spot_img
spot_img
Home Blog

Οι εξουθενωμένοι νοσοκόμοι ασθενοφόρων αισθάνονται ότι αγνοούνται…σε μια ακόμη προεκλογική εκστρατεία

Νοσοκόμοι ασθενοφόρων σε διαμαρτυρία έξω από το Κοινοβούλιο του Κεμπέκ (Φωτ., Ryan Remiorz/The Canadian Press)

Καθώς εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι του Κεμπέκ, εξακολουθούν να περιμένουν έναν οικογενειακό γιατρό, και τα νοσοκομεία να είναι συχνά υπερφορτωμένα και να λειτουργούν με υπερπλήρη χωρητικότητα, η υγειονομική περίθαλψη έχει εμφανιστεί σε εξέχουσα θέση στην προεκλογική εκστρατεία της επαρχίας.

Ωστόσο, παρά την έμφαση που δίνεται στις λύσεις υγειονομικής περίθαλψης, ελάχιστα έχουν ειπωθεί για το προνοσοκομειακό δίκτυο, το οποίο κοστίζει περισσότερα από μισό δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως, και τις κρίσιμες ελλείψεις προσωπικού που απειλούν την ποιότητα της περίθαλψης, όπως δείχνουν οι εκθέσεις. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη για πολλούς νοσοκόμους ασθενοφόρων που εργάζονται στο Μόντρεαλ, μια από τις περιοχές που πλήττονται σκληρά από τις ελλείψεις.

Η υπηρεσία ασθενοφόρων έχει τρομερές ελλείψεις σε εργατικό δυναμικό εδώ και αρκετούς μήνες, καθώς οι παραϊατρικοί παραιτούνται, συνταξιοδοτούνται ή πηγαίνουν σε άδεια. Αυτές οι αναχωρήσεις περιλαμβάνουν 24 που παραιτήθηκαν ή πήγαν σε προσωρινή άδεια από το Μάιο έως τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους – διπλάσιος από τον αριθμό που έφυγαν μεταξύ Αυγούστου και Οκτωβρίου του περασμένου έτους. Τις περισσότερες μέρες, το Urgences-santé λειτουργεί με μόνο το μισό προσωπικό από ότι χρειάζεται. Τα Σαββατοκύριακα είναι ακόμα χειρότερα, λέει η ένωσή τους, το Syndicat préhospitalier.

Ένα άλλο πλήγμα στον κλάδο ήρθε τον Αύγουστο, όταν το Université de Montréal ανέστειλε τις εισαγωγές στο προηγμένο πρόγραμμα επείγουσας προνοσοκομειακής περίθαλψης για το σχολικό έτος 2023-2024. Μια επιστολή προς τους φοιτητές ανέφερε την πρόθεση του υπουργείου Υγείας να μειώσει τον αριθμό των παραϊατρικών προηγμένης φροντίδας που εργάζονται εκτός Μόντρεαλ ως παράγοντα της απόφασης. Το νέο πρόγραμμα απέκτησε τους πρώτους του αποφοίτους μόλις το 2018.

Όσον αφορά την προεκλογική εκστρατεία, οι υποσχέσεις για προνοσοκομειακή περίθαλψη ήταν ελάχιστες – και πολλές από αυτές φαίνονται άσχετες με αυτό που ζητούν οι παραϊατρικοί, λένε οι ηγέτες συνδικάτων και εργαζόμενοι.

Οι εργαζόμενοι στο Urgences-santé λένε ότι είναι τόσο αδύνατοι όσο το υπόλοιπο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στο Κεμπέκ, αλλά ο τομέας τους δε φαίνεται να τραβάει πολύ την προσοχή στην τρέχουσα εκλογική εκστρατεία για την επαρχία.

ΤΙ ΥΠΟΣΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ

Το Québec Solidaire (QS) θέλει να απαλλαγεί από το συνονθύλευμα των δημόσιων και ιδιωτικών υπηρεσιών ασθενοφόρων σε όλη την επαρχία, κάνοντάς τα όλα δημόσια. Αυτή τη στιγμή το Urgences-santé είναι η μόνη υπηρεσία στην επαρχία που ανήκει στο δημόσιο.

Το QS και το Parti Québécois (PQ) υποσχέθηκαν επίσης να καταργήσουν τον προγραμματισμό που ζητά από ορισμένους παραϊατρικούς να είναι διαθέσιμοι 24/7.

Εν τω μεταξύ, ο Συνασπισμός Avenir Québec (CAQ) και το Parti Québécois (PQ) υποστηρίζουν τη δημιουργία ενός επαγγελματικού τάγματος για παραϊατρικούς, κάτι για το οποίο κάποιοι παραϊατρικοί έχουν πιέσει από τη δεκαετία του ’70.

Σε συνεντεύξεις τους στα ΜΜΕ ορισμένοι νοσοκόμοι ασθενοφόρων είπαν ότι οι παραϊατρικοί πιστεύουν, ότι μια επαγγελματική εντολή θα τους επέτρεπε να παρέχουν πιο προηγμένη περίθαλψη, ενώ άλλοι λένε ότι το μόνο πράγμα που απαιτείται είναι η πολιτική βούληση. Επί του παρόντος, οι παραϊατρικοί του Κεμπέκ δεν επιτρέπεται να θεραπεύουν ασθενείς με φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε άλλες επαρχίες, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία μιας κρίσης ή τη διαχείριση του πόνου για ένα σπασμένο πόδι.

Το CAQ θέλει επίσης να διευρύνει το πεδίο πρακτικής των παραϊατρικών, αναθέτοντας τους κατ’ οίκον επισκέψεις και εργασίες σε ER για να μειώσουν την πίεση στα νοσοκομεία.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΡΗΜΑΤΑ
ή ΠΙΟ ΕΞΥΠΝΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ;

Οι Φιλελεύθεροι λένε ότι είναι πρόβλημα χρηματοδότησης που δε συμβαδίζει. «Δεν είναι φυσιολογικό ότι η ζήτηση σε όλη την επαρχία έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία τέσσερα έως πέντε χρόνια και ότι οι προϋπολογισμοί να μην την ακολουθούν», είπε ο Αντρέ Φορτέν, ο επίσημος υποψήφιος των Φιλελευθέρων στο Pontiac.

Εκτός από το Urgences-santé, οι εταιρείες ασθενοφόρων στην επαρχία είναι ιδιωτικές, αλλά λαμβάνουν επαρχιακή χρηματοδότηση η οποία έχει ανέλθει στα 703 εκατομμύρια δολάρια, χωρίς αποτελεσματικό έλεγχο όμως, σύμφωνα με το γενικό ελεγκτή της επαρχίας.

«Η χρηματοδότηση για εταιρείες ασθενοφόρων δε βασίζεται στο πραγματικό κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών. Το Υπουργείο Υγείας και οι περιφερειακές αρχές υγείας δε γνωρίζουν ούτε την οικονομική κατάσταση αυτών των εταιρειών, ούτε το πραγματικό τους κέρδος», έγραψε ο γενικός ελεγκτής του Κεμπέκ το 2020.

H «Οδύσσεια» της Φαρμακευτικής βιομηχανίας στον Καναδά

Είναι πολύ παράξενο αλλά και παράδοξο, πως ο Καναδάς μέσα σε 20 σχεδόν χρόνια, κατάφερε και εκδίωξε τη φαρμακευτική βιομηχανία και προπαντός τις έρευνες, που σήμερα η χώρα θα μπορούσε να είχε τη λύση για τον Κορωνοϊό.

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα*

Ακόμα και σήμερα, η παράξενη στάση της καναδικής κυβέρνησης δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. Πριν φτάσουμε όμως στα τελευταία λάθη, αξίζει να μάθουμε το ιστορικό της φαρμακευτικής βιομηχανίας στον Καναδά.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Για όσους δε γνωρίζεται, η πρώτη φαρμακευτική βιομηχανία στον Καναδά δημιουργήθηκε το 1879 στο Τορόντο, ενώ το 1887 εγκαταστάθηκε η αμερικανική φαρμακευτική βιομηχανία PARKE, εκμεταλλευόμενη τα προνόμια που της έδινε η τότε καναδική κυβέρνηση, όσον αφορά τους δασμούς και την προστασία από ξένες φαρμακευτικές. Με άλλα λόγια, η εγκατάσταση φαρμακευτικών στον Καναδά – ανοίγοντας παραρτήματα – επέτρεπε καλύτερο ανταγωνισμό στις τιμές φαρμάκων με άλλες ξένες φαρμακευτικές. Στα παραρτήματα όμως γινόταν απλώς η σμίξει ενεργών και μη ενεργών χημικών ουσιών για την παρασκευή φαρμάκων. Οι έρευνες όμως, εκείνη την εποχή, δε γινόντουσαν στα καναδικά παραρτήματα. Αυτό είχε αγνοηθεί από την τότε καναδική κυβέρνηση, που έδινε προτερήματα στις εργασίες των φαρμακευτικών. Ναι μεν δημιούργησαν δουλειές στον τομέα αυτό, αλλά δεν επωφελήθηκε ο Καναδάς και οι καναδοί πολίτες όπως θα έπρεπε: καλύτερες τιμές και ευθύς πρόσβαση στα φάρμακα. Με άλλα λόγια, οι φαρμακευτικές επωφελήθηκαν την αφέλεια της καναδικής κυβέρνησης, για να αυξήσουν τα παγκόσμια κέρδη τους.

Το 1940, οδήγησε πολλά εγχώρια φαρμακευτικά εργαστήρια να πουληθούν στα καναδικά παραρτήματα των ξένων φαρμακευτικών, για να επιζήσουν. Όσα δε δέχτηκαν να «ενσωματωθούν» αναγκάστηκαν να κλείσουν, μια και δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν εφόσον δε διέθεταν τον εξοπλισμό και την τεχνολογία, για να βγάλουν στο εμπόριο φθηνότερα φάρμακα. Για άλλη μια φορά, η καναδική κυβέρνηση δεν προστάτευσε την εγχώρια έρευνα και παραγωγή.

Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε μερικά από τα ξακουστά παγκόσμια επιτεύγματα Καναδικής Φαρμακευτικής Έρευνας. Τα φάρμακα όπως η Ινσουλίνη αλλά και τα φάρμακα για διφθέρα και πολιομυελίτιδα, βγήκαν χάρις τις έρευνες (και παρασκευάστηκαν για παγκόσμια διανομή) από τα εργαστήρια της Connaught Laboratories το 1922. Ήταν στην ίδια κατηγορία με το Ινστιτούτο Pasteur στο Παρίσι και το Ινστιτούτο Lister Institute του Λονδίνου.

Αυτό το μικρό παράδειγμα, αποδεικνύει ότι αν οι καναδικές κυβερνήσεις είχαν επενδύσει αποτελεσματικά στην Καναδική Φαρμακευτική Έρευνα, καθώς και στις δομές παραγωγής φαρμάκων, ο Καναδάς θα ήταν στις πρώτες χώρες στον τομέα αυτό και προπαντός αυτοσυντήρητος στα φάρμακα και στα εμβόλια. Αλλά δεν είναι, όπως θα δούμε στη συνέχεια…

Οι λανθασμένες κυβερνητικές αποφάσεις, μας οδήγησαν ως επί το πλείστων, στην αυτο-εξάρτηση από τους κολοσσούς των φαρμακευτικών της Γερμανίας και των ΗΠΑ. Μπορούσαμε όμως ακόμα κα σήμερα να ακολουθούσαμε το παράδειγμα της Αυστραλίας, η οποία απαίτησε από την Oxford και AstraZeneca, η παραγωγή εμβολίων να γίνει στη χώρα τους. Αλλά δεν το κάναμε…

Στη δεκαετία 1970 (Φιλελεύθερη κυβέρνηση Pierre Elliot Trudeau) και στη δεκαετία 1980 (Συντηρητική κυβέρνηση Brian Mulroney), τα πράγματα κάπως πήγαιναν να αλλάξουν.

Ήταν οι δεκαετίες, όπου οι τότε κυβερνήσεις επένδυσαν και βοήθησαν στη δημιουργία Καναδικών Φαρμακευτικών εταιρειών, οι οποίες πουλούσαν στο εμπόριο ισοδύναμα φάρμακα απ’ αυτά που είχαν οι ξένες φαρμακοβιομηχανίες, υπό την ονομασία τους. Αλλά αυτό άλλαξε με τη «Συμφωνία Ελευθέρου Εμπορίου».

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ…

Η τότε Συντηρητική κυβέρνηση του Brian Mulroney πίστευε ότι «εφόσον μπορούμε να αγοράσουμε από αλλού πιο φθηνά, συμφέρει οικονομικά καλύτερα τους Καναδούς…».

Έτσι, στις 17 Δεκεμβρίου 1992, στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, υπογράφτηκε η «Συμφωνία Ελευθέρου Εμπορίου» από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπους, τον καναδό πρωθυπουργό Μαλρόνεϊ και τον πρόεδρο του Μεξικού Σαλίνας. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ των τριών κρατών άρχισε να λειτουργεί στις 1 Ιανουαρίου 1994. Αφαιρούσε τους φόρους στα εμπορευόμενα προϊόντα μεταξύ των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού. Επίσης, προστάτευε τα πνευματικά δικαιώματα, τις ευρεσιτεχνίες και τις εμπορικές επωνυμίες, μεταξύ αυτών των τριών κρατών. Υπάρχουν πολλά ερωτηματικά για τη ΣΥΜΦΩΝΙΑ αλλά αυτό είναι ένα πιο μεγάλο θέμα.

Το 1993 προεκλογικά, ο τότε φιλελεύθερος ηγέτης είχε υποσχεθεί να επανεξετάσει τη ΣΥΜΦΩΝΙΑ, η οποία είχε πολλά σημεία που δε βοηθούσαν τον Καναδά, όπως τη διοχέτευση καναδικού πετρελαίου και αερίου για να καλυφτούν οι ανάγκες πετρελαίου των ΗΠΑ σε περίπτωση εμπάργκο πετρελαίου. Όπως ξέρουμε όμως, όταν ανέλαβε πρωθυπουργός το 1993, όχι μόνο δεν άλλαξε τη ΣΥΜΦΩΝΙΑ αλλά και δεν ακύρωσε το φόρο πώλησης των συντηρητικών GST, του οποίου αύξησε το ποσοστό, βοηθώντας τη μείωση του καναδικού ετήσιου ελλείματος των 40 δις$ της προηγούμενης κυβέρνησης Mulroney.
Η επικύρωση της ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ, ήταν και η αρχή του «γκρεμίσματος» της Καναδικής Φαρμακευτικής Βιομηχανίας που κατάφεραν να δημιουργήσουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Οι μεγάλες μη καναδικές φαρμακευτικές εταιρείες, ήθελαν να ρίξουν τις τιμές των φαρμάκων που πρόσφεραν οι καναδικές, όπως η APOTEX, χάρις την προστασία πατεντών που είχαν. Όμως με την πάροδο του χρόνου, κατάφεραν μέσω λόμπι και «κομματικών χορηγιών» να αλλάξουν το τοπίο. Υποσχέθηκαν στην κυβέρνηση Mulroney ότι, αν άρει την υποχρεωτική χορήγηση άδειας φαρμάκων, θα επενδύσουν σε φαρμακευτικές έρευνες. Η τότε κυβέρνηση τροποποίησε το εν λόγω νομοσχέδιο, δίδοντας περισσότερα προνόμια στις φαρμακευτικές των ΗΠΑ και της Ευρώπης, δημιουργώντας προβλήματα στις καναδικές εταιρίες, από τις οποίες οι περισσότερες, που δεν μπορούσαν πια να ανταγωνιστούν, πουλήθηκαν ως «παραρτήματα» των ξένων κολοσσών. Έτσι, για να έχουν το ολιγοπώλιο, αφού πρώτα αγόρασαν τα καναδικά εργοστάσια φαρμάκων, έκλεισαν τα περισσότερα…

ΜΕΤΟΧΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΠΛΟΚΕΣ

Ένα από τα παράδοξα της τότε συντηρητικής κυβέρνησης Harper, ήταν το 25% μετοχών που είχε ο τότε υπουργός υγείας – κυπριακής καταγωγής – Tony Clement στη φαρμακευτική χημική εταιρεία CHEM. Όσοι θυμάστε, οι επικρίσεις εκείνη την εποχή από τα καναδικά ενημερωτικά μέσα ήταν συνεχόμενες και αυστηρές, για τη σύγκρουση συμφερόντων του υπουργού. Ήταν βασισμένες στις αποφάσεις που έπαιρνε η αρμόδια υπηρεσία υγείας του Καναδά προς όφελος των φαρμακευτικών και της εταιρείας του υπουργού. Στο τέλος, μετά από πιέσεις του Τύπου και τις αντιπολίτευσης, ο Clement μετέφερε τις μετοχές του στον πρόεδρο της εταιρείας CHEM, χωρίς αποζημίωση.

Επίσης, το Μάρτιο του 2007, επί κυβέρνησης Harper, το λόμπι των φαρμακευτικών κατάφεραν να αποσπάσουν «αστραπιαία» 300 εκατομμύρια δολάρια για το αμφιλεγόμενο εμβόλιο αποτροπής καρκίνου της μήτρας «Gardasil» της φαρμακευτικής Merck-Frosst. Χρειάστηκε χρόνος – ρεκόρ μόνο 8 μηνών για να εγκριθεί το εμβόλιο…

Για να επισπεφτεί η αγωγή στις νεαρές κοπέλες, η φαρμακευτική, διόρισε την παγκόσμια εταιρεία δημόσιων σχέσεων Hill and Knowlton (την ίδια έχει και ο τέως Βασιλιάς Κωνσταντίνος), για να προωθήσει το εμβόλιο στις νεαρές κοπέλες. Όπως είχε αναφέρει τότε μια καναδική εφημερίδα, ο υπεύθυνος προώθησης του εμβολίου ήταν ο Ken Boessenkool (αντιπρόεδρος της Hill and Knowlton) που παρεμπιπτόντως, ήταν στενός φίλος και σύμβουλος του πρωθυπουργού Harper. Ήταν επίσης και ο κύριος σύμβουλος στην προεκλογική εκστρατεία του, το 2004. Μετά την επιτυχία που είχε με το εμβόλιο… κατάφερε και προώθησε τα ηλεκτροφόρα όπλα των αστυνομικών αρχών της χώρας TASER.

Τον Απρίλιο του 2007 η κυβέρνηση Harper έδωσε παράταση στις πατέντες που διαθέτουν οι φαρμακευτικές, που ήδη είχαν 20 χρόνια, δίνοντας τους μονοπώλιο στην πώληση των φαρμάκων τους. Το Νοέμβριο του 2007, το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά δικαίωσε την ένσταση που έκαναν σε αυτό το θέμα οι «μικρές καναδικές εταιρείες». Και πάλι η τότε κυβέρνηση πήρε την πλευρά των φαρμακευτικών κολοσσών, κάνοντας τροποποιήσεις στη νομοθεσία, πράγμα που δεν άρεσε στις κυβερνήσεις των επαρχιών.

Τον Απρίλιο του 2008 η κυβέρνηση κατέθεσε το νομοσχέδιο C-51 που ξανά-τροποποίησε τη χορήγηση άδειας φαρμάκων και πατεντών.

Εδώ χρειάζεται προσοχή: Σ’ ένα από τα άρθρα του νομοσχέδιου δίνεται πλήρη δικαιοδοσία στις φαρμακευτικές να μη δημοσιοποιήσουν τις επιδράσεις που έχουν τα φάρμακα τους, τηρώντας πλήρη… μυστικότητα, ενώ δεν ευθύνονται για τις ανθρώπινες επιδράσεις και προστατεύονται από οποιεσδήποτε μηνύσεις ατόμων και εταιρειών!

Με άλλα λόγια, οι φαρμακευτικές έχουν το δικαίωμα να εισάγουν νέα φάρμακα στην αγορά πριν ακόμα τελειώσουν οι έρευνες και οι μελέτες που χρειαζόντουσαν στο παρελθόν. Τα αποτελέσματα των μελετών θα αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου και τη χρησιμοποίηση τους από τους ασθενείς, ή αν θέλετε, από μη αμειβόμενα ανθρώπινα… πειραματόζωα.

Αυτό είναι φυσικά απαράδεκτο, όταν έχουμε συμβάντα όπου το φάρμακο Vioxx είχε ανακαλεστεί από την Υπηρεσία Υγείας του Καναδά το 2004, καθώς και στις ΗΠΑ, όπου δημιούργησε ως παρενέργεια μεταξύ 90 και 140 χιλιάδες καρδιακές προσβολές.

Αποδείχτηκε λοιπόν ότι κυκλοφορούσαν φάρμακα που προωθούσαν οι φαρμακευτικοί κολοσσοί με μεγάλες διαφημιστικές εκστρατείες και με τη «βοήθεια προώθησης ορισμένων συμφεροντολόγων γιατρών» χωρίς καν να έχουν τελειώσει οι μελέτες και χωρίς καν να έχουν γνώση ποιες είναι οι βλαβερές παρενέργειες. Αξίζει να μάθετε, ότι 10 φαρμακευτικές το 2017-2018, «λάδωσαν» με 151 εκατομμύρια ιατρούς και νοσοκομεία του Καναδά για να προωθήσουν τα προϊόντα τους… Στην Αμερική υπάρχει καταγραφή των μπόνους – λάδωμα, στον Καναδά όμως, ο νόμος δεν το επιτρέπει ποιοι τα… τσάκωσαν χονδρά. Ο καθένας λοιπόν μπορεί να διαπιστώσει πόσο «δουλεύουν» για την… υγεία της Κοινότητας.

Επανερχόμενοι στο νόμο C-51, πρέπει να προστεθεί, ότι η Υπηρεσία Υγείας του Καναδά (Health Canada) έχει τη δικαιοδοσία να βάλει πρόστιμο ως $5 εκατομμύρια, σε εταιρείες φυσικών προϊόντων που δεν έχουν εγκριθεί, μια και τις περισσότερες φορές η έγκριση έρχεται καθυστερημένη, και όταν έρχεται, η εταιρεία έχει ήδη κλείσει.

Επιπλέον, η κυβέρνηση Harper, έκοψε και μείωσε τις χορηγίες για έρευνα στους τελειόφοιτους μαθητές στους επιστημονικούς κλάδους. Αυτό οδήγησε πολλούς να εγκαταλείψουν τη χώρα και να πάνε εκεί που τα κράτη χρηματοδοτούν τις έρευνες, όπως η Αμερική. Αυτό που συνήθως γίνεται είναι ότι οι έρευνες στα πανεπιστήμια συνάμα χρηματοδοτούνται και από τις φαρμακευτικές βιομηχανίες για εύρεση νέων φαρμάκων. Η βάση όμως είναι οι κυβερνητικές χορηγήσεις. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους, που ο Καναδάς δεν είχε τη δυνατότητα να κάνει έρευνες πάνω στα εμβόλια.

ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΙ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ

Η εξάρτηση των Καναδών από τις ξένες φαρμακευτικές, έχει οδηγήσει στη συνεχή αύξηση των τιμών που πληρώνουμε για φάρμακα. Ένας από τους ποθητούς σκοπούς στο πρόγραμμα των φιλελεύθερων, στον εκλογικό αγώνα του Οκτώβρη 2019, ήταν η μείωση των τιμών των φαρμάκων.

Θέλοντας να βάλουν φρένο, τον Αύγουστο του 2019, πέντε φαρμακευτικές κατέθεσαν αγωγή κατά της κυβέρνησης, ότι αυτό που θέλει να κάνει η κυβέρνηση είναι αντισυνταγματικό. Η αγωγή έγινε στο Ανώτατο δικαστήριο του Κεμπέκ από τα καναδικά παραρτήματα των: αμερικανικών Merck & Co και Johnson Johnsons Janssen Inc, των γερμανικών Bayer AG και Boehringer Ingelheim και της γαλλικής Servier Inc.

Και οι δέκα, δικαιολογήθηκαν ότι οι τιμές των φαρμάκων θεσπίζονται από τις επαρχιακές κυβερνήσεις και ότι η μείωση των τιμών θα αποτρέψει περαιτέρω επενδύσεις στην έρευνα για νέα φάρμακα.

Υπενθυμίζουμε, ότι παρόμοιο πόλεμο έκανε ο Trump, κατά των φαρμακευτικών εταιριών, εισάγοντας στην αρχή τα προϊόντα των… καναδικών εταιρειών φαρμάκων! Άγνωστο όμως είναι, αν οι εισαγωγές προερχόντουσαν από τα καναδικά παραρτήματα των αμερικανικών εταιρειών…

Τόσο μεγάλη είναι η δύναμη των φαρμακευτικών εταιρειών, που τον Οκτώβριο του 2020 απείλησαν την κυβέρνηση Trudeau, ότι δεν πρόκειται να λανσάρουν καινούργια φάρμακα στον Καναδά, που μπορεί να σώσουν ζωές, επειδή η κυβέρνηση συνεχίζει να βάζει πίεση για χαμηλές τιμές φαρμάκων.

Συγκεκριμένα, το 2019 ο οργανισμός της Αμερικής FDA, που ελέγχει και δίνει άδεια κυκλοφορίας στα φάρμακα, έχει δώσει το «πράσινο φως» σε 54 νέα φάρμακα, τα οποία μόνο 15 έχουν δοθεί για έλεγχο από την Υπηρεσία Υγείας του Καναδά (Health Canada). Τα υπόλοιπα οι φαρμακευτικές δεν πρόκειται να δώσουν για έγκριση, ως αντίποινα της προσπάθειας της Καναδικής Κυβέρνησης να μειώσει τις τιμές όλων των φαρμάκων που έχουν φτάσει στα ύψη. Με άλλα λόγια, εκβιάζουν!

Η κυβέρνηση όμως έχει απόλυτο δίκιο να θέλει να μειώσει τις τιμές των φαρμάκων. Σύμφωνα με στοιχεία, η τιμή τους έχει αυξηθεί μεταξύ το 1997 και το 2005 κατά 12,2%, και από το 2007 ως το 2020 άλλο 17%. Αυτό προτρέπει τις επαρχίες να ζητούν περισσότερα χρήματα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για την υγεία. Εδώ θα πρέπει να γνωρίζουμε, ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πληρώνει μόνο το 3% των φαρμακευτικών δαπανών των επαρχιών.

Η φαρμακευτική αγωγή είναι πολύ δαπανηρή για τους πολίτες. Μόνο στο Κεμπέκ, τα πράγματα είναι καλύτερα, μια και υπάρχει το κυβερνητικό πρόγραμμα φαρμάκων, κάτι που θέλει να θεσπίσει παν-καναδικά η Οτάβα, όπως και παρουσίασε στον πρόσφατο προϋπολογισμό, αν την «αφήσουν» οι φαρμακευτικοί κολοσσοί.

ΚΕΡΔΗ ΜΕ ΤΗ ΣΕΣΟΥΛΑ
ΚΑΙ ΔΥΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ…

Το 2011, η αγορά φαρμάκων στον Καναδά ήταν η όγδοη σε πωλήσεις, αντιπροσωπεύοντας το 2,6% όλων των πωλήσεων στον κόσμο. Το 2013 οι 574 εκατομμύρια αγωγές – συνταγές φαρμάκων απέφεραν 29 δις. Τα πρωτεία είχε η Johnson & Johnson με 1,75 δις σε πωλήσεις. Η μοναδική καναδική εταιρεία Apotex που βρίσκεται στις πρώτες 10 (πέμπτη σε πωλήσεις) είχε 1,21 δις έσοδα. Από το 2011 ως το 2019 οι πωλήσεις φαρμάκων αυξήθηκαν κατά 35%.

Εδώ ανοίγουμε μία παρένθεση, για τον ανεξήγητο φόνο του ιδιοκτήτη της Apotex Barry Sherman και της συζύγου του, στις 15 Δεκεμβρίου 2017, στην οικία τους στο Τορόντο. Αν και υπάρχει αμοιβή 10 εκατομμύριων για εξυγίανση της υπόθεσης, ο φόνος του ζευγαριού Sherman παραμένει μυστήριο… 

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε τα κέρδη των φαρμακευτικών που προωθήθηκαν χάρις τον κορωνοϊό.

Ως τώρα, μιλάμε για 26 δις σε κέρδη. Να φανταστείτε ότι η ASTRAZENECA παρόλες τις επικρίσεις και τις ολίγες θρομβώσεις που δημιουργήθηκαν στους εμβολιασμένους από το εμβόλιο της, τριπλασίασε τα κέρδη της φτάνοντας στα 1,5 δις.

Και γιατί όχι, εφόσον αυτή και οι άλλες φαρμακευτικές έχουν ένα προϊόν που επιβάλλεται στους καιρούς μας, ακόμα και με «το ζόρι» από ορισμένες κυβερνήσεις. Μην αμφισβητείται ότι αργά η γρηγορά αυτή η επιβολή θα γενικευτεί…

ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΝΑΔΙΚΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Εδώ και δύο εβδομάδες, στο αμερικανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα πολιτικού περιεχομένου του NBC, Meet the Press, ο πρωθυπουργός Justin Trudeau ανέφερε ότι ο Καναδάς θα είχε τα μέσα να αναπτύξει ένα εμβόλιο κατά του ιού COVID-19 πριν από μερικά χρόνια, αλλά εξήγησε ότι η παγκοσμιοποίηση είχε μειώσει σημαντικά τις δυνατότητες των καναδικών φαρμακευτικών εταιρειών.

«Είχαμε τις δυνατότητες τις τελευταίες δεκαετίες. Όμως, η υπεξαίρεση και η παγκοσμιοποίηση, σήμαινε ότι δεν είχαμε πλέον την ικανότητα», δήλωσε ο πρωθυπουργός.

Αυτό που έπρεπε να τονιστεί στη συνέντευξη, ήταν η αποχώρηση της καναδικής κυβέρνησης επί σχεδόν τρεις δεκαετίες από τη χρηματοδότηση της επιστημονικής έρευνας, που γίνεται στα διάφορα πανεπιστήμια και εργαστήρια. Μόλις φέτος, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα επενδύσει σημαντικά στην εγχώρια φαρμακευτική έρευνα και βιομηχανία. Όπως ως τώρα αυτό δεν ισχύει.

Εμπράκτως, τα πράγματα δείχνουν, ότι ενώ η καναδική κυβέρνηση τα δίνει όλα στους ξένους γίγαντες της φαρμακοβιομηχανίας, οι χρηματοδοτήσεις στην εγχώρια φαρμακευτική βιομηχανία και στην εγχώρια έρευνα είναι λιγοστή ή σε πολλές περιπτώσεις ανύπαρκτη. Με άλλα λόγια, αγοράζουμε τα ξένα «προϊόντα» αλλά δεν προσπαθούμε να επενδύσουμε στα καναδικά, μη τυχόν και μας ξανακάνουν «νταντά».

Έτσι είχε γίνει με την επιμονή των Αμερικάνων να καταστρέψει ο Καναδάς το πρωτοπόρο και καταπληκτικό πολεμικό αεροπλάνο Arrow της αεροναυτικής καναδικής εταιρείας Avro. Το αεροπλάνο αυτό πετούσε σε ύψος 50.000 πόδια και σε υπέρ-ταχύτατα Max 1,9 – σχεδόν δύο φορές την ταχύτητα του ήχου. Σε σύγκριση με το CONCORDE που πετούσε στα 60.000 πόδια και με ταχύτατα Max 2,09 – δύο φορές την ταχύτητα του ήχου.

Μόνο που το Arrow κατασκευάστηκε το 1958 και θα γινόταν εκείνη την περίοδο το καλύτερο αεροπλάνο που υπήρχε. Αλλά όπως είπαμε, αυτό ήταν αντίθετο στα σχέδια του Αμερικανικού πενταγώνου και της πολεμικής βιομηχανίας των Αμερικανών. Με τι δικαίωμα μια μικρή και αδύναμη χώρα θα μπορούσε να υπερισχύσει στην τεχνολογία της Αμερικής και να γίνει υπερδύναμη καθώς και εξαγωγέας πολεμικών αεροπλάνων του ΝΑΤΟ και άλλων χωρών; Ποτέ των ποτών. Ο τότε καναδός πρωθυπουργός υπέκυψε για διάφορους λόγους στην αμερικανική επιβουλή και στις 20 Φεβρουαρίου 1959 σταμάτησε το πρόγραμμα κατασκευής των Arrow, ενώ μέσα σε δύο μήνες τα πάντα, από μηχανήματα, καλούπια και φυσικά τα ίδια πρωτότυπα αεροπλάνα, ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΑΝ. Από τότε ο Καναδάς προμηθεύεται αεροπλάνα από τη σύμμαχο γείτονα χώρα, Αμερική.

Κάτι παρόμοιο φαίνεται κατάφεραν οι σύμμαχοι Αμερικάνοι να κάνουν και με τη φαρμακευτική βιομηχανία μας. Αυτό αποδεικνύεται ακόμα και σήμερα από τις «κραυγές» απόγνωσης των καναδικών φαρμακευτικών εργοστασίων που αγνοεί η καναδική κυβέρνηση.

«ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ
ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ»

Κάθε μέρα που περνάει, έρχονται στο προσκήνιο και άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν την έλλειψη στήριξης της Καναδικής κυβέρνησης στις εγχώριες φαρμακευτικές εταιρείες. Ορισμένες από αυτές μάλιστα, αναγκάστηκαν να ζητήσουν βοήθεια από άλλες χώρες οι οποίες -όπως το Ισραήλ- άρπαξαν την ευκαιρία και έγιναν συνεταίροι και χορηγοί των καναδικών βιομηχανιών. Η έλλειψη οικονομικής υποστήριξης από την καναδική κυβέρνηση οδήγησε το κλείσιμο πολλών από αυτών.

Ένα από τα παραδείγματα είναι το επιστημονικό κέντρο έρευνας λοιμώξεων ασθενειών του πανεπιστημίου Λαβάλ, όπου λόγω απόρριψης χρηματοδότησης 2 εκατομμυρίων δολαρίων, αναγκάστηκε να σταματήσει τις έρευνες που έκανε για τον Κορωνοϊό.

Η φαρμακευτική Providence Therapeutics με έδρα το Τορόντο έμεινε σημαντικά πίσω στον αγώνα κατασκευής εμβολίων, διότι έλαβε μόνο 8 εκατομμύρια δολάρια ενίσχυση από την καναδική κυβέρνηση, ενώ αντιθέτως η κυβέρνηση των ΗΠΑ επένδυσε 1 δισεκατομμύριο δολάρια στη Moderna για την έρευνα και κατασκευή των εμβολίων της. Αυτά είναι δύο από τα πολλά παραδείγματα. Υπάρχει όμως και το «κερασάκι στην τούρτα» που μας κάνει να αναρωτιόμαστε… γιατί;

ΣΤΟ ΡΑΦΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΑΝΑΔΙΚΗ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΩΝ

Ενώ λοιπόν οι κυβερνήσεις, τόσο η ομοσπονδιακή όσο και οι επαρχιακές, «κόβουν φλέβες» για την προώθηση των ξένων εμβολίων, μια καναδική θεραπεία αντισωμάτων COVID-19 κάθεται σε ράφια νοσοκομείων και φαρμακείων εν μέσω του τρίτου κύματος της πανδημίας της χώρας, επειδή οι γιατροί λένε ότι δεν έχει προγραμματιστεί ως τώρα από τις κυβερνήσεις και τις υγειονομικές αρχές η χορήγηση του φαρμάκου.

«Είναι πραγματικά πολύ απογοητευτικό που διαθέτουμε μια θεραπεία που δεν μπορούμε πραγματικά να χρησιμοποιήσουμε», δήλωσε ο ειδικός για τις ασθένειες μόλυνσης Dr. Deepali Kuma στα Καναδικά ενημερωτικά μέσα, όπως το CTV.

Πρόκειται για το bamlanivimab ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στρέφεται εναντίον της ακίδας πρωτεΐνης του SARS-CoV-2, του ιού που προκαλεί COVID-19. Το φάρμακο μιμείται την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να καταπολεμά τον ιό και αναπτύχθηκε από την καναδική AbCellera Biologics Inc. του Βανκούβερ με την υποστήριξη (επιτέλους…) της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, η οποία είχε δεσμεύσει έως και 175,6 εκατομμύρια δολάρια στην εταιρεία το Μάιο του 2020 για την ανάπτυξη θεραπειών αντισωμάτων.

Σύμφωνα με τη Health Canada, το bamlanivimab μπορεί να αποτρέψει την επιδείνωση των συμπτωμάτων και να μειώσει τη νοσηλεία σε ασθενείς υψηλού κινδύνου που έχουν μολυνθεί με COVID-19.

Η θεραπεία μίας δόσης, η οποία πωλείται από την Eli Lilly Canada Inc., μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης όπως τα νοσοκομεία, καθώς χορηγείται ενδοφλέβια στους ασθενείς.

«Ως θεραπεία αντισωμάτων, αποτελεί μέρος μιας μεγάλης κατηγορίας φαρμάκων που χρησιμοποιούνται συνήθως για τη θεραπεία ασθενειών, όπως ο καρκίνος και η ρευματοειδής αρθρίτιδα», δήλωσε ο Sachdev Sidhu, καθηγητής μοριακής γενετικής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, τονίζοντας ότι ως μέθοδος θεραπείας είναι μια… επικυρωμένη μορφή.

Η Health Canada ενέκρινε το φάρμακο το Νοέμβριο του 2020 με την προσωρινή εντολή που αφορά την εισαγωγή, πώληση και διαφήμιση φαρμάκων για χρήση σε σχέση με το COVID-19. Σύμφωνα με τη Health Canada, 26.000 δόσεις της θεραπείας αγοράστηκαν για 40 εκατομμύρια δολάρια και διανεμήθηκαν μεταξύ των επαρχιών. Ωστόσο, σχεδόν καμία από αυτές τις δόσεις δεν έχει χρησιμοποιηθεί…

«Χώρες σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν το bamlanivimab για να βοηθήσουν να κρατήσουν τους ασθενείς με COVID-19 εκτός νοσοκομείου και να μειώσουν τους θανάτους για μήνες. Περισσότεροι από 400.000 ασθενείς με COVID-19 παγκοσμίως έχουν επωφεληθεί από το φάρμακο», όπως αναφέρει ο Michael McDougall, εκπρόσωπος της Eli Lilly.

Σύμφωνα με την AbCellera Biologics, μελέτες έχουν δείξει ότι η θεραπεία είναι αποτελεσματική έναντι του SARS-CoV-2 και η παραλλαγή εντοπίστηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παρ’ όλα αυτά, οι επαρχιακές υγειονομικές αρχές δεν έχουν ακόμη διαθέσει τη θεραπεία στους Καναδούς…

Ο διευθύνων σύμβουλος της AbCellera Biologics, Carl Hansen, βρίσκει «θλιβερό» ότι το φάρμακο δεν είναι προσβάσιμο στον Καναδά.

Ο Χάνσεν είπε ότι η επαρχιακή κυβέρνηση της Βρετανικής Κολομβίας δεν εξέδωσε σχέδιο, σχετικά με τον τρόπο χορήγησης της θεραπείας, αναγκάζοντας τους γιατρούς να την αφήσουν στα ράφια.

Εν τω μεταξύ, η πρόσφατη ανάκληση της αδειοδότησης έκτακτης ανάγκης του bamlanivimab από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση με το κοινό.

«Δεν υπάρχει καμία αλλαγή στην εξουσιοδότηση bamlanivimab στον Καναδά και η Eli Lilly δε ζήτησε από την Health Canada να ανακαλέσει την εξουσιοδότησή της. Το Bamlanivimab που χρησιμοποιείται από μόνο του, είναι αποτελεσματικό έναντι της παραλλαγής B.1.1.7 (UK), η οποία είναι η κύρια παραλλαγή που κυκλοφορεί στον Καναδά το τελευταίο διάστημα», δήλωσε ο Geoffroy LegaultThivierge της Health Canada. 

Δεδομένου ότι χορηγείται μέσω ενδοφλέβιας, οι ειδικοί λένε ότι το Bamlanivimab πρέπει να χορηγείται σε νοσοκομείο εντός 10 ημερών από την εμφάνιση συμπτωμάτων. Εάν ένας ασθενής είναι πολύ άρρωστος, η θεραπεία δεν μπορεί να χορηγηθεί.

Στις ΗΠΑ, νοσοκομεία όπως το Johns Hopkins Medicine έχουν δημιουργήσει κέντρα έγχυσης μονοκλωνικών αντισωμάτων εξωτερικών ασθενών, για να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της θεραπείας.

«Τα φάρμακα για αντισώματα είναι επίσης πιο δύσκολο να γίνουν», είπε ο καθηγητής Sidhu και με τη δόση να κοστίζει άνω των 1.500$ το bamlanivimab δεν είναι και το φθηνότερο φάρμακο.

Στις ΗΠΑ, οι ερευνητές διερευνούν επίσης τη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων ως προληπτική επιλογή για ευάλωτες ομάδες, όπως ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, που δεν ανταποκρίνονται στα εμβόλια COVID-19. Αυτοί οι ασθενείς παράγουν λίγα ή καθόλου αντισώματα, είτε ως αποτέλεσμα θεραπείας για άλλες ασθένειες, όπως ο καρκίνος, είτε επειδή γεννήθηκαν με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Ομοίως, το bamlanivimab αποδείχθηκε ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης συμπτωματικών COVID-19 μεταξύ των κατοίκων και του προσωπικού των εγκαταστάσεων μακροχρόνιας περίθαλψης, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας κλινικής δοκιμής φάσης III από την Eli Lilly που διεξήχθη σε συνεργασία με το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργίας και Μολυσματικών ασθενειών (NIAID) και το δίκτυο πρόληψης COVID-19. Καθώς οι λοιμώξεις συνεχίζουν να αυξάνονται, η αξιοποίηση αυτής της «παραμελημένης» θεραπείας θα έσωζε ζωές.

Ο ιατρός Kumar προτρέπει τους επαρχιακούς ηγέτες και αξιωματούχους υγείας, να συμφωνήσουν για να βρουν έναν τρόπο για την εφαρμογή του Bamlanivimab στο σύστημα υγείας του Καναδά. Τα νοσοκομεία θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κινητές κλινικές και κέντρα έγχυσης, για να βοηθήσουν στη διάθεση της θεραπείας αντισωμάτων σε όσους θα μπορούσαν να επωφεληθούν από αυτήν.

«Τα νέα δεδομένα που έρχονται, δείχνουν ότι αυτές οι θεραπείες αποτρέπουν πραγματικά το θάνατο και αποτρέπουν τις νοσηλείες και εάν πρόκειται να μειώσουμε το βάρος στα δωμάτια έκτακτης ανάγκης και στα κρεβάτια του νοσοκομείου μας, τότε πρέπει πραγματικά να καταλάβουμε πώς να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις θεραπείες σε μεγάλη κλίμακα», ανέφερε ο Kumar.

Πάνω από δώδεκα γιατροί και μέλη του συμβούλιου μολυσματικών ασθενειών υπέγραψαν επιστολή, καλώντας όλα τα επίπεδα κυβέρνησης να συνεργαστούν με κλινικές και νοσοκομεία για να αυξήσουν την πρόσβαση σε μονοκλωνικά αντισώματα και να επισπεύσουν την έγκριση συνδυασμένων μονοκλωνικών αντισωμάτων.

«Τα στοιχεία για αυτές τις θεραπείες είναι τώρα αρκετά ισχυρά – και οι παρενέργειες είναι αρκετά περιορισμένες – ότι οι Καναδοί γιατροί θα πρέπει να μπορούν να προσφέρουν αυτές τις θεραπείες σε επιλέξιμους ασθενείς», αναφέρει η επιστολή. «Πράγματι, οι Ηνωμένες Πολιτείες αποδέχονται αυτά τα στοιχεία και έχουν ήδη δημιουργήσει πάνω από 5.000 τόπους έγχυσης, που έχουν χορηγήσει αυτή τη θεραπεία σε περίπου ένα εκατομμύριο ανθρώπους», σημειώνεται στην επιστολή.

Οι επιστήμονες ιατροί πιστεύουν ότι είναι απαραίτητο ο Καναδάς να αρχίσει τη χορήγηση δόσεων της θεραπείας για να αποτρέψει περισσότερους Καναδούς από το θάνατο του COVID-19. Μια θεραπεία που ήδη έχει χρυσοπληρωθεί από τους καναδούς φορολογούμενους και κάθεται στα ράφια.

Τέλος να υπενθυμίσουμε, ότι η φαρμακευτική εταιρία SATONIZE (https://sanotize.com/) με έδρα στο Βανκούβερ, που πρόκειται να βγάλει έως το τέλος του έτους σπρέϊ θεραπείας του ιού, χρηματοδοτείτε από το… Ισραήλ (η ιδιοκτήτρια Dr. Gilly Regev είναι Καναδο-ισραηλινή) αντί από τον Καναδά. Γιατί άραγε; 

*Ο Γιώργος Στυλ. Γκιούσμας είναι συν-εκδότης της έντυπης εφημερίδας ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ και της ιστοσελίδας www.tanea.ca

Η αίρεση του «θεσμικώς» ακαταδίωκτου άλλως η Δημοκρατία εν Τάφω

    Η θεσμική βία την οποία βιώνει ο Έλλην Πολίτης, ένεκεν της σωρείας καταστρατηγήσεων του Καταστατικού Χάρτη του Ελλαδικού Συντάγματος, ενεργοποιούν αυτοδικαίως την ακροτελεύτια διάταξη του άρθρου 120 παράγραφος 4 του Συντάγματος, ήτοι την, κατά το προσφυώς λεγόμενον, «Επιτομή του Συνταγματικού Πατριωτισμού», καθότι, η εν θέματι διάταξη, αναγνωρίζει ευθέως προς τον Έλληνα Πολίτη, το δικαίωμα και την υποχρέωση, να αντλήσει την εξουσία αυτή, εκ του ως άνω άρθρου, ίνα καταστεί αυτόκλητος θεματοφύλακας και άγρυπνος φρουρός της Συνταγματικής Νομιμότητας, δοθέντος ότι η παράγραφος 2 του άρθρου 120, απαιτεί από τον Έλληνα πολίτη τον σεβασμό προς το Σύνταγμα και τους Νόμους οι οποίοι συμφωνούν με αυτό, αλλά και την αφοσίωση εις την πατρίδα και την Δημοκρατία.

    Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς
    [Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω]
    www.katsivardas-dimitriadou.gr

    Ως εκ τούτου επαφίεται εις τον Πατριωτισμό των Ελλήνων, η σύννομη _κατά την υποκειμενική μου γνώμη, κατά διασταλτική ερμηνεία της ως άνω διάταξης, αντίδραση του πολίτη_, εν προκειμένω, κατά των σφετεριστών της λαϊκής κυριαρχίας, οι οποίοι πραξικοπηματικά καταλύουν θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος, φαλκιδεύοντας δυσανάλογα των αντικειμενικών περιστάσεων μείζονα δικαιώματα των πολιτών (κατά κατάφωρη παραβίαση δηλαδή της περίπτυστης αρχής της αναλογικότητας, ειδικότερης έκφανσης του Κράτους Δικαίου κατ’ άρθρο 25 του Συντάγματος), όπως η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας ως προς το σύνολο των επιμέρους πτυχών και εκφάνσεώς της (ατομική-επαγγελματική δράση, απρόσκοπτη μετακίνηση) αλλά και την μείζονα αποστέρηση της ελευθέρας βούλησης αποφάσεως περί της αυτοδιάθεσης της υγείας αυτής καθ’ αυτήν των πολιτών, αλλά και της ανεπηρέαστης αλλά και κατόπιν ρητής εμφατικής αξιώσεως τους (νοείται των πολιτών), δια ειδικής έγκυρης και εμπεριστατωμένης ιατρικής πληροφόρησης περί της πανδημίας και των παρενεργειών της υπό της Πολιτείας, ούτως ώστε εν τέλει να συγκαταθέσουν συνειδητά, προς πάσα επιγενόμενη Ιατρική πράξη.

    Η ανεδαφική και στερούμενη, επαρκούς τεκμηριώσεως, θεμελίωση του όρου «δημόσια υγεία» και ο δογματικός και άκρατος μονισμός ενημέρωσης από μία συγκεκριμένη μερίδα Λοιμοξιολόγων εν Ελλάδι, περί του αντικειμενικώς ή επιστημονικώς κατά το μάλλον ή ήττον, «ορθώς λαμβάνειν» ως προφυλακτικό μέτρο εξουδετερώσεως διασποράς του σύγχρονου επάρατου ιού, εν συνδυασμώ με τον σιδηρούν αποκλεισμό της ανεμπόδιστης ελευθερίας εκφράσεως, αντιφρονούντων ιατρών εις τα, εν Ελλάδι, συστημικά Μ.Μ.Ε, ελεγχόμενα απεριφράστως υπό τους μη διαυγείς μηχανισμούς, ορισμένου εσμού συμφερόντων, ήγειραν ευλόγως υποψίες προς τους γρηγορούντες πολίτες, περί της φυόμενης, εις τον αντίποδα, οιονεί «επιδημίας», καθολικής ποδηγέτησης των Μ.Μ.Ε, περί καλλιέργειας συλλογική φόβου, δια μέσου της παράνομης κατακράτησης και βιαίας στέρησης της προσωπικής ελευθερίας των πολιτών, δια των αλλεπάλληλων εγκλεισμών, υπό την «ιδιώνυμη» επαχθή απειλή επιβολής διοικητικού προστίμου και απηνούς ασκήσεως ποινικής διώξεως.

    Ως εκ τούτου, την κατηγορία των σκεπτικιστών πολιτών, περί του τρόπου επιβολής της πανδημίας και των επιπτώσεων εις τα δημοκρατικά τους δικαιώματα, άρχισαν, οι διάφοροι μηχανισμοί, να τους στιγματίζουν με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, κατονομάζοντας τους αορίστως ως «σεσημασμένους εγκληματίες του νεοπαγούς ιού, ψεκασμένους, συνομωσιολόγους, ακροδεξιούς», δια τον απλούστατο λόγο ότι τόλμησαν, να αμφισβητήσουν την αυθεντία της εξουσίας, η οποία επιβάλλει δια πυρός και σιδήρου, την ιατρικώς αναιτιολόγητη υποχρέωση, διαρκούς λογοδοσίας των πολιτών δια πάσα κίνηση τους, η την δια νόμου επιβολή αμφίβολης αποτελεσματικότητας προφυλακτικών μέτρων.

    Η συλλογική αυτή αντίδραση νέων επιστημόνων προς την Νέα Τάξη Πραγμάτων προς μία άκρως ιατρικώς αβάσιμη αλλά και νομικώς αντισυνταγματική και καθόλα έκνομη, επιβολής συλλήβδην και κατά συρροή μέτρων, τα οποία προσβάλλουν ευθέως την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, προϊόν επεξεργασίας επιβολής υπερεθνικών αλλότριων συμφερόντων της, προφανώς ανησύχησε τους κρατούντες.

    Η πατερναλιστική αυτή υπερ-εξουσία της κυβέρνησης, ομοιάζει με αστυνομικό κράτος ολοκληρωτικού τύπου, το οποίο υπό τον μανδύα της επίφασης της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, επιχειρεί να περιάγει την χώρα, προς μία μόνιμη κατάσταση πολιορκίας, η οποία δήθεν δικαιολογείται και συγχωρείται, από την πολύκροτη πανδημία ως παγίως επαπειλούμενο κίνδυνο της δημόσιας υγείας, εξ αυτού του λοιπόν του λόγου ο πολίτης σήμερα απολύεται εκδικητικά από την εργασία του, ακόμη και τα παιδιά στερούνται της εκπαιδεύσεως, άνευ ετέρου τινός εν είδει τιμωρίας, ως αντιφρονούντες και μη συμμορφούμενη προς την άλογη κρατική βία.

    Η διχοστασία εις τους κόλπους της κοινωνίας καθώς και η ρατσιστική βία προς τους έχοντες μία τεκμηριωμένα διαφορετική άποψη αμφισβήτησης του ως άνω επιβεβλημένου «αφηγήματος» διώκεται καθοιονδήποτε τρόπο, με την μομφή του αρνητή της αυθεντίας της δεσποτείας του αδιαμφισβήτητου κύρους του «Ηγεμόνα».

    Εν τω πλαισίω αυτό, νύκτωρ, βεβιασμένα, εν κρυπτώ και παραβύστω, ψηφίστηκε, στις 22-4-2021, άρον άρον, το ανεύθυνο των «Λοιμοξιολόγων», μία θεσμικώς πραξικοπηματική ενέργεια, η οποία σηματοδοτεί εκκωφαντικά, τον ενταφιασμό της Δημοκρατίας και την πρόδηλη κατάλυση των Δημοκρατικών Θεσμών.

    Η περί ης ο λόγος ψήφιση άπτεται της περί της αφέσεως της ποινικής ευθύνης των μελών της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της Δημόσιας Υγείας έναντι του Κορωνοϊού COVID-19, της Επιτροπής Αντιμετώπισης Εκτάκτων Συμβάντων Δημόσιας Υγείας από Λοιμογόνους Παράγοντες της Επιτροπής Εμβολιασμών, οι οποίοι εφεξής δεν ευθύνονται, δεν διώκονται και δεν εξετάζονται για γνώμη που διατύπωσαν ή ψήφο που έδωσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους στο πλαίσιο λειτουργίας των ως άνω Επιτροπών. Δίωξη επιτρέπεται μόνο για συκοφαντική δυσφήμιση ή εξύβριση.

    Πρόκειται για το άρθρο 4, της επίμαχης τροπολογίας προσθήκης του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Κώδικα Δικαστικών Υπαλλήλων» όπου το άρθρο 32ο του Ν. 4771/2021 (Α’ 16) αντικαθίσταται με βάσει τα ως άνω προρρηθέντα, υπογεγραμμένο υπό των Υπουργών Οικονομίας και Υγείας.

    Η ως άνω, διάταξη, αποτελεί βραδυφλεγή βόμβα εις τα θεμέλια του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος αναγνωρίζοντας συλλήβδην προληπτική ασυλία προς τους «πρωταγωνιστές» της Πανδημίας με ό,τι τούτο συνεπάγεται της δημόσιας υγείας, των πλημμελειών (ιατρικών και διοικητικών) ως προς την διαχείριση αυτής, με αποτέλεσμα δηλαδή, να αμνηστεύεται εκ των προτέρων και να καθαγιάζεται ως αυθεντικά ανεπίδεκτη, ποινικής διερεύνησης οιαδήποτε τυχόν μη ορθή λήψη αποφάσεως, η οποία αντικειμενικά δεν επέφερε το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα αλλά ενδεχομένως να αποτέλεσε γενεσιουργό αιτία, πολλαπλών άστοχων ενεργειών και παραλείψεων ως προς την ιταμή διαχείριση της περιλάλητης πανδημίας.

    Η εν λόγω ανεκδιήγητη πράξη, όζει ολοκληρωτισμό, και συνιστά ανυπερθέτως εκκωφαντική ομολογία αφενός αποτυχίας της κυβερνήσεως, η οποία φοβούμενη τυχόν, παρέμβαση της Δικαιοσύνης, ως έδει, _καθότι φρονούμε ότι ζούμε σε Συντεταγμένο Κράτος Δικαίου, όπου η λειτουργική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, δύναται να παρέμβει, κατόπιν ελευθέρας ασκήσεως του προσήκοντος, νομικού και ουσιαστικά βάσιμου ένδικου βοηθήματος, υπό οιονδήποτε πολίτη προς τυχόν διαλεύκανση της υποθέσεως της πανδημίας και αφετέρου απερίφραστη παραδοχή ότι ημείς οι πολίτες καθιστάμεθα ανυπόληπτα ενεργούμενα ψεκασμένοι, οι οποίοι στερούμεθα οιασδήποτε προστασίας, ακόμη και της δικαστικής προστασίας, καθότι, απλώς αποτελούμε μία διανοητικώς λοβοτομημένη, ευκαταφρόνητη και ανυπόληπτη υδαρή μάζα, προκειμένου η ελίτ να πειραματίζεται εις την αντοχή της υγείας μας.

    Η θέσπιση της ποινικής ανευθυνότητας συνεπάγεται εις το διηνεκές ατιμωρησία των πρωταγωνιστών διαχείρισης της πανδημίας και πηδαλιουχήσεως της κοινωνίας περί της λήψεως των προσηκόντων κατά το δοκούν μέτρων, δηλαδή, εν άλλοις λόγοις, η διάταξη αυτή, απαλλάσσει τα μέλη, κατά τρόπο πρόδηλα αντισυνταγματικό διότι παραβιάζει το άρθρο 4 του Συντάγματος  σύμφωνα με το οποίο «οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», καθόσον με το ακαταδίωκτο και επί δολίων πράξεων ή παραλείψεών τους επέρχεται αδικαιολόγητη ευνοϊκή μεταχείριση υπέρ αυτών και μη εφαρμογή των ελληνικών ποινικών νόμων υπέρ της συγκεκριμένης κατηγορίας, ως υπαλλήλων εν ευρεία εννοία, έναντι άλλων κατηγοριών υπαλλήλων, δοθέντος ότι η άνω διάταξη του Συντάγματος κατοχυρώνει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων πολιτών έναντι του νόμου αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών.

     Είναι γεγονός, ότι ο νομοθέτης μπορεί να προβαίνει σε διαφορετική ρύθμιση, όταν τούτο επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος, για τους οποίους είναι δυνατό να κάμπτεται νομοθετικώς η προεκτεθείσα αρχή της ισότητας των πολιτών έναντι του νόμου (Ολ. Α.Π. 4/2012, 11/2008, 3/2006, 38/2005).

    Τούτο, όμως, δεν μπορεί να ισχύσει στην περίπτωση τελέσεως εκ δόλου αξιόποινων πράξεων παρά οιουδήποτε, αφού επί τέτοιου είδους πράξεων δεν είναι νοητή ύπαρξη λόγων γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος, που να δικαιολογούν συνταγματικώς τη διαφορετική ρύθμιση με τη θέσπιση ακαταδίωκτου υπέρ των ανωτέρω προσώπων κατά την εκφορά γνώμης ή διενέργεια πράξεως, που ανάγονται στα καθήκοντά τους

    Έτι  περαιτέρω και συμπληρωματικώς προς την εθνική νομοθεσία λειτουργεί και η ευρωπαϊκή και ειδικότερα το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ που καθιερώνει την αρχή της ισότητας και απαγορεύει τις διακρίσεις ορίζοντας ότι «η χρήσις των αναγνωριζομένων εν τη παρούση Συμβάσει δικαιωμάτων και ελευθεριών δέον να εξασφαλισθεί ασχέτως διακρίσεως φύλου, φυλής, χρώματος, γλώσσης, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής προελεύσεως, συμμετοχής εις εθνική μειονότητα, περιουσίας,  γεννήσεως ή άλλης καταστάσεως».

    Ειδικότερα, στόχος της ευρωπαϊκής νομοθεσίας κατά των διακρίσεων είναι να εξασφαλίσει σε όλα τα άτομα ισότιμες και δίκαιες προοπτικές πρόσβασης στις ευκαιρίες που παρουσι­άζονται στην κοινωνία.

    Μάλιστα, αυτή η νομοθεσία δεν παρουσιάζει μόνο μια μονόπλευρη διάσταση αξιώνοντας την απαγόρευση των διακρίσεων στις σχέσεις κράτους πολίτη, αλλά ταυτόχρονα τριτενεργεί και στις σχέσεις μεταξύ των ιδιωτών.

    Εξειδικεύοντας παρατηρούμε ότι η απαγόρευση των διακρίσεων αναλύεται ως εξής:

    Προβλέπει ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται σε όμοιες καταστάσεις πρέπει να τυγχάνουν όμοιας μεταχείρισης και να μην υφίστανται δυσμενέστερη μετα­χείριση λόγω κάποιου ιδιαίτερου «προστατευόμενου» χαρακτηριστικού το οποίο διαθέτουν. Αυτές είναι οι «άμεσες» διακρίσεις που υπόκεινται σε ένα γενικό κριτήριο αντικειμενικής αιτι­ολόγησης. Ειδικότερα το ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι «[…] διαφορετική μεταχείριση ατόμων που βρίσκονται σε σχετικά όμοιες κα­ταστάσεις […] μπορεί να θεωρηθεί διάκριση εάν στερείται αντικειμενικής και εύλογης αιτιολογίας, με άλλα λόγια εάν δεν επιδιώκει την επίτευξη ενός θε­μιτού σκοπού ή εάν δεν υπάρχει εύλογη σχέση αναλογικότητας μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων και του σκοπού που επιδιώκεται να επιτευχθεί».

    Συνελόντι ειπείν, η κυβέρνησις, τελεί εις ρόλο ωσεί  «Ποντίου Πιλάτου», ο οποίος ναι μεν θεσπίζει την ατιμωρησία, κατά τον πιο ιταμό, Αντισυνταγματικό και αντιδημοκρατικό  τρόπο, δια ένα τόσο καίριο, ακανθώδες και ιστορικό ζήτημα, καταφάσκοντας όμως δε, εμμέσως πλην σαφώς, ενδεχόμενο δόλο ως προς την αποτυχία της μέχρι τούδε διαχείρισης της πανδημίας αλλά εν ταυτώ και δια το μέλλον, νίπτοντας ανενδοιάστως, τας χείρας της, αποτινάσσοντας οιαδήποτε ανάληψη ουσιαστικά πολιτικής ευθύνης, πλήττοντας όμως τοιουτοτρόπως, εκ βάθρων τα θεμέλια της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας μας.

    Μήνυμα της Προέδρου της Δημοκρατίας

      Μήνυμα της Προέδρου της Δημοκρατίας προς τον Απόδημο Ελληνισμό για την επέτειο 200 ετών από την Επανάσταση του 1821

      ΕΤΣΙ ΘΑ ΠΑΕΙ…

      ΕΤΣΙ ΘΑ ΠΑΕΙ…

      Γράφει ο
      ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΑΝΩΛΙΔΗΣ
      © sportime.gr

      Όλοι μέσα πάλι. Και οι τέσσερις διεκδικητές του τίτλου έχουν τις ελπίδες τους. Η επαναφορά του ΠΑΟΚ από το 2-0 στο 2-2 μέσα στη Φιλαδέλφεια έδειξε πολλά. Αρχικά, εκεί που τη μία Κυριακή είχαμε την ΑΕΚ να πανηγυρίζει και να φαντάζει ως φαβορί, μία εβδομάδα μετά ο ΠΑΟΚ δείχνει να έχει τον πρώτο λόγο για τον τίτλο! Δευτερευόντως, το πρωτάθλημα έχει ανατροπές και πολύ δρόμο μπροστά του ακόμα. Πάρα πολύ. Τα πάντα είναι ανοιχτά σε οποιοδήποτε σενάριο ή αποτέλεσμα. Ακόμα και ο Ολυμπιακός, ο οποίος έμεινε στο -8 από την πρώτη θέση μία εβδομάδα πριν, πλέον έχει απόσταση από την κορυφή τέσσερις βαθμούς. Τέλος, για να μην το κουράζουμε, μέχρι το φινάλε θα παίζονται τα περισσότερα, αν όχι όλα. Σαφώς και μπορούν να γίνουν εκτιμήσεις, αναλύσεις και προβλέψεις. Αλλά και θεωρίες. Ο Ολυμπιακός είναι πιο πίσω από τους υπόλοιπους, έχει και το Conference, αλλά και την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί το Καραϊσκάκη με ΑΕΚ και ΠΑΟΚ. Ο Δικέφαλος του Βορρά έχει βαθμολογικό προβάδισμα, ενώ έχει παίξει με ΑΕΚ και Παναθηναϊκό εκτός, με συγκομιδή τέσσερις βαθμούς. Από την άλλη, η εντός έδρας γκέλα με τον Άρη στην οικονομία των πλέι οφ θα του στοιχίσει πολύ. Ο Παναθηναϊκός έχει τρεις νίκες σε τέσσερα παιχνίδια έως τώρα και δείχνει να έρχεται με φόρα! Μην το ψάχνετε. Έτσι θα πάει μέχρι το τέλος. Με τόσα ντέρμπι, οι εναλλαγές ψυχολογικού και αριθμητικού προβαδίσματος θα μας γίνει συνήθεια…

      ΑΕΚ – ΠΑΟΚ 2-2
      Του στράβωσαν όλα και πάνω που φαινόταν πως για μία ακόμη φορά θα φύγει με άδεια χέρια από την Opap Arena, έβγαλε αντίδραση. Ένας ψυχωμένος ΠΑΟΚ γύρισε από το 2-0 και πήρε έναν πολύτιμο πόντο που τον κρατάει πρώτο στη βαθμολογία. Η ΑΕΚ στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα ήταν καλύτερη, αλλά κατάφερε και πάλι να μη διαχειριστεί όπως έπρεπε το ματς. Για άλλη μία φορά προηγήθηκε και δεν πήρε τη νίκη. Φάσεις δημιούργησε από νωρίς και στο 30’ ο Γκατσίνοβιτς με πλασέ άνοιξε το σκορ.
      Με το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου ο Άμραμπατ με απευθείας φάουλ έκανε το 2-0 και εκεί φάνηκαν να τελειώνουν όλα. Ένα δεκάλεπτο μετά ο Λουτσέσκου έκανε τριπλή αλλαγή και εκείνη ήταν η κίνηση-ματ. Βρήκε πατήματα ο ΠΑΟΚ και μείωσε με τον Μπάμπα στο 62’. Σταδιακά το πίστεψαν οι φιλοξενούμενοι και στο τέλος πίεσαν. Δίχως τις μεγάλες φάσεις στο 89’ βρήκαν το γκολ της ισοφάρισης και έτσι απέφυγαν την ήττα.
      ΑΕΚ (Ματίας Αλμέιδα): Αθανασιάδης, Ρότα (79’ Σιντιμπέ), Χατζισαφί, Βίντα, Μουκουντί, Σιμάνσκι, Πινέδα (86’ Μάνταλος), Άμραμπατ (72’ Γιόνσον), Ελίασον, Γκατσίνοβιτς (86’ Φερνάντες), Γκαρσία (46’ Πόνσε)
      ΠΑΟΚ (Ραζβάν Λουτσέσκου): Κοτάρσκι, Κεντζιόρα, Κουλιεράκης, Μπάμπα, Ότο (59’ Σάστρε), Μεϊτέ, Σβαμπ (66’ Οζντόεφ), Κωνσταντέλιας, Ζίβκοβιτς, Μουργκ (59’ Ντεσπόντοφ), Τόμας (59’ Σαμάτα)

      ΑΡΗΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 0-2
      Έπρεπε να νικήσει οπωσδήποτε και το ήξερε. Έπαιζε με την πλάτη στον τοίχο ο Παναθηναϊκός και τελικά πέρασε από το «Κλεάνθης Βικελίδης» νικώντας με 2-0 τον Άρη. Οι «πράσινοι» δυσκολεύτηκαν πολύ απέναντι σε έναν αρκετά καλό αντίπαλο, αλλά στο φινάλε πανηγύρισαν δεύτερο σερί τρίποντο και μπήκαν για τα καλά στη μάχη του τίτλου. Οι αλλαγές του Φατίχ Τερίμ ήταν αυτές που πήραν το ματς. Το πρώτο ημίχρονο ήταν αρκετά νευρικό. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να βγάλει φάσεις, σε αντίθεση με τον Άρη που είχε τις στιγμές του με τους Μορόν και Μπράμπετς. Ωστόσο, ο Ντραγκόφσκι αντέδρασε σωστά.
      Με την έναρξη του δευτέρου 45λεπτου ο Τερίμ έβαλε τον Σπόραρ, άλλαξε σχηματισμό και αυτό του βγήκε. Ο Σλοβένος έκανε το 0-1 στο 62’ και στο 90’+2 ο Μπράμπετς με αυτογκόλ διαμόρφωσε το 0-2 σε μία φάση που είχαν συμμετοχή δύο ακόμη αλλαγές, οι Μλαντένοβιτς και Τζούρισιτς. Λίγο πριν ο Γεντβάι είχε διώξει στη γραμμή κεφαλιά του Ανσαριφάρντ.
      ΑΡΗΣ (Ακης Μάντζιος): Κουέστα, Οντουμπάγιο, Φαμπιάνο, Μπράμπετς, Φεράρι, Ζιλ (59’ Βερστράτε), Νταρίντα (73’ Ντζούρασεκ), Σουλεϊμάνοφ, Γκαρθία (73’ Φετφατζίδης), Σαβέριο (73’ Ανσαριφάρντ), Μορόν
      ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Φατίχ Τερίμ): Ντραγκόφσκι, Βαγιαννίδης, Ακαϊντίν, Γέντβαϊ, Χουάνκαρ (77’ Μλαντένοβιτς), Αράο, Τσέριν, Μπακασέτας (88’ Μαντσίνι), Παλάσιος (46’ Σπόραρ), Ιωαννίδης (90+2’ Βέρμπιτς), Μπερνάρ (77’ Τζούρισιτς)

      ΠΑΣ ΛΑΜΙΑ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 1-5
      Σαν σίφουνας πέρασε από τη Λαμία ο Ολυμπιακός, διαλύοντας την ομώνυμη ομάδα με το εμφατικό 5-1. Λίγες μέρες πριν τον πρώτο αγώνα με τη Φενέρμπαχτσε για τα προημιτελικά του Conference League οι Πειραιώτες έκαναν ό,τι ήθελαν απέναντι στους «κυανόλευκους». Στην ουσία όλα τελείωσαν σε ένα τετράλεπτο. Στο 22’ ο Γιόβετιτς άνοιξε το σκορ και τέσσερα λεπτά αργότερα ο ίδιος κέρδισε πέναλτι και ο Ελ Κααμπί εκτελώντας το, έκανε το 0-2. Η Λαμία δεν υπήρχε στο γήπεδο και στο 45’ ο Γιόβετιτς βρήκε τον Ελ Κααμπί, ο οποίος με τη βοήθεια του Κυριάκου Παπαδόπουλου διαμόρφωσε το 0-3.
      Στο δεύτερο ημίχρονο έγιναν αλλαγές από τους δύο προπονητές, αλλά ο Ολυμπιακός συνέχισε να είναι ανώτερος. Θα μπορούσε να έχει βρει τέταρτο γκολ με τον Ελ Κααμπί και τελικά το έκανε με το αυτογκόλ του Κορνέζου στο 81’. Τέσσερα λεπτά μετά ο Ελ Αραμπί σκόραρε και στο 88’ ο Λέικ πέτυχε το γκολ της τιμής για τους γηπεδούχους.
      ΛΑΜΙΑ (Λεωνίδας Βόκολος): Κοσέλεφ, Σιμόν (65΄ Βασιλαντωνόπουλος), Κορνέζος, Κ. Παπαδόπουλος, Σίντκλεϊ, Στάνκο (46΄ Μάλτσι), Νούνιες, Σλίβκα (46΄ Τζανδάρης), Λέικ, Τσιλούλης (65΄ Τόσιτς), Μαρτίνεθ (76΄ Κοντονίκος)
      ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ): Τζολάκης, Ροντινέι (46΄ Κίνι), Ρέτσος (58΄ Βέζο), Άμπι, Ρίτσαρντς, Όρτα (71΄ Ιμπόρα), Έσε, Μασούρας, Ζέλσον Μαρτίνς (71΄ Καμπράλ), Γιόβετιτς, Ελ Κααμπί (58΄ Ελ Αραμπί)

      Πάνω από 28 χιλιάδες αλλοδαποί φυγάδες με ενεργές εντολές απέλασης αγνοούνται στον Καναδά!

      Πάνω από 28 χιλιάδες αλλοδαποί φυγάδες με ενεργές εντολές απέλασης αγνοούνται στον Καναδά!

      Παραδοχή Τρουντό για λάθη στην πολιτική μετανάστευσης ◘ Απειλές Λεγκό για δημοψήφισμα!

      Η Υπηρεσία Συνοριακών Υπηρεσιών του Καναδά (CBSA) έχει χάσει τα ίχνη περισσότερων από 28.000 αλλοδαπών φυγάδων που έχουν ενεργές εντολές απέλασης, σύμφωνα με έγγραφα που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, με εκατοντάδες να έχουν προηγούμενες ποινικές καταδίκες στον Καναδά ή στο εξωτερικό.

      Οι πληροφορίες δόθηκαν σε απάντηση σε έρευνα του υπουργείου, που κατέθεσε ο συντηρητικός βουλευτής Brad Redekopp, αντιπρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής Ιθαγένειας και Μετανάστευσης.

      Το έγγραφο της έρευνας ανέφερε ότι υπάρχουν 28.145 ενεργά εντάλματα για «αποτυχημένους αιτούντες άσυλο» στον Καναδά, ελαφρώς λιγότερα από τα 29.248 που αναφέρθηκαν τον περασμένο Οκτώβριο, τα οποία καλύφθηκαν για πρώτη φορά από το Blacklock’s Reporter.

      Μεταξύ εκείνων με εκκρεμείς εντολές απέλασης είναι 410 άτομα που λέγεται ότι έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα στον Καναδά και άλλα 236 άτομα που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα στη χώρα καταγωγής τους.

      Από αυτούς τους 646 με ποινικές καταδίκες, μόνο 13 βρίσκονται επί του παρόντος υπό κράτηση. Η CBSA δήλωσε ότι ενώ όλοι έχουν ποινικές καταδίκες, μπορεί να μην αποτελούν όλοι κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια.

      «Τα άτομα κρατούνται εάν αναγνωρίζονται ως τρέχοντες κίνδυνοι για τη δημόσια ασφάλεια και υπόκεινται σε διαδικασία μετανάστευσης, όπως η απομάκρυνση, ανεξάρτητα από τους λόγους απαραδέκτου», έγραψε η υπηρεσία. Σύμφωνα με το CBSA, 253 από τους 646 καταζητούνται για σύλληψη.

      Ο Jonathan Moor, αντιπρόεδρος του CBSA, δήλωσε στην επιτροπή της Γερουσίας τον Οκτώβριο του 2023, ότι «η υπηρεσία δεν ήταν σε θέση να διώξει το 100% εκείνων με εκκρεμείς εντολές απέλασης», αλλά είπε ότι «η υπηρεσία προσπαθεί να αυξάνει τους στόχους της κάθε χρόνο». Ο κ. Moor πρόσθεσε, ότι η CBSA έχει θέσει ως στόχο την απέλαση του 80% των ξένων φυγάδων. Όταν ρωτήθηκε από το γερουσιαστή του Κεμπέκ, Tony Loffreda, γιατί ο στόχος δεν ήταν 100%, ο κ. Moor είπε ότι ο στόχος θα ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθεί.

      Ενώ η CBSA απαριθμεί πάνω από 28.000 φυγάδες στον Καναδά, ο πραγματικός αριθμός των μεταναστών που ζουν παράνομα στον Καναδά πιστεύεται ότι είναι πολλές φορές υψηλότερος, αλλά δεν έχουν δημοσιευθεί επίσημα στοιχεία από την κυβέρνηση. Μια έκθεση του 2022 από τη Μετανάστευση, τους Πρόσφυγες και την Ιθαγένεια του Καναδά (IRCC) ισχυρίστηκε ότι ορισμένοι ακαδημαϊκοί έχουν εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν έως και 500.000 άνθρωποι που ζουν στον Καναδά χωρίς έγκυρη βίζα ή άλλα έγγραφα.

      Πέρυσι, ο ομοσπονδιακός υπουργός Μετανάστευσης Marc Miller δήλωσε στην εφημερίδα Globe and Mail, ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να δημιουργήσει μια πορεία προς την ιθαγένεια για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που ζουν παράνομα στον Καναδά εδώ και χρόνια, λέγοντας ότι μπορεί να υπάρχουν 300.000 έως 500.000 παράνομοι μετανάστες στον Καναδά.

      Ο κ. Μίλερ δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα εξετάσει ένα πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει τον κατασκευαστικό τομέα, που θα μπορούσε να επιτρέψει στους παράνομους μετανάστες οικοδόμους να αποκτήσουν μόνιμη κατοικία και ότι το πρόγραμμα θα μπορούσε να επεκταθεί αργότερα.

      ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ LEGAULT ΣΤΟΝ TRUDEAU

      Ο Φρανσουά Λεγκό απειλεί να διεξαγάγει δημοψήφισμα για τη μετανάστευση, εάν οι διαπραγματεύσεις με την Οτάβα για την απόκτηση περισσότερων εξουσιών σε αυτόν τον τομέα, δεν ξεμπλοκάρουν έως τις 30 Ιουνίου. Αυτό απαιτεί μια νέα συνάντηση των δύο πρωθυπουργών.

      Ο πρωθυπουργός του CAQ την Τρίτη 9 Απριλίου, κατάγγειλε την παρουσία 560.000 προσωρινών μεταναστών στην επικράτεια του Κεμπέκ, ο αντίκτυπος των οποίων γίνεται αισθητός στις υπηρεσίες προς τον πληθυσμό. Ως εκ τούτου, το Κεμπέκ απαιτεί να αποκτήσει πλήρεις εξουσίες μετανάστευσης, προκειμένου να επιλέξει τους υποψηφίους του και να περιορίσει τον αριθμό τους εάν χρειαστεί.

      Σε περίπτωση αποτυχίας, ο François Legault επαναλαμβάνει την απειλή του για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το θέμα, μια ιδέα που προτάθηκε κατά την τελευταία προεκλογική εκστρατεία και στη συνέχεια τέθηκε σε αναμονή από τότε.

      «Είπα, προς το παρόν, δε θέλουμε να διεξαγάγουμε τομεακό δημοψήφισμα γι’ αυτές τις εξουσίες, αλλά αισθάνομαι ότι υπάρχει μια μεγάλη πλειοψηφία των Κεμπεκιωτών που δεν αποδέχεται τον αριθμό 560.000 προσωρινών μεταναστών στο Κεμπέκ. Αυτό δημιουργεί προβλήματα στους Κεμπεκιώτες να έχουν υπηρεσίες, καθώς και την προστασία της γαλλικής γλώσσας, μακροπρόθεσμα», δήλωσε ο πρωθυπουργός σε συνέντευξη Τύπου.

      ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

      «Πρέπει οι προσωρινοί μετανάστες να προ εγκρίνονται από το Κεμπέκ;
      Αν ήταν έτσι, αυτό θα σήμαινε:
      1] Θα ελέγχαμε τον αριθμό,
      2] Θα ελέγχαμε τις απαιτήσεις στα γαλλικά», τόνισε.

      Ο πρωθυπουργός του CAQ είναι, ωστόσο, σίγουρος για το αποτέλεσμα. «Νομίζω ότι υπάρχει ήδη η πλειοψηφία των Κεμπεκιωτών που συμφωνούν να πουν: Κύριε Τρουντό, κάντε ένα από τα δύο, είτε μειώνετε τον αριθμό των μεταναστών, είτε εκχωρείτε εξουσίες στο Κεμπέκ», είπε.

      ΤΟΜΕΙΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΩΝ

      Ο Φρανσουά Λεγκό κατήγγειλε τις πρόσφατες ανακοινώσεις του  Τρουντό, ιδιαίτερα όσον αφορά τη στέγαση και την υγειονομική περίθαλψη. «Εδώ και αρκετό καιρό, γινόμαστε μάρτυρες πυροτεχνημάτων με ανακοινώσεις του κ. Τρουντό σε περιοχές της δικαιοδοσίας του Κεμπέκ», τόνισε. Το Κεμπέκ θα απαιτήσει να καταβληθούν τα ποσά άμεσα και «άνευ όρων».

      «Λοιπόν, έχω ένα μήνυμα για τον κ. Τρουντό», είπε. Αντί να κάνετε ανακοινώσεις στις δικαιοδοσίες του Κεμπέκ, φροντίστε τις δικές σας ευθύνες, ιδιαίτερα τη μετανάστευση».

      ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΤΡΟΥΝΤΟ

      Ο πρωθυπουργός του Καναδά πρόσφατα παραδέχτηκε, ότι τα επίπεδα μετανάστευσης στη χώρα του είναι πολύ υψηλά και λέει ότι ο αριθμός των προσωρινών μεταναστών έχει αυξηθεί με ρυθμό «πολύ πέρα ​​από αυτό που μπόρεσε να απορροφήσει ο Καναδάς και πρέπει να τεθούν υπό έλεγχο».

      Σοκ από τον ΟΟΣΑ: «Η Ελλάδα είναι η τέταρτη πιο ακριβή χώρα του πλανήτη στα τρόφιμα»!

      Σοκ από τον ΟΟΣΑ: «Η Ελλάδα είναι η τέταρτη πιο ακριβή χώρα του πλανήτη στα τρόφιμα»!

      Γκρεμίζεται το αφήγημα της κυβέρνησης περί μείωσης τιμών και ότι αποδίδουν τα μέτρα για την αποκλιμάκωση της ακρίβειας

      Η Ελλάδα έχει έναν από τους υψηλότερους πληθωρισμούς στα τρόφιμα σε όλες τις χώρες του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), που σημαίνει ότι η ακρίβεια κυριολεκτικά «τσακίζει» τους Έλληνες.

      Ο πληθωρισμός διαμορφώνεται στο 6,7%, με την Ελλάδα να έχει την 4η χειρότερη επίδοση μεταξύ των χωρών που ελέγχει ο οργανισμός. Εάν συνυπολογιστεί ότι η Ελλάδα έχει και από τους πιο χαμηλούς μισθούς στην ΕΕ τότε η ακρίβεια των τροφίμων καθίσταται απαγορευτική για την επιβίωση των Ελλήνων πολιτών! Πρόκειται για στοιχεία ενός ακόμα διεθνούς οργανισμού που γκρεμίζουν το αφήγημα της κυβέρνησης περί μείωσης τιμών και ότι αποδίδουν τα μέτρα που έχει ενεργοποιήσει για την αποκλιμάκωση της ακρίβειας κυρίως στα τρόφιμα.

      Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, ο πληθωρισμός στα τρόφιμα στη χώρα μας διαμορφώθηκε το Φεβρουάριο στο 6,7%, από το 8,3% τον Ιανουάριο του 2024. Παρά τη μείωση του πληθωρισμού στην ενέργεια (2,1% το Φεβρουάριο και 5,7% τον Ιανουάριο), ο γενικός δείκτης πληθωρισμού μειώθηκε ελαφρώς, από το 3,1% τον πρώτο μήνα του 2024 στο 2,9%. Την ίδια ώρα, στις χώρες που παρακολουθεί ο ΟΟΣΑ ο συνολικός πληθωρισμός παρέμεινε αμετάβλητος στο 5,7%.

      Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, ο βασικός πληθωρισμός μειώθηκε στα 3/4 των χωρών του ΟΟΣΑ, με τη μεγαλύτερη μηνιαία πτώση να καταγράφεται στην Πολωνία και τη Σουηδία και τη μεγαλύτερη άνοδο στην Τουρκία. Ο συνολικός πληθωρισμός ήταν κάτω του 2% σε επτά χώρες του ΟΟΣΑ και παρέμεινε αρνητικός στην Κόστα Ρίκα.

      Ο πληθωρισμός των τροφίμων συνέχισε να μειώνεται για 15ο συνεχόμενο μήνα, φτάνοντας στο 5,3% το Φεβρουάριο, από 6,3% τον Ιανουάριο, και αυξήθηκε μόνο σε τέσσερις χώρες του ΟΟΣΑ. Ο πληθωρισμός των τροφίμων του ΟΟΣΑ ήταν χαμηλότερος από τον ονομαστικό πληθωρισμό για πρώτη φορά από το Νοέμβριο του 2021.

      Ο πληθωρισμός της ενέργειας του ΟΟΣΑ αυξήθηκε, αλλά παρέμεινε μετρίως αρνητικός, στο -0,5% το Φεβρουάριο, παρά τον ισχυρό ενεργειακό πληθωρισμό στην Τουρκία και την Κολομβία.

      Ο βασικός πληθωρισμός του ΟΟΣΑ (πληθωρισμός μείον τα τρόφιμα και την ενέργεια) συνέχισε να μειώνεται, αλλά παρέμεινε υψηλός στο 6,4%, ανακλώντας τις σταθερές τιμές των υπηρεσιών.

      Στη ζώνη του ευρώ, ο ετήσιος πληθωρισμός, όπως μετράτε με τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΕνΔΤΚ), μειώθηκε στο 2,6% το Φεβρουάριο, σε σύγκριση με το 2,8% τον Ιανουάριο.

      Η μείωση του πληθωρισμού των τροφίμων ήταν περίπου διπλάσια από αυτήν του ΟΟΣΑ, ενώ ο πυρήνας μειώθηκε με ρυθμό παρόμοιο με αυτόν του ΟΟΣΑ.

      Το Μάρτιο του 2024, η προκαταρκτική εκτίμηση της Eurostat έδειξε άλλη μια πτώση στη ζώνη του ευρώ (στο 2,4%) και στο δομικό πληθωρισμό (στο 2,9% από 3,1% το Φεβρουάριο), με επιβράδυνση της πτώσης των τιμών της ενέργειας.

      Επιχείρηση γοητείας από ΝΔ σε τρεις ομάδες ψηφοφόρων

      Επιχείρηση γοητείας από ΝΔ σε τρεις ομάδες ψηφοφόρων

      Το διπλό αφήγημα του Μητσοτάκη μετά το Συνέδριο ◘ Ο πρωθυπουργός έκανε σαφή την αντίθεση της Κεντροδεξιάς με το λαϊκισμό, αλλά και το διχασμό, λέγοντας ότι και τους δύο τούς έχει πληρώσει ακριβά η χώρα μας στο παρελθόν ◘ Απευθύνθηκε σε τρεις κατηγορίες ψηφοφόρων

      Συντάκτης: Διαμαντής Σεϊτανίδης

      © imerisia.gr

      Η ολοκλήρωση του 15ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας που έγινε σε πανηγυρικό κλίμα με τις ομιλίες του προέδρου της Κύπρου, Νίκου Χριστοδουλίδη, της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, αποτέλεσε ουσιαστικά και την επίσημη έναρξη του προεκλογικού αγώνα για το κυβερνών κόμμα, τον οποίο κήρυξε με την ομιλία του ο πρωθυπουργός. 

      Μετά την εισαγωγική του ομιλία στο άνοιγμα του Συνεδρίου, όπου κυριάρχησαν οι αναφορές στα 50 χρόνια που κλείνει η Νέα Δημοκρατία φέτος, αλλά υπήρξαν και αναφορές στην επικαιρότητα, ειδικά στη γυναικοκτονία των Αγίων Αναργύρων, το Μεταναστευτικό, την οικονομία και το μετασχηματισμό του κράτους, ο κ. Μητσοτάκης στην ομιλία – επίλογο του Συνεδρίου περιέγραψε τα κρίσιμα διακυβεύματα για Ελλάδα και Ευρώπη, που κρίνονται στις κάλπες της 9ης Ιουνίου, τα οποία στήριξε σε δύο πυλώνες, για να τα απευθύνει κυρίως σε τρία ακροατήρια.

      Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ

      Πρώτος πυλώνας ήταν ο ευρωπαϊκός. Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ύφανε ένα καμβά επιχειρημάτων που συνθέτουν το πολιτικό αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας με το οποίο θα επιχειρήσει να μεγιστοποιήσει το εκλογικό της αποτέλεσμα στις 9 Ιουνίου.

      Σε αυτό τον καμβά περιλαμβάνονται επιχειρήματα που αφορούν στην εξέλιξη της Ευρώπης και τη συμβολή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος σε αυτήν, στην ισχύ της Νέας Δημοκρατίας στο εσωτερικό του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (άλλωστε παρόντες ήταν τόσο ο πρόεδρος του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ, όσο και η κεντροδεξιά πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, που χειροκροτούσαν ένθερμα).

      Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης περιέλαβε στο προεκλογικό του αφήγημα την ιστορική συμβολή της ΝΔ στην ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας, από το 1979 με την είσοδο της χώρας στην ευρωπαϊκή οικογένεια έως τις μέρες μας που πρωταγωνιστούμε στις ευρωπαϊκές εξελίξεις, είτε με την πρόταση του ίδιου για αγορά εμβολίων για πανευρωπαϊκή χρήση επί κορωνοϊού, είτε για την επιβολή πλαφόν στη χονδρική αγορά φυσικού αερίου στην ενεργειακή κρίση, είτε τώρα, με την πρόταση του πρωθυπουργού για ευρώ-ομόλογο που θα χρησιμεύσει στην κοινή ευρωπαϊκή άμυνα.

      Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έκανε ξεχωριστή αναφορά στη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης, κάτι που φαίνεται ότι θα αποτελέσει μια από τις αιχμές του δόρατος της προεκλογικής εκστρατείας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος σε όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ. Κατέληξε δε, λέγοντας, ότι η Ευρώπη χρειάζεται τρία πράγματα που αρχίζουν από άλφα: «ανταγωνιστική οικονομία, αυτοδύναμη άμυνα, αλλά και αγροτική πολιτική, με προοπτική και προσαρμοστικότητα».

      Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ

      Ο δεύτερος πυλώνας ήταν ο ελληνικός και αφορά στην υπεράσπιση της πενταετούς διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία. Ο κ. Μητσοτάκης αναγνώρισε λάθη και καθυστερήσεις, ωστόσο ανέδειξε τη θετική πλευρά της διακυβέρνησης, μιλώντας κυρίως για την οικονομία, την παιδεία, την υγεία, το κοινωνικό κράτος και την αναμόρφωση του Δημοσίου. Έκανε σαφή την αντίθεση της Κεντροδεξιάς με το λαϊκισμό, αλλά και το διχασμό, λέγοντας ότι και τους δύο τούς έχει πληρώσει ακριβά η χώρα μας στο παρελθόν.

      ΑΦΗΓΗΜΑ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ

      Ο κ. Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία απευθύνουν αυτό το αφήγημα, το οποίο θα ακούσουμε πολλές φορές σε διαφορετικές εκδοχές το επόμενο δίμηνο, κυρίως σε τρεις κατηγορίες πολιτών.

      ◄Πρώτον, σε όσους ανήκουν στην Κεντροδεξιά, είναι πολίτες που κατά κανόνα ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία, αλλά για διάφορους λόγους τείνουν προς την αποχή ή τη χαλαρή ψήφο, είτε για να «δώσουν ένα μάθημα» στην κυβέρνηση, είτε γιατί θεωρούν ότι οι ευρωεκλογές, αφού δε βγάζουν ή ρίχνουν κυβερνήσεις, προσφέρονται για δοκιμαστική ψήφο σε μικρότερα κόμματα.

      ◄Δεύτερον, σε Κεντρώους πολίτες οι οποίοι βλέπουν συγκεκριμένες αρρυθμίες της κυβέρνησης και τώρα έχουν περισσότερες επιλογές στην κάλπη, εκτός του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, όπως π.χ. τους «Δημοκράτες» του Ανδρέα Λοβέρδου.

      ◄Και τρίτον, σε παραδοσιακούς δεξιούς ψηφοφόρους οι οποίοι ήδη ενισχύουν λαϊκίστικα κόμματα της Δεξιάς (κυρίως την Ελληνική Λύση και δευτερευόντως τη Νίκη) σε βάρος της Νέας Δημοκρατίας.

      Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκλεισε το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και από την επόμενη μέρα ξεκίνησε τις περιοδείες του ανά την Ελλάδα ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου.

      Προς νέο ρεκόρ ο τουρισμός

      Προς νέο ρεκόρ ο τουρισμός

      Αύξηση 10% «βλέπει» η TUI ◘ «Έκρηξη» κίνησης στο πρώτο δίμηνο του έτους

      Κατακαλόκαιρο θυμίζει το κέντρο της Αθήνας, όπου η πλημμύρα των ξένων επισκεπτών είναι εντυπωσιακή, ωστόσο τα στοιχεία από όλα τα αεροδρόμια της χώρας μαρτυρούν ότι η εικόνα αυτή δεν περιορίζεται στην πρωτεύουσα.
      Την ώρα που, σύμφωνα με το Eurocontrol, η Ευρώπη «ψάχνει» ακόμα τις προ Covid επιδόσεις, με το μέσο ημερήσιο αριθμό πτήσεων να υπολείπεται του 2019 κατά περίπου 2.000, η Ελλάδα ετοιμάζεται για νέο ρεκόρ αφίξεων και κατ’ επέκταση, εισπράξεων.
      Τα νεότερα στοιχεία από το Airdata Tracker έχουν δύο σημαντικές ειδήσεις: αφενός επιβεβαιώνουν την αύξηση των αεροπορικών αφίξεων για τη θερινή σεζόν, αφετέρου ενισχύουν την εικόνα ότι η σεζόν δε σταματάει, πλέον, τον Αύγουστο ή το Σεπτέμβριο, αλλά «τραβάει» τουλάχιστον ως τον Οκτώβριο.
      Ξεκινώντας από τον όγκο των προσδοκώμενων αφίξεων, ως τώρα καταγράφεται αύξηση 10,2% των προγραμματισμένων αεροπορικών θέσεων για τη θερινή σεζόν. Πριν πέσουν στη σύστημα οι κρατήσεις του Μαρτίου, τα στοιχεία δείχνουν αύξηση 53,6% από τη Βρετανία, 25% από την Ολλανδία, 3,9% από την Ιταλία, 2,4% από τη Γερμανία και 2,3% από τις ΗΠΑ. Ειδικά για τους Αμερικανούς επισκέπτες, φαίνεται ότι αντί για τους καλοκαιρινούς μήνες με τις υψηλές θερμοκρασίες, προτιμούν την άνοιξη, κι αυτό επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, που έδειξαν αύξηση 260,2% στον αριθμό των επισκεπτών από τις ΗΠΑ και 63,6% των αντίστοιχων εισπράξεων.
      Μοναδική «παραφωνία» από τις μεγάλες, παραδοσιακές αγορές για την Ελλάδα, είναι η Γαλλία, που παρουσιάζει μείωση των αεροπορικών κρατήσεων κατά 3,1% για τους καλοκαιρινούς μήνες. Ωστόσο, και αυτό έχει την εξήγηση του, αν λάβει κανείς υπόψιν ότι φέτος το καλοκαίρι το Παρίσι φιλοξενεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτό δε σημαίνει, πάντως, ότι δε θα δούμε φέτος Γάλλους στην Ελλάδα. Τουναντίον. Από τα στοιχεία του Airdata Tracker προκύπτει αύξηση των αεροπορικών θέσεων από τη Γαλλία κατά 9% κι αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι Γάλλοι έχουν προγραμματίσει τουρισμό στην Ελλάδα, είτε για την άνοιξη είτε για το φθινόπωρο.

      Η ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ
      Και πάμε τώρα στο δεύτερο μεγάλο στοίχημα για τον ελληνικό τουρισμό, την επιμήκυνση της σεζόν, στοίχημα που δείχνει να κερδίζεται χρόνο με το χρόνο. Τα στοιχεία μιλάνε μόνα τους. Αν και το δίμηνο Ιουλίου – Αυγούστου παραμένει «καυτό», το μερίδιο των υπόλοιπων μηνών έχει αυξηθεί. Για παράδειγμα, ο Μάιος έχει το 12,2% των προγραμματισμένων αεροπορικών θέσεων, σημειώνοντας αύξηση 15,7% σε σύγκριση με πέρσι, ενώ ο Οκτώβριος έχει το 10,6% της «πίτας», με αύξηση 9,3%, δηλαδή μεγαλύτερη από αυτήν του Ιουλίου! Είναι ενδεικτικό ότι τον Οκτώβριο, μόνο από Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Ιταλία και Γαλλία, έχουμε περίπου 1,8 εκατομμύρια προγραμματισμένες αεροπορικές θέσεις!
      Το γερό ξεκίνημα της φετινής σεζόν επιβεβαίωσαν τα στοιχεία της ΥΠΑ, που έδειξαν αύξηση της επιβατικής κίνησης κατά 12,2%, σε σχέση με το πρώτο δίμηνο του 2023, ενώ κάνοντας απολογισμό τριμήνου η Aegean έδωσε αύξηση κίνησης 11% τόσο στο δίκτυο εσωτερικού όσο και στο δίκτυο εξωτερικού. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η αύξηση στην επιβατική κίνηση εξωτερικού ξεπερνά το 27% για την Αθήνα και το 32% για τη Θεσσαλονίκη, εάν συγκριθεί με την αντίστοιχη περίοδο το 2019.

      ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ
      Από νωρίς-νωρίς, οι παράγοντες του τουρισμού, έστω ανεπισήμως, εκτιμούσαν ότι φέτος πάμε για ακόμα μια καλή χρονιά, καλύτερη από την περσινή. Όταν αυτές οι εκτιμήσεις επιβεβαιώνονται και από τους «έξω», τότε οι προσδοκίες μεγαλώνουν. Σύμφωνα με τα δεδομένα της TUI, η αύξηση το πρώτο τρίμηνο του 2024 ανέρχεται στο 30%, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος της TUI, Sebastian Ebel, προβλέπει αύξηση 10% στον τουρισμό της Ελλάδας το 2024. Πρακτικά, μια τέτοια αύξηση μας οδηγεί σε εισπράξεις γύρω στα 23 δισ. ευρώ, που ανεπισήμως είναι ο φετινός στόχος.
      Ως προς τις… προτιμήσεις των ξένων, η Ελλάδα εδραιώνεται στην κορυφή της τουριστικής ζήτησης στην Αυστρία για το προσεχές καλοκαίρι, με διψήφια αύξηση προκρατήσεων και πρόσθετα αεροπορικά δρομολόγια. Όπως αναφέρει το Greek Hotelier, oι κυριότεροι προορισμοί για τους Αυστριακούς είναι η Κρήτη, η Ρόδος, η Κως, η Κάρπαθος, η Κέρκυρα, η Χαλκιδική. Η πορεία των κρατήσεων κατέγραψε διψήφια αύξηση για ορισμένους προορισμούς, καλύπτοντας μάλιστα ήδη το 70% του δυναμικού τους για το 2024.
      Και επειδή Ελλάδα δεν είναι μόνο οι Κυκλάδες και η Κρήτη, μια νέα έρευνα από το δημοφιλές, γερμανικό ταξιδιωτικό portal Travelbook.de έχει αναδείξει τη Σκόπελο ως έναν από τους εννέα προορισμούς στη Μεσόγειο που διατηρούν την αυθεντικότητά τους και προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες ταξιδιού για το 2024. Ανάμεσα σε άλλα κορυφαία νησιά της Ιταλίας, Γαλλίας, Κροατίας, Ισπανίας, Ελλάδας και Μάλτας, η Σκόπελος καταλαμβάνει την πέμπτη θέση.
      ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΠΟΥΣ
      © iefimerida.gr

      Ολική έκλειψη Ηλίου: Μαγικές εικόνεςκαι… πλανητικό σόου στον ουρανό

      Ολική έκλειψη Ηλίου: Μαγικές εικόνες
      και… πλανητικό σόου στον ουρανό

      Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι στη Βόρεια Αμερική και ορισμένοι σε χώρες
      της Βόρειας Ευρώπης είχαν την τύχη να θαυμάσουν την ολική έκλειψη Ηλίου

      Οι ΗΠΑ, το Μεξικό, ο Καναδάς και ελάχιστα η Βόρεια Ευρώπη, έζησαν τη Δευτέρα 8 Απριλίου 2024 για λίγα λεπτά, το σπάνιο φαινόμενο της ολικής έκλειψης Ηλίου. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο, καθώς μία γενιά θα το πετύχει ίσως και μία φορά στη ζωή της.
      Η πρώτη δημοφιλής τοποθεσία παρατήρησης του σπάνιου φαινομένου ήταν το μεξικανικό θέρετρο Μασατλάν στις ακτές του Ειρηνικού. Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν κατά μήκος του παραλιακού δρόμου φορώντας ειδικά γυαλιά. Οι παρευρισκόμενοι περίμεναν υπομονετικά σε ξαπλώστρες, υπό τους ήχους ορχήστρας που έπαιζε τη μουσική από την ταινία «Star Wars». Άπαντες ξέσπασαν σε χειροκροτήματα κατά την κορύφωση του φαινομένου.
      Ταξίδι 10 ωρών έκανε η 43χρονη Λούρδες Κόρο με το αυτοκίνητο για να φθάσει στο Μασατλάν και να παρατηρήσει την εντυπωσιακή ηλιακή έκλειψη. «Η τελευταία που είχα δει ήταν σε ηλικία 9 ετών», είπε.
      Από τα νοτιοανατολικά του Μεξικού στο Τέξας και από εκεί με πορεία βορειοανατολική ως το Μέιν και εν συνεχεία τον Καναδά, πάνω από 31.000.000 κάτοικοι, αλλά και περίπου 5 εκατ. επισκέπτες, είδαν από ένα έως και τέσσερα λεπτά (ανάλογα με την περιοχή) το φεγγάρι να καλύπτει την επιφάνεια του Ήλιου.
      Στην Ιντιάνα, το φαινόμενο έγινε ορατό για πρώτη φορά μετά από 800 χρόνια, υπολογίζουν οι επιστήμονες.
      Σε αρκετές περιοχές, η συννεφιά χάλασε τα σχέδια των επισκεπτών, ενώ άλλοι αψήφησαν το κρύο και κάθισαν να απολαύσουν το φαινόμενο, υπό τους ήχους του «Total Eclipse of the Heart», της Μπόνι Τάιλερ, το οποίο είχε την τιμητική του, όπως αναφέρει το ABC.
      Η ολική έκλειψη Ηλίου ήταν ορατή στις ΗΠΑ για πολύ μεγαλύτερο διάστημα σε σύγκριση με εκείνη του 2017. Η μέγιστη διάρκεια έφθασε κατά τόπους τα 4 λεπτά και 28 δευτερόλεπτα, ενώ πριν από επτά χρόνια ήταν 2 λεπτά και 42 δευτερόλεπτα.
      Η ηλιακή έκλειψη ήταν ορατή σε 15 Πολιτείες των ΗΠΑ, από το Τέξας μέχρι το Μέιν, πριν λάβουν σειρά να την απολαύσουν οι κάτοικοι του Ανατολικού Καναδά. Μικρές αγροτικές πόλεις -όπως το Αντβάνς του Μισούρι, με πληθυσμό περίπου 1.300 κατοίκων- δέχθηκαν χιλιάδες επισκέπτες. Ο Τιμ και η Γκουέν Βουρστ ταξίδεψαν εκεί από το Κάνσας, έχοντας συμβουλευτεί τις προβλέψεις μετεωρολόγων.
      Στο Τέξας, οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές, λόγω της συννεφιάς που επικρατούσε.
      Οι Αρχές των ΗΠΑ είχαν προειδοποιήσει όσους θα θαύμαζαν το φαινόμενο να φορέσουν ειδικά γυαλιά πριν στρέψουν το βλέμμα στον ουρανό, καθώς ελλόχευε ο κίνδυνος να προκληθεί βλάβη στα μάτια.
      Τον Αύγουστο του 2026 αναμένεται η επόμενη ολική έκλειψη Ηλίου, η οποία θα είναι ορατή κυρίως σε Ισλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και περιοχές της Ρωσίας.

      ΤΟ ΣΠΑΝΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ
      ΤΗΣ ΟΛΙΚΗΣ ΕΚΛΕΙΨΗΣ ΗΛΙΟΥ
      Οι ηλιακές εκλείψεις δεν είναι τόσο σπάνιες, καθώς συμβαίνουν περίπου δύο έως τέσσερις ετησίως. Ωστόσο, η πιθανότητα ολικής έκλειψης Ηλίου είναι πολύ πιο σπάνια. Η Γη είναι μεγάλη και το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από ωκεανούς. Τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν να τη δουν.
      Ήταν η πρώτη ηλιακή έκλειψη αυτόν τον αιώνα που ήταν ορατή και στις τρεις χώρες της Βόρειας Αμερικής, δηλαδή ΗΠΑ, Καναδάς και Μεξικό. Πρόκειται για κάτι σπάνιο, που όσοι την παρακολούθησαν δε θα το βιώσουν ξανά στη ζωή τους.
      Πηγή: iefimerida.gr

      Εν μέσω αυξανόμενης αντίστασης, ο ΠΟΥ εντείνει την πίεση προς τα μέλη για την υπογραφή της συνθήκης για την πανδημία

      Εν μέσω αυξανόμενης αντίστασης, ο ΠΟΥ εντείνει την πίεση προς τα μέλη για την υπογραφή της συνθήκης για την πανδημία

      «Απορρίπτουμε επισήμως τον ΠΟΥ και οποιονδήποτε από αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς», δήλωσε ο κυβερνήτης της Φλόριντα, Ρον ΝτεΣάντις

      ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: KEVIN STOCKLIN*

      ΠΗΓΗ: EPOCH TIMES

      Καθώς πλησιάζει η προθεσμία για την υπογραφή από τα 194 κράτη-μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) συμφωνιών που παρέχουν ευρείες νέες εξουσίες σε αυτή τη θυγατρική του ΟΗΕ, οι υποστηρικτές του εντείνουν την πίεση προς τις χώρες-μέλη να προσχωρήσουν, παρά την αυξανόμενη αντίσταση στη συμφωνία.

      Στις 20 Μαρτίου, ο πρεσβευτής του ΠΟΥ και πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Γκόρντον Μπράουν, χαιρέτισε την εκστρατεία ενός «πανθέου 100 και πλέον παγκόσμιων ηγετών» που προτρέπει τα κράτη-μέλη να υπογράψουν.

      «Σήμερα πραγματοποιείται μια παρέμβαση υψηλής ισχύος από 23 πρώην προέδρους κρατών, 22 πρώην πρωθυπουργούς, έναν πρώην γενικό γραμματέα του ΟΗΕ και 3 νομπελίστες, προκειμένου να πιέσουν για μια επείγουσα συμφωνία από τους διεθνείς διαπραγματευτές για μια συμφωνία για την πανδημία, στο πλαίσιο του καταστατικού του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ώστε να ενισχυθεί η συλλογική ετοιμότητα και η αντίδραση του κόσμου σε μελλοντικές πανδημίες», αναφέρεται σε δελτίο Τύπου από το γραφείο του Γκόρντον και της Σάρα Μπράουν.

      Ο πρέσβης του ΠΟΥ κάλεσε επίσης σε παγκόσμια δράση για την «έκθεση των εκστρατειών παραπληροφόρησης των ψευδών ειδήσεων από οπαδούς θεωριών συνωμοσίας που προσπαθούν να «τορπιλίσουν» τη διεθνή συμφωνία για τη Συμφωνία για την Πανδημία».

      Το διακύβευμα είναι μια νέα παγκόσμια ιατρική συνθήκη, καθώς και τροποποιήσεις στους υφιστάμενους Διεθνείς Κανονισμούς Υγείας (International Health Regulations-IHRs), οι οποίες μαζί θα καταστήσουν τον ΠΟΥ την κεντρική αρχή κατά τη διάρκεια πανδημιών και άλλων κρίσεων υγείας που κηρύσσονται από τον ΠΟΥ, ενώ παράλληλα θα στείλουν δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε αυτή τη θυγατρική του ΟΗΕ. Οι επικριτές λένε ότι ο ΠΟΥ απέφυγε επιμελώς να αποκαλέσει τη συμφωνία συνθήκη, επειδή οι συνθήκες συνήθως απαιτούν έγκριση από τα εθνικά νομοθετικά σώματα, και στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών από τα δύο τρίτα της Γερουσίας.

      Αντ’ αυτού, αυτό που έχει θεωρηθεί ως συμφωνία για την πανδημία ή συμφωνία για την πανδημία, μαζί με τις τροποποιήσεις των IHRs, έχει προγραμματιστεί να εγκριθεί στη Γενεύη της Ελβετίας, κατά την ετήσια συνεδρίαση της Παγκόσμιας Συνέλευσης για την Υγεία στις 27 Μαΐου – 1 Ιουνίου.

      Bottom of Form

      Στις 18 Μαρτίου, περισσότεροι από 80 υπουργοί και εκκλησιαστικές οργανώσεις πρόσθεσαν τη φωνή τους στο «πάνθεον», λέγοντας στους αντιπροσώπους των χωρών μελών ότι «η επίτευξη μιας συμφωνίας που διασφαλίζει ότι όλοι, παντού, θα μπορούν να επωφεληθούν από την επιστημονική πρόοδο» αποτελεί ηθική υποχρέωση.

      Συνδέοντας την υπογραφή των συμφωνιών του ΠΟΥ με τα θρησκευτικά ημερολόγια, η επιστολή τους ανέφερε ότι η συγκέντρωση των αντιπροσώπων του ΠΟΥ «ξεκινάει καθώς οι μουσουλμάνοι παρατηρούν τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού… όταν ξεκινάει η δεύτερη εβδομάδα των διαπραγματεύσεων, οι ινδουιστές θα γιορτάσουν το Χόλι… οι χριστιανοί θα τηρούν τη Σαρακοστή και θα ολοκληρώσετε τη Μεγάλη Παρασκευή… το κείμενο της Συμφωνίας για την Πανδημία θα οριστικοποιηθεί κατά τη διάρκεια του Πάσχα… και η Συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί στην Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας αμέσως μετά τον εορτασμό της Βεσάκ από τους βουδιστές».

      ΠΟΣΗ ΙΣΧΥ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ Ο ΠΟΥ;

      Παρά τις προσπάθειες αυτές, ωστόσο, ορισμένοι εξακολουθούν να έχουν αμφιβολίες. Μία από τις κύριες ανησυχίες που έχουν εκφράσει οι επικριτές είναι ότι οι χώρες θα εκχωρήσουν εξουσία στον ΠΟΥ, μόλις ο οργανισμός αυτός κηρύξει «κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία». Οι υποστηρικτές του ΠΟΥ, ωστόσο, λένε ότι οι ανησυχίες αυτές είναι αβάσιμες και ότι η έκφρασή τους θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη διαδικασία έγκρισης. «Η συμφωνία τίθεται σε κίνδυνο από μια εκστρατεία παραπληροφόρησης μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που κατηγορεί ψευδώς τον ΠΟΥ», δήλωσε ο κ. Μπράουν. «Καμία χώρα δε θα εκχωρήσει καμία κυριαρχία και καμία χώρα δε θα δει τους εθνικούς της νόμους να παραμερίζονται», δήλωσε. «Ήρθε η ώρα οι χώρες να εκθέσουν την εκστρατεία παραπληροφόρησης με ψευδείς ειδήσεις από θεωρητικούς συνωμοσίας για να «τορπιλίσουν» μια αναγκαία συμφωνία».

      Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το Associated Press (AP) εξέδωσε μια «επαλήθευση δεδομένων» το Φεβρουάριο του 2023, δηλώνοντας ότι η ιδέα ότι τα κράτη-μέλη θα χάσουν την κυριαρχία τους ήταν «ψευδής». Το AP επικαλέστηκε το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ (Health and Human Services-HHS), το οποίο διαπραγματεύεται επί του παρόντος τη συμφωνία για λογαριασμό της Αμερικής, το οποίο δήλωσε: «Είναι ψευδής ο ισχυρισμός ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει τώρα ή θα έχει, χάρη σε αυτές τις δραστηριότητες, οποιαδήποτε εξουσία να κατευθύνει την πολιτική υγείας των ΗΠΑ ή τις εθνικές δράσεις αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών υγείας».

      Το AP επικαλέστηκε επίσης μια διάψευση από τον καθηγητή νομικής του Πανεπιστημίου Georgetown, Λόρενς Γκόστιν, ο οποίος βοήθησε στη σύνταξη της συνθήκης ως διευθυντής του Κέντρου Συνεργασίας του ΠΟΥ για το Εθνικό και Παγκόσμιο Δίκαιο Υγείας του πανεπιστημίου. Ο κ. Γκόστιν δήλωσε στο AP ότι η συνθήκη χρησιμοποιεί όρους όπως «θα έπρεπε», υποδεικνύοντας προτάσεις, αντί για «πρέπει», για να υπογραμμίσει ότι ο ΠΟΥ παραμένει συμβουλευτικό και όχι εξουσιαστικό όργανο.

      Ωστόσο, η γλώσσα στο προσχέδιο της συνθήκης της 13ης Μαρτίου φαίνεται να είναι υποχρεωτική, αναφέροντας σε όλο το έγγραφο ότι «τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να […]» και «τα συμβαλλόμενα μέρη θα […]», με τη λέξη «θα» να χρησιμοποιείται περισσότερες από 160 φορές.

      Επιπλέον, οι τροποποιήσεις της IHR αναφέρουν ότι τα κράτη-μέλη «αναγνωρίζουν τον ΠΟΥ ως την καθοδηγητική και συντονιστική αρχή της διεθνούς αντίδρασης στη δημόσια υγεία κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης ανάγκης διεθνούς ενδιαφέροντος για τη δημόσια υγεία και αναλαμβάνουν την υποχρέωση να ακολουθούν τις συστάσεις του ΠΟΥ κατά τη διεθνή δράση τους στον τομέα της δημόσιας υγείας».

      Άλλοι τομείς που προκαλούν ανησυχία, όσον αφορά την κυριαρχία, περιλαμβάνουν την οδηγία ότι τα «υγειονομικά μέτρα» που προβλέπονται από τον ΠΟΥ «πρέπει να αρχίσουν και να ολοκληρωθούν χωρίς καθυστέρηση από όλα τα μέλη» και ότι «τα κράτη-μέλη λαμβάνουν επίσης μέτρα για να διασφαλίσουν ότι οι μη κρατικοί φορείς που δραστηριοποιούνται στα αντίστοιχα εδάφη τους συμμορφώνονται με τα μέτρα αυτά». Επιπλέον, αφαιρέθηκαν οι αναφορές ότι τα έγγραφα είναι «μη δεσμευτικά» για τα κράτη-μέλη.

      «Προσπαθούν να παρουσιάσουν ότι πρόκειται για μια ήπια συμφωνία που δε θα επηρεάσει πραγματικά κανέναν και επομένως δε χρειάζεται να πάει στα εθνικά νομοθετικά σώματα», δήλωσε στους Epoch Times ο Δρ Ντέιβιντ Μπελ, ιατρός δημόσιας υγείας, ο οποίος στο παρελθόν εργαζόταν με τον ΠΟΥ σε θέματα διάγνωσης μολυσματικών ασθενειών. Ο Δρ Μπελ παρακολουθεί την πρόοδο των συμφωνιών με κριτική ματιά.

      Οι υποστηρικτές των συμφωνιών έχουν επίσης ισχυριστεί ότι, ανεξάρτητα από το τι λένε τα έγγραφα, η συνθήκη και οι τροποποιήσεις της IHR είναι άνευ σημασίας, επειδή ο ΠΟΥ δε θα έχει καμία εξουσία να επιβάλει οποιαδήποτε από τις οδηγίες ή συστάσεις του και δεν μπορεί να επιβάλει αποκλεισμούς κυκλοφορίας ή καραντίνες στα κράτη-μέλη. Ωστόσο, μια αίτηση του 2022 που υπογράφεται από 15 γενικούς εισαγγελείς των πολιτειών υποστηρίζει, ότι το HHS θα μπορούσε να έχει τέτοια εξουσία μόλις ο ΠΟΥ κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία.

      Οι πολιτειακοί γενικοί εισαγγελείς έγραψαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για μια απόφαση του HHS στις 19 Ιανουαρίου 2017, «μία ημέρα πριν λήξει η δεύτερη θητεία του προέδρου [Μπαράκ] Ομπάμα», να δώσει στο γενικό διευθυντή του ΠΟΥ την εξουσία να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας εντός των Ηνωμένων Πολιτειών.

      «Το να επιτρέπεται σε ένα διεθνή οργανισμό να καθορίζει πότε υπάρχει κατάσταση έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες επιτρέπει αναγκαστικά στον οργανισμό αυτό να χρησιμοποιεί αστυνομικές εξουσίες που δε δόθηκαν ούτε σε αυτόν ούτε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση από τις Πολιτείες», δήλωσαν οι εισαγγελείς, κάνοντας λόγο για «ακραία παραβίαση τόσο της κρατικής όσο και της ομοσπονδιακής κυριαρχίας».

      Κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης υγειονομικής ανάγκης, έγραψαν οι εισαγγελείς των πολιτειών, «το HHS μπορεί να προβλέπει τη σύλληψη και εξέταση ατόμων σε ορισμένες πολιτείες που έχουν μολυνθεί. Κατόπιν σύστασης του Υπουργού Υγείας, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί επίσης να εγκρίνει την κράτηση ατόμων υπό ορισμένες συνθήκες».

      ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ

      ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ Η ΛΥΣΗ;

      Μια άλλη ανησυχία, λένε οι επικριτές, είναι ότι η διαδικασία υπογραφής νέων εξουσιών στον ΠΟΥ έχει επισπευσθεί άσκοπα και έχει αποφύγει τις δημόσιες συζητήσεις και τις αντιπαραθέσεις που θα έπρεπε να αποτελούν μέρος της διαδικασίας όταν οι χώρες συνάπτουν συνθήκες.

      Σύμφωνα με μια έκθεση μιας ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου του Leeds στο Ηνωμένο Βασίλειο, την οποία συνυπογράφει ο Δρ Μπελ, «ο κίνδυνος πανδημίας χαρακτηρίζεται ως “υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα” και χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τις προτεινόμενες τροποποιήσεις των Διεθνών Κανονισμών Υγείας και μια νέα νομικά δεσμευτική συμφωνία για την πανδημία».

      Ωστόσο, η έκθεση υποστηρίζει ότι, με βάση τα ίδια τα στοιχεία του ΠΟΥ, τα στοιχεία δεν υποστηρίζουν την επείγουσα ανάγκη ή τα οφέλη από την ανάθεση περισσότερων εξουσιών στον ΠΟΥ. Αυτό που ο ΠΟΥ ισχυρίζεται ότι είναι μια κλιμακούμενη συχνότητα πανδημιών, μπορεί να εξηγηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη βελτίωση των διαγνωστικών δοκιμών τις τελευταίες δεκαετίες, λένε οι συντάκτες, και η προτεινόμενη λύση της συγκεντροποίησης της αντιμετώπισης των πανδημιών εντός του ΠΟΥ δε δικαιολογείται από αντικειμενικά γεγονότα.

      «Απαιτούν από τις χώρες να συμμορφωθούν επειδή λένε ότι, κατά τη διάρκεια του COVID, οι χώρες δεν ενήργησαν αρκετά γρήγορα, και ως εκ τούτου πρέπει να τους πούμε τι πρέπει να κάνουν», δήλωσε ο Δρ Μπελ. Αλλά ο ΠΟΥ δεν έχει εξηγήσει πώς, αν είχε την εξουσία που ζητά τώρα, θα είχε σώσει περισσότερες ζωές. «Το όλο αφήγημα, περί της ανάγκης αυτού, δεν υποστηρίζεται από κανένα αποδεικτικό στοιχείο που προβάλλουν», είπε.

      Πολλοί πολιτικοί αναλυτές έχουν υποστηρίξει, ότι οι ενέργειες του ΠΟΥ κατά τη διάρκεια του COVID-19 δε βοήθησαν ιδιαίτερα το κοινό και μπορεί ακόμη και να επιδείνωσαν την κρίση.

      «Ο ΠΟΥ θα έπρεπε να έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη-μέλη κατά τη διάρκεια μιας παγκόσμιας πανδημίας, αλλά αντ’ αυτού έδειξε ότι δεν μπορούσε και δεν ήθελε να μοιραστεί πληροφορίες εγκαίρως και με ακρίβεια», έγραψαν οι πολιτειακοί γενικοί εισαγγελείς στην αίτησή τους. «Αντί να αναφέρει πληροφορίες για τη δημόσια υγεία, ο ΠΟΥ επέλεξε να επαναλάβει την κινεζική προπαγάνδα σχετικά με το COVID».

      Οι συμφωνίες του ΠΟΥ απαιτούν επίσης την καταβολή δισεκατομμυρίων δολαρίων στον ΠΟΥ από τα κράτη-μέλη για να μπορέσει να εκτελέσει τα νέα του καθήκοντα. «Αυτή η ατζέντα υποστηρίζεται από πρωτοφανή ετήσια οικονομικά αιτήματα», αναφέρει η έκθεση του Πανεπιστημίου Leeds, συμπεριλαμβανομένων 36 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε νέες εισφορές μελών και επιπλέον 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων γι’ αυτό που ο ΠΟΥ αποκαλεί παρεμβάσεις «One Health» («Μία Υγεία»).

      Η «One Health», όπως ορίζεται στην Πανδημική Συμφωνία, είναι «μια ολοκληρωμένη, ενοποιητική προσέγγιση που αποσκοπεί στη βιώσιμη ισορροπία και τη βελτιστοποίηση της υγείας των ανθρώπων, των ζώων και των οικοσυστημάτων». Η προσέγγιση «One Health» θα μπορούσε να επεκτείνει αποτελεσματικά την εξουσία των υγειονομικών υπαλλήλων σε τομείς όπως η γεωργία, η ρύπανση και η κλιματική αλλαγή.

      ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ

      Σε απάντηση στη συνθήκη για την πανδημία, αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ έχουν λάβει μέτρα για να διασφαλίσουν ότι η κρατική εξουσία δε θα αντικατασταθεί από τις συμφωνίες του ΠΟΥ. Το Μάιο του 2023, η Φλόριντα ψήφισε νόμο σύμφωνα με τον οποίο οι αξιωματούχοι υγείας των πολιτειών «δεν μπορούν να υιοθετήσουν, να εφαρμόσουν ή να επιβάλουν τις πολιτικές ή τις κατευθυντήριες γραμμές ενός διεθνούς οργανισμού υγείας για τη δημόσια υγεία, εκτός εάν εξουσιοδοτούνται να το πράξουν βάσει νόμου, κανόνα ή εκτελεστικής εντολής της πολιτείας που εκδίδεται από τον κυβερνήτη».

      «Με αυτό το νομοσχέδιο απορρίπτουμε επίσημα τον ΠΟΥ και οποιονδήποτε από αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς», δήλωσε ο κυβερνήτης Ρον ΝτεΣάντις.

      Το Μάρτιο, η πολιτειακή γερουσία της Λουϊζιάνα ενέκρινε ομόφωνα νομοσχέδιο που ανέφερε ότι «ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, τα Ηνωμένα Έθνη και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δεν έχουν καμία δικαιοδοσία ή εξουσία εντός της πολιτείας της Λουϊζιάνα». Το εν λόγω νομοσχέδιο μεταφέρθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της πολιτείας για την εξέτασή του.

      Οι νομοθέτες του Τενεσί επεξεργάζονται επί του παρόντος νομοθεσία για να δώσουν στους πολίτες τη δυνατότητα να «ακυρώνουν» εντολές που έρχονται σε σύγκρουση με τα συνταγματικά τους δικαιώματα. Η δημόσια υποστήριξη για τη νομοθεσία αυτή αυξάνεται, λένε οι ειδικοί.

      «Η ακύρωση είναι ουσιαστικά η εναντίωση σε έναν αντισυνταγματικό νόμο, κανόνα, κανονισμό ή εκτελεστική εντολή», δήλωσε στους Epoch Times η Κάρεν Μπράκεν, ιδρύτρια της οργάνωσης Tennessee Citizens for State Sovereignty (Πολίτες του Τενεσί για την Πολιτειακή Κυριαρχία). «Είμαστε μια ομάδα που αγωνίζεται για την αποκατάσταση της κρατικής κυριαρχίας, ελπίζουμε να την αποκαταστήσουμε σε κάθε πολιτεία, αλλά ξεκινάμε με το Τενεσί».

      Ενόψει της συνεδρίασης της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας τον επόμενο μήνα, οι επικριτές λένε ότι εκτός από την παράκαμψη της νομοθετικής έγκρισης από τα κράτη-μέλη, ο ΠΟΥ μπορεί να παραβιάζει τις δικές του διαδικασίες για να υπογράψει τα έγγραφα αυτή την άνοιξη. Ορισμένοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι ο ΠΟΥ μπορεί να φύγει από τη σύνοδο της Γενεύης χωρίς συμφωνία.

      «Φαίνεται πολύ πιθανό ότι δε θα μπορέσουν να συμφωνήσουν, σίγουρα για τη συμφωνία για την πανδημία και πιθανώς για τον IHR, πριν από την προθεσμία», δήλωσε ο Δρ Μπελ. Οι χώρες δεν είχαν το χρόνο να εκτιμήσουν πώς οι συμφωνίες θα επηρεάσουν τους προϋπολογισμούς, τους πόρους και τα συστήματα υγείας τους ή το βαθμό στον οποίο είναι σε θέση να συμμορφωθούν με τους όρους, είπε.

      Η Δρ Μέριλ Νας, γιατρός που έχει ασκήσει κριτική στον ΠΟΥ, δήλωσε ότι αρκετές χώρες, όπως η Νέα Ζηλανδία, η Σλοβακία και η Ολλανδία, έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με τις συμφωνίες. Και μπορεί να έχουν γίνει πάρα πολλές περικοπές για να εγκριθεί η νέα συμφωνία για την υγεία αυτή την άνοιξη, είπε.

      Το καταστατικό του ΠΟΥ «είναι πολύ συγκεκριμένο σχετικά με τα είδη των κανονισμών που μπορεί να εκδώσει ο ΠΟΥ και είναι περιορισμένα», δήλωσε η Δρ Νας στους Epoch Times. «Αυτό που έχει μπει στις τροπολογίες [των IHR] υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που επιτρέπεται να εκδώσουν ως κανονισμούς και θα έπρεπε να εκδοθεί ως συνθήκη».

      *Ο Kevin Stocklin είναι οικονομικός δημοσιογράφος, παραγωγός ταινιών και πρώην τραπεζίτης της Wall Street. Έγραψε και έκανε την παραγωγή του «We All Fall Down: The American Mortgage Crisis», ένα ντοκιμαντέρ του 2008 για την κατάρρευση του συστήματος χρηματοδότησης των ενυπόθηκων δανείων. Το πιο πρόσφατο ντοκιμαντέρ του είναι το «The Shadow State», μια έρευνα για τη βιομηχανία ESG.

      Turkey Quo Vadis?

      Turkey Quo Vadis?

      Η Τουρκία άλλη μια φορά είναι σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Ο Ερντογάν, αποδυναμωμένος πολιτικά, καλείται να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις, που θα επηρεάσουν την πορεία της χώρας την επόμενη περίοδο.

      Όσον αφορά το εσωτερικό μέτωπο, πέραν των εμφανών πολιτικών αντιπάλων, ο Ερντογάν βρίσκεται στην κυριολεξία στρυμωγμένος ανάμεσα, από τη μία, στα στελέχη του κόμματός του που έχουν την άποψη ότι η Τουρκία πρέπει να ακολουθήσει μια μεταρρυθμιστική πολιτική για να ξεπεράσει τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει στην οικονομία, στο Κουρδικό και αυτά που δημιουργεί ο ασαφής γεωπολιτικός προσανατολισμός της χώρας, και, από την άλλη, στους παρακρατικούς – παραστρατιωτικούς μηχανισμούς του βαθέως κράτους. Να σημειώσουμε ότι οι μηχανισμοί αυτοί είναι οι του Κινήματος Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ), χάρη στους οποίους βρίσκεται στην εξουσία. Είναι τα στελέχη της οργάνωσης Εργενεκόν, τα οποία από τη φυλακή βρέθηκαν να υποστηρίζουν τον Ερντογάν και να έχουν ενσωματωθεί στο ερντογανικό σύστημα εξουσίας και, τέλος, είναι οι λεγόμενοι ευρασιατιστές, πολιτικοί και στρατιωτικοί, που επιδιώκουν την αλλαγή του γεωπολιτικού προσανατολισμού της Τουρκίας και τη στροφή της προς την Ευρασία.

      Αυτός ο διχασμός έγινε εμφανής στην περίπτωση της εκλογής δημάρχου στο μητροπολιτικό δήμο του Βαν, με πληθυσμό άνω του 1.000.000. Το ιστορικό δείχνει τη σύγκρουση που υπάρχει στο ερντογανικό σύστημα εξουσίας. Ο Αμπντουλάζ Ζεϊντάν ήταν υποψήφιος με το κόμμα DEM, που αποτελεί νόμιμη πολιτική έκφραση του κουρδικού κινήματος. Εδώ και μήνες η εκλογική επιτροπή έκρινε ότι είναι κατάλληλος ως υποψήφιος. Την Παρασκευή 29 Μαρτίου, πέντε λεπτά προτού κλείσουν οι υπηρεσίες, το υπουργείο Δικαιοσύνης γνωστοποίησε στην εκλογική επιτροπή του νομού Βαν ότι ο Ζεϊντάν δεν έχει δικαίωμα να συμμετάσχει στις εκλογές ως υποψήφιος. Η απόφαση αυτή δεν κοινοποιήθηκε στον ενδιαφερόμενο, ο οποίος ούτως ή άλλως δεν μπορούσε σε πέντε λεπτά να υποβάλει ένσταση, και η επιτροπή την επομένη των εκλογών έδωσε το έγγραφο νομιμοποίησης (Mazbata) στον Αμπντουλαχάτ Αρβάς, που είχε συγκεντρώσει το 27% των ψήφων, αντί στον Ζεϊντάν, που είχε λάβει το 55,5%.

      Μόλις έγινε γνωστή η απόφαση αυτή, ο κόσμος βγήκε στους δρόμους, ενώ σύσσωμη η αντιπολίτευση, πλην των κομμάτων που παραμένουν στο πλευρό του Ερντογάν, καταδίκασαν την ενέργεια αυτή. Όμως, η καταδίκη της απόφασης αυτής δε σταμάτησε στην αντιπολίτευση. Αρκετοί εν ενεργεία αλλά και πρώην βουλευτές του ΑΚΡ τάχθηκαν φανερά κατά της απόφασης με δημόσιες δηλώσεις και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αμέσως μετά ο σύμβουλος του Ερντογάν Mehmet Uçum εκτόξευσε απειλές εναντίον εκείνων που άσκησαν κριτική στην απόφαση για αποκλεισμό του Ζεϊντάν.

      Την επόμενη ημέρα η ανώτατη εκλογική επιτροπή αποφάσισε να δοθεί η Mazbata στον Ζεϊντάν, με βάση απόφαση του 5ου Κακουργιοδικείου του Ντιγιάρμπακιρ, που του απέδιδε το δικαίωμα της εκλογής. Αφού ο Ζεϊντάν νομιμοποιήθηκε ως δήμαρχος του Βαν, την επόμενη ημέρα το συμβούλιο δικαστών και εισαγγελέων διέταξε δικαστική έρευνα εις βάρος του 5ου Κακουργιοδικείου του Ντιγιάρμπακιρ, που αποφάσισε να αποδώσει το δικαίωμα εκλογής στον Ζεϊντάν.

      Τα παραπάνω τι δείχνουν; Στο κόμμα, στο προεδρικό μέγαρο και στο κράτος, υπάρχουν δύο τάσεις. Η μία που λέει ότι η Τουρκία πρέπει να συνεχίσει το άνοιγμα στη Δύση, για να εξασφαλίσει τα απαραίτητα κεφάλαια και επενδύσεις που θα της επιτρέψουν να λύσει τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα, που αποτέλεσαν την κύρια αιτία της ήττας, και η άλλη που λέει, ότι η Τουρκία δεν πρέπει να κάνει καμία υποχώρηση και να χρησιμοποιήσει πολιτική σκληρής καταστολής στο Κουρδικό, η οποία πολιτική, όμως, θα θέσει σε κίνδυνο το εγχείρημα της εξομάλυνσης των σχέσεων με τη Δύση.

      Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά τη σύσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας, που συνήλθε την Πέμπτη 4 Απριλίου, τα τρία τέταρτα της ανακοίνωσης αναφέρονται στο Κουρδικό και στην αποφασιστικότητα της Τουρκίας να συνθλίψει το ΡΚΚ και τις λοιπές κουρδικές οργανώσεις στην Τουρκία, στο Ιράκ, στη Συρία και την Ευρώπη, ενώ δεν υπάρχει καμία αναφορά στην Ελλάδα και την Κύπρο, κάτι που είναι πρωτοφανές, ειδικά για την Κύπρο και τα «δικαιώματα της Τουρκίας και της ΤΔΒΚ στην ανατολική Μεσόγειο».

      Το περιεχόμενο της ανακοίνωσης, αλλά και το πάγωμα της συμμετοχής της Τουρκίας στη Συνθήκη για τις Συμβατικές Δυνάμεις στην Ευρώπη (CFE) δείχνει και τις προτεραιότητες της Τουρκίας, γεγονός που μας επιτρέπει να πούμε ότι η κατάσταση σχετικής ηρεμίας που παρατηρείται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τουλάχιστον στο πεδίο, το επόμενο διάστημα και όσο το Κουρδικό παραμείνει μείζον πρόβλημα για την Άγκυρα, θα συνεχιστεί.

      Φυσικά, εδώ υπάρχει μια αντίφαση. Πώς είναι δυνατόν η Τουρκία να χρησιμοποιήσει πολιτική καταστολής (σφαγή) κατά των Κούρδων και να κρατήσει ταυτοχρόνως ανοιχτή την πόρτα με τη Δύση;

      Η Άγκυρα κάνει αυτούς τους υπολογισμούς επειδή θεωρεί ότι και η Δύση επιθυμεί την Τουρκία στραμμένη προς την Ουάσιγκτον, το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, παρά προς τη Μόσχα, και ακριβώς επειδή το επιθυμεί, θα δεχτεί να θυσιαστούν άλλη μια φορά οι Κούρδοι, προς χάριν των γεωπολιτικών συμφερόντων της Δύσης.

      Αυτή είναι η μοίρα των «φτωχών και των αδυνάτων», όπως πολύ καλά το γνωρίζει η Ελλάδα, αφού το ένιωσε στο πετσί της το 1919-1923 αλλά και το 1974 στην Κύπρο, της οποίας η κατοχή συνεχίζεται μέχρι σήμερα, χωρίς να απασχολεί και πολύ τους κ.κ. Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη και την κυρία Παπαδοπούλου, αν κρίνουμε από τις δημόσιες δηλώσεις τους.

      Για την Ουκρανία βασιλικότεροι του βασιλέως, για την Κύπρο… αιδήμων σιωπή.

      Όσον αφορά τα σχέδια και τους υπολογισμούς των μεν και των δε για τους Κούρδους, υπάρχει μια παράμετρος, που δεν είναι εύκολο να μετρηθεί και να υπολογιστεί εκ των προτέρων. Η αγωνιστικότητα και η αποφασιστικότητα του κουρδικού λαού να διεκδικήσει τα δικαιώματά του, που τα είδαν να γίνονται θυσία γεωπολιτικών συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων αλλεπάλληλες φορές τους δύο τελευταίους αιώνες.

      *Ο Σάββας Καλεντερίδης είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής

      Σύμφωνα με Έκθεση της RBC: Η οικονομική προσιτότητα των κατοικιών είναι απίθανο να βελτιωθεί σύντομα

      Σύμφωνα με Έκθεση της RBC: Η οικονομική προσιτότητα των κατοικιών είναι απίθανο να βελτιωθεί σύντομα

      Ο Καναδάς πρέπει να αυξήσει την προσφορά κατοικιών «όπως ποτέ άλλοτε», να ενεργήσει «γρήγορα και δυναμικά» για να αντιμετωπίσει τη στεγαστική κρίση, σύμφωνα με νέα έκθεση της RBC

      Μια νέα έκθεση της RBC Economics με τίτλο «The Great Rebuild» ρίχνει φως στις πιθανές λύσεις για την κρίση προσφοράς και οικονομικής προσιτότητας που αντιμετωπίζει η αγορά κατοικίας του Καναδά. Μέχρι το 2030, περισσότερα από τα μισά – ένα εκατομμύριο από 1,9 εκατομμύρια – νέα νοικοκυριά δε θα μπορούν να αντέξουν οικονομικά ένα σπίτι, σύμφωνα με την έκθεση.
      «Αν δε δράσουμε αρκετά γρήγορα και σθεναρά, θα υπάρξει τρομερό άγχος σε ορισμένους τύπους κατοικιών», ιδιαίτερα στην ενοικίαση κατοικιών, δήλωσε ο Robert Hogue, επικεφαλής οικονομολόγος στην RBC και συν-συγγραφέας της έκθεσης. «Το βλέπουμε ήδη σήμερα με εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά κενών θέσεων ενοικίασης. Είναι εξαιρετικά αγχωτικό για πολλούς Καναδούς».

      ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΩΣ ΕΔΩ;
      Ιστορικά υπερθερμασμένες αγορές, μια τέλεια πανδημική καταιγίδα χαμηλών επιτοκίων και κρατικής βοήθειας και τα ραγδαία επίπεδα μετανάστευσης, τα οποία τροφοδότησαν τη ζήτηση, έχουν ωθήσει τις τιμές των κατοικιών σε υψηλά ρεκόρ. Η επιθετική εκστρατεία της Τράπεζας του Καναδά κατά τη διάρκεια της πανδημίας για τον περιορισμό του αυξανόμενου πληθωρισμού με την αύξηση των επιτοκίων, συνέτριψε περαιτέρω την κατασκευή νέων κατοικιών και την οικονομική προσιτότητα.
      Η έναρξη της στέγασης στον Καναδά μειώθηκε το 2022 και το 2023 κατά 11% ή 31.000 μονάδες, εκτιμά η RBC στην έκθεσή της.
      Ακόμη και αν οι κεντρικοί τραπεζίτες αρχίσουν να μειώνουν τα επιτόκια στα μέσα του έτους, σύμφωνα με τις προβλέψεις των οικονομολόγων, οι περικοπές από μόνες τους δε θα είναι αρκετές για να μετριάσουν ουσιαστικά το υψηλό κόστος ιδιοκτησίας, σύμφωνα με την RBC.
      «Θα αντιστρέψει μόνο εν μέρει μόνο ένα μικρό μέρος αυτής της αύξησης στο κόστος ιδιοκτησίας που είδαμε κατά τη διάρκεια της πανδημίας», είπε ο Hogue. «Είμαστε ακόμα πολύ μακριά από το σημείο που ήμασταν πριν από την πανδημία».
      Ο Hogue δικαιώθηκε για την πρόγνωσή του ότι το επιτόκιο θα παραμείνει στο 5%, κάτι που ανακοίνωσε επίσημα την Τετάρτη 10 Απριλίου και η Τράπεζα του Καναδά.
      Η RBC προβλέπει ότι το κόστος ιδιοκτησίας ως ποσοστό του εισοδήματος των νοικοκυριών θα μπορούσε οριακά να μειωθεί στο 56,4% από 60%, καθώς τα επιτόκια αναμένεται να μειωθούν έως και το 3% το 2025.
      Οι νέες πολιτικές για τον περιορισμό της μετανάστευσης που εφαρμόστηκαν πρόσφατα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του ανώτατου ορίου στον αριθμό των ξένων φοιτητών , θα επιβραδύνουν τη ζήτηση στέγης, σύμφωνα με την έκθεση RBC, καθώς ο Καναδάς θα συνεχίσει να έχει σημαντική αύξηση στον πληθυσμό, προσθέτοντας 3,6 εκατομμύρια κατοίκους έως το 2030 (από τα επίπεδα του 2023).
      «Τα μέτρα για την επιβράδυνση της πληθυσμιακής αύξησης θα δώσουν την ευκαιρία στην πλευρά της προσφοράς να καλύψει τη διαφορά τώρα», δήλωσε ο Hogue. Αλλά «δεν είναι τελειωμένη συμφωνία», πρόσθεσε.
      Αυτό συμβαίνει επειδή ο Καναδάς θα πρέπει να επικεντρώσει τις προσπάθειες στην κατασκευή περισσότερων κατοικιών, καθώς ο ρυθμός κατασκευής θα πρέπει να διπλασιαστεί σχεδόν, για να καλύψει την αναμενόμενη ζήτηση.
      «Ο Καναδάς πρέπει να αυξήσει το στεγαστικό του απόθεμα όπως ποτέ άλλοτε, ειδικά στο προσιτό άκρο του φάσματος στην ενοικίαση και την κοινωνική στέγαση», αναφέρει η έκθεση.

      ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΛΟΓΩ
      ΤΗΣ ΓΗΡΑΝΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ
      Όμως, όπως δείχνει η έκθεση, αυτό δεν είναι απλό κατόρθωμα. Ο κατασκευαστικός τομέας αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη εργατικού δυναμικού με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά κενών θέσεων εργασίας μεταξύ των καναδικών βιομηχανιών. Πολλά από αυτά έχουν να κάνουν με το γηράσκον εργατικό δυναμικό.
      Η RBC προβλέπει ότι ο αριθμός των εργαζομένων στις κατασκευές θα πρέπει να αυξηθεί κατά περισσότερους από 500.000 από τώρα έως το 2030 για να καλύψει τη ζήτηση για στέγαση. Η έκθεση σημείωσε την προσέλκυση περισσότερων μεταναστών με κατασκευαστικές δεξιότητες, που υπο-εκπροσωπούνται στον κλάδο, την αύξηση των εγγραφών σε εμπορικές σχολές και τη βελτίωση των ποσοστών διατήρησης εργαζομένων ως πιθανές λύσεις για την κρίση εργασίας.
      Η κατασκευαστική βιομηχανία του Καναδά πρέπει επίσης να είναι πιο αποτελεσματική, σύμφωνα με την έκθεση, σύμφωνα με την οποία χρειάζονται περισσότεροι εργαζόμενοι για να χτιστεί ένα σπίτι σήμερα από ό,τι πριν από 20 χρόνια.
      Μεγαλύτερη σκοπιμότητα μπορεί να επιτευχθεί με την υιοθέτηση προκατασκευασμένων κατοικιών και την εισαγωγή ενός καταλόγου προεγκεκριμένων σχεδίων κτιρίων, για κατοικίες σε προσιτές τιμές. Οι κατασκευαστές θα πρέπει επίσης να αναζητήσουν οικονομικά αποδοτικά υλικά, καθώς και να βελτιστοποιήσουν τη χρήση της γης, ανέφερε η έκθεση.
      Για το σκοπό αυτό, οι επαρχιακές και τοπικές κυβερνήσεις πρέπει να εξορθολογίσουν τις εγκρίσεις έργων και να διευκολύνουν τους περιορισμούς της χωροταξίας. Μέχρι πρόσφατα, το Τορόντο είχε το 69% της οικιστικής του έκτασης να προορίζεται για μονοκατοικίες και ημι-ανεξάρτητες κατοικίες. Αλλά ο τύπος στέγασης που χρειάζεται είναι κυρίως ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και φοιτητικές κατοικίες.
      «Είμαι αισιόδοξος ότι μπορεί να σημειωθεί πρόοδος και θα μπορούσε να γίνει σχετικά γρήγορα, εάν όλοι οι εμπλεκόμενοι σηκώσουν τα μανίκια τους –ή τα μανίκια μας– και τα καταφέρουμε», είπε ο Hogue, προσθέτοντας ότι όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, οι παράγοντες της κατασκευαστικής βιομηχανίας και οι δανειστές, όπως οι μεγάλες τράπεζες, πρέπει να είναι μέρος της λύσης.

      Πηγή: https://www.thestar.com/business/extremely-stressful-for-canadians-housing-affordability-unlikely-to-improve-anytime-soon-rbc-says/article_581eef98-f359-11ee-bba5-eb2279bb6880.html

      WOKE ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ Το κίνημα των «δικαιωματιστών»…

      Η Woke κουλτούρα, όπως παλαιότερα η κουλτούρα του ροκ, της ποπ, των χίπις κ.λπ., σημαίνει διαφορετικές συμπεριφορές, νέες τάσεις και προϊόντα, και διαφημιστικές καμπάνιες, που σύμφωνα με τους εμπνευστές της πρέπει να ταιριάζουν στις «σύγχρονες» απόψεις. Κάθε καινούργια γενιά προβάλλει τις προτιμήσεις της, οι οποίες εξαρτώνται από το πώς βλέπει τον κόσμο και ποιες αλλαγές ζητάει.
      Η μεταπολεμική δεκαετία του 1950 π.χ. θεωρείται συχνά ως χρυσή εποχή, μια εποχή ευτυχίας και ευημερίας. Είναι η δεκαετία μιας ανθρωπότητας που γεννιέται ξανά μέσα από τις στάχτες της. Ο κόσμος έχει ανάγκη να ελπίσει και η νέα ευμάρεια της ανοικοδόμησης και η κουλτούρα μιας νέας απελευθέρωσης, σπέρνουν παντού την αισιοδοξία. Οι αξίες της οικογένειας καθόριζαν τον τρόπο της ζωής και τις σκέψεις των ανθρώπων.
      Η δεκαετία του 1960 ήταν η δεκαετία των εξεγέρσεων και των πραξικοπημάτων. Ωστόσο, οι ανθρώπινες αξίες δεν αλλοιώθηκαν και η οικογένεια, παρά το ότι οι άνδρες εξακολουθούσαν να έχουν την απόλυτη κυριαρχία, δε διαταράχτηκε.
      Τη δεκαετία του 1970 εμφανίζεται στις ΗΠΑ το κίνημα των χίπις, μια αντικουλτούρα που υποστήριζε πιο ελεύθερες απόψεις και την οποία χαρακτήριζε η αντικοινωνική συμπεριφορά. Ο προάγγελος, θα μπορούσαμε να πούμε, του σημερινού εξοστρακισμού.
      Η δεκαετία του 1980 θεωρείται μία από τις παραγωγικότερες δεκαετίες, πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά και καταναλωτικά. Η ανθρωπότητα πέρασε σε μία καινούργια εποχή, πλαστής ωστόσο ευδαιμονίας, που η ανεμελιά και η καλοπέραση ήταν στο κέντρο της ζωής των ανθρώπων.
      Η δεκαετία του 1990 χαρακτηρίστηκε από την καθιέρωση του πολυπολιτισμού, που συνεχίστηκε και τη δεκαετία του 2000. Με την πτώση του παγκόσμιου κομμουνισμού, υπήρξε μία μετατόπιση προς τα δεξιά, η οποία εδραίωσε την ποικιλομορφία των πολιτισμών και των ατόμων να συνυπάρχουν.
      Ο 21ος αιώνας χαρακτηρίζεται ουσιαστικά από τη μαζική μετατόπιση πληθυσμών. Η υπογεννητική Ευρώπη, εν όψει της έλλειψης εργατικών χεριών, απορροφά εκατομμύρια μετανάστες διαφορετικών πολιτισμών και θρησκειών, με αποτέλεσμα να ελλοχεύει ο κίνδυνος διαμόρφωσης μιας «πανευρωπαϊκής» και απρόσωπης κουλτούρας, που σιγά-σιγά αρχίζει να ισοπεδώνει τις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες κάθε ξεχωριστού λαού, με τις όποιες συνέπειες.
      Ουσιαστικές επιπτώσεις παρατηρούνται και στην ποιότητα ζωής των πολιτισμών, όπως η διαμόρφωση καταναλωτικών και εμπορικών προτύπων ζωής, καθώς και η αναβίωση μισαλλόδοξων θεωριών και πρακτικών, όπως ο ρατσισμός και ο εθνικισμός, ως αντίδραση στην επικείμενη αλλοίωση της εθνικής ταυτότητας.
      Στις μέρες μας τείνει να επικρατήσει παγκοσμίως η κουλτούρα Woke, η οποία σημαδεύει το λεγόμενο κίνημα των «δικαιωματιστών» που, μεταξύ άλλων, λανσάρει προϊόντα «άκρως απαραίτητα» για τις δήθεν περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες: μουσουλμανικές μαντίλες, transexual κούκλες, προϊόντα ομορφιάς για άφυλους κ.λπ.
      Και οι κυρίαρχοι κολοσσοί και – υποχρεωτικά – ένθερμοι οπαδοί της Woke ατζέντας, Google, Facebook, Microsoft, Amazon, κ.ά. ασχολούνται πλέον σοβαρά με την εθνοτική καταγωγή των καταναλωτών, τη σεξουαλικότητα και τα υποτιθέμενα ταξικά τους προνόμια, για να μην υποστούν τυχόν μποϊκοτάζ. Και η ζωή τραβάει την… κατηφόρα!

      Weather

      Montreal
      overcast clouds
      8.6 ° C
      9.6 °
      8.3 °
      55 %
      2.7kmh
      100 %
      Thu
      10 °
      Fri
      10 °
      Sat
      10 °
      Sun
      9 °
      Mon
      8 °