Η επιμονή του Μαντούρο να απεξαρτηθεί από τα πετροδολάρια, ήταν η κύρια αιτία που τον άρπαξαν στον ύπνο. Ο Μαντούρο φαίνεται ότι δεν πήρε το μήνυμα, από την κατάρρευση των καθεστώτων του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ και του Καντάφι στη Λιβύη, που ήθελαν και αυτοί να πουλούν τα πετρέλαια τους σε νόμισμα εκτός του δολαρίου.
Το Σεπτέμβριο 2017, ανακοινώθηκε ότι τιμές του πετρελαίου θα δημοσιεύονταν για πρώτη φορά σε… γιουάν, ως μέρος μιας στρατηγικής να «απελευθερωθεί από το δολάριο». Αυτό σήμαινε ότι το κράτος δέχονταν, τουλάχιστον συμβολικά, πληρωμές σε μη-δολαριακή νομισματική βάση. Το 2018, η κυβέρνηση Μαντούρο ανακοίνωσε ότι θα δεχόταν γιουάν, ευρώ, ρούβλια (εκτός δολαρίου) για πωλήσεις πετρελαίου, ενώ παράλληλα επιδίωκε να ενταχθεί στους BRICS και να δημιουργήσει εναλλακτικά συστήματα πληρωμών.
Η Κίνα, που αποτελεί βασικό εισαγωγέα της Βενεζουέλας, έκανε συχνά ανταλλαγές πετρελαίου, έναντι υποδομών ή εξοπλισμού, αντί απ’ ευθείας σε δολάρια. Επίσης, ορισμένες συμφωνίες μπορεί να γίνονταν έμμεσα και σε γιουάν.
Αυτό όμως για τις ΗΠΑ είναι… ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ!
Οι δικτατορίες τόσο του Μαντούρο όσο και του προκατόχου του Τσάβες, ανάγκασε 8 εκατομμύρια κατοίκους της Βενεζουέλας να ξεφύγουν, ζητώντας πολιτικό άσυλο σε άλλες χώρες, μεταξύ αυτών και ο Καναδάς. Αυτό το γεγονός δεν «ίδρωσε» το αυτί των Αμερικανών. Αλλά από τη στιγμή που ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ, τα πράγματα αλλάζουν.
Η επέμβαση των Αμερικάνων ήταν αναμενόμενη. Κάθε φορά που κινδυνεύει το ΠΕΤΡΟΔΟΛΑΡΙΟ, ο εκάστοτε πρόεδρος – σήμερα ο Τραμπ – είναι υποχρεωμένος να το υπερασπιστεί ακόμα και με πόλεμο, όπως έγινε στο Ιράκ, ακόμα και με ψεύτικες δικαιολογίες…
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΔΟΛΑΡΙΟΥ
Στις 8 Ιουνίου 1974 ο Χένρι Κίσινγκερ, τότε υπουργός εξωτερικών – διάολος στην κυριολεξία – υπέγραψε με τον πρίγκηπα της Σαουδικής Αραβίας Φάντ μια συμφωνία, με την οποία το αμερικανικό δολάριο θα διασφαλιζόταν ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
Ως αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ εξασφάλιζαν στρατιωτικό εξοπλισμό και προστασία των πετρελαϊκών υποδομών της Σαουδικής Αραβίας. Στόχος και των δύο χωρών ήταν να εξασφαλιστεί η σταθερότητα των αγορών πετρελαίου μετά την κρίση του 1973. Η τιμολόγηση του σαουδαραβικού πετρελαίου, αποκλειστικά σε δολάρια, δημιούργησε εκ των προτέρων ζήτηση για το αμερικανικό νόμισμα από κάθε κράτος που χρειάστηκε να καλύψει ενεργειακές ανάγκες. Επιπλέον, το «Nixon shock» και η κατάργηση gold standard συνετέλεσαν, ώστε το αμερικανικό δολάριο να αναδειχθεί ως η σταθερή επιλογή σε ένα εύθραυστο διεθνές οικονομικό περιβάλλον.
Καταλαβαίνεται ότι από το 1974 οι πετρελαιοπαραγωγοί έπρεπε να επενδύουν τα έσοδά τους σε αμερικανικά κεφάλαια, κυρίως κρατικά ομόλογα, δημιουργώντας σταθερή «ανακύκλωση» κεφαλαίων προς τις ΗΠΑ. Με αυτό τον τρόπο, οι ΗΠΑ εξασφάλιζαν χαμηλότερο κόστος δανεισμού, χρηματοδότηση των ελλειμμάτων της και σημαντική οικονομική ελκυστικότητα.
Λόγω της αναγκαίας παρουσίας δολαρίου στο διεθνές εμπόριο, οι ΗΠΑ απέκτησαν ασυνήθη επιρροή επί της νομισματικής σταθερότητας άλλων χωρών. Με την εδραίωση του petrodollar συστήματος, δημιουργήθηκε συνεχής ζήτηση για δολάρια, γιατί κάθε χώρα έπρεπε να αγοράσει δολάρια για να αγοράσει πετρέλαιο. Αποτέλεσμα ήταν λοιπόν, η ενίσχυση του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος.
Παράλληλα, το petrodollar δημιούργησε ένα συνεχές δανεισμό των ΗΠΑ με εναλλακτικά επιτόκια, επιτρέποντας δημοσιονομική ευελιξία, αλλά πολλαπλασίασε το εθνικό χρέος, που σήμερα βρίσκεται στα 38 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Τον Ιούνιο του 2024, η Σαουδική Αραβία άφησε να λήξει η άτυπη συμφωνία, υποδεικνύοντας μια μετατόπιση προς πολλαπλά νομίσματα στις εμπορικές συναλλαγές.
Παρόλα αυτά, ακόμα και σήμερα, η Σαουδική Αραβία συνεχίζει να τιμολογεί το πετρέλαιο σε αμερικανικό νόμισμα. Οι χώρες που αγοράζουν σαουδαραβικό πετρέλαιο το πληρώνουν σε USD, διατηρώντας υψηλή ζήτηση για το δολάριο και ενισχύοντας το ρόλο του ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος.
ΤΟ ΔΟΓΜΑ MONROE
Υπάρχει επίσης και μια άλλη αιτία, που ο Τραμπ επιτέθηκε στη Βενεζουέλα. Το δόγμα ΜΟΝΡΟ, το οποίο ακολούθησαν πολλοί προκάτοχοί του, πάντα έχοντας κάποιες… δικαιολογίες για να το εφαρμόσουν.
Το Δόγμα Monroe διατυπώθηκε το 1823, από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ James Monroe, ως βάση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι το δυτικό ημισφαίριο (δηλαδή ολόκληρη η Αμερικανική Ήπειρος) είναι ζώνη επιρροής τους και ότι καμία ευρωπαϊκή δύναμη δεν πρέπει να επεμβαίνει ή να αποικίζει ξανά κράτη της Λατινικής Αμερικής και κατ’ επέκταση της Ηπείρου.
Αντίστοιχα, οι ΗΠΑ δεσμεύτηκαν να μην αναμειχθούν στις ευρωπαϊκές υποθέσεις.
Το Δόγμα Monroe χρησιμοποιήθηκε για να αντιταχθούν σε ευρωπαϊκές επεμβάσεις (π.χ. Μεξικό τη δεκαετία του 1860). Επεκτάθηκε στη συνέχεια σε εργαλείο επεκτατισμού (Πόλεμος Ισπανίας – ΗΠΑ, 1898).
Ο πρόεδρος Roosevelt το 1904 πρόσθεσε, ότι οι ΗΠΑ μπορούν να επέμβουν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής για «σταθεροποίηση».
Ακολουθώντας το δόγμα, το 1983 ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν εισέβαλε στη Γρενάδα και το 1989 με πρόφαση τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών, ο πρόεδρος Τζορτζ H.W. Μπους εισέβαλε στον Παναμά και συνέλαβε το δικτάτορα Noriega. Ο πρόεδρος Τραμπ ήδη σκέφτεται να επιτεθεί προσεχώς στην Κολομβία και στην Κούβα. Το Δόγμα Monroe καλά κρατεί…
