Περισσότεροι από 6.000 εργαζόμενοι στις τεχνικές και εξωτερικές υπηρεσίες του Δήμου παραμένουν χωρίς σύμβαση, ενώ σε κινητοποίηση βρίσκονται και οι διοικητικοί υπάλληλοι, την ώρα που η πόλη υποδέχεται μια μεγάλη διεθνή διοργάνωση
Το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου, έξω από το δημαρχείο του Μόντρεαλ, βρέθηκαν δίπλα δίπλα δύο ομάδες εργαζομένων που ο πολίτης συναντά συνήθως σε εντελώς διαφορετικά σημεία. Από τη μία, εκείνοι που συντηρούν δρόμους, πάρκα, οχήματα και δημοτικές εγκαταστάσεις. Από την άλλη, οι υπάλληλοι που βρίσκονται πίσω από άδειες, φακέλους, ραντεβού και καθημερινές συναλλαγές με τον Δήμο. Η κοινή τους παρουσία δεν ήταν εθιμοτυπική. Για το εργατοτεχνικό προσωπικό απέμεναν μόλις 36 ώρες έως την πιθανή έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων στις 22 Σεπτεμβρίου. Στο Parc Jean-Drapeau, μια ξεχωριστή εργατική διαφορά απειλούσε να ξεσπάσει ακόμη νωρίτερα. Ξαφνικά, μια υπόθεση συλλογικών συμβάσεων απέκτησε πολύ συγκεκριμένο αντίκρισμα για ολόκληρη την πόλη.
Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ
Περισσότεροι από 6.000 εργαζόμενοι εκπροσωπούνται από το Syndicat des cols bleus regroupés de Montréal, SCFP 301. Η συλλογική τους σύμβαση έληξε την 1η Ιανουαρίου 2025. Πρόκειται για το προσωπικό που κρατά σε λειτουργία ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής ζωής του Μόντρεαλ: φροντίζει δρόμους και πάρκα, συντηρεί οχήματα, δημόσιους χώρους και εγκαταστάσεις, και αναλαμβάνει εργασίες που σπάνια γίνονται είδηση. Η αξία τους γίνεται, όμως, αμέσως αισθητή όταν μια υπηρεσία καθυστερεί, ένα πάρκο μένει χωρίς φροντίδα ή μια βλάβη περιμένει συνεργείο.
ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΒΑΣΗ ΚΑΙ ΟΙ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
Το ίδιο αδιέξοδο αγγίζει και τους διοικητικούς υπαλλήλους, που εκπροσωπούνται από το SCFP 429 και παραμένουν χωρίς συλλογική σύμβαση από τις 31 Δεκεμβρίου 2025. Η δική τους εργασία είναι λιγότερο ορατή στο δρόμο, αλλά καθόλου δευτερεύουσα. Πίσω από κάθε άδεια, τεχνικό φάκελο, αίτημα πολίτη ή επικοινωνία με τις δημοτικές υπηρεσίες, υπάρχει ένας διοικητικός μηχανισμός. Όταν και οι δύο μεγάλες ομάδες προσωπικού βρίσκονται ταυτόχρονα σε αναβρασμό, η διαφορά παύει να αφορά ένα απομονωμένο τμήμα και αρχίζει να αγγίζει ολόκληρη τη λειτουργία του Δήμου.
ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ Ο ΜΙΣΘΟΣ
ΚΑΙ Η ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ
Ο πρόεδρος του SCFP 301, Nicolas De Ciccio, δήλωσε ότι είχε σημειωθεί πρόοδος και ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχίζονταν. Το συνδικάτο, ωστόσο, υποστηρίζει ότι η πρόταση της δημοτικής αρχής υπό τη δήμαρχο Soraya Martinez Ferrada δεν προστατεύει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων. Εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της διαφοράς. Μια αύξηση μπορεί να φαίνεται ικανοποιητική στο χαρτί· αν όμως υπολείπεται του πληθωρισμού και του κόστους ζωής, ο εργαζόμενος καταλήγει να αγοράζει λιγότερα. Η πόλη, από την πλευρά της, πρέπει να σταθμίσει κάθε μισθολογική παραχώρηση, απέναντι στα δημόσια οικονομικά και στη μακροχρόνια αντοχή των υπηρεσιών της.
Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΕΙ Η ΠΟΛΗ
Η πιθανή κινητοποίηση συμπίπτει με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας Δρόμου της UCI, που φέρνει στο Μόντρεαλ αθλητές, επισκέπτες, τηλεοπτικά συνεργεία και εκτεταμένες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Το συνδικάτο διαβεβαίωσε ότι τα μέσα πίεσης δε θα θέσουν σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των ποδηλατών. Αυτό, όμως, δεν αφαιρεί το πολιτικό βάρος της συγκυρίας. Μια διεθνής διοργάνωση είναι η στιγμή κατά την οποία κάθε πόλη θέλει να δείχνει καθαρή, οργανωμένη και απολύτως λειτουργική. Είναι επίσης η στιγμή κατά την οποία ακόμη και μια περιορισμένη δυσλειτουργία αποκτά πολύ μεγαλύτερη προβολή.
ΣΤΟ PARC JEAN-DRAPEAU
ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΥΤΕΡΟ
Στο Parc Jean-Drapeau η σύγκρουση έχει τη δική της, πιο ανησυχητική ιστορία. Σύμφωνα με τον De Ciccio, οι συνομιλίες έχουν βαλτώσει εδώ και σχεδόν τρία χρόνια, ενώ η τελική προσφορά του εργοδότη απορρίφθηκε από το 96% των εργαζομένων. Ένα τέτοιο ποσοστό δε δείχνει απλή δυσαρέσκεια, αλλά βαθύ χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές. Το συνδικάτο προειδοποίησε ότι, αν ο εργοδότης δεν επιστρέψει γρήγορα με νέα πρόταση, τα μέσα πίεσης θα μπορούσαν να κλιμακωθούν. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε έναν από τους χώρους που βρίσκονται στο επίκεντρο της διεθνούς διοργάνωσης.
ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ
ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ
Η απεργιακή ειδοποίηση δε σημαίνει ότι κάθε υπηρεσία θα σταματήσει, ούτε ότι η σύγκρουση είναι βέβαιη. Μέχρι να καθοριστούν τα μέτρα και οι κανόνες για τη διατήρηση των βασικών υπηρεσιών, θα ήταν πρόωρο να παρουσιαστεί ένας κατάλογος βέβαιων διακοπών. Οι κάτοικοι, πάντως, πρέπει να παρακολουθούν τις επίσημες ανακοινώσεις για την αποκομιδή απορριμμάτων, τα πάρκα, τις δημοτικές εγκαταστάσεις, τα ραντεβού και τις κυκλοφοριακές αλλαγές. Για πολλούς ηλικιωμένους, που δεν ελέγχουν συνεχώς τα κοινωνικά δίκτυα, το 311 και η άμεση ενημέρωση από το Δήμο θα είναι ιδιαίτερα σημαντικά.
ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ ΘΑ ΔΕΙΞΟΥΝ
ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Ο De Ciccio επέμενε στις 19 Σεπτεμβρίου, ότι μια συμφωνία επί της αρχής παρέμενε δυνατή. Αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική λεπτομέρεια μέσα στο θόρυβο των προθεσμιών και των προειδοποιήσεων. Η πόλη οφείλει να προστατεύσει τα οικονομικά της και να εξασφαλίσει αξιόπιστες υπηρεσίες. Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να διεκδικούν αμοιβές και συνθήκες που θεωρούν δίκαιες. Οι δημότες, όμως, δεν πρέπει να γίνουν οι όμηροι ενός παρατεταμένου αδιεξόδου. Δεν τους ενδιαφέρει ποιος θα κερδίσει την επικοινωνιακή μάχη. Τους ενδιαφέρει αν θα μαζευτούν τα απορρίμματα, αν θα λειτουργήσουν τα πάρκα και τα γραφεία, και αν η πόλη θα συνεχίσει να κάνει τη δουλειά της.
Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
Αν η κατάσταση αλλάξει, ο Δήμος πρέπει να ανακοινώσει αμέσως ποιες υπηρεσίες επηρεάζονται, σε ποιες ώρες και για πόσο διάστημα. Οι αόριστες διαβεβαιώσεις δε βοηθούν τον πολίτη που έχει ραντεβού ή περιμένει την αποκομιδή. Το Μόντρεαλ θα κριθεί όχι μόνο από την εικόνα που θα παρουσιάσει στους διεθνείς επισκέπτες, αλλά και από τις συνηθισμένες υπηρεσίες που οι κάτοικοί του θεωρούν δεδομένες.
