Μεταστροφή κοινής γνώμης σε βάρος της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού
αποτυπώνει η δημοσκόπηση της Metron Analysis για το Mega

Σε σημείο καμπής δείχνει να βρίσκεται η κυβέρνηση της ΝΔ και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Στη δημοσκόπηση της Metron Analysis για λογαριασμό του MEGA για πρώτη φορά με τόσο έντονο τρόπο, αποτυπώνεται αύξηση της δυσαρέσκειας για κυβερνητικές επιλογές, σε συνδυασμό με υποχώρηση και της δημοτικότητας του πρωθυπουργού αλλά και της πρόθεσης ψήφου υπέρ της κυβερνητικής παράταξης, την ώρα που ενισχύονται κόμματα της αντιπολίτευσης.
Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί το προβάδισμά της έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, που περνάει ξανά στη θέση της δημοσκοπικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, όμως καταγράφεται υποχώρηση της κυβερνητικής παράταξης σχεδόν 4% στην πρόθεση ψήφου και 5% στην εκτίμηση ψήφου.
Η κοινωνία δείχνει δυσαρεστημένη από σημαντικές πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής, ενώ καταδικάζει την καθυστέρηση στην απόδοση ευθυνών για τα Τέμπη. Επίσης, μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων, αυτή τη φορά καταγράφεται πλειοψηφική απόρριψη της συγκεκριμένης ρύθμισης.
Την ίδια στιγμή, η κρίση εμπιστοσύνης στη δυνατότητα να υπάρξει εναλλακτική αποτυπώνεται στο ότι επίσης για πρώτη φορά, ο «Κανένας» γίνεται ο δημοφιλέστερος πρωθυπουργός.
Τόσο η υποχώρηση της εκλογικής επιρροής της κυβέρνησης, όσο και της δημοτικότητας του πρωθυπουργού, όπως και των θετικών αξιολογήσεων για το κυβερνητικό έργο, σημαίνουν ότι αυτή τη στιγμή η πολιτική και κοινωνική «βάση» της κυβέρνησης, δηλαδή αυτά τα τμήματα της κοινωνίας που εκτιμούσαν ότι τα πράγματα πάνε γενικά θετικά, έδιναν «καλή βαθμολογία» στην κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό και εξέφραζαν πρόθεση ψήφου υπέρ της ΝΔ, αυτή τη στιγμή εμφανίζει την πρώτη σημαντική μείωση.
Όλα αυτά εξηγούν γιατί μπορούμε να μιλάμε για ένα σημείο καμπής. Γιατί αν αυτές οι τάσεις συνεχιστούν και σε επόμενες μετρήσεις, τότε είναι σαφές ότι ο κύκλος της κυβερνητικής «παντοδυναμίας» – κυρίως ελλείψει αντιπάλου… – κλείνει και περνάμε σε μια νέα φάση κυβερνητικής φθοράς και υποχώρησης, που ανοίγει το δρόμο για ευρύτερες ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗΣ
Όλα αυτά φαίνονται καταρχάς από τον τρόπο που αυξάνεται το ποσοστό όσων απαντούν ότι η χώρα πηγαίνει προς τη λάθος κατεύθυνση που πλέον φτάνει το 66%, ενώ το ποσοστό όσων είναι γενικά ικανοποιημένοι από την κατάσταση υποχωρεί στο 29%.
Ως προς το ποια προβλήματα θεωρούν οι πολίτες σημαντικότερα, κυριαρχούν αυτά που έχουν να κάνουν με την οικονομία, με τους πολίτες να αναφέρουν πρώτα από όλα την ακρίβεια και την οικονομία, ενώ ενδιαφέρον έχει ότι ανεβαίνει και η επίκληση της κρίσης θεσμών ως προβλήματος.
Οι «κόκκινες κάρτες» των πολιτών απέναντι στην κυβέρνηση, δηλαδή οι τομείς όπου έχει τις χειρότερες επιδόσεις είναι η εγκληματικότητα, η αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών, η αντιμετώπιση της διαφθοράς και η αντιμετώπιση του πληθωρισμού. Τους πιο καλούς βαθμούς τους παίρνει η κυβέρνηση στην προσέλκυση του τουρισμού, στον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους, στην αμυντική θωράκιση της χώρας και στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Όμως, σημασία έχει και σε ποιους τομείς η αξιολόγηση της κυβέρνησης έχει τη μεγαλύτερη πτώση. Αυτοί αφορούν την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων, τις υποδομές, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, στην εξωτερική πολιτική και στην αμυντική θωράκιση. Δηλαδή, οι μεγαλύτερες υποχωρήσεις αφορούν και τομείς όπου η κυβέρνηση εξακολουθεί να έχει σχετικά θετική «βαθμολογία».
Δύο τομείς έχουν ενδιαφέρον, μια που είναι από αυτούς όπου η κυβέρνηση έχει αρνητική αποτίμηση. Από τη μία ο πληθωρισμός, όπου παραμένουν σταθερά υψηλές στο 72% και από την άλλη το ζήτημα της εγκληματικότητας, που σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση έχουμε άνοδο των αρνητικών γνωμών από το 73% στο 77%.
Όλα αυτά αποτυπώνονται και σε μια συνολικά αρνητική γνώμη για την κυβέρνηση. Οι θετικές γνώμες για την κυβέρνηση υποχωρούν από το 35% το Φεβρουάριο σε 30% το Μάρτιο, όταν το Νοέμβριο ήταν στο 39%. Αυτό αποτυπώνει εντεινόμενη δυσαρέσκεια για το κυβερνητικό έργο, παρότι βέβαια αυτό δεν το καρπώνεται η αξιωματική αντιπολίτευση που έχει χαμηλές θετικές γνώμες στο 10%.
Η υποχώρηση των θετικών αξιολογήσεων για την κυβέρνηση επεκτείνεται και στην υποχώρηση των θετικών αξιολογήσεων για τον πρωθυπουργό, που υποχωρεί από το 40% στο 34%, έστω και εάν οι θετικές αξιολογήσεις για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν ξεπερνούν το 17%.
Ως προς το γενικό δείκτη οικονομικής εμπιστοσύνης, δηλαδή το μέσο όσο του ισοζυγίου της αξιολόγησης της σημερινής οικονομικής κατάστασης της χώρας (θετικά – αρνητικά) και του ισοζυγίου της πρόβλεψης για την οικονομία (θα καλυτερέψει – θα χειροτερέψει).

ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΘΕΝΤΩΝ
Η δημοσκόπηση αποτυπώνει και μια αύξηση των αρνητικών γνωμών για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, όπου το 53% τοποθετείται αρνητικά και μόνο το 42% τοποθετείται θετικά. Έχει ενδιαφέρον ότι οι αρνητικές γνώμες αυξήθηκαν μετά την ψήφιση του νόμου, πράγμα που σημαίνει ότι η εκτεταμένη συζήτηση της συγκεκριμένης μεταρρύθμισης, τις μέρες της ψήφισης, οδήγησε στο να αυξηθούν οι αρνητικές γνώμες. Ως προς το συγκεκριμένο θέμα αποτυπώνεται μια σαφής γενεαλογική διαφορά. Υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων, με τη μορφή παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων, είναι κυρίως οι μεγάλες ηλικίες, άνω των 60, ενώ οι τόσο η Generation Z όσο και οι Millenials έχουν αρνητική τοποθέτηση. Αντίστοιχα, η υψηλότερη απόρριψη είναι στην κοινωνική/επαγγελματική κατηγορία των σπουδαστών/φοιτητών, ενώ κατά είναι οι μισθωτοί του δημοσίου, οι γεωργοί/κτηνοτρόφοι, οι μισθωτικοί του ιδιωτικού, αλλά οριακά ακόμη και οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Η σχετική αυτή μεταστροφή έχει ιδιαίτερη σημασία, μια που αποτέλεσε κατεξοχήν «εμβληματική μεταρρύθμιση» για την κυβέρνηση.

«ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΡΟΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ»
Όμως, και για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, διάχυτη είναι η αίσθηση στην κοινωνία ότι ούτε το δικαστικό, ούτε το πολιτικό σύστημα έχει κινηθεί αποτελεσματικά για την απόδοση ευθυνών. Αυτό το πιστεύει το 88% των ερωτηθέντων, με τις αρνητικές γνώμες να αυξάνονται όσο πηγαίνουμε αριστερότερα της κεντροδεξιάς (όπου επίσης το ποσοστό είναι 75%) αλλά και σε όσους δηλώνουν «δεξιοί».

ΜΙΚΡΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ◘ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ◘ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΥΜΠΑΘΗΣΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟ
Ως προς το ενδιαφέρον για τις επερχόμενες εκλογές καταγράφεται μια μικρή αύξηση του ενδιαφέροντος και ρητής πρόθεσης συμμετοχής, ενώ οι πολίτες προκρίνουν την αυτοπρόσωπη παρουσία αντί για την επιστολική ψήφο (9%). Όμως, η ηλικιακή κατηγορία που αγκαλιάζει την νέα εκλογική πρακτική είναι κατεξοχήν η GenZ.

ΠΡΩΤΙΑ ΤΟΥ «ΚΑΝΕΝΑ» ΩΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Στις δημοτικότητες των πολιτικών αρχηγών, αυτή τη φορά πιο δημοφιλής πολιτικός (με βάση τις θετικές γνώμες) φαίνεται να είναι ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 41%, ξεπερνώντας τον πρωθυπουργό, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει 39%. Ακολουθεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 34%, ο Νίκος Ανδρουλάκης με 32%, και μετά ο Στέφανος Κασσελάκης με 26%.
Ενδιαφέρον έχει ότι ο Δημήτρης Κουτσούμπας κατορθώνει να προηγείται τόσο σε όσους δηλώνουν Αριστεροί αλλά και στους Κεντροαριστερούς, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει την υψηλότερη δημοτικότητα από όσους δηλώνουν κεντρώοι και δεξιότεροι. Ο Νίκος Ανδρουλάκης δείχνει να είναι δεύτερος ακόμη και στους κεντροαριστερούς, όπου όμως έχει και το υψηλότερο ποσοστό του και ο Στέφανος Κασσελάκης.
Όλα αυτά συγκεφαλαιώνονται και σε μια ανατροπή των συσχετισμών ως προς το ερώτημα για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό. Μέχρι τώρα είχαμε μια σταθερή πρωτιά του Κυριάκου Μητσοτάκη και τον «Κανένα» ως ανερχόμενη δύναμη. Πλέον, ο «Κανένας» προηγείται στις προτιμήσεις των πολιτών.

ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΦΘΟΡΑΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Η δημοσκόπηση αυτή είναι η πρώτη που αποτυπώνει μια σημαντική εκλογική φθορά της κυβέρνησης, αμφισβητώντας έτσι το «αφήγημα» μιας ηγεμονικής θέσης με το οποίο πορεύεται η Νέα Δημοκρατία. Αυτό φαίνεται πρώτα από όλα από το γεγονός ότι η ΝΔ υποχωρεί στη δεύτερη θέση ως προς τα όρια εκλογικής επιρροής, δηλαδή την ερώτηση για το ποιο κόμμα κάποιος θα μπορούσε να ψηφίσει, ή δε θα το ψήφιζε ποτέ, πίσω από το ΠΑΣΟΚ, που όμως και αυτό υποχωρεί ελαφρά, ενώ ανεβαίνει κάπως και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ως αποτέλεσμα στην ερώτηση για την πρόθεση ψήφου, η ΝΔ έχει μια σαφή υποχώρηση σχεδόν 4%, υποχωρώντας στο 24,6%, με τον ΣΥΡΙΖΑ να ανεβαίνει ελαφρά στο 11,8% και να ανακτά τη δεύτερη θέση και το ΠΑΣΟΚ να υποχωρεί στο 10,2%, ενώ άνοδο καταγράφουν και το ΚΚΕ (7,9%) και η Ελληνική Λύση (7,6%).
Αυτό με τη σειρά του μεταφράζεται στην εκτίμηση ψήφου επίσης σε μια ανάλογη δυναμική με εκτίμηση για υποχώρηση -5% της Νέας Δημοκρατίας, άνοδο +1,8% του ΣΥΡΙΖΑ, υποχώρηση -1,9% του ΠΑΣΟΚ, άνοδο του ΚΚΕ (+1,4%) και της Ελληνικής Λύσης (+1,7%), ενώ η Metron Analysis βλέπει αυτή τη στιγμή και τη Νίκη και την Πλεύση Ελευθερίας και τη Νέα Αριστερά να πιάνουν το 3% όχι όμως το ΜέΡΑ25.
Ως προς τις συσπειρώσεις και μετακινήσεις των ψηφοφόρων, η δημοσκόπηση καταγράφει συσπείρωση της ΝΔ στο 71,1% με απώλειες πρωτίστως προς Ελληνική Λύση, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ στο 58,1% με απώλειες προφανώς προς Νέα Αριστερά, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ. Και το ΠΑΣΟΚ στο 70,4% με απώλειες προς Νέα Δημοκρατία, Νέα Αριστερά και ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή: in.gr/2024/03/21/politics/dimoskopisi-megali-fthora-kyvernisis-kai-mitsotaki-apo-tempi-kai-idiotika-aei-dimofilesteros-o-kanenas/

Οι συμβιβασμοί των ενοικιαστών για τα ενοίκια των 200 ευρώ

Συντάκτης: Γιώργος Παππούς
Πηγή: iefimerida.gr

Όταν ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας, η μέση ζητούμενη τιμή ενοικίου έχει «σκαρφαλώσει» στα 10 ευρώ ανά τετραγωνικό, αντιλαμβάνεται κανείς τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει όποιος αναζητεί προσιτή στέγη, με τις ελάχιστες προδιαγραφές.

Η τελευταία έρευνα της Remax έδειξε, ότι το 2023 τα μισθώματα κατοικιών στην Αττική παρουσίασαν αύξηση κατά 5,3%, στη Θεσσαλονίκη κατά 6,2% και στην περιφέρεια κατά 4,6%. Το προφανές είναι ότι οι τιμές των ενοικίων διαφοροποιούνται ανάλογα με την περιοχή αλλά και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τού κάθε ακινήτου, με σημαντικότερους παράγοντες το αν μια κατοικία είναι ανακαινισμένη ή όχι, αν διαθέτει ασανσέρ, θέρμανση φυσικού αερίου, πρόσβαση σε μέσα μαζικής μεταφοράς κ.λπ.

Μέσα σε αυτήν την… τρέλα, υπάρχει περίπτωση να βρει κάποιος σπίτι προς ενοικίαση, με 200 ή 150 ευρώ, ειδικά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη; Σύμφωνα με τα στοιχεία του spitogatos, υπάρχουν ακόμα περιοχές που «δίνουν» τέτοια ενοίκια, αλλά είτε θα πρέπει να ρίξει κάποιος αρκετό νερό στο κρασί του, είτε να σταθεί… υπερτυχερός.

ΟΙ ΦΘΗΝΟΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

Η αύξηση των τιμών αντικατοπτρίζεται φανερά στα ενοίκια, ακόμα και σε περιοχές που θεωρούνταν μέχρι πρότινος «οικονομικές». Παρ’ όλα αυτά, στην Αττική, περιοχές όπως οι Αχαρνές (7€/τ.μ.) και το Κερατσίνι (7,1€/τ.μ.) προσφέρουν ακόμα επιλογές με πιο προσιτά ενοίκια. Επιπροσθέτως, περιοχές όπως οι Άγιοι Ανάργυροι (7,1€/τ.μ.), ο Μαραθώνας (7,2€/τ.μ.) και τα Σπάτα (7,3€/τ.μ.) προσφέρουν επίσης, σύμφωνα με τα στοιχεία του spitogatos, πιο προσιτά ενοίκια, σε σύγκριση με άλλες περιοχές της πρωτεύουσας. Επίσης, σε περιοχές όπως το Περιστέρι, το Ίλιον, το Αιγάλεω, η Κυψέλη και ο Άγιος Παντελεήμονας, ενδέχεται να βρεθούν σπίτια με χαμηλό ενοίκιο.

Στη Θεσσαλονίκη, σε περιοχές όπως η Μιγδονία (4,2€/τ.μ.), τα Βασιλικά (4,7€/τ.μ.), ο Χορτιάτης (4,7€/τ.μ.) και η Μίκρα (4,7€/τ.μ.), μπορούν να βρεθούν κατοικίες με χαμηλότερο ενοίκιο. Επιπλέον, μια ακόμη οικονομική περιοχή της συμπρωτεύουσας για ενοικίαση σπιτιού είναι τα Πεύκα ή Ρετζίκι (5,4€/τ.μ.).

Προφανές είναι, ότι οι πιο οικονομικά προσιτές περιοχές της Θεσσαλονίκης για να νοικιάσει κανείς σπίτι βρίσκονται στα προάστια αυτής, δηλαδή στους περιφερειακούς δήμους Θεσσαλονίκης. Συνεπώς, τόσο χαμηλά ενοίκια δεν υφίστανται σε περιοχές όπως το κέντρο της πόλης, η Πυλαία, η Ανάληψη – Μπότσαρη, η Νέα Παραλία, η Άνω Πόλη και οι περιοχές Βούλγαρη – Ντεπώ – Μαρτίου και Βαρδάρης – Λαχανόκηποι, καθώς τα τελευταία χρόνια οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης έχουν δει ανοδική πορεία.

ΟΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ

Τις περισσότερες φορές τα ακίνητα με χαμηλό ενοίκιο είναι μικρότερα, με λιγότερες ανέσεις (π.χ. έλλειψη μπαλκονιού ή υπόγειο), ενώ μπορεί να βρίσκονται σε λιγότερο ασφαλείς περιοχές. Συνήθως τα σπίτια με χαμηλό ενοίκιο:

-Είναι κάτω από 35 τετραγωνικά μέτρα.

-Προσφέρουν περιορισμένη άνεση και λειτουργικότητα.

-Είναι συνήθως μονόχωρα (ενιαίος χώρος, στούντιο/γκαρσονιέρα).

-Μπορεί να είναι υπόγεια ή ημιυπόγεια. 

-Δεν «απολαμβάνουν» πάντα αρκετό φυσικό φως. 

-Είναι κατασκευασμένα πριν από το 1985. 

-Έχουν κατασκευαστεί με παλιά και μη φιλικά προς το περιβάλλον υλικά. 

-Είναι χαμηλής ενεργειακής απόδοσης.

-Δεν έχουν ενδοδαπέδια θέρμανση, κλιματισμό, αυτόνομη θέρμανση ή/και θέρμανση με φυσικό αέριο. 

-Δε διαθέτουν μπαλκόνι (ακόμα και αν βρίσκονται σε όροφο) ή εξωτερικούς χώρους (π.χ. κήπο, βεράντα). 

-Δε διαθέτουν συστήματα ασφαλείας (π.χ. συναγερμό) ή άλλους αυτοματισμούς Smart Home.

-Δεν έχουν περάσει από εργασίες γενικής ανακαίνισης ή ανανεώσει τις υδραυλικές/ηλεκτρικές εγκαταστάσεις τους. 

-Βρίσκονται σε απομακρυσμένες, ίσως κακόφημες και μη ασφαλείς γειτονιές, μακριά από Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ), υπηρεσίες, καταστήματα κ.ά.

-Βρίσκονται σε παλιότερες πολυκατοικίες χωρίς ασανσέρ. 

-Είναι συνήθως μη επιπλωμένα (και μη εξοπλισμένα) ή διαθέτουν μόνο παλιά έπιπλα. 

-Δεν έχουν (συνήθως) σύγχρονα, θερμομονωτικά κουφώματα ή/και πόρτα ασφαλείας. 

-Ενδέχεται να χρήζουν ανακαίνισης (ή διάφορων τεχνικών εργασιών/επισκευών) προκειμένου να γίνουν πιο λειτουργικά. 

-Δεν ενδείκνυνται για περισσότερα άτομα (λόγω της συνολικής τους επιφάνειας). 

-Συνήθως δε διαθέτουν προδιαγραφές πρόσβασης και διαβίωσης για ΑμεΑ. 

-Ενδέχεται να μην προσφέρουν θέση parking. 

-Δεν έχουν τόσο σύγχρονη αισθητική ή/και διακόσμηση.

Μπορεί να βρεθεί κάποια ευκαιρία; Αναμφίβολα απαιτείται τύχη και ψάξιμο για τον εντοπισμό κατοικίας που μένει στα… αζήτητα. Σύμφωνα με την έρευνα της Remax, βασικά κριτήρια για την επιλογή κατοικίας είναι το ακίνητο να είναι ανακαινισμένο και να υπάρχει ασανσέρ στην περίπτωση των πολυκατοικιών. Επίσης, 88 στους 100 ενοικιαστές επέλεξαν κατοικία που διαθέτει θέρμανση φυσικού αερίου, τουλάχιστον μία θέση parking και γειτνιάζει με σταθμούς ή στάσεις μέσων μαζικής μεταφοράς.

Στην τελική ευθεία οι ετοιμασίες για το εορταστικό Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας με αφορμή την επέτειο των 50 χρόνων από την ίδρυσή της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή

Ρεπορτάζ: Μιχάλης Κωτσάκος
Πηγή: iapopsi.gr

Μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, όπου οι επιτελείς και της Νέας Δημοκρατίας κινήθηκαν παράλληλα με κυβερνητικούς, για να πειστούν οι βουλευτές που είχαν επιφυλάξεις, επέστρεψε η κανονικότητα στην Πειραιώς.
Και όταν μιλάμε για κανονικότητα, εννοούμε αφενός μεν την έγερση του κομματικού μηχανισμού ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου, αφετέρου δε τη διοργάνωση ενός άρτιου Συνεδρίου το τριήμερο 5-7 Απριλίου, που θα αποτελέσει και την αφετηρία του προεκλογικού αγώνα.
Και φέτος το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας έχει ξεχωριστή σημασία, καθώς σε αυτή την ύψιστη κομματική εκδήλωση θα εορταστούν γενέθλια των 50 ετών από την ίδρυση του κόμματος από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Και η αλήθεια είναι ότι η συμπλήρωση των 50 χρόνων ζωής συμπίπτει με μία από τις καλύτερες περιόδους του κόμματος.
Το 1974, όταν ο εθνάρχης ίδρυσε τη Νέα Δημοκρατία, ήταν ο κυρίαρχος του πολιτικού σκηνικού της χώρας, καθώς οι πολίτες τον υποδέχθηκαν ως λυτρωτή μετά την επταετή δικτατορία. Γι’ αυτό το λόγο και στις πρώτες ελεύθερες εθνικές εκλογές του Νοεμβρίου του 1974, η Νέα Δημοκρατία επικράτησε με ποσοστό 54,37%, έναντι του 20,42% της Ένωσης Κέντρου, η οποία και διαλύθηκε λίγα χρόνια αργότερα. Από τότε τέτοια κολοσσιαία διαφορά η Νέα Δημοκρατία πέτυχε στις εκλογές της 25ης Ιουνίου του 2023, όπου επικράτησε με 40,56% έναντι 17,83% του δεύτερου ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτές οι τρεις νίκες (Νοέμβριος 1974 – Μάιος 2023 – Ιούνιος 2023) είναι οι πιο μεγάλες της Νέας Δημοκρατίας, δείγμα, ότι ακόμη και μετά από 50 χρόνια ζωής εξακολουθεί να αποτελεί στήριγμα για την ελληνική κοινωνία. Αυτά θα είναι και τα μηνύματα που θέλουν όλοι στο κυβερνών κόμμα να περάσουν προς τα έξω κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου, προκειμένου να επιτευχθεί άλλη μία μεγάλη σε διαφορά νίκη στις ευρωεκλογές, όπως εξάλλου προοιωνίζουν και τα δημοσκοπικά ευρήματα.
Οι ετοιμασίες για το Συνέδριο του Απριλίου έχουν ξεκινήσει, καθώς όπως είπαμε, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του επιθυμούν όπως αποτελέσει το εφαλτήριο για την προεκλογική περίοδο. Ήδη έχουν πυκνώσει οι συσκέψεις στα κεντρικά γραφεία του κόμματος επί της οδού Πειραιώς, για να ρυθμιστούν όλες οι λεπτομέρειες. Από το πώς θα οργανωθεί ο μηχανισμός με τους σύνεδρους, αλλά και για τον προσυνεδριακό διάλογο, όπως επίσης και διάφορες δράσεις που θα τρέχουν παράλληλα.
Το κεντρικό πρόσταγμα το έχουν η γραμματέας του κόμματος, Μαρία Συρεγγέλα, και ο υφυπουργός στον Πρωθυπουργό, Γιάννης Μπρατάκος. Το καρέ συμπληρώνουν και οι Γιάννης Σμυρλής και Θανάσης Νέζης. Η αποστολή τους είναι να υπάρξει «γαλάζια πανελλαδική επιστράτευση», όπως ανέφερε πηγή του Μαξίμου. Και φυσικά, όλοι σε Μαξίμου και Πειραιώς, θεωρούν ότι το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας θα είναι μία επιπλέον ευκαιρία για να δείξει το κυβερνών κόμμα στους πολίτες τη διαφορά που υπάρχει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι όπως λένε στην Πειραιώς, «σίγουρα και στο Συνέδριο μας θα υπάρξει και κριτική, ίσως και κάποιες γκρίνιες. Όμως σε καμία περίπτωση η εικόνα δε θα θυμίζει σε τίποτα από αυτά που είδε όλη η Ελλάδα στο κλειστό του τάε κβο ντο. Τουναντίον, στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας θα σταλεί ένα μήνυμα ενότητας και συσπείρωσης». Και κυρίως, στόχος είναι ,να εκπεμφθεί το μήνυμα της φυγής προς τα εμπρός.
Με λίγα λόγια, από τη στιγμή που το κομματικό συνέδριο δε θα είναι εκλογικό, ούτε θα υπάρξουν αλλαγές καταστατικού και άλλες σχετικές συζητήσεις, αλλά θα είναι πανηγυρικό για τα 50 χρόνια από την ίδρυση της ΝΔ, αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία συσπείρωσης της παραδοσιακής βάσης.

Ο Σάββας Καλεντερίδης* εξηγεί πώς τα ελληνοτουρκικά
«επηρεάζονται» από τα σχέδια του ΝΑΤΟ με φόντο τη Ρωσία

Με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, το ΝΑΤΟ αναδιατάσσει τις δυνάμεις του και δίνει βαρύτητα στη Β. Ευρώπη, τη ΝΑ Ευρώπη, τον Εύξεινο Πόντο και τον Καύκασο, ενώ υπάρχουν και προετοιμασίες για δραστηριοποίηση στην Αρκτική, λόγω της προοπτικής λειτουργίας του βόρειου θαλάσσιου διαδρόμου με το λιώσιμο των πάγων.

Όλες οι παραπάνω κινήσεις της Συμμαχίας έχουν ως στόχο τη γεωπολιτική περικύκλωση της Ρωσίας και τον περιορισμό της – κατά το δυνατό – στη χερσαία ενδοχώρα της. Όσον αφορά τη ΝΑ Ευρώπη και τον Εύξεινο Πόντο, το ΝΑΤΟ προσπαθεί να δημιουργήσει υποδομές και δυνάμεις που θα είναι σε θέση να έχουν τον έλεγχο της περιοχής, να ανταπεξέλθουν στις μελλοντικές επιχειρησιακές ανάγκες και να ασκήσουν πίεση στη Ρωσία στον Εύξεινο Πόντο.

Το πρόσφατο ταξίδι του Γ.Γ. Γενς Στόλτενμπεργκ σε Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία και Γεωργία, πιθανόν να σχετίζεται με σχεδιασμούς της Συμμαχίας πέραν της Ρωσίας και για το Ιράν… Αυτό που αφορά περισσότερο την Ελλάδα είναι η απόφαση του ΝΑΤΟ να δραστηριοποιηθεί και να ενισχύσει τις δυνάμεις του στη ΝΑ Ευρώπη – Εύξεινο Πόντο – Καύκασο, κάτι που επηρεάζει και το ρόλο που καλείται να παίξει η Τουρκία.

Το Δεκέμβριο του 2023 η Συμμαχία αποφάσισε τη δημιουργία οκτώ Ομάδων Μάχης που θα εδρεύουν σε Βουλγαρία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Ρουμανία και Σλοβακία. Στην Ομάδα Μάχης της Βουλγαρίας η Ιταλία είναι χώρα-πλαίσιο, και συνεισφέρουσες χώρες είναι η Ελλάδα, η Αλβανία, το Μαυροβούνιο, τα Σκόπια, η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ σε εκείνη της Ρουμανίας, χώρα-πλαίσιο είναι η Γαλλία, και συνεισφέρουσες χώρες το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, τα Σκόπια, η Πολωνία, η Πορτογαλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Σ’ αυτό το γενικό «κάδρο» εντάσσεται η απόφαση του ΝΑΤΟ για την επέκταση και τον εκσυγχρονισμό της 57^ης Αεροπορικής Βάσης στην περιοχή Μιχαήλ Κογκαλνιτσεάνου κοντά στο λιμάνι Κωστάντζα της Ρουμανίας στον Εύξεινο Πόντο, μια επένδυση που θα φτάσει τα 2,5 δισ. ευρώ – αυτό είναι ένα γεγονός που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Η βάση μετά την ολοκλήρωσή της θα μπορεί να φιλοξενήσει προσωπικό του ΝΑΤΟ που μαζί με τις οικογένειές του θα φθάνει τις 10.000, δηλαδή μια μικρή πόλη. Επιπλέον, θα «κλέψει» τον τίτλο της μεγαλύτερης βάσης του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη από εκείνη του Ραμστάιν στη Γερμανία. Αυτά όσον αφορά την Πολεμική Αεροπορία. Όσον αφορά το Πολεμικό Ναυτικό, αποφασίστηκε η δημιουργία task force από μονάδες της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας και της Τουρκίας με πεδίο δράσης τον Εύξεινο Πόντο.

Η αναφορά μας στον επαναπροσανατολισμό του ΝΑΤΟ δεν έγινε για να αναλύσουμε τη στρατηγική της Συμμαχίας, αλλά για να δούμε το ρόλο της Ελλάδας και της Τουρκίας, υπό το πρίσμα των νέων αυτών εξελίξεων.

Η Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, όχι λόγω της υποχρέωσης αποστολής στρατευμάτων στην Ομάδα Μάχης της Βουλγαρίας, αλλά κυρίως λόγω του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, απ’ όπου διακινούνται οπλικά συστήματα, ελικόπτερα, πυρομαχικά και υλικά για τις Ομάδες Μάχης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας.

Όσον αφορά την Τουρκία, αυτή είναι υποχρεωμένη να στέλνει στρατεύματα στις Ομάδες Μάχης της Βουλγαρίας και της Ουγγαρίας και να συμμετέχει στην task force του Εύξεινου Πόντου, ενώ είναι η χώρα που συνορεύει με τις τρεις του Καυκάσου, Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία και Γεωργία, που επισκέφθηκε πρόσφατα ο Γενς Στόλτενμπεργκ. Συνορεύει δε και με το Ιράν, που είναι μια χώρα δυνητικός στόχος.

Επίσης, η βάση ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης ΝΑΤΟ/ΗΠΑ στο Kürecik στη Μαλάτια συνδέεται με τις βάσεις πυραύλων ΗΠΑ/ΝΑΤΟ στη Ρουμανία και την Πολωνία στο πλαίσιο του έργου Missile Shield.

Εάν η εικόνα που προσπαθήσαμε να παρουσιάσουμε παραπάνω απεικονίζει την πραγματικότητα, συνάγεται ότι για να μπορέσουν να προχωρήσουν τα σχέδια του ΝΑΤΟ στην περιοχή θα πρέπει Ελλάδα και Τουρκία, αν όχι να έχουν αγαστή συνεργασία, τουλάχιστον να μην είναι σε κατάσταση διαρκώς υποβόσκουσας κρίσης.

Εκτός αυτής της αναγκαιότητας, η Τουρκία θα πρέπει να ανανεώσει το στόλο της με αεροσκάφη 4^ης γενιάς, για να είναι συμβατή η συνδεσιμότητά τους με τα άλλα μαχητικά της Συμμαχίας που θα δρουν στην ως άνω περιοχή.

Για να ικανοποιηθούν οι δύο προαναφερθείσες προϋποθέσεις, θα έπρεπε η Τουρκία να σταματήσει να πετά στο Αιγαίο, ώστε να αρθεί το βέτο που έθεταν οι ομάδες των Ελλήνων των ΗΠΑ και να ανοίξει ο δρόμος για την απόκτηση των F-16 VIPER και την έγκριση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.

Όσον αφορά τη διαρκώς υποβόσκουσα κρίση, θα έπρεπε να δοθεί και μια μακροχρόνια προοπτική στην ελληνοτουρκική προσέγγιση, γι’ αυτό και η υπογραφή της Διακήρυξης των Αθηνών, γι’ αυτό και τα όσα άλλα θα επακολουθήσουν.

Όμως, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σε καμία περίπτωση όλα αυτά δεν αγγίζουν τη στρατηγική της Τουρκίας, που είναι η άλωση ολόκληρης της Κύπρου και η σταδιακή ενσωμάτωση όλων των εδαφικών σχηματισμών, της θαλάσσιας περιοχής και του εναέριου χώρου, που συμπεριλαμβάνονται στο χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας» και της «Ουράνιας Πατρίδας».

Με άλλα λόγια, η Τουρκία, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενη, ακολουθεί τη συγκεκριμένη πολιτική έναντι της Ελλάδας χωρίς να χάνει τίποτε· μόνο κερδίζει και σε εθνικό και σε συμμαχικό επίπεδο. Η Ελλάδα;

Και όλα αυτά, ενώ κάθε τρεις και λίγο δηλώνουμε ότι «δεν είμαστε αφελείς». Δηλαδή αν ήμασταν αφελείς, τι άλλο θα κάναμε;

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής