The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-18 published May 13th, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)
Ta NEA volume 16-18
Εκλογές ΚΙΝΑΛ: Επέστρεψε το ΠΑΣΟΚ και ο πράσινος ήλιος
ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής» το νέο όνομα με την εντολή της συντριπτικής πλειοψηφίας των 170.000 ψηφοφόρων που μετείχαν στην εκλογική διαδικασία
«ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής». Αυτό θα είναι εφεξής το νέο όνομα του ΚΙΝ.ΑΛ, όπως επικύρωσαν στις 8 Μαΐου με την ψήφο τους, περίπου 170.000 μέλη και φίλοι του κόμματος, με τη συμμετοχή τους στην εκλογική διαδικασία που ξεκίνησε το πρωί και έλαβε δύο παρατάσεις για την ολοκλήρωσή της.
Γεράσιμος Λιβιτσάνος
© News247.gr
Αν και δεν έχουν ακόμη κοινοποιηθεί αναλυτικά αποτελέσματα, φέρεται πως το νέο όνομα του κόμματος επιλέχθηκε από τους ψηφοφόρους με σχεδόν καθολικό ποσοστό, έναντι της δεύτερης πρότασης, της διατήρησης του ονόματος «Κίνημα Αλλαγής».
Η διαδικασία αυτή αποτελεί το πρώτο βήμα για τη διαδικασία επαναπροσδιορισμού του έως σήμερα Κινήματος Αλλαγής. Ολοκληρώνεται με το Συνέδριο του κόμματος που θα πραγματοποιηθεί από τις 20 έως και τις 22 Μαΐου στο γήπεδο του TAE-KWON-DO και θα ασχοληθεί αποκλειστικά με τα ζητήματα της πολιτικής τακτικής και της φυσιογνωμίας του φορέα. Άλλωστε στη σημερινή διαδικασία (σ.σ.: 8/5) αναδείχθηκαν τόσο οι 4.602 αντιπρόσωποι που θα μετάσχουν στο συνέδριο όσο και οι Νομαρχιακές και Τοπικές Οργανώσεις.
Στη Χαριλάου Τρικούπη δεν κρύβουν την ικανοποίησή τους για την αθρόα προσέλευση των ψηφοφόρων. Οι περίπου 170.000 πολίτες που εκτιμάται πως προσήλθαν, δε φθάνουν το νούμερο όσων μετείχαν στις εκλογές του περασμένου Δεκεμβρίου, όπου εκλέχθηκε πρόεδρος στο δεύτερο γύρο ο Νίκος Ανδρουλάκης, αφού εκεί είχαν συμμετάσχει 270.000 ψηφοφόροι. Παρόλα αυτά, θεωρείται ότι η προσέλευση δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής διατηρεί την πολιτική δυναμική του, η οποία αποτυπώνεται σε τέτοιου είδους μαζικές διαδικασίες.
Η εικόνα αυτή αποτυπώθηκε και στη δήλωση του προέδρου του κόμματος, Νίκου Ανδρουλάκη, που σημείωσε απευθυνόμενος σε όσους συμμετείχαν πως «η συγκλονιστική σας συμμετοχή δυνάμωσε την ελπίδα που γεννήθηκε το Δεκέμβριο. Ευχαριστώ τα πάνω από 170 χιλιάδες μέλη, που έδωσαν δυναμικό παρών, παίρνοντας το μέλλον της παράταξης στα χέρια τους».
Αναφερόμενος στο αποτέλεσμα της ψηφοφορίας τόνισε, πως «οι πολίτες αποφάσισαν: Το σύμβολο μας, ο ήλιος, επέστρεψε. Μαζί με τις μνήμες μιας ιστορικής παράταξης, που ταυτίστηκε με τους αγώνες του λαού μας για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια. Επέστρεψαν οι προσδοκίες να γίνει ξανά η Δημοκρατική Παράταξη, μαζί με τις δυνάμεις της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας, της ανανεωτικής αριστεράς και των κινημάτων της οικολογίας, η φωνή της δημιουργικής Ελλάδας.
Tης Ελλάδας της προόδου, της αλληλεγγύης και της ανάπτυξης. Η φωνή των Ελλήνων, που αγωνιούν για ένα καλύτερο μέλλον, επιζητώντας τη διαφάνεια και την αξιοκρατία. Η φωνή των νεότερων γενεών που αγωνίζονται για περισσότερες ευκαιρίες στη ζωή τους. Οικοδομούμε μέρα με τη μέρα μια καινούργια σχέση εμπιστοσύνης με τον ελληνικό λαό σε κάθε πεδίο των μεγάλων προκλήσεων της εποχής μας. Μπροστά μας έχουμε κρίσιμες κοινωνικές και πολιτικές μάχες. Προχωράμε με το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής. Όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε. Όλοι μαζί θα νικήσουμε».
Ο Γόρδιος Δεσμός και η… λύση του
Γράφει ο
Σάββας Καλεντερίδης*
Στο προηγούμενο άρθρο μας με τίτλο «Ο Γόρδιος Δεσμός της εξωτερικής μας πολιτικής», προσπαθήσαμε στο πλαίσιο του χώρου που διατίθεται, να εξηγήσουμε γιατί η ταυτόχρονη συμμετοχή της Ελλάδας και της Τουρκίας στο NATO, εξελίχθηκε σε μια πληγή για την Ελλάδα.
Και επειδή ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ένας, που ένωσε τον ελληνισμό και πραγματοποίησε ένα θαύμα, το οποίο καθορίζει σε ένα βαθμό μέχρι και σήμερα πολιτισμικά, ένα μεγάλο μέρος των εδαφών που κατέκτησε, δε λέμε ότι ο Γόρδιος Δεσμός πρέπει να κοπεί, αλλά να λυθεί.
Η Ελλάδα σωστά επέλεξε να γίνει μέλος του NATO, άλλωστε είναι αμφίβολο αν είχε άλλη επιλογή η πολιτική ηγεσία το 1952, και σωστά παραμένουμε μέλος της Συμμαχίας. Άλλωστε, την τελευταία φορά που αμφισβητήσαμε εμπράκτως τη συμμετοχή μας, με την έξοδο από το στρατιωτικό σκέλος, το 1974, δημιουργήσαμε μια τέτοια κατάσταση στο Αιγαίο, που την πληρώνουμε μέχρι και σήμερα.
Μέχρι το 1974 ο επιχειρησιακός έλεγχος του εναέριου και θαλάσσιου χώρου του Αιγαίου ήταν υπό την ευθύνη των Ελλήνων αρχηγών Αεροπορίας και Ναυτικού, μετά την έξοδό μας αυτό το προνόμιο χάθηκε, με πολύ αρνητικές συνέπειες για τα εθνικά μας συμφέροντα.
Επίσης, αν η Ελλάδα επιχειρήσει να βγει από το NATO, σε περίπτωση συμπλοκής με την Τουρκία, που είναι προφανές ότι θα περιλαμβάνει και αεροπορικές επιθέσεις στο τουρκικό έδαφος, τότε θα κληθεί να αντιμετωπίσει το σύνολο των χωρών – κρατών του NATO, αφού θα ενεργοποιηθεί το περίφημο Άρθρο 5, που αναφέραμε στο προηγούμενο άρθρο μας.
Άρα, πώς όμως μπορεί να λυθεί ο Γόρδιος Δεσμός. Το έχουμε αναφέρει ξανά, αλλά η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως.
Η Ελλάδα πρέπει να συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία και τα ντοκουμέντα που αποδεικνύουν το μακρόπνοο επεκτατικό σχεδιασμό των τουρκικών κυβερνήσεων, που μεταφράζεται σε αντίστοιχα επιχειρησιακά σχέδια εναντίον τμημάτων της ελληνικής επικράτειας.
Επίσης, να συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία που πιστοποιούν την τουρκική επιθετικότητα, όπως παραβιάσεις εναέριου χώρου, υπέρ-πτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά, έκδοση παράνομων NAVTEX, εργαλειοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, επιθετική εργαλειοποίηση αλλοδαπών για εισβολή στην Ελλάδα και πόσα άλλα.
Αφού προηγηθεί μια πολύ λεπτομερής και μεθοδική πολιτική και διπλωματική προετοιμασία, όλα αυτά να τεθούν με τον πιο επίσημο τρόπο, σε συνάντηση Κορυφής του NATO, από τον Έλληνα πρωθυπουργό και να ζητήσουμε την αλλαγή του Καταστατικού του NATO, ούτως ώστε να προβλέπεται το πάγωμα της συμμετοχής στη Συμμαχία όποιου κράτους – μέλους απειλεί ένα άλλο κράτος – μέλος του NATO.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει άλλο να λυθεί μόνο του το πρόβλημα, το οποίο όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ μεγάλο. Ούτε είναι δυνατόν να ανεχθούμε, μπροστά στα μάτια των χωρών του NATO, να διεξάγεται άσκηση με την ονομασία «Γαλάζια Πατρίδα», όταν γνωρίζουμε ότι αυτή αποτελεί υλοποίηση πολιτικής οδηγίας και επιχειρησιακών σχεδίων των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, που έχουν ως στόχο, σε πρώτη φάση, να εγκλωβίσουν τα ελληνικά νησιά μέσα στην αυθαίρετα ορισθείσα τουρκική υφαλοκρηπίδα και σε δεύτερη φάση να χωρίσουν το Αιγαίο στη μέση, προσαρτώντας τα νησιά που βρίσκονται ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.
Η ελληνική κυβέρνηση, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, το πολιτικό σύστημα εν συνόλω, η λεγόμενη πνευματική και οικονομική ελίτ και οι Έλληνες πολίτες, πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων και δυστυχώς υπέρ των επεκτατικών σχεδίων της Τουρκίας.
Μπορούμε να λύσουμε το Γόρδιο Δεσμό. Αρκεί να εξετάσουμε σωστά τη φύση του και μετά όλα τα άλλα είναι εύκολα.
Όσο για το σύνθημα που ταιριάζει στην περίπτωση, είναι το σύνθημα που υπάρχει στο έμβλημα των Πεζοναυτών μας: «Θαρσείν χρή ταχ’ αύριον έσετ΄ άμεινον», που σημαίνει: «Πρέπει να έχετε θάρρος ίσως αύριο να είναι καλύτερα» (Θεόκριτος, Αρχαίος Έλληνας ποιητής, 3ος αιώνας π.Χ.).
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής
FDA: Μετά από 26 μήνες παραδέχτηκε ότι ο κορωνοϊός θα πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως η γρίπη!
Έπρεπε να περάσουν 26 μήνες από τότε που ο πλανήτης συνειδητοποίησε ότι μια «πανδημία» που κυριαρχεί στον πλανήτη θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται σαν τη… γρίπη. Εάν είχε κυριαρχήσει η λογική, όχι η υστερία, όχι ο πανικός, όχι ο φόβος, όχι η τρομοκράτηση, θα υπήρχε παγκόσμια – κοινή αντιμετώπιση και δε θα χρειαζόταν να διχαστούν οι πολίτες.
Αρκετοί κορυφαίοι αξιωματούχοι της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA), συμπεριλαμβανομένου του Επιτρόπου Ρόμπερτ Κάλιφ, παραδέχτηκαν ότι οι Αμερικανοί θα πρέπει τώρα να αποδεχτούν το COVID-19 ως άλλο αναπνευστικό ιό, συγκρίνοντάς τον με τη γρίπη.
Ο Κάλιφ, η κύρια αναπληρώτρια επίτροπος Τζάνετ Γούντκοκ και ο κορυφαίος αξιωματούχος εμβολίων Δρ. Πίτερ Μαρκς, σε άρθρο τους στο Journal of the American Medical Association ανέφεραν ότι ο COVID-19 θα είναι υπαρκτός και στο άμεσο μέλλον, ενώ εισηγούνται ετήσια εμβόλια που θα στοχεύουν στις πιο απειλητικές παραλλαγές του ιού.
«Η ευρέως διαδεδομένη ανοσία που προκαλείται από εμβόλια και λοιμώξεις, σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητα αποτελεσματικών θεραπευτικών ουσιών, θα μπορούσε να αμβλύνει τα αποτελέσματα μελλοντικών κρουσμάτων», δήλωσαν οι αξιωματούχοι. «Ωστόσο, είναι καιρός να αποδεχτούμε ότι η παρουσία του SARS-CoV-2, του ιού που προκαλεί το COVID-19, είναι το νέο φυσιολογικό».
Ο ιός πιθανότατα θα κυκλοφορεί παγκοσμίως για το άμεσο μέλλον, παίρνοντας τη θέση του δίπλα σε άλλους κοινούς αναπνευστικούς ιούς όπως η γρίπη. Και πιθανότατα θα απαιτήσει παρόμοια αντιμετώπιση, όπως με τα ετήσια εμβόλια.
Η νέα αυτή προσέγγιση του FDA αποκλίνει σημαντικά από τη ρητορική που εκφράστηκε από αξιωματούχους δημόσιας υγείας το 2020 και το 2021. Στα τέλη Οκτωβρίου 2020, για παράδειγμα, ο σημερινός σύμβουλος του Λευκού Οίκου για τον COVID-19, Άντονι Φάουτσι, ανέφερε ότι οι συγκρίσεις του Προέδρου Tραμπ με τη γρίπη ήταν ψευδείς, λέγοντας στο NBC «δεν είναι σωστό να πούμε ότι είναι το ίδιο με τη γρίπη». Τελικά, ο Tραμπ δικαιώθηκε…
Περίπου ένα χρόνο αργότερα, στα τέλη του 2021, ο Φάουτσι είπε στο CBS News ότι οι Αμερικανοί «πιθανότατα» θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το COVID-19 με παρόμοιο τρόπο όπως η γρίπη. «Αυτό είναι απολύτως κατανοητό και πιθανό, στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται να βρεθούμε σε μια κατάσταση αυτού του βαθμού έντασης επ’ αόριστον» επισήμανε όταν ρωτήθηκε για την παραλλαγή Όμικρον.
Στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) δείχνουν, ότι ενώ τα κρούσματα παρουσίασαν ελαφρά ανοδική τάση στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα νέα κρούσματα που αναφέρθηκαν στα μέσα Ιανουαρίου, όταν ο μέσος όρος επτά ημερών ήταν περίπου 800.000 την ημέρα. Από τις 6 Μαΐου, ο μέσος όρος των επτά ημερών ήταν περίπου 68.000 την ημέρα.
Στο άρθρο τους στο Journal of the American Medical Association, οι τρεις αξιωματούχοι της FDA διακήρυξαν ότι μέχρι το καλοκαίρι του 2022, θα πρέπει να εκδοθούν αποφάσεις «για το ποιος θα πρέπει να είναι κατάλληλος για εμβολιασμό με ενισχυτικές δόσεις και σχετικά με τη σύνθεση του εμβολίου».
«Η χορήγηση πρόσθετων δόσεων εμβολίου για τον COVID-19 σε κατάλληλα άτομα από το φθινόπωρο του 2022 κατά τη διάρκεια της συνήθους εκστρατείας αντιγριπικού εμβολίου έχει τη δυνατότητα να προστατεύσει τα ευάλωτα άτομα από τη νοσηλεία και το θάνατο, και ως εκ τούτου θα αποτελέσει θέμα για εξέταση από την FDA».
© primenews.press
Ανεξέλεγκτη η ακρίβεια
Στο υψηλότερο επίπεδο από το 1995 ο πληθωρισμός – 10,2% τον Απρίλιο!
Σε πανικό βρίσκεται το κυβερνητικό επιτελείο μετά την ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ σχετικά με τον πληθωρισμό, ο οποίος τον Απρίλιο άγγιξε το 10,2%, το υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί στη χώρα από το 1995.
Αυξήσεις «φωτιά» εντοπίζονται στο φυσικό αέριο με 122,6%, στο ηλεκτρικό ρεύμα με 88,8% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα πέρυσι, το πετρέλαιο θέρμανσης με 65,1%, στα καύσιμα με 29%, στα λαχανικά με 13,8% και έλαια – λίπη με 22%.
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή για τον Απρίλιο διαμορφώθηκε στο 10,2%, που είναι 1,3 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το Μάρτιο, που είχε διαμορφωθεί στο 8,9%.
Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι τον Απρίλιο -σε σχέση με το Μάρτιο- οι τιμές αυξήθηκαν κατά 2,1%, που είναι μία από τις μεγαλύτερες μηνιαίες μεταβολές των τελευταίων 10ετιών.
Ο μέσος ΔΤΚ του δωδεκαμήνου Μαΐου 2021 – Απριλίου 2022, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του δωδεκαμήνου Μαΐου 2020 – Απριλίου 2021, παρουσίασε αύξηση 4,4%, έναντι μείωσης 1,6% που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του δωδεκαμήνου Μαΐου 2020 – Απριλίου 2021 με το δωδεκάμηνο Μαΐου 2019 – Απριλίου 2020.
ΠΟΥ ΥΠΗΡΞΑΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ
Σε οικονομική ασφυξία βρίσκονται οι καταναλωτές, καθώς η ακρίβεια στην καθημερινότητα είναι πρωτοφανής και ανεξέλεγκτη. Μεγαλύτερες μεταβολές υπήρχαν στις εξής ομάδες:
-10,9% στην ομάδα Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ψωμί και δημητριακά, κρέατα (γενικά), ψάρια (γενικά), γαλακτοκομικά και αυγά, έλαια και λίπη, νωπά φρούτα, λαχανικά (γενικά), ζάχαρη – σοκολάτες, γλυκά – παγωτά, λοιπά τρόφιμα, καφέ – κακάο – τσάι, μεταλλικό νερό – αναψυκτικά – χυμούς φρούτων.
-1,6% στην ομάδα Ένδυση και υπόδηση, λόγω αύξησης των τιμών στα είδη ένδυσης και υπόδησης.
-35,2% στην ομάδα Στέγαση, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: ενοίκια κατοικιών, ηλεκτρισμό, φυσικό αέριο, πετρέλαιο θέρμανσης, στερεά καύσιμα.
-4,2% στην ομάδα Διαρκή αγαθά – Είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε: έπιπλα και διακοσμητικά είδη, υφαντουργικά προϊόντα οικιακής χρήσης, υαλικά – επιτραπέζια σκεύη και σκεύη οικιακής χρήσης, είδη άμεσης κατανάλωσης νοικοκυριού, οικιακές υπηρεσίες.
© Newsbreak.gr
Τα καναδικά αεροδρόμια «πιέζουν» για χαλάρωση των περιορισμών
Ταλαιπωρία των επιβατών από τις μεγάλες γραμμές αναμονής | «Εμμονή» της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης στους περιορισμούς, την ώρα που οι Επαρχιακές Κυβερνήσεις έχουν άρει σχεδόν όλα τα μέτρα…
Τη χαλάρωση των μέτρων απαιτήσεων δημόσιας υγείας, που ξεκίνησαν από το πρώτο στάδιο της πανδημίας, προτρέπει με δηλώσεις της η Monette Pasher (φωτ.), πρόεδρος του Canadian Airports Council, δεδομένου και του υψηλού ποσοστού εμβολιασμού της Κοινότητας.
Επισημαίνει ότι σε ορισμένα από τα μεγάλα αεροδρόμια του Καναδά, οι γραμμές αναμονής των επιβατών γίνονται ολοένα και μεγαλύτερες, γι αυτό και το Καναδικό Συμβούλιο Αεροδρομίων καλεί την Κυβέρνηση να χαλαρώσει τους κανόνες, πριν από την πολυάσχολη ταξιδιωτική σεζόν.
«Πρέπει πραγματικά να εξαλείψουμε ορισμένες από τις απαιτήσεις δημόσιας υγείας που υπάρχουν εδώ από την έναρξη του COVID. Για να έρθουμε στον Καναδά, καθώς έχουμε ανοίξει, νομίζω ότι πρέπει να το δούμε, γιατί όταν είχαμε λίγη έως καθόλου κίνηση, μπορούσαμε να διαχειριστούμε αυτά τα πρωτόκολλα υγείας. Αλλά καθώς επιστρέφουμε στην κανονική κυκλοφορία στα αεροδρόμιά μας, δεν είμαστε σε θέση να διατηρήσουμε τα πρωτόκολλα υγείας στο σύστημά μας», είπε η Pasher στο CityNews.
Λέει ότι υπάρχουν πολλά ζητήματα στα αεροδρόμια του Καναδά που προκαλούν back up και μακροχρόνιες αναμονές, συμπεριλαμβανομένων των ελλείψεων προσωπικού και των αυξημένων ταξιδιών, τα οποία, όπως λέει, εγείρουν επίσης ανησυχίες για την ασφάλεια.
«Βλέπουμε μερικά διαφορετικά ζητήματα στα αεροδρόμιά μας, όσον αφορά τις ελλείψεις προσωπικού για έλεγχο ασφαλείας, καθώς η ράμπα ταξιδιού επανέρχεται. Οπότε πραγματικά η αεροπορική βιομηχανία συνολικά έχει εργασιακές προκλήσεις και σίγουρα το βλέπουμε αυτό στη γραμμή ασφαλείας για τα ταξίδια εσωτερικού».
Σύμφωνα με τους περιορισμούς και τις οδηγίες για τον COVID στα αεροδρόμια, η Pasher λέει ότι οι τυχαίες δοκιμές (τεστ) προκαλούν το μεγαλύτερο ποσοστό καθυστερήσεων.
«Όταν έρχονται οι άνθρωποι, έχουμε την εφαρμογή ArriveCAN που είναι μια εξαιρετική εφαρμογή, αλλά πρέπει να βελτιστοποιήσουμε ορισμένες από τις ερωτήσεις και να μη διαρκεί τόσο πολύ. Για παράδειγμα, όταν περνάτε από το CBSA, τώρα ως ταξιδιώτης, αν είναι κανονικές ώρες, θα σας πάρει 30 δευτερόλεπτα, τώρα θα σας πάρει ένα λεπτό με δύο λεπτά για να το περάσετε και να εξετάσει όλες αυτές τις ερωτήσεις υγείας ότι πρέπει να απαντήσετε ως μέρος αυτής της διαδικασίας για να μπείτε στη χώρα. Όταν βρισκόμαστε στα μεγαλύτερα αεροδρόμιά μας, απλά παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο».
Η Pasher λέει ότι με την έκρηξη των ταξιδιών, τα αεροδρόμια, ειδικά το αεροδρόμιο Pearson του Τορόντο, κατακλύζονται από τον αριθμό των ανθρώπων που επεξεργάζονται κάθε μέρα.
Το συμβούλιο δε ζητά την κατάργηση την απαίτησης εμβολίου για τα αεροπορικά ταξίδια, αν και η Pasher λέει ότι ίσως αξίζει να γίνει μια συζήτηση για το θέμα αυτό. Επισημαίνει ότι οι περιορισμοί έχουν αρθεί ή χαλαρώσει στους περισσότερους άλλους τομείς, αμφισβητώντας γιατί να μην είναι δυνατόν να γίνει το ίδιο για τα αεροδρόμια.
© ottawa.citynews.ca
Το ποσοστό ανεργίας παραμένει σε ιστορικό χαμηλό
Στο 5,2% ο Καναδάς, στο 3,9% το Κεμπέκ!
Το ποσοστό ανεργίας στον Καναδά μειώθηκε στο 5,2% τον Απρίλιο του 2022 από 5,3% το Μάρτιο, σύμφωνα με τις προσδοκίες της αγοράς. Ήταν το χαμηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί από τότε που έγιναν διαθέσιμα συγκρίσιμα δεδομένα το 1976, επεκτείνοντας την ισχυρή ανάκαμψη για την αγορά εργασίας από την πανδημία Covid-19.
Τα επίπεδα απασχόλησης ήταν σχετικά σταθερά, τόσο στους κλάδους παραγωγής αγαθών όσο και στους κλάδους παραγωγής υπηρεσιών, με κέρδη συγκεντρωμένα στο New Brunswick, στη Nova Scotia, στο Newfoundland και στο Labrador και στην Alberta.
Ο πληθυσμός των ανέργων συρρικνώθηκε κατά 14.400 χιλιάδες άτομα (-1,3% σε 1.085.000), ενώ η μακροχρόνια ανεργία παρέμεινε σχετικά αμετάβλητη στα 224.000 άτομα. Από την άλλη πλευρά, το ποσοστό ανεργίας των νέων αυξήθηκε στο 10,1% από 9,8% τον προηγούμενο μήνα. Εν τω μεταξύ, το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό μειώθηκε στο 65,3% από 65,4%.
ΚΕΜΠΕΚ: ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΧΑΜΗΛΟ
Μετά την αύξηση το Φεβρουάριο και το Μάρτιο, η απασχόληση μειώθηκε κατά 27.000 (-0,6%) στο Κεμπέκ τον Απρίλιο, εξ ολοκλήρου στην εργασία πλήρους απασχόλησης και λόγω της πτώσης των κατασκευών και των εκπαιδευτικών υπηρεσιών. Το ποσοστό ανεργίας είχε οριακή μείωση (3,9%) και παρέμεινε σε ιστορικό χαμηλό. Παρά τη μείωση κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες στο 89,5% τον Απρίλιο, το ποσοστό των ατόμων ηλικίας 25 έως 54 ετών που συμμετέχουν στην αγορά εργασίας στην επαρχία, παρέμεινε πάνω από το εθνικό ποσοστό για τα άτομα αυτής της ηλικιακής ομάδας (88,4%).
ΚΕΡΔΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΓΙΑ 4 ΕΠΑΡΧΙΕΣ
Ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται στο Νιού Μπράνζγουικ αυξήθηκε κατά 6.700 (+1,8%) τον Απρίλιο, ξεπερνώντας για πρώτη φορά το προ-COVID επίπεδό του το Φεβρουάριο του 2020. Το ποσοστό ανεργίας στην επαρχία μειώθηκε κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες στο 7%.
Η Νέα Σκωτία (+5.900, +1,2%) και η Νέα Γη και το Λαμπραντόρ (+2.500, +1,1%) κατέγραψαν επίσης κέρδη απασχόλησης τον Απρίλιο. Και οι δύο επαρχίες κατέγραψαν επίσης μείωση του ποσοστού ανεργίας (2,1 ποσοστιαίες μονάδες σε 10,8% στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ / -0,5 ποσοστιαίες μονάδες σε 6% στη Νέα Σκωτία).
Στην Αλμπέρτα, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 16.000 (+0,7%) τον Απρίλιο, η πρώτη αξιοσημείωτη αύξηση από το Δεκέμβριο του 2021. Τα κέρδη της απασχόλησης ήταν σε μεγάλο βαθμό στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες στο 5,9%. Παρά την πτώση του επαρχιακού ποσοστού τον Απρίλιο, το Κάλγκαρι (7,2%) και το Έντμοντον (6,9%) ήταν μεταξύ των μητροπολιτικών περιοχών της απογραφής (CMAs) με τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας (κινητοί μέσοι όροι τριών μηνών).
Στο Οντάριο τέλος, τόσο η απασχόληση όσο και το ποσοστό ανεργίας (5,4%) άλλαξαν ελάχιστα.
Αναλυτικά τα ποσοστά ανεργίας στις 10 Επαρχίες για τον Απρίλιο (σε παρένθεση ο Μάρτιος): NFL 10,8% (12,9%) / PEI 8,1% (8,1%) / NS 6% (6,5%) / NB 7% (7,7%) / QC 3,9% (4,1%) / ONT 5,4% (5,3%) / MAN 5% (5,3%) / SASK 5% (5,3%) / ALB 5,4% (5,1%) / BC 5,4% (5,1%)
Καταστροφικές για το περιβάλλον οι μάσκες
Οι μάσκες μίας χρήσης είναι κατασκευασμένες από πλαστικό | Μελέτες έχουν αποδείξει ότι η προσφορά τους είναι ασήμαντη
Καθώς αρκετοί ακόμα συνεχίζουν για κάποιο απροσδιόριστο λόγο – που μάλλον οι ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι γνωρίζουν – να φοράνε ακόμα μάσκες, μετά ειδικά τις εκατοντάδες μελέτες που αποδεικνύουν, ότι οι μάσκες αυτές όχι μόνο δε σταματούν τους ιούς αλλά είναι και επικίνδυνες για τους ίδιους, οι «συνειδητοποιημένοι» και «politically correct» αυτοί πολίτες μας θα πρέπει επίσης να καταλάβουν, ότι αυτές οι μάσκες καταστρέφουν και το περιβάλλον μας. Περιβαλλοντολόγοι μάλιστα μιλούν ήδη για ανεπανόρθωτη ζημιά, αρκετοί δε μιλούν για μη αναστρέψιμη πλέον κατάσταση.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα «eyewideopen.org» την οποία διαχειρίζονται οι «Επιστήμονες για την Υγεία και την Ελευθερία», εκτιμάται ότι 1,6 δισεκατομμύρια μάσκες μιας χρήσης κατέληξαν στους ωκεανούς το 2020 – δηλαδή πάνω από 4 εκατομμύρια την ημέρα. Μέχρι το τέλος του 2021, ο κόσμος είχε δημιουργήσει περίπου 8 εκατομμύρια τόνους πλαστικών αποβλήτων που σχετίζονται με την COVID, μεγάλο μέρος των οποίων ήταν χειρουργικές μάσκες και μάσκες N95, με περίπου 26.000 τόνους να καταλήγουν στη θάλασσα.
Αυτό που μας κάνει βέβαια εντύπωση είναι, γιατί δε μιλάει καμία περιβαλλοντολογική οργάνωση για το τεράστιο αυτό πρόβλημα; Που είναι όλες αυτές οι «πράσινες οργανώσεις»; Οι περισσότερες δεν καταπιάνονται με την πραγματικότητα ότι ναι, οι περισσότερες μάσκες είναι πλαστικές, ή διστάζουν να μιλήσουν για το πρόβλημα.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της επιδημίας, οι ειδικοί σε θέματα υγείας και οι πράσινες ομάδες μάς είπαν να επιμείνουμε σε επαναχρησιμοποιούμενα υφασμάτινα καλύμματα (ή να φτιάξουμε τα δικά μας από ένα παλιό μπλουζάκι). Καθώς η πιο μεταδοτική μετάλλαξη της omicron εξαπλώθηκε, λίγοι μίλησαν για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της «αναβάθμισης» σε μάσκες N95. Ίσως είναι εύλογο, ότι ο πλανήτης έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα, μπροστά στο φόβο για την ανθρώπινη υγεία και ασφάλεια. Και δεν έχει βοηθήσει το γεγονός ότι οι συζητήσεις για τις μάσκες έχουν γίνει τόσο εριστικές και πλέον χωρίς νόημα.
Η επιστήμη είναι ξεκάθαρη: Οι μάσκες δε συνεισφέρουν απολύτως σε τίποτα.
Αλλά τώρα που οι πολιτειακές και τοπικές κυβερνήσεις εγκαταλείπουν την υποχρέωση χρήσης μάσκας, πρέπει επιτέλους να αναλογιστούμε τι θα κάνουμε με τους τόνους σκουπιδιών που έχουμε δημιουργήσει εδώ και 2,5 χρόνια. Η ρύπανση από τις μάσκες, η καταστροφή που προκλήθηκε από την ανυπολόγιστη παραγωγή πλαστικού για να «προστατευτούμε», θα είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση που θα έχουν να αντιμετωπίσουν οι επόμενες γενεές.
Ένα δυσάρεστο αλλά αναπόφευκτο γεγονός είναι, ότι οι χειρουργικές μάσκες και οι μάσκες N95 (καθώς και ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας και τα test kits) είναι πλαστικά μιας χρήσης ή, στην καλύτερη περίπτωση, πλαστικά διπλής ή τριπλής χρήσης. Οι χειρουργικές μάσκες και οι περισσότερες μάσκες κατασκευάζονται από πολυπροπυλένιο, μια συνθετική πλαστική ίνα η οποία, όπως όλα τα πλαστικά, παράγεται από πετρέλαιο. Παρόλο που μπορούν και συχνά χρησιμοποιούνται περισσότερες από μία φορές, οι ειδικοί δε συνιστούν να τις φορούν για περισσότερες από δύο ή τρεις ημέρες.
Έτσι, οι εκατομμύρια μάσκες N95 που οι κυβερνήσεις πρόσφατα διέθεσαν στους πολίτες, και τα εκατομμύρια «υψηλής ποιότητας» μάσκες που διανέμει στα παιδιά, θα χρησιμοποιηθούν το πολύ λίγες ημέρες πριν καταλήξουν στα σκουπίδια. Από εκεί και πέρα, πολλές θα καταλήξουν σε χωματερές, όπου θα διαρρεύσουν τοξικά χημικά στα υπόγεια ύδατα, ή θα αποτεφρωθούν, απελευθερώνοντας διοξείδιο του άνθρακα και τοξικά αέρια. Πολλά άλλα θα καταλήξουν τελικά σε ποτάμια και ωκεανούς, και θα μπουν στο στόμα θαλασσοπουλιών, όπως το άλμπατρος, που εκ παραδρομής τρέφονται με πλαστικό και το δίνουν στους νεοσσούς τους. Αυτό επιτείνει ένα ήδη ανησυχητικό πρόβλημα, καθώς πιστεύεται ότι περίπου το 90% των θαλασσοπουλιών έχουν ήδη καταπιεί πλαστικό σε κάποια μορφή. Το επίβουλο υλικό θα καταναλωθεί επίσης από τις φάλαινες, ορισμένες από τις οποίες έχουν κοιλιές γεμάτες με πλαστικά απορρίμματα. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, το πλαστικό στους παγκόσμιους ωκεανούς θα μπορούσε να ξεπεράσει τα ψάρια μέχρι το 2050, ένα πρόβλημα που οι μάσκες απλά επιδεινώνουν.
Οι μάσκες στη θάλασσα μπορεί να χρειαστούν έως και 450 χρόνια για να διασπαστούν, δημιουργώντας όλο και μικρότερα κομμάτια πλαστικού κατά τη διαδικασία, σύμφωνα με την οργάνωση προστασίας της θάλασσας OceansAsia. Αυτά τα μικροπλαστικά επηρεάζουν όλο και περισσότερο τους ωκεάνιους μικροοργανισμούς και συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα – μια μελέτη του 2018 διαπίστωσε ότι το 100% των θαλάσσιων χελωνών που εξετάστηκαν είχαν μικροπλαστικά στο πεπτικό τους σύστημα.
Ένα άλλο πράγμα που πρέπει να λάβετε υπόψη σας: Όπως όλα τα πλαστικά μιας χρήσης, οι μάσκες ενισχύουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε κάθε σημείο του κύκλου ζωής τους.
Οι περιβαλλοντικές ομάδες έχουν αναγνωρίσει εδώ και καιρό, ότι ο περιορισμός των πλαστικών που πετιούνται είναι το μόνο αποτελεσματικό μέσο για τη μείωση των επιπτώσεών τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ορισμένες χώρες και πόλεις έχουν απαγορεύσει τις πλαστικές σακούλες και τα καλαμάκια.
Όσοι από εμάς νοιαζόμαστε και αγαπάμε ακόμα τη φύση και τον πλανήτη, πρέπει να αγωνιστούμε για τη διαμόρφωση μιας πιο βιώσιμης μακροπρόθεσμης προσέγγισης. Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και οι ειδικοί σε θέματα δημόσιας υγείας θα συνεχίσουν να συζητούν τις συστάσεις, αλλά οι περιβαλλοντολόγοι και οι απλοί άνθρωποι που σέβονται τη φύση, μπορούν και πρέπει να υπερασπιστούν τη γη μας.
Τώρα που ο ιός φαίνεται να κάνει… καλοκαιρινές διακοπές και τα περισσότερα μέτρα αποσύρονται προσωρινά, υπό ποιες συνθήκες δικαιολογείται να φοράμε ή να απαιτούμε από τους άλλους να φορούν μάσκες, που είναι επιβλαβείς για τον πλανήτη και την υγεία τους; Πόση ζημιά θα προκληθεί στους ωκεανούς, τη θαλάσσια ζωή και το κλίμα, αν εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια άνθρωποι συνεχίσουν να τις φορούν σε τακτική βάση; Πόση ζημιά έχουμε ήδη προκαλέσει; Τι θα χρειαστεί για να ελαχιστοποιήσουμε τη ζημιά στο μέλλον; Αναπάντητα ερωτήματα, που φαίνεται όλοι αυτοί οι «ειδικοί» να μην μπορούν να απαντήσουν.
© Ο σύνδεσμος για το άρθρο στα ελληνικά ΕΔΩ: https://www.eyewideopen.org/?p=3865
Έκτακτο σχέδιο για ενεργειακό μπλακ άουτ με τηλεργασία και Κυριακές χωρίς αυτοκίνητα
Σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τις πρωτοβουλίες στις οποίες πρέπει να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση το επόμενο διάστημα για την εξοικονόμηση ενέργειας, ως αντιμετώπιση μιας πιθανής απότομης διακοπής των ρωσικών προμηθειών φυσικού αερίου, εξετάζει η Κομισιόν.
Με τον πόλεμο στην Ουκρανία να είναι σε πλήρη εξέλιξη και να μη διαφαίνονται σημεία σύγκλισης για τον τερματισμό του από τις δύο πλευρές, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επεξεργάζεται σειρά προτάσεων για να αποφευχθεί ένα ενεργειακό μπλακ άουτ. Το σχέδιο αυτό αναμένεται να το παρουσιάσει στις 18 Μαΐου, σύμφωνα με την ισπανική εφημερίδα «EL PAIS».
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ, ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΞΗΣ:
-Τηλεργασία έως τρεις φορές την εβδομάδα. Αυτό, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Κομισιόν, μπορεί να οδηγήσει σε εξοικονόμηση 500.000 βαρελιών πετρελαίου, καθώς μια ημέρα τηλεργασίας ισοδυναμεί με 170.000 λιγότερα βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.
-Κοινή χρήση αυτοκινήτου με άλλους ανθρώπους και ήπια οικονομική ενίσχυση σημαίνει 470.000 λιγότερα βαρέλια.
-Μείωση ορίων ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους τουλάχιστον κατά 10 χιλιόμετρα ανά ώρα, κάτι που ισούται με 430.000 βαρέλια λιγότερα.
-Κυριακές χωρίς αυτοκίνητα στις πόλεις, που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα αποφέρει 380.000 βαρέλια πετρελαίου λιγότερα, ενώ η χρήση μονών – ζυγών στις πόλεις εξοικονομεί 210.000 βαρέλια.
-Παράλληλα, προτείνεται ο περιορισμός του αριθμού των αεροπορικών ταξιδιών για επαγγελματικούς λόγους, καθώς και η χρήση ηλεκτρικών οχημάτων και τρένων αντί για αεροπλάνα.
Στόχος, όπως επισημαίνουν, είναι να διασφαλιστεί η ενεργειακή επάρκεια πρωτίστως για τα νοικοκυριά και τις βασικές δημόσιες υπηρεσίες, όπως επίσης και για τους κλάδους της παραγωγής που έχουν ζωτική σημασία (όπως συνέβη και με τα πρώτα lockdown του 2020, αφότου ξέσπασε η πανδημία της Covid-19).
Ενδεικτικό του πόσο η υπόθεση κάθε άλλο παρά απλή είναι, αποτελεί το γεγονός πως από τα περίπου 155 δισ. κυβικά μέτρα που αγόρασαν πέρυσι τα κράτη – μέλη της ΕΕ από τη Ρωσία, εκτιμάται ότι μόνο τα δύο τρίτα μπορούν να καλυφθούν εντός του έτους από άλλες πηγές. Κάτι που σημαίνει, πρακτικά, ότι μένει ένα κενό της τάξης των 50 και πλέον δισ. κυβικών, ποσότητα η οποία ισοδυναμεί με το σύνολο της κατανάλωσης Ρουμανίας, Ουγγαρίας, Αυστρίας, Τσεχίας, Σλοβακίας, Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας – ή με πάνω από το μισό του αερίου που έχει ανάγκη η Γερμανία.
Την ίδια στιγμή, οι Βρυξέλλες καλούνται να διασφαλίσουν ότι καμία χώρα της ΕΕ δε θα αποκτήσει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι κάποιας άλλης, επειδή θα έχει πρόσβαση σε μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι θα υπάρξει ένας μηχανισμός αναδιανομής ανάμεσα στα κράτη – μέλη, με ευθύνη της Κομισιόν, ο οποίος αρχικά προβλέπεται να λειτουργεί σε εθελοντική βάση και, εφόσον κριθεί αναγκαίο, να είναι υποχρεωτικός και να συνοδεύεται από τις ανάλογες ρήτρες.
«Οι εταίροι μας ζητούν να υπάρξει ένα συντονισμένο σχέδιο, με σκοπό να αποφασίζεται από κοινού ποιες βιομηχανίες θα επηρεαστούν σε μια τέτοια περίπτωση, ώστε να αποφευχθεί η πρόκληση προβλημάτων ανταγωνισμού μεταξύ τους» σημειώνει πηγή της Κομισιόν στην «el Pais». Μόνο που, όπως δείχνει η μέχρι σήμερα εμπειρία, στις μεγάλες κρίσεις συχνά υπερτερεί ανάμεσα στους εταίρους το «εθνικό» έναντι του «ευρωπαϊκού», με αποτέλεσμα πολύ συχνά να προκαλούνται αδιέξοδα.
Παράλληλα με τα όσα εξετάζονται σε θεσμικό επίπεδο, η ΕΕ έχει ξεκινήσει και μια εκστρατεία προκειμένου να μειωθεί η κατανάλωση ενέργειας – τόσο σε επίπεδο κρατών αλλά και πολιτών.
«Κάθε κιλοβατώρα μετράει», είπε ο Γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας, Ρόμπερτ Χάμπεκ, ο οποίος δημοσιοποίησε πρόσφατα μια σειρά κατευθυντήριες γραμμές για τη μείωση της κατανάλωσης. Άλλωστε η κυβέρνηση του Βερολίνου αποφάσισε να μειώσει στα 9 ευρώ για το επόμενο τρίμηνο την τιμή της μηνιαίας κάρτας για τα δημόσια μέσα μεταφοράς, ώστε οι πολίτες να ενθαρρυνθούν να χρησιμοποιούν αυτά αντί των αυτοκινήτων τους.
Στην Ιταλία έχει τεθεί σε εφαρμογή από την κυβέρνηση η «Επιχείρηση Θερμοστάτης», με την οποία ελπίζει να εξοικονομήσει 2.000 – 4.000 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως. Σύμφωνα με τα μέτρα που έχουν εγκριθεί για τα δημόσια κτίρια, δίνοντας ανάλογες συστάσεις και για τα ιδιωτικά, το χειμώνα η θερμοκρασία δεν μπορεί να ρυθμίζεται πάνω από τους 19 βαθμούς Κελσίου, με μέγιστη απόκλιση δύο βαθμών και το καλοκαίρι δε θα μπορεί να πέφτει κάτω από τους 27 βαθμούς, με ανάλογη απόκλιση.
Αυτή την περίοδο και άλλες χώρες της ΕΕ εξετάζουν αντίστοιχα μέτρα, όπως η Γαλλία, η Ολλανδία, η Αυστρία και η Πορτογαλία. Στην πρώτη, μάλιστα, το Μάρτιο η κυβέρνηση είχε ζητήσει από τους πολίτες να συμμετέχουν στην προσπάθεια κατεβάζοντας τους θερμοστάτες στα σπίτια κατά ένα βαθμό – «αυτό ισοδυναμεί με 12-15 λιγότερα τάνκερ μεθανίου στα γαλλικά λιμάνια» είχε δηλώσει τότε η CEO του ενεργειακού ομίλου της Engie.
Η ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΕΞΕΤΑΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟ
ΔΑΝΕΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει να εκδώσει νέο χρέος της ΕΕ για να καλύψει τις βραχυπρόθεσμες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ουκρανίας τους επόμενους τρεις μήνες, που υπολογίζεται σε 15 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με δημοσίευμα του POLITICO.
Το αν θα πραγματοποιηθεί ή όχι κάτι τέτοιο θα γίνει και αυτό γνωστό στις 18 Μαΐου, σύμφωνα με το δημοσίευμα που επικαλείται τρεις διπλωματικές πηγές.
Σύμφωνα με την ουκρανική κυβέρνηση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ουκρανία χρειάζεται 5 δισεκατομμύρια ευρώ το μήνα για να διατηρήσει την οικονομία της ζωντανή — από την πληρωμή μισθών και συντάξεων, μέχρι τη φροντίδα των εκτοπισμένων πληθυσμών, καθώς και άλλα έξοδα που σχετίζονται με τον πόλεμο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δεσμευτεί να παράσχουν το ένα τρίτο αυτού του ποσού, το οποίο θα αφήσει, ωστόσο, ακάλυπτα 10 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η Κομισιόν ενημέρωσε τους πρεσβευτές της ΕΕ την Παρασκευή 6/5 για ένα σχέδιο γεφύρωσης αυτού του κενού, το οποίο θα συνεπαγόταν την έκδοση χρέους από την Κομισιόν με βάση τις εγγυήσεις που παρέχονται από τις χώρες της ΕΕ. Αυτό είναι παρόμοιο με το λεγόμενο πρόγραμμα SURE που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας για τη συγκέντρωση κεφαλαίων για τους βραχυχρόνια ανέργους, όπως αναφέρουν οι διπλωμάτες. Τότε, η Επιτροπή ζήτησε 25 δισ. ευρώ σε εγγυήσεις για να συγκεντρώσει 100 δισ. ευρώ.
Αν και το οικονομικό «κενό» της Ουκρανίας είναι πολύ μικρότερο, η Επιτροπή δεν έχει παράσχει λεπτομέρειες για το πόσα θα χρειαζόταν και πώς θα κατανεμηθεί μεταξύ των χωρών, είπαν οι διπλωμάτες.
Μερικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Ελλάδας, ζήτησαν από την Επιτροπή να παράσχει εναλλακτικές επιλογές χρηματοδότησης πριν από την παρουσίαση του σχεδίου της στις 18 Μαΐου.
Εάν άλλες χώρες εκτός ΕΕ, όπως η Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νορβηγία και άλλες συμμετάσχουν, θα μείωναν το ποσό που καλείται να καλύψει η ΕΕ. Και αυτό θα μπορούσε να συμβεί με διμερείς δωρεές, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές. Η γαλλική Προεδρία θέλει να θέσει το θέμα στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων προς συζήτηση στα τέλη Μαΐου.
© News247.gr
Oύτε «παράφρων» ούτε θριαμβευτής
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν στην επέτειο της Ημέρας της Νίκης εξέφρασε το πώς βλέπει τα πράγματα η ρωσική ηγεσία, τις δυσκολίες που συναντά και την επιμονή στην εδαφική νίκη
Ένα από τα χειρότερα πράγματα στην πολιτική γενικά και στη διεθνή πολιτική ειδικότερα, είναι κανείς να πιστέψει ένα ιδεολόγημα που κάποια στιγμή του φάνηκε χρήσιμο στο πλαίσιο κάποιας ρητορικής στρατηγικής. Και ακόμη χειρότερο λάθος είναι, να προσπαθήσει να το διορθώσει με ένα ακόμη μυθολογικό αφήγημα.
© in.gr
Η Δύση κάποια στιγμή χρειάστηκε να φτιάξει έναν ιδιότυπο ρωσικό «μπαμπούλα» και για να νομιμοποιήσει το γεγονός ότι συνέβαλε στη διαμόρφωση του κλίματος του «Νέου Ψυχρού Πολέμου» και για να αποφύγει να πάρει θέση στο ερώτημα που έθεταν τα διάφορα διαβήματα της Ρωσίας σε σχέση με τη δυνατότητα να υπάρξει μια «συμπεφωνημένη» νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη που να απαντά στις ρωσικές ανησυχίες. Τμήμα αυτής της μυθολογίας ήταν μια Ρωσία που ούτως ή άλλως θα έκανε πόλεμο και μάλιστα πολύ γρήγορα θα καταλάμβανε την Ουκρανία, οπότε το θέμα δεν ήταν να αποτραπεί ο πόλεμος, αλλά να τιμωρηθεί η Ρωσία με όσο το δυνατόν περισσότερες κυρώσεις.
Όταν ο πόλεμος όντως ξεκίνησε και φάνηκε ότι δε θα ήταν ακριβώς ένας «πόλεμος αστραπή», αλλά μια μάλλον παρατεταμένη σύγκρουση, η αντίδραση της Δύσης ήταν ότι όλα αυτά απλώς δείχνουν τον παραλογισμό και την «παραφροσύνη» του Πούτιν που ξεκίνησε έναν πόλεμο που δε θα μπορούσε με τίποτα να κερδίσει.
Δηλαδή, ουσιαστικά από τη μια πρόβαλαν την εικόνα μιας Ρωσίας που ούτως ή άλλως θα κέρδιζε τον πόλεμο και από την άλλη την εικόνα μιας Ρωσίας που σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσε να τον κερδίσει. Και τότε ήταν που πέραν των κυρώσεων ως πρώτη προτεραιότητα, τέθηκε το να ενισχυθούν ακόμη περισσότερο οι ουκρανικές δυνάμεις μέχρι την πλήρη ήττα της Ρωσίας.
Πλευρά της αντίληψης περί του παραλογισμού και της παραφροσύνης της ρωσικής ηγεσίας και ο τρόπος που διάφορα δυτικά ΜΜΕ ανέμεναν ότι ο Πούτιν, με την ευκαιρία της «Ημέρας της Νίκης», περίπου θα κήρυττε την έναρξη του πυρηνικού πολέμου. Πράγμα το οποίο γνωρίζουμε ότι δεν έγινε.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ
ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ «ΜΥΘΟΛΟΓΙΩΝ»
Στην πραγματικότητα, η ομιλία του Πούτιν στην Κόκκινη Πλατεία παρουσίασε τον τρόπο που σκέφτεται αυτή τη στιγμή τον πόλεμο στην Ουκρανία η ρωσική ηγεσία. Έναν τρόπο στον οποίο μπορεί κανείς να εντοπίσει αντιφάσεις, ή λανθασμένες εκτιμήσεις, αλλά σίγουρα όχι παραλογισμό ή «παραφροσύνη».
Ουσιαστικά, επανέλαβε πράγματα που έχουν ειπωθεί ξανά. Η Ρωσία εκτίμησε ότι η ουκρανική πλευρά ετοιμαζόταν να κάνει μια μεγάλη επίθεση στο Ντονμπάς και την Κριμαία, ότι ετοιμαζόταν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα και ότι οι δυτικές χώρες την προμήθευαν διαρκώς με τελευταίας τεχνολογίας όπλα. Απέναντι σε αυτό η Ρωσία έκανε, σύμφωνα με το Ρώσο πρόεδρο, μια προληπτική επίθεση. Παράλληλα, υπενθύμισε ότι προηγουμένως η Ρωσία είχε προτείνει στη Δύση ένα διάλογο για μια νέα αμοιβαία αποδεκτή αρχιτεκτονική συλλογικής ασφάλειας στην Ευρώπη.
Ουσιαστικά, αυτό αναλογεί στις άλλες δημόσιες τοποθετήσεις που έχει κάνει η ρωσική πλευρά: επίδικο του πολέμου είναι το Ντονμπάς στο βαθμό που δεν υπήρχε κάποια άλλη πρόταση για συνολικότερη διευθέτηση. Μπορεί να επιτέθηκε η Ρωσία αλλά ουσιαστικά αμύνθηκε σε επίθεση που θα ερχόταν. Η Δύση αρνήθηκε να υπάρξει πολιτική λύση και ενίσχυσε την ουκρανική πλευρά.
Δεν υπήρξαν, προφανώς, αναφορές ούτε σε πυρηνικά όπλα, ούτε σε συντέλεια του κόσμου.
Από την άλλη, προφανώς και η ρωσική τοποθέτηση έχει στοιχεία «αφηγήματος» και ενίοτε ιδεολογικής πρόσληψης των πραγμάτων.
Παρότι όντως υπήρξε δυτική ενίσχυση της Ουκρανίας, πριν το ξέσπασμα του πολέμου και όντως η ουκρανική πλευρά είχε αρχίσει να κάνει διάφορες παραβιάσεις της ανακωχής σε όλη τη «γραμμή επαφής», εντούτοις δεν είναι δεδομένο ότι ετοιμαζόταν μια μεγάλη επίθεση. Ούτε είναι δεδομένο ότι ακόμη και σε μια περίπτωση ουκρανικής κλιμάκωσης θα εμπλέκονταν και δυτικές δυνάμεις. Αντίστοιχα θα μπορούσε να πει κανείς, ότι η ρωσική πλευρά υποεκτίμησε την ικανότητα αντίστασης της ουκρανικής πλευράς και επίσης επένδυσε σε μια γρήγορη κατάρρευση της ουκρανικής κυβέρνησης (κάτι που εμφανώς προς στιγμή εκτίμησαν και δυτικές κυβερνήσεις). Όπως επίσης δεν είναι δεδομένο, ότι στις εκτάσεις που διεκδικεί να «απελευθερώσει» η Ρωσία όντως οι τοπικοί πληθυσμοί θα έχουν μια αντίδραση ανάλογη με αυτή του πληθυσμού στην Κριμαία, που σε γενικές γραμμές νομιμοποίησε την εκ νέου ενσωμάτωση στη Ρωσική Ομοσπονδία.
Όμως, την ίδια στιγμή, όντως στην Ουκρανία υπάρχει μια ανοιχτή πολιτική σύγκρουση από το 2014, όντως δεν υπήρξε η αναγκαία ενθάρρυνση και από τη Δύση ώστε να εφαρμοστούν οι συμφωνίες Μινσκ ΙΙ και όντως η Δύση αρνήθηκε να δώσει κάποιες πιο συγκεκριμένες εγγυήσεις ασφάλειας, όταν τέθηκε το ερώτημα από τη μεριά της Ρωσίας.
Όλα αυτά δεν παραπέμπουν σε παραλογισμό ή «παραφροσύνη», αλλά σε ζητήματα που αφορούν την εκτίμηση της συγκυρίας και το πόσο ορθή είναι αυτή και σε τακτικές επιλογές που μπορεί να στηρίχτηκαν σε εκτιμήσεις που μπορεί να μην αντιστοιχούσαν σε αυτή την εκτίμηση.
Είναι επίσης προφανές, ότι η Ρωσία εκτιμούσε από καιρό ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνεννόηση με τη Δύση, ότι ο κόσμος πήγαινε σε νέες διαιρέσεις και ότι έπρεπε να κατοχυρώσει ένοπλα ότι δε θα αποδεχτεί τετελεσμένα. Εκτίμησε ταυτόχρονα, ότι σε έναν πιο κατακερματισμένο κόσμο θα μπορούσε να αντέξει ακόμη και το βάρος των κυρώσεων.
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ
ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Πίσω από τις διαρκείς επικλήσεις των αναλογιών με το Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, έναν πόλεμο με μεγάλο ηρωισμό αλλά και τεράστιο κόστος σε ζωές για τη Σοβιετική Ένωση, μπορούσε κανείς να διακρίνει και την επίγνωση των δυσκολιών στον πόλεμο στην Ουκρανία.
Η «διόρθωση» της στρατηγικής, με την εγκατάλειψη της πίεσης στο Κίεβο, την επικέντρωση στο Ντονμπάς, με όρους πρώτα πολέμους φθοράς και μετά κινήσεων, τα πιο προσεκτικά βήματα, η επίγνωση ότι υπάρχουν αντιστάσεις, όλα αυτά παραπέμπουν σε έναν πόλεμο που θα κρατήσει αρκετά.
Στο βαθμό που συνεχίζουν να έρχονται ενισχύσεις από τη Δύση σε εξοπλισμό, η ουκρανική πλευρά δε δείχνει διατεθειμένη να συνθηκολογήσει, αν και όλα δείχνουν ότι η Ρωσία, έστω και αργά, μάλλον προχωράει ως προς τους στόχους της, έχει περιορίσει τις απώλειες και σιγά – σιγά έχει κάποια εδαφικά κέρδη. Το εάν θα μπορέσει να ολοκληρώσει αυτή την κίνηση είναι κάτι που θα φανεί το επόμενο διάστημα. Όταν θα φανεί και εάν όλο αυτό αντιστοιχούσε στο βαρύ τίμημα και σε έμψυχο υλικό και σε εξοπλισμό που έχει καταβάλει η Ρωσία μέχρι τώρα.
Σε τελικά ανάλυση, αυτό ακριβώς το στοιχείο, το εάν και σε ποιο βαθμό μπορεί να υπάρξει ένας τέτοιου τύπου νικηφόρος εδαφικός πόλεμος, και μάλιστα με όρους μεσοπρόθεσμης κατίσχυσης (γιατί στο βραχύ χρόνο οι ΗΠΑ για παράδειγμα κατίσχυσαν στο Αφγανιστάν για να αποχωρήσουν είκοσι χρόνια μετά, με τους Ταλιμπάν πάλι στην εξουσία), είναι που θα κρίνει το εάν και σε ποιο βαθμό η ρωσική τακτική ήταν ένας «παραλογισμός».
Βεβαίως υπάρχει πάντα και η φράση που αποδίδεται, μάλλον εσφαλμένα στον Ταϊλεράνδο: «είναι χειρότερο από ένα έγκλημα, είναι ένα λάθος», που στην περίπτωση που συζητάμε θα γινόταν «ήταν χειρότερο από έναν παραλογισμό, ήταν ένα λάθος».
