Εάν το παρελθόν αποτελεί ένδειξη του μέλλοντος, οι πιθανότητες είναι ελάχιστες, ότι το Κεμπέκ θα δει χιλιάδες επαγγελματίες νοσηλευτές να έρχονται, για να σώσουν το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Ο φιλελεύθερος κριτικός υγείας André Fortin καλεί την κυβέρνηση να δράσει γρήγορα, για να αναλύσει την αποτυχία του προγράμματος στρατολόγησης αλλοδαπών και να διορθώσει τις αδυναμίες του. «Δεν μπορούμε να κάνουμε τα ίδια λάθη για δεύτερη φορά», προειδοποίησε.

Από τις 17 Δεκεμβρίου, υπήρχε έλλειψη 3.871 τεχνικών νοσηλευτών και κλινικών νοσηλευτών στο δίκτυο του Κεμπέκ, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας. Επιπλέον, υπάρχουν επιπλέον 1.708 επικουρικές νοσοκόμες που αναζητούνται για να καλυφθούν συνολικά 5.500 θέσεις.

Μεταξύ των λύσεων που προτείνει ο υπουργός Υγείας, Christian Dubé, είναι οι προσλήψεις διεθνώς. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία που έλαβε ο Καναδικός Τύπος μέσω του νόμου σχετικά με την πρόσβαση σε έγγραφα που κατέχουν δημόσιοι φορείς, το Κεμπέκ κατάφερε να προσελκύσει μεταξύ 359 και 399 νοσηλευτές ετησίως τα τελευταία πέντε χρόνια.

Κατά την περίοδο από την 1^η Σεπτεμβρίου έως τις 20 Ιανουαρίου, συνολικά 145 νοσηλευτές πείστηκαν από την υπηρεσία Recrutement Santé Québec, αποστολή της οποίας είναι να διευκολύνει «την πρόσληψη, την υποδοχή και την ένταξη επαγγελματιών υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών που έχουν αποφοιτήσει εκτός Καναδά και μιλούν άπταιστα γαλλικά».

Αυτές οι μερικές εκατοντάδες επαγγελματίες φροντίδας προέρχονται κυρίως από τη Γαλλία αλλά και από το Βέλγιο, το Μαρόκο, το Καμερούν, την Τυνησία, το Λίβανο και το Μπενίν.

Μόλις προσληφθούν αυτές οι νοσοκόμες, το ερώτημα είναι πώς θα τις κρατήσουμε. Η ομοσπονδία επαγγελματικών συνδικάτων υγείας του Κεμπέκ (FIQ) πιστεύει ότι αυτό δεν είναι καθόλου εγγυημένο. «Δεν μπορούμε να ψάξουμε για νοσηλευτές διεθνώς και να τους φέρουμε εδώ υπό τις παρούσες συνθήκες», είπε η πρόεδρος της FIQ Julie Bouchard, αναφέροντας ζητήματα όπως ο φόρτος εργασίας, οι υποχρεωτικές υπερωρίες και οι αναλογίες ασθενών που «δεν έχουν νόημα». Σύμφωνα με αυτήν, η κυβέρνηση πρέπει να κάνει σωστά τα επόμενα βήματα.

«Θα βελτιώσουμε τις συνθήκες εργασίας, θα σταθεροποιήσουμε τις ομάδες φροντίδας, θα εισαγάγουμε νόμο για τις αναλογίες, θα σχεδιάσουμε το εργατικό δυναμικό και μετά θα ξέρουμε ακριβώς πόσοι νοσηλευτές λείπουν και πόσους μπορούμε να προσλάβουμε από το εξωτερικό για να βρούμε και να επιστρέψουμε στην ομαλότητα στο Κεμπέκ», είπε η Bouchard, η οποία μιλάει για περίπου 80.000 νοσηλευτές, βοηθούς νοσηλευτές, αναπνευστικούς θεραπευτές και κλινικούς αιμάτωσης.

Ο Sylvain Brousseau, πρόεδρος της Canadian Nurses Association (CNA), συμφωνεί: «Το να πηγαίνεις να αναζητάς ανθρώπους στο εξωτερικό δεν είναι η λύση γιατί ούτε αυτοί μένουν», είπε.

«Θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί; Είναι το εργασιακό περιβάλλον που απαιτεί μια ριζική αλλαγή για να γίνει πιο ανθρώπινο», είπε ο Brousseau, ο οποίος είναι επίσης επιστημονικός συνεργάτης στο Centre intégré de santé et des services sociaux de l’Outaouais και τακτικός ερευνητής στο Ινστιτούτο Γνώσης του Νοσοκομείου Montfort στην Οτάβα.

Είτε πρόκειται για μετανάστες είτε με καταγωγή από το Κεμπέκ, οι νοσοκόμες επιδιώκουν όλοι να βελτιώσουν τη θέση τους.

Το γραφείο του Dubé υποστηρίζει, ότι «οι διεθνείς προσλήψεις είναι μια από τις λύσεις για την εξεύρεση περισσότερου προσωπικού στο δίκτυο υγείας μας» και υπόσχεται να συνεχίσει τις προσπάθειές του προς αυτή την κατεύθυνση. Ο υπουργός είπε επίσης ότι σκοπεύει να κάνει το δίκτυο υγείας «εργοδότη της επιλογής».

Για τον Bouchard, η συνταγή είναι αρκετά απλή. «Το έργο των νοσηλευτών πρέπει να επαναξιολογηθεί. Εάν βελτιώσουμε σημαντικά τις συνθήκες εργασίας τους με καλύτερους μισθούς, τότε θα δημιουργήσουμε ένα εκκρεμές και τότε η κυβέρνηση θα μπορεί να πει ότι έχει γίνει εργοδότης επιλογής», είπε ο πρόεδρος της FIQ.

Ο κριτικός υγείας του Québec Solidaire, Vincent Marissal, πιστεύει επίσης ότι οι τρέχουσες συνθήκες εργασίας κινδυνεύουν να τρομάξουν τους πιθανούς υποψηφίους. «Εάν είστε νοσοκόμα από τη Σενεγάλη ή τη Γαλλία και κάνετε μια μικρή αναζήτηση στο Google (με τις λέξεις) «υγεία», «Κεμπέκ» και «νοσοκομεία», θα ανησυχήσετε ή ακόμα και θα τρομάξετε με τα νέα που θα βγουν» είπε.

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Το Φεβρουάριο του 2022, ο τότε υπουργός Μετανάστευσης, Jean Boulet, μαζί με τον Dubé, ανακοίνωσαν μια επένδυση 65 εκατομμυρίων δολαρίων σε δύο χρόνια για να βρουν 1.000 νοσοκόμες διεθνώς. Η πρωτοβουλία φαίνεται ελπιδοφόρα μέχρι στιγμής, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας. Αναφέρεται ότι 1.533 υποψήφιοι έχουν προσελκυσθεί στο επάγγελμα. Ωστόσο, πρέπει πρώτα να «ολοκληρώσουν την πρόσθετη εκπαίδευση που ορίζεται από το Ordre des infirmières et infirmiers du Québec (OIIQ)» και να περάσουν τις εισαγωγικές εξετάσεις στο επάγγελμα, για να αποκτήσουν το δικαίωμά τους στην άσκηση.

Για το OIIQ, ο πρόεδρος Luc Mathieu είπε ότι η διαδικασία αναγνώρισης των ικανοτήτων έχει βελτιωθεί σημαντικά, ως αποτέλεσμα της συνεργασίας που αναπτύχθηκε με το Υπουργείο Μετανάστευσης, Γαλλικής γλώσσας και Ένταξης.

Σύμφωνα με τον Mathieu, ορισμένες λιγότερο εύπορες χώρες, που έχουν επίσης έλλειψη νοσοκόμων, προσπαθούν να επιβραδύνουν την έξοδο των επαγγελματιών τους, αρνούμενοι να παράσχουν ορισμένα έγγραφα ή τραβώντας το φάκελο.

Ο Brousseau εγείρει το ηθικό πρόβλημα της ληστείας των ήδη αποδυναμωμένων κρατών: «Δεν έχω πρόβλημα με τους ανθρώπους να έρχονται με τη δική τους ελεύθερη βούληση, αλλά έχω πρόβλημα με τους ανθρώπους που στερούν πόρους από χώρες όπου υπάρχει έλλειψη», είπε.

Από μια πολύ προσγειωμένη σκοπιά, ο Bouchard επεσήμανε επίσης, ότι το Κεμπέκ μπορεί να μην είναι έτοιμο να υποδεχθεί μεγάλο αριθμό νέων αφίξεων επειδή η λέξη «έλλειψη» δε σημαίνει μόνο εργασία, αλλά και στέγαση και παιδική φροντίδα.

© The Canadian Press, CTV News, FIQ

Από τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς που σχετίζονται με την πανδημία έως τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η ταξιδιωτική βιομηχανία του Καναδά έχει αντιμετωπίσει μια άνευ προηγουμένου ποσότητα αβεβαιότητας τον τελευταίο καιρό. Και τώρα, καθώς η ζήτηση για ταξίδια έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2019, οι αεροπορικές εταιρείες οδηγούνται στην επόμενη αναταραχή τους: έλλειψη ειδικευμένων πιλότων.

Σύμφωνα με το Transport Canada, σε ένα τυπικό έτος πριν από την πανδημία, εκδόθηκαν περίπου 1.100 άδειες πιλότου. Αυτό ήταν γενικά περισσότερο από αρκετό για να ικανοποιήσει τις ανάγκες των μεγάλων αερομεταφορέων, όπως η WestJet και η Air Canada, μέχρι τις περιφερειακές, τις αεροπορικές εταιρείες τσάρτερ και cargo. Αλλά καθώς η ζήτηση για πτήσεις κατέρρευσε το 2020, κατέρρευσε και ο αριθμός των νέων πιλότων που έλαβαν τα χαρτιά τους. Τα κυβερνητικά στοιχεία δείχνουν ότι χορηγήθηκαν λιγότερες από 500 άδειες το 2020, αριθμός που μειώθηκε σε λιγότερο από 300 το 2021 και μόλις 238 πέρυσι.

Σε δήλωση του το Transport Canada είπε, ότι ενώ οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού στον τομέα των αεροπορικών εταιρειών έχουν «προσδιοριστεί ως τομέας προτεραιότητας για δράση», δεν υπάρχουν τρέχοντα σχέδια για χαλάρωση των κανονισμών. Ωστόσο, ο οργανισμός λέει ότι κάνει ό,τι μπορεί για να «αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της καναδικής βιομηχανίας εκπαίδευσης πτήσεων καθώς και να βελτιώσει τη βιωσιμότητα των αεροπορικών σταδιοδρομιών για την αντιμετώπιση τυχόν ελλείψεων».

Η αύξηση των φτηνών αεροπορικών εταιρειών επιδεινώνει την έλλειψη πιλότων στον Καναδά, λένε οι ειδικοί. Οποιεσδήποτε αλλαγές και αν επέλθουν δε θα βοηθήσουν κανέναν βραχυπρόθεσμα, και οι ταξιδιώτες βλέπουν ήδη τον αντίκτυπο της τρέχουσας κρίσης εργασίας του κλάδου. Οι ελλείψεις προσωπικού ήταν ένας παράγοντας για την ακύρωση 67 πτήσεων από την αεροπορική εταιρεία τσάρτερ Sunwing τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Δεκεμβρίου, μαζί με τα ακραία καιρικά φαινόμενα.

Οι μισθοί για έμπειρους πιλότους γενικά ανεβαίνουν ταχύτερα και υψηλότερα στις μεγάλες αεροπορικές εταιρείες από ό,τι στις περισσότερες άλλες, είναι τόσο τυπικά σε θέση να επιλέξουν μεταξύ των διαθέσιμων. Αυτό προκαλεί ελλείψεις σχεδόν παντού.

Ο επικεφαλής της Ένωσης Αερομεταφορών του Καναδά λέει ότι είναι ένα πρόβλημα που υπήρχε πολλά χρόνια, ακόμη και πριν από την πανδημία. «Δεν είχαμε αρκετούς πιλότους εδώ και πολύ καιρό, κυρίως σε περιφερειακό επίπεδο», είπε ο John McKenna.

ΜΑΚΡΑ, ΔΑΠΑΝΗΡΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Η απόκτηση εμπορικής άδειας είναι το τελευταίο βήμα σε μια πολυετή διαδικασία να γίνεις πιλότος, ένα ταξίδι που μπορεί να κοστίσει δεκάδες χιλιάδες δολάρια και να διαρκέσει χρόνια. Στον Καναδά, για πολλούς αυτό το ταξίδι τελειώνει με μια ονειρεμένη δουλειά, είτε στη WestJet είτε στην Air Canada, αλλά λόγω του κόστους και της δέσμευσης χρόνου για την εκπαίδευση ενός νέου πιλότου, οι μεγάλες αεροπορικές εταιρείες συχνά προσλαμβάνουν κορυφαίο προσωπικό από μικρότερους αερομεταφορείς αντί να αναπτύσσουν μεθοδικά το δικό τους.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ

«Οι αλιευτικοί τους χώροι είναι οι περιφερειακοί μεταφορείς. Και οι περιφερειακοί μεταφορείς κατεβαίνουν στις μικρότερες εταιρείες, ομάδες αεροταξί… αυτά τα επίπεδα βλάπτονται εδώ και πολλά χρόνια», είπε ο ΜακΚένα. Οι δύο μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες του Καναδά δήλωσαν, ότι ενώ υπάρχει πράγματι υψηλότερη από την κανονική ζήτηση για πιλότους αυτή τη στιγμή, και οι δύο καταφέρνουν να καλύψουν τις ανάγκες τους.

«Ως μεγάλος παγκόσμιος αερομεταφορέας που εκμεταλλεύεται τα πιο σύγχρονα, μεγαλύτερα αεροσκάφη, είμαστε ένας πολύ επιθυμητός προορισμός για ταλαντούχους πιλότους», δήλωσε η AIr Canada. «Ως αποτέλεσμα, είμαστε σε θέση να προσελκύουμε πιλότους όπως απαιτείται».

Αυτό δεν ισχύει για όλους τους άλλους. Οι μικρές αεροπορικές εταιρείες έχουν συχνά τόσο λίγους πιλότους στο προσωπικό, που δε χρειάζεται η απώλεια πολλών για να σταματήσουν τα αεροπλάνα να πετούν.

Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΜΕΙΩΣΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

Δεν είναι μόνο οι μεγάλες αεροπορικές που «καταβροχθίζουν» όλους τους καταρτισμένους πιλότους. Πολλοί απλώς εγκατέλειψαν το επάγγελμα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. «Πριν από δύο χρόνια, μέχρι σήμερα, κυριολεκτικά σχεδόν κάθε πιλότος ήταν χωρίς δουλειά», λέει ο Dave Boston, ένας πιλότος με 25 χρόνια εμπειρίας, που είναι επίσης ο άνθρωπος πίσω από το διοικητικό συμβούλιο αεροπορίας με έδρα το Έντμοντον, το Κέντρο Καριέρας Πιλοτών.

Αντιμέτωποι με άδειες και απολύσεις σε μεγάλες και μικρές αεροπορικές εταιρείες, πολλοί πιλότοι προσπάθησαν να περιμένουν, αλλά πολλοί απλώς προχώρησαν, είπε. «Πολλοί που είχαν επιχειρήσεις ή άλλα ενδιαφέροντα, μετά από ίσως έξι μήνες έως ένα χρόνο, έπρεπε να βάλουν φαγητό στο τραπέζι και έφυγαν από τη βιομηχανία», πρόσθεσε.

Τα δεδομένα του Κεμπέκ δείχνουν επίπεδα CO2 υψηλότερα
από τα αποδεκτά στο ένα τρίτο των μαθημάτων που μετρήθηκαν

Ο αριθμός των τάξεων στο Κεμπέκ όπου τα επίπεδα CO2 υπερβαίνουν τις τιμές που έχουν δοθεί ως ασφαλείς από το Health Canada και τις συστάσεις του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Κεμπέκ (INSPQ) φαίνεται να είναι υψηλότερος από αυτόν που ανακοίνωσε ο υπουργός Παιδείας.

Τα δεδομένα στον ιστότοπο του Κεμπέκ δείχνουν, ότι την εβδομάδα που αρχίζει στις 19 Δεκεμβρίου το 33,2 τοις εκατό των τάξεων που παρακολουθήθηκαν είχαν επίπεδα CO2 πάνω από 1.000 μέρη ανά εκατομμύριο (PPM).

Εκείνη την εβδομάδα, το Κεμπέκ παρακολούθησε 3.246 σχολεία και 76.122 αίθουσες διδασκαλίας, διαπιστώνοντας ότι 20.177 (26,5 τοις εκατό) είχαν μεταξύ 1.000 και 1.500 PPM και 3.892 (5,1 τοις εκατό) είχαν μεταξύ 1.500 και 2.010 PPM. Από τα τέλη Οκτωβρίου, τουλάχιστον το 20,5 τοις εκατό των τάξεων έχουν επίπεδα CO2 πάνω από 1.000 PPM.

Ωστόσο, ο υπουργός Παιδείας Bernard Drainville έγραψε στο Twitter το Σάββατο 21/1 ότι τα επίπεδα είναι πολύ υψηλά σε μόλις 1,2 τοις εκατό των σχολείων (829), προσθέτοντας ότι το INSPQ έκρινε ότι τα 1.500 PPM είναι επαρκής αριθμός. «Ακόμα πάρα πολύ, αλλά έχουμε ένα 98,8 τοις εκατό με ένα επαρκές ποσοστό», έγραψε.

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ CO2

Ωστόσο, πληροφορίες για το Health Canada και τους ιστότοπους INSPQ λένε ότι οι μελέτες έχουν δείξει ότι η απόδοση μειώνεται όταν τα επίπεδα CO2 είναι πάνω από 1.000 PPM. Η Health Canada λέει ότι επίπεδα άνω των 984 PPM έχουν «σχετιστεί με έλλειψη συγκέντρωσης».

«Έχουν επίσης παρατηρηθεί συσχετίσεις μεταξύ της αύξησης της συγκέντρωσης CO2, ξεκινώντας από τα 1.000 ppm (ή του μειωμένου ρυθμού εξαερισμού όπου ήταν η μέτρηση) και της μειωμένης απόδοσης στο σχολείο ή το γραφείο (π.χ. λήψη αποφάσεων, απόδοση εργασιών, τυποποιημένες βαθμολογίες δοκιμών)» γράφει το κυβερνητικό site.

Το INSPQ δίνει μια παρόμοια προειδοποίηση, δηλώνοντας: «Τα αποτελέσματα πολλών μελετών υποδηλώνουν επίσης ότι η έκθεση σε CO2 ακόμα και σε πολύ χαμηλότερες συγκεντρώσεις (περίπου 1.000 ppm) μπορεί να προκαλέσει δυσμενείς επιπτώσεις σε ορισμένα άτομα (ζάλη, κόπωση, πονοκεφάλους κ.λπ.).

Πώς το διοξείδιο του άνθρακα επηρεάζει τις αποφάσεις μας; Μία έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Colorado, που παρουσιάστηκε στην ετήσια συνάντηση της Αμερικάνικης Γεωφυσικής Ένωσης, επικεντρώθηκε στις συνθήκες που επικρατούν εντός των μαθητικών τάξεων, με τους μαθητές να κινδυνεύουν ακόμα περισσότερο στο μέλλον από την αύξηση των συγκεντρώσεων του διοξειδίου του άνθρακα στον αέρα της σχολικής αίθουσας.

ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ ΣΕ ΚΛΕΙΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Προηγούμενες έρευνες έχουν εξετάσει τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στους εσωτερικούς χώρους, όπως και τα επίπεδα συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα, τα οποία τείνουν να συσσωρεύονται σε αυτούς, ειδικά σε χώρους με ανεπαρκή εξαερισμό, διότι όλοι εκπνέουμε. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές στη νέα μελέτη, στην οποία ανέπτυξαν ένα μοντέλο για να δουν τι μπορούμε να περιμένουμε στο μέλλον. Το εν λόγω μοντέλο περιλαμβάνει τον τυπικό αριθμό μαθητών σε μια τάξη, τα συνηθισμένα ποσοστά εξαερισμού και την επίδραση που έχει στη γνωστική τους λειτουργία.

ΜΕΙΩΣΗ ΕΩΣ ΚΑΙ 25% ΤΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

Οι ερευνητές στη συνέχεια «έτρεξαν» το πείραμα σε δύο πιθανά μελλοντικά σενάρια, όπου στο ένα περικόπτονται οι εκπομπές άνθρακα και στο άλλο αυξάνονται δραματικά, με τα ευρήματα να υπογραμμίζουν ότι η ικανότητα λήψης αποφάσεων σε άτομα εντός τάξεων ενδεχομένως να μειωθεί κατά 25% έως το 2100 λόγω της αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα στον αέρα.

«Η νεολαία είναι το μέλλον και το γεγονός ότι θα δυσκολεύονται πιθανότατα να πάρουν τη σωστή απόφαση εξαιτίας του διοξειδίου του άνθρακα δεν αποτελεί μια θετική έκβαση» αναφέρει χαρακτηριστικά η συγγραφέας της μελέτης Shelly Miller και καθηγήτρια περιβαλλοντικής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Colorado στο Boulder.

ΠΟΙΑ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

«Αυτά θα μπορούσαν να παραμείνουν υποθετικά σενάρια και να αποφευχθούν αν μειώσουμε τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα» επισημαίνουν οι ερευνητές. Πέραν της μείωσης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα, καλό θα ήταν, ειδικά για τους μικρούς εσωτερικούς χώρους, να υπάρχει ο κατάλληλος εξαερισμός που θα λειτουργεί σωστά, φέρνοντας καθαρό αέρα από το εξωτερικό περιβάλλον, μηχανισμός που θα βοηθήσει κατά πολύ και τους μαθητές.

Ο οδηγός του Κεμπέκ με τίτλο «Ποιότητα αέρα και εγκατάσταση αισθητήρων παραμέτρων άνεσης σε όλες τις τάξεις στο Κεμπέκ» λέει ότι μεταξύ 1.000 και 1.500 PPM, οι εκπαιδευτικοί πρέπει «να ανοίγουν τα παράθυρα και τις πόρτες της τάξης ευρύτερα ή πιο συχνά με βάση τη θερμοκρασία».

«Μια ημερήσια μέση συγκέντρωση CO2 μικρότερη από 1.500 ppm μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατάλληλη παράμετρος άνεσης. Το ιδανικό όριο είναι ένα επίπεδο CO2 εσωτερικού χώρου που δεν είναι περισσότερο από 700 ppm υψηλότερο από τη συγκέντρωση CO2 στον εξωτερικό αέρα. Για νέα κτίρια, το μέσο ημερήσιο επίπεδο CO2 δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από 1.000 ppm», αναφέρει.

Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ…

Ο Ντρέινβιλ είπε ότι η κυβέρνηση δαπάνησε 400 εκατομμύρια δολάρια για να εγκαταστήσει 90.000 μονάδες παρακολούθησης αέρα και το Κεμπέκ θα δαπανήσει 225 εκατομμύρια δολάρια το 2023 για τη βελτίωση των συνθηκών στα σχολεία.

Μιλώντας στα Μέσα Μαζικής ενημέρωσης την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2023, η βουλευτής Marwah Rizqy από το Φιλελεύθερο Κόμμα του Κεμπέκ αμφισβήτησε αυτά τα στοιχεία. Είπε ότι 400 εκατομμύρια δολάρια διατέθηκαν σε μια ποικιλία δαπανών ανακαίνισης, όχι μόνο σε μονάδες παρακολούθησης αέρα. «Κανείς δεν ξέρει, στο Κεμπέκ, πού πήγαν τα χρήματα για αερισμό», είπε. Η Rizqy, η οποία είναι η επικριτής της αντιπολίτευσης για την εκπαίδευση, είπε ότι το κόμμα της κατέθεσε νομοσχέδιο για μείωση στο σημείο αναφοράς CO2 στα 800 ppm.

Το νέο σύστημα ελέγχου αμαξοστοιχίας πρέπει να βελτιστοποιήσει τη διαχείριση της κυκλοφορίας του μετρό στη μπλε γραμμή και πιθανώς στις άλλες γραμμές του δικτύου STM

Σε μια εποχή που οι δημόσιες συγκοινωνίες δυσκολεύονται να ξεπεράσουν την περιοχή του Μόντρεαλ, το Κεμπέκ ανακοινώνει κοινή επένδυση 565,9 εκατομμυρίων δολαρίων για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος ελέγχου τρένων στη μπλε γραμμή του μετρό του Μόντρεαλ.

Το έργο, το οποίο ανακοινώθηκε από κοινού τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου από την Υπουργό Μεταφορών και Βιώσιμης Κινητικότητας, Geneviève Guilbault, και τη δήμαρχο του Μόντρεαλ, Valérie Plante, στοχεύει στην εισαγωγή νέας τεχνολογίας που θα διαχειριστεί αποτελεσματικότερα την απόσταση μεταξύ των τρένων και θα εξασφαλίσει καλύτερο έλεγχο της ταχύτητας των τρένων, εκτός από την πραγματοποίηση ομαλότερων και ασφαλέστερων αλλαγών λωρίδας.

Το νέο σύστημα ελέγχου τρένων σε πραγματικό χρόνο CBTC (Communications Based Train Control) θα πρέπει να βελτιστοποιήσει τη διαχείριση της κυκλοφορίας του μετρό στη μπλε γραμμή και πιθανώς στις άλλες γραμμές του δικτύου STM. Το τρέχον σύστημα διαχείρισης είναι σχεδόν 50 ετών.

Η πρόσκληση υποβολής προσφορών ξεκίνησε τη Δευτέρα 23/1 το πρωί, επιβεβαίωσε η Guilbault. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση του Κεμπέκ με ποσό 296,6 εκατομμυρίων δολαρίων. Η πόλη του Μόντρεαλ, μέσω του STM, θα συνεισφέρει 65,6 εκατομμύρια δολάρια. Ένα αίτημα για χρηματοδότηση από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για τα υπόλοιπα 202 εκατομμύρια δολάρια, είναι επί του παρόντος αντικείμενο διαπραγματεύσεων μεταξύ του Κεμπέκ και της Οτάβας, εξήγησε η Geneviève Guilbault.

Αυτή η τεχνολογική αλλαγή θα βελτιώσει την αξιοπιστία, τη συχνότητα και την άνεση του τρένου κατά τις αναχωρήσεις και τις στάσεις. Πρώτα εγκατεστημένη στη μπλε γραμμή, η τεχνολογία θα πρέπει στη συνέχεια να εφαρμοστεί σε όλο το δίκτυο.

«Είναι μια δυναμική χειρονομία που κάνουμε για να υποστηρίξουμε τη δημόσια συγκοινωνία στη Μητρόπολη και να αυξήσουμε τη βιώσιμη κινητικότητα στα ανατολικά του Μόντρεαλ» είπε Geneviève Guilbault, Υπουργός Μεταφορών και Βιώσιμης Κινητικότητας.

ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΠΛΕ ΓΡΑΜΜΗΣ

Η εφαρμογή αυτού του νέου συστήματος διαχείρισης τρένων είναι σύμφωνη με την επέκταση σχεδόν έξι χιλιομέτρων της μπλε γραμμής που πρέπει να ολοκληρωθεί έως το 2029. Η εφαρμογή ολόκληρου του συστήματος σε αυτή τη γραμμή – η οποία θα έχει πέντε περισσότερους σταθμούς – πρέπει να ολοκληρωθεί το 2028.

«Εκμεταλλευόμαστε την επέκταση της μπλε γραμμής, γιατί σε κάθε περίπτωση στους πέντε νέους σταθμούς της μπλε γραμμής θα χρειαστούμε ένα σύστημα ελέγχου αμαξοστοιχίας, για να εγκαταστήσουμε ένα νέο και σύγχρονο, που να μοιάζει με αυτό που χρησιμοποιείται σε άλλα μέρη του κόσμου», εξήγησε η Geneviève Guilbault.

Η πρόσκληση υποβολής προσφορών για την κατασκευή της σήραγγας και την προετοιμασία του οικοπέδου που θα στεγάσει τους μελλοντικούς σταθμούς της μπλε γραμμής, ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβριο. «Αυτό το έργο θα εξασφαλίσει την τεχνολογική βιωσιμότητα του δικτύου του μετρό για τις επόμενες δεκαετίες», είπε η γενική διευθύντρια του STM, Marie-Claude Léonard, ενώ η Valérie Plante δήλωσε ότι «Αυτή η υποστήριξη από τις κυβερνήσεις θα είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της επιβίωσης των εταιρειών δημόσιας συγκοινωνίας στο Κεμπέκ τα επόμενα χρόνια».

Αυτά τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του μετρό του Μόντρεαλ είναι σίγουρα καλά νέα για τη Société de Transport de Montréal, η οποία αγωνίζεται να ανακάμψει από τη μείωση της επισκεψιμότητας που γνώρισε μετά την πανδημία.

Μια κατάσταση που είχε επιπτώσεις στα οικονομικά της εταιρείας μεταφορών η οποία έκλεισε το έτος 2022 με έλλειμμα 43 εκατομμυρίων δολαρίων και αναμενόμενο έλλειμμα σχεδόν 78 εκατομμυρίων για το έτος 2023. Ελλείμματα που έχουν ήδη αναγκάσει την STM να μειώσει μάλλον την προσφορά υπηρεσιών της παρά να την αυξήσει για να προσελκύσει περισσότερους χρήστες.

«Το τελευταίο πράγμα που θέλει να κάνει μια εταιρεία δημόσιων συγκοινωνιών είναι να κόψει υπηρεσίες. Θέλουμε να προσελκύσουμε κόσμο στα μέσα μαζικής μεταφοράς για να μην αναγκαζόμαστε να κόψουμε τις υπηρεσίες» πρόσθεσε η δήμαρχος του Μόντρεαλ Valérie Plante.