Η κρίσιμη ψηφοφορία που θα δίνει υπερεξουσίες
στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας
Οι εξελίξεις με αφορμή τον κορωνοϊό φαίνεται ότι είναι ραγδαίες και ο κόσμος σε λίγο διάστημα (όπως υπολογίζουν οι σχεδιαστές του) δεν πρόκειται να είναι ο ίδιος, καθώς ο ΟΗΕ είναι διατεθειμένος να προχωρήσει στην «αφαίρεση» της κυριαρχίας των χωρών επί ζητημάτων υγείας!
Όλο και περισσότεροι πλέον μιλούσαν για την ανάγκη μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, ενός παγκόσμιου ηγέτη που θα ελέγχει τα κράτη. Αυτό είναι το όνειρο ορισμένων και με κάθε τρόπο και αφορμή προσπαθούν να το υλοποιήσουν.
Έτσι, στο διάστημα 22-28 Μαΐου, ο ΠΟΥ ετοιμάζει μια ψηφοφορία, για το αν θα πρέπει να αφαιρεθεί ή όχι η κυριαρχία 194 χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών!
Αυτό θα γίνει για την ετοιμότητα της επόμενης πανδημίας και θα παρέχει στον ΠΟΥ την απόλυτη εξουσία στην παγκόσμια βιο-ασφάλεια, όπως την εξουσία να εφαρμόζει ψηφιακές ταυτότητες / διαβατήρια εμβολίων, υποχρεωτικούς εμβολιασμούς, ταξιδιωτικούς περιορισμούς, τυποποιημένη ιατρική περίθαλψη, lockdown και ότι άλλο αποφασίσει, για τον έλεγχο στις ζωές όλου του πλανήτη.
Με τη συνθήκη αυτή, όλα τα κράτη – μέλη θα υπόκεινται στις διαταγές του ΠΟΥ. Εάν ο ΠΟΥ λέει ότι κάθε άτομο στον πλανήτη πρέπει να έχει διαβατήριο εμβολίου και ψηφιακή ταυτότητα για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση του, τότε αυτό θα εφαρμοστεί σε κάθε χώρα, ακόμα κι αν κανένας σε αυτή τη χώρα από την εθνική κυβέρνηση ή τους πολίτες δεν αποδέχεται κάτι τέτοιο!
Δεν είναι τυχαίες οι δηλώσεις παγκοσμιοποιητών, όπως του Μπιλ Γκέιτς, που δήλωσε πως: «Χρειαζόμαστε μια μόνιμη οργάνωση εμπειρογνωμόνων που να είναι πλήρως αμειβόμενοι και προετοιμασμένοι να λάβουν μια συντονισμένη απάντηση σε ένα επικίνδυνο ξέσπασμα ανά πάσα στιγμή, προτείνω να ονομάσουμε αυτήν την ομάδα ομάδα GERM—Παγκόσμια Επιδημική Ανταπόκριση και Κινητοποίηση».
«Οι εμπειρογνώμονες παρακολούθησης ασθενειών της ομάδας θα αναζητούσαν πιθανές επιδημίες. Μόλις εντοπίσει μία, το GERM θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να δηλώσει μια πανδημία και να συνεργαστεί με τις εθνικές κυβερνήσεις και την Παγκόσμια Τράπεζα για να συγκεντρώσει χρήματα για την αντιμετώπιση της γρήγορα. Οι ειδικοί στην ανάπτυξη προϊόντων θα συμβουλεύουν τις κυβερνήσεις και τις εταιρείες σχετικά με τα φάρμακα και τα εμβόλια υψίστης προτεραιότητας».
Στις 18 Ιανουαρίου 2022, αξιωματούχοι από την κυβέρνηση Μπάιντεν έστειλαν αθόρυβα στον ΠΟΥ εκτενείς τροποποιήσεις χωρίς επίσημη δήλωση ή συνέντευξη Τύπου. Αυτές οι προτεινόμενες τροποποιήσεις έχουν γραφτεί για να ενισχύσουν την ικανότητα του οργανισμού να παρεμβαίνει μονομερώς στις υποθέσεις των εθνών, για τα οποία υπάρχει απλώς υποψία ότι έχουν μια «έκτακτη ανάγκη για την υγεία» που πιθανόν να ανησυχεί άλλα έθνη. Εάν εγκριθούν αυτές οι τροποποιήσεις, ο ΠΟΥ θα έχει την εξουσία να κηρύξει «διεθνή κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία», ακυρώνοντας τις εξουσίες των εθνικών κρατών.
Οι τροπολογίες των ΗΠΑ διαγράφουν έναν κρίσιμο υφιστάμενο περιορισμό στους κανονισμούς. Ο ιδρυτής και πρόεδρος του Liberty Counsel, Μάθιου Στέιβερ δήλωσε: «Η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει τώρα προετοιμάσει το έδαφος για να εκχωρήσει την κυριαρχία των ΗΠΑ σχετικά με την υγεία των Αμερικανών στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις θα δώσουν στον ΠΟΥ παγκόσμια δικαιοδοσία στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της εξουσίας να κηρύσσει εθνικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Έχουμε ήδη δει την παράνομη κατάχρηση εξουσίας υπό τον Τζο Μπάιντεν από τα Κέντρα Ελέγχου Νοσημάτων, την οποία ευτυχώς τα δικαστήρια έχουν μπλοκάρει. Οι Αμερικανοί θα είχαν πολύ μικρή προσφυγή κατά του ΠΟΥ. Η Αμερική δεν πρέπει να παραχωρήσει την κυριαρχία της στον ΠΟΥ».
Την ίδια στιγμή ο Τ. Μπάιντεν δημιουργεί υπηρεσία ελέγχου της διακίνησης των πληροφοριών – όπως έχουν καταγγείλει οι Ρεπουμπλικάνοι – και κανείς δε γνωρίζει που θα οδηγήσει.
Είναι πρόδηλο, ότι η έννοια της Δικαιοσύνης ως αγαθό λογίζεται ως ύψιστο, διότι ικανοποιείται λυσιτελώς η ρύθμιση των βιοτικών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων και ανορθώνεται – αποκαθίσταται η διασαλευθείσα ατομική ειρήνη, ως προς τον θιγόμενο, καθότι η κατάφωρη αδικία ενός προσώπου, δημιουργεί μία εσωτερική ένταση και τρώση της ψυχο-συναισθηματικής ισορροπίας.
Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς*
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ
Η ιερότητα της Δικαιοσύνης, ανεξαρτήτως του τρόπου απονομής της και τα επιμέρους αναφυόμενα ζητήματα περί της ανεξαρτησίας της και λοιπές αναφυόμενες εξ αυτής προβληματικές, η ιδέα της Δικαιοσύνης δια την ανθρωπότητα εν γένει και δια τη συνοχή ενός έθνους-Κράτους ή μιας κοινωνίας, συνιστά μία παράμετρο η οποία ανάγεται εις το θεμελιώδη λίθο της ελευθερίας και της προόδου.
Η έννοια της Δικαιοσύνης παρομοιάζεται με το κορυφαίο μυστήριο της ζώσης Ορθοδόξου Παραδόσεως, ήτοι τη Θεία Μετάληψη, ακριβώς δια να προσδοθεί ανυπερθέτως η μέγιστη τιμή και ο απόλυτος σεβασμός ως προς την επίμοχθη στιγμή κατάφασης της ενοχής ενός δράστη ή την απαλλαγή του από αυτή την ενοχή, και ούτω καθ’ εξής.
Η θεραπεία μέσω της Δικαιοσύνης συνιστά μία αντικειμενική πραγματικότητα και εις την απτή καθημερινότητα, ανεξαρτήτως του αγαθού αυτού ταύτου της «Δικαιοσύνης», καθότι η επίδοση μίας δικαστικής αποφάσεως, προς το διατακτικό της οποίας άπαντες οφείλουν, επί ρήτρα ποινική κυρώσεως, ή καταπτώσεως χρηματικής, διαπλάθει, αναμορφώνει μία προηγούμενη πραγματικότητα θετικά ή αρνητικά, η ισχύς της δηλαδή κυοφορεί μία νέα πραγματικότητα, εξ αυτού του λόγου η σπουδαιότητά της καθίσταται ανυπέρβλητη και αντικειμενικά σεβαστή.
Τηρουμένων των αναλογιών, η «πανάκεια» της δικαιοσύνης ιχνηλατεί την ποίηση καίτοι φαίνονται δύο ασύμβατα πεδία, όμως ο καθείς δύναται δια γυμνού οφθαλμού να ψηλαφήσει, ότι η πρώτη αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ, πηγή έμπνευσης δια τη δεύτερη, όμως ανεξαρτήτως τούτου, η ποίηση συνιστά μία μορφή παραμυθίας, προς άπαντες τους ανθρώπους, άρα μία ομοιότητα ήδη συνάγεται αιτιωδώς, δηλονότι η Δικαιοσύνη αποτελεί μία μορφή κοινωνικής ίασης και η Ποίηση μία μορφή ψυχικής θεραπείας, ως εκ τούτου το ζεύγμα αυτό συνυφαίνεται με κοινή συνιστώσα τις ευεργετικές συνέπειες δια τον άνθρωπο.
Περαιτέρω, η ποίηση αποτελεί μία ανοικτή και άπλετη, τρόπον τινά, οδό δια τον άνθρωπο, μία ορθάνοικτη εις το διηνεκές θύρα, μία εσαεί ανοικτή αγκαλιά, δια της οποίας ο κάθε άνθρωπος, έχει την ευχέρεια να απολαύσει την καταφυγή προς αυτήν και να αποκομίσει τα αρκούντος τοιαύτα ψυχικά οφέλη, τα οποία θα καταστούν ικανά και πρόσφορα, δια την ισχυροποίηση και ενδυνάμωσή του.
Η ποίηση εις τις ημέρες εκλείπει, παρεκτός φωτεινών εξαιρέσεων, διότι έχουν ισοπεδωθεί αρχές και αξίες και έχουν συνθλιβεί και απεμποληθεί άπαντα εις το βωμό της εξουσίας και των χρημάτων, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος καίτοι η ψυχή του διψά και κλαίει, δια αυτήν, ο ίδιος να την αγνοεί επιδεικτικά, στρεφόμενος μανιωδώς προς την αψίκορη ικανοποίηση των ακόρεστων υλικών αναγκών.
Ασφαλώς τα ως άνω σήμερον ακούγονται ως μία ηλιαχτίδα φωτός, ή μια κραυγή αγωνίας εις την παρακμιακή αποσύνθεση της κοινωνίας προς τη διολίσθηση προς το μηδενισμό, όμως υπάρχει αντίσταση, διότι μόνο δια μέσω της ιδέας κανείς επιτυγχάνει τους υψηλούς στόχους του οράματος, εξ αυτού του λόγου ο αγώνας δια τη Δικαιοσύνη συνεπάγεται αυτοδικαίως, ομοίως συντελείται και αντίστοιχος σιωπηρός αγώνας δια την πρόοδο ή την εξέλιξη της ποιήσεως, εις τα πνευματικά άνυδρα χρόνια τα οποία ζούμε.
Το συναπάντημα της ποίησης με τη Δικαιοσύνη, συνιστά μία συμπυκνωμένη «τελεία», είναι το σημείο τομής, κατά το οποίο τίκτετε μία καινοφανής πραγματικότητα, η οποία αναχαιτίζει τη ροή του χρόνου και ακινητοποιεί τον κόσμο, η κυοφορηθείς αυτή νησίδα αποτελεί μία μαγική νεοπαγή πραγματικότητα, η οποία αποτελεί μία πηγή έμπνευσης δια της οποίας κανείς ανακαινίζεται, με αποτέλεσμα δια του παροδικού αυτού διαλείμματος της αμείλικτης πραγματικότητας ο άνθρωπος βιώνει διαφορετικά την πραγματικότητα, διότι έχει καταστεί πιο δυνατός και πιο συνειδητοποιημένος έχοντας αποκτήσει μία οντολογική λάμψη και μία ψυχική ανάταση, η οποία ακτινοβολεί και μεταλαμπαδεύεται εις τον κοινωνικό περίγυρο.
Εξ αυτού του λόγου λοιπόν, ας κρατήσουμε εις τις καρδιές την άσβεστη φλόγα της ελπίδας μέσα από τη συνάφεια της δικαιοσύνης με την ποίηση, οι οποίες αμφότερες ενδύονται διαφορετικό και αυθύπαρκτο μανδύα, καίτοι εις τον πυρήνα τους είναι δομημένες να υπηρετούν τα ίδια και αυτά μεγάλα οράματα και αγαθά, ήτοι το διαρκή εξανθρωπισμό, άρα λοιπόν ύπατο διακύβευμα εις τη διελκυστίνδα αυτή, αφενός της Δικαιοσύνης και εξ ετέρου της Ποίησης, η έμπεδης και ακροσφαλής ισορροπία, νυν και εις το διηνεκές, ως έπος ειπείν η παράμετρος η οποία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο μετουσίωσης τής ως άνω Ελπίδας, καθίσταται η Πίστη προς την αιώνια Ιδέα.
Αν και δεν υπάρχουν ανεξάρτητες μαρτυρίες για το πως εξελίσσονται οι μάχες στο μέτωπο του Ντονμπάς, είναι προφανής η επιδίωξη των ρωσικών δυνάμεων να περικυκλώσουν και εξουδετερώσουν τις εκεί οχυρωμένες επίλεκτες ουκρανικές δυνάμεις. Εάν το επιτύχουν ελπίζουν πως θα υποχρεώσουν το Κίεβο ή σε συνθηκολόγηση ή να διαπραγματευθεί μία μόνιμη εκεχειρία.
Στόχος σ’ αυτή τη φάση των Ρώσων είναι να ελέγξουν το Ντονμπάς, που είναι η καρδιά και των ρωσόφωνων και της ουκρανικής βιομηχανίας. Στη συνέχεια, οι ρωσικές δυνάμεις θα είναι σε θέση να στραφούν για να καταλάβουν το Χάρκοβο, ή για να επεκτείνουν τον έλεγχό τους σε όλη την παράκτια ζώνη δυτικά της Χερσώνας μέχρι τα ρουμανικά σύνορα, αφήνοντας το Χάρκοβο υπό πίεση και με σκοπό να επανέλθουν στη συνέχεια.
Είναι εξόφθαλμο ότι οι ΗΠΑ βιάζονται πολύ να εξοπλίσουν τον ουκρανικό στρατό με όσο το δυνατόν περισσότερα κι αποτελεσματικότερα οπλικά συστήματα ανατολικής προέλευσης, με τα οποία είναι εξοικειωμένοι οι Ουκρανοί. Παραλλήλως, τους εκπαιδεύουν εντατικά στο χειρισμό και δυτικών οπλικών συστημάτων προηγμένης τεχνολογίας. Προφανώς, οι Αμερικανοί βιάζονται, φοβούμενοι ενδεχόμενη κατάρρευση του ουκρανικού μετώπου στο Ντονμπάς.
Εάν οι Ρώσοι θέσουν υπό τον έλεγχό τους όχι μόνο τις ανατολικές επαρχίες, αλλά κι όλη την παράκτια ζώνη, μετατρέποντας την Ουκρανία σε περίκλειστο κράτος, το Κίεβο θα περιέλθει σε δραματική θέση, παρά τον ποταμό της δυτικής οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας. Όλα δείχνουν, μάλιστα, ότι η Ρωσία θα μεθοδεύσει την προσάρτηση της τοξοειδούς εδαφικής ζώνης που θα έχει θέσει υπό τον έλεγχό της από τα βορειοανατολικά μέχρι τα νοτιοδυτικά της Ουκρανίας. Με τον τρόπο αυτό θα συμπληρώσει το στρατιωτικό με ένα πολιτικό τετελεσμένο.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι, τί θα συμβεί όταν η Μόσχα θεωρήσει πως έχει επιτύχει τους αντικειμενικούς σκοπούς της, όταν –και εάν– θα έχει θέσει υπό τον έλεγχό της τα εδάφη που την ενδιαφέρουν. Η εναπομείνασα Ουκρανία θα έχει δύο επιλογές: Τη συνθηκολόγηση υπό το βάρος της στρατιωτικής ήττας και του βαρύτατου εδαφικού ακρωτηριασμού της, ή –βοηθούμενη από τη Δύση– να συνεχίσει τον πόλεμο κατά μήκος της γραμμής αντιπαράθεσης.
Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ
Η συνθηκολόγηση ως ενδεχόμενο δεν μπορεί, βεβαίως, να αποκλεισθεί, αλλά υπάρχουν δύο λόγοι που θα την εμποδίσουν. Ο πρώτος λόγος είναι ότι η Μόσχα δεν πρόκειται να επιστρέψει τα εδάφη, τα οποία έχει καταλάβει με πολύ αίμα. Ενδεχομένως να δεχθεί κάποιες εδαφικές παραχωρήσεις, εάν εξασφαλίσει ως αντάλλαγμα τη συνταγματική δέσμευση του Κιέβου ότι η εναπομείνασα Ουκρανία δεν πρόκειται ποτέ να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Μπορεί, όμως, το Κίεβο να αποδεχθεί την οριστική απώλεια μεγάλου μέρους της ουκρανικής επικράτειας, ακόμα κι αν έχει γονατίσει;
Μία συνθηκολόγηση, επίσης, θα οδηγούσε σε αναπόφευκτη εσωτερική πολιτική κρίση. Οι Ουκρανοί κατά πάσα πιθανότητα θα κατηγορήσουν την κυβέρνηση Ζελένσκι ότι έσυρε τη χώρα τους σε μία περιπέτεια που της κόστισε πολύ αίμα, πολλά εδάφη και πολλές υλικές καταστροφές, ενώ όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν είχαν εξαρχής δεχθεί τη λύση της ουδετερότητας.
Ο δεύτερος λόγος είναι ότι η Ουάσιγκτον, που καθοδηγεί την κυβέρνηση Ζελένσκι, προς το παρόν τουλάχιστον επιδιώκει την παράταση του πολέμου, με σκοπό να φθείρει όσο γίνεται περισσότερο τη Ρωσία. Πιθανότατα, μάλιστα, να επιδιώξει την ένταξη στο ΝΑΤΟ της ακρωτηριασμένης Ουκρανίας. Πώς, όμως, θα αντιδράσει σε μία τέτοια περίπτωση η Ρωσία; Θα επιδιώξει να θέσει υπό τον έλεγχό της κι άλλες ουκρανικές περιοχές, μη εξαιρουμένου και του Κιέβου; Εάν μπορούσε στρατιωτικά και πολιτικά να περιορίσει την Ουκρανία στις δυτικές επαρχίες της, θα μπορούσε ενδεχομένως να μην αντιδράσει εμπράκτως στην ένταξη της δυτικής Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.
Η ΜΟΝΙΜΗ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ
Το σενάριο της συνθηκολόγησης είναι λιγότερο πιθανό, εκτός των άλλων και επειδή η Μόσχα βολεύεται και με μία μόνιμη εκεχειρία, υπό την προϋπόθεση ότι η εναπομείνασα Ουκρανία δε θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Εκεχειρία πρακτικά σημαίνει, ότι οι μάχες θα σταματήσουν και θα παγιωθεί μία γραμμή ψυχρής αντιπαράθεσης (όπως π.χ. η «πράσινη γραμμή» στην Κύπρο) κατά μήκος της τοξοειδούς ρωσικής ζώνης που θα αρχίζει από τα βορειοανατολικά της Ουκρανίας και θα καταλήγει στα νοτιοδυτικά.
Η μόνιμη εκεχειρία βολεύει τη Μόσχα, επειδή θα μπορέσει απερίσπαστη να εστιάσει τις προσπάθειές της αφενός στην ανασυγκρότηση αυτής της ζώνης, που έχει υποστεί πολλές καταστροφές κατά τη διάρκεια των μαχών, αφετέρου στον εκρωσισμό των εν λόγω περιοχών. Τη βολεύει, επίσης, επειδή θα σταματήσει την αιμορραγία σε πόρους, ανθρώπινο δυναμικό και στρατιωτικό υλικό, που συνεπάγεται η παράταση του πολέμου.
Υπάρχει, βεβαίως, και το προαναφερθέν σενάριο η Ουκρανία να συνεχίσει, παρά τις τεράστιες απώλειες και καταστροφές, τον πόλεμο μέχρις εσχάτων, στηριζόμενη στα ολοένα και περισσότερα και πιο αποτελεσματικά δυτικά οπλικά συστήματα. Σε μία τέτοια περίπτωση, οι Ουκρανοί ναι μεν θα είναι πολύ δύσκολο να ανακαταλάβουν κατειλημμένες περιοχές, αλλά σίγουρα θα μπορούν να προκαλούν σημαντική φθορά στις ρωσικές δυνάμεις, οι οποίες εκ των πραγμάτων θα είναι απλωμένες σε ένα πολύ εκτεταμένο σε μήκος μέτωπο και μάλιστα –εάν τελικώς οι Ρώσοι φθάσουν μέσω Οδησσού στα σύνορα με τη Ρουμανία– η παράκτια ρωσική ζώνη θα έχει μικρό στρατηγικό βάθος.
Εάν οι εξελίξεις οδηγηθούν προς αυτή την κατεύθυνση, η Μόσχα θα υποχρεωθεί να κλιμακώσει, αφενός στρεφόμενη εναντίον πλέον του Κιέβου με όλα τα διαθέσιμα μέσα, αφετέρου επιχειρώντας να εξουδετερώσει τη μαχητική ικανότητα των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων που θα έχουν απομείνει. Θα είναι σε θέση οι Ρώσοι να το επιτύχουν; Κατηγορηματική απάντηση δεν μπορεί να δοθεί σ’ αυτή τη φάση. Το μόνο σίγουρο είναι, πάντως, ότι δε θα αφεθούν να παρασυρθούν σ’ ένα στατικό πόλεμο φθοράς.
Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι εάν δεν καταφέρουν με συμβατικά όπλα να σταματήσουν τις ουκρανικές επιθέσεις, η Μόσχα θα υποχρεωθεί να απειλήσει με χρήση τακτικών πυρηνικών. Με άλλα λόγια, θα έχει ανοίξει ο πολύ ολισθηρός δρόμος προς το πυρηνικό κατώφλι. Και είναι τότε που Ρωσία και ΗΠΑ θα βρεθούν αντιμέτωπες με τις συνέπειες των προηγούμενων κινήσεών τους…
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ BLOOMBERG ΤΩΡΑ
ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΙΣ ΠΛΗΡΩΜΕΣ ΣΕ ΡΟΥΒΛΙΑ
«Κωλοτούμπα», κοροϊδία, όπως και να το ονομάσει κανείς, η απόφαση της Ε.Ε., μέσω της Κομισιόν, να επιτρέψει τις πληρωμές σε ρούβλια στη Ρωσία, χωρίς να παραβιάζονται οι κυρώσεις, είναι γεγονός και αποδεικνύει την υποκρισία της ευρωπαϊκής ηγεσίας.
Σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg, εκπρόσωπος της Κομισιόν δήλωσε (16/5) ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενημέρωσε την Παρασκευή 13 Μαΐου τα κράτη-μέλη, για τις αναθεωρημένες κατευθυντήριες γραμμές της, όσον αφορά το φλέγον αυτό ζήτημα. Οι επικαιροποιημένες συστάσεις της Κομισιόν αναφέρουν, ότι οι εταιρίες θα πρέπει να κάνουν μια σαφή δήλωση ότι θεωρούν εκπληρωμένες τις υποχρεώσεις τους μόλις πληρώσουν σε ευρώ ή δολάρια. Δηλαδή, μπορούν να πληρώσουν σε ρούβλια χωρίς να… ανοίξει ρουθούνι. Μέσω αυτής της «ντρίπλας» οι Ευρωπαίοι είπαν «ναι» σε όλες τις απαιτήσεις της Ρωσίας. Δηλαδή, μπορούν όλες οι εταιρίες να ανοίξουν δεύτερους λογαριασμούς στην Gazprombank και να πληρώνουν με ρούβλια.
Οι κυρώσεις της Ε.Ε., λένε τώρα στην Κομισιόν, «δεν εμποδίζουν οικονομικούς φορείς από το να ανοίγουν τραπεζικό λογαριασμό σε καθορισμένη τράπεζα για πληρωμές που οφείλονται βάσει συμβάσεων για την προμήθεια φυσικού αερίου σε αέρια κατάσταση στο νόμισμα που καθορίζεται σε αυτές τις συμβάσεις».
Αναλυτικά, σύμφωνα με το Bloomberg:«Ο Κανονισμός (Ε.Ε.) 833/2014 του Συμβουλίου και ο Κανονισμός (Ε.Ε.) 269/2014 του Συμβουλίου δεν εμποδίζουν τους οικονομικούς φορείς να ανοίγουν τραπεζικό λογαριασμό σε καθορισμένη τράπεζα, για πληρωμές που οφείλονται βάσει συμβάσεων για την προμήθεια φυσικού αερίου σε αέρια κατάσταση στο νόμισμα που καθορίζεται στις εν λόγω συμβάσεις για την εκτέλεση πληρωμών δυνάμει αυτών, υπό την προϋπόθεση ότι οι πληρωμές γίνονται σε αυτό το νόμισμα, υπό κανονικές εμπορικές συνθήκες, νοείται ότι τέτοιες πληρωμές σε αυτό το νόμισμα απαλλάσσουν οριστικά τον οικονομικό φορέα από τις υποχρεώσεις πληρωμής που απορρέουν από τις εν λόγω συμβάσεις, χωρίς καμία περαιτέρω ενέργεια από την πλευρά του όσον αφορά την πληρωμή. Για το σκοπό αυτό, οι εν λόγω φορείς θα πρέπει να κάνουν σαφή δήλωση, ότι σκοπεύουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους βάσει υφιστάμενων συμβάσεων και να θεωρήσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις σχετικά με την πληρωμή εκπληρωμένες, πληρώνοντας σε ευρώ ή δολάρια, σύμφωνα με τις υφιστάμενες συμβάσεις».
Λιγότερο από 40 ημέρες πριν, ακριβώς αυτό που τώρα… επιτρέπεται, συνιστούσε παραβίαση των κυρώσεων, όπως έλεγε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: «Οι ενδεχόμενες πληρωμές σε ρούβλια θα συνιστούν παραβίαση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας».
Καλό το χειροκρότημα, αλλά πενιχρά τα εθνικά έσοδα…
Οι συνομιλίες του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον επιβεβαιώνουν το δυσάρεστο κανόνα –από την αρχή της θητείας του– για μέγιστες αποδόσεις στην επικοινωνιακή εικόνα και ελάχιστα αποτελέσματα στα ζητήματα ουσίας με τις ΗΠΑ, στα εθνικά έσοδα.
Το 2019-2020, επί κυβέρνησης Τραμπ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήλπιζε ότι θα έπειθε την Ουάσιγκτον να αναλάβει πρωτοβουλία μακράς πνοής για την εκτόνωση της έντασης στο Αιγαίο και, ενδεχομένως, την ακύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Οι κινήσεις αποδείχθηκαν χαμηλού επιπέδου, με δηλώσεις του τότε υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο και διακριτικές παραστάσεις του τότε πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Ντέιβιντ Σάτερφιλντ, προς Τούρκους αξιωματούχους. Ταυτόχρονα, οι Ντόναλντ Τραμπ και Μάικ Πομπέο κατέστησαν σαφείς στον Κυριάκο Μητσοτάκη τους κινδύνους και τις συνέπειες του βιαστικού σχεδίου του, για την ανάθεση των ελληνικών τηλεπικοινωνιακών δικτύων 5G στην Κίνα.
Από τις αρχές του 2021, επί κυβέρνησης Μπάιντεν, η κυβέρνηση δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την παρουσία ούτε ενός χαμηλόβαθμου Αμερικανού αξιωματούχου στους εορτασμούς για τα 200 χρόνια της Επανάστασης. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ενταχθεί η Σκύρος στο αναθεωρημένο κείμενο της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA).
Παραμένει μυστήριο πώς, γιατί και ελπίζοντας σε ποιον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε απόλυτη βεβαιότητα για την αμερικανική συναίνεση ως προς τη Σκύρο. Όχι μόνο δεν εμπιστεύτηκε την αντίθετη ενημέρωση από τα πεπειραμένα μέλη της διαπραγματευτικής ομάδας των υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, αλλά εξέφρασε και την απόλυτη πεποίθησή του σε δύο Αμερικανούς γερουσιαστές – επισκέπτες του, αφήνοντας άναυδο τον παριστάμενο, τότε πρεσβευτή, Τζέφρι Πάιατ. Δυστυχώς, η αδυναμία αποτελεσματικών παρεμβάσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη αποδείχθηκε και με την προ μηνών άρση της αμερικανικής υποστήριξης στο σχέδιο για τον αγωγό EastMed.
Το έργο όντως ήταν και παραμένει ανεδαφικό (οικονομικά και τεχνικά) και ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδίωξε να υποβαθμίσει τη σημασία της αρνητικής εξέλιξης φέτος, αλλά ήταν ο ίδιος που δήλωνε τα αντίθετα προ διετίας. Έκρινε πως «η συμφωνία EastMed έχει οικονομική, αναπτυξιακή και γεωστρατηγική διάσταση», καθώς «ο αγωγός θα αναβαθμίσει την υπεραξία και τον περιφερειακό ρόλο Ελλάδας και Κύπρου, δίνοντας επίσης στρατηγικό βάθος στη συνεργασία μας με το Ισραήλ».
ΟΙ ΘΕΤΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ
Υπό αυτά τα δεδομένα, η τρέχουσα επίσκεψη Μητσοτάκη διαθέτει τη θετική πτυχή της τιμής που αποδίδει το Κογκρέσο με τον –καθυστερημένο λόγω Covid– εορτασμό της Ελληνικής Επανάστασης. Όσο κι αν πρόκειται για εθιμοτυπική πρωτοβουλία, χάρη στη συνδρομή ανώτερων στελεχών του Δημοκρατικού Κόμματος, το μήνυμα για την πίστη των δύο χωρών στις κλασικές αξίες έχει βαρύτητα. Πάντως, πραγματικό διπλωματικό ζητούμενο είναι οι συμβολισμοί να μεταφραστούν σε μελλοντική στήριξη του Κογκρέσου στις ελληνικές θέσεις.
Δεύτερο θετικό στοιχείο αποτελούν οι αυξημένες –λόγω του πολέμου στην Ουκρανία– πιθανότητες ανάδειξης της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο για την ευρύτερη περιοχή. Ωστόσο, η πορεία του εγχειρήματος θα κριθεί, σε μεγάλο βαθμό, από τον προγραμματισμό συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ με τον Αμερικανό ομόλογό τους («σχήμα 3+1») μέχρι τα τέλη του έτους και τη συμφωνία επί χρονοδιαγράμματος για την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων.
Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα κριθεί ποιο ενεργειακό σχέδιο θα είναι οικονομικά βιώσιμο, ώστε αργότερα να εξασφαλιστούν ίσως και αμερικανικά κεφάλαια. Αντίθετα, παρά τις επικοινωνιακές διαρροές, ο πρωθυπουργός δεν πέτυχε το παραμικρό, γενικά, για την Τουρκία και, ειδικά, για την αποτροπή αναβάθμισης των τουρκικών F-16. Οι επισημάνσεις για την τουρκική επιθετικότητα (συμπεριλαμβανομένων των υπέρ-πτήσεων κατοικημένων νησιών του Αιγαίου) απαντώνται με την αμερικανική υπογράμμιση της ανάγκης επίδειξης «υπομονής» για τα συμφέροντα της Δύσης και της Ελλάδας, ώστε η Άγκυρα να μη διολισθήσει προς τη Μόσχα ή τον ακραίο ισλαμισμό.
Το βάσιμο επιχείρημα της Αθήνας, ότι η αμερικανική νομοθεσία κυρώσεων CAATSA πρέπει να καλύπτει, συνολικά, και τους τουρκικούς S-400 και τα F-16, δε γίνεται δεκτό στην Ουάσιγκτον. Στην καλύτερη περίπτωση αντιμετωπίζεται με επίσημη σιωπή και την ανεπίσημη διαβεβαίωση ότι, ούτως ή άλλως, η διαδικασία έγκρισης του τουρκικού αιτήματος για τα αεροσκάφη θα απαιτήσει μεγάλο χρονικό διάστημα. Όμως, το πρόβλημα για τα ελληνικά συμφέροντα είναι ότι υπάρχουν εξαιρέσεις στους κανόνες της CAATSA που θα αξιοποιηθούν έντεχνα από την Άγκυρα.
Γι’ αυτό και το τουρκικό αίτημα είναι διπλό, με στόχο αφενός την αγορά νέων, αφετέρου την αναβάθμιση υφιστάμενων αεροσκαφών. Αν αποδειχθεί αδύνατη η αγορά, θεωρείται βέβαιη η έγκριση της αναβάθμισης των παλαιότερων F-16. Και αν υπάρξουν εμπόδια στη συνολική αναβάθμισή τους, θα προωθηθεί, πολιτικά και νομικά, ο σταδιακός εκσυγχρονισμός επιμέρους συστημάτων των μαχητικών, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι το ίδιο.
*Ο Αλέξανδρος Τάρκας είναι εκδότης του μηνιαίου περιοδικού «Άμυνα και Διπλωματία» και αρθρογράφος στην εφημερίδα «Δημοκρατία». Επικεφαλής της «Expansion», μιας ελληνικής εταιρίας με εξειδίκευση σε συμβάσεις των κλάδων άμυνας και ασφάλειας, καθώς και σε εκτιμήσεις επιχειρηματικού ρίσκου και ελέγχους due diligence στις χώρες της ΝΑ Μεσογείου σε συνεργασία με κορυφαία συμβουλευτική εταιρία των ΗΠΑ. Έχει εργαστεί ως σύμβουλος στο υπουργείο Εξωτερικών και ως συνεργάτης μελών του Κοινοβουλίου. Είναι συγγραφέας τριών βιβλίων για τα Βαλκάνια και ολοκληρώνει ένα νέο για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό.
«Η Ελλάδα επέστρεψε»: Ικανοποίηση στην Αθήνα από το ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ
Με χαμόγελα και αισιοδοξία επέστρεψε στην Ελλάδα από τις ΗΠΑ την Τετάρτη 18/5 η κυβερνητική αποστολή από την Ουάσιγκτον με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς το πρόσημο από τις επαφές, τις συναντήσεις και τις ομιλίες του Έλληνα πρωθυπουργού στην αμερικανική πρωτεύουσα κρίνεται ως απολύτως θετικό.
Όπως σημειώνουν κυβερνητικές πηγές στη διήμερη επίσκεψη Μητσοτάκη, αποτυπώθηκε ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται στο καλύτερο σημείο, καθώς η Ελλάδα προβλήθηκε και έγινε αποδεκτή ως πυλώνας σταθερότητας στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Το γεγονός άλλωστε ότι στις επαφές του Έλληνα πρωθυπουργού κεντρικά ζητήματα αναδείχθηκαν η αγορά των F35 από την Ελλάδα, τα ενεργειακά αλλά και η στάση της Αθήνας, όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία, επιβεβαιώνει την εκτίμηση αυτή.
Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ ήταν απολύτως επιτυχημένη και απαριθμούν τους λόγους:
-Ήταν μια απόλυτα επιτυχημένη επίσκεψη, καθώς η Ελλάδα επέστρεψε δυναμικά στο παγκόσμιο και περιφερειακό γίγνεσθαι, ως ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Μια χώρα πόλος σταθερότητας, δικαίου, ασφάλειας και ανάπτυξης. Μια χώρα που κρατάει τα κλειδιά της ειρήνης και της ενεργειακής σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Μια χώρα της οποίας η κληρονομιά, σε αξίες και αρχές, αναγνωρίζεται ως η πηγή του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού.
-Η Ελλάδα είναι ο ηθικός θεματοφύλακας της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
-Η Ελλάδα και οι ΗΠΑ, πέρα από ιστορική φιλία, σήμερα έχουν αμοιβαία συμφέροντα και κοινές καταστατικές αρχές.
-Η Ελλάδα τα τελευταία τρία χρόνια δυναμώνει με την πρόοδο που εξασφαλίζει η αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της και του ανθρώπινου δυναμικού της, χάρη στο σχέδιο της Κυβέρνησης.
-Ο λαός είδε τα αποτελέσματα των μεγάλων πολιτικών μας επιλογών και της εργώδους προσπάθειάς μας. «Είμαστε πια στο επίπεδο που μας αξίζει και αυτό είναι αφετηρία για να πάμε ακόμα καλύτερα» προσθέτουν κυβερνητικές πηγές.
Η κ. Πελόζι χαρακτήρισε την ομιλία του πρωθυπουργού ως την πιο συγκλονιστική που έχει ακούσει στο Κογκρέσο, με την ίδια να σπεύδει και να συγχαίρει τον κ. Μητσοτάκη για τα πολλαπλά μηνύματα που εξέπεμψε, επισημαίνοντας με νόημα πως μια τέτοια ομιλία θα μπορούσε να συγκριθεί μόνο με του πρώην προέδρου της Τσεχίας, Βάτσλαβ Χάβελ το 1990, επίσης στο Κογκρέσο και η οποία είχε διακοπεί 23 φορές από τα παρατεταμένα χειροκροτήματα.
Ο ΕΛΙΓΜΟΣ ΜΕ ΤΑ F35
Κορυφαία στιγμή της επίσκεψης του Κυριάκου Μητσοτάκη η ανακοίνωση ότι η Ελλάδα προτίθεται να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τις Ένοπλες Δυνάμεις της αλλά και τη θέση της στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, προχωρώντας σε αγορά μιας μοίρας των F35.
Ορίζοντας της αγοράς αυτής, εάν συμφωνηθούν όλοι οι παράμετροι, είναι το 2028, οπότε και αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί το πρόγραμμα αναβάθμισης των F16, με κυβερνητικές πηγές να εξηγούν ότι «θα αναζητηθεί και ο καλύτερος τρόπος χρηματοδότησης μίας τέτοιας μακρόχρονης επένδυσης για την Ελλάδα του 2030».
Στο πλαίσιο αυτό, μάλιστα, ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στο ενδιαφέρον της Lockheed Martin να επενδύσει προσεχώς στην ΕΑΒ, με τις κυβερνητικές πηγές να ξεκαθαρίζουν πως η ΕΑΒ θα παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο, με την αμερικανική εταιρεία να αποκτά ένα μειοψηφικό πακέτο.
Δε θα πρέπει εξάλλου να διαφεύγει της προσοχής κανενός, και σίγουρα αυτό δε συμβαίνει στην Άγκυρα, ότι η Τουρκία έχει αποκλειστεί από το πρόγραμμα κατασκευής των F35 μετά την απόφασή της να προμηθευτεί τους πυραύλους S-400 από τη Ρωσία.
Το πόσο αποφασισμένη είναι η ελληνική πλευρά να προχωρήσει στην αγορά των F35 προκύπτει από το γεγονός, ότι κυβερνητικές πηγές εξηγούσαν, πως η επιστολή ενδιαφέροντος για την αγορά των συγκεκριμένων μαχητικών αναμένεται να αποσταλεί σύντομα.
ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
Από τις επαφές του Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ δε θα μπορούσαν να λείψουν και οι αναφορές στα ελληνοτουρκικά, με τον Έλληνα πρωθυπουργό να παρουσιάζει με αποδείξεις – δείχνοντας χάρτες της προκλητικής «Γαλάζιας Πατρίδας» της Τουρκίας – την προκλητική στάση της Άγκυρας, τόσο στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, όσο και στην πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, Νάνσι Πελόζι.
Μετά την αναφορά του κ. Μητσοτάκη στο θέμα της Τουρκίας κατά την ομιλία του στο Κογκρέσο, η κυρία Πελόζι, η οποία σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές κράτησε τους χάρτες που της έδωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός, εμφανίστηκε ιδιαιτέρως ενοχλημένη για τις πρακτικές της Άγκυρας, κάτι μάλιστα που το εξέφρασε με εμφανή ένταση στον Αμερικανό πρόεδρο. Είναι χαρακτηριστικό δε, το γεγονός, πως η Νάνσι Πελόζι είχε πολύ πιο έντονη αντίδραση από τον ίδιο τον Τζο Μπάιντεν.
Επίσης, εξαιρετικά σημαντικό είναι το γεγονός, ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός συνέστησε την προσοχή τής γερουσίας στο κομμάτι των εξοπλιστικών και σε ποιους εγκρίνουν την πώληση όπλων, με τη Νάνσι Πελόζι να συντάσσεται και πάλι στο πλευρό της Ελλάδας, κάτι που αποδεικνύει ότι η πώληση F-16 στην Τουρκία δε θα πάρει εύκολα την έγκριση του κογκρέσου.
Στέλνοντας, δε, για άλλη μια φορά μήνυμα στην Τουρκία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε στην ομιλία του ότι «η Ελλάδα πάντα επιζητά την ειρήνη και τείνει χείρα φιλίας στους γείτονες. Ένα πλαίσιο υπάρχει για να λύσουμε τις διαφορές μας. Το Διεθνές Δίκαιο και οι πράξεις καλής γειτονίας. Θα είμαι σαφής. Δε θα δεχθούμε καμία πράξη παραβίασης της εθνικής μας κυριαρχίας και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Αυτό περιλαμβάνει και τις υπέρ-πτήσεις και όσα αναφέρονται για τα ελληνικά νησιά και πρέπει να σταματήσουν άμεσα» επικρίνοντας τη στάση της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, με τη φράση «το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε στη Συμμαχία είναι μια πηγή αστάθειας. Ζητώ να το λάβετε υπόψη σας όταν συζητάτε ζητήματα εξοπλισμού στην Ανατολική Μεσόγειο».
«Σας ευχαριστώ για τη στήριξη σας, σήμερα είναι μία ιδιαίτερη ημέρα για την Ελλάδα, την Κύπρο, έχετε κάθε λόγο να αισθάνεστε περήφανοι και εγώ αισθάνομαι περήφανος» είπε χαρακτηριστικά ο Έλληνας πρωθυπουργός.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε, επίσης, το μήνυμα, ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει την προσπάθειά της να γίνει η Ελλάδα μοντέρνο κράτος που αξίζει σε όλους, κάνοντας ειδική αναφορά ως «ενδιαφέρουσα εξέλιξη» στο γεγονός ότι πλέον επιστρέφουν στη χώρα αυτοί που έφυγαν τα χρόνια της οικονομικής κρίσης.
Όπως τόνισε, αυτό συμβαίνει όχι μόνο γιατί πλέον υπάρχουν καλές δουλειές και η ανεργία μειώνεται αλλά πρωτίστως, γιατί η μακροπρόθεσμη προοπτική της χώρας κινείται στη σωστή κατεύθυνση.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφέρθηκε στη συνάντηση που είχε με τον Τζο Μπάιντεν, λέγοντας ότι από την πλευρά του υπογράμμισε τη σημασία της διμερούς σχέσης εντός του πλαισίου της νέας ενεργειακής αρχιτεκτονικής στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η χώρα μας καθίσταται πλέον πύλη εισόδου προς την Ευρώπη για το φυσικό αέριο της Μέσης Ανατολής, ενώ κατέληξε ότι η Ελλάδα είναι ανάμεσα στους πρωταγωνιστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ίχνη του μεγαλύτερου γνωστού
σεισμού στην ανθρώπινη ιστορία
Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ίχνη του μεγαλύτερου γνωστού σεισμού στην ανθρώπινη ιστορία. Πρόκειται για έναν τρομακτικό μεγασεισμό 9,5 Ρίχτερ που προκάλεσε ένα τσουνάμι μήκους 8.000 χιλιομέτρων και ώθησε τους ανθρώπινους πληθυσμούς να εγκαταλείψουν τις κοντινές ακτές για περίπου 1.000 χρόνια, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα του Live Science, σεισμός σημειώθηκε πριν από περίπου 3.800 χρόνια στη σημερινή βόρεια Χιλή, όταν ένα ρήγμα τεκτονικής πλάκας ανύψωσε την ακτογραμμή της περιοχής. Το επακόλουθο τσουνάμι ήταν τόσο ισχυρό, που δημιούργησε κύματα ύψους 20 μέτρων και έφτασε μέχρι τη Νέα Ζηλανδία, όπου εκτόξευσε τεράστιους ογκόλιθους, εκατοντάδες χιλιόμετρα στην ενδοχώρα.
Ο μεγαλύτερος σεισμός που είχε καταγραφεί μέχρι σήμερα, ήταν της Βαλδίβια που έπληξε τη νότια Χιλή το 1960.
Ο σεισμός αυτός είχε μέγεθος μεταξύ 9,4 και 9,6 Ρίχτερ και σκότωσε έως και 6.000 ανθρώπους. Το ρήγμα που προκάλεσε το σεισμό της Βαλδίβια ήταν τεράστιο, φτάνοντας σε μήκος έως και 800 χιλιόμετρα. Αλλά, όπως περιγράφουν οι επιστήμονες, σε έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science Advances», ο αρχαίος μεγασεισμός ήταν ακόμη μεγαλύτερος, προερχόμενος από ένα ρήγμα μήκους περίπου 1.000 χλμ.
Αυτοί οι μεγασεισμοί συμβαίνουν κατά μήκος ενεργών ζωνών υποβύθισης, εκεί δηλαδή που οι τεκτονικές πλάκες της Γης βυθίζονται η μία κάτω από την άλλη. Στις περιοχές αυτές οι πλάκες ολισθαίνουν και τρίβονται αναμεταξύ τους, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται ισχυρές τάσεις στο σημείο διεπαφής τους. Η συσσωρευμένη πίεση στο σημείο διεπαφής δημιουργεί ένα γιγαντιαίο ρήγμα και απελευθερώνει ενέργεια με τη μορφή καταστροφικών σεισμικών κυμάτων.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ίχνη του μεγασεισμού σε θαλάσσια και παράκτια αντικείμενα, καθώς και σε πετρώματα, όστρακα και θαλάσσια ζωή, στην έρημο Ατακάμα της Χιλής.
«Βρήκαμε στοιχεία από θαλάσσια ιζήματα και πολλά πλάσματα που θα ζούσαν ήσυχα στη θάλασσα πριν εκτοπιστούν στην ενδοχώρα», δήλωσε ο Τζέιμς Γκοφ, γεωλόγος στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον στην Αγγλία. «Και τα βρήκαμε όλα αυτά πολύ ψηλά και πολύ μακριά στην ενδοχώρα, οπότε δεν μπορεί να τα παρέσυρε κάποια καταιγίδα».
Για να κατανοήσουν καλύτερα, τι παρέσυρε αυτές τις αποθέσεις τόσο μακριά από τη θάλασσα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ραδιοχρονολόγηση. Η μέθοδος αυτή περιλαμβάνει τη μέτρηση των ποσοτήτων του άνθρακα 14, ενός ραδιενεργού ισοτόπου άνθρακα που βρίσκεται στο εσωτερικό ενός υλικού, ώστε να προσδιοριστεί η ηλικία του.
Καθώς ο άνθρακας 14 υπάρχει παντού στη Γη, οι αποθέσεις τον απορροφούν εύκολα κατά το σχηματισμό τους. Ο χρόνος ημιζωής του άνθρακα 14, ή ο χρόνος που χρειάζεται για να διασπαστεί ραδιενεργά το μισό του, είναι 5.730 χρόνια, καθιστώντας τον ιδανικό για τους επιστήμονες που θέλουν να ανατρέξουν στα τελευταία 50.000 χρόνια της ιστορίας.
Αφού χρονολόγησαν 17 αποθέσεις σε επτά διαφορετικές θέσεις ανασκαφών σε μήκος 600 χλμ. της βόρειας ακτής της Χιλής, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ηλικίες του παράκτιου υλικού έδειχναν ότι έφτασε στην ενδοχώρα πριν από περίπου 3.800 χρόνια.
«Ο τοπικός πληθυσμός εκεί έχασε τα πάντα», δήλωσε ο Γκοφ. «Διαπιστώσαμε ότι ακολούθησε μια τεράστια κοινωνική αναταραχή, καθώς οι κοινότητες μετακινήθηκαν στην ενδοχώρα για να προστατευθούν από το τσουνάμι. Πέρασαν πάνω από 1.000 χρόνια προτού οι άνθρωποι επιστρέψουν και πάλι στην περιοχή, ένα εντυπωσιακά μεγάλο χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι εξαρτιόνταν από τη θάλασσα για την τροφή τους», τόνισε.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η έρευνά τους θα μπορούσε να συμβάλει στην κατανόηση των κινδύνων μελλοντικών μεγασεισμών.
«Ενώ αυτό είχε σημαντικές επιπτώσεις στους ανθρώπους στη Χιλή, τα νησιά του Νότιου Ειρηνικού ήταν ακατοίκητα όταν δέχθηκαν το χτύπημα του τσουνάμι πριν από 3.800 χρόνια», εξήγησε ο Γκοφ. «Τώρα όμως είναι όλα κατοικημένα και πολλά από αυτά αποτελούν δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Έτσι, όταν συμβεί ένα τέτοιο γεγονός την επόμενη φορά, οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές, εκτός αν μάθουμε από αυτά τα ευρήματα».
Απογειώθηκε η οικονομία της Ρωσίας, βουλιάζει αυτή της Ευρώπης!
Ρεκόρ επταετίας στις εξαγωγές πετρελαίου τον Απρίλιο, πλεόνασμα πάνω από 11 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό το α’ τετράμηνο και ανεπαίσθητη ακρίβεια
Αντί οι κυρώσεις να πλήξουν τη Ρωσία, βυθίζουν την Ευρώπη. Η Ε.Ε. επιστρέφει στον πληθωρισμό που είχε πριν από τρεις δεκαετίες, απεργάζεται σενάρια τρόμου για δελτίο στο ρεύμα και η ακρίβεια πιέζει κυβερνήσεις, θεσμούς και πολίτες.
Όσο, όμως, οι Βρυξέλλες απειλούν στα λόγια τον Πούτιν για ενεργειακό εμπάργκο, το Κρεμλίνο μετρά κέρδη. Και η Ρωσία ενισχύεται. Οι αριθμοί αποδεικνύουν τις υψηλές αντοχές της ρωσικής οικονομίας, σε αντίθεση με όσα ήλπιζαν οι δυτικές δυνάμεις:
-Τον Απρίλιο οι εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου ξεπέρασαν τα 160.000.000 βαρέλια – η καλύτερη επίδοση της τελευταίας επταετίας!
-Το ρούβλι ανέκαμψε και σήμερα έχει την ίδια αξία που είχε πριν από την εισβολή στην Ουκρανία, στα τέλη Φεβρουαρίου.
-Οι τιμές καταναλωτή αυξήθηκαν μεν από την αρχή της χρονιάς, αλλά κυμαίνονται γύρω στο 10%. Μια ήπια άνοδος συγκριτικά με την έκρηξη ακρίβειας στην Ευρώπη.
Παρά τις περί του αντιθέτου προβλέψεις των διεθνών οίκων στις αρχές Απριλίου, η Μόσχα δείχνει ακόμα ότι τηρεί κανονικά τις πληρωμές των ομολόγων της σε ξένο νόμισμα. Αντί η Ρωσία να πληρώνει ένα εξοντωτικό κόστος από τις πρωτοφανείς κυρώσεις, η Ευρώπη είναι αυτή που βλέπει τις οικονομίες της να απειλούνται με οπισθοχώρηση στις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Οι κυρώσεις, τουλάχιστον προς το παρόν, «δουλεύουν» αντίστροφα. Αντί να καμφθεί η Μόσχα, υποφέρουν πλέον σοβαρά οι Ευρωπαίοι πολίτες.
Η αληθινή οικονομία της Ρωσίας δείχνει εκπληκτικές αντοχές. Σύμφωνα με τους δείκτες των Goldman Sachs, Refinitiv Datastream και Economist, οι μετρήσεις σε «πραγματικό χρόνο» της ρωσικής οικονομικής δραστηριότητας δεν παρουσιάζουν αξιοσημείωτη κάμψη. Σε γενικές γραμμές «καλά κρατούν».
Η συνολική κατανάλωση ηλεκτρισμού, δείκτης που καθρεφτίζει αν υπάρχει σοβαρή κατάρρευση οικονομικών δραστηριοτήτων σε μια χώρα, παραμένει σταθερή. Έπειτα από μια προσωρινή ύφεση το Μάρτιο, οι Ρώσοι ξοδεύουν πάλι κανονικά σε καφέ, εστιατόρια και μπαρ, σύμφωνα με το δείκτη δαπανών της Sberbank, της μεγαλύτερης τράπεζας της Ρωσίας.
Στις 29 Απριλίου η ρωσική κεντρική τράπεζα μείωσε το βασικό της επιτόκιο από 17% σε 14%, σημάδι ότι ο οικονομικός πανικός που ξεκίνησε το Φεβρουάριο άρχισε να υποχωρεί. Ο βασικότερος λόγος για την αντοχή της ρωσικής οικονομίας είναι ο ορυκτός πλούτος της. Από την εισβολή κι έπειτα, η Ρωσία έχει εξαγάγει ορυκτά καύσιμα αξίας τουλάχιστον 65 δισ. δολαρίων. Το πρώτο τρίμηνο του 2022 τα έσοδα της χώρας από υδρογονάνθρακες εκτινάχθηκαν κατά 80% σε σχέση με το 2021.
Η ρωσική οικονομία βρίσκεται αναμφίβολα υπό πίεση, λόγω της εισβολής και των κυρώσεων, όμως οι προβλέψεις πολλών δυτικών οικονομολόγων ότι το ΑΕΠ της θα συρρικνωθεί κατά 15%, αποδεικνύονται μέχρι τώρα βιαστικές κι εκτός πραγματικότητας.
ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ 11 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ
ΤΟ Α’ ΤΕΤΡΑΜΗΝΟ
Το πλεόνασμα του ομοσπονδιακού Προϋπολογισμού της Ρωσίας για τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2022 ανήλθε σε 800 δισεκατομμύρια ρούβλια. Δηλαδή σε ένα ποσό άνω των 11 δισ. ευρώ!
Όπως έγραψε η «Izvestia», από τις μεγαλύτερες εφημερίδες της Ρωσίας, οι ειδικοί εκτιμούν ότι αυτή η επίδοση οφείλεται κυρίως στα πρόσθετα κέρδη από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Έτσι, η Ρωσία έχει ήδη ένα «μαξιλάρι» για τη στήριξη της οικονομίας της σε ενδεχόμενες πιέσεις του β’ εξαμήνου, όπως εκτιμούν Ρώσοι αναλυτές.
Όπως υπολογίζει το ρωσικό Κέντρο Στρατηγικής Έρευνας, το πλεόνασμα του Προϋπολογισμού ενδέχεται να ροκανιστεί ως το τέλος της χρονιάς, κυρίως λόγω των φορολογικών ελαφρύνσεων προς τις επιχειρήσεις, αλλά και για τη στήριξη των νοικοκυριών. Ακόμα κι έτσι, όμως, τυχόν έλλειμμα ως το τέλος του 2022 θα είναι διαχειρίσιμο, ειδικά για συνθήκες πολέμου.
ΟΙ ΑΘΕΑΤΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ
Το ενεργειακό «πόκερ» που παίζεται μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας έχει και αθέατες πλευρές, που δε «διαφημίζονται». Η Ευρώπη, που αυτοσυγχαίρεται για τις πρωτοφανείς κυρώσεις στη Ρωσία, έχει πληρώσει 40 δισ. ευρώ από την αρχή του πολέμου ως τα τέλη Απριλίου στη Μόσχα για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΠΟΥ «ΣΠΑΝΕ»
Δυτικές χώρες, που ήδη έχουν ανακοινώσει ότι απαγορεύουν τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου, εξακολουθούν να ψωνίζουν από το Κρεμλίνο, βρίσκοντας «παραθυράκια», παρακάμπτοντας, έτσι, τις δικές τους κυρώσεις.
ΗΠΑ, Καναδάς, Βρετανία και Αυστραλία απαγόρευσαν την εισαγωγή ρωσικού πετρελαίου από την αρχή της εισβολής. Τον Απρίλιο, όμως, οι ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου αυξήθηκαν στα 1.600.000 βαρέλια ημερησίως, δηλαδή 300.000 βαρέλια περισσότερα από το Μάρτιο.
Τον περασμένο Απρίλιο οι εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου ξεπέρασαν τα 160.000.000 βαρέλια, σημειώνοντας την καλύτερη επίδοση της τελευταίας επταετίας!
ΜΕ… ΕΤΙΚΕΤΑ «ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥ»
ΚΑΙ ΠΑΤΕΝΤΑ ΙΡΑΝ – ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ
Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, δημοσιεύματα της ρωσικής «Izvestia» και της αμερικανικής «Wall Street Journal» συμφωνούν για τις ασυνήθιστες φόρμουλες δυτικών εταιριών που αγοράζουν ρωσική ενέργεια.
Μία από τις πιο δημοφιλείς μεθόδους διανομής είναι με τάνκερ που αναμειγνύουν φορτία στη μέση της θάλασσας, για να αποκρύπτουν την προέλευση του πετρελαίου. Σύμφωνα με την «WSJ», όλο και περισσότερο πετρέλαιο βγαίνει από τη Ρωσία με «άγνωστο προορισμό».
Τον Απρίλιο πάνω από 11.100.000 βαρέλια φορτώθηκαν από ρωσικά λιμάνια σε δεξαμενόπλοια χωρίς προγραμματισμένη διαδρομή. Πολλές χώρες χρειάζονται απεγνωσμένα το ρωσικό πετρέλαιο, για να συνεχίσει να λειτουργεί η οικονομία τους και να φρενάρουν μια ακόμα μεγαλύτερη άνοδο στις τιμές των καυσίμων.
ΓΝΩΣΤΟ ΚΟΛΠΟ
Όμως, οι ανάγκες αυτές πρέπει να ικανοποιούνται «αθόρυβα». Με δυο λόγια, το κόλπο συνοψίζεται ως εξής, σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα: «Το πετρέλαιο μεταφέρεται σε μεγαλύτερα πλοία στη θάλασσα και εκφορτώνεται. Με ετικέτα αγνώστου προορισμού. Στη συνέχεια, το ρωσικό αργό πετρέλαιο αναμειγνύεται με το υπάρχον φορτίο του πλοίου, ώστε να μην εντοπίζεται από πού προήλθε. Με αυτή την πρακτική γίνονταν και στο παρελθόν εξαγωγές από χώρες που βρίσκονταν σε καθεστώς κυρώσεων, όπως το Ιράν και η Βενεζουέλα».
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα δίνουν οι «WSJ» και «Izvestia» ώστε να γίνει κατανοητή η συγκεκριμένη αλυσίδα: Τρία τάνκερ αναχώρησαν από τα ρωσικά λιμάνια του Πριμόρσκ και της Ουστ Λούγκα και φόρτωσαν πετρέλαιο σε ένα άλλο πλοίο που βρισκόταν στα ανοιχτά του Γιβραλτάρ. Το πλοίο είχε κατεύθυνση από τη Νότια Κορέα, με προορισμό το Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
Επιπλέον, στην αγορά κυκλοφορούν μείγματα πετρελαίου από το Τουρκμενιστάν και τη Λετονία. Αυτά τα μείγματα περιέχουν επίσης μεγάλη ποσότητα ρωσικού πετρελαίου. Σχολιάζοντας το ρεπορτάζ της «WSJ» η αμερικανική ExxonMobil, η βρετανική Shell και η ιταλική Eni δήλωσαν ότι «μεταφέρουν πετρέλαιο από το Καζακστάν, απλώς το κάνουν μέσω ρωσικού λιμανιού».
Η Ελλάδα σχεδόν τριπλασίασε μέσα στον Απρίλιο τις εισαγωγές φορτίων πετρελαίου από τη Ρωσία. Από 47.846 βαρέλια την ημέρα μ.ό. το Μάρτιο, σε 119.618. Εκκωφαντική η… έκρηξη στα «άγνωστα» φορτία (Unknown), με τα «παραθυράκια» κρυφών εισαγωγών από τη Ρωσία στα ευρωπαϊκά λιμάνια (από 24.000 σε 655.000 βαρέλια).
«ΑΝ ΜΑΣ ΞΕΜΕΙΝΕΙ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ,
ΤΟ ΒΑΡΕΛΙ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΑ 200 ΕΥΡΩ»
Η Ε.Ε. συζητά να επιβάλει εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο αλλά το κλίμα ανάμεσα στα κράτη-μέλη είναι συγκρουσιακό. Πιθανόν, τελικά, ορισμένα κράτη να απέχουν από το ρωσικό πετρέλαιο, άλλα να δηλώσουν ότι πρόκειται να το κάνουν στο μέλλον κι άλλα να αφήσουν το ζήτημα στη διακριτική ευχέρεια των ιδιωτικών εταιριών της χώρας τους.
Μέχρι στιγμής το ρωσικό πετρέλαιο αγοράζεται ελεύθερα από ευρωπαϊκές χώρες, βάσει συμβολαίων που είχαν συναφθεί πριν από τις 24 Φεβρουαρίου. Σύμφωνα με τη «WSJ», η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις χώρες – προορισμούς για τις οποίες τα βαρέλια ρωσικού πετρελαίου υπερδιπλασιάστηκαν τον Απρίλιο, σε σύγκριση με τους μέσους όρους του Μαρτίου.
Το ίδιο ισχύει για Ρουμανία, Βουλγαρία, Εσθονία. Μεγάλη αύξηση καταγράφεται και στον όγκο πωλήσεων για την Ολλανδία, το μεγαλύτερο αγοραστή στην Ευρώπη, και την Ισπανία.
Συγκεκριμένα, προς την Ελλάδα έφευγαν από ρωσικά λιμάνια 47.846 βαρέλια πετρέλαιο την ημέρα κατά μέσο όρο το Μάρτιο. Τον Απρίλιο αυτός ο αριθμός εκτοξεύθηκε σε 119.618 βαρέλια την ημέρα κατά μ.ό. Εκκωφαντική, όμως, ήταν η έκρηξη κυρίως στα «άγνωστα» (unknown) φορτία, με τα «παραθυράκια» κρυφών εισαγωγών από τη Ρωσία στα ευρωπαϊκά λιμάνια, που από τα 24.000 ανά ημέρα το Μάρτιο απογειώθηκαν στα 655.000.
Ο Σάιμον Τζόνσον, καθηγητής του MIT και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος στο ΔΝΤ, δήλωσε ότι εν όψει ενός πιθανού εμπάργκο οι χώρες σπεύδουν να αγοράσουν περισσότερο πετρέλαιο, σε όσο το δυνατόν φθηνότερες τιμές.
Το ερώτημα είναι ποια θα είναι η τιμή του πετρελαίου, αν υπάρξει ένα πλήρες εμπάργκο στη Ρωσία. Ο επικεφαλής του ρωσικού Κέντρου Ενεργειακής Ανάπτυξης, Κιρίλ Μελνίκοφ, δήλωσε στην «Izvestia» ότι, σε περίπτωση που η ρωσική ενέργεια δε βρει νέες αγορές στην Ασία, οι τιμές του πετρελαίου θα αυξηθούν πάνω από 200 δολάρια το βαρέλι. Ο ΟΠΕΚ, άλλωστε, έχει καταστήσει σαφές ότι δε θα αυξήσει την παραγωγή, ώστε να αντισταθμίσει τυχόν απώλεια εφοδιασμού από τη Ρωσία λόγω μποϊκοτάζ.
ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ
ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΜΟΝΟ ΜΕ ΡΩΣΙΚΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ
Ο ειδικός στο τμήμα στρατηγικής έρευνας της Total Research, Νικολάι Βαβίλοφ, τόνισε ότι υπάρχουν και σημαντικές τεχνικές δυσκολίες για την αντικατάσταση του ρωσικού πετρελαίου: «Θεωρητικά, το ρωσικό πετρέλαιο είναι δυνατόν να αντικατασταθεί με πετρέλαιο από τη Νορβηγία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Μέση Ανατολή ή την Αμερική. Τεχνικά, όμως, τα περισσότερα διυλιστήρια στην Ευρώπη μπορούν να λειτουργήσουν μόνο με ρωσικό πετρέλαιο. Ο εκσυγχρονισμός τους μπορεί να διαρκέσει μήνες, κάτι που θα αυξήσει απότομα τις τιμές των καυσίμων».
Σύμφωνα με τον ειδικό, κάθε κατηγορία πετρελαίου διαφέρει ως προς την ποσότητα των ακαθαρσιών, την πυκνότητα, την περιεκτικότητα σε θείο και μια σειρά από άλλους δείκτες. Γι’ αυτό, όπως εξηγεί ο Βαβίλοφ, η Ευρώπη προς το παρόν πασχίζει ώστε το ρωσικό πετρέλαιο να γίνει «μη ρωσικό». Είτε με δεξαμενόπλοια που αλλάζουν σημαία μεσοπέλαγα είτε αναμειγνύοντάς το για να μη διακρίνεται ως ρωσικό ή «πειράζοντας» τα έγγραφα για την προέλευση. Κάτι τέτοιο, λέει ο Ρώσος ειδικός, γινόταν με το ρωσικό πετρέλαιο στη Βαλτική, όταν βαφτίστηκε «λετονικό».
Υπάρχουν, μάλιστα, και σενάρια για το πιθανό εμπάργκο. Η Ε.Ε. θα αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο π.χ. από τις Τουρκία, Σερβία, Ουγγαρία και οποιαδήποτε χώρα που διατηρεί καλές σχέσεις με τη Ρωσία. Κατά τη δευτερογενή πώληση, αφότου δηλαδή η αγορά θα γίνεται μέσω π.χ. Τουρκίας, το ρωσικό πετρέλαιο θα θεωρείται πλέον «μη ρωσικό» για την Ευρώπη.
ΠΟΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΠΛΗΤΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ
ΤΗΣ ΣΤΡΟΦΙΓΓΑΣ ΑΕΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Ένα εμπάργκο στο φυσικό αέριο θα έχει υπέρ-πολλαπλάσιες επιπτώσεις. Το Ινστιτούτο της Οξφόρδης για τις Ενεργειακές Σπουδές υπολογίζει ότι μια πλήρης διακοπή του ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη θα προκαλέσει παγκόσμια ύφεση.
Ήδη οι πρώτοι τριγμοί εμφανίστηκαν μετά τη μερική παύση της μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της Ουκρανίας, με την πλευρά της Ρωσίας να κάνει λόγο για οργανωμένο σχέδιο από Κίεβο – Ουάσιγκτον. «Ίσως είναι ένα πρώτο σημάδι πριν από την πλήρη διακοπή της άντλησης», πιθανολογούν οι ειδικοί που ρωτήθηκαν από την «Izvestia». Σε μια τέτοια περίπτωση, το Κίεβο μπορεί να στερήσει από την Ε.Ε. σχεδόν το 33% του ρωσικού φυσικού αερίου. Οι πρώτες χώρες που θα υποφέρουν τότε, θα είναι οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Μολδαβία, η Σλοβακία, κ.ά.
Μέσα στην εβδομάδα η Ουκρανία διέκοψε μερικώς τη ροή φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω ενός από τους δύο βασικούς αγωγούς, με το Κίεβο να επικαλείται «περιστάσεις ανωτέρας βίας». Η Gazprom, από την πλευρά της, λέει ότι δεν έχει κανένα στοιχείο που να υποδεικνύει «ανωτέρα βία» και δε βλέπει κανένα εμπόδιο για να συνεχιστεί η ροή με τον προηγούμενο τρόπο λειτουργίας.
Ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής του ρωσικού Εθνικού Ινστιτούτου Ενέργειας, Αλεξάντρ Φρολόφ, δήλωσε ότι «οι ουκρανικές Αρχές θέλουν να δημιουργήσουν ένα πρόσχημα για παράνομη εξόρυξη φυσικού αερίου, που θα λύσει μέρος των ενεργειακών προβλημάτων της χώρας». Στην παρούσα φάση, η δυτική Ευρώπη δε βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Η κύρια οδός για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ε.Ε. είναι ο αγωγός Nord Stream Baltic.
Από τη Ρωσία μέσω Βαλτικής ρέουν σχεδόν 60 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως. Η Γερμανία συνολικά αγοράζει περίπου 40 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Ο διευθυντής του ρωσικού Ταμείου Εθνικής Ενεργειακής Ασφάλειας, Κονσταντίν Σιμόνοφ, θεωρεί ότι η Ουκρανία αρχίζει σταδιακά να παίζει το χαρτί της πλήρους αποκοπής της ροής φυσικού αερίου μέσω της επικράτειάς της. Σε αυτή την περίπτωση η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει νέα αύξηση στις τιμές φυσικού αερίου.
Χαμόγελο του Παιδιού: Απειλούνται με λουκέτα τα σπίτια του οργανισμού
Επίθεση Γιαννόπουλου στη Μιχαηλίδου
Ο πρόεδρος του «Χαμόγελο του Παιδιού», Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος, καταγγέλλει ότι τα σπίτια Ημερήσιας Φροντίδας του οργανισμού απειλούνται με λουκέτο, εξαιτίας όσων προβλέπουν οι όροι λειτουργίας φορέων Κοινωνικής Προστασίας, ενώ κατηγόρησε την υφυπουργό Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Δόμνα Μιχαηλίδου, για προσπάθεια «διάλυσης μιας οικογένειας».
Σε συνέντευξη Τύπου, ο κ. Γιαννόπουλος ανέφερε ότι είναι ιδιαιτέρως δύσκολο για τον ίδιο να «διαχειριστεί ότι μπορεί να υπάρξει άνθρωπος που να θέλει να κάνει κακό σε αυτόν τον φορέα και μάλιστα κάποιος που είναι ειδικός σε αυτές τις καταστάσεις», ενώ υπογράμμισε ότι «η κυβέρνηση κοίταξε να βάλει λουκέτα σε ιδιωτικά κτήρια και να αφήσει στο απυρόβλητο τα δημόσια και τα εκκλησιαστικά. «Προσπαθήσαμε να πείσουμε με προτάσεις την κυβέρνηση για τα κτηριακά και τη λειτουργία και μάλιστα είχε ανακοινωθεί από την ίδια την υφυπουργό ότι τα σπίτια Ημερήσιας Φροντίδας – που θα πρέπει να αδειοδοτηθούν – είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει για παιδιά που η οικογένειά τους είναι σε κρίση».
Όπως αναφέρει το thesstoday.gr, ο κ. Γιαννόπουλος έκανε λόγο ότι αύριο μπορεί κάποιος υφιστάμενος της κ. υφυπουργού μαζί με αστυνομικούς να περάσει και να προχωρήσει στη σύλληψη του ίδιου, γιατί, απλά, όπως τόνισε: «Τα σπίτια ημερήσιας φροντίδας δεν έχουν άδεια!».
ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΠΑΡΑΤΥΠΙΑ
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Ο πρόεδρος του Χαμόγελου του Παιδιού με καυστικό τρόπο επεσήμανε, ότι η Δόμνα Μιχαηλίδου εμφανίζεται «σαν θεά της παιδικής προστασίας» και την ίδια ώρα «για μια οικοδομική παρατυπία κλείνει μια τεράστια οικογένεια με 500 εργαζόμενους και 4.000 εθελοντές».
«Μιλήσαμε με την κ. Μιχαηλίδου και η ίδια ανακοίνωσε ότι θα θεσμοθετήσουμε τα σπίτια ημερήσιας φροντίδας. Τώρα ο καινούριος νόμος λέει – σε άλλη διάταξη άλλου υπουργείου – ότι συλλαμβάνεσαι, πληρώνεις 100.000 ευρώ πρόστιμο, ξανά άλλα τόσα λεφτά και στη συνέχεια έχει δικαίωμα η υφυπουργός και όχι η δικαιοσύνη να καθαιρέσει το διοικητικό συμβούλιο. Και όλα αυτά για μια οικοδομική παρατυπία ή οτιδήποτε άλλο κρίνει ένα άτομο που εμφανίζεται σαν θεά της παιδικής προστασίας και μπορεί να κλείσει όλο το χαμόγελο του παιδιού», ανέφερε.
Ο κ. Γιαννόπουλος διερωτήθηκε σε έντονο ύφος «αν τη δική σας οικογένεια πάει κάποιος να τη διαλύσει, τι θα κάνετε; θα σηκώσετε τα χέρια;» και συνέχισε ότι άλλες δύο φορές στο παρελθόν επιχείρησαν να βλάψουν το Χαμόγελο του Παιδιού.
«Δεχόμαστε 250.000 κλήσεις το χρόνο και το 54% συμβουλευτικής είναι πλέον από παιδιά», επεσήμανε ο κ. Γιαννόπουλος, ενώ αναφέρθηκε και στην αυτοκτονία του 12χρονου στα Κάτω Πατήσια, υπογραμμίζοντας τη σημασία του έργου που παράγει ο Φορέας. «Πρόσφατα αυτοκτόνησε ένα 12χρονο παιδί. Δεχόμασταν κάθε μέρα μια κλήση για αυτοκτονικό ιδεασμό εφήβου. Με αυτά πρέπει να ασχολούνται οι πάντες και αντί γι’ αυτό, ασχολούμαστε με το πώς θα κλείσουμε το Χαμόγελο, γιατί ενοχλούμε. Τι κάναμε; Ούτε πάμε αντίθετα στο κράτος. Η περιουσία μας είναι τα παιδιά», δήλωσε.
ΝΟΜΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Ο Βασίλειος Μακρής, Επίτιμος Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων και Επίτιμο Μέλος ΔΣ του Χαμόγελου του Παιδιού τόνισε, ότι ο νομικός αγώνας για το νομοσχέδιο θα έχει θετική εξέλιξη για τον Οργανισμό, καλώντας «να συνεχίσετε την προσφορά σας – που έχει αναγνωριστεί από την ελληνική κοινωνία – και όχι από κάποιους καρεκλοκένταυρους κάποιου υπουργείου».
«Είμαι 100% βέβαιος ότι δεν υπάρχει δικαστήριο οποιασδήποτε βαθμίδος που μπορεί να δεχθεί τη συνταγματικότητα αυτή, δηλαδή το να αλλάξει κάποιος τη διοίκηση ενός σωματείου και να καθορίσει τα καθήκοντα. Δηλαδή το υπουργείο θα διοικεί τα ιδιωτικά σωματεία;» διερωτήθηκε ο κ. Μακρής και συνέχισε: «Ως προς αυτόν τον τομέα μην ανησυχείτε, είναι σωστό και το αντιλαμβάνομαι το να στεναχωριέται κανείς, όταν βλέπει ότι ένα έργο αναγνωρίζεται από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας να αντιμετωπίζεται με ένα τέτοιο επιπόλαιο τρόπο».
Ο Επίτιμος Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου τόνισε παράλληλα, ότι ο νομικός αγώνας θα έχει θετική κατάληξη για τον Οργανισμό. «Πιστεύω ότι θα υπάρξει νομικός αγώνας αν επιχειρηθεί να υλοποιηθεί ο νόμος και θα έχει θετική εξέλιξη για το Χαμόγελο του Παιδιού. Γι’ αυτό σας καλώ, ψηλά το ανάστημα άνθρωποι του Χαμόγελου, συνεχίστε την προσφορά σας που έχει αναγνωριστεί από την ελληνική κοινωνία και όχι από κάποιους καρεκλοκένταυρους κάποιου υπουργείου», τόνισε.
ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
ΩΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ ΙΔΡΥΜΑΤΑ
Στη συνέχεια το λόγο πήραν κακοποιημένα παιδιά που βρήκαν στήριξη στο Χαμόγελο του Παιδιού και αφηγήθηκαν βιωματικές ιστορίες από τα κρίσιμα χρόνια μετά την ένταξη στα σπίτια του Οργανισμού, τα οποία χαρακτήρισαν ως «κατοικίες» και όχι ως «ιδρύματα».
Η Ανδριάνα Θεοχάρη είναι ένα από αυτά τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει στο σπίτι του Χαμόγελου του Παιδιού και τόνισε ότι «όταν θες να αλλάξεις κάτι πρέπει να ακούσεις τη βιωμένη εμπειρία. Προσωπικά να πω η λέξη ιδρυματοποίηση / ίδρυμα μας προσβάλει σαν οντότητες, καθ’ ότι είμαστε υπέρ της αποϊδρυματοποίησης και των υιοθεσιών, αλλά αυτή η λέξη δεν ταιριάζει στη λέξη του Χαμόγελου. Μας προσβάλει ιδιαίτερα», τόνισε.
Και πρόσθεσε: «Η κα υφυπουργός θα έπρεπε να μελετήσει τα σπίτια του Οργανισμού, είναι ένα key study και θα έπρεπε να δει πώς τα σπίτια και η δομή τους είναι άμεσα συνυφασμένα με την τοπική κοινωνία. Είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε την οικογένειά μας».
«ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΞΕΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΝΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ»
Από την πλευρά του ο Αλέξανδρος Μπαλαμπάν, ο οποίος από τα 13 του χρόνια βρίσκεται στο Χαμόγελο του Παιδιού, δήλωσε ότι θεωρεί τον Οργανισμό ως «οικογένεια» και όχι «ως ίδρυμα» και τόνισε ότι ο Οργανισμός ενοχλεί επειδή δίνει όνειρα στα παιδιά, σε αντίθεση με κάποιους, που τόσα χρόνια κλείνουν τα μάτια και τα αυτιά στις περιπτώσεις κακοποιήσεων.
«Κάθε φορά που κάνω κουβέντα με φίλους δεν αναφέρομαι ποτέ στο Χαμόγελο ως ίδρυμα αλλά ως σπίτι φιλοξενίας και οικογένεια. Την αισθάνεσαι καθώς μεγαλώνεις με αυτούς τους ανθρώπους. Δυστυχώς θα πω ότι γίνεται όντως μια επίθεση στο Χαμόγελο, για εμάς ευτυχώς που υπάρχει όμως, γιατί αν δεν ήταν το Χαμόγελο εγώ δε θα σπούδαζα και δε θα ήμουν σήμερα εδώ, δίνει όνειρα στα παιδιά. Στα παιδιά που κάποιοι τόσο καιρό και τόσα χρόνια ξέρουν μόνο να κλείνουν τα αυτιά τους και τα μάτια τους, είτε είναι γείτονες, είτε είναι υφυπουργοί. Είναι πάρα πολλοί και δυστυχώς τους ενοχλεί και δε θα το επιτρέψουμε – όσο μπορούμε – ώστε να μην περάσει αυτός ο άδικος νόμος. Έχουμε μεγαλώσει μαζί, κάποιοι ήρθαν στο χαμόγελο με τα αδέλφια τους, ήταν η μοναδική τους οικογένεια όταν πήγαν σε ένα νέο μέρος, με το νέο νόμο θα πρέπει να τα αποχωριστούν και αυτά», δήλωσε.
«ΜΙΛΑΩ ΣΑΝ ΠΡΩΗΝ
ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ»
Από την άλλη πλευρά η Μαριλένα Χουσενί, 34 ετών, που εντάχθηκε στο χαμόγελο του παιδιού το 2000, τόνισε ότι χάρη στον Οργανισμό και τη φροντίδα των αρμόδιων έχει πλέον δύο υπέροχα «πτυχία»: «Την Κωνσταντίνα και τη Μαρκέλλα».
«Μιλάω σαν πρώην κακοποιημένο παιδί, έχω μεγαλώσει στο Χαμόγελο, στο σπίτι στην Κέρκυρα. Όταν ήρθα δεν υπήρχε τότε ίδρυμα στην Ελλάδα που να δέχεται και αγόρια και κορίτσια και σκέφτηκα πώς θα μας χωρίσετε με τον αδελφό μου; Ο κ. Γιαννόπουλος ελέγχοντας την κατάσταση άνοιξε την αγκαλιά του και μας δέχθηκε στο σπίτι χωρίς να έχουμε πρόβλημα».
Ο Αλέξανδρος Νάκο τόνισε από την πλευρά του, ότι δύο φορές στη ζωή του έπιασε το λαχείο, και αυτό ήταν όταν απομακρύνθηκε αντίστοιχες φορές από την οικογένειά του και βρήκε χώρο. «Χθες ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας, πάντα ένιωθα άτυχος και αδικημένος, όμως στη ζωή μου έπιασα δύο φορές το λαχείο: Όταν χρειάστηκε να απομακρυνθώ δύο φορές από την οικογένειά μου και τις δυο φορές βρήκα χώρο», ανέφερε.
Επίσημη ημέρα αργίας η Δευτέρα 23 Μαΐου και μία από τις ελάχιστες στον Καναδά, αν βέβαια θελήσουμε να τις συγκρίνουμε με τις ελληνικές.
Ο Αγγλικός Καναδάς γιορτάζει τα γενέθλια της βασίλισσας Victoria (24 Μαΐου 1819 – 22 Ιανουαρίου 1901) ενώ ο Γαλλικός Καναδάς τη μνήμη του εποίκου στρατιώτη Dollard des Ormeaux (23 Ιουλίου1635 – 21 Μαΐου 1660).
Δεν υπάρχουν σαφείς εξηγήσεις για τους λόγους που οφείλουμε να γιορτάζουμε τα δύο αυτά ιστορικά πρόσωπα. Ξεφυλλίζοντας την εγκυκλοπαίδεια, βλέπουμε πως η Βικτώρια υπήρξε η μακροβιότερη βασίλισσα Ηνωμένου Βασιλείου Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας και αυτοκράτειρα των Ινδιών (πάνω από έξι δεκαετίες) σε περίοδο μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών ανακατατάξεων.
Γενεαλογικά είχε, σχεδόν εξ ολοκλήρου, γερμανική καταγωγή και ήταν η τελευταία εκπρόσωπος στο βρετανικό θρόνο του βασιλικού Οίκου Ανόβερου.
Μεταξύ των μεγάλων επιτευγμάτων της μοναρχίας της, συγκαταλέγονται η θεσμική μεταρρύθμιση προς μια συνταγματική μορφή πολιτεύματος και η επέκταση της Αυτοκρατορίας, η οποία έφτασε στο απόγειο της δύναμής της, διπλασιαζόμενη σε μέγεθος με την προσάρτηση των Ινδιών, της Αυστραλίας, του Καναδά και εδαφών της Αφρικής και του Νότιου Ειρηνικού.
Το 1858 παντρεύτηκε το Φρειδερίκο Γ’ της Γερμανίας, απέκτησαν οκτώ παιδιά, ανάμεσά τους ο Γουλιέλμος Β’ της Γερμανίας και η Σοφία, μετέπειτα Βασίλισσα της Ελλάδας. Οι συνεχείς δημόσιες παρουσίες της και οι απανωτές επιτυχίες στην εξωτερική πολιτική των κυβερνήσεων του στέμματος, αύξησαν το κύρος του μοναρχικού θεσμού στη χώρα.
Ο ρόλος της στις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα του 19ου αιώνα αναμφισβήτητα υπήρξε καθοριστικός. Το 1864 η Βικτώρια παραχώρησε στη συρρικνωμένη τότε Ελλάδα τα Επτάνησα, ως δώρο για την ανάδειξη στον ελληνικό θρόνο του ανιψιού της πρίγκιπα της Δανίας, Γουλιέλμου Γεωργίου.
Όμως, η παραδοσιακή πολιτική της βρετανικής αυτοκρατορίας για θαλάσσια κυριαρχία, οδήγησε στη στήριξη το 1878 της οθωμανικής αυτοκρατορίας, έναντι της ρωσικής, στο συνέδριο του Βερολίνου. Το αντάλλαγμα για τη διάσωση ουσιαστικά μετά την ήττα της στο ρωσο – τουρκικό πόλεμο τής «μεγάλης ασθενούς των Βαλκανίων», όπως ονομαζόταν τότε η οθωμανική αυτοκρατορία, ήταν η παραχώρηση στη Μεγάλη Βρετανία της Κύπρου… Η Βικτώρια ταύτισε το όνομά της με μία ολόκληρη εποχή.
Ο DOLLARD DES ORMEAUX γεννήθηκε στη Γαλλία και έδρασε στον Καναδά, όταν η χώρα του εξόριζε στην απομακρυσμένη τότε αμερικανική ήπειρο τους βαρυποινίτες κατάδικους και τις ανεπιθύμητες εταίρες. Υπερασπιστής των «αδικημένων» γαλλόφωνων εποίκων της Νέας Γαλλίας έπεσε στη μεγάλη μάχη του Long Sault σε ηλικία 25 χρονών και ηρωοποιήθηκε… Η 21η Μαΐου (ημέρα του θανάτου του) θεωρείται στο Κεμπέκ «Εθνική Ημέρα των Πατριωτών».
Έχοντας 155 μόλις χρόνια ζωής ο Καναδάς, και ντοκουμέντα χρειάζεται αλλά και ήρωες ώστε να γράψει τη δική του ιστορία. Και δε χωρεί καμιά αμφιβολία, πως στην αχανή τούτη χώρα υπήρξαν και υπάρχουν αμέτρητα πρότυπα ηρωισμού, θάρρους και πατριωτισμού. Τα ξενόφερτα πρότυπα δεν επιτυγχάνουν τίποτε άλλο, από το να διαιωνίζουν ένα αναχρονιστικό και απόλυτα ξεπερασμένο αποικιακό καθεστώς…
