Home Blog Page 3

Τριπλή κίτρινη κάρτα Κομισιόν στην Τουρκία

0
Τριπλή κίτρινη κάρτα
Κομισιόν στην Τουρκία

Την καλεί να συμφωνήσει για προσφυγή στη Χάγη ◙ Η Έκθεση για τη διεύρυνση επισημαίνει ότι, ενώ από το 2023 καταγράφεται συνολική βελτίωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και δε σημειώθηκαν μη εξουσιοδοτημένες τουρκικές γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, η εικόνα στο Αιγαίο παραμένει σύνθετη

Σαφή μηνύματα προς την Άγκυρα για την ανάγκη σεβασμού των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποφυγής ενεργειών που υπονομεύουν τις σχέσεις καλής γειτονίας και ειρηνικής επίλυσης των διαφορών, εκπέμπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην έκθεσή της για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. 
Στα βασικά σημεία της έκθεσης* που παρουσίασε την Τετάρτη 4/11 το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ αναφέρεται ότι παρά τη διατήρηση των διαύλων επικοινωνίας και την επανεκκίνηση του ελληνοτουρκικού διαλόγου, η Κομισιόν καταγράφει επιδείνωση σε επιμέρους πεδία, με αιχμή τις εκ νέου υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά, τις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων, αλλά και τις τουρκικές αμφισβητήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο, για το οποίο η Επιτροπή διατηρεί σταθερά τη νομική διατύπωση, ότι δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα για τρίτα κράτη.
Η έκθεση επισημαίνει ότι, ενώ από το 2023 καταγράφεται συνολική βελτίωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και δε σημειώθηκαν μη εξουσιοδοτημένες τουρκικές γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, η εικόνα στο Αιγαίο παραμένει σύνθετη. Οι υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών πάνω από ελληνικά νησιά επανήλθαν, ενώ καταγράφεται σημαντική αύξηση των παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων της χώρας μας. Μάλιστα, οι υπερπτήσεις περιλαμβάνουν και κατοικημένα νησιά, με περιστατικά να καταγράφονται έως και το Σεπτέμβριο του 2026.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο casus belli που έχει διακηρύξει η τουρκική Εθνοσυνέλευση από το 1995, σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο. Η Επιτροπή υπενθυμίζει, ότι η δυνατότητα αυτή προβλέπεται από το άρθρο 3 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), σημειώνοντας ότι το τουρκικό casus belli εξακολουθεί να επιβαρύνει τις διμερείς σχέσεις.
Παράλληλα, καταγράφει τις τουρκικές αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών, τις γενικές αγγελίες ναυσιπλοΐας που εκδίδει η Άγκυρα και τις αμφισβητήσεις που, όπως επισημαίνεται, στρέφονται εμμέσως κατά της ελληνικής κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της δικαιοδοσίας. Η συμπερίληψη της θεωρίας της «Γαλάζιας Πατρίδας» στα τουρκικά σχολικά βιβλία χαρακτηρίζεται επίσης πηγή ανησυχίας.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η αναφορά στο τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019. Η Επιτροπή σημειώνει ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων με έδρα τη Βεγγάζη το κύρωσε τον Οκτώβριο του 2026, έπειτα από μακρά εκκρεμότητα. Επαναλαμβάνει, ωστόσο, την πάγια θέση της ΕΕ ότι το μνημόνιο παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δε συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα για τρίτες χώρες.

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ

ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ

Ειδική αναφορά γίνεται και στον Great Sea Interconnector (GSI), την ηλεκτρική διασύνδεση που αποτελεί έργο κοινού ενδιαφέροντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (PCI). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγράφει, ότι η Τουρκία συνέχισε να παρεμποδίζει τις ερευνητικές δραστηριότητες για την υλοποίηση του έργου, εντάσσοντας το ζήτημα στο ευρύτερο πλαίσιο των προβλημάτων που εξακολουθούν να επηρεάζουν την ενεργειακή συνεργασία στην περιοχή.
Η έκθεση αναφέρεται ακόμη στην τουρκική αντίδραση στη μεταφορά συστοιχίας Patriot σε ελληνικό νησί (σ.σ. Κάρπαθος), στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της ιρανικής πυραυλικής απειλής, καθώς και στην ένταση που προκλήθηκε από την ανάπτυξη ελληνικών F-16 στην Κύπρο, μετά την επίθεση με drone στις βρετανικές βάσεις. Τα περιστατικά αυτά αναδεικνύουν πόσο εύκολα οι περιφερειακές κρίσεις μπορούν να επιβαρύνουν εκ νέου τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

Ακόμη πιο σαφής είναι η κριτική της Επιτροπής για τη στάση της Τουρκίας στο Κυπριακό. Η έκθεση υπογραμμίζει, ότι η Άγκυρα εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και να μη συνεργάζεται μαζί της, ενώ επιμένει στη λύση δύο κρατών, σε αντίθεση με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Η Κομισιόν επαναλαμβάνει, ότι η μόνη αναγνωρισμένη από την ΕΕ κρατική οντότητα στο νησί είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και καλεί την Τουρκία να στηρίξει ενεργά μια δίκαιη, συνολική και βιώσιμη λύση, εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών. Ζητεί επίσης την αποφυγή μονομερών ενεργειών που αυξάνουν την ένταση ή δυσχεραίνουν την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα Βαρώσια, με την Επιτροπή να ζητεί από την Τουρκία να ανακαλέσει τις μονομερείς ενέργειες που ανακοινώθηκαν τον Ιούλιο του 2021 και τα μέτρα που έχουν ληφθεί από τον Οκτώβριο του 2020, σε συμμόρφωση με τα ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Παράλληλα, η έκθεση καταγράφει την υπογραφή, τον Ιούλιο του 2026, μνημονίου συνεργασίας μεταξύ της Τουρκίας και της μη αναγνωρισμένης από τη διεθνή κοινότητα οντότητας στα κατεχόμενα, για υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου, χωρίς τη συναίνεση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναφέρεται επίσης στην ενίσχυση της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στο νησί, στις πτήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών και στις ασκήσεις στις θαλάσσιες ζώνες της Κύπρου.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΑΛΛΑ

ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΚΛΙΜΑΚΩΣΗ

Η Επιτροπή αναγνωρίζει, ότι από το 2023 υπήρξε ουσιαστική προσπάθεια επαναπροσέγγισης μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας. Καταγράφει τις συναντήσεις των υπουργών Εξωτερικών, την επανέναρξη του πολιτικού διαλόγου, τη διεξαγωγή του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας το Φεβρουάριο του 2026, καθώς και τις επαφές για μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.
Ωστόσο, η βελτίωση του κλίματος δεν έχει οδηγήσει σε επίλυση των βασικών διαφορών. Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών παραμένει εκκρεμής, ενώ οι τουρκικές θέσεις για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο εξακολουθούν να προκαλούν ανησυχία.
Το συμπέρασμα της Επιτροπής είναι, ότι η Τουρκία οφείλει να δεσμευθεί με σαφήνεια υπέρ των σχέσεων καλής γειτονίας, του διεθνούς δικαίου και της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών, προσφεύγοντας, εφόσον απαιτηθεί, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Καλείται, ειδικότερα, να απέχει από απειλές και ενέργειες που πλήττουν τις σχέσεις με τα κράτη-μέλη, να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Κυπριακή Δημοκρατία και να σέβεται την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών-μελών της ΕΕ.
Το μήνυμα της έκθεσης είναι διττό: οι δίαυλοι επικοινωνίας με την Άγκυρα παραμένουν ανοιχτοί και η αποκλιμάκωση θεωρείται αναγκαία, αλλά δεν αρκεί από μόνη της. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από την Τουρκία έμπρακτο σεβασμό του διεθνούς δικαίου και αποφυγή ενεργειών που υπονομεύουν τη σταθερότητα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

© ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

*www.protothema.gr/files/2026-11-04/turkiye_2026_report.pdf

Η αρχή του τέλους για τον Τραμπ

0

Η ιστορική νίκη των Δημοκρατικών, η οικονομία που γκρέμισε τις προσδοκίες και ο Τραμπ σε αποδρομή ◘ Η μάχη για την επόμενη μέρα και το δίδαγμα της κάλπης

«Δεν το βλέπω ως πλήγμα για μένα. Δεν ήμουν εγώ στα ψηφοδέλτια. Αν ήμουν υποψήφιος, θα είχαμε κερδίσει με σαρωτική διαφορά». Αυτή είναι μία από τις πρώτες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, αφού είχε ξεκαθαριστεί ότι ήταν αντιμέτωπος με μία συντριπτική ήττα και ότι έχανε τον πλήρη έλεγχο του Κογκρέσου. Με μία φράση: Ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Γιατί το «μπλε κύμα» σάρωσε, σε αυτό ανέβηκαν όλοι οι δυσαρεστημένοι από τις πολιτικές του Τραμπ τα τελευταία δύο χρόνια και κατάφεραν να ανατρέψουν με συντριπτικό τρόπο εδραιωμένους πολιτικούς συσχετισμούς.

Η νίκη των Δημοκρατικών και στα δύο νομοθετικά σώματα είναι ιστορική, για πολλούς λόγους. Γιατί «έριξαν» απόρθητα κόκκινα κάστρα όπως το Τέξας, όπου για πρώτη φορά μετά το 1988 ο Τζέιμς Ταλαρίκο κατάφερε να κερδίσει έδρα στη Γερουσία για τους Δημοκρατικούς, το ίδιο και η Άνι Άντριους στη Νότια Καρολίνα, όπου το κόμμα των Δημοκρατικών είχε να δει γερουσιαστή από το 1932, ενώ ο Αμπντούλ Ελ Σαγέντ γίνεται ο πρώτος μουσουλμάνος γερουσιαστής στην ιστορία των ΗΠΑ στο Μίσιγκαν και ο Ελληνοαμερικανός Κρις Πάππας ο πρώτος που έχει δηλώσει ανοιχτά ότι είναι γκέι και εκλέγεται στη Γερουσία.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ

ΠΟΥ ΕΝΙΩΣΑΝ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ

Τι είναι, όμως, αυτό που έστρεψε ακροατήρια που είχαν στηρίξει τον Ντόναλντ Τραμπ το 2024 για να εκλεγεί Πρόεδρος και μάλιστα σε πολλές πολιτείες με διψήφια διαφορά από την Κάμαλα Χάρις, να αλλάξουν στρατόπεδο ή και να μην προσέλθουν καθόλου στις κάλπες;

Η απάντηση δεν είναι πολύ σύνθετη και την ξέρουν και στα ενδότερα του Λευκού Οίκου. «Είναι η οικονομία, ηλίθιε». Ο πόλεμος στο Ιράν, που ήταν καθαρά προσωπική επιλογή του Ντόναλντ Τραμπ, οδήγησε στην εκτίναξη της τιμής των καυσίμων, η οποία ήρθε να προστεθεί στην κρίση ακρίβειας που προϋπήρχε και ξεχείλισε το ποτήρι για τους Αμερικανούς, των οποίων οι προσδοκίες διαψεύστηκαν παταγωδώς. Και στον αντίποδα, οι πληροφορίες για σκάνδαλα εντός της κυβέρνησης, για πλουτισμό ημετέρων ή ακόμη και των μελών της οικογένειας αλλά και του ίδιου του Τραμπ, δίνουν και παίρνουν.

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, όσο και αν δεν του επιτρέπει το Εγώ του να το παραδεχτεί, κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να χάσει ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού του κεφαλαίου και της ισχύος του. Ενώ ήταν αυτός, που κατάφερε να ανοίξει στους Ρεπουμπλικάνους μία δεξαμενή ψηφοφόρων που ποτέ δεν είχαν, να κάνει μία κοινωνική συμμαχία και με χαμηλότερα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας, που ένιωθαν στο περιθώριο των κυρίαρχων πολιτικών της πολιτικής ελίτ των Δημοκρατικών της Καλιφόρνια και της Σίλικον Βάλεϊ, σήμερα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι νιώθουν προδομένοι και το απέδειξαν εκεί που γίνεται πάντα ταμείο… στην κάλπη.

ΕΝΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΕ ΑΠΟΔΡΟΜΗ ΚΑΙ

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την επόμενη μέρα; Ότι ο Τραμπ παραμένει Πρόεδρος, αλλά ένας Πρόεδρος σε αποδρομή. Θα δυσκολευτεί από εδώ και πέρα να κάνει ό,τι θέλει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, όπως έχει συνηθίσει, και θα φροντίσει ενδεχομένως την παρακαταθήκη του επενδύοντας στην εξωτερική πολιτική που έχει και μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων.

Βέβαια, οι Δημοκρατικοί είναι αποφασισμένοι να μην του το κάνουν εύκολο. Έχουν ήδη προαναγγείλει ότι θα ανοίξουν έρευνες για υποθέσεις κατάχρησης εξουσίας ή και πλουτισμού, μέσω επιρροής από πρόσωπα στο στενό περιβάλλον του Προέδρου, μέλη της οικογένειάς του ή ακόμη και τον ίδιο. Και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και πάλι ποια μπορεί να είναι η αντίδρασή του σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Η συζήτηση που έχει ήδη ανοίξει τώρα, είναι τι θα γίνει την επόμενη μέρα του Τραμπ. Στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικάνων, Βανς και Ρούμπιο είναι οι επικρατέστεροι να βγουν μπροστά προς διεκδίκηση του χρίσματος και της εύνοιας του MAGA, έχοντας όμως να διαχειριστούν και μέρος της φθοράς της ήττας.

Καθόλου εύκολα δεν είναι τα πράγματα, όμως, ούτε και στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών, όπου μπορεί να έχουν τη δυναμική του νικητή, έχουν όμως και πολλές διαφορές να λύσουν. Τα πρόσωπα που αναδείχθηκαν είναι νέα, φρέσκα αλλά πολύ ετερογενή, σε ένα κόμμα που παλεύει να βρει πρόσωπο αλλά και θελκτικό αφήγημα, απέναντι στην κουλτούρα και το πολιτισμικό πλαίσιο που επέβαλε ο Τραμπ και που είναι ακίνητο εδώ. Η πτέρυγα των λεγόμενων Προοδευτικών υπό τον Μπέρνι Σάντερς πιέζει για να κάνει το κόμμα στροφή στα αριστερά και να ρίξει στη μάχη την Κορτέζ, με τους πιο μετριοπαθείς του κόμματος να επιδιώκουν μία πιο κεντρώα πρόταση που γι’ αυτούς θα είχε απήχηση σε ευρύτερα ακροατήρια.

Το σίγουρο είναι ότι πλέον όλοι συζητούν για την επόμενη μέρα και το τέλος του Τραμπ. Δύο χρόνια απομένουν για να δούμε εάν αυτά τα σενάρια επιβεβαιωθούν και εάν, όπως υπόσχεται, ο Τραμπ είναι «πολύ σκληρός για να πεθάνει».

Πάντως, το δίδαγμα αυτών των εκλογών είναι, ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια, όταν βρίσκει πολιτική έκφραση, γίνεται κύμα που σαρώνει όχι μόνο ως τιμωρία αλλά κυρίως ως αλλαγή.

© ETHNOS.GR

ΕΦΗ ΚΟΥΤΣΟΚΩΣΤΑ

Η «συνδεδεμένη» ένταξη του Καναδά στην ΕΕ δεν είναι ένα «βραχυπρόθεσμο» σχέδιο

0
Η «συνδεδεμένη» ένταξη του Καναδά στην ΕΕ δεν είναι ένα «βραχυπρόθεσμο» σχέδιο

Ο πρωθυπουργός του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ, έχει ορίσει ένα χρονοδιάγραμμα, σύμφωνα με το οποίο ο Καναδάς θα υπογράψει συμφωνία για μια νέα εταιρική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση τους επόμενους επτά μήνες – εάν όλα πάνε καλά.

Σύμφωνα με δηλώσεις του καναδού πρωθυπουργού την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, στη διμερή συνάντηση που είχαν στο Μόντρεαλ οι δύο πλευρές, η Οτάβα και οι Βρυξέλλες εργάζονται για τη «βαθύτερη δυνατή εταιρική σχέση πριν από την ένταξη» που θα δει τον Καναδά να γίνει «το πρώτο συνδεδεμένο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Σημείωσε επίσης, ότι τους επόμενους μήνες, οι δύο πλευρές θα συναντηθούν για να «καθορίσουν την πλήρη ουσία, την κλίμακα και το εύρος αυτής της νέας μορφής ένταξης».

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπερασπίστηκε την ιδέα της συνδεδεμένης ιδιότητας μέλους στο Στρασβούργο της Γαλλίας τον περασμένο μήνα. Την Παρασκευή 30/10 είπε, ότι πιστεύει στην οικοδόμηση μιας εταιρικής σχέσης με τον Καναδά που «έρχεται πιο κοντά στην ένταξη από οτιδήποτε έχουμε κάνει στο παρελθόν».

Παρόλο που κορυφαίοι αξιωματούχοι της ΕΕ είναι ενθουσιασμένοι για στενότερους δεσμούς με τον Καναδά, οι συνομιλίες δε θα είναι απαραίτητα μια βόλτα στο πάρκο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέχει πολύ από το να είναι πολιτικά ενωμένη στην ιδέα.

Ο Achim Hurrelmann, συνδιευθυντής του Κέντρου Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Carleton, είπε ότι θα μπορούσε να αποδειχθεί δύσκολο να διαπραγματευτεί αυτό το καθεστώς, ειδικά βραχυπρόθεσμα. «Δεν είμαι σίγουρος αν μπορεί να δημιουργηθεί ένα καθεστώς με αυτό το όνομα για τον Καναδά σύντομα», σημείωσε. «Φαίνεται ότι η φον ντερ Λάιεν και ο Κάρνεϊ αποφάσισαν απλώς να προχωρήσουν στη χρήση αυτού του όρου και να χρησιμοποιήσουν τη δυναμική που υπάρχει και στις δύο πλευρές για τις σχέσεις Καναδά-ΕΕ για να το κάνουν πραγματικότητα. Αλλά στην ΕΕ, αυτό συχνά μπορεί να είναι αρκετά δύσκολο, επειδή μόλις εμπλακούν όλα τα κράτη μέλη – το είδαμε στη διαπραγμάτευση της δήλωσης της συνόδου κορυφής – τότε η οντότητα είναι σε θέση να κινηθεί πολύ αργά», πρόσθεσε.

Ο Κάρνεϊ και αξιωματούχοι της ΕΕ συναντήθηκαν για μια σύνοδο κορυφής στο Μόντρεαλ την Πέμπτη 29/10 και την Παρασκευή 30/10, όπου συμφώνησαν σε μια κοινή δήλωση που προωθεί αυτό που αποκαλούν «Συμμαχία Καναδά-ΕΕ για το μέλλον». Η κοινή δήλωση δεσμεύει τις δύο πλευρές να εργαστούν για να «καθορίσουν μέχρι τη σύνοδο κορυφής ΕΕ-Καναδά του 2027 την έννοια μιας ολοένα στενότερης σύνδεσης του Καναδά με την ΕΕ, χωρίς την ίδια την πλήρη ένταξη».

Το μπλοκ των 27 μελών επέλεξε τελικά να μη συμπεριλάβει τον όρο «συνδεδεμένο μέλος» στην κοινή δήλωση. Η φράση έχει δει κάποια αντίδραση, από χώρες όπως η Γερμανία, οι οποίες τη βλέπουν ως σκαλοπάτι για μόνιμη ένταξη για χώρες όπως η Ουκρανία.

Οι συζητήσεις της ΕΕ είναι πάντα περίπλοκα θέματα. Τους επόμενους μήνες, μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες θα προσέλθουν στις κάλπες για εκλογές, που θα μπορούσαν να ταρακουνήσουν τη φύση αυτών των συνομιλιών.

Οι γενικές εκλογές της Ισπανίας έχουν οριστεί για τις 29 Νοεμβρίου και οι γαλλικές προεδρικές εκλογές θα διεξαχθούν τον Απρίλιο. Η Πολωνία θα προσέλθει επίσης στις κάλπες του επόμενου έτους για τις βουλευτικές εκλογές στις 11 Νοεμβρίου.

Ο Hurrelmann είπε ότι η κύρια πρόκληση παραμένει η έλλειψη σαφήνειας, σχετικά με τον όρο «συνδεδεμένη συμμετοχή» στην Ευρώπη. Σημείωσε ότι η γλώσσα που χρησιμοποίησαν οι Καναδοί αξιωματούχοι αυτή την εβδομάδα ήταν ο «ισχυρότερος εναγκαλισμός της συνδεδεμένης ιδιότητας μέλους» που έχει δει από την καναδική πλευρά. «Είναι πολύ σαφές ότι ακόμα κι αν πρόκειται για συνδεδεμένη ιδιότητα… ότι δεν είναι απλώς κάποιο είδος περιστασιακής πολιτικής συμφωνίας, αλλά κάτι πολύ θεμελιώδες», είπε. «Νομίζω λοιπόν ότι τα κράτη – μέλη σίγουρα θα επιμείνουν στο δικαίωμά τους να ακουστούν γι’ αυτό».

Ο Κάρνεϊ δήλωσε την Παρασκευή 30/10 ότι θα συναντάται περιοδικά με τους προέδρους της ΕΕ για να παρακολουθεί την πρόοδο και το ομοσπονδιακό υπουργικό συμβούλιο του Καναδά θα συναντηθεί το Μάρτιο με τα ευρωπαϊκά υπουργικά συμβούλια στον Καναδά.

Στη συνέχεια, ο πρωθυπουργός θα παραστεί στις συνεδριάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Ιούνιο, όπου στόχος είναι να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις. Τα μέλη της ΕΕ θα πρέπει να εγκρίνουν τη συμφωνία που θα προκύψει, η οποία θα τεθεί σε ψηφοφορία και στη Βουλή των Κοινοτήτων. Ο Κάρνεϊ είπε ότι δεν είναι… παντρεμένος με τον όρο «συνδεδεμένο μέλος» και ανησυχεί περισσότερο για τα αποτελέσματα από στενότερους οικονομικούς και αμυντικούς δεσμούς.

«Υπάρχει περίπτωση για ένα ενισχυμένο καθεστώς εταιρικής σχέσης», είπε ο Hurrelmann. «Ίσως η εύρεση μιας διαφορετικής ετικέτας να κάνει τελικά το κόλπο, αλλά αυτό μένει να το δούμε».

Η κοινή δήλωση που υπογράφηκε την Παρασκευή 30/10 ζητά περισσότερη βιομηχανική συνεργασία και ενοποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας και αναφέρει διάφορα κοινά έργα. Υπάρχουν σχέδια για τη δημιουργία ενός νέου επιχειρηματικού συμβουλίου Καναδά-ΕΕ.

Το Γραφείο του Πρωθυπουργού δήλωσε, ότι ο Καναδάς και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα κάνουν τους επόμενους μήνες τα πρώτα τους βήματα προς ένα νέο διατλαντικό καλώδιο δεδομένων και θα μελετήσουν πώς να αυξήσουν τις εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά.

Τι περιμένει η κυβέρνηση μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ και το «μπλε κύμα»

0
Τι περιμένει η κυβέρνηση μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ και το «μπλε κύμα»

Τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται μετά την ξεκάθαρη επικράτηση των Δημοκρατικών στη Γερουσία και στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ αναλύουν στην Αθήνα, χωρίς ωστόσο να μπορεί να γίνουν με ακρίβεια προβλέψεις για το πως θα κινηθεί ο Ντόναλντ Τραμπ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει επανειλημμένα δείξει, πως είναι ένας απρόβλεπτος παίκτης και μετά το ηχηρό μήνυμα των ενδιάμεσων εκλογών, μένει να φανεί ποιες κινήσεις θα επιλέξει να κάνει ευρύτερα στη γεωπολιτική σκακιέρα.

Από την κυβέρνηση επισημαίνεται, πως οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις υπερβαίνουν τους εκλογικούς κύκλους και τονίζεται πως πρόκειται για μία στρατηγική σχέση βάθους. Ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, σημείωσε πως η Ελλάδα έχει αναπτύξει μια τέτοιου τύπου διπλωματία με τις Ηνωμένες Πολιτείες που δεν επηρεάζεται από τις οποιεσδήποτε εκλογικές αλλαγές.

Στην Αθήνα δε θεωρούν πως θα αλλάξει η στενή συνεργασία με την Ουάσιγκτον σε θέματα που σχετίζονται με την άμυνα, την ενέργεια, τις επενδύσεις και άλλα θέματα. Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις έχουν βάθος και θα παραμείνουν ισχυρές σημειώνεται χαρακτηριστικά, ενώ σημαντικό θεωρείται πως στις κρίσιμες επιτροπές, αναμένεται να είναι πρόσωπα με τα οποία η ελληνική πλευρά έχει πολύ καλές σχέσεις.

Να σημειωθεί εδώ, πως ιδιαίτερα θετικό θεωρείται πως εξελέγησαν πρόσωπα με ελληνική καταγωγή, όπως για παράδειγμα στη Γερουσία ο Κρις Πάππας. Επίσης υπήρξε εκλογή έξι ελληνικής καταγωγής βουλευτών στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Τώρα μένει να φανεί αν ένα νέο, υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών, Κογκρέσο, θα έχει ως αποτέλεσμα να μπουν πιο ισχυρά αναχώματα έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων.

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον θα αλλάξει συνολικά την πολιτική της απέναντι στην Άγκυρα, ενώ έχει φανεί πως ο Ντόναλντ Τραμπ διατηρεί καλή σχέση με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ωστόσο, η αλλαγή των συσχετισμών στο Κογκρέσο εκτιμάται πως θα δυσκολέψει κινήσεις της Άγκυρας, που εξακολουθεί να επιθυμεί διακαώς τα F-35. Υπενθυμίζεται πως με βάση νόμο που ψηφίστηκε το 2020, για να προχωρήσει η Τουρκία σε οποιαδήποτε αγορά αμυντικού εξοπλισμού, θα πρέπει να μην κατέχει τους πυραύλους S-400 ούτε συναφή εξοπλισμό (την οποία απόφαση για τυχόν τροποποίηση του νόμου μπορεί να πάρει το Κογκρέσο).

Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΟΝ

ΜΑΣΚ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΣΤΟ ΤΕΞΑΣ

Στον Ελον Μασκ και στις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, και συγκεκριμένα στο Τέξας, αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, κάνοντας μια χαρακτηριστική αναφορά. «Είναι ΟΚ για τον πιο πλούσιο άνθρωπο στον κόσμο να ξοδεύει 440 εκατομμύρια δολάρια για να επηρεάσει μία αναμέτρηση στο Τέξας, που είναι ακριβώς αυτό που συνέβη; Δε δούλεψε…» σημείωσε. Προσέθεσε πως «είναι καλό νομίζω ότι αποδείχθηκε πως δεν μπορείς να «αγοράσεις» μια εκλογική διαδικασία ανεξάρτητα από το πόσο πλούσιος είσαι».

ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Δεδομένο είναι ότι η ανοδική πορεία των τιμών, λόγω και του πολέμου στη Μέση Ανατολή, είχε καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ. Τώρα μένει να φανεί, αν ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα στρέψει την προσοχή του στο εσωτερικό της χώρας και θα επιχειρήσει να κλείσει μέτωπα, για να αποφύγει μεγαλύτερο πολιτικό κόστος. Βέβαια πρόκειται για ένα δύσκολο παίκτη και δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να επιμείνει στην ίδια γραμμή στο συγκεκριμένο θέμα.

Στην Αθήνα τηρούν στάση αναμονής και αναμένουν να δουν πως θα εξελιχθεί η κατάσταση. Μία αποκλιμάκωση της έντασης θα οδηγούσε σε πτώση των τιμών στο ενεργειακό πεδίο (μάλιστα η πρώτη αντίδραση των αγορών την Τετάρτη 4/11 ήταν ενθαρρυντική), ενώ στην αντίθετη περίπτωση θα ακολουθήσει ένας δύσκολος χειμώνας.

Απαντώντας σε ερώτηση για την επόμενη ημέρα, ο Γιώργος Γεραπετρίτης σημείωσε ότι «αυτή τη στιγμή τα πράγματα είναι εντελώς ρευστά. Ο ίδιος ο Πρόεδρος, νομίζω, επαναξιολογεί τη θέση του στο ζήτημα». Όπως υπογράμμισε «δεν είναι εύκολο να υπάρξει πλήρης υπαναχώρηση στο Ιράν, διότι κι αυτό θα θεωρηθεί ότι είναι σημαντική υπαναχώρηση. Από την άλλη πλευρά, ο πόλεμος σημαίνει φυσικό κόστος. Το φυσικό κόστος περνάει μέσα από τη Βουλή και τη Γερουσία. Η Βουλή και η Γερουσία έχουν δηλωμένη θέση κατά της συνέχισης του πολέμου, άρα η ισορροπία θα είναι εξαιρετικά δύσκολη».

© ΕΘΝΟΣ

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΚΚΑΛΙΑΡΗ

Τα μηνύματα Μητσοτάκη στους υπουργούς

0
Τα μηνύματα Μητσοτάκη στους υπουργούς

Η ακρίβεια το μεγαλύτερο πρόβλημα

Να επιταχυνθεί η υλοποίηση μίας σειράς παρεμβάσεων σε κρίσιμους τομείς και να μην επικρατήσει χαλάρωση στο δρόμο προς τις κάλπες θέλει το Μαξίμου. Ανάλογα μηνύματα εξέπεμψε – νωρίτερα αυτή την εβδομάδα – ο έλληνας πρωθυπουργός στην εισαγωγική του τοποθέτηση στο υπουργικό συμβούλιο, υπογραμμίζοντας πως δεν υπάρχουν περιθώρια για εφησυχασμό ή χαλάρωση.

Από το Μαξίμου δε θέλουν να κατεβάσουν μολύβια οι «γαλάζιοι» και να στρέψουν όλη τους την προσοχή στο κυνήγι του σταυρού, καθώς το επόμενο εξάμηνο θα είναι κρίσιμο. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό, πως στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο τέθηκαν επί τάπητος οι 90 κυβερνητικές προτεραιότητες μέχρι τις εκλογές και μπήκε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση τους.

Άλλωστε από την κυβέρνηση επιδιώκουν να πάνε στις κάλπες μιλώντας για ένα «διαβατήριο αξιοπιστίας» και θέλουν να δείξουν πως οι προεκλογικές υποσχέσεις γίνονται πράξη. Στόχος είναι η επαναπροσέγγιση ενός ακροατηρίου που είχε ψηφίσει Ν.Δ. στις προηγούμενες εκλογές αλλά στην πορεία απογοητεύτηκε από συγκεκριμένες επιλογές και μετακινήθηκε στη δεξαμενή των αναποφάσιστων. Για να καταστεί αυτό εφικτό, αναγνωρίζεται πως απαιτείται η μέγιστη δυνατή συστράτευση και αυτό τονίζεται εμφατικά προς το γαλάζιο εσωτερικό.

Απευθυνόμενος στα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, ο πρωθυπουργός σημείωσε πως «συνεπώς, αναγνωρίζω απόλυτα τον πειρασμό του προεκλογικού «κυνηγιού» για το σταυρό. Νομίζω ότι αυτό, ειδικά για τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, μπορεί να περιμένει». Συμπλήρωσε δε χαρακτηριστικά «προτεραιότητα τώρα είναι το «κυνήγι» του κυβερνητικού αποτελέσματος. Οπότε, έχουμε ακόμα πολλή δουλειά μπροστά μας και μπορούμε να ξεκινήσουμε τη συνεδρίασή μας».

Παράλληλα, λίγες ώρες αργότερα πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Γραμματείας της Νέας Δημοκρατίας, όπως αυτή προέκυψε μετά το συνέδριο του κόμματος. Στόχος είναι να ανεβάσουν ταχύτητα οι κομματικές μηχανές και είναι ενδεικτική η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη πως «τα μέλη και τα στελέχη της παράταξης είναι η μεγάλη μας δύναμη».

ΜΕ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟ «ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΠΑΝΤΟΥ»

Στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου ο Κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε στις τελευταίες μεγάλες υποθέσεις της φοροδιαφυγής, όσο και για την εξιχνίαση της έκρηξης στην Πλάκα. «Νομίζω ότι αποτελούν την καλύτερη απόδειξη ότι για εμάς η νομιμότητα παντού είναι μια έννοια αδιαπραγμάτευτη» είπε, ενώ σημείωσε «έγκλημα υπήρχε πάντα, τώρα όμως αποκαλύπτεται. Και μιλάμε για μεγάλες υποθέσεις».

Παράλληλα υπογράμμισε πως «η είδηση είναι ότι, επιτέλους, αυτές οι συμπεριφορές αποκαλύπτονται και διώκονται, ιδρύοντας και ενισχύοντας δομές, όπως η ΑΑΔΕ, το «ελληνικό FBI», προωθώντας την καλύτερη και οριζόντια συνεργασία μεταξύ των διωκτικών αρχών». Να σημειωθεί πως ο πρωθυπουργός μίλησε σε εκδήλωση για τη συμπλήρωση δύο χρόνων λειτουργίας της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ).

Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Η πορεία των τιμών παραμένει πάντως το νούμερο ένα πρόβλημα των νοικοκυριών και η κυβέρνηση αναγνωρίζει πως η οικονομία παίζει σημαντικό ρόλο στο αποτέλεσμα της κάλπης. Αυτό που επισημαίνεται από τους «γαλάζιους» είναι πως πρόκειται για μία διεθνή κρίση και πως η στήριξη των πολιτών θα συνεχιστεί στο μέτρο του εφικτού.

«Τα μέτρα τα οποία παίρνουμε θα έλεγα ότι ανακουφίζουν αλλά σίγουρα δε θεραπεύουν. Περιορίζουν τις συνέπειες της διεθνούς κρίσης, αλλά σε καμία περίπτωση δεν τις εξαλείφουν» σημείωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Υπογράμμισε ακόμα «ξέρουμε πολύ καλά ότι πολλά νοικοκυριά σήμερα δοκιμάζονται. Κάνουμε ό,τι είναι καλύτερο, ό,τι μπορούμε να κάνουμε και ευτυχώς τα αποθέματα τα οποία έχουμε από την οικονομική μας πολιτική, μας κάνουν, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που έχουμε μπροστά μας, συγκρατημένα αισιόδοξους».

Τις επόμενες βδομάδες θα νομοθετηθεί το βασικό πλαίσιο των παρεμβάσεων που ανακοινώθηκε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, ανά δεκαπενθήμερο θα αξιολογείται η κατάσταση στο ενεργειακό πεδίο και αναμένεται να διατηρηθούν οι έκτακτες επιδοτήσεις στα καύσιμα.

© ETHNOS.GR

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΚΚΑΛΙΑΡΗ

«Μπλε Κύμα» στο Κογκρέσο: Ιστορική Ανατροπή και Ήττα για τον Ντόναλντ Τραμπ στις Ενδιάμεσες Εκλογές των ΗΠΑ

0
«Μπλε Κύμα» στο Κογκρέσο: Ιστορική Ανατροπή και Ήττα για τον Ντόναλντ Τραμπ στις Ενδιάμεσες Εκλογές των ΗΠΑ

(ΤΑ ΝΕΑ)__ Σε μια σαρωτική πολιτική ανατροπή που αναδιαμορφώνει πλήρως το σκηνικό της εξουσίας στην Ουάσιγκτον, το Δημοκρατικό Κόμμα κατάφερε να κερδίσει τον έλεγχο, τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων όσο και της Γερουσίας, στις ενδιάμεσες εκλογές της Τρίτης 3 Νοεμβρίου 2026.

Οι Αμερικανοί ψηφοφόροι έστειλαν ένα ξεκάθαρο, ηχηρό μήνυμα αποδοκιμασίας προς την κυβέρνηση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, θέτοντας «φρένο» στην εγχώρια και διεθνή ατζέντα του για τα επόμενα δύο χρόνια της θητείας του. Η ακρίβεια, οι οικονομικές πιέσεις, η κόπωση από τον πόλεμο στο Ιράν και οι ανησυχίες για τη διαφθορά, αποτέλεσαν, σύμφωνα με τους αναλυτές, τους κύριους καταλύτες μιας εκλογικής αναμέτρησης που εξελίχθηκε σε ένα απρόσμενα ισχυρό «μπλε κύμα».

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΕΔΡΩΝ: ΑΠΟΛΥΤΟΣ

ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ

Οι Δημοκρατικοί πέτυχαν μια ιστορική διπλή νίκη, ανατρέποντας τις οριακές ρεπουμπλικανικές πλειοψηφίες και στα δύο νομοθετικά σώματα.

Βουλή των Αντιπροσώπων: Στη μάχη για την κάτω βουλή, όπου κρίνονταν και οι 435 έδρες, οι Δημοκρατικοί ξεπέρασαν με άνεση το απαιτούμενο όριο των 218 εδρών για την πλειοψηφία. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα (σ.σ. Πέμπτη 5/11), οι Δημοκρατικοί εξασφαλίζουν 240 έδρες (κερδίζοντας 30 επιπλέον έδρες από τους Ρεπουμπλικάνους), ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι περιορίζονται στις 147 έδρες, με ορισμένες περιφέρειες να παραμένουν ακόμη υπό καταμέτρηση. Το αποτέλεσμα αυτό οδήγησε τον Ρεπουμπλικάνο Πρόεδρο της Βουλής, Μάικ Τζόνσον, να ανακοινώσει πως δε θα διεκδικήσει εκ νέου την ηγεσία του κόμματός του.

Γερουσία: Η μεγαλύτερη έκπληξη της βραδιάς σημειώθηκε στη Γερουσία, όπου ανανεωνόταν το ένα τρίτο των μελών της (35 από τις 100 έδρες). Οι Δημοκρατικοί όχι μόνο πέτυχαν τις ανατροπές που χρειάζονταν, αλλά κλείδωσαν μια ισχυρή πλειοψηφία με 54 έδρες (κέρδος 7 εδρών), αφήνοντας τους Ρεπουμπλικάνους με 44 έδρες (συμπεριλαμβανομένων των εδρών που δε συμμετείχαν στην παρούσα εκλογική διαδικασία).

ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ:

ΠΟΥ ΚΡΙΘΗΚΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Η ανάκτηση του Κογκρέσου από την αντιπολίτευση βασίστηκε σε εντυπωσιακές νίκες σε παραδοσιακά συντηρητικά προπύργια, αλλά και στη σταθεροποίηση της κυριαρχίας τους στις αμφίρροπες πολιτείες.

Τέξας: Η μεγαλύτερη πολιτική είδηση της αναμέτρησης γράφτηκε στο Τέξας. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, η πολιτεία εξέλεξε Δημοκρατικό εκπρόσωπο στη Γερουσία, τον Τζέιμς Ταλαρίκο. Παράλληλα, στην κούρσα για τη διακυβέρνηση της πολιτείας, η Δημοκρατική πολιτειακή βουλευτής Τζίνα Ινοχόσα (Gina Hinojosa) πέτυχε μια συγκλονιστική νίκη, αναγκάζοντας τον επί τρεις θητείες Ρεπουμπλικάνο κυβερνήτη, Γκρεγκ Άμποτ, να αναγνωρίσει την ήττα του.

Μίσιγκαν: Σε μια ιδιαίτερα πολωμένη και κρίσιμη αναμέτρηση για τη Γερουσία, ο Δημοκρατικός Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ (Abdul El-Sayed) επικράτησε του Ρεπουμπλικάνου Μάικ Ρότζερς, εξασφαλίζοντας μια κομβική έδρα για το κόμμα του.

Κάνσας, Οχάιο και Αϊόβα: Οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να κερδίσουν έδρες στη Γερουσία σε πολιτείες όπως το Κάνσας και το Οχάιο —περιοχές όπου ο Ντόναλντ Τραμπ είχε κερδίσει με διψήφια ποσοστά το 2024— αποδεικνύοντας ότι η δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων ξεπέρασε τις κομματικές γραμμές.

Βόρεια και Νότια Καρολίνα: Ακόμα ένα πλήγμα για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα σημειώθηκε στις δύο Καρολίνες, όπου οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να «γυρίσουν» κρίσιμες έδρες της Γερουσίας υπέρ τους.

Τζόρτζια και Φλόριντα: Στη Γεωργία, ο Δημοκρατικός Τζον Όσοφ διατήρησε την έδρα του στη Γερουσία. Αντίθετα, η Φλόριντα παρέμεινε ένα από τα ελάχιστα φωτεινά σημεία για τους Συντηρητικούς, με την Άσλεϊ Μούντι (Ashley Moody) να κερδίζει τη δική της μάχη για τη Γερουσία και τον Μπάιρον Ντόναλντς (Byron Donalds) να εκλέγεται κυβερνήτης.

ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΩΝ

Παράλληλα με το Κογκρέσο, οι Αμερικανοί ψήφισαν για κυβερνήτες σε 36 πολιτείες. Οι Δημοκρατικοί κυριάρχησαν και εδώ, κερδίζοντας μέχρι στιγμής 28 περιφέρειες (όφελος + 5 έδρες) έναντι 20 των Ρεπουμπλικάνων. Πέραν της ιστορικής ανατροπής στο Τέξας, οι Δημοκρατικοί διατήρησαν σημαντικά οχυρά. Στην Πενσυλβάνια, ο Τζος Σαπίρο κέρδισε πανηγυρικά την επανεκλογή του, ενώ το ίδιο πέτυχαν ο Τζέι Μπι Πρίτσκερ στο Ιλινόι και ο Γουές Μουρ στο Μέριλαντ. Στη Γεωργία, η Δημοκρατική Λανς Μπάτομς (Lance Bottoms) εξασφάλισε τη θέση του κυβερνήτη, προσθέτοντας ακόμα μία νίκη στο ενεργητικό του κόμματος.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ

Το εκλογικό αποτέλεσμα αλλάζει ριζικά τις ισορροπίες στην αμερικανική πρωτεύουσα. Έχοντας τον πλήρη έλεγχο του Κογκρέσου, οι Δημοκρατικοί αποκτούν πλέον τη δύναμη να μπλοκάρουν κάθε νομοθετική πρωτοβουλία του Λευκού Οίκου, να ελέγχουν τον προϋπολογισμό, να παρεμποδίζουν τους δικαστικούς διορισμούς και να ξεκινήσουν εκτεταμένες κοινοβουλευτικές έρευνες για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Τραμπ.

Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε μετατρέψει αυτές τις εκλογές σε προσωπικό δημοψήφισμα, εμφανίστηκε ασυνήθιστα συμβιβαστικός στην πρώτη του αντίδραση. Σε συνέντευξή του, δήλωσε «απολύτως πρόθυμος να αποδεχθεί τα αποτελέσματα» και εξέφρασε την ετοιμότητά του να συνεργαστεί με τους Δημοκρατικούς, προειδοποιώντας ωστόσο ότι δε θα διστάσει να ασκήσει το προεδρικό δικαίωμα του βέτο, αν κρίνει ότι απειλούνται βασικές του πολιτικές.

Με τη χώρα να εισέρχεται σε μια περίοδο συγκατοίκησης και έντονων πολιτικών διαπραγματεύσεων, η Ουάσιγκτον προετοιμάζεται για μια διετία σκληρών νομοθετικών μαχών, με το βλέμμα όλων να στρέφεται ήδη στις προεδρικές εκλογές του 2028.

Ta NEA volume 20-40

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-40 published November 6th, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Η Αλμπέρτα επέλεξε τον Καναδά: Ιστορικό «όχι» στην απόσχιση με 76%

0
Η Αλμπέρτα επέλεξε τον Καναδά: Ιστορικό «όχι» στην απόσχιση με 76%

Σε μια ιστορική αναμέτρηση που έθεσε σε δοκιμασία τη συνοχή ολόκληρου του κράτους, οι κάτοικοι της πλούσιας σε πετρέλαιο επαρχίας της Αλμπέρτα, ψήφισαν μαζικά υπέρ της παραμονής τους στον Καναδά.

Το συμβουλευτικό δημοψήφισμα, το οποίο διεξήχθη τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, εξελίχθηκε σε ένα θρίαμβο των ομοσπονδιακών δυνάμεων, τερματίζοντας – τουλάχιστον προσωρινά – τις έντονες συζητήσεις περί ανεξαρτητοποίησης και οικονομικού διαζυγίου από την Οτάβα.

Σύμφωνα με τα ανεπίσημα αποτελέσματα της Elections Alberta μετά την καταμέτρηση άνω του 80% των εκλογικών τμημάτων, το 76% των ψηφοφόρων τάχθηκε υπέρ της παραμονής στον Καναδά (επιλογή «Remain»). Αντίθετα, μόλις το 24% υποστήριξε την έναρξη της νομικής διαδικασίας για τη διενέργεια ενός δεύτερου, δεσμευτικού δημοψηφίσματος, με στόχο την πλήρη απόσχιση της επαρχίας.

Η συμμετοχή των πολιτών υπήρξε εντυπωσιακή. Περισσότεροι από 1,8 εκατομμύρια ψηφοφόροι προσήλθαν στις κάλπες ή ψήφισαν μέσω επιστολικής και πρόωρης ψήφου, καταγράφοντας ποσοστά – ρεκόρ για τη δυτική επαρχία.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ 10

ΚΑΙ Η ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ

Το κρίσιμο ερώτημα, το οποίο ήταν το Ερώτημα 10 σε ένα σύνθετο ψηφοδέλτιο συνολικά δέκα ερωτημάτων, είχε διατυπωθεί από τη συντηρητική κυβέρνηση της Αλμπέρτα με στόχο να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Παρότι η ίδια η πρωθυπουργός της επαρχίας, Ντανιέλ Σμιθ, είχε δηλώσει πως επιθυμεί την παραμονή της περιοχής στον Καναδά, προώθησε το δημοψήφισμα για να προσφέρει μια δικλείδα ασφαλείας και να «κλείσει» ένα θέμα που δίχαζε την κοινωνία.

Η γεωγραφική ανάλυση των αποτελεσμάτων αναδεικνύει ένα σαφές χάσμα μεταξύ των μεγάλων αστικών κέντρων και των αγροτικών περιοχών. Στα μεγάλα αστικά κέντρα του Κάλγκαρι και του Έντμοντον, η επιλογή της ενότητας κυριάρχησε απόλυτα, ξεπερνώντας σε πολλές περιφέρειες το 80%. Αντίθετα, το στρατόπεδο της απόσχισης κατάφερε να προηγηθεί οριακά σε μόλις δύο αγροτικές εκλογικές περιφέρειες: στο Σέντραλ Πις-Νότλεϊ (Central Peace-Notley) με 51,1% και στο Ρίμπι-Ρόκι Μάουντεν Χάους-Σάντρε (Rimbey-Rocky Mountain House-Sundre) με 50,4%.

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

ΚΑΙ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΣΤΗΝ ΟΤΑΒΑ

Το αποτέλεσμα προκάλεσε άμεση ανακούφιση στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα. Ο Καναδός πρωθυπουργός, Μαρκ Κάρνεϊ, χαιρέτισε τα αποτελέσματα με γραπτή του δήλωση, τονίζοντας ότι «οι κάτοικοι της Αλμπέρτα έκαναν μια ξεκάθαρη επιλογή. Επέλεξαν την ενότητα, επέλεξαν να χτίσουμε μαζί το μέλλον». Για τον Κάρνεϊ, αυτή η νίκη θεωρείται καθοριστική, καθώς η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σκληρό εμπορικό πόλεμο με τις ΗΠΑ, και οι εσωτερικοί τριγμοί θα αποδυνάμωναν τη διαπραγματευτική ισχύ του Καναδά.

Από την πλευρά της, η πρωθυπουργός της Αλμπέρτα, Ντανιέλ Σμιθ, δήλωσε «πολύ ικανοποιημένη» από τη διαδικασία, υπογραμμίζοντας ότι οι πολίτες μίλησαν καθαρά. Αναλυτές επισημαίνουν, ότι η Σμιθ χρησιμοποίησε το δημοψήφισμα ως μοχλό πίεσης προς την Οτάβα, για να αναδείξει τα διαχρονικά παράπονα της επαρχίας σχετικά με την κατανομή του πλούτου από το πετρέλαιο και τις παρεμβάσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στην ενεργειακή πολιτική.

Στον αντίποδα, οι ηγέτες του αποσχιστικού κινήματος δεν έκρυψαν την απογοήτευσή τους. Ο Μιτς Σιλβέστρ, ηγετική φιγούρα των αυτονομιστών, δήλωσε λακωνικά «μη χαρούμενος», αν και τόνισε ότι «η συζήτηση για το μέλλον της Αλμπέρτα δεν τελειώνει εδώ».

ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ 9 ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:

ΜΙΑ «ΓΚΡΙΖΑ ΖΩΝΗ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΤΑΒΑ

Παρά τη συντριπτική ήττα της απόσχισης, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν μπορεί να εφησυχάζει. Το ψηφοδέλτιο περιλάμβανε άλλα εννέα ερωτήματα, που αφορούσαν τη μετανάστευση και συνταγματικές αλλαγές, στα οποία οι πολίτες της Αλμπέρτα έστειλαν ένα εντελώς διαφορετικό, σαφώς πιο συγκρουσιακό μήνυμα.

Οι πρώτες εκτιμήσεις δείχνουν, ότι η πλειονότητα των ψηφοφόρων ενέκρινε τις προτάσεις της επαρχιακής κυβέρνησης για:

➲ Μεγαλύτερο έλεγχο στη μετανάστευση και προτεραιότητα στις ανάγκες της τοπικής αγοράς εργασίας.

➲ Περιορισμούς ή επιβολή τελών σε μη μόνιμους κατοίκους για την πρόσβαση στην υγεία και την παιδεία.

➲ Συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, όπως η κατάργηση της ομοσπονδιακής Γερουσίας και το δικαίωμα της Αλμπέρτα να εξαιρείται από ομοσπονδιακά προγράμματα χωρίς οικονομικές απώλειες.

Τα αποτελέσματα αυτά, αν και μη δεσμευτικά, δείχνουν ότι η δυσαρέσκεια της Αλμπέρτα προς την κεντρική κυβέρνηση παραμένει βαθιά ριζωμένη. Πολλά στελέχη της εκστρατείας του «ΟΧΙ» παραδέχθηκαν ότι ψήφισαν υπέρ της παραμονής στον Καναδά, αλλά ταυτόχρονα στήριξαν τα υπόλοιπα εννέα ερωτήματα ως μια «προειδοποιητική βολή» προς την Οτάβα.

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΟΡΟΣΗΜΟ

Η Elections Alberta ανακοίνωσε, ότι η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων γίνεται παραδοσιακά με το χέρι για να διασφαλιστεί η εγκυρότητα, και τα τελικά, επίσημα αποτελέσματα για το σύνολο των δέκα ερωτημάτων, αναμένεται να ανακοινωθούν επίσημα στις 29 Οκτωβρίου 2026.

Η Αλμπέρτα απέδειξε ότι παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι του καναδικού μωσαϊκού. Ωστόσο, η επόμενη ημέρα βρίσκει την επαρχία προσηλωμένη στη διεκδίκηση μεγαλύτερης αυτονομίας, καθιστώντας σαφές ότι η σχέση της με την Οτάβα θα συνεχίσει να επαναπροσδιορίζεται πάνω σε σκληρές βάσεις.

Μια ολόκληρη γενιά μεγαλώνει μπροστά σε μια οθόνη

0
Μια ολόκληρη γενιά μεγαλώνει μπροστά σε μια οθόνη

Από το TikTok και τα ατελείωτα βίντεο μέχρι τις σχολικές απαγορεύσεις των κινητών, γονείς και εκπαιδευτικοί προσπαθούν να βρουν τη χρυσή τομή ανάμεσα στην τεχνολογία και την πραγματική ζωή

Το παιδί είναι στο δωμάτιό του. Δεν κάνει φασαρία, δεν ενοχλεί κανέναν, δε ζητάει τίποτα. Μόνο που εδώ και τρεις ώρες κοιτάζει μια οθόνη. Ένα βίντεο διαδέχεται το άλλο, οι ειδοποιήσεις δε σταματούν και η ώρα του ύπνου μετατίθεται συνεχώς. Για χιλιάδες οικογένειες στο Κεμπέκ, αυτή η εικόνα δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι μια απολύτως συνηθισμένη βραδιά. Και κάπου ανάμεσα στο «άσε επιτέλους το κινητό» και στο «όλοι οι φίλοι μου είναι εκεί», εξελίσσεται μια από τις μεγαλύτερες διαμάχες της σύγχρονης οικογενειακής ζωής.

ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΕ

ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ WI-FI

Οι σημερινοί έφηβοι δε χρειάστηκε να μάθουν να ζουν με το διαδίκτυο. Γεννήθηκαν μέσα σε αυτό. Οι φιλίες τους συνεχίζονται σε ομαδικές συνομιλίες. Η μουσική τους βρίσκεται σε πλατφόρμες. Η ψυχαγωγία τους χωράει σε μια συσκευή που κρατούν στην παλάμη τους. Ακόμη και οι σχολικές εργασίες απαιτούν συχνά πρόσβαση σε ψηφιακά εργαλεία.

Για τους γονείς, όμως, το τοπίο είναι πολύ διαφορετικό από εκείνο στο οποίο μεγάλωσαν. Κάποτε, η ανησυχία ήταν εάν το παιδί θα αργούσε να επιστρέψει από το πάρκο. Σήμερα, μπορεί να βρίσκεται ασφαλές στο σπίτι, αλλά να επικοινωνεί με ανθρώπους που οι γονείς του δε γνωρίζουν, να δέχεται προσβλητικά μηνύματα ή να παρακολουθεί περιεχόμενο που δεν είναι κατάλληλο για την ηλικία του. Και όλα αυτά, χωρίς να έχει βγει ούτε λεπτό από το δωμάτιό του.

ΤΟ ΚΕΜΠΕΚ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Η επαρχία του Κεμπέκ έχει ήδη επιλέξει να παρέμβει στη σχολική καθημερινότητα, με αυστηρότερους περιορισμούς στη χρήση προσωπικών ηλεκτρονικών συσκευών. Η λογική είναι απλή: το σχολείο πρέπει να παραμείνει χώρος μάθησης, συζήτησης και ανθρώπινης επαφής — όχι ένας ακόμη χώρος όπου κάθε ειδοποίηση διεκδικεί την προσοχή των μαθητών.

Τι γίνεται όταν ο μαθητής επιστρέφει σπίτι και περνά το υπόλοιπο απόγευμα μπροστά σε μια οθόνη; Πώς αντιμετωπίζεται ο διαδικτυακός εκφοβισμός, που συνεχίζεται ακόμη και μετά το τέλος των μαθημάτων; Και πώς μπορεί ένας γονιός να επιβάλει όρια, όταν η ίδια η κοινωνική ζωή του παιδιού έχει μεταφερθεί στο διαδίκτυο;

ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΕΝΟΧΟΣ

Η εύκολη απάντηση είναι να κατηγορήσουμε την τεχνολογία για τα πάντα: την έλλειψη συγκέντρωσης, τις κακές επιδόσεις, την αϋπνία και την απομόνωση. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πιο σύνθετη.

Οι επίσημες έρευνες του Institut de la statistique du Québec για την υγεία και την ευημερία των μαθητών, δείχνουν πόσο σημαντικό είναι να εξετάζουμε συνολικά τη ζωή των εφήβων: την ψυχική τους κατάσταση, τις κοινωνικές τους σχέσεις, τις συνήθειες και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν.

Ένα παιδί μπορεί να χρησιμοποιεί την τεχνολογία για να μάθει μια ξένη γλώσσα, να δημιουργήσει μουσική ή να διατηρήσει επαφή με συγγενείς στο εξωτερικό. Ένα άλλο μπορεί να εγκλωβίζεται σε ατελείωτη παρακολούθηση βίντεο, να χάνει ώρες ύπνου ή να αισθάνεται ότι πρέπει διαρκώς να συγκρίνει την εμφάνιση και τη ζωή του, με τις φαινομενικά τέλειες εικόνες των άλλων. Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι απλώς η ύπαρξη μιας οθόνης. Είναι τι συμβαίνει μπροστά της — και τι δε συμβαίνει εξαιτίας της.

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης έχουν σχεδιαστεί ώστε να διατηρούν το ενδιαφέρον του χρήστη. Το επόμενο βίντεο εμφανίζεται σχεδόν αμέσως. Μια νέα ειδοποίηση υπόσχεται κάτι ενδιαφέρον. Μια φωτογραφία περιμένει ένα σχόλιο ή μια αντίδραση. Για έναν έφηβο, η αποσύνδεση δε σημαίνει πάντοτε απλώς ότι κλείνει μια συσκευή. Μπορεί να σημαίνει ότι απομακρύνεται προσωρινά από την παρέα του.

Εδώ βρίσκεται και η δυσκολία για τους γονείς. Η επιβολή ενός ορίου μπορεί να είναι αναγκαία, αλλά χρειάζεται να συνοδεύεται από συζήτηση και κατανόηση. Αντί να μετρούν αποκλειστικά τις ώρες, οι οικογένειες μπορούν να παρατηρούν τι αλλάζει στην καθημερινότητα: Κοιμάται αρκετά το παιδί; Βλέπει τους φίλους του από κοντά; Συμμετέχει σε δραστηριότητες; Μπορεί να αφήσει το τηλέφωνο στην άκρη χωρίς έντονη αναστάτωση;

ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΗΛΙΚΟΙ; ΠΟΣΟ

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΙΝΟΥΝ;

Υπάρχει, βέβαια, και μια μικρή αντίφαση, που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Ο γονιός που ζητά από το παιδί του να αφήσει το κινητό μπορεί, λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, να ελέγχει τα δικά του μηνύματα την ώρα του φαγητού. Η ψηφιακή εξάρτηση της προσοχής δεν είναι αποκλειστικά νεανικό φαινόμενο. Γι’ αυτό και οι οικογενειακοί κανόνες έχουν μεγαλύτερη αξία όταν εφαρμόζονται από όλους: γεύματα χωρίς τηλέφωνα, λιγότερες οθόνες πριν από τον ύπνο και χρόνος αφιερωμένος σε δραστηριότητες που δε χρειάζονται σύνδεση στο διαδίκτυο.

Τα σχολεία μπορούν να περιορίσουν τα κινητά. Οι γονείς μπορούν να θέσουν κανόνες. Οι ειδικοί μπορούν να προειδοποιούν για τους κινδύνους. Το ερώτημα για το Κεμπέκ δεν είναι πώς θα μεγαλώσει μια γενιά χωρίς κινητά. Είναι πώς θα μεγαλώσει μια γενιά που θα ξέρει πότε να τα αφήνει στην άκρη.

Μιχάλης Τελλίδης και Δημήτρης Παπαδόπουλος: Πρόσφεραν την καρδιά τους στο Ραδιομαραθώνιο της ΑΓΑΠΗΣ

Ο Ραδιομαραθώνιος της ΑΓΑΠΗΣ αποτέλεσε πάνω απ’ όλα μια μεγάλη στιγμή προσφοράς, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς για την ελληνική παροικία του Μόντρεαλ. Μια προσπάθεια με έναν τόσο σημαντικό κοινωνικό σκοπό, χρειάζεται ανθρώπους που πιστεύουν σε αυτήν και εργάζονται με επαγγελματισμό, συνέπεια και, κυρίως, με καρδιά.

Ιδιαίτερη αναφορά και θερμά συγχαρητήρια αξίζουν στον Μιχάλη Τελλίδη, ο οποίος βρισκόταν στα στούντιο του CFMB, και στον Δημήτρη Παπαδόπουλο, που βρισκόταν στο PALACE. Από δύο διαφορετικά σημεία, κατάφεραν με άψογο συντονισμό και εξαιρετική παραγωγική δουλειά να συμβάλουν ουσιαστικά στην επιτυχία του Ραδιομαραθωνίου.

Ο επαγγελματισμός, η εμπειρία και η αφοσίωσή τους βοήθησαν, ώστε το μήνυμα της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ελληνίδων Κυριών Μόντρεαλ να φτάσει δυνατά στην ελληνική παροικία και να αναδειχθεί ο πραγματικός χαρακτήρας αυτής της σημαντικής πρωτοβουλίας: η αγάπη και η προσφορά προς το συνάνθρωπο.

Πίσω από κάθε επιτυχημένη διοργάνωση υπάρχουν πάντα άνθρωποι που μπορεί να μη βρίσκονται συνεχώς στο προσκήνιο, αλλά των οποίων η δουλειά είναι καθοριστική. Ο Μιχάλης Τελλίδης και ο Δημήτρης Παπαδόπουλος απέδειξαν ακριβώς αυτό. Με συνεργασία, υπευθυνότητα και πραγματικό ενδιαφέρον για το σκοπό, συνέβαλαν ώστε ο Ραδιομαραθώνιος της ΑΓΑΠΗΣ να αποκτήσει τη δυναμική που του άξιζε.

Ένα μεγάλο και ειλικρινές ΜΠΡΑΒΟ και στους δύο για την εξαιρετική δουλειά τους και για τη συμβολή τους, σε μια προσπάθεια που τιμά την ελληνική παροικία του Μόντρεαλ και τις αξίες της αλληλεγγύης και της κοινωνικής προσφοράς.

Γιατί, τελικά, ένας Ραδιομαραθώνιος ΑΓΑΠΗΣ δε μετριέται μόνο από τις ώρες που βρισκόμαστε στον αέρα, αλλά από τις καρδιές που καταφέρνει να ενώσει. Κάθε φωνή, κάθε προσφορά, κάθε άνθρωπος που συμμετέχει, γίνεται ένας κρίκος σε μια μεγάλη αλυσίδα ανθρωπιάς. Και όταν άνθρωποι όπως ο Μιχάλης Τελλίδης και ο Δημήτρης Παπαδόπουλος προσφέρουν τη γνώση, το χρόνο και την ψυχή τους για έναν τόσο όμορφο σκοπό, τότε η τεχνική αρτιότητα μετατρέπεται σε κάτι πολύ μεγαλύτερο: σε πραγματική κοινωνική προσφορά.

Αυτό είναι, άλλωστε, το βαθύτερο νόημα της ΑΓΑΠΗΣ: να μην αφήνεις κανέναν μόνο του. Να απλώνεις το χέρι όταν κάποιος το χρειάζεται και να θυμίζεις πως η δύναμη μιας παροικίας βρίσκεται στην ενότητά της και στους ανθρώπους της.

Όσοι δεν το γνωρίζουν, ο πρώτος ραδιομαραθώνιος ΑΓΑΠΗΣ από το CFMB έγινε το 1969 με τον Μιχάλη Τελλίδη και την αείμνηστη –μέντορα μου στο ραδιόφωνο – Ρένα Παπαθανάκου.

Ο Ραδιομαραθώνιος τελείωσε, όμως το μήνυμά του συνεχίζει να ακούγεται. Γιατί όταν η καρδιά μιας ολόκληρης παροικίας χτυπά στον ίδιο ρυθμό, η ΑΓΑΠΗ δεν τελειώνει με το κλείσιμο ενός μικροφώνου. Συνεχίζει να ταξιδεύει, να ενώνει και να δίνει ελπίδα. Και αυτή, ίσως, είναι η μεγαλύτερη επιτυχία όλων.

1982–2026: Το όραμα του Τρουντό και οι διαφορές των επαρχιών

Ο Πιερ Έλιοτ Τρουντό οραματιζόταν έναν ισχυρό, ενιαίο Καναδά, με κοινό πλαίσιο δικαιωμάτων και μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση αρκετά ισχυρή, ώστε να κρατά τη χώρα ενωμένη. Ο επαναπατρισμός του Συντάγματος το 1982 και ο Χάρτης Δικαιωμάτων και Ελευθεριών, αποτέλεσαν την κορύφωση αυτού του οράματος. Μόνο που υπήρχε εξαρχής μια τεράστια πολιτική ρωγμή: το Κεμπέκ δε συναίνεσε στη συμφωνία του 1982.

Σαράντα τέσσερα χρόνια αργότερα, η αμφισβήτηση της Οτάβας δεν έρχεται μόνο από το Κεμπέκ. Έρχεται πλέον και από τη Δύση.

Η Αλμπέρτα δε ζητά απλώς περισσότερη προσοχή από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Θέτει στο τραπέζι μεγαλύτερο επαρχιακό έλεγχο στη μετανάστευση, αυστηρότερους όρους πρόσβασης ορισμένων προσωρινών κατοίκων σε επαρχιακές υπηρεσίες, μεγαλύτερη επιρροή στην επιλογή δικαστών, κατάργηση της  Γερουσίας με τον τρόπο που είναι σήμερα, ήτοι διορισμοί από τους εκάστοτε πρωθυπουργούς, δυνατότητα εξαίρεσης από ομοσπονδιακά προγράμματα και ισχυρότερη θέση των επαρχιακών νόμων απέναντι στην Οτάβα.

Το πολιτικό μήνυμα είναι ξεκάθαρο: όχι απαραίτητα έξοδος από τον Καναδά, αλλά περισσότεροι όροι από την Αλμπέρτα για την παραμονή της μέσα σε αυτόν. Και εδώ μπαίνει στην εξίσωση ο Μαρκ Κάρνεϊ.

Ο πρωθυπουργός έχει αφήσει ανοιχτή την πόρτα της συνταγματικής μεταρρύθμισης, εφόσον υπάρξει η απαραίτητη συναίνεση. Αλλά άλλο να αφήνεις μια πόρτα μισάνοιχτη και άλλο να τολμάς να περάσεις μέσα. Γιατί το άνοιγμα του Συντάγματος στον Καναδά δεν είναι απλή υπόθεση. Αν μπει η Αλμπέρτα στο τραπέζι με τις δικές της απαιτήσεις, γιατί να μη βάλει το Κεμπέκ τις δικές του; Και γιατί να μη ζητήσουν και άλλες επαρχίες νέες εξουσίες; Εδώ βρίσκεται το πραγματικό δίλημμα του Κάρνεϊ.

Αν δεν ανοίξει το Σύνταγμα, κινδυνεύει να αφήσει να διογκωθεί η δυσαρέσκεια των επαρχιών. Αν το ανοίξει, μπορεί να απελευθερώσει πολιτικές δυνάμεις, που κανένας πρωθυπουργός δεν μπορεί εύκολα να ελέγξει.

Ο Πιερ Έλιοτ Τρουντό πίστευε ότι το 1982 είχε θωρακίσει την καναδική ομοσπονδία. Ίσως όμως το 2026 αποδειχθεί, ότι το Σύνταγμα δεν έκλεισε ποτέ πραγματικά το ζήτημα. Απλώς το ανέβαλε.

Και τώρα το ερώτημα επιστρέφει: Πόσοι θέλουν ακόμη τον Καναδά, αλλά όχι πλέον με τους όρους της Οτάβας; Μόλις σχεδόν άνοιξε το «κουτί της Πανδώρας».