Στην τελική ευθεία για τις ευρωεκλογές και η Ελλάδα. Οι εκλογές για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο πραγματοποιούνται στις 6-9 Ιουνίου 2024. Για την ιστορία, η εκλογή μελών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γίνεται κάθε πέντε χρόνια.
Η Ελλάδα αποτελεί μία ενιαία εκλογική περιφέρεια και έχει το δικαίωμα εκλογής 21 αντιπροσώπων. Ο αριθμός των ευρωβουλευτών για την περίοδο 2024 – 2029 ανέρχεται στους 720. Δικαίωμα ψήφου για την εκλογή ευρωβουλευτών έχουν οι Έλληνες πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους κατά το έτος της εκλογής, είναι εγγεγραμμένοι σε εκλογικό κατάλογο δήμου της χώρας και δεν έχουν στερηθεί του δικαιώματος του εκλέγειν. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική.
Παράλληλα με τους Έλληνες εκλογείς της Επικράτειας, έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και οι Έλληνες πολίτες κάτοικοι των 27 λοιπών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και εκείνοι οι Έλληνες που θα βρίσκονται την ημέρα της ψηφοφορίας σε κάποιο κράτος – μέλος της Ε.Ε.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι για πρώτη φορά καθιερώθηκε η επιστολική ψήφος ως μέσο διευκόλυνσης της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος των εκλογέων για τις ευρωεκλογές και τα εθνικά δημοψηφίσματα. Με την επιστολική ψήφο δίνεται η δυνατότητα στους Έλληνες πολίτες να ψηφίσουν από τον τόπο κατοικίας τους, χωρίς να απαιτείται η φυσική παρουσία τους στο εκλογικό κέντρο στο οποίο είναι εγγεγραμμένοι. Η διαδικασία αυτή αφορά και τους ομογενείς, τα ονόματα των οποίων βρίσκονται στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους επιστολικής ψήφου.
Το σύστημα εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι αμιγές αναλογικό, ενώ ο εκλογέας μπορεί να εκφράσει την προτίμησή του υπέρ τεσσάρων, κατά ανώτατο όριο, υποψηφίων ενός συνδυασμού. Για να εκλέξει ένα κόμμα ή συνασπισμός κομμάτων ευρωβουλευτή, πρέπει να συγκεντρώσει ποσοστό εγκύρων ψηφοδελτίων τουλάχιστον ίσο με το 3% του συνόλου των εγκύρων ψηφοδελτίων.
Οι ευρωβουλευτές είναι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των πολιτών της ΕΕ και εκλέγονται για να εκπροσωπήσουν τα συμφέροντα των πολιτών και των πόλεων ή των περιφερειών τους στην Ευρώπη.
Ο μισθός ενός μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανέρχεται στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 10.000 ευρώ το μήνα (καθαρά 7.853,89 ευρώ). Οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν επίσης 4.950 ευρώ το μήνα ως έξοδα γραφείου. Για τη συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις της Ολομέλειας, των Επιτροπών ή οποιουδήποτε άλλου κοινοτικού Οργάνου, λαμβάνουν ως ημερήσια αποζημίωση το ποσόν των 350-525 ευρώ.
Όσον αφορά τις μετακινήσεις, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλύπτει πλήρως σε κάθε ευρωβουλευτή τα αεροπορικά εισιτήρια, μέχρι 24 ταξίδια το χρόνο. Σε κάθε ευρωβουλευτή επίσης βγαίνει ένα κονδύλι ύψους 28.696 ευρώ το μήνα για τους μισθούς των συνεργατών του.
Τέλος, όταν συμπληρώσουν το 63ο έτος της ηλικίας τους, οι πρώην ευρωβουλευτές δικαιούνται σύνταξη ίση με 3,5% του μισθού τους για κάθε πλήρες έτος της θητείας τους στο Ευρωκοινοβούλιο.
Κι όλα αυτά «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο», όπως είπε η υποψήφια ευρωβουλευτής Βούλα Πατουλίδου…
Στην καναδική βουλή φέτος, έγιναν πολλά. Από τη δίωξη του ηγέτη των συντηρητικών, ως απρεπείς τρόπους πολλών βουλευτών. Δε χρειάζονται λεπτομέρειες, πάντως όλα τα χρόνια που παρακολουθώ τη βουλή φέτος έσπασε ρεκόρ με τα «διάφορα» που διαδραματίστηκαν. Τη Δευτέρα 3 Ιουνίου έσκασε μια έκθεση «βόμβα» κλονίζοντας την ολομέλεια της βουλής και της γερουσίας.
Η ΕΚΘΕΣΗ
Η έκθεση προέρχεται από μια επιτροπή βουλευτών και γερουσιαστών με κορυφαία πρόσβαση ασφαλείας. Αναφέρει ότι οι καναδικές υπηρεσίες κατασκοπείας (CSIS) παρήγαγαν ένα σώμα πληροφοριών, που δείχνει ξένους παράγοντες να καλλιεργούν σχέσεις τόσο με βουλευτές όσο και με γερουσιαστές.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έκθεση, αμέσως μετά την εκλογή τους, ορισμένα μέλη του κοινοβουλίου άρχισαν να «βοηθούν συνειδητά» ξένους κρατικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής εμπιστευτικών πληροφοριών σε αξιωματούχους της Ινδίας.
Ο βουλευτής των Φιλελευθέρων, Ντέιβιντ ΜακΓκίντι, ο οποίος προεδρεύει της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Πληροφοριών, είπε ότι η ξένη παρέμβαση είναι μια διάχυτη απειλή για την εθνική ασφάλεια. Η έκθεση αναφέρει ότι βρέθηκαν ξένες παρεμβάσεις σε κάθε εντολή της κυβέρνησης, σε κάθε πολιτικό κόμμα, στο δημόσιο τομέα, στα ΜΜΕ, στον τομέα των ΜΚΟ, και φυσικά στον ιδιωτικό τομέα.
Η επιτροπή κλήθηκε να αξιολογήσει την ξένη παρέμβαση στις ομοσπονδιακές εκλογικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών ανάμειξης στις δύο τελευταίες εκλογές. Διαπίστωσε ότι η συνολική ανταπόκριση του Καναδά στις απόπειρες ανάμιξης ήταν ανεπαρκής και οι «προβληματικές πληροφορίες» υποδηλώνουν, ότι ορισμένοι βουλευτές συμμετείχαν σε προσπάθειες από άλλες χώρες να παρέμβουν στην καναδική πολιτική.
Η επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να μην έχει εφαρμόσει αποτελεσματική απάντηση στο πρόβλημα της ξένης παρέμβασης, παρόλο που έχει κάνει το απαραίτητο έργο πολιτικής και έχει συγκεντρώσει τις πληροφορίες που χρειάζεται. Διαπίστωσε ότι ξένες χώρες «διεξάγουν περίπλοκη και διάχυτη ξένη παρέμβαση που στοχεύει συγκεκριμένα τις δημοκρατικές διαδικασίες και τους θεσμούς του Καναδά, που συμβαίνει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις εκλογές και σε όλα τα κυβερνητικά επίπεδα. Οι δε Κίνα και η Ινδία είναι οι «πιο ενεργοί δράστες». Ως τώρα η κυβέρνηση δεν ανακοίνωσε τα ονόματα των εμπλεκομένων «κατασκόπων».
Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΓΕΛΑΔΑ…
Ο πατέρας μου Στυλιανός, συχνά στην εφημερίδα του ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΗ ΔΡΑΣΗ αναφερόταν στην «ΑΓΕΛΑΔΑ» της κοινότητας. Πρόκειται για τα ημερήσια σχολεία μας, τα οποία εκτός από τα δίδακτρα των γονέων, χρηματοδοτούνται 60% απ’ ότι παίρνουν τα δημόσια, από το υπουργείο παιδείας του Κεμπέκ. Κάποτε όμως και για πολλά χρόνια, τα σχολεία μας έπαιρναν 100% επιχορήγηση.
Για τις περικοπές έχω αναφερθεί στο παρελθόν. Περιληπτικά αναφέρω, ότι εδώ και πολλά χρόνια οι γονείς των σχολείων ένιωθαν ότι η κοινοτική διοίκηση τους αγνοούσε παντελώς. Για να ακουστούν τα αιτήματά τους, κάλεσαν τα ξένα ενημερωτικά μέσα, σε συνάντηση που είχαν με τη διοίκηση της κοινότητας. Σ’ εκείνη τη συνάντηση συζητήθηκε, ότι τα δικά μας σχολεία χρηματοδοτούνται 100% από την κυβέρνηση του Κεμπέκ. Η είδηση έγινε γνωστή από ξένα μέσα ενημέρωσης. Έτσι το έμαθε η κυβέρνηση και μας έκοψε 40% της επιχορήγησης. «Μπράβο μας…».
Παρόλο λοιπόν που τότε έγιναν αυτές οι περικοπές, η «ΑΓΕΛΑΔΑ» είχε αρκετό «γάλα». Αυτή είναι η ωμή αλήθεια. Τα έσοδα των σχολείων μας είναι αυτά που κρατούν στη ζωή την κοινότητα μας. Που πληρώνουν σχεδόν τα πάντα και τους πάντες στην κοινότητα. Χωρίς τα σχολεία, η κοινότητα δεν είναι παρά ένας οργανισμός με 6 εκκλησίες και τίποτε άλλο. Και θα ήταν αδύνατον να μπορεί να πληρώνει τους υπαλλήλους που έχει. Όλα τα υπόλοιπα παραρτήματα και προπαντός οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν μπορούν να κρατήσουν οικονομικά τον κοινοτικό οργανισμό.
ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η «ΑΓΕΛΑΔΑ»;
Για άλλη μια φορά, η μη επικοινωνία με τους γονείς των σχολείων από την κοινοτική διοίκηση για τις αλλαγές που πρόκειται να γίνουν έφερε την αγανάκτηση στους γονείς, οι οποίοι δραστηριοποιήθηκαν με το να μαζεύουν υπογραφές. Επιπλέον, τα παράπονα γονέων προς το υπουργείο παιδείας δε νομίζω να είναι καλό για την «ΑΓΕΛΑΔΑ». Σημειωτέων, ότι για κάθε παιδί που θα φύγει ή έχει φύγει από τα σχολεία μας, η κοινότητα ζημιώνεται περίπου 12 με 13.000$. Αν στερέψει από γάλα η «ΑΓΕΛΑΔΑ» στέρεψε και η κοινότητα…
Η ΔΙΕΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ
Αυτές τις ημέρες, τα μέλη της Ελληνικής Κοινότητας εορτάζουν τη διετή επέτειο της εκλογής της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ με ηγέτη τον Δρ. Γιώργο Τσούκα. Μια διετία που έγραψε τις δικές της σελίδες… Το εκλογικό της πρόγραμμα ήταν πλούσιο σε ιδέες. Αλλά όλοι ξέρουμε, ότι οι ιδέες όλων των εκλογικών προγραμμάτων μένουν ως επί το πλείστων ιδέες, διότι άλλο η θεωρία – προπαντός όταν δεν υπάρχει πρακτική προϋπηρεσία – και άλλο η ωμή πραγματικότητα. Εδώ πάει το αρχαίο ρητό: «Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων άλλα δε θεός κελεύει» που σημαίνει «Άλλα τα σχέδια των ανθρώπων κι άλλες οι προσταγές του Θεού». Οδεύουμε λοιπόν στην τρίτη χρονιά της διοίκησης Τσούκα, η οποία ναι μεν υπόσχεται πολλά… αλλά έχει ν’ αντιμετωπίσει παντού πολλά εμπόδια, ακόμα και στα μέλη της κοινοτικής της ομάδας. Αναμένουμε…
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 18-22 published June 7th, 2024. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Θα ανεχτεί ο Μητσοτάκης το κουρέλιασμα των Πρεσπών από τα Σκόπια;
Συντάκτης: Αλέξανδρος Τάρκας* Πηγή: slpress.gr
Η κρίση Αθήνας-Σκοπίων δεν αποτελεί έκπληξη για τα αρμόδια στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών που είχαν προειδοποιήσει έγκαιρα και έγκυρα την κυβέρνηση, ότι «σύντομα, οι κωλυσιεργίες στην υλοποίηση της Συμφωνίας των Πρεσπών θα αποδειχθούν πταίσματα μπροστά στα επερχόμενα». Ωστόσο, παρά την προκλητική στάση της προέδρου Σιλιάνοφσκα και του εντολοδόχου πρωθυπουργού Χρίστιαν Μίτσκοσκι, που αιφνιδίασαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη εν μέσω προεκλογικής περιόδου, η κυρίαρχη εκτίμηση παραμένει ότι η κυβέρνηση συνασπισμού του VMRO δε θα καταγγείλει επίσημα τη Συμφωνία των Πρεσπών. Προτιμά και προκρίνει τη μέθοδο της de facto εξουδετέρωσής της, επιδεικνύοντας απόλυτη επιμονή στη χρήση του όρου «Μακεδονία» στο εσωτερικό με ταυτόχρονη συρρίκνωση, όπου είναι εφικτό, της χρήσης της επίσημης ονομασίας (Βόρεια Μακεδονία) στις διεθνείς επαφές. Η νέα φάση των διμερών σχέσεων, ενδεχομένως, θα έχει κάποιες ομοιότητες με την περίοδο μετά την «Ενδιάμεση Συμφωνία» του 1995, όταν η ονομασία παρέμενε σε εκκρεμότητα, ενώ δόθηκε έμφαση στη διμερή οικονομική συνεργασία, στα δίκτυα ενέργειας και σε θέματα διασυνοριακής ασφάλειας. Αντίθετα, οι επόμενοι μήνες δε θα θυμίζουν σε τίποτα το κλίμα αμοιβαίας ανοχής και αναβλητικότητας που συνέφερε, από το 2017 ως σήμερα, αφενός την ηγεσία των Σκοπίων και αφετέρου (κατά τη δική τους αντίληψη εξωτερικής πολιτικής και οπτικής των βαλκανικών εξελίξεων) τόσο την κυβέρνηση Τσίπρα, όσο και την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ο μεν πρώην πρωθυπουργός δεν είχε κανένα ενδοιασμό – προκειμένου να διαπραγματευθεί και υπογράψει τη Συμφωνία των Πρεσπών – να αναγνωρίσει ψευτομακεδονική ταυτότητα στη γειτονική χώρα. Ο δε σημερινός πρωθυπουργός δεν πείθει κανέναν ότι τα εκκρεμή Πρωτόκολλα με τη Βόρεια Μακεδονία δεν κυρώνονταν, από το 2019 μέχρι σήμερα, ως δήθεν μέτρο πίεσης. Οι πάντες γνωρίζουν ότι η μη κατάθεσή τους στη Βουλή ήταν αποτέλεσμα των άτυπων βέτο των πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά.
ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ Άλλωστε, στα 20 χρόνια της κοινοβουλευτικής του παρουσίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δε θεώρησε ποτέ λανθασμένη τη γνωστή φράση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, το Φεβρουάριο του 1993, ότι «σε 10 χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει». Η – ανεπιτυχής – πρόβλεψη αποτελούσε κορύφωση της πρότασης του ιδίου, το 1992, περί «διπλής ονομασίας» την οποία η άλλη πλευρά αξιοποίησε, στο έπακρο, διαχρονικά. Το ίδιο πράττει σήμερα (κακέκτυπα, ασφαλώς, αφού μεσολάβησε ο συμβιβασμός των Πρεσπών) το δίδυμο Σιλιάνοφσκα – Μίτσκοσκι. Τα, προ 31-32 ετών, ελληνικά λάθη έχουν επιπτώσεις ως τις μέρες μας, καθώς πολλές ξένες κυβερνήσεις αναρωτιούνται, γιατί διαμαρτύρεται η Αθήνα, αφού μεγάλο μέρος της πολιτικής ηγεσίας της δεν έδινε ποτέ σημασία στην ονομασία. Ταυτόχρονα, αποδεικνύεται το λάθος της εμμονής του πρωθυπουργού στη ραγδαία επιτάχυνση της ενταξιακής πορείας της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας στην ΕΕ, αντί της πιο αργής διαδικασίας, με αυστηρότατους όρους, που προέκριναν οι ηγέτες άλλων χωρών-μελών της ΕΕ. Ο πρωθυπουργός, σε συνέντευξή του στους Financial Times το Δεκέμβριο του 2019, είχε φτάσει στο σημείο να επικρίνει ακόμα και το Γάλλο πρόεδρο Μακρόν, προς ικανοποίηση του Έντι Ράμα στα Τίρανα και του Ζόραν Ζάεφ στα Σκόπια. Στον αντίποδα όλων αυτών, βρίσκεται η –δικαιωμένη εκ των πραγμάτων– εκτίμηση, ότι το όνομα της Μακεδονίας αποτελεί το «όχημα» και προκάλυμμα όλων των άλλων στόχων. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στο περίφημο υπόμνημά του, το Φεβρουάριο του 1992, τόνιζε προφητικά: «Αν τα Σκόπια δεν αποτελούν απειλή, αυτή τη στιγμή, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και να εγγυηθεί ποιοι συνδυασμοί δυνάμεων θα προκύψουν, στο εγγύς ή στο απώτερο μέλλον, στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή. Αν αυτές οι δυνάμεις θελήσουν να χρησιμοποιήσουν και πάλι το «Μακεδονικό», όπως το έκαναν στο παρελθόν, γιατί η διεθνής κοινότης θα πρέπει να τους δώσει, εκ των προτέρων, ένα τίτλο νομιμότητας για να το πράξουν; Τα κράτη δε ζουν μόνο με το σήμερα. Πρέπει να θυμούνται και το χθες για να μη το ξαναζήσουν αύριο».
ΔΥΤΙΚΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΜΙΤΣΚΟΣΚΙ Εν έτη 2024, τα Δυτικά Βαλκάνια αναδεικνύονται ήδη σε ένα από τα πεδία της αντιπαράθεσης της Κίνας και της Ρωσίας με τη Δύση με τους – κατά τον Καραμανλή – «συνδυασμούς δυνάμεων» να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τη Βόρεια Μακεδονία. Στις έδρες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, πολλοί λένε ότι η νέο-εκλεγείσα ηγεσία των Σκοπίων θα είναι η δεύτερη (μετά τη σερβική) σύμμαχος της Μόσχας στην περιοχή. Άλλοι αισιοδοξούν ότι, ως μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας και ως έχουσα την ανάγκη των ευρωπαϊκών κονδυλίων, η Βόρεια Μακεδονία δε θα ακολουθήσει φιλορωσική πολιτική. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες στηρίζουν, δημόσια, τη Συμφωνία των Πρεσπών ως σταθεροποιητικό και συνεκτικό δεσμό με τη Δύση, αλλά την ίδια ώρα αποστέλλουν μήνυμα προς την Ελλάδα ότι οφείλει να μην ταράζει πολύ τα νερά, επειδή η Βόρεια Μακεδονία «δεν πρέπει να χαθεί για τη Δύση», στρεφόμενη προς τη Μόσχα και το Πεκίνο. Αξιοποιώντας όλες τις ανάλογες συμμαχικές ανησυχίες, ο Μίτσκοσκι (προ)καλεί την Ελλάδα να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αν κρίνει πως παραβιάζεται η Συμφωνία των Πρεσπών. Κοινώς (όπως επίσης είχε προειδοποιήσει το υπουργείο Εξωτερικών το Μέγαρο Μαξίμου), ο αρχηγός του VMRO μεταθέτει την ευθύνη κλιμάκωσης στον Μητσοτάκη. Το δίλλημα είναι αν θα ανεχθεί τη σταδιακή μετατροπή της Συμφωνίας των Πρεσπών σε κουρελόχαρτο, ή θα απαιτήσει σεβασμό στην εφαρμογή της και στην ηγέτιδα χώρα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Ξένοι διπλωμάτες παρουσιάζουν την εκδοχή πως δεν πρόκειται απλώς για ανέξοδη πρόκληση του Μίτσκοσκι, καθώς φέρεται να έχει έτοιμη κάποια νομική φόρμουλα αμφισβήτησης της διαδικασίας αλλαγής της συνταγματικής ονομασίας. Βέβαια, μια τέτοια εκδοχή των εξελίξεων ακούγεται σήμερα από αδιανόητη ως κωμική. Εξίσου εξωπραγματική όμως θα φαινόταν και η παρούσα κατάσταση, αν κάποιος μπορούσε να την προβλέψει και περιγράψει το 1991, όταν διαλυόταν η ενιαία Γιουγκοσλαβία, η ομόσπονδη «Δημοκρατία της Μακεδονίας» διακήρυσσε την ανεξαρτησία της και η Ελλάδα αποτελούσε (και τότε) την ηγέτιδα δύναμη της περιοχής.
*Ο Αλέξανδρος Τάρκας είναι εκδότης του μηνιαίου περιοδικού «Άμυνα και Διπλωματία» και αρθρογράφος στην εφημερίδα «Δημοκρατία». Επικεφαλής της «Expansion», μιας ελληνικής εταιρίας με εξειδίκευση σε συμβάσεις των κλάδων άμυνας και ασφάλειας, καθώς και σε εκτιμήσεις επιχειρηματικού ρίσκου και ελέγχους due diligence στις χώρες της ΝΑ Μεσογείου σε συνεργασία με κορυφαία συμβουλευτική εταιρία των ΗΠΑ. Έχει εργαστεί ως σύμβουλος στο υπουργείο Εξωτερικών και ως συνεργάτης μελών του Κοινοβουλίου. Είναι συγγραφέας τριών βιβλίων για τα Βαλκάνια και ολοκληρώνει ένα νέο για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό.
Σχεδόν 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε παροχές ανακούφισης για τον COVID δόθηκαν σε μη επιλέξιμους αιτούντες
Σύμφωνα με την Υπηρεσία Εσόδων του Καναδά (CRA)
Σχεδόν 10 δισεκατομμύρια δολάρια πληρωμές βοήθειας για την πανδημία του κορωνοϊού στάλθηκαν σε μη επιλέξιμους αιτούντες και μέχρι σήμερα, λιγότερο από το 20% του ποσού έχει ανακτηθεί, όπως επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από μία έκθεση της Υπηρεσίας Εσόδων του Καναδά (CRA). Πιο αναλυτικά, σε μια σύντομη έκθεση που υποβλήθηκε στην εθνική οικονομική επιτροπή της Γερουσίας στις 14 Μαΐου, ο CRA αναλύει αυτό το συνολικό ποσό σε δύο κατηγορίες, υποδεικνύοντας ότι βασιζόταν σε 544.000 υποθέσεις που είχε ελέγξει η υπηρεσία μέχρι το τέλος του έτους 2023 ατόμων που έλαβαν οικονομική βοήθεια από προγράμματα, λόγω της πανδημίας COVID. «Όσον αφορά μεμονωμένα προγράμματα, ο CRA είχε ολοκληρώσει τις επιθεωρήσεις και μέχρι στιγμής είχε διαπιστώσει ότι οι πληρωμές 7,96 δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν ήταν επιλέξιμες (όλα τα ποσά από τις 31 Δεκεμβρίου 2023)», είπε η υπηρεσία στο γερουσιαστή Pierre Dalphond [φωτ.] στη σύντομη ενημέρωση. Αυτό το ποσό αναφέρεται στην εκτίμηση του CRA για το τι πρέπει να συλλεχθεί από άτομα για προγράμματα που σχετίζονται με τον COVID, είπε η CRA, σημειώνοντας ότι το σύνολο είναι περισσότερο από αυτό. «Από αυτά τα ποσά, 1,93 δισεκατομμύρια δολάρια ανακτήθηκαν, με αποτέλεσμα καθαρό ποσό 7,77 δισεκατομμυρίων δολαρίων», έγραψε ο CRA. Οι συνεχιζόμενοι έλεγχοι μέχρι το τέλος του 2024-25 «αναμφίβολα θα έχουν ως αποτέλεσμα την προσθήκη μη επιλέξιμων ποσών στο ανεξόφλητο χρέος που σχετίζεται με παροχές COVID-19», πρόσθεσε ο οργανισμός. Αυτό το ποσό των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν περιλαμβάνει παροχές που καταβάλλονται σε μη επιλέξιμες επιχειρήσεις. Από τις 31 Δεκεμβρίου 2023, οι αξιώσεις που σχετίζονται με επιχειρηματικά προγράμματα ανέρχονται σε 510 εκατομμύρια $, υπολόγισε ο CRA. Αυτό περιλαμβάνει 150 εκατομμύρια για την επιδότηση ενοικίου έκτακτης ανάγκης στον Καναδά και 360 εκατομμύρια δολάρια για την επιδότηση μισθών έκτακτης ανάγκης στον Καναδά.
«ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ» Το Κοινοβούλιο ενέκρινε το «Νόμο για τα οφέλη για την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης του Καναδά» το Μάρτιο του 2020, λίγο αφότου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κήρυξε την εξάπλωση του COVID-19 ως παγκόσμια πανδημία. Στη συνέχεια εισήχθησαν άλλα προγράμματα ανακούφισης, όπως το Επίδομα Ανάκτησης Καναδά (CRB), το Επίδομα Φροντίδας Ανάκτησης Καναδά (CRCB) και το Επίδομα Ασθένειας Ανάκαμψης Καναδά. Από αυτά τα προγράμματα, το Canada Emergency Response Benefit (CERB) έχει το μεγαλύτερο ποσό ανεξόφλητου χρέους (3,89 δισεκατομμύρια δολάρια) που οφείλονται από τους μη επιλέξιμους ενάγοντες, ακολουθούμενο από το CRB (2,55 δισεκατομμύρια δολάρια) και το CRCB (1,19 δισεκατομμύρια δολάρια) στις 31 Δεκεμβρίου 2023, σύμφωνα με το έγγραφο CRA. Το Σώμα είχε αρχικά προϋπολογισμό περίπου 24 δισεκατομμύρια δολάρια για το πρόγραμμα CERB, αλλά το πραγματικό κόστος ήταν υπέρ-τριπλάσιο από αυτό, φτάνοντας τα 81,6 δισεκατομμύρια δολάρια. Η απάντηση του CRA στον κ. Dalphond ακολούθησε ερωτήσεις του γερουσιαστή σχετικά με την ανάκτηση κεφαλαίων κατά τη διάρκεια ακρόασης στην εθνική οικονομική επιτροπή της Γερουσίας στις 30 Απριλίου. «Από τα 544.000 αρχεία που έχουν ελεγχθεί, πόσα έχουν λάβει ειδοποίηση για εκκρεμή αξίωση;» ρώτησε ο κύριος Ντάλφοντ. «Πόσα χρήματα έχετε συγκεντρώσει από αυτούς που τους ζητήθηκε να επιστρέψουν τα χρήματα;». «Το έργο συνεχίζεται», είπε ο Βοηθός Επίτροπος για τα έσοδα, Marc Lemieux, ο οποίος κατέθεσε ενώπιον της επιτροπής. «Δεν έχω ακριβή στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό των υποθέσεων που έχουν κριθεί μη επιλέξιμες. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι, μέχρι το Δεκέμβριο του 2023, υπολογίζαμε ότι χρειαζόταν να συγκεντρωθούν σχεδόν 8 δισεκατομμύρια δολάρια από άτομα για προγράμματα που σχετίζονται με τον COVID. Ο επίτροπος πρόσθεσε ότι η υπηρεσία του είχε στόχο να ελέγξει περίπου 875.000 άτομα που έλαβαν πληρωμές στο πλαίσιο αυτών των προγραμμάτων έκτακτης ανάγκης. Η ανάκτηση κεφαλαίων φαίνεται να είναι περίπλοκη, καθώς ο CRA είπε στην έγγραφη ενημέρωση της 14ης Μαΐου, ότι από τις 29 Δεκεμβρίου 2023 ο οργανισμός έχει λάβει περίπου 39.291 ατομικές πτωχεύσεις για φορολογούμενους που είχαν εισπράξει τις επιταγές για την αντιμετώπιση της πανδημίας
Οι νεότερες ηλικίες των ψηφοφόρων, οι αναποφάσιστοι σε συνδυασμό με την αποχή και η ολοένα δυσφορούσα «παραδοσιακή» εκλογική βάση της Ν.Δ. αποτελούν τις πιο σοβαρές νάρκες που έχει να αντιμετωπίσει ο Κ. Μητσοτάκης, ενώ απομένουν μόλις εννέα ημέρες για τις ευρωεκλογές. Επειδή είναι μάλιστα δύσκολα ανιχνεύσιμες νάρκες, στο εσωτερικό του Μεγάρου Μαξίμου μεγαλώνουν τις τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», η ανησυχία και το άγχος, για το πώς μπορεί να επηρεάσουν τελικά το αποτέλεσμα και για το ενδεχόμενο να χαλάσουν -εάν δεν γκρεμίσουν κιόλας- την προκατασκευαζόμενη «εκλογική νίκη»! Είναι -όπως λέγεται- χαρακτηριστικό, ότι οι ίδιες οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν μεγάλο προβάδισμα της Ν.Δ. δεν μπορούν να «αποκρυπτογραφήσουν» με επάρκεια τη συμπεριφορά αυτών των εκλογικών κοινών, ο ρόλος των οποίων προβλέπεται καθοριστικός για τους οριστικούς συσχετισμούς της κάλπης της 9ης Ιουνίου. Γι’ αυτό, όπως εξηγούν οι ειδικοί, το «κενό» επιχειρείται να καλυφθεί (ή και να συγκαλυφθεί) με το πολύ αυξημένο εύρος που δίνουν οι δημοσκοπικές εταιρίες για τα ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος. Ωστόσο, ενώ επικοινωνιακά αυτό, λόγω της μεγάλης απόστασης από τους υπολοίπους, δεν επηρεάζει την εικόνα της πρωτιάς, από πολιτικής πλευράς θα είναι «η μέρα με τη νύχτα» -κατά τη χαρακτηριστική έκφραση που ειπώθηκε- το ενδεχόμενο, αντί να πάρει η Ν.Δ. ποσοστό της τάξης του 33%, όπου έχει θέσει τον πήχη ο Κ. Μητσοτάκης, να κατρακυλήσει στα επίπεδα του 28%, που είναι -κατά τους δημοσκόπους- και το «κάτω άκρο» αυτή τη στιγμή για τις επιδόσεις της… Το πρόβλημα για τη Ν.Δ. στις νεότερες γενιές είναι διπλό: Πρώτον, γιατί ακόμη και τώρα είναι απροσδιόριστο το πόσοι από τους ψηφοφόρους αυτής της κατηγορίας θα προσέλθουν τελικά στις κάλπες. Δεύτερον, διότι ήδη το κυβερνών κόμμα στην κατηγορία αυτή «βουλιάζει» κυριολεκτικά. Σε όλες τις πρόσφατες έρευνες κοινής γνώμης διαπιστώνεται ότι στις ηλικίες 17-34 ετών η Ν.Δ. βρίσκεται στην τρίτη θέση, με ποσοστά που κινούνται μετά δυσκολίας στα επίπεδα του 15%. Αντίθετα, την πρωτιά στο εκλογικό αυτό κοινό την καταλαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ δεύτερο έρχεται το ΠΑΣΟΚ. Και αυτό δε στερείται της σχετικής σημασίας, αν ληφθεί υπόψη ότι πρόκειται για ένα κόμμα -και από πλευράς ηλικιακής διαστρωμάτωσης- γενικά «γηρασμένο», το οποίο καταφέρνει εντούτοις να ξεπεράσει αισθητά τη Ν.Δ. Η επαπειλούμενη ήττα για το κυβερνών κόμμα στον τομέα αυτόν γίνεται μεγαλύτερη, καθώς κατά τις εθνικές εκλογές του 2023 η Ν.Δ. είχε κυριαρχήσει και σ’ αυτήν την πληθυσμιακή ομάδα, όπως και σε όλες τις υπόλοιπες. Η στάση των νεότερων ψηφοφόρων αποδίδεται στην αποστροφή τους και για τον τρόπο διαχείρισης της εξουσίας, με την αλαζονεία, τις παρεκτροπές και το νεποτισμό από την κυβέρνηση (σε σειρά θεμάτων, με πιο αντιπροσωπευτικό την τραγωδία των Τεμπών), σε συνδυασμό με τη γενικότερη ανασφάλεια και αβεβαιότητα σε όλους τους τομείς που κυριαρχούν στους νέους ανθρώπους για το μέλλον. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι όλες οι εξαγγελίες και πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για τους νέους, είτε με στεγαστικά και άλλα προγράμματα είτε με διάφορα pass, αντιμετωπίζονται περισσότερο είτε ως «ψίχουλα» είτε ως προσπάθειες εξαγοράς, γυρίζοντας τελικά μπούμερανγκ και επιφέροντας το αντίθετο αποτέλεσμα. Επίσης, ειδικά στους 17άρηδες έχουν επιδράσει αρνητικά τα πρόσφατα μέτρα του υπουργείου Παιδείας για τα «ποινολόγια» στα σχολεία από την επόμενη χρονιά. Κι αυτό, σε συνδυασμό με το lifestyle του Στ. Κασσελάκη και το «πέρασμά» του στους νέους, απειλεί να διαμορφώσει τις τελευταίες εβδομάδες ένα μίνι ρεύμα στις εν λόγω κατηγορίες προς τον ΣΥΡΙΖΑ, επιτρέποντάς του να αναπληρώσει κατά ένα μέρος άλλες απώλειες ψηφοφόρων. Λίγες ημέρες πριν από τις κάλπες, σε υψηλά ποσοστά κυμαίνονται και οι «αναποφάσιστοι», η γενική κατηγορία των οποίων φτάνει στο 18-20%, δείχνοντας ότι κάλλιστα το εκλογικό σώμα μπορεί να αποδειχθεί κινούμενη άμμος. Μάλιστα, περίπου τέσσερις στους δέκα προέρχονται από τη Ν.Δ. Όμως, ενώ γίνεται το επικοινωνιακό κόλπο να επιχειρείται μια αναλογική κατανομή των αναποφάσιστων για να βγουν «υψηλότερα» τα τελικά ποσοστά και να δημιουργηθούν προκαταβολικά εντυπώσεις, αυτό απειλεί να αποδειχθεί η δεύτερη μεγάλη νάρκη στην οποία θα πατήσει η ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος. Άλλωστε, η προϊστορία δείχνει ότι σχεδόν ένας στους πέντε αναποφάσιστους ψηφοφόρους επιλέγει -για διάφορους λόγους- μικρότερα κόμματα, που κινούνται στη σφαίρα του 1%, ενώ ο χαρακτήρας των ευρωεκλογών ευνοεί έτσι περαιτέρω το κλίμα της χαλάρωσης. Μαζί με αυτό, είναι δεδομένη η παραδοχή της αδυναμίας των δημοσκόπων να προβλέψουν το ποσοστό συμμετοχής των ψηφοφόρων στις κάλπες. Μόνη «βεβαιότητα» που διατυπώνεται μέχρι στιγμής είναι ότι «η αποχή θα ξεπεράσει, κατά πάσα πιθανότητα, το 50% των εγγεγραμμένων». Παραμένει και τεχνικά δύσκολο, εξάλλου, να ανιχνευθεί με ακρίβεια ποιοι είναι εκείνοι οι οποίοι δε θα συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία. Η μεγάλη αποχή μπορεί να αποδεχθεί, παρά την κατάρρευση σε απόλυτο αριθμό ψήφων, «σωσίβιο» σωτηρίας για το ποσοστό της Ν.Δ. αλλά αυτό υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι και τα κόμματα της αντιπολίτευσης δε θα καταφέρουν, αφενός, να αυξήσουν τη δική τους συσπείρωση και, αφετέρου, να προσελκύσουν προς την πλευρά τούς δυσαρεστημένους από την κυβέρνηση ψηφοφόρους. Σε κάθε περίπτωση, η απέλπιδα προσπάθεια του κ. Μητσοτάκη και του επιτελείου του σε αυτές τις τελευταίες εννέα ημέρες θα είναι να «φρενάρουν» το «γαλάζιο» θυμό και τη δυσαρέσκεια, προτιμώντας να λάβουν το (διαχειρίσιμο) «μήνυμα» διά της μη συμμετοχής από το (καταδικαστικό) «μαύρισμα» στην κάλπη. Αυτό έχει να κάνει, κυρίως, με τις διαρροές μεγάλων τμημάτων της παραδοσιακής εκλογικής βάσης της Ν.Δ. που μετεωρίζονται, ακόμη και ενδεχομένως έως την τελευταία στιγμή, μεταξύ της αποχής και της μετατόπισης προς άλλα κόμματα, προς τα δεξιά. Η προοπτική να κινηθεί ο χώρος αυτός με συνολική τάση ακόμη και προς το 20% αποτελεί μια δεύτερη σοβαρή παράμετρο ανησυχίας για την ηγεσία της Ν.Δ., η οποία, παρά τον κατακερματισμό, θα έχει να αντιμετωπίσει την επόμενη ημέρα ένα εντελώς νέο πολιτικό τοπίο, με ισχυρότατη πίεση από τα δεξιά και με ορίζοντα τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, οι οποίες ενδέχεται να διεξαχθούν και νωρίτερα από τη λήξη της τετραετίας.
Η αμερικανική οικονομία ποτέ δεν ήταν σε τόσο περίπλοκη κατάσταση: Τα καλά, τα κακά και τα πολύ άσχημα
Το ποσοστό των υπολοίπων πιστωτικών καρτών με σοβαρές καθυστερήσεις πληρωμών ανέβηκε στο υψηλότερο επίπεδο από το 2012
Η αμερικανική οικονομία εκπέμπει περίεργες δονήσεις αυτή την περίοδο. Υπάρχουν εκατομμύρια θέσεις εργασίας και το ποσοστό ανεργίας είναι χαμηλό. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν τόσο χαμηλό για ένα τεράστιο χρονικό διάστημα εδώ και δεκαετίες. Θα σκεφτόσαστε ότι αυτό θα σήμαινε ότι η αμερικανική οικονομία πορεύεται εξαιρετικά, καθώς οι περίοδοι χαμηλής ανεργίας συνδέονται γενικά με υψηλότερα ποσοστά οικονομικής ευημερίας.
Αλλά υπάρχει μια σειρά από «κόκκινες σημαίες» αυτή τη στιγμή – όπως ένα μεγάλο και αυξανόμενο μερίδιο ανθρώπων, ιδιαίτερα οι της Gen Z, που αναλαμβάνουν πολύ υψηλά επίπεδα χρέους πιστωτικών καρτών προκειμένου να καλύπτουν τις δαπάνες τους, ενώ οι δανειστές έχουν σταματήσει να τους δανείζουν περισσότερα χρήματα.
«Δε θα έδινα στην αμερικανική οικονομία μια καθαρή κατάσταση υγείας», είπε ο Gregory Daco, επικεφαλής οικονομολόγος της EY. «Φαίνεται στιβαρή, αλλά υπάρχουν θύλακες ανησυχίας».
Αλλά ενώ η κατάσταση της οικονομίας έχει τους οικονομολόγους να είναι αρκετά μετρημένοι στις εκτιμήσεις τους, οι υποψήφιοι για την αμερικανική προεδρία βλέπουν το ζήτημα με πιο δυαδικούς όρους. Για παράδειγμα, ο Πρόεδρος Joe Biden λέει στους ψηφοφόρους ότι η οικονομία ανθεί και ότι δεν τα πήγαινε ποτέ καλύτερα – παρόλο που, όπως λέει συχνά, υπάρχει ακόμα δουλειά να γίνει. Ωστόσο, από τη σκοπιά του πρώην προέδρου Donald Trump, «η οικονομία καταρρέει» και βρίσκεται σε πλήρη αταξία, όπως είπε σε πρόσφατη προεκλογική συγκέντρωση στο Wisconsin. Ποια είναι όμως η αλήθεια;
Εάν είστε ήδη αισιόδοξοι για την τρέχουσα κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας, θα νιώσετε ακόμα καλύτερα, αναλύοντας ορισμένα από τα πιο πρόσφατα δεδομένα της αγοράς εργασίας. Επί του παρόντος, υπάρχουν 8,5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Ο αριθμός αυτός υπερβαίνει εκείνον των θέσεων εργασίας πριν από την πανδημία κατά 1,5 εκατομμύριο. Εν τω μεταξύ, υπάρχουν 6,5 εκατομμύρια άνεργοι. Αυτό -επίσης- σημαίνει ότι υπάρχουν περισσότερες από μία θέσεις εργασίας ανά άτομο που αναζητά εργασία. Στη δεκαετία που προηγήθηκε της πανδημίας, η αναλογία αυτή ήταν 0,6 κατά μέσο όρο, υποδηλώνοντας ότι υπήρχαν περισσότερα άτομα που αναζητούσαν εργασία από τον αριθμό των θέσεων εργασίας.
Οι μέσες ωριαίες αποδοχές των Αμερικανών είναι 22% υψηλότερες από ό,τι πριν από την πανδημία, σύμφωνα με τα στοιχεία του Γραφείου Στατιστικής Εργασίας. Αν και οι αυξήσεις των μισθών έχουν επιβραδυνθεί, αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό σε σχέση με τις τιμές.
Αυτά είναι καλά νέα για τους καταναλωτές, καθώς σημαίνει ότι το εισόδημά τους αυξάνεται περαιτέρω.
Όμως, αν και ο πληθωρισμός έχει μειωθεί σημαντικά από την κορύφωσή του το καλοκαίρι του 2022, η περαιτέρω πρόοδος προς το στόχο του 2% της Federal Reserve φαίνεται ότι θα είναι μια μακρά διαδικασία.
Αυτή η πορεία έχει αιφνιδιάσει πολλούς αξιωματούχους της Fed, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνήτη Christopher Waller που πίστευε ότι η οικονομία θα ήταν σε καλή θέση για τη μείωση των επιτοκίων μέχρι τώρα. «Ωστόσο, οι πρώτοι τρεις μήνες του 2024 έριξαν κρύο νερό σε αυτή την προοπτική, καθώς τα δεδομένα τόσο για τον πληθωρισμό όσο και για την οικονομική δραστηριότητα ήταν πολύ πιο καυτά από ό,τι αναμενόταν», δήλωσε ο Waller σε ομιλία του την Τρίτη 21/5.
Ωστόσο, είπε ότι τα στοιχεία του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του Απριλίου, τα οποία έδειξαν ότι τα επίπεδα πληθωρισμού μειώθηκαν ελαφρά, ήταν μια «καλοδεχούμενη ανακούφιση».
«Αν εξακολουθούσα να ήμουν καθηγητής και έπρεπε να δώσω ένα βαθμό σε αυτήν την έκθεση πληθωρισμού, θα ήταν C+ – δηλαδή, δεν ήταν μια αποτυχία αλλά ούτε και κάτι το εντυπωσιακό», πρόσθεσε. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, οι καταναλωτές πιστεύουν ότι ο πληθωρισμός θα κινηθεί υψηλότερα το επόμενο έτος, σύμφωνα με δύο έρευνες που παρακολουθούν στενά οι αξιωματούχοι της Fed. Δεδομένου ότι οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό μπορούν να ελέγξουν αποτελεσματικά το ρυθμό των αυξήσεων των τιμών, οι επιχειρήσεις λαμβάνουν αυτές τις εκτιμήσεις υπόψη κατά την τιμολόγηση αγαθών και υπηρεσιών. Αυτό μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε υψηλότερες τιμές.
Ωστόσο, μια πρόωρη ανάγνωση των δαπανών λιανικής για τον Απρίλιο, δείχνει ότι ήταν πολύ πιο αδύναμη από το αναμενόμενο, καθώς οι καταναλωτές περιόρισαν τις δαπάνες τους. Αυτό είναι καλό, με την έννοια ότι δε δίνει στους λιανοπωλητές τη δυνατότητα να μεταφέρουν υψηλότερες τιμές στους καταναλωτές εάν δεν είναι πρόθυμοι να τις αποδεχθούν, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Όμως, δεδομένου ότι οι καταναλωτικές δαπάνες είναι ένας από τους μεγαλύτερους μοχλούς της αμερικανικής οικονομίας, ένα κακό καταναλωτικό κλίμα μπορεί επίσης να έχει αρνητικές επιπτώσεις.
«Σίγουρα οι καταναλωτές δείχνουν να αντέχουν ακόμη, αλλά μέρος της όποιας αδυναμίας τους πιθανότατα να οφείλεται στη μείωση της δύναμης τούς προηγούμενους μήνες», δήλωσε στο CNN ο David Alcaly, επικεφαλής μακροοικονομικής στρατηγικής της Lazard.
Ο Daco είπε ότι βλέπει την αναφορά λιανικών πωλήσεων ως ένδειξη ότι οι καταναλωτές είναι «λίγο πιο προσεκτικοί, αλλά δεν περιορίζονται». Ωστόσο, αν οι δαπάνες αρχίσουν να επιβραδύνουν πολύ περισσότερο, αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την οικονομία, είπε.
Το μεγαλύτερο «κόκκινο φως» που αναβοσβήνει στην αμερικανική οικονομία αυτή τη στιγμή είναι το επίπεδο του χρέους που σηκώνουν οι άνθρωποι. Ένας λόγος για τον οποίο οι καταναλωτικές δαπάνες έχουν διατηρηθεί τόσο καλά ενόψει του υψηλότερου από τον επιθυμητό πληθωρισμό σε συνδυασμό με τα υψηλότερα επιτόκια σε περισσότερες από δύο δεκαετίες, είναι ότι οι καταναλωτές δεν ξοδεύουν απαραίτητα σύμφωνα με τις δυνατότητές τους.
Οι οικονομίες που συσσωρεύτηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας έχουν σχεδόν εξατμιστεί, οδηγώντας σε πολύ περισσότερες αγορές με πιστωτικές κάρτες που δεν αποπληρώνονται στην ώρα τους. Αυτό, σε συνδυασμό με τη σταδιακή ψύξη της αγοράς εργασίας – η οποία μειώνει τη μόχλευση των εργαζομένων – αναγκάζει ορισμένα νοικοκυριά να συσσωρεύουν περισσότερα χρέη και να πέφτουν σε σοβαρή παραβατικότητα, δηλαδή 90+ ημέρες καθυστέρηση στις πληρωμές.
Πρόσφατα στοιχεία της Fed της Νέας Υόρκης έδειξαν ότι το ποσοστό των υπολοίπων πιστωτικών καρτών σε σοβαρές παραβάσεις ανέβηκε στο υψηλότερο επίπεδο από το 2012.
«Τα αυξανόμενα επίπεδα καταναλωτικού χρέους και ποσοστών παραβατικότητας, εάν συνεχιστούν, δεν είναι μόνο μεμονωμένα προβλήματα. Θα μπορούσαν να έχουν μακροοικονομικές επιπτώσεις που απαιτούν προσοχή από τους υπεύθυνους χάραξης οικονομικής πολιτικής», έγραψε σε πρόσφατο σημείωμα ο Sung Won Sohn, καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Loyola Marymount και επικεφαλής οικονομολόγος του SS Economics. «Καθώς περισσότερα έσοδα κατευθύνονται προς την αποπληρωμή του χρέους, οι καταναλωτές έχουν λιγότερο διαθέσιμο εισόδημα για άλλες αγορές».
Οι αυξανόμενες καθυστερήσεις πιθανότατα θα αναγκάσουν τις τράπεζες και άλλους δανειστές να δανείζουν λιγότερα χρήματα σε δανειολήπτες που θεωρούνται πιο επικίνδυνοι ή αναγκάζοντας τους δανειστές να χρεώνουν ακόμη υψηλότερα επιτόκια, είπε. Τελικά, αυτές οι συνδυασμένες επιπτώσεις «μπορούν να συμβάλουν σε μια ευρύτερη οικονομική επιβράδυνση – ή ακόμα και σε ύφεση».
Η «εχθρική» πολιτική της Κυβέρνησης Legault στα αγγλόφωνα πανεπιστήμια τα υποχρεώνει σε περικοπές
Το Concordia μειώνει τον προϋπολογισμό κατά 36 εκ.$ • Λιγότερη χρηματοδότηση στα αγγλόφωνα πανεπιστήμια, αύξηση στα γαλλόφωνα…
Το Πανεπιστήμιο Concordia αναφέρει ότι οι εγγραφές θα μειωθούν κατά σχεδόν 1.200 φοιτητές και θα λάβει 4% λιγότερο σε κρατική χρηματοδότηση αυτό το φθινόπωρο, παρόλο που επιδοτεί γαλλικά πανεπιστήμια! Ο πρόεδρος του Concordia, Graham Carr, παρείχε τη ζοφερή οικονομική ενημέρωση σε ένα μήνυμα προς την πανεπιστημιακή κοινότητα την περασμένη εβδομάδα.
«Ξέρω ότι είμαστε όλοι εξαντλημένοι και απογοητευμένοι από την ατελείωτη σειρά περικοπών και συμπιέσεων», είπε. «Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η κυβέρνηση του Κεμπέκ δεν εργάζεται για να μας βοηθήσει. Επομένως, είναι στο χέρι μας να σπάσουμε τον κύκλο του ελλείμματος και να προχωρήσουμε».
Η είδηση έρχεται εβδομάδες αφότου ο οίκος αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Moody’s υποβάθμισε το πανεπιστήμιο, λέγοντας ότι οι αλλαγές στην πολιτική του Κεμπέκ «θα επηρεάσουν ουσιαστικά αρνητικά τη ζήτηση και τα έσοδα των φοιτητών του Concordia».
Το Concordia θα έχει 29.120 μαθητές το 2024-25, μια πτώση 1.191 μαθητών. Η πτώση 3,9% είναι η μεγαλύτερη από την ίδρυση του πανεπιστημίου πριν από 50 χρόνια. Όλες οι κατηγορίες παρουσίασαν μειώσεις, συμπεριλαμβανομένων μαθητών από τον υπόλοιπο Καναδά (560), άλλες χώρες (419) και το Κεμπέκ (212). Το πανεπιστήμιο προέβλεψε πτώση στις εγγραφές αφού το Κεμπέκ επέβαλε αύξηση των διδάκτρων κατά 33% σε φοιτητές εκτός επαρχίας που φοιτούν σε αγγλικά πανεπιστήμια και προκάλεσε σύγχυση σχετικά με τα δίδακτρα για τους ξένους φοιτητές.
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
Ο Καρ είπε ότι το Concordia «χάνει το 4% της κρατικής μας χρηματοδότησης ενώ επιδοτεί τα γαλλόφωνα πανεπιστήμια ύψους δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων». Είπε ότι «χωρίς διαβούλευση, η κυβέρνηση του Κεμπέκ αποφάσισε να αναδιανείμει σημαντικά ποσά χρηματοδότησης στον προϋπολογισμό του Ανώτατου Υπουργείου Enseignement προς όφελος των γαλλόφωνων πανεπιστημίων και με κόστος για το Concordia.
«Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση θα αναδιανείμει περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια σε κεφάλαια που ανακτήθηκαν από πανεπιστήμια και δίδακτρα φοιτητών σε όλο το δίκτυο, με 76 εκατομμύρια δολάρια ή το 19% αυτού του συνόλου να λαμβάνονται από το Concordia. Αν και θα λάβουμε κάποιες κρατικές επιχορηγήσεις για απελευθερωμένους διεθνείς φοιτητές, το Concordia είναι το πανεπιστήμιο που πλήττεται περισσότερο από τις πολιτικές της κυβέρνησης», σημείωσε ο Καρ.
Σε ξεχωριστό σημείωμα προς την κοινότητα, ο Denis Cossette, οικονομικός διευθυντής του Concordia και η Anne Whitelaw, η καθηγήτρια του πανεπιστημίου, ανέφεραν ότι τα αγγλικά πανεπιστήμια είναι ξεκάθαρα οι χαμένοι στην ανακατανομή 400 εκατομμυρίων δολαρίων του Κεμπέκ. Εν τω μεταξύ, «τα γαλλόφωνα πανεπιστήμια θα επωφεληθούν από επιπλέον χρηματοδότηση 116 εκατομμυρίων δολαρίων», δήλωσαν οι Cossette και Whitelaw. «Επίσης, τα αγγλόφωνα πανεπιστήμια δε θα έχουν πλέον πρόσβαση σε κεφάλαια για την πρόσληψη και την ενσωμάτωση ξένων φοιτητών, κάτι που αντιπροσωπεύει απώλεια 8,5 εκατομμυρίων δολαρίων για το Concordia».
Το Concordia αναμένει έσοδα 630 εκατομμυρίων δολαρίων το 2024-25. Λέει ότι το 52% του προϋπολογισμού του προέρχεται από την κυβέρνηση του Κεμπέκ, πολύ κάτω από το μέσο όρο στο πανεπιστημιακό δίκτυο της επαρχίας που είναι 69%.
Η κυβέρνηση Legault έχει παραπονεθεί ότι μιλιούνται υπερβολικά αγγλικά στους δρόμους του Μόντρεαλ, με τους μη γαλλόφωνους φοιτητές να ευθύνονται εν μέρει.
ΕΛΛΕΙΜΜΑ
Το Concordia «βρίσκεται σε ελλειμματική θέση από τότε που βγήκε από την πανδημία, λόγω της μείωσης των εγγραφών, του πληθωρισμού και του αυξανόμενου κόστους μισθών και υπηρεσιών που απαιτούνται για τη λειτουργία του πανεπιστημίου», είπε ο Carr.
Το 2023, το πανεπιστήμιο μείωσε τις συνολικές δαπάνες κατά 7,8% για να μειώσει το έλλειμμά του, σχεδιάζοντας να επιστρέψει σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό έως το 2028-29. Το Concordia τελείωσε το 2023-24 με έλλειμμα 30,9 εκατομμυρίων δολαρίων και τώρα αντιμετωπίζει πρόσθετες προκλήσεις.
«Η μείωση του αριθμού των φοιτητών, οι αυξήσεις μισθών και ο πληθωρισμός, θα προσθέσουν επιπλέον 20,8 εκατομμύρια δολάρια στα έξοδά μας», δήλωσαν οι Cossette και Whitelaw. Επίσης, «το νέο πλαίσιο διδάκτρων δημιουργεί πρόσθετο αρνητικό αντίκτυπο περίπου 15 εκατομμυρίων δολαρίων».
Το 2024-2025, ο στόχος του ελλείμματος του Concordia είναι 34,5 εκατομμύρια δολάρια. Αλλά για να το πετύχει αυτό, το ίδρυμα πρέπει «να επιτύχει 35,8 εκατομμύρια δολάρια σε μειώσεις κόστους».
Οι μισθοί και τα επιδόματα αντιπροσωπεύουν λίγο περισσότερο από το 70% του προϋπολογισμού του Concordia. Ο Καρ είπε ότι θα συναντηθεί με «συνδικάτο, διευθυντές και την κοινότητα» τις επόμενες εβδομάδες.
Το Concordia θα διατηρήσει το πάγωμα των προσλήψεών του και «εξετάζει τις προσφορές μαθημάτων και προγραμμάτων», δήλωσαν οι Cossette και Whitelaw. «Εξερευνούμε επίσης ευκαιρίες για αύξηση των εσόδων μέσω της δημιουργίας νέων προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης και στρατηγικών συνεργασιών με άλλα πανεπιστήμια».
Το Concordia «εξετάζει επίσης τη χρήση του χώρου στην πανεπιστημιούπολη για να επαναχρησιμοποιήσει χώρους γραφείων που χρησιμοποιούνται ελάχιστα και να μειώσει τις υπάρχουσες πιέσεις διαχείρισης χώρου στις πανεπιστημιουπόλεις μας».
ΒΙΩΣΙΜΟ ΜΕΛΛΟΝ
«Μεσοπρόθεσμα έως μακροπρόθεσμα, πρέπει να προσδιορίσουμε πώς φαίνεται ένα πραγματικά βιώσιμο μέλλον για το πανεπιστήμιό μας», είπε ο Carr. «Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε νέες στρατηγικές και πρακτικές που μπορούν να αντέξουν καλύτερα τις ιδιοτροπίες της πολιτικής του Κεμπέκ και τις διεθνείς τάσεις στρατολόγησης».
Είπε: «Η μοναδική θέση του Concordia στο Κεμπέκ είναι τόσο ισχυρή και πειστική όσο ποτέ. Προσφέρουμε καινοτόμα προγράμματα, διεξάγουμε έρευνα υψηλού αντίκτυπου και είμαστε ηγέτες στις τέχνες, τον πολιτισμό και την καινοτομία».
Σημείωσε ότι η Times Higher Education κατέταξε πρόσφατα το Concordia ως το 80ο καλύτερο «νεανικό πανεπιστήμιο». Είναι η πρώτη φορά που το πανεπιστήμιο περιλαμβάνεται στα 100 καλύτερα.
Το Φεβρουάριο, τα πανεπιστήμια Concordia και McGill υπέβαλαν χωριστές αγωγές, ζητώντας από τα δικαστήρια να ακυρώσουν τις αλλαγές στα δίδακτρα του Κεμπέκ. Υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση ενεργεί παράνομα, παραβιάζοντας τους χάρτες δικαιωμάτων του Καναδά και του Κεμπέκ.
«Ήταν η αδικία της προσέγγισης της κυβέρνησης για τη χρηματοδότηση αγγλόφωνων πανεπιστημίων που μας οδήγησε να ξεκινήσουμε τη νομική πρόκληση για την υπεράσπιση του Concordia», είπε ο Carr.
«Αναπόφευκτα, θα χρειαστεί χρόνος για να περάσει η αγωγή στα δικαστήρια. Εν τω μεταξύ, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να αντιμετωπίσουμε τις πραγματικότητες μας, να ελέγξουμε το έλλειμμά μας και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να χαράξουμε μια νέα πορεία επιτυχίας».
Ο κόσμος, όπως τον ξέραμε, αλλάζει με γοργούς ρυθμούς και τρόπους που ξαφνιάζουν. Η τεχνολογία που προήλθε από την έκρηξη της γνώσης της δεκαετίας του 1960 έχει φέρει παγκοσμίως κοινωνική και βιομηχανική επανάσταση.
Οι επιστήμονες, οι επιχειρηματίες, οι εκπαιδευτικοί και οι πολιτικοί, λειτουργούν με την πεποίθηση ότι με τη γνώση και τους διαθέσιμους πόρους η ανθρωπότητα θα μπορούσε να λύση όλα τα προβλήματα. Ωστόσο, με όλες τις προόδους που έγιναν έχουμε σήμερα μεγαλύτερα δεινά. Η απειλή ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος εξακολουθεί να υπάρχει, η τρομοκρατία και η βία συνεχίζονται, οι εθνοτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις αποτελούν παντού κάθε μορφής διανθρώπινης συμβίωσης, τα ήθη συνεχίζουν να εκφυλίζονται με ταχείς ρυθμούς…
Η σύγχρονη οικογένεια μοιάζει με πλοίο έτοιμο να ναυαγήσει. Τα αλλεπάλληλα διαζύγια, η ελεύθερη συμβίωση, οι γάμοι και οι τεκνοθεσίες ομοφυλοφίλων, η κατάργηση των φύλων και η κουλτούρα της άρνησης πλεονάζουν, στον υποτιθέμενο «ελεύθερο κόσμο». Σε όλα αυτά που συμβαίνουν, δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε και την αρνητική επίδραση των φεμινιστικών κινημάτων.
Σύμφωνα με μελέτες κοινωνιολόγων, ικανό μέρος της κατηγορίας αυτής των γυναικών ευθύνεται για την κοινωνική παρακμή που βιώνουμε. Ψευτοφεμινίστριες δε χάνουν την ευκαιρία να λογοκρίνουν οτιδήποτε με το οποίο διαφωνούν. Η αντρική ενέργεια, αποφασιστικότητα και δράση θεωρείται επιθετική συμπεριφορά… Μία συνήθης πρακτική του φεμινισμού που περιλαμβάνει ως ρητορική μίσους μόνο οτιδήποτε αντικρούει τη φεμινιστική ατζέντα. Η ρητορική μίσους για τους άντρες είναι καθημερινό φαινόμενο. Επί δεκαετίες διδάσκεται σε πανεπιστήμια και ολόκληρες καμπάνιες κατά της «τοξικής αρρενωπότητας» χρηματοδοτούνται από σοβαρούς οργανισμούς, για να μας εξηγήσουν πως η φύση του άντρα είναι άγρια και εγκληματική…
Τα τελευταία χρόνια φεμινιστικά βιβλία και άρθρα υπερασπίζονται τη μισανδρία ως μέσο ώστε να δημιουργηθεί χώρος για την αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικών. Με λίγα λόγια, η απροκάλυπτη μισανδρία διαφημίζεται ως δικαίωμα. Πλασματικές ιστορίες κατακλύζουν καθημερινά τα «φιλόξενα» κοινωνικά δίκτυα με αναρτήσεις φεμινιστριών να περιγράφουν φανταστικές παρενοχλήσεις και βιασμούς αντρών εις βάρος τους, που συνέβησαν μάλιστα πριν δεκαετίες…
Αποτέλεσμα: καριέρες επώνυμων να καταστρέφονται και αθώοι να τραβιούνται στα δικαστήρια να αποδείξουν την αθωότητα τους. Ο «νοθευμένος» φεμινισμός και τα ακραία MeToo κινήματα, δε χάνουν ευκαιρία να μας ρητορεύουν πως είναι σωστό να μισούμε τους άντρες… Υπάρχει ωστόσο και ο γνήσιος φεμινισμός που έχει να κάνει με τα δίκαια αιτήματα των γυναικών. Με την ισότητα, όχι την ανωτερότητα ή το μίσος προς τους άντρες.
Σύμφωνα με το χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων, η ισότητα γυναικών και αντρών πρέπει να εξασφαλίζεται σε όλους τους τομείς, μεταξύ άλλων στην απασχόληση, την εργασία και τις αποδοχές. Οι άντρες και οι γυναίκες έχουν ίδια δικαιώματα στη ζωή και αυτό σημαίνει να αντιμετωπίζουν μαζί τις δυσκολίες στην οικογένεια και να προσφέρουν το ίδιο στην κοινωνία.
Η διάσημη Αμερικανίδα συγγραφέας Sally Kempton έχει πει: «Έγινα φεμινίστρια σαν εναλλακτική λύση στο να γίνω μαζοχίστρια…».
