν επίσης διαφορές μεταξύ των φύλων. Οι γυναίκες είναι πιο πιθανό από τους άνδρες να αναφέρουν το αυξανόμενο κόστος ζωής ως κορυφαία προτεραιότητα και πιο πιθανό να το συσχετίσουν με τη στέγαση και την υγειονομική περίθαλψη. Οι άνδρες είναι κάπως πιο πιθανό να συνδέσουν την οικονομική προσιτότητα με την οικονομική ανάπτυξη, τις θέσεις εργασίας και τις κρατικές δαπάνες.
*Ιδρυτής, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Abacus Data
