Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξάγουν ετησίως περισσότερους από 1,4 εκατομμύρια τόνους επικίνδυνων αποβλήτων στον Καναδά, με το Κεμπέκ να αποτελεί έναν από τους βασικούς προορισμούς.
Παρά τους αυστηρότερους κανονισμούς σε σύγκριση με άλλες χώρες, η αυξανόμενη ροή τοξικών αποβλήτων στο Κεμπέκ έχει προκαλέσει ανησυχία για τις επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων και το περιβάλλον.
ΤΟ ΧΥΤΗΡΙΟ HORNE
ΚΑΙ Η ΡΥΠΑΝΣΗ ΤΟΥ ΑΕΡΑ
Ένα από τα πιο ανησυχητικά παραδείγματα βρίσκεται στην πόλη Rouyn-Noranda, όπου το χυτήριο Horne Smelter, που ανήκει στην ελβετική πολυεθνική Glencore, επεξεργάζεται απορρίμματα ηλεκτρονικών συσκευών και άλλα επικίνδυνα υλικά, τα οποία προέρχονται κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Έρευνες αποκάλυψαν, ότι τα παιδιά και οι ενήλικες της περιοχής παρουσιάζουν ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα αρσενικού στα νύχια τους. Η μακροχρόνια έκθεση σε αρσενικό συνδέεται με καρκίνο, νευρολογικές διαταραχές, καρδιαγγειακές παθήσεις και μειωμένη πνευμονική λειτουργία.
Το 2020, η τοπική υγειονομική αρχή χαρακτήρισε τη ρύπανση από το χυτήριο «απειλή για τη δημόσια υγεία». Ωστόσο, η Glencore ισχυρίζεται ότι συμμορφώνεται με τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς και έχει μειώσει τις εκπομπές αρσενικού. Παρά τα μέτρα αυτά, η κυβέρνηση του Κεμπέκ αναγκάστηκε να επενδύσει 90,4 εκατομμύρια δολάρια Καναδά για τη μετεγκατάσταση σχεδόν 200 οικογενειών από την περιοχή, προκειμένου να δημιουργηθεί μια ζώνη ασφαλείας γύρω από το εργοστάσιο.
ΤΟΞΙΚΗ ΤΑΦΗ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
ΣΤΟ BLAINVILLE
Ένα ακόμη σημείο ανησυχίας βρίσκεται κοντά στο Μόντρεαλ, στην πόλη Blainville, όπου λειτουργεί ο χώρος ταφής επικίνδυνων αποβλήτων Stablex. Η εγκατάσταση, η οποία ανήκει σε αμερικανική εταιρεία, δέχθηκε 47.000 τόνους τοξικών αποβλήτων από τις ΗΠΑ το 2022, συμπεριλαμβανομένων κυανιούχων, μολυσμένων εδαφών και υδραργύρου. Τώρα, η Stablex προτείνει μια επέκταση που θα διπλασιάσει τη χωρητικότητά της, ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί μέχρι το 2065. Το νέο τμήμα της εγκατάστασης θα κατασκευαστεί σε περιοχή που συνορεύει με ένα ευαίσθητο οικοσύστημα υγροτόπων, γεγονός που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις από περιβαλλοντικές οργανώσεις και κατοίκους.
Η Marie-Claude Beaulieu, μέλος της περιβαλλοντικής ομάδας Mères au Front, δήλωσε ότι οι κάτοικοι φοβούνται για την υγεία τους: «Οι άνθρωποι ανησυχούν για τον καρκίνο, για τα παιδιά τους, ακόμη και για τα κατοικίδιά τους. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος περιβαλλοντικής καταστροφής».
Πρόσφατες αναλύσεις δείγματος από πολίτες στην περιοχή έδειξαν, ότι τα επίπεδα καδμίου στο νερό είναι 320 φορές υψηλότερα από τα όρια που θέτει η περιβαλλοντική νομοθεσία του Κεμπέκ. Ωστόσο, η κυβέρνηση, βασιζόμενη σε δικές της μετρήσεις, ανακοίνωσε ότι οι «ανωμαλίες που εντοπίστηκαν δεν είναι ανησυχητικές».
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΑΔΙΚΙΑ
ΚΑΙ «ΤΟΞΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ»
Η εξαγωγή τοξικών αποβλήτων από τις ΗΠΑ στον Καναδά έχει αυξηθεί κατά 25% τα τελευταία πέντε χρόνια, γεγονός που προκαλεί ερωτήματα για τις ηθικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις της πρακτικής αυτής. Η Martine Ouellet, πρώην υπουργός φυσικών πόρων του Κεμπέκ και επικεφαλής του πολιτικού κόμματος Climat Québec, δήλωσε: «Πώς μπορούμε να δεχτούμε να γίνουμε ο σκουπιδοτενεκές των Ηνωμένων Πολιτειών; Είναι τρελό να εισάγουμε όλη αυτή τη τοξική ρύπανση».
Από την πλευρά τους, οι εταιρείες διαχείρισης αποβλήτων υποστηρίζουν, ότι η ανακύκλωση και η ταφή γίνονται με ασφάλεια. Ωστόσο, οι επικριτές μιλούν για «τοξική αποικιοκρατία», όπου πλουσιότερες χώρες εκμεταλλεύονται πιο ανεπτυγμένες περιοχές με χαλαρότερη περιβαλλοντική επιτήρηση.
ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ
Οι ειδικοί επισημαίνουν, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφεύγουν το κόστος διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων, μεταφέροντάς τα σε γειτονικές χώρες. Παρόλο που ο Καναδάς διαθέτει αυστηρότερους κανονισμούς σε σχέση με το Μεξικό, υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της ρύπανσης. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν: Περιορισμό των εισαγωγών τοξικών αποβλήτων στο Κεμπέκ, αυστηρότερη επιτήρηση εγκαταστάσεων όπως το Horne Smelter και το Stablex και διεθνείς κανονισμούς, που θα απαγορεύουν την εξαγωγή επικίνδυνων υλικών σε άλλες χώρες.
Η υπόθεση των τοξικών αποβλήτων στο Κεμπέκ δείχνει ότι η περιβαλλοντική κρίση δε γνωρίζει σύνορα. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν θα αναλάβει το Κεμπέκ δράση πριν να είναι αργά.
