Πάντοτε μου την… έδινε με τις παγκόσμιες ημέρες. Αν δεν το ξέρετε, υπάρχει παγκόσμια ημέρα για οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε. Παγκόσμιες μέρες που δημιουργήθηκαν χωρίς πραγματικά να είναι ουσιαστικές. Μια απ’ αυτές είναι και η «Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, που εορτάζεται στις 9 Φεβρουαρίου».

Όπως και οι περισσότερες παγκόσμιες ημέρες, προπαντός αυτή η παγκόσμια ημέρα, είναι απλώς μια επίσημη δικαιολογία για να γίνονται φιέστες μικρές ή μεγάλες, να απαγγέλλονται μακροσκελής λόγοι και να πέφτουν παλαμάκια. Όμως, τίποτε το ουσιαστικό δε γίνεται για την περιφρούρηση της Ελληνικής Γλώσσας, είτε εδώ είτε στην πατρίδα Ελλάδα. Συγκεκριμένα, κάθε χρόνος που περνάει η Ελληνική Γλώσσα «ξεθωριάζει» σαν ένα πανί που δεν αντέχει στο χρόνο.

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελληνική Γλώσσα είναι η διαιώνιση ξενομανίας και ξενογλωσσίας, προπαντός της αγγλικής γλώσσας, μέσα στο λεξιλόγιο της καθημερινότητας. Σε αυτό βοηθούν πάντα τα ελλαδικά ενημερωτικά μέσα και οι διαφημίσεις που προβάλλονται στο κοινό.

Το πρόβλημα αυτό δεν είναι πρόσφατο, υπάρχει εδώ και δεκαετίες, και καμιά κυβέρνηση δεν προσπάθησε να το λύσει. Θα έλεγα επίσης, ότι ένας νόμος προφύλαξης της Ελληνικής Γλώσσας είναι απαραίτητος.

Το δεύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελληνική Γλώσσα, είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες – μη Ελλήνων και μη Χριστιανών – που εισέβαλαν και θα εισβάλουν με άδεια της Ελληνικής Κυβέρνησης στην πατρίδα, αυξάνοντας δραστικά τον αριθμό πολιτών – άσχετοι με την Ελληνική Γλώσσα – σε αντίθεση των Ελλήνων, που λόγω μειωμένης γεννητικότητας το ποσοστό τους στον πληθυσμό της πατρίδας μειώνεται κάθε μέρα που περνάει.

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις ποτέ δεν είχαν διορατικότητα για να προβλέψουν τι θα απογίνει η Ελληνική Γλώσσα μέσα στην πατρίδα Ελλάδα, αν αυξηθεί ο αριθμός των μην Ελλήνων και μη Χριστιανών. Ήδη τα τελευταία χρόνια υπήρξαν επεισόδια καταπάτησης Ελληνικών και χριστιανικών θεσμών, όπου οι αρχές (με διαταγή ανωτέρων) κάνουν τα «στραβά μάτια».

ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ ΜΑΣ

Μη νομίζεται ότι τα πράγματα είναι πιο ρόδινα εδώ. Κάθε μέρα που περνάει ελαττώνεται ο αριθμός αυτών που γνωρίζουν και χρησιμοποιούν την Ελληνική Γλώσσα όταν το καλούν οι περιστάσεις. Η προηγούμενη γενεά δεν έκανε προσπάθειες να κρατήσει την Ελληνική Γλώσσα. Θα μου πείτε ότι κάνω λάθος, μια και έχουμε τους μαθητές των Ελληνικών μας Ημερησίων Σχολείων.

Δεν αρκεί όμως καθόλου. Τα παιδιά μας, οι μαθητές, βρίσκονται σε Ελληνικό πλαίσιο μόνο τις ώρες που διδάσκονται Ελληνικά στα ημερήσια και απογευματινά σχολεία μας. Τον υπόλοιπο καιρό, και προπαντός στο σπίτι τους, βρίσκονται σ’ ένα περιβάλλον αγγλόφωνο. Ακόμα και οι παππούδες και οι γιαγιάδες παρασύρονται και μιλούν στα εγγόνια τους αγγλικά αντί ελληνικά. Εδώ πρέπει να πούμε ότι σε πολλές περιπτώσεις τα εγγόνια δε θα πήγαιναν στα Ελληνικά σχολεία αν οι παππούδες και οι γιαγιάδες δεν πλήρωναν τα δίδακτρα. Ή κάνω λάθος…;

Θα ήταν παράλειψη μου να μην αναφερθώ και στους συλλόγους της παροικίας μας, που εδώ και πολύ καιρό, ακόμα και οι ανακοινώσεις ορισμένων συλλόγων δεν έχουν ούτε μια λέξη Ελληνικά.

Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι η αφίσα για τη συναυλία ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ είχε μόνο 11 λέξεις στα Ελληνικά. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι καταστροφές και οι σφαγές από τους Κεμάλιδες έγιναν, διότι οι ρωμιοί εκείνης της περιόδου κρατούσαν ΥΨΗΛΑ την Ελληνική Γλώσσα και Ορθόδοξη Πίστη! Εμείς όμως, εδώ στον Καναδά, έχοντας πλήρη ελευθερία έκφρασης στη γλώσσα μας, αγγλοποιήσαμε την αφίσα για την εκδήλωση της ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ. Εύγε μας…

Αντιθέτως, η αφίσα για το θεατρικό ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΦΩΣ που θα παρουσιάσει το Λύκειο Ελληνίδων στις 18 Φεβρουαρίου στο PALACE, είναι στην Ελληνική Γλώσσα.

Τελευταίως άφησα την Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ. Κι εδώ τα πράγματα – όσον αφορά την Ελληνική Γλώσσα – δεν πάνε καλά. Έχοντας συνεδριάσεις όπου ο διάλογος όλο «γέρνει» προς την Αγγλική, συνεδριάσεις που γίνονται οι εκθέσεις και παρουσιάσεις  σε οτιδήποτε άλλη γλώσσα παρά στην Ελληνική Γλώσσα, και άλλα πολλά του είδους, αναρωτιέμαι τι το Ελληνικό θα υπάρξει μετά από λίγα χρόνια.

Όπως στην πατρίδα δεν έγιναν οι ανάλογες προσπάθειες για τη διαφύλαξη της Ελληνικής Γλώσσας, έτσι και στην παροικία μας ποτέ δεν πάρθηκε ή μάλλον ποτέ δε μελετήθηκε τι πρέπει να κάνουμε για τη διαφύλαξη της, με απώτερο σκοπό όλο και περισσότεροι να την ομιλούν (τουλάχιστον).

Με το μόνο να γιορτάζουμε τα τελευταία χρόνια, στις 9 Φεβρουαρίου, την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, δεν αρκεί καθόλου. Το γνωρίζουμε όλοι αλλά δεν κάνουμε τίποτα το ουσιαστικό. ΤΙΠΟΤΑ. Με αποτέλεσμα σε λίγα χρόνια να μιμηθούμε τους Ελληνοαμερικανούς, όπου στις περισσότερες πολιτείες δεν μπορούν να εκφράσουν ούτε μια Ελληνική Λέξη.

Ας αφήσουμε λοιπόν τις φιέστες και ας επικεντρωθούμε ως οργανωμένη παροικία χέρι – χέρι, να βρούμε έμπρακτες λύσεις πως θα κρατήσουμε την Ελληνική μας Γλώσσα.

Μια διαφημιστική καμπάνια προώθησης της Ελληνική Γλώσσας, που πιστεύω όλοι οι συνάδελφοι θα συμμετέχουν αφιλοκερδώς, θα έπαιζε σημαντικό ρόλο. Θυμάμαι τον Γιάννη Δαπέρη που βροντοφώναζε από το ραδιόφωνο κάθε μέρα: Γονείς μιλάτε στα παιδιά σας Ελληνικά. Ναι, είχε διορατικότητα, για το τι θα αντιμετωπίζαμε στο μέλλον για τη Γλώσσα μας.  

Ας μην ξεχνάμε ότι η γλώσσα είναι σκέψη. Κι αν χάσουμε την Ελληνική μας Γλώσσα, θα χάσουμε όχι μόνο την Ελληνική μας σκέψη αλλά και την Ελληνική μας ψυχή και σίγουρα μετά το Ελληνικό μας Έθνος!

Ο Ουκρανός στρατηγός απευθύνει έκκληση στον Καναδά για 83.000 παροπλισμένους πυραύλους

O αντιστράτηγος Kyrylo Budanov, επικεφαλής της διεύθυνσης πληροφοριών του ουκρανικού υπουργείου Άμυνας, έκανε μια εγκάρδια έκκληση προς την καναδική κυβέρνηση. Ο υποστράτηγος Μπουντάνοφ ζητά επειγόντως από τον Καναδά να παράσχει στην Ουκρανία το απόθεμά της με περισσότερους από 83.000 παροπλισμένους πυραύλους CRV7, που φυλάσσονται επί του παρόντος στην αποθήκη πυρομαχικών των Καναδικών Δυνάμεων στο Dundurn στο Σασκάτσουαν.

Ο Ουκρανός στρατιωτικός ηγέτης πιστεύει ότι η μεταφορά αυτών των πυραύλων στην Ουκρανία θα μπορούσε να είναι κρίσιμη σανίδα σωτηρίας στη συνεχιζόμενη σύγκρουσή τους με τις ρωσικές δυνάμεις, δυνητικά εξοικονομώντας τους φορολογούμενους από το κόστος της καταστροφής τους και ωφελώντας και τα δύο έθνη.

Οι πύραυλοι επίθεσης εδάφους CRV7 αποτελούν από καιρό μέρος του στρατιωτικού οπλοστασίου του Καναδά αλλά δε χρησιμοποιούνται πλέον. Ενώ ο Καναδάς έχει ήδη επιλέξει έναν ιδιώτη ανάδοχο για την καταστροφή των πυραύλων, η Ουκρανία αντιμετωπίζει τρομερή έλλειψη πυρομαχικών, καθιστώντας αυτούς τους πυραύλους ανεκτίμητους στις προσπάθειές τους να αμυνθούν από τη ρωσική επιθετικότητα. Ο υποστράτηγος Μπουντάνοφ αποκάλυψε ότι αυτοί οι πύραυλοι CRV7 θα χρησιμοποιηθούν για τον οπλισμό ουκρανικών επιθετικών ελικοπτέρων και εκτοξευτών εδάφους, λειτουργώντας ως τρομερός αποτρεπτικός παράγοντας κατά των ρωσικών αρμάτων μάχης και πυροβολικού.

Η ουκρανική κυβέρνηση βρίσκεται σε συζητήσεις με Καναδούς αξιωματούχους σχετικά με αυτό το επείγον ζήτημα, αλλά εξακολουθεί να περιμένει μια απόφαση. Ενώ ο Καναδάς έχει εκφράσει ανησυχίες για την ασφάλεια και τη σταθερότητα των πυραύλων δεκαετιών, οι Ουκρανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι είναι καλά προετοιμασμένοι για να χειριστούν αυτά τα παλαιότερα πυρομαχικά με ασφάλεια.

Δύο χρόνια μετά την καταστροφική ρωσική εισβολή, η Ουκρανία έχει απελπιστική ανάγκη να αναπληρώσει το στρατιωτικό της οπλοστάσιο, ιδιαίτερα με πυρομαχικά. Η συνεχιζόμενη σύγκρουση έχει μετατραπεί κυρίως σε μάχη πυροβολικού, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη για άφθονη προμήθεια ρουκετών και πυρομαχικών. Υπολογίζεται ότι περίπου 8.000 από αυτούς τους καναδικούς πυραύλους παραμένουν σε άψογη κατάσταση, ενώ ορισμένοι εξακολουθούν να είναι εξοπλισμένοι με κεφαλές. Για εκείνους τους πύραυλους που δεν είναι πλέον λειτουργικοί, τα εξαρτήματά τους θα επαναχρησιμοποιηθούν για το πρόγραμμα drone της Ουκρανίας.

Το θέμα έχει συγκεντρώσει την προσοχή στο πολιτικό μέτωπο, με το Συντηρητικό κόμμα στον Καναδά να υποστηρίζει τη μεταφορά των πυραύλων στην Ουκρανία για να υποστηρίξει τις προσπάθειες υπεράσπισης της κυριαρχίας τους και να εξοικονομήσει εκατομμύρια δολάρια από το κόστος κατεδάφισης. Από την άλλη πλευρά, το κόμμα των Φιλελεύθερων έχει προειδοποιήσει για βιαστικές αποφάσεις, τονίζοντας την ανάγκη να διασφαλιστεί η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των ρουκετών για τις μεταφορές.

Το Canadian Rocket Vehicle ή CRV7, κατασκευάστηκε από την Bristol Aerospace με έδρα το Winnipeg και έγινε το πρότυπο του ΝΑΤΟ για πυραύλους χερσαίας επίθεσης. Ενώ ο Καναδάς χρησιμοποιούσε κυρίως CRV7 σε αεροσκάφη όπως τα CF18, η Ουκρανία διαθέτει εκτοξευτές εδάφους ικανούς να τους εκτοξεύουν. Ο υποστράτηγος Μπουντάνοφ οραματίζεται αυτούς τους πυραύλους ως ένα κρίσιμο πλεονέκτημα ισοδύναμο με το πυροβολικό πεδίου στην αμυντική στρατηγική της Ουκρανίας.

Ο Καναδάς έχει ήδη δεσμεύσει πάνω από 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων πυραύλων και πυρομαχικών. Ο πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό έχει υποσχεθεί ακλόνητη υποστήριξη αλλά ο Πρόεδρος Volodymyr Zelensky έχει αναγνωρίσει την κρίσιμη έλλειψη βλημάτων πυροβολικού, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία των καναδικών πυραύλων CRV7 για να βοηθήσει την Ουκρανία να διατηρήσει τις αμυντικές της ικανότητες.

Το 2021 οι Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις συνήψαν σύμβαση για την απόρριψη των πυραύλων CRV7, επικαλούμενη τη λήξη της διάρκειας ζωής και το καθεστώς πλεονάσματος. Αυτή η κατάσταση οδήγησε σε απογοήτευση όσους πιστεύουν ότι οι πύραυλοι θα μπορούσαν να έχουν τεράστια αξία για την άμυνα της Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένης της Καναδής συμβούλου Kate McKenna, η οποία ξεκίνησε μια αίτηση για να υποστηρίξει τη μεταφορά τους. Τόνισε ότι οι πύραυλοι περιέχουν διάφορα εξαρτήματα που μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν από τους Ουκρανούς, καθιστώντας τους απίστευτα πολύτιμους.

ΠΗΓΗ: GLOBAL NEWS

Το Κεμπέκ θα δαπανήσει 870 εκατομμύρια δολάρια σε μια νέα στέγη για το Ολυμπιακό Στάδιο

Το Κεμπέκ ανακοίνωσε επίσημα το φιλόδοξο σχέδιό του να «αναζωογονήσει» το εμβληματικό Ολυμπιακό Στάδιο στο Μόντρεαλ, με μια νέα στέγη 870 εκατομμυρίων δολαρίων και αντικατάσταση τεχνικού δακτυλίου. Αυτή η ανακοίνωση αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου δράσης, με στόχο την αναζωογόνηση του ανατολικού άκρου του Μόντρεαλ, την τοποθέτηση του σταδίου ως τόπου εκδηλώσεων όλο το χρόνο και την αύξηση των τουριστικών και οικονομικών δραστηριοτήτων στην περιοχή. Η κυβέρνηση είναι αισιόδοξη ότι αυτή η επένδυση θα αποφέρει σημαντικές αποδόσεις, προσβλέποντας σε έσοδα έως και 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια την επόμενη δεκαετία.

Το Ολυμπιακό Στάδιο υπήρξε από καιρό σύμβολο της αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του Μόντρεαλ. Η ιστορία του χρονολογείται από το φιλόδοξο σχεδιασμό που χρειάστηκε 15 χρόνια για να ολοκληρωθεί, και από τότε έχει δει πολλές ανακαινίσεις, προκλήσεις και συζητήσεις. Παρά τις σημαντικές οικονομικές επενδύσεις όλα αυτά τα χρόνια, το στάδιο έχει δυσκολευτεί με την αναδιπλούμενη οροφή του, η οποία είχε συνεχή προβλήματα, με αποτέλεσμα να κλείσει τους χειμερινούς μήνες.

Ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ, Φρανσουά Λεγκό, τόνισε τη σημασία της μετατροπής του Ολυμπιακού Σταδίου σε «θετικό σύμβολο» για την επαρχία. Η αντικατάσταση της νέας οροφής και του τεχνικού δακτυλίου θα επιτρέψει στο γήπεδο να φιλοξενεί εκδηλώσεις όλο το χρόνο, ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες. Επί του παρόντος, το στάδιο δεν μπορεί να το κάνει, καθιστώντας το λιγότερο ελκυστική επιλογή για μεγάλης κλίμακας συναυλίες, συνέδρια, εμπορικές εκθέσεις και αθλητικές εκδηλώσεις.

Η κυβέρνηση εκτιμά ότι μόλις ολοκληρωθούν οι εργασίες ανακαίνισης, το Ολυμπιακό Στάδιο θα αποφέρει ετήσια έσοδα σχεδόν 150 εκατομμυρίων δολαρίων, υπερδιπλάσια από τα σημερινά 68 εκατομμύρια δολάρια. Αυτή η προβολή βασίζεται στην αυξημένη χωρητικότητα του σταδίου για τη φιλοξενία εκδηλώσεων και στην προσέλκυση μεγαλύτερων δραστηριοτήτων που παράγουν έσοδα.

Η δήμαρχος του Μόντρεαλ, Valérie Plante, χαιρέτισε με ενθουσιασμό την ανακοίνωση, τονίζοντας τη σημασία του Ολυμπιακού Σταδίου για την πόλη. «Το Ολυμπιακό Στάδιο είναι ένα στολίδι της μητρόπολης, ένα σύμβολο της πόλης και ένας σημαντικός συντελεστής στο δυναμισμό του ανατολικού άκρου του Μόντρεαλ» ανέφερε η κυρία Plante – εκφράζοντας ταυτόχρονα την υποστήριξή της για την εξεύρεση μιας μόνιμης λύσης στις δομικές προκλήσεις του σταδίου που το μαστίζουν εδώ και χρόνια.

Ο Alexandre Leduc, επαρχιακός βουλευτής για το Hochelaga-Maisonneuve, απηχούσε αυτά τα συναισθήματα, περιγράφοντας την απόφαση της κυβέρνησης ως «τη μόνη λογική επιλογή». Τόνισε την αρχιτεκτονική και συμβολική σημασία του σταδίου για την τοπική κοινωνία και την πόλη συνολικά.

Μια κρίσιμη πτυχή της απόφασης για την ανακαίνιση του γηπέδου είναι η εξέταση της κατεδάφισης ως εναλλακτικής λύσης. Σύμφωνα με πηγές των ΜΜΕ, η κυβέρνηση εξέτασε την επιλογή να κατεδαφίσει το Ολυμπιακό Στάδιο αλλά μια εκτίμηση του «κόστους της αδράνειας» αποκάλυψε ότι η κατεδάφιση θα ήταν οικονομικά ανέφικτη. Η κατεδάφιση του σταδίου θα κόστιζε «πάνω από 2 εκατομμύρια δολάρια» και θα είχε ως αποτέλεσμα σημαντική απώλεια εσόδων από ενοικιάσεις. Επιπλέον, θα επηρεάσει σοβαρά το Ολυμπιακό Πάρκο και την κοντινή γραμμή του μετρό.

Το Ολυμπιακό Στάδιο έχει λάβει σημαντικές επενδύσεις, τόσο από τον ιδιωτικό όσο και από το δημόσιο τομέα τα τελευταία χρόνια, συνολικού ύψους άνω του 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Αποτελεί βασικό περιουσιακό στοιχείο στην Ολυμπιακή Περιφέρεια, συνεισφέροντας σε συνολικά περιουσιακά στοιχεία περίπου 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η κατεδάφιση όχι μόνο θα εξαφάνιζε ένα σημαντικό μέρος αυτών των περιουσιακών στοιχείων αλλά θα είχε και μόνιμες αρνητικές επιπτώσεις στη γύρω περιοχή.

Η νέα οροφή θα διαθέτει ένα σταθερό, άκαμπτο σχέδιο, με ένα διαφανές γυάλινο στεφάνι, που θα κάνει ορατό τον πύργο του σταδίου από το εσωτερικό. Αυτή η καινοτόμος προσέγγιση στοχεύει να πλημμυρίσει το στάδιο με φυσικό φως της ημέρας και να προσφέρει θέα στο νυχτερινό ουρανό, δημιουργώντας μια μοναδική και σαγηνευτική ατμόσφαιρα για τους επισκέπτες και τους συμμετέχοντες στις εκδηλώσεις.

Το έργο θα εκτελεστεί σε τρεις φάσεις, με αναμενόμενη διάρκεια τεσσάρων ετών, με έναρξη το ερχόμενο καλοκαίρι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Ολυμπιακό Στάδιο θα είναι προσωρινά κλειστό. Ωστόσο, το υπόλοιπο Ολυμπιακό Πάρκο θα παραμείνει προσβάσιμο στο κοινό, διασφαλίζοντας ότι οι επισκέπτες μπορούν να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα γύρω αξιοθέατα.

Η Caroline Proulx, η υπουργός που είναι αρμόδια για το έργο, θα αποκαλύψει μια λεπτομερή εκτίμηση κόστους κατά την επίσημη ανακοίνωση. Προηγούμενες εκτιμήσεις είχαν τοποθετήσει το κόστος του έργου μεταξύ 750 και 1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με αποτέλεσμα η επιβεβαιωμένη επένδυση 870 εκατομμυρίων δολαρίων να βρίσκεται εντός του αναμενόμενου εύρους.

Ωστόσο, ενώ η απόφαση να επενδυθούν 870 εκατομμύρια δολάρια στην ανακαίνιση του Ολυμπιακού Σταδίου μπορεί να φαίνεται φιλόδοξη και ελπιδοφόρα, δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι αυτή η εμβληματική κατασκευή έχει αποτελέσει διαρκή οικονομική επιβάρυνση και έχει ταλαιπωρηθεί από δομικά προβλήματα από την ίδια την ίδρυσή της.

Η ιστορία του σταδίου σημαδεύεται από αυξανόμενες δαπάνες, διαρκή προβλήματα συντήρησης και λειτουργικές προκλήσεις, που έχουν οδηγήσει σε σημαντικές δημόσιες δαπάνες κατά τα χρόνια. Ενώ υπάρχει αισιοδοξία για το μελλοντικό δυναμικό παραγωγής εσόδων του σταδίου, παραμένει να διαπιστωθεί εάν τα οφέλη θα ξεπεράσουν το σημαντικό οικονομικό βάρος που ανατίθεται στην επαρχία του Κεμπέκ.