Στη γαλήνια περιοχή του Montérégie, η αναταραχή μιας οικογένειας έχει ρίξει σκιά στη ζωή της, οδηγώντας σε μια πρωτοποριακή νομική μάχη ενάντια στο τοπικό σχολικό κέντρο εξυπηρέτησης (Centre de services scolaire des Hautes – Rivières CSSDHR) για αποζημίωση 18 εκατομμυρίων δολαρίων.

Αυτή η μήνυση προέρχεται από τις οδυνηρές εμπειρίες των πέντε παιδιών τους, που υπέφεραν από εκφοβισμό και αυθαίρετη κακομεταχείριση σε τρία διαφορετικά σχολεία, ένα έπος που παρουσιάζει μια θλιβερή εικόνα συστημικής αποτυχίας στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Η απόφαση της οικογένειας De Celles-Côté να κινηθεί νομικά, είναι μια ιστορία ανθεκτικότητας απέναντι στις αντιξοότητες. Η Marie-Josée De Celles, η μητριάρχης, συγκινήθηκε από ένα περιστατικό που αφορούσε έναν πατέρα που αντιμετώπισε το νταή του γιου του, το οποίο είχε απήχηση στη δεινή κατάσταση της οικογένειάς της. Ωστόσο, αντί για άμεση αντιπαράθεση, η οικογένεια επέλεξε το δρόμο της νομικής προσφυγής, σηματοδοτώντας μια κομβική στιγμή στην προσπάθειά της για δικαιοσύνη.

Η μήνυση, που κατατέθηκε στο δικαστήριο Saint-Jean-sur-Richelieu το Σεπτέμβριο 2023, εξιστορεί περιστατικά που εκτείνονται από το 2003 έως το 2021 σε τρία εκπαιδευτικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένου του δημοτικού σχολείου Napoléon-Bourassa και του γυμνασίου Joséphine-Dandurand. Οι συναντήσεις των παιδιών με τον εκφοβισμό, τόσο από συνομηλίκους όσο και από ενήλικες, περιγράφονται λεπτομερώς σε ένα ογκώδες έγγραφο 140 σελίδων, ρίχνοντας φως στη συστημική παραμέληση και κακοποίηση που έχει αφήσει βαθιά ψυχολογικά σημάδια.

Μία από τις πιο συγκλονιστικές αφηγήσεις περιλαμβάνει ένα παιδί που σπρώχνεται στο έδαφος κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, παρατηρείται από επόπτες που δεν κατάφεραν να επέμβουν και ένα άλλο παιδί ξυλοκοπήθηκε από πέντε συνομηλίκους, υπογραμμίζοντας την τρομακτική έλλειψη προστασίας και λογοδοσίας μέσα στα σχολεία. Ο Μάρεκ, τώρα 15 ετών και φοιτά σε ιδιωτικό κολέγιο, κουβαλά τις τραυματικές αναμνήσεις των χρόνων του δημοτικού σχολείου, παλεύοντας με την κοινωνική ένταξη και τις παρατεταμένες συνέπειες του μετατραυματικού στρες.

Η μήνυση υπογραμμίζει επίσης μια σειρά σωφρονιστικών μέτρων κατά των παιδιών, τα οποία εκλαμβάνονται ως αντίποινα για τη συνηγορία της μητέρας τους κατά των σχολικών πολιτικών και κακών χειρισμών. Αυτό περιλάμβανε αναγκαστικά push-ups μπροστά σε συμμαθητές, ως τιμωρία για μικρές παραβάσεις, μια ταπεινωτική εμπειρία που αποτελεί παράδειγμα της εκδικητικής κουλτούρας που διαπερνούσε το εκπαιδευτικό τους περιβάλλον.

Ο ακτιβισμός και η προθυμία της Marie-Josée De Celles να αμφισβητήσει το status quo προκάλεσε την οργή των σχολικών αρχών, οδηγώντας σε μια μεροληπτική απεικόνιση της οικογένειας και στη διάδοση ψευδών ισχυρισμών. Το νομικό έγγραφο κατηγορεί τους σχολικούς λειτουργούς για χειραγώγηση και απόκρυψη αρχείων, που σχετίζονται με τα παράπονα της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένης μιας αναφοράς από το Διαμεσολαβητή μαθητών, που δικαίωσε εν μέρει τους ισχυρισμούς τους, αλλά ανακαλύφθηκε μόλις μια δεκαετία αργότερα.

Η αφήγηση εκτείνεται πέρα ​​από τα τείχη του δημόσιου σχολικού συστήματος, αντιπαραβάλλοντας τις εμπειρίες των παιδιών στην ιδιωτική εκπαίδευση, όπου ευδοκίμησαν χωρίς την τοξική δυναμική που μάστιζε τα προηγούμενα εκπαιδευτικά τους ταξίδια. Παρά την οικονομική επιβάρυνση, η οικογένεια De Celles-Côté έδωσε προτεραιότητα στην ευημερία και την ακαδημαϊκή επιτυχία των παιδιών τους, βαρύνοντας με χρέη για να ξεφύγουν από ένα αποτυχημένο δημόσιο σύστημα.

Αυτή η αγωγή δεν είναι απλώς μια αναζήτηση οικονομικής αποκατάστασης, αλλά μια ξεκάθαρη έκκληση για συστημική μεταρρύθμιση και λογοδοσία. Υπογραμμίζει τη βαθιά επίδραση του εκφοβισμού και της θεσμικής αμέλειας στην ψυχική υγεία και τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα των παιδιών, προτρέποντας την επανεκτίμηση των πολιτικών και πρακτικών για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των μαθητών.

Η νομική μάχη της οικογένειας De Celles-Côté ενάντια στο Centre de services scolaire des Hautes-Rivières (CSSDHR) είναι εμβληματική των αγώνων Δαβίδ εναντίον Γολιάθ που αντιμετωπίζουν πολλές οικογένειες, όταν αντιμετωπίζουν παγιωμένα εκπαιδευτικά συστήματα. Καθώς η υπόθεση εξελίσσεται, χρησιμεύει ως μια οδυνηρή υπενθύμιση της επείγουσας ανάγκης για μια πιο συμπονετική, ανταποκρινόμενη και χωρίς αποκλεισμούς προσέγγιση στην εκπαίδευση, όπου η ασφάλεια και η ευημερία κάθε παιδιού είναι πρωταρχικής σημασίας.

Η ιστορία τους είναι απόδειξη του θάρρους και της ανθεκτικότητας όσων τολμούν να σταθούν ενάντια στην αδικία, προσφέροντας ελπίδα και αλληλεγγύη σε άλλους που αντιμετωπίζουν παρόμοιες μάχες. Υπογραμμίζει τον κεντρικό ρόλο του νομικού συστήματος στην αντιμετώπιση των παραπόνων και στον καταλύτη θετικών αλλαγών, επιβεβαιώνοντας εκ νέου το θεμελιώδες δικαίωμα κάθε παιδιού σε ένα ασφαλές και φροντισμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον.

© Journal de Montréal

Σε μια διαφωτιστική έκθεση που κυκλοφόρησε από τη North Economics, μια εταιρεία συμβούλων που εδρεύει στην Αλμπέρτα, αποκαλύφθηκε ότι οι Καναδοί ξοδεύουν δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, σε κάτι που μπορεί να περιγραφεί μόνο ως «υπερβολικά» τραπεζικά τέλη.

Τα ευρήματα έχουν πυροδοτήσει μια έντονη συζήτηση σχετικά με την κατάσταση του τραπεζικού τομέα στον Καναδά, ο οποίος επί του παρόντος κυριαρχείται από μια χούφτα σημαντικών παικτών: RBC, TD, BMO, CIBC και Scotiabank. Αυτή η αποκάλυψη έρχεται σε μια περίοδο, που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση καταβάλλει συντονισμένες προσπάθειες για τη μείωση των τραπεζικών προμηθειών, υπογραμμίζοντας ένα κρίσιμο ζήτημα που επηρεάζει εκατομμύρια Καναδούς.

Η έκθεση της συμβουλευτικής εταιρείας κάνει μια αυστηρή σύγκριση μεταξύ των προμηθειών που χρεώνουν οι Big Five τράπεζες τού Καναδά και εκείνων σε άλλες χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Αυστραλία. Οι Καναδοί, φαίνεται, βρίσκονται σε σημαντικό μειονέκτημα, πληρώνοντας περισσότερα για βασικές τραπεζικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της μηνιαίας συντήρησης λογαριασμού, τελών μη επαρκών κεφαλαίων (NSF), χρεώσεων υπέρ-ανάληψης (overdraft) και ακόμη και πρόσβασης σε ΑΤΜ εκτός του δικτύου της τράπεζάς τους. Η διαφορά δεν είναι απλώς οριακή, είναι σημαντική, επηρεάζοντας την οικονομική ευημερία των Καναδών.

Ο Alain de Bossart, ο διευθύνων σύμβουλος της North Economics, ηγήθηκε της μελέτης, οδηγούμενος από τις προσωπικές του παρατηρήσεις όταν μετακόμισε στον Καναδά από το Ηνωμένο Βασίλειο πριν από περίπου επτά χρόνια. Η αντίθεση στις τραπεζικές πρακτικές μεταξύ των δύο χωρών ήταν έντονη. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η διατήρηση πολλαπλών τραπεζικών λογαριασμών χωρίς μηνιαίες χρεώσεις είναι συνηθισμένη, παρέχοντας στους καταναλωτές ευελιξία και ελευθερία που φαίνεται εμφανώς απούσα στον Καναδά. Αυτή η παρατήρηση οδήγησε σε μια βαθύτερη έρευνα για τις δομές προμηθειών των καναδικών τραπεζών, με αποκορύφωμα τα πορίσματα της έκθεσης.

Η έκθεση ποσοτικοποιεί σχολαστικά το «υπερβάλλον» εισόδημα που δημιουργείται από τους καναδικούς τραπεζικούς γίγαντες, οι οποίες έβαλαν στις «τσέπες» τους 7,73 δισεκατομμύρια δολάρια για το έτος 2022. Αυτός ο αριθμός μεταφράζεται σε μια επιπλέον επιβάρυνση περίπου 250$ ανά Καναδό, υπογραμμίζοντας τη σημαντική οικονομική επίπτωση σε άτομα και οικογένειες σε όλη τη χώρα.

Το ζήτημα των υψηλών τραπεζικών προμηθειών είναι πολύπλευρο, περιλαμβάνοντας μια σειρά από χρεώσεις που πλήττουν σκληρά τους καταναλωτές. Για παράδειγμα, τα τέλη NSF στον Καναδά μπορεί να φτάσουν έως και $45 έως $50 ανά περιστατικό, μια έντονη αντίθεση με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία, όπου τέτοια τέλη είναι σημαντικά χαμηλότερα ή ακόμα και ανύπαρκτα. Ομοίως, η προστασία υπέρ-ανάληψης, ένα κοινό τραπεζικό χαρακτηριστικό, έχει κόστος στον Καναδά, ενώ οι τράπεζες του Ηνωμένου Βασιλείου το προσφέρουν δωρεάν, αν και με υψηλότερα επιτόκια στο ποσό που έχει υπέρ-ανάληψη.

Οι προμήθειες χρήσης ΑΤΜ αντιπροσωπεύουν ένα άλλο σημείο πόνου για τους Καναδούς, ειδικά όταν χρησιμοποιούν μηχανήματα εκτός του δικτύου της τράπεζάς τους. Οι χρεώσεις μπορεί να κυμαίνονται από 1$ έως 9$ ανά συναλλαγή, μια πλήρης απόκλιση από τη δωρεάν πρόσβαση στο ATM που απολαμβάνουν οι καταναλωτές στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία.

Η Canadian Bankers Association απάντησε στην έκθεση, τονίζοντας την αξία και την προσβασιμότητα του τραπεζικού συστήματος της χώρας. Υπογραμμίζουν τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν για να καλυφθούν οι οικονομικές ανάγκες των Καναδών, συμπεριλαμβανομένης της παροχής λογαριασμών χωρίς κόστος σε συγκεκριμένες δημογραφικές ομάδες, όπως οι νέοι, οι φοιτητές και οι ηλικιωμένοι. Ωστόσο, η έκθεση σημειώνει ότι μια πραγματικά δωρεάν τραπεζική επιλογή, διαθέσιμη σε όλους τους Καναδούς ανεξαρτήτως ηλικίας ή κατάστασης, παραμένει άπιαστη.

Η έκθεση υποδηλώνει ότι οι ρυθμιστικές προσεγγίσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση των τραπεζικών προμηθειών σε χαμηλά επίπεδα. Αυτές οι χώρες έχουν εντολές που ενθαρρύνουν ρητά τον ανταγωνισμό στον τραπεζικό τομέα, καθιστώντας ευκολότερο για τους καταναλωτές να αλλάξουν τράπεζα και, ως εκ τούτου, ενθαρρύνοντας ένα περιβάλλον πιο φιλικό προς τους καταναλωτές. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον Καναδά, όπου τα ρυθμιστικά πλαίσια δε δίνουν παραδοσιακά προτεραιότητα στον ανταγωνισμό στον ίδιο βαθμό.

Οι προσπάθειες της υπουργού Οικονομικών Chrystia Freeland να εισαγάγει πιο προσιτές τραπεζικές επιλογές και να μειώσει τα τέλη NSF σημειώνονται στην έκθεση, υποδεικνύοντας μια πιθανή στροφή προς πιο φιλικές προς τους καταναλωτές πολιτικές. Ωστόσο, η πορεία προς την ουσιαστική αλλαγή φαίνεται να είναι δύσκολη, που απαιτεί συντονισμένη προσπάθεια από τις ρυθμιστικές αρχές, τους φορείς χάραξης πολιτικής και τον ίδιο τον τραπεζικό κλάδο.

Η έκθεση της North Economics έχει ρίξει φως σε ένα πιεστικό ζήτημα που επηρεάζει εκατομμύρια Καναδούς. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για έναν πιο ανταγωνιστικό, διαφανή και προσανατολισμένο στον καταναλωτή τραπεζικό τομέα στον Καναδά, όπου η οικονομική ευημερία των πολιτών τοποθετείται στην πρώτη γραμμή των αποφάσεων πολιτικής και των τραπεζικών πρακτικών. Καθώς συνεχίζονται οι συζητήσεις γύρω από τις τραπεζικές προμήθειες και τα χρηματο-οικονομικά κεφάλαια, είναι σαφές ότι η πορεία προς τα εμπρός θα απαιτήσει επανεκτίμηση των ρόλων και των ευθυνών των τραπεζικών κολοσσών του Καναδά.

Η ΕΛΛΑΔΑ

Στην Ελλάδα μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν μηνιάτικα έξοδα διατήρησης λογαριασμών. Ωστόσο, αυτό θα αλλάξει σύντομα. Καθώς πλέον δεν αναμένεται περαιτέρω αύξηση των επιτοκίων και, κατά συνέπεια, άνοδος των εσόδων από το επιτοκιακό περιθώριο, οι ελληνικές τράπεζες αναζητούν τρόπους για να αυξήσουν τα έσοδα από προμήθειες και ταυτόχρονα να μειώσουν το λειτουργικό κόστος από τη διατήρηση ξεχασμένων ή διπλών και τριπλών λογαριασμών χωρίς υπόλοιπα και κινήσεις. Η επιβολή μιας πάγιας χρέωσης της τάξης των 0,50 ευρώ το μήνα θα αφορά μόνο την τήρηση καταθετικών λογαριασμών που έχουν τη δυνατότητα να κάνουν πληρωμές, να έχουν χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες, να μεταφέρουν κεφάλαια κ.ά.

Πηγή: Bloomberg Canada, North Economics, in.gr