Έχει εξακριβωθεί πολλές φορές, ότι μελέτες που δημοσιεύονται ακόμα και σε εγκεκριμένα περιοδικά και εφημερίδες διεθνές κύρους και που αναδημοσιεύονται σχεδόν σε όλα τα ενημερωτικά μέσα, δεν είναι παρά απάτες. Φυσικά είναι τόσο καλά γραμμένες, που γίνονται πολύ πιστευτές. Παρόμοιες μελέτες έχουν παρουσιαστεί και στην παροικία μας. Αλλά αυτό θα το αναλύσουμε μια άλλη φορά…
Θα θυμάστε τη μελέτη που τόνιζε ότι οι καπνιστές διατρέχουν λιγότερο κίνδυνο να κολλήσουν τον Κορωνοϊό. Σίγουρα μια μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από τη βιομηχανία καπνού. Λίγο αργότερα όμως καταρρίφτηκε από μια άλλη μελέτη που έλεγε εντελώς το αντίθετο: Οι καπνιστές ενιαίοι οι πρώτοι που διατρέχουν κίνδυνο από τον Κορωνοϊό.
Μελέτες λοιπόν χρηματοδοτούμενες από εταιρείες με μεγάλα συμφέροντα, δημοσιεύοντα κάθε τόσο και λιγάκι για να μας «ενημερώνουν» για το καλό μας.

Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ
Μια απ’ αυτές τις περιβόητες μελέτες μπορεί να είχε ως αποτέλεσμα τη μη θεραπεία ατόμων που προσβλήθηκαν από τον Κορωνοϊό που τους οδήγησε στο θάνατο τους.
Ευτυχώς όμως κάποιοι σαΐνια δημοσιογράφοι εφημερίδων όπως της GUARDIAN Australia κάνοντας μια εξονυχιστική έρευνα, αποκάλυψαν μια από τις μεγαλύτερες απάτες στον ιατρικό τομέα. Μια απάτη που κατάφερε να επηρεάσει ακόμα και τον Π.Ο.Υ. (Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας) του οποίου συστάσεις ακολουθούν κατά γράμμα οι υγειονομικές υπηρεσίες των περισσότερων χωρών και φυσικά ο Καναδάς, οι ΗΠΑ και η Ελλάδα.
Η λεγόμενη μελέτη προήλθε από στοιχεία που ανάλυσε η τυχαία εταιρεία Surgisphere που συγκέντρωσε από διαγνώσεις 96.000 ατόμων που είχαν προσβληθεί από τον ιό και βρισκόντουσαν σε 1.200 νοσοκομειακά κέντρα σε 45 διαφορετικές χώρες. Σύμφωνα με την περιβόητη μελέτη, η αγωγή με χλωροκίνη ή υδροξυχλωροκίνη στους νοσηλεύοντας δεν καλυτέρευε την κατάσταση των ασθενών και πολλοί πέθαιναν από καρδιακά νοσήματα.
Από τη στιγμή που η μελέτη δημοσιεύτηκε στα εγκεκριμένα ιατρικά περιοδικά New England Journal of Medicine και Lancet -που αφελώς τη διοχέτευσαν- διακόπηκαν όλες οι αγωγές με τα εν λόγω φάρμακα.
Όπως γίνεται συνήθως, τη σκυτάλη και τη δημοσιοποίηση της περιβόητης μελέτης φρόντισαν όλα τα τηλεοπτικά κανάλια ανά τον κόσμο.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
Φαίνεται ότι, εκεί στην Αυστραλία, οι δημοσιογράφοι κάτι… τρώνε το πρωί και έχουν αποκτήσει ένστικτο Σερλοκ Χολμς!
Οι δημοσιογράφοι της Guardian Australia διαπίστωσαν ότι κάτι δεν πάει καλά. Σύμφωνα με τη μελέτη, η Surgisphere ανάλυσε [μεταξύ άλλων χωρών] τα στοιχεία από πέντε νοσοκομεία της Αυστραλίας, 600 ασθενών του Κορωνοϊού απ’ όπου υπήρχαν 73 θύματα ως τις 21 Απριλίου 2020. Αλλά εξακριβωμένα στοιχεία παρουσίαζαν ότι τα θύματα ήταν μόνο 67 ως τις 21 Απριλίου και ανήλθαν στα 73 μόνο στις 23 Απριλίου, ήτοι δύο μέρες μετά από την ημερομηνία της μελέτης.
Όταν οι δημοσιογράφοι επικοινώνησαν με τα συγκεκριμένα νοσοκομεία που κατέγραφε η μελέτη, προς έκπληξή τους, τούς είπαν ότι αγνοούν την ύπαρξη της μελέτης και αγνοούσαν ακόμα και την ύπαρξη της εταιρείας Surgisphere.
Αυτό πρότρεψε τους δημοσιογράφους να ελέγξουν περισσότερο την περιβόητη Surgisphere.

Η «ΜΕΓΑΛΗ» ΕΤΑΙΡΙΑ… ΦΟΥΣΚΑ
Ψάχνοντας λοιπόν, διαπίστωσαν για την εταιρεία, τις μελέτες της οποίας δημοσίευσαν ιατρικά περιοδικά και που… μωροπίστεψε και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δίδοντας ανάλογες οδηγίες να ακολουθήσουν οι αρχές όλων των κρατών, δεν ήταν πάρα μια φούσκα!
Πρώτον, η εταιρεία δημιουργήθηκε το 2008 από το… τίποτα, από έναν παράξενο τύπο, τον Sapan Desai, MD, PhD. Ακόμα και οι τίτλοι που προβάλει έχουν πολλά ερωτηματικά. Διότι απλούστατα, δεν ήταν παρά φοιτητής χειρούργος στο Duke University στη North Carolina. Η γνωστή εγκυκλοπαίδεια του διαδικτύου Wikipedia πριν από μία εβδομάδα έγραφε για τον Desai ότι είχε και διδακτορικό στη νομική PhD στην ανατομία και στη βιολογία κυττάρων, καθώς και πολλές άλλες ιατρικές ιδιότητες και τίτλους. Είχε γραφτεί επίσης, ότι κέρδισε πολλά βραβεία και επαίνους στον τομέα της ιατρικής. Όμως ξέχασαν να γράψουν ότι ήταν και… αστροναύτης στον Άρη! Η εταιρεία του άρχισε πρώτα με εκδόσεις βιβλίων ιατρικής καινοτομίας και μεταποιήθηκε σε κέντρο συλλογής και ανάλυσης ιατρικών δεδομένων. Και ιδού το παράξενο, η εταιρεία έχει μόνο 11 υπαλλήλους, οι οποίοι προσλήφθηκαν τους δυο τελευταίους μήνες. Οι περισσότεροι έχουν άγνοια από τα ουσιώδη, για να μπορούν να εργασθούν στον τομέα της εταιρείας.
Παράλληλα, παρόμοιες εταιρίες ιατρικών και άλλων δεδομένων χρεώνουν 300.000 ως και 1 εκατομμύριο δολάρια για τις υπηρεσίες τους στα διαφορά ιδρύματα. Που σημαίνει, ότι η εταιρεία έπρεπε να έχει τζίρο κοντά στο 1 δις. Και εδώ γελάμε. Σύμφωνα με την εταιρεία δεδομένων επιχειρήσεων Dun and Bradstreet η Surgisphere έχει για τζίρο… $45.245!!!
Το κερασάκι στην… τούρτα της εταιρείας, είναι ότι από τα 11 στελέχη της που τώρα δεν είναι παρά πέντε, υπάρχει ένας συγγραφέας… επιστημονικής φαντασίας -σαν τη μελέτη που διανέμισαν- και μια «σταρ» μοντέλο… ερωτικών ταινιών, υπεύθυνη των δημοσίων σχέσεων…
Οι αποκαλύψεις αυτές οδήγησαν 180 ιατρικούς επιστήμονες από όλο τον κόσμο να συνυπογράψουν ανοικτή επιστολή αμφισβήτησης της εγκυρότητας της μελέτης, αναφέροντας χαρακτηριστικά στις «ανησυχίες συνδεόμενες τόσο με τη μεθοδολογία, όσο και με την ακεραιότητα των δεδομένων».
Επίσης, την Τετάρτη 3 Ιουνίου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε ότι θα συνεχιστούν και πάλι οι κλινικές δοκιμές για τη συμβολή της υδροξυχλωροκίνης στη θεραπεία της νόσου COVID-19.
Όλα αυτά τα της… μελέτης, πρέπει να μας κάνουν να ερωτηθούμε, ποια μεγάλα συμφέροντα κρυβόντουσαν πίσω από τη μελέτη αυτή για τη διακοπή κλινικών δοκιμών υδροξυχλωροκίνης;
Ευτυχώς που οι δημοσιογράφοι εντόπισαν αυτό που αδιαφόρησε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και ηγεσίες των κρατών της γης: το ποιόν της περιβόητης εταιρείας.

Γράφει ο Κώστας Γρίβας*

Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τη δυναμική των ελληνοτουρκικών σχέσεων, θα πρέπει να έχουμε μια στοιχειωδώς ρεαλιστική εικόνα του διεθνούς συστήματος και του τρόπου που οι δύο χώρες λειτουργούν σε αυτό. Όμως, κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου εύκολο, μιας και το διεθνές σύστημα βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση έντονης ρευστότητας.
Πολλώ δε μάλλον, όταν δε θες καν να επιχειρήσεις κάποια ρεαλιστική ανάγνωση, όπως κάνουν οι ελληνικές ηγετικές ελίτ. Αυτές επιμένουν να παραμένουν εγκλωβισμένες σε αναγνώσεις της πραγματικότητας, οι οποίες ίσως είχαν κάποιο νόημα είκοσι χρόνια πριν, αλλά σήμερα είναι παραπλανητικές φαντασιώσεις. Συγκεκριμένα, η κυρίαρχη αντίληψη στην Ελλάδα είναι αυτή ενός μονοπολικού κόσμου, ωσάν ο Ψυχρός Πόλεμος να είχε τελειώσει μόλις χθες, με τις ΗΠΑ να αποτελούν τον κυρίαρχο πόλο ισχύος του πλανήτη, πλαισιωμένες από κάποια άλλα δυτικά κράτη.
Ακόμη και οι πιο προωθημένες ερμηνείες των διεθνών δρωμένων στις ελληνικές ελίτ, αναφέρονται σε έναν «ολιγαρχικά πολυπολικό» κόσμο. Οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία, είναι οι κυρίαρχοι διεθνείς δρώντες και κάτω από αυτές υπάρχουν κάποιες μεσαίες δυνάμεις. Όλοι οι υπόλοιποι είναι οι «αυλικοί». Μεταξύ αυτών των υπόλοιπων ταξινομούν και την Ελλάδα.
Και οι δύο αυτές αναγνώσεις του διεθνούς συστήματος, αντιλαμβάνονται τις τουρκικές φιλοδοξίες σαν ύβρη, η οποία θα ακολουθηθεί, αργά ή γρήγορα, από τη νέμεση. Δηλαδή, οι ελληνικές ελίτ ελπίζουν πως κάποιοι «ισχυροί» του κόσμου θα τιμωρήσουν την Τουρκία για τις βλέψεις της να αναγορευτεί σε μια αυτόνομη δύναμη ευρασιατικής εμβέλειας και θα ανταμείψουν την Ελλάδα για την υπακοή της. Δηλαδή, για τη γεωπολιτική της ανυπαρξία.

ΠΛΗΘΩΡΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΥΠΟΛΙΚΟ
ΣΥΣΤΗΜΑ ή ΝΕΑ ΔΙΠΟΛΙΚΟΤΗΤΑ;
Οι θλιβερές αυτές αντιλήψεις αγνοούν, ότι το σημερινό διεθνές σύστημα τείνει να εξελιχθεί σε «πληθωριστικά πολυπολικό», δηλαδή με πολύ περισσότερους αυτόνομους δρώντες από ό,τι πιστεύαμε. Ωστόσο, πιθανώς κι αυτή η ανάγνωση να είναι ατελής. Ίσως, λοιπόν, αυτή η ρευστή και ασαφής περίοδος της «πληθωριστικής πολυπολικότητας» να αποτελεί ένα ενδιάμεσο στάδιο, πριν εδραιωθεί ένα νέο διπολικό διεθνές σύστημα, στο οποίο θα κυριαρχεί από τη μία πλευρά η συσπειρωμένη Ευρασία, με πυρήνα το σύστημα Κίνας-Ρωσίας και από την άλλη ο «ωκεάνιος κόσμος» με πυρήνα τις ΗΠΑ.
Αν και είναι πολύ νωρίς, ώστε να καταλήξουμε με ασφάλεια σε ένα τέτοιο συμπέρασμα, εντούτοις βλέπουμε ότι μια παρόμοια διχοτόμηση μπορεί να προκύψει από τη διαφαινόμενη επιλογή του Δυτικού Κόσμου (ΗΠΑ και Ευρώπης) να προχωρήσει σε μια πολιτική «υπέρ-αποκλεισμού» (super containment) εναντίον της Ρωσίας, αλλά και της Κίνας, που δεν είχε όμοιό της ούτε στα πιο ζοφερά χρόνια του Ψυχρού Πολέμου.
Θα μπορούσαμε να πούμε, ότι η Δύση έχει αποφασίσει να εξαπολύσει κατά της Ρωσίας και της Κίνας έναν ολοκληρωτικό υβριδικό πόλεμο, που προβλέπει ουσιαστικά μηδενισμό των σχέσεων των δυτικών χωρών με αυτές τις δύο μεγάλες χώρες. Κι αυτό, εις βάρος των αντιλήψεων που οι ίδιοι Δυτικοί διαλαλούν περί της παγκοσμιοποιητικής ενοποίησης.

Ο ΥΒΡΙΔΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ
Στο πλαίσιο αυτής της λογικής, οι κινεζικές επενδύσεις χαρακτηρίζονται σαν «αρπακτική οικονομική συμπεριφορά» και οι πολιτισμικές ανταλλαγές σαν «πολιτισμικός ιμπεριαλισμός». Για τη δε Ρωσία, επιστρατεύουν επιχειρήματα που δείχνουν να απευθύνονται σε κρετίνους. Την εμφανίζουν να χειραγωγεί με τεράστια ευκολία τα εκλογικά σώματα σε χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ, την ίδια στιγμή που εκδιώκεται με προκλητικά αυθαίρετο τρόπο από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.
Τα ΜΜΕ σε όλο τον Δυτικό Κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, αντιμετώπισαν την επιδοτούμενη από το εξωτερικό «πορτοκαλί επανάσταση» του Χονγκ Κονγκ σαν «παλλαϊκή εξέγερση». Κι αυτό, παρότι σε αυτήν συμμετείχε ένα σχετικά μικρό ποσοστό των κατοίκων του.
Η περαιτέρω συζήτηση γι’ αυτόν τον πολυδιάστατο υβριδικό πόλεμο που έχει εξαπολύσει η Δύση εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας, ξεφεύγει από τα περιορισμένα όρια αυτού του κειμένου. Ωστόσο, αυτό που μπορούμε τώρα να πούμε είναι πως, αν πράγματι συμβαίνει κάτι τέτοιο, δε θα απομονωθούν φυσικά οι δύο μεγάλες ευρασιατικές χώρες, γιατί πολύ απλά είναι υπερβολικά μεγάλες για να συμβεί κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, θα εξωθηθούν η μία προς την αγκαλιά της άλλης.
Έτσι, Ρωσία και Κίνα θα υποχρεωθούν να θέσουν στο περιθώριο τα ανταγωνιστικά τους στοιχεία, δημιουργώντας το πρόπλασμα ενός νέου γεωπολιτικού μεγέθους, που θα μπορούσε να εξελιχθεί στην πρώτη υπέρ-υπερδύναμη (hyper power) στην ιστορία της Ανθρωπότητας. Μέσα σε αυτόν τον εμβρυακό διπολικό κόσμο και τον παγκόσμιο υβριδικό πόλεμο που τον διαμορφώνει, η Τουρκία έχει έναν ειδικό ρόλο να παίξει.
Μεταξύ των άλλων, όπως ο υπογράφων υποστήριξε παλαιότερα, μέρος του υβριδικού πολέμου εναντίον της Κίνας είναι και η υποστήριξη των τουρκόφωνων Ουιγούρων ισλαμιστών στη Βόρειο Κίνα. Όμως, οι Ουιγούροι είναι το τέρμα του τουρκογενούς διαδρόμου που ξεκινά από την Τουρκία, περνά από το Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, Κιργιζία και Τατζικιστάν, για να φθάσει στη Βόρειο Κίνα, στο Σινγιάνγκ (Xinyang).

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να παρομοιάσουμε το σύμπλεγμα των χωρών αυτών με ένα «μαχαίρι» που χώνεται μέσα στην καρδιά της Ευρασίας και χτυπάει την Κίνα. Και λαβή αυτού του «μαχαιριού» είναι η Τουρκία. Συνακόλουθα, οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη την Τουρκία, για να χτυπήσουν την Κίνα σε αυτόν τον νέου τύπου πόλεμο που έχουν εξαπολύσει εναντίον της.
Δεν αναφερόμαστε στην παλιά κεμαλική Τουρκία, που ήταν στραμμένη προς τη Δύση και αδιαφορούσε για την Ανατολή. Αναφερόμαστε στη σημερινή, ισλαμική Τουρκία του Ερντογάν. Δε μιλάμε, δηλαδή, για την εσωστρεφή Τουρκία των κεμαλιστών, που έψαχνε για μια θέση στην ΕΕ, αλλά για την εξωστρεφή Τουρκία των νέο-οθωμανών, που θέλει να λειτουργήσει ως μια μεγάλη ευρασιατική δύναμη σε έναν πολυπολικό κόσμο.
Με άλλα λόγια, παρά τα προβλήματά της, η αυτοκρατορική νέο-οθωμανική Τουρκία είναι αυτή που επιδιώκει και δυνητικά μπορεί να ασκήσει επιρροή στον τουρκογενή διάδρομο και αυτήν θέλουν οι Αμερικανοί. Αυτό σημαίνει πως όχι μόνο οι ΗΠΑ πολύ δύσκολα θα οδηγηθούν σε ρήξη των σχέσεων τους με την Άγκυρα, αλλά και ότι αποδέχονται το ρόλο και τη λειτουργία της Τουρκίας ως αυτόνομης δύναμης ευρασιατικής εμβέλειας. Έτσι, θα μπορέσουν να τη χρησιμοποιήσουν σαν τη λαβή του τουρκογενούς «μαχαιριού» που θέλουν να καρφώσουν στα πλευρά της Κίνας, στο πλαίσιο του υβριδικού πολέμου που έχουν εξαπολύσει εναντίον της.
Άρα, πολύ απλά, δύσκολα μπορούμε ως Ελληνισμός να περιμένουμε αποφασιστική στήριξη από πλευράς της Δύσης ενάντια στον τουρκικό επεκτατισμό, όπως συνεχίζει να φαντασιώνεται ένα σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης και σχεδόν σύσσωμες οι ελληνικές ελίτ. Χωρίς διάθεση υπερβολής, η μόνη χώρα που συνεχίζει να φοβάται η Τουρκία, με την έννοια ότι αποτελεί το βασικό εμπόδιο στους σχεδιασμούς της, είναι η Ελλάδα. Κι αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει μόνη της να προστατεύσει τον εαυτό της.

*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εκδηλώσεις τιμής και μνήμης για τη Γενοκτονία του Ελληνισμού του Πόντου οργανώθηκαν την Κυριακή 24 Μαΐου 2020 από την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου στο μνημείο Μικρασιατικού-Ποντιακού Ελληνισμού (συμβολή Λ. Κνωσσού και Ιωνίας).

Προηγήθηκε επίσημη Δοξολογία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά όπου χοροστάτησε ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ.κ. Ειρηναίος, ενώ την ιστορική αναφορά έκανε η γραμματέας του συλλόγου «Εύξεινος Λέσχη Ποντίων Ηρακλείου», Αντωνία Τσαγκαράκη.

Στο μνημείο Μικρασιατικού-Ποντιακού Ελληνισμού ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση από το Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ.κ. Ειρηναίο και κατάθεση στεφάνων: από τον εκπρόσωπο της Κυβέρνησης Υφυπουργό Πολιτισμού-Αθλητισμού, Λευτέρη Αυγενάκη, τον Αντιπεριφερειάρχη Ηρακλείου Νίκο Συριγωνάκη και τον εκπρόσωπο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντίων-Πρόεδρο «Ευξείνου Λέσχης Ποντίων Ηρακλείου», Γιάννη Λεπτοκαρύδη, παρουσία των βουλευτών Ηρακλείου Μάξιμου Σενετάκη, Χαράλαμπου Μαμουλάκη, Βασίλη Κεγκέρογλου, Γιώργου Λογιάδη, του Δημάρχου Ηρακλείου Βασίλη Λαμπρινού, του Ανώτερου Διοικητή Φρουράς Ηρακλείου Ταξιάρχου Βασίλη Βασιλειάδη, εκπρόσωπων Στρατιωτικών Αρχών-Σωμάτων Ασφαλείας.

Σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών οι εκδηλώσεις μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου λόγω του κορωνοϊού COVID-19 πραγματοποιήθηκαν με τις ισχύουσες υγειονομικές διατάξεις και η κατάθεση στεφάνων με περιορισμένο αριθμό ατόμων για λόγους δημόσιας υγείας και υπό την αυστηρή τήρηση των υγειονομικών διατάξεων.