Tuesday, February 24, 2026
spot_img
spot_img
Home Blog Page 286

Η Βόρεια Μακεδονία αντιμέτωπη με μια βαθιά πολιτική κρίση

0
Η παραίτηση του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ ήρθε να υπογραμμίσει μια συνολικότερη κρίση, πολιτική και κοινωνική, στη Βόρεια Μακεδονία

Η παραίτηση του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ ήρθε να υπογραμμίσει μια συνολικότερη κρίση, πολιτική και κοινωνική, στη Βόρεια Μακεδονία

Ένα από τα λίγα πράγματα στα οποία η Βόρεια Μακεδονία κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις στον κόσμο, είναι κάτι το οποίο μάλλον θα ήθελε να αποφύγει: με βάση την ιστοσελίδα worldometers.info είναι η τέταρτη χώρα στον κόσμο ως προς την αναλογία θανάτων από Covid-19 ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Με 3.423 νεκρούς ανά εκατομμύριο πληθυσμού, μόνο το Περού, η Βοσνία και η Βουλγαρία έχουν χειρότερες στατιστικές από τη Βόρεια Μακεδονία.

Παναγιώτης Σωτήρης

© in.gr

Δεν είναι, όμως, αυτός ο μόνος δείκτης που αποτυπώνει μια πρώτα απ’ όλα κοινωνική κρίση στη γειτονική με την Ελλάδα χώρα. Το φθινόπωρο του 2020 το ένα τέταρτο των πολιτών της ζούσε σε δύσκολες συνθήκες. Στη χειρότερη θέση ήταν τα νοικοκυριά, με δύο ενήλικες και τρία ή περισσότερα παιδιά, ακολουθούσαν τα μονογονεϊκά νοικοκυριά και οι άνεργοι οι οικονομικά μη ενεργοί. Το χαμηλότερο ποσοστό φτώχειας το αντιμετώπιζαν οι συνταξιούχοι. 

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ

Όλα αυτά συνδυάζονταν και με έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια, ξεκινώντας από την έντονη δυσπιστία για την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας. Μια έρευνα το Δεκέμβριο του 2020 το αποτύπωνε με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο. Σε μια κλίμακα 1-5 η μέση βαθμολογία των πολιτών για την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας ήταν 2,9. Επιπλέον, το 28,3% των πολιτών έδινε το χαμηλότερο βαθμό (1) στα κυβερνητικά μέτρα υποστήριξης για την πανδημία. Επιπλέον, η πλειοψηφία των ερωτώμενων σε εκείνη την έρευνα υποστήριζε ότι οι υγειονομικές αρχές δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στην πανδημία. Την ίδια στιγμή, η χώρα υποφέρει από φαινόμενα ενδημικής διαφθοράς. Τον Ιανουάριο του 2021 ο δείκτης πρόσληψης της διαφθοράς που επεξεργάζεται η Διεθνής τής Διαφάνειας (Transparency International) έθετε τη Βόρεια Μακεδονία στη θέση 106 με 35 βαθμούς, χαμηλότερα από τη Βοσνία, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο.

Η ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΤΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ
ΕΙΣΔΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Σε όλα αυτά έχει προστεθεί και το ζήτημα, ότι η εισδοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μετατραπεί σε ένα άπιαστο όνειρο. Παρότι κορυφαίοι πολιτικοί εκπρόσωποι της ΕΕ είχαν περίπου δεσμευτεί, ότι η αποδοχή της «Συμφωνίας των Πρεσπών» θα άνοιγε το δρόμο για την ενταξιακή διαδικασία της Βόρειας Μακεδονίας, αυτή τη στιγμή συνολικά η διεύρυνση της ΕΕ προς τα Δυτικά Βαλκάνια έχει «παγώσει».

Ο λόγος είναι η αλλαγή κλίματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η αυξανόμενη απροθυμία αρκετών ευρωπαϊκών χωρών να αναλάβουν την ευθύνη και το κόστος μιας διαδικασίας διεύρυνσης, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης ανακατεύθυνσης πόρων. Σε αυτό προστίθεται και μια αυξανόμενη τάση να αντιμετωπίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση περισσότερο ως ένα «κλειστό κλαμπ» παρά ως μια πιο ανοιχτή διαδικασία ενοποίησης του ευρωπαϊκού χώρου.

Αυτό, όμως, σημαίνει, ότι χώρες όπως αυτές των Δυτικών Βαλκανίων εισπράττουν αυτή τη στάση περισσότερο ως αντιμετώπιση ως «φτωχών συγγενών» και αυτό συμβάλλει σε ένα κλίμα δυσαρέσκειας.

Ας μην ξεχνάμε ότι ούτως ή άλλως μιλάμε για χώρες με σημαντικά ποσοστά μετανάστευσης και που η δυνατότητα να αποκτήσουν μια αυξημένη αναπτυξιακή δυναμική προϋποθέτει, ότι μπορούν αφενός να έχουν πρόσβαση σε μεγαλύτερες αγορές και αφετέρου ότι μπορούν να λάβουν σημαντικές ενισχύσεις, για να μπορέσουν να ανασυγκροτήσουν τόσο την οικονομία όσο και την ευρύτερη κοινωνική τους υποδομή.

Μόνο που όλα αυτά δεν μπορεί να τα καλύψει π.χ. η ένταξη στο ΝΑΤΟ, έστω και εάν προβλήθηκε ως μία εγγύηση ασφάλειας. 

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Την ίδια ώρα, αποδεικνύεται ότι τα «βαλκανικά φαντάσματα» δεν είναι εύκολο να ξεπεραστούν. Και εάν εν μέρει οι σχέσεις με την Ελλάδα κάπως εξομαλύνθηκαν με τη Συμφωνία των Πρεσπών, δεν ισχύει το ίδιο για τη Βουλγαρία, που με το ιδιότυπο βέτο που επίσης βάζει ως προς την ενταξιακή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επίσης υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα των συγκρουόμενων εθνικισμών στα Βαλκάνια παραμένει ενεργό, εάν αναλογιστούμε ότι ουσιαστικά, η Βουλγαρία απαιτεί από τη Βόρεια Μακεδονία ένα βαθμό «βουλγαρικής ιστορικής ταυτότητας», στοιχείο όμως που ισοδυναμεί με αναίρεση του πυρήνα της «μακεδονικής ταυτότητας» που ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα διατυπώθηκε, σε αντιδιαστολή με τους άλλους εθνικισμούς στα Βαλκάνια.

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν μια δύσκολη διαδικασία για τη γειτονική χώρα. Δεν είναι απλό πράγμα να υποχρεώνεται μια χώρα να αλλάξει το όνομά της και να τροποποιήσει την ταυτότητά της, έστω και εάν αυτό αποτελούσε βήμα προς καλύτερες σχέσεις με τους γείτονές της και τη διεθνή κοινότητα.

Τέτοιες αποφάσεις για να μη μετατραπούν σε «εθνικά τραύματα» απαιτούν να μπορούν να ενταχθούν σε δυναμικές κοινωνικής και πολιτικής ανασυγκρότησης και προόδου. Αυτό μέχρι τώρα δεν έχει μπορέσει να γίνει, εν μέρει και εξ αιτίας της απροθυμίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τηρήσει την υπόσχεση που είχε δώσει (έστω και εάν προφανώς η όποια ενταξιακή διαδικασία θα ήταν μακρόχρονη).

Όμως, οφείλουμε να παραδεχτούμε, ότι και η καθυστέρηση και από την ελληνική πλευρά του προχωρήματος σε σχέση με τα διάφορα συμπληρωματικά πρωτόκολλα της συμφωνίας, δε διαμόρφωνε το καλύτερο κλίμα, παρότι η κυβερνητική αλλαγή του 2019 δε διακύβευσε την ίδια τη συμφωνία, ανεξαρτήτως μεμονωμένων ρητορικών αποχρώσεων. 

Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Είναι σαφές, ότι στις δημοτικές εκλογές ο Ζόραν Ζάεφ υπέστη μια συνολικότερη αποδοκιμασία που δεν αφορούσε απλώς το αυτοδιοικητικό επίπεδο.

Εκφράστηκε ταυτόχρονα η δυσαρέσκεια για την αποτυχία της κυβέρνησής του – που ας μην ξεχνάμε ότι βρέθηκε στην εξουσία με όραμα να φέρει μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις – να βελτιώσει την κοινωνική συνθήκη, να αντιμετωπίσει την πανδημία και να περιορίσει τα εκτεταμένα προβλήματα διαφθοράς (ας μην ξεχνάμε ότι ο Γκρουέφσκι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα το 2018 για να αποφύγει τη φυλακή), αλλά και η συνολικότερη δυσπιστία απέναντι, τόσο στην ικανότητα της πολιτικής τάξης να κάνει την ανεξάρτητη κρατική υπόσταση συνώνυμη της κοινωνικής βελτίωσης αλλά και της διεθνούς κοινότητας, να σταθεί στο ύψος των όποιων δεσμεύσεών της.

Ως αποτέλεσμα, το VMRO-DPMNE επικράτησε σε 42 δήμους, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDSM) σε 16 και το μεγαλύτερο αλβανικό κόμμα στη χώρα, το DUI σε 10 δήμους, καθώς στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών (Κυριακή 31/10) , το SDSM έχασε τόσο στο μητροπολιτικό δήμο των Σκοπίων, όσο και σε όλους τους άλλους μεγάλους δήμους της χώρας, στους οποίους στήθηκαν κάλπες. Συγκριτικά, το 2017 οι Σοσιαλδημοκράτες είχαν κερδίσει σε 57 δήμους.

Παρότι το VMRO-DPMNE έσπευσε να ζητήσει και την προκήρυξη εκλογών για τη Βουλή, δεν είναι δεδομένο ότι τα πράγματα θα πάνε εκεί. Τυπικά, ο κυβερνητικός συνασπισμός διατηρεί την έστω και ισχνή πλειοψηφία του στη Βουλή (μέσα από τη συνεργασία με τα αλβανικά κόμματα) που θα επέτρεπε το σχηματισμό κυβέρνησης έστω και με άλλον επικεφαλής.

Από την άλλη, κρίση του κυβερνητικού συνασπισμού θα μπορούσε να οδηγήσει είτε σε νέες κάλπες είτε στο σχηματισμό κυβέρνησης με την αντίθετη γεωμετρία, δηλαδή με μείζονα εταίρο το VMRO-DPMNE.

Ανεπαρκής η προστασία στους εμβολιασμένους καρκινοπαθείς

0
Ανεπαρκής η προστασία στους εμβολιασμένους καρκινοπαθείς

Περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς με καρκίνους αίματος, οι οποίοι έχουν πλήρως εμβολιαστεί κατά του κορωνοϊού, έχουν μικρή ανοσιακή προστασία έναντι της νόσου Covid-19, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.
Οι ερευνητές του King’s College και του Ινστιτούτου Φράνσις Κρικ του Λονδίνου, οι οποίοι έκαναν τη μελέτη SOAP-2 και τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας του καρκίνου «Cancer Cell», μελέτησαν 159 άτομα, από τα οποίους τα 72 με συμπαγείς όγκους, τα 56 με καρκίνους του αίματος και τα 31 χωρίς κανέναν καρκίνο. Όλοι τους είχαν κάνει και τις δύο δόσεις του εμβολίου Pfizer/BioNTech.
Διαπιστώθηκε ότι μετά τον πλήρη εμβολιασμό το 57% των ασθενών με καρκίνους του αίματος είχε ανεπαρκή ανοσιακή απόκριση στον κορωνοϊό. Μόνο το 36% είχε αναπτύξει αντισώματα και κυτταρική ανοσία (Τ-λεμφοκύτταρα), έναντι ποσοστού 78% στους καρκινοπαθείς με συμπαγείς όγκου και 88% στους υγιείς της ομάδας ελέγχου. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν τον αυξημένο κίνδυνο για Covid-19 ακόμη και των πλήρως εμβολιασμένων με καρκίνους του αίματος και την ανάγκη να κάνουν τρίτη ενισχυτική δόση.
Από την άλλη, οι ασθενείς με συμπαγείς όγκους, όπως μαστού, δέρματος ή ουρολογικούς, ενώ έχουν μικρή ανοσιακή απόκριση μετά την πρώτη δόση του εμβολίου (μόνο το 38%), η προστατευτική ανοσία βελτιώνεται αισθητά μετά τη δεύτερη δόση. Ενώ προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η καθυστέρηση της δεύτερης δόσης στους υγιείς ανθρώπους μπορεί να βελτιώσει την ανοσιακή απόκριση του οργανισμού τους απέναντι στον κορωνοϊό, η νέα μελέτη δείχνει ότι αυτό δεν ισχύει στους καρκινοπαθείς, οι οποίοι δεν πρέπει να καθυστερούν τη δεύτερη δόση.
Οι ερευνητές επισήμαναν επίσης την ανάγκη οι ευάλωτες ομάδες, όπως οι καρκινοπαθείς, να φοράνε μάσκα και να τηρούν τις αποστάσεις, ιδίως σε πολυσύχναστα μέρη και στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Επίσης, συνιστάται ο εμβολιασμός των παιδιών που έρχονται σε επαφή με ασθενείς με καρκίνους του αίματος.
Ο επικεφαλής ερευνητής, καθηγητής Άντριαν Χεϊντέι, δήλωσε ότι «τα εμβόλια κατά του ιού SARS-CoV-2 αποτελούν αξιοσημείωτη επιτυχία, αλλά όχι για όλους, καθώς πολλοί ασθενείς με καρκίνο συνεχίζουν την καθημερινή ρουτίνα τους παραμένοντας σε μεγάλο βαθμό απροστάτευτοι. Οι επιστήμονες πρέπει να βρουν τρόπους για να κάνουν τα εμβόλια πιο αποτελεσματικά για τους καρκινοπαθείς».
© Newsbreak.gr

Η κυβέρνηση ανακαλεί τον υποχρεωτικό εμβολιασμό στους νοσηλευτές

0
Legault: «Δεν μπορούσαμε να χάσουμε αυτά τα άτομα από το σύστημα υγείας»

Αντιμέτωπη με τον κίνδυνο κατάρρευσης των υπηρεσιών, η κυβέρνηση Legault υπαναχώρησε. Δε θα επιβάλει εμβολιασμό στους σημερινούς εργαζόμενους στον τομέα της υγείας. Οι μελλοντικοί εργαζόμενοι, ωστόσο, θα πρέπει να εμβολιαστούν για να προσληφθούν στο δίκτυο.
Περίπου 14.000 εργαζόμενοι που εργάζονται σε νοσοκομεία, CHSLD και ιδιωτικές κατοικίες ηλικιωμένων, δεν έχουν ακόμη εμβολιαστεί. Από αυτούς, οι 5.000 βρίσκονται σε άμεση επαφή με ασθενείς. Ο υπουργός Υγείας ισχυρίζεται ότι «προσπάθησε τα πάντα» για να πείσει αυτούς τους… απείθαρχους.
«Λαμβάνουμε τη λιγότερο χειρότερη απόφαση», δήλωσε την Τετάρτη 3/11 ο υπουργός Υγείας Κρίστιαν Ντουμπέ.
Αρχικά είχε οριστεί για τις 15 Οκτωβρίου, η προθεσμία για τον εμβολιασμό ή τον κίνδυνο αναστολής χωρίς αμοιβή, όμως λίγες μέρες πριν ο πρωθυπουργός François Legault το ανέβαλε για τις 15 Νοεμβρίου. Το τελεσίγραφο και η αναβολή δεν επηρέασαν όσους δεν είχαν πλήρως ή καθόλου εμβολιαστεί.
Η όλη υπόθεση θύμιζε… γονείς που απειλούν τα απείθαρχα παιδιά τους με τιμωρία την οποία δεν υλοποιούν και τους δίνουν μια δεύτερη ευκαιρία. Το παιδί τότε βλέπει ότι δεν πρόκειται να τιμωρηθεί, για οποιαδήποτε αταξία που θα κάνει και συνεχίζει την απειθαρχία του.
Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που δεν προστατεύονται επαρκώς από τον κορωνοϊό θα πρέπει να συνεχίσουν να υποβάλλονται σε εξετάσεις τρεις φορές την εβδομάδα, όπως συμβαίνει επί του παρόντος. Όσοι αρνηθούν να εξεταστούν θα τεθούν σε διαθεσιμότητα χωρίς αμοιβή.

ANGLADE: ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΕΜΕΝΕ Ο LEGAULT
Έξω φρενών είναι η αρχηγός της Αντιπολίτευσης και ηγέτης του Φιλελεύθερου κόμματος του Κεμπέκ, Dominique Anglade, για την υποχώρηση της κυβέρνησης στο θέμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού. «Η κυβέρνηση και πρωθυπουργός γύρισαν την πλάτη τους στους 79,4% εμβολιασμένους Κεμπεκιώτες αψηφώντας την υγεία τους», δήλωσε. Η κα Anglade, πρόσθεσε ότι η απόφαση της κυβέρνησης έχει περισσότερο πολιτικά κίνητρα. «Αυτό αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Legault δεν είναι και δεν έχει το θάρρος να επιβάλει πολιτικές που θα προστατεύσουν τους Κεμπεκιώτες», τόνισε.

53% ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ
ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑΡΗΔΕΣ
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Υγείας του Κεμπέκ (Institut national d’excellence en santé et en services sociaux – INESSS), έχει διαπιστωθεί ότι 53% των νέων κρουσμάτων είναι σε άτομα άνω των 70 ετών. Επίσης 56% των νοσηλευμένων από τον ιό είναι 70 ετών και άνω.

ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΣΤΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της προστασίας ασθενών (Conseil pour la protection des maladies), Paul Brunet, υπέβαλε καταγγελία στη Sûreté du Québec για εγκληματική αμέλεια κατά ηλικιωμένων που πέθαναν σε «φρικτές» συνθήκες σε CHSLDs κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος του COVID-19. Η μήνυση είναι κατά της τότε υπουργού Υγείας, Danielle McCann, και του διευθυντή δημόσιας υγείας, Horacio Aruda, που τους καθιστά υπεύθυνους για τους άθλιους θανάτους.
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτοί οι θάνατοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, «εάν οι αρχές είχαν αρχίσει να ελέγχουν, να απομονώνουν και να θεραπεύουν ηλικιωμένους που φρόντιζαν νωρίτερα».
«Αυτοί οι άνθρωποι αγνοήθηκαν, εγκαταλείφθηκαν, θυσιάστηκαν από τις αρχές και δε θα μάθουμε ποτέ ποιος πέθανε από τι σε CHSLD και ιδιωτικά ιδρύματα και γηροκομία», τόνισε.
Ο κ. Μπρουνέ είπε επίσης ότι έλαβε εκατό καταγγελίες από οικογένειες κατοίκων, μεταξύ των οποίων για «την έλλειψη ενημέρωσης» σχετικά με την κατάσταση της υγείας του αγαπημένου τους προσώπου, την «κακή φροντίδα ή καμία φροντίδα» και την «υπεροπτική ανακοίνωση» του θανάτου τους.
Συνολικά, περίπου σαράντα εμπειρογνώμονες και μάρτυρες θα κληθούν να καταθέσουν κατά τη διάρκεια των ακροάσεων, οι οποίες θα διενεργηθούν μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου.

ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ ΧΑΠΑΚΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΟΥ
Εν τω μεταξύ, το Ηνωμένο Βασίλειο ενέκρινε την Πέμπτη 4/11 το molnupiravir, μια θεραπεία δισκίων που αναπτύχθηκε από την αμερικανική Merck, το οποίο θεωρείται κρίσιμο εργαλείο για την καταπολέμηση της πανδημίας. Το χαπάκι δίδεται σε ασθενείς τις ημέρες μετά από θετικό τεστ και η θεραπεία μειώνει κατά το ήμισυ τον κίνδυνο νοσηλείας, σύμφωνα με κλινική δοκιμή που διεξήχθη από τη Merck, επίσης γνωστή ως MSD εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Η βρετανική κυβέρνηση έχει παραγγείλει 480.000 θεραπείες molnupiravir και η Γαλλία 50.000.

ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ
ΚΑΝΑΔΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΟ
Τέλος, με μεγάλη επιτυχία – σύμφωνα με πληροφορίες – διεξάγονται οι μελέτες για το εμβόλιο Novavax που θα παράγεται στο Μόντρεαλ. Αναπτύχθηκε από την αμερικανική εταιρεία βιοτεχνολογίας με το ίδιο όνομα, το Novavax είναι γνωστό ως εμβόλιο υπο-μονάδων πρωτεϊνών, καθιστώντας το διαφορετικό από τα τρέχοντα εμβόλια COVID-19 που γνωρίζουμε.
Συμπερασματικά: Εξακολουθεί να απαιτεί δύο δόσεις αλλά οι δοκιμές έχουν δείξει ότι είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό και ταχύτερο στην κατασκευή. Η καναδική παραγωγή θα πρέπει να ξεκινήσει το 2022 στο Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας του Κέντρου Βιολογικής Παραγωγής του Καναδά στο Μόντρεαλ.
Οι εγκαταστάσεις του Μόντρεαλ θα πρέπει να είναι σε θέση να παράγουν 24 εκατομμύρια δόσεις εμβολίου ετησίως. Σύμφωνα με τον John Trizzino, διευθυντή της Novavax: «Αυτή η πανδημία δεν πρόκειται να φύγει σύντομα. Και ως εκ τούτου, πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να έχουμε αρκετή παραγωγική ικανότητα στον Καναδά για να το ικανοποιήσουμε αυτό».
Το Novavax είναι διαφορετικό από τα εμβόλια COVID-19, όπως η Pfizer-BioNtech και η Moderna. Αυτά τα εμβόλια mRNA παραδίδουν ένα γενετικό κώδικα στο σώμα που του δίνει εντολή να κάνει τη δική του πρωτεΐνη ακίδας, η οποία εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει και να καταπολεμά τη (διάσημη πλέον…) πρωτεΐνη ακίδας, που επιτρέπει στον ιό SARS-CoV-2 να συνδεθεί με τα κύτταρα και να μολύνει κάποιον. Το Novavax το κάνει αυτό εγχέοντας μια τροποποιημένη έκδοση του γονιδίου της πρωτεΐνης ακίδας που δε σας αρρωσταίνει.
Σε αντίθεση με τα εμβόλια mRNA, το Novavax μπορεί να αποθηκευτεί σε θερμοκρασίες ψυγείου για εβδομάδες και δε χρειάζεται να καταψύχεται σε ειδικούς καταψύκτες εξαιρετικά χαμηλής θερμοκρασίας, καθιστώντας τη διανομή απλούστερη.

Η Καχεξία του Ελλαδικού Κράτους

0

Είναι πρόδηλο ότι η κοινή λογική εν Ελλάδι πνέει τα λοίσθια και η Πατρίδα μας έχει περιαχθεί εις βέβαιον κρημνόν, καθότι οι Κρατικοί Θεσμοί έχουν αντικατασταθεί καθ’ ολοκληρίαν από τη στυγνή κομματοκρατία, εξ αυτού λοιπόν του λόγου, ουδείς εκ των θεσμικών αρμοδίων, καίτοι προβλέπεται, εις τη νομοθεσία, δεν αντιλαμβάνεται την ύπαρξη αυτόχρημα κατάφωρης παραβιάσεως θεμελιωδών ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων εξ  αφορμής της πανδημίας.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς

[Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω]

Η πανδημία, ισοπέδωσε παν ψήγμα νομικού πολιτισμού, κλυδωνίζοντας εκ βάθρων και εκ θεμελίων την κοινοβουλευτική Δημοκρατία, η οποία απεδείχθη ευάλωτη προς τις βουλές της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας, η οποία, ένεκεν της εκάστοτε ισχυρής πλειοψηφίας, δύναται ανενδοίαστα να αυθαιρετήσει, ψηφίζοντας νόμους οι οποίοι πέραν από αντικειμενικά άδικοι και ενδεχομένως και καταδήλως ανήθικοι, εναντιώνονται ευθέως και πασιδήλως κατά της Συνταγματικής εννόμου τάξεως.

Η κατάλυση της διάκρισης των εξουσιών και η αποψίλωση επί τη πράξει του άρθρου 26 του Συντάγματος ανάγεται ακριβώς εις το γεγονός, ότι η δικαστική εξουσία έχει καθυποταχθεί πλήρως και εξανδραποδισμένη ούσα, αποφαίνεται αναφανδόν υπέρ της Κρατικής εξουσίας ανεξαρτήτως της εννοίας του αντικειμενικώς δίκαιο, εν σχέσει προς το δίκαιο του ισχυρού ήτοι εν προκειμένω των υπέρ-εθνικών διευθυντηρίων, ή εν άλλοις λόγοις, των ιθυνόντων νοών.

Ως εκ τούτου, βάσει των ανωτέρω, ομιλούμε δια ένα καθημαγμένο ωσεί δοτό κράτος, το οποίο απαρτίζεται εκ της θεσμικής ελίτ, ήτοι μία ορισμένης και αυστηρώς περίκλειστης ομάδας-κάστας-αρχόντων, οι οποίοι, ελεγχόμενοι απολύτως και αυστηρώς υπό συγκεκριμένους στεγανούς μηχανισμούς, επιβάλλουν τις άνωθεν εντολές, καίτοι αυτές προσκρούουν εμφανώς και σφόδρα προς το δημόσιο συμφέρον.

Ο διαχωρισμός έθνους και κράτους, συνιστά μία επαγγελλόμενη ευχή προς τον απανταχού Ελληνισμό, ούτως ώστε να διαρρηχθεί λυσιτελώς ο γόρδιος αυτός στενός δεσμός, ήτοι ο επαχθής εναγκαλισμός του πολιτισμού, της ιστορίας και εν γένει της Ιερότητας του Ελληνισμού με το ξενόδουλο και υποτελές ελλαδικό κράτος των ελληνοφώνων.

Ανεξαρτήτως της ως άνω κατάστασης, στο παρόν Κράτος ο Ελληνισμός θα συρρικνώνεται και τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών θα απόλλυνται καθότι η Ελλάς κηδεμονεύεται από αλλότριες ανθελληνικές δυνάμεις, οι οποίες επιδρούν άμεσα εις τη λειτουργία των κρατικών μηχανισμών εξουσίας.

Ειδικότερον, η Δικαιοσύνη δεν απονέμεται ανεξάρτητα, ιδίως διά ζητήματα δημοσίου ενδιαφέροντος, τούτο δε το λέγω, ουχί να θίξω συλλήβδην τη Δικαιοσύνη, αλλά μία μερίδα δικαστών.

Εις το σημείον τούτο, δράττομαι της ευκαιρίας να καταδείξω μετ’ εμφάσεως τη χρόνια σοβούσα παθογένεια, η οποία ενδημεί εις το Ελλαδικό Κράτος, όπου η Δικαιοσύνη ουδόλως τολμά να υποστηρίξει με σθένος το αντικειμενικό Δίκαιο, αλλά εθελοτυφλεί περί αυτού, επιλέγοντας εκκωφαντικά, διά της τεθλασμένης νομιμοφάνειας, την οδό της συνθηκολόγησης και της αμελλητί στοίχισης προς την εκασταχού κυβερνητική πολιτική ως ένδειξη απολύτου συμμορφώσεως, με την επιβαλλόμενη καθεστηκυία τάξη.

Eξ αυτού του λόγου, ιδίως έχει επινοηθεί η αόριστη αξιολογική έννοια δημόσια υγεία, δημόσιο συμφέρον, ούτως ώστε η δικαστική εξουσία να χρησιμοποιεί και να ερμηνεύει αυθαίρετα και κατά το δοκούν τις έννοιες αυτές.

Το αυτό συνέβη με την πανδημία, συνεπεία  της οποίας και ένεκεν ταύτης, ανεστάλησαν επί μακρόν θεμελιώδη τυπικά ισοδύναμα και Συνταγματικά ισόκυρα δικαιώματα των πολιτών, και δη επί μακρόν, ωσεί να έχουμε περιέλθει εις κατάσταση πολιορκίας, διότι η εξαιρετικά επείγουσα και έκτακτη κατάσταση, η οποία δικαιολογεί τη βραχεία παρέκκλιση από τις Συνταγματικές επιταγές, ελέγχεται υπό της περίπυστης αρχής της αναλογικότητας, ως προς το χρονικό διάστημα επιβολής, διότι δεν πρέπει να μεταβάλλει το θεμέλιο της πολιτικής εξουσίας.

Η κόλουρη εν τοις πράγμασι ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τιτρώσκει το κύρος της Δημοκρατίας, όταν η Δικαιοσύνη η ίδια αναγνωρίζει την κατάλυση του δικαιώματος της εργασίας, χάριν της δημόσιας υγείας, δηλαδή να πλήττεται ο πυρήνας ενός κορυφαίου δικαιώματος διά του οποίου διασφαλίζεται η αξιοπρεπή διαβίωση του πολίτη, με αποτέλεσμα το κατ’ ευφημισμό Κράτος Δικαίου, η δήθεν Χρηστή Διοίκηση, να εκδικούνται τους πολίτες οι οποίοι εξέφρασαν ελευθέρως και δη επιστημονικώς μία διαφορετική άποψη, με συνέπεια να ευρίσκονται μετέωροι και επί μακρόν εις ένα ανεξιχνίαστο εργασιακό καθεστώς άνευ ουδεμίας προοπτικής αλλά και άνευ ορισμένης μνείας ή σχεδιασμού, δια την επιστροφή των ανθρώπων αυτών εις την εργασία της.

Ως εκ τούτου συνάγεται αιτιωδώς εκ των ως άνω, ότι εάν η δικαιοσύνη αποφάσιζε παντελώς ανεξάρτητα, ιδίως δια τέτοια είδους ζητήματα τα οποία εδράζονται σε ισχυρά εξωεθνικά παράκεντρα, καθόσον αφορά για τη Συνταγματικότητα λόγω χάριν των αναστολών εργασίας προς τους μη εμβολιασμένους, εάν δυνητικώς, υποτιθέσθω, η Δικαιοσύνη εξέδιδε μία απόφαση η οποία θα έκρινε ότι η επιβολή του υποχρεωτικού εμβολιασμού καθίσταται τεκμηριωμένα μη Συνταγματικά επιτρεπτή, θα ανατρεπόταν άρδην η κυβέρνηση, εξ αυτού του λόγου και το σύστημα μεριμνά εκ των προτέρων να υποτάξει την ιεραρχία των δικαστών τους οποίους διορίζει η εκάστοτε κυβέρνηση δυνάμει του άρθρου 90 του Συντάγματος, προκειμένου να ελέγχει την κατάσταση.

Τα εύθραυστα όρια μεταξύ Δικαιοσύνης και Πολιτικής, εν Ελλάδι, δεν τηρούνται, με αποτέλεσμα να έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη του κόσμου εις τη Δικαιοσύνη, η οποία σύμφωνα με τα ως άνω, αποκλειστικά δια μείζονες υποθέσεις, τηρεί σιγή ιχθύος ή αποφασίζει με γνώμονα όχι το πραγματικό δημόσιο συμφέρον, αλλά τις άνωθεν «αλάθητες» υποδείξεις της εκάστοτε εξουσίας.

Εν κατακλείδι, το Ελλαδικό Κράτος πυορροεί και όζει, κείται εις την κλίνη του προκρούστη και επιδιώκει να εξυπηρετήσει πιστά τους παγκοσμιοποιητές, δια του επιμελώς προαγόμενου ιδεολογήματος του εθνομηδενισμού. Επιλείψει γαρ μεν διηγούμενον ο χρόνος, το γε νυν έχον, απαιτεί σύνεση και εγρήγορση, ενόψει των μελλουμένων.

Bel-Habitat: Το Laval χορηγεί οικονομική βοήθεια σε αδικημένους

0
Bel-Habitat: Το Laval χορηγεί οικονομική βοήθεια σε αδικημένους

Τον περασμένο Ιούνιο, η εταιρεία ανάπτυξης ακινήτων Bel-Habitat χρεοκόπησε, καταστρέφοντας αρκετές οικογένειες στο Laval που είχαν επενδύσει σε ένα κατασκευαστικό έργο ακινήτων.
Η χρεοκοπία του Bel-Habitat όχι μόνο στέρησε τις προκαταβολές εκατοντάδων αγοραστών κατοικιών στο Laval που την εμπιστεύτηκαν αλλά και τους έμπλεξε στον κυκεώνα των περίπλοκων γραφειοκρατιών και νομικών καταστάσεων που σχετίζονται με ημιτελή κατασκευαστικά έργα, τα οποία απαιτούν πολλές διαδικασίες με την πόλη και τρίτα μέρη.
Το Λαβάλ ωστόσο ανακοίνωσε ότι έχει συνάψει συμφωνία οικονομικής βοήθειας με το Association des consommateurs pour la qualité dans la construction (ACQC). Αυτό θα επιτρέψει την εφαρμογή ενός προγράμματος υποστήριξης ACQC για τους πολίτες που πλήττονται από την πτώχευση της εταιρείας ανάπτυξης ακινήτων Bel-Habitat, ώστε να μπορέσουν να ολοκληρώσουν το οικιστικό τους έργο. Ως εκ τούτου, ο Δήμος θα καταβάλει έως και 180.000 $ ως οικονομική βοήθεια στο ACQC, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στη συμφωνία.
«Το Laval συνεχίζει να κινητοποιείται σε όλους τους τομείς της δημοτικής δικαιοδοσίας, αναπτύσσοντας πόρους για να βοηθήσει τους πληγέντες πολίτες, ώστε να μπορέσουν να γυρίσουν σελίδα σε αυτήν την ατυχή κατάσταση. Γνωρίζουμε πόσο ανησυχούν οι οικογένειες και θέλουμε να τους προσφέρουμε τη μέγιστη υποστήριξη για να τις στηρίξουμε σε αυτή τη δοκιμασία» είπε ο δήμαρχος του Laval, Marc Demers.
«Από την πτώχευση του Bel-Habitat, το ACQC έχει λάβει αρκετές κλήσεις από ενδιαφερόμενους καταναλωτές. Ωστόσο, οι πληροφορίες που μπορέσαμε να προσφέρουμε ήταν πολύ περιορισμένες σε σύγκριση με τις ανάγκες. Με την οικονομική βοήθεια της πόλης του Laval, σύντομα θα είμαστε σε θέση να προσφέρουμε πολύ πιο ολοκληρωμένη υποστήριξη στους καταναλωτές που επιθυμούν να συνεχίσουν το στεγαστικό τους έργο, παρά τα συχνά μεγάλα ποσά που μπορεί να μην είναι σε θέση να ανακτήσουν. Αυτή είναι η έγκαιρη βοήθεια που είμαι βέβαιος ότι θα ελαφρύνει το βάρος σε όσους αγωνίζονται να διασφαλίσουν ότι το έργο τους θα επιβιώσει από αυτή τη χρεοκοπία», είπε ο Marc-André Harnois, Γενικός Διευθυντής του Consumers Association for Quality in Construction (ACQC)

ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΡΗ
Το πρόγραμμα υποστήριξης έχει δύο μέρη. Το πρώτο, είναι να βοηθήσει τα δικαιούχα άτομα να κατανοήσουν τα γεγονότα στις αντίστοιχες υποθέσεις τους, σχετικά με το έργο ακινήτων στο οποίο έχουν επενδύσει. Το δεύτερο, στοχεύει να τους προσφέρει βοήθεια για τη διατύπωση αιτημάτων προς το Δήμο και την κατανόηση των απαντήσεων που λαμβάνουν, τη λήψη των πληροφοριών που πρέπει να διαβιβαστούν ή την τροποποίηση των πληροφοριών που εμφανίζονται επί του παρόντος στο αρχείο του Δήμου και την υποστήριξη αυτών των ατόμων στις συναλλαγές τους με την πόλη για την εξέλιξη του φακέλου τους (πολεοδόμοι, τοπογράφοι κ.λπ.).
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι από την έναρξη της πτώχευσης, η πόλη του Laval έχει υποστηρίξει αγοραστές που θίγονται από την Bel-Habitat σύμφωνα με τους ρόλους και τις ευθύνες της. Εκτός από αυτήν την οικονομική βοήθεια, έχουν αναπτυχθεί διάφορες πρωτοβουλίες:
1] Ίδρυση μιας υπηρεσίας ενιαίας εξυπηρέτησης για την υποστήριξη των θυμάτων στις αιτήσεις αδειών και εξουσιοδότησης.
2] Συμφωνία οικονομικής βοήθειας με τον οργανισμό Juripop, μέσω της οποίας οι δικηγόροι πρόσφεραν διαβουλεύσεις σε όσους το ζήτησαν προκειμένου να τους καθοδηγήσουν σχετικά με πιθανά διορθωτικά μέτρα.
3] Τριμερής συμφωνία, με στόχο την εξασφάλιση μιας πλήρους και οριστικής εκκαθάρισης των ποσών που οφείλονται στον υπεργολάβο του έργου rue des Abeilles και να επιτραπεί στις πληγείσες οικογένειες να αποκτήσουν τα οικόπεδα στα οποία είχαν επενδύσει για την κατασκευή του σπιτιού τους.

ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ
Άτομα που είναι επιλέξιμα για το πρόγραμμα είναι εκείνοι που έχουν επενδύσει κεφάλαια με το Bel-Habitat ή το Bel-Habitat 2 σε σχέση με ένα ακίνητο στην επικράτεια της πόλης Laval και των οποίων το ακίνητο δεν έχει ολοκληρωθεί. Η επιδότηση πρέπει να χρησιμοποιείται κυρίως από το ACQC για τους σκοπούς της υλοποίησης του προγράμματος υποστήριξης και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη των επιλέξιμων ατόμων για τις διάφορες δαπάνες και τις επαγγελματικές αμοιβές που πραγματοποιούνται σε σχέση με το οικιστικό τους έργο.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ
«Αυτή είναι μια χειρονομία που είναι πολύ ανθρώπινη», είπε ο δημοτικός σύμβουλος του Auteuil, Michel Poissant, στο πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο. «Ένα εκατομμύριο δολάρια που είχε η πόλη από τον ιδιοκτήτη ως εγγύηση, χρησιμοποιούνται για να ελευθερωθεί η νόμιμη υποθήκη που κατέχει ο ιδιοκτήτης».
Ωστόσο, ενώ ο Poissant αναγνώρισε ότι το Laval προχωρά με θετικό τρόπο για τους κατοίκους, είπε ότι ανησυχεί για την έλλειψη διαθέσιμων πληροφοριών, θεωρώντας ότι το ζήτημα είναι περίπλοκο σε ότι συνεπάγεται με χρεοκοπία και ότι είχε αντιμετωπίσει προσωπικά τον απόηχο πολλών χρεοκοπιών κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως διαχειριστής επενδυτικών κεφαλαίων.

Παιδικό εμβόλιο COVID; Οι γονείς διστάζουν…

0
Παιδικό εμβόλιο COVID; Οι γονείς διστάζουν…

Ενώ πολλοί γονείς ήταν ενθουσιασμένοι με την είδηση ότι η Health Canada εξετάζει το ενδεχόμενο έγκρισης του πρώτου εμβολίου COVID-19 για παιδιά ηλικίας 5 έως 11 ετών στον Καναδά, αρκετοί γονείς αισθάνονται πιο επιφυλακτικοί και οι αξιωματούχοι δημόσιας υγείας είπαν ότι θα κάνουν πολλή πιο συγκεκριμένη συζήτηση με τους γονείς για τον εμβολιασμό από ό,τι με τους ενήλικες.
Ενώ το 82% των επιλέξιμων Καναδών ηλικίας 12 ετών και άνω είναι ήδη πλήρως εμβολιασμένοι, μια πρόσφατη έρευνα από την Angus Reid δείχνει ότι μόνο το 51% των γονέων σχεδιάζει να εμβολιάσει αμέσως τα παιδιά τους, όταν είναι διαθέσιμη μια παιδιατρική δόση.
Από γονείς με παιδιά ηλικίας 5 έως 11 ετών, το 23% είπε ότι δε θα έκαναν ποτέ εμβόλιο στα παιδιά τους για τον COVID-19, το 18% είπε ότι θα περίμεναν και το 9% είπε ότι δεν ήταν σίγουρο, σύμφωνα με την έρευνα σε 5.011 Καναδούς μεταξύ 29 Σεπτεμβρίου και 3 Οκτωβρίου, στην οποία δεν μπορεί να εκχωρηθεί περιθώριο σφάλματος, επειδή οι διαδικτυακές έρευνες δε θεωρούνται τυχαία δείγματα.
Είναι αλήθεια ότι τα παιδιά διατρέχουν πολύ χαμηλότερο κίνδυνο σοβαρών εκβάσεων που σχετίζονται με τον COVID-19 και έχουν υπάρξει πολύ σπάνια περιστατικά εμβολίων mRNA όπως το Pfizer ή το Moderna που συνδέονται με περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας, διόγκωσης του καρδιακού μυός.
Από την 1η Οκτωβρίου, η Health Canada έχει τεκμηριώσει 859 περιπτώσεις που σχετίζονται με τα εμβόλια, τα οποία φαίνεται να επηρεάζουν κυρίως άτομα κάτω των 40 ετών και τα άτομα που έχουν αναπτύξει την επιπλοκή γίνονται συνήθως καλά.
Πολλοί από τους γονείς αντισταθμίζουν τις ωφέλειες του εμβολίου με το μειωμένο κίνδυνο του κορωνοϊού για τα παιδιά. Ωστόσο, οι ειδικοί στη δημόσια υγεία τονίζουν ότι ορισμένα παιδιά υποφέρουν από σπάνιες αλλά σοβαρές επιπτώσεις από τον COVID-19, ο οποίος μπορεί επίσης να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα, καθώς και τις ελάχιστα κατανοητές επιπτώσεις της κατάστασης που είναι γνωστή ως μακρά COVID-19.
«Η πανδημία έχει βαρύνει τα παιδιά, στερώντας τους το σχολείο, το χρόνο με τους συνομηλίκους τους, τα εξωσχολικά μαθήματα – και η ψυχική τους υγεία έχει πληγεί ως αποτέλεσμα», είπε η Δρ Vinita Dubey, συνεργάτης ιατρός στον τομέα της δημόσιας υγείας του Τορόντο. «Δεν έχει γλιτώσει ούτε ένα παιδί από αυτήν την πανδημία. Εννοώ ότι κάθε παιδί έπρεπε να υποστεί θυσία λόγω της πανδημίας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο», είπε η Dubey.
Μέχρι στιγμής, η Pfizer-BioNtech είναι ο μόνος κατασκευαστής που ζήτησε έγκριση για το παιδιατρικό εμβόλιο COVID-19 και η Health Canada εξακολουθεί να εξετάζει τα δεδομένα.
Η ρυθμιστική αρχή έχει υποσχεθεί ότι η επανεξέταση θα είναι διεξοδική και το εμβόλιο θα εγκριθεί για παιδιά μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν των πιθανών κινδύνων. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής γνωρίζουν ότι θα πρέπει επίσης να λάβουν σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες των γονέων. Σε μια πρόσφατη περιοδεία στο Νοσοκομείο Παίδων του Ανατολικού Οντάριο στην Οτάβα, ο Πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό μίλησε με την Δρ. Anne Pham-Huy, παιδιατρική λοιμωξιολόγο.
«Η εμπιστοσύνη στο εμβόλιο θα είναι το πιο σημαντικό μέρος αυτή τη φορά», δήλωσε η Pham-Huy, με την οποία συμφώνησε ο Trudeau.
Η Dubey δημοσίευσε έρευνα για τη βελτίωση της εμπιστοσύνης των γονέων στο εμβόλιο όταν πρόκειται για εμβόλια που έχουν καθιερωθεί εδώ και καιρό, όπως η παρωτίτιδα και η ερυθρά. Ενώ πρόσφερε πολλές συμβουλές, αυτές καταλήγουν κυρίως στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης. Η έρευνά της επικεντρώθηκε στο ρόλο των οικογενειακών γιατρών, αλλά είπε ότι κατά τη διάρκεια της πανδημίας ο καθένας μπορεί να είναι αυτό το αξιόπιστο όργανο.
Οι ειδικοί στη δημόσια υγεία συμφωνούν, ότι η συζήτηση γύρω από τα εμβόλια έχει πολωθεί και οι ανοιχτές συνομιλίες θα είναι το κλειδί για την αντιμετώπιση των ανησυχιών των γονέων. Η μόνη συμβουλή της Dubey είναι οι γονείς να αντλούν τις απαντήσεις από μια αξιόπιστη πηγή, και όχι από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

© CTV News

COP26: O ορατός κίνδυνος μιας αποτυχίας στη Σύνοδο Κορυφής

0
COP26: O ορατός κίνδυνος μιας αποτυχίας στη Σύνοδο Κορυφής

Παρότι όλοι θέλουν να αποφύγουν την εικόνα μιας αποτυχίας δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι η Σύνοδος COP26 που ξεκίνησε στη Γλασκόβη θα είναι η τομή που όλοι περιμένουν σε σχέση με την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Το νησί Γοραμάρα βρίσκεται 92 χιλιόμετρα νότια της Καλκούτας και ανήκει στο σύμπλεγμα νησιών, που βρίσκονται στο μεγάλο δέλτα που σχηματίζουν στον κόλπο της Βεγγάλης οι τρεις μεγάλοι ποταμοί που εκβάλλουν εκεί. Και το 2050 είναι πολύ πιθανό να έχει πλήρως καλυφθεί από νερό, εάν αναλογιστούμε ότι ήδη ανάμεσα στο 1969 και τις μέρες μας έχασε τη μισή του έκταση.

Παναγιώτης Σωτήρης
© in.gr

Επιπλέον, ακόμη και στην έκταση του νησιού που παραμένει πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, η καλλιέργεια έχει γίνει πιο δύσκολη, καθώς μεγάλο μέρος του έχει διαποτιστεί σε τέτοιο βαθμό από αλμυρό νερό, με αποτέλεσμα να έχει καταστεί ακαλλιέργητο.
Το παράδειγμα αυτό είναι από τα πολλά που μπορεί κανείς να βρει σε όλον τον κόσμο και δείχνουν ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι μια «στατιστική τάση». Για ολοένα και περισσότερες περιοχές του πλανήτη, είναι ένας πραγματικός δρόμος για την καταστροφή τοπικών οικονομιών, παραδόσεων, πολιτισμών, κοινοτήτων.
Και εάν οι κάτοικοι του Γοραμάρα έχουν ήδη ξεκινήσει να εγκαταλείπουν το νησί τους και να αναζητούν την τύχη τους αλλού, τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα για άλλους κατοίκους της γης, εάν αναλογιστούμε ότι χωρίς τη λήψη μέτρων και τη ριζική αντιστροφή τάσεων, στο τέλος του αιώνα με πλημμύρα θα απειλούνται εκατομμύρια κάτοικοι στα παραλιακά τμήματα μεγαλουπόλεων, όπως η Οσάκα, το Ρίο ντε Τζανέιρο, η Σαγκάη και το Μαϊάμι.

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΝΟΣ
ΑΒΙΩΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Εάν μάλιστα δεν περιοριστούμε στην απειλή από την άνοδο της στάθμης των θαλασσών και εξετάσουμε το ζήτημα της αύξησης των περιοχών με πολύ υψηλές θερμοκρασίες, που δεν επιτρέπουν ουσιαστικά τη ζωή ανθρώπων. Ο λόγος είναι, ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων μένουν σε περιοχές που έχουν μια μέση ετήσια θερμοκρασία ανάμεσα στους 11 και 15 βαθμούς Κελσίου. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι περισσότεροι άνθρωποι στις περιοχές με αυτή τη θερμοκρασία ζουν.
Όμως, τώρα τα πράγματα δείχνουν να αλλάζουν. Ήδη η μέση θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά 1,1 βαθμό Κελσίου από τη βιομηχανική επανάσταση. Ακόμη και στο καλύτερο σενάριο που περιλαμβάνει μεγάλες αλλαγές, η αύξηση θα φτάσει τον 1,5 βαθμό, απλώς οι καταστροφές δε θα είναι μεγάλες. Στο χειρότερο σενάριο, τεράστιο.
Για να δώσουμε ένα απλό παράδειγμα: σήμερα μόνο το 0,8% της παγκόσμιας έκτασης των στεριών του πλανήτη έχει μέση ετήσια θερμοκρασία υψηλότερη από 29 βαθμούς Κελσίου. Χωρίς τη λήψη μέτρων το 2070 η αντίστοιχη έκταση θα είναι 19% του πλανήτη. Κάθε ένας βαθμός που ανεβαίνει η μέση θερμοκρασία του πλανήτη ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι βρίσκονται έξω από το ευνοϊκό περιβάλλον των μέσων θερμοκρασιών 11-15 βαθμών Κελσίου. Αυτό σημαίνει, ότι το 2070 οι συνθήκες θα είναι σχεδόν αβίωτες για περίπου 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

ΣΕ ΠΟΙΑ ΦΑΣΗ ΕΙΜΑΣΤΕ
Ένα πρώτο σημαντικό δεδομένο, ότι πλέον ο βαθμός συναίνεσης της επιστημονικής κοινότητας ότι έχουμε να κάνουμε με μια ανθρωπογενή αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη, που οδηγεί στην κλιματική αλλαγή, είναι ουσιαστικά καθολικός.
Μόνο που αυτό είναι το μόνο θετικό νέο. Γιατί κατά τα άλλα, οι εκτιμήσεις είναι, ότι παρά τις δεσμεύσεις που υπήρξαν στη Συμφωνία του Παρισιού του 2015 πρόοδος δεν έχει γίνει. Αυτή τη στιγμή, η κλιματική αλλαγή ήδη επηρεάζει τις περισσότερες περιοχές του πλανήτη και οι παρατηρούμενες αλλαγές στο κλίμα (π.χ. οι πιο συχνοί καύσωνες ή τα πιο έντονα πλημμυρικά φαινόμενα) έχουν να κάνουν με τις ανθρώπινες δραστηριότητες και κυρίως τα ορυκτά καύσιμα. Είτε μιλάμε για τις ακραία υψηλές θερμοκρασίες, είτε για τις πολύ μεγάλες βροχοπτώσεις, είτε για τις ξηρασίες, η συχνότητά τους θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια, εάν δεν υπάρξουν αλλαγές.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, μέχρι τώρα δε φαίνεται να αποτυπώνεται μια δυναμική να αλλάξουν οι αρνητικές τάσεις. Η παροδική μείωση των εκπομπών αερίων που συμβάλλον στην κλιματική αλλαγή, κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου περιοριστικών μέτρων για την πανδημία, δε συνεχίστηκε. Αντίθετα, η επιστροφή σε αναπτυξιακούς ρυθμούς, οδήγησε σε μεγάλες απαιτήσεις για παραγωγή ενέργειας, που σε σημαντικό βαθμό καλύπτεται από ορυκτά καύσιμα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η Κίνα, η χώρα που καταναλώνει το 50% της παγκόσμιας παραγωγής γαιάνθρακα, έχει προχωρήσει σε ακόμη πιο αυξημένη χρήση γαιάνθρακα για να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες, ενώ η Ινδία, η δεύτερη χώρα σε κατανάλωση γαιάνθρακα, έχει ανακοινώσει ότι μπορεί και να κατασκευάσει νέα εργοστάσια.
Αλλά ακόμη και χώρες που αυτή τη στιγμή περιορίζουν σημαντικά τη χρήση γαιάνθρακα, επίσης αυξάνουν τη χρήση φυσικού αερίου (κάτι που εξηγεί και την αύξηση της τιμής του), παρότι και αυτό είναι ένα ορυκτό καύσιμο που συμβάλλει στην κλιματική αλλαγή (και με τη χρήση του και με την έκλυση μεθανίου στην ατμόσφαιρα κατά την παραγωγή και μεταφορά του).
Και βέβαια, δεν πρέπει να υποτιμάμε και άλλες τάσεις που συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή, όπως είναι η συνεχόμενη καταστροφή των τροπικών δασών και κυρίως του Αμαζονίου. Ανάμεσα στον Αύγουστο του 2020 και τον Ιούλιο του 2021 στη Βραζιλία, η έκταση του δάσους του Αμαζονίου μειώθηκε κατά 10.476 τετραγωνικά χιλιόμετρα, που είναι η μεγαλύτερη ετήσια μείωση από το 2012.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΜΕΤΡΩΝ
ΚΑΙ Η ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΤΟΥΣ
Με μια έννοια, τα πράγματα είναι απλά. Και γι αυτό, εξαιρετικά δύσκολα. Ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί ένας κύκλος καταστροφής και να συγκρατηθεί η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη στον 1,5 βαθμό Κελσίου, αύξηση που θα σημαίνει προβλήματα και ακραία φυσικά φαινόμενα αλλά εντός ορίων που μπορούν να θεωρηθούν διαχειρίσιμα, είναι μέσα στις επόμενες δεκαετίες, να σταματήσει σχεδόν καθολικά η εκπομπή αερίων που προκαλούν την κλιματική αλλαγή.
Αυτό σημαίνει, πλήρη κατάργηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων (και του φυσικού αερίου), είτε για την παραγωγή ενέργειας είτε για την κίνηση οχημάτων, πλοίων και αεροπλάνων, αλλά και ουσιαστικά την κατάργηση της βιομηχανικής κτηνοτροφίας, που συμβάλλει ιδιαίτερα στην παραγωγή μεθανίου. Όλα αυτά μαζί με μια γενικευμένη μετάβαση στη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Και αυτό ως ένα πρώτο βήμα, γιατί μετά θα χρειαστεί η εντατικοποίηση της προσπάθειας για περιορισμό των σημερινών όγκων αερίων της κλιματικής αλλαγής και κυρίως του διοξειδίου του άνθρακα, αυτών που έχουν συσσωρευτεί από τη βιομηχανική επανάσταση και μετά: με εκτεταμένη αναδάσωση και με χρήση τεχνολογιών αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα.
Να σημειώσουμε εδώ, ότι παρότι ο τυπικός στόχος είναι η «ουδετερότητα άνθρακα», που σημαίνει ότι ακόμη και εάν χρησιμοποιούνται ορυκτά καύσιμα, οι εκπομπές αερίων της κλιματικής αλλαγής αντισταθμίζονται από αναδάσωση ή συστήματα απορρόφησης, στην πραγματικότητα, αυτό μόνο με σχεδόν καθολική κατάργηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων μπορεί να γίνει.
Ακόμη και με τη σιωπηλή παραγωγή που κάνουν αρκετές χώρες, ότι ένα μέρος της παραγωγής ενέργειας θα καλυφθεί από την πυρηνική ενέργεια (που βεβαίως είναι για άλλους λόγους επίσης περιβαλλοντικά επιβαρυντική), η πραγματική «Πράσινη Μετάβαση» είναι μια κολοσσιαία αλλαγή, που απαιτεί και μεγάλους πόρους και μεγάλες κοινωνικές αλλαγές.
Και παρότι πλευρές της όντως είναι συμβατή με την ανάπτυξη, καθώς απαιτούνται τεχνολογίες, εγκαταστάσεις, ανθρώπινη εργασία για όλες τις απαραίτητες αλλαγές και για την επέκταση των ΑΠΕ, άλλες πλευρές μπορούν να θεωρηθούν και «αποανάπτυξη»: λιγότερα αεροπορικά ταξίδια, λιγότερες μετακινήσεις, πιο «τοπική» παραγωγή, μικρότερη κατανάλωση.
Και όλα αυτά, την ίδια στιγμή που για σημαντικό μέρος του πλανήτη, ακόμη υπάρχει ανάγκη για περισσότερη ενέργεια, για να φτάσει παντού το ηλεκτρικό, για να έχουν όλα τα νοικοκυριά τις ηλεκτρικές συσκευές που θεωρούμε αυτονόητες, για να αναβαθμιστούν οι συγκοινωνίες και να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο. Γιατί όπως δεν είναι ισότιμες οι ευθύνες για την κλιματική αλλαγή, έτσι είναι δεν είναι ισότιμες και οι τρέχουσες ενεργειακές ανάγκες.

ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΡΟΟΔΟΣ
ΣΤΗ ΓΛΑΣΚΟΒΗ;
Το μεγάλο ερώτημα είναι, εάν θα υπάρξει πρόοδος και εάν μπορεί να υπάρξει πρόοδος. Και ο λόγος είναι, ότι μέχρι τώρα απλώς μιλάμε για ανάληψη δεσμεύσεων που παραπέμπουν σε ένα μέλλον που θα ξεκινήσουν να υλοποιούνται.
Και μπορεί να θεωρήθηκε πρόοδος, ότι για πρώτη φορά σε ανακοίνωση των G20 υπήρξε αναφορά σε δέσμευση για περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας στον 1,5 βαθμό Κελσίου ή ότι συμφώνησαν να μην επενδύσουν σε νέα εργοστάσια με χρήση γαιάνθρακα στο εξωτερικό (αν και όχι στο εσωτερικό τους, για λόγους που ήδη εξηγήσαμε), αλλά δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα γίνει κιόλας.
Γιατί μπορεί για παράδειγμα η Ευρώπη να δείχνει να κάνει βήματα, σε σχέση με την απεξάρτηση από το γαιάνθρακα, όμως το ερώτημα της συνολικής απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, όπως το φυσικό αέριο, παραμένει πιο αβέβαιο.
Αντίστοιχα, οι ΗΠΑ μπορεί να έχουν έναν πρόεδρο που δεν είναι αρνητής της κλιματικής αλλαγής, όπως ο προκάτοχός του, αλλά στο Κογκρέσο υπάρχει μεγάλη δυσκολία να περάσουν τα μεγάλα πακέτα χρηματοδοτήσεων, που εκτός όλων των άλλων θα ενίσχυαν και την υποδομή της «Πράσινη Μετάβασης», για να μη μιλήσουμε για τη σημασία που έχουν οι εξορυκτικές βιομηχανίες για τις ΗΠΑ.
Και βέβαια, η Κίνα μπορεί να ανακοίνωσε ένα φιλόδοξο σχέδιο – σύμφωνα με το οποίο θα έχει τις μέγιστες εκπομπές διοξειδίου άνθρακα το 2030 και ουδετερότητα άνθρακα μέχρι το 2060 – και να υποστηρίζει ότι θα το καταφέρει, γιατί μπορεί να κινητοποιήσει τους σχετικούς πόρους, αλλά και πάλι δεν είναι δεδομένο ότι θα μπορέσει να τροφοδοτήσει με «πράσινη ενέργεια» τη μεγάλη αναπτυξιακή δυναμική στην οποία έχει επενδύσει.
Και βέβαια, σε έναν κόσμο ολοένα και πιο διαιρεμένο από έναν αναδυόμενο «Νέο Ψυχρό Πόλεμο», δεν είναι δεδομένο ότι θα μπορέσει να επιτευχθεί το είδος της διεθνούς συνεργασίας που απαιτεί η αναγκαία «Πράσινη Μετάβαση».

Ta NEA volume 15-40

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 15-40 published November 5th, 2021.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA November 5th, 2021
Greek Canadian News: Ta NEA October 22nd, 2021. Volume 15 Number 40

«Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του χάνεται…»

Άλλη μία επέτειος του ΟΧΙ. Μνημονεύουμε και πάλι τους πεσόντες του ‘40, ακούμε και διαβάζουμε μακροσκελείς αναφορές και τετριμμένες ομιλίες…
Φέτος γιορτάζουμε τα 81 χρόνια της ένδοξης σελίδας του ηρωικού Έπους.
Αλήθεια, πόσοι άραγε γνωρίζουν την Ιστορία μας; Πολλοί συμφωνούν πως οι περισσότεροι σήμερα δεν γνωρίζουν το άμεσο παρελθόν του τόπου μας. Για τους δύο παγκοσμίους πολέμους, την κατοχή, την αντίσταση, τους ήρωες…
Και όχι μόνο δεν γνωρίζουν – αλλά το δραματικότερο – αδιαφορούν να μάθουν. Κυρίως οι νέοι που τα περασμένα τους φαίνονται μακρινά, ξεπερασμένα, άσχετα και άχρηστα για τη ζωή και το μέλλον τους. Υπάρχει ένα φιλοσοφικό ρητό που λέει: «Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του χάνεται…».
Βλέπουμε πως σε άλλες χώρες δημιουργούν ή δανείζονται ήρωες, μόνο και μόνο για να έχουν κάτι να επιδείξουν στο πέρασμα της ιστορίας τους. Ο Μέγας Αλέξανδρος, για παράδειγμα, «φιγουράρει» ως πρόγονος των Σκοπιανών! Αλλού πάλι πειρατές, ληστές και βάρβαροι επιστρατεύονται για να αναδείξουν την «ανδρεία» των λαών που υπηρετούν…
Η Ελλάδα, που γεννάει αληθινούς ήρωες, τους ξεχνάει ή δεν τους γνωρίζει καν και στο πέρασμα των χρόνων γίνονται αφανείς! Ιστορική λήθη ή εθνική αυτοκτονία; Μάλλον και τα δύο. Ποιός όμως ευθύνεται για την άγνοια και την αδιαφορία του νεοέλληνα; Λίγο πολύ όλοι και όλα.
Η παγκοσμιοποίηση, που οδηγεί τους λαούς της Γης με γρήγορους ρυθμούς σε μια ολοκληρωτική «ομογενοποίηση» με σημείο αναφοράς τον κόσμο και όχι την τοπική ή εθνική κοινωνία…
Η Ενωμένη Γηραιά Ήπειρος που πασχίζει να «σβήσει» ιστορικές αλήθειες και να δικαιώσει εγκλήματα προνομιούχων μελών της…
Οι «ελπιδοφόροι» ηγέτες κάθε παράταξης που πουλούν στους εναπομείναντες ονειροπόλους ανύπαρκτες ιδεολογίες, με την υπόσχεση ενός καλύτερου αύριο…
Οι «διανοούμενοι», οι οποίοι οδηγούμενοι από ξενοκίνητα συμφέροντα και υπό την ανοχή του ανυποψίαστου ταλαίπωρου λαού, διαστρεβλώνουν και παραχαράσσουν την ιστορία μας…
Απόλυτα τεκμηριωμένες διαπιστώσεις.
Υπό τέτοιες συνθήκες άραγε θα χτίσουν το μέλλον τους οι νέες γενιές; Τι μέλλον μπορεί να έχουν σε μία κοινωνία δίχως αξίες και ιδανικά, μέσα σε έναν κόσμο ασώματο, ακρωτηριασμένο από συνεχείς πολέμους, σφαγές, γενοκτονίες, εγκληματικούς φανατισμούς και υπό το φόβο της τρομοκρατίας; Έναν κόσμο όπου για χάρη του πρόσκαιρου κέρδους αφανίζει ανελέητα το επίγειο, ενάλιο και εναέριο περιβάλλον;
Έναν κόσμο στον οποίο το σύστημα ανέτρεψε και τις βασικές ακόμα ισορροπίες της φύσης;
Η ανωμαλία κατέστη φυσιολογική ανθρώπινη λειτουργία και μάλιστα με νομική υπόσταση… Ο ρόλος της γυναίκας, εν ονόματι του καταναλωτισμού, διαφοροποιήθηκε τόσο στην κοινωνία όσο και στην οικογένεια με όλες τις γνωστές επιπτώσεις…
Τα παιδιά έγιναν έρμαια της βίας και του φτηνού εργατικού δυναμικού…
Η τρίτη ηλικία εγκαταλείφτηκε και λησμονήθηκε σε αφιλόξενους οίκους ευγηρίας…
Το θέμα όμως είναι σοβαρό γι’ αυτό και θα επανέλθουμε…
Ζήτω η Ένδοξη Ελληνική Ιστορία!
Ζήτω οι Αθάνατοι Ήρωες!
Ζήτω το Ελληνικό Έπος του 1940!

Μέγας ανασχηματισμός Τρουντό

0
Μέγας ανασχηματισμός Τρουντό

Ο Πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό έχει ανασχηματίσει σημαντικά το υπουργικό του συμβούλιο, διορίζοντας νέους υπουργούς σε βασικά υπουργεία, όπως η άμυνα, η υγεία, οι εξωτερικές υποθέσεις και το περιβάλλον, ενώ προσθέτει μια χούφτα πρωτάρηδες, καθώς προχωρά με μια τρίτη θητεία.

Το υπουργικό συμβούλιο των 39 μελών παρουσιάστηκε την Τρίτη 26/10 σε τελετή ορκωμοσίας στο Rideau Hall στην Οτάβα. Ο Πρωθυπουργός διατηρεί την ισότητα των φύλων και δίνει νέα έμφαση στους φορείς περιφερειακής ανάπτυξης. Υπάρχουν αρκετοί νέοι ρόλοι στο υπουργικό συμβούλιο, ενώ πολλές άλλες θέσεις έχουν ανανεωθεί για να περιλαμβάνουν νέα ή διαφορετικά στοιχεία, με μόλις επτά υπουργούς να διατηρούν τον ίδιο τίτλο και ρόλο που είχαν πριν από την τελετή.

«Έχουμε μια ομάδα γνωστών προσώπων και νέων προσώπων που είναι έτοιμα να βάλουν όλες τις δυνάμεις τους, όλη τους τη σκληρή δουλειά για τους Καναδούς τα επόμενα χρόνια», είπε ο Τρουντό στους δημοσιογράφους την Τρίτη 26/10 το απόγευμα.

Αναφερόμενος στη σημαντική ανακαίνιση του υπουργικού συμβουλίου του, ο Τρουντό είπε ότι προέρχεται από το αποτέλεσμα των ομοσπονδιακών εκλογών του 2021 που οδήγησαν τους Καναδούς να επιλέξουν να στείλουν πίσω σε μεγάλο βαθμό την ίδια κατανομή εδρών με προηγουμένως.

«Ένα από τα πράγματα που είδαμε πολύ ξεκάθαρα σε αυτές τις εκλογές ήταν ότι οι Καναδοί περιμένουν σημαντικά επιτεύγματα από το Κοινοβούλιο και από αυτήν την κυβέρνηση», είπε ο Τρουντό, αναφέροντας τον οριστικό τερματισμό της πανδημίας, την οικοδόμηση μιας «χωρίς αποκλεισμούς» οικονομίας, την καταπολέμηση της αλλαγής κλίματος και τη συνέχιση της συμφιλίωσης των ιθαγενών ως παραδείγματα.

Η Anita Anand, η οποία ηγήθηκε της προσπάθειας προμήθειας εμβολίων COVID-19 της χώρας, αντικαθιστά τον Harjit Sajjan ως υπουργό Άμυνας για την αντιμετώπιση της κρίσης κακής σεξουαλικής συμπεριφοράς του στρατού. Ο Sajjan μετατίθεται σε υπουργός Διεθνούς Ανάπτυξης.

Ο νέος υπουργός προμηθειών του Καναδά, ο οποίος θα αντιμετωπίσει γρήγορα πίεση για να διασφαλίσει ότι όλα τα συμβόλαια με φαρμακευτικές εταιρείες έχουν τεθεί σε ισχύ για πιθανές ενισχύσεις για τον COVID-19, είναι η Filomena Tassi.

Η Patty Hajdu μετακινήθηκε από την υγεία μετά από 19 μήνες από την πανδημία COVID-19 και έλαβε νέα εντολή ως υπουργός Υπηρεσιών των Ιθαγενών. Η Carolyn Bennett έφυγε από τις σχέσεις Στέμματος – Ιθαγενών και αυτό το χαρτοφυλάκιο δόθηκε στον Marc Miller. Η Hajdu θα παίξει σύντομα ένα ρόλο στην κυβέρνηση, αποφασίζοντας εάν θα ασκήσει έφεση κατά της απόφασης του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου να επικυρώσει δύο εντολές του Καναδικού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που απαιτούν από την Οτάβα να πληρώσει δισεκατομμύρια δολάρια σε παιδιά ιθαγενών.

Ο Jean-Yves Duclos είναι ο νέος υπουργός Υγείας και η Bennett έχει επιλεγεί ως αναπληρωτής υπουργός Υγείας του, καθώς και ο νέος ρόλος του υπουργού ψυχικής υγείας και εξαρτήσεων. Επίσης, αναλαμβάνει νέο ρόλο ο Ahmed Hussen, ως υπουργός στέγασης, ποικιλομορφίας και ένταξης.

Το χαρτοφυλάκιο δημόσιας ασφάλειας χωρίστηκε στα δύο, καθώς ο Μπιλ Μπλερ διατηρεί το στοιχείο ετοιμότητας έκτακτης ανάγκης, ενώ ο Μάρκο Μεντισίνο αναλαμβάνει τη δημόσια ασφάλεια. Αντικαθιστώντας τον Mendicino ως υπουργό Μετανάστευσης, Προσφύγων και Ιθαγένειας είναι ο νεοφερμένος στο υπουργικό συμβούλιο από τον Ατλαντικό Καναδά, Sean Fraser.

Μεταξύ των άλλων Φιλελευθέρων που είναι νέοι στο υπουργικό συμβούλιο – οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν βουλευτές για χρόνια – είναι ο Mark Holland, ο οποίος αναλαμβάνει το βασικό ρόλο του αρχηγού της Κυβερνητικής Βουλής για τη διαχείριση της νομοθεσίας μέσω της μειοψηφίας των Κοινοτήτων. Η Randy Boissonnault, η Marci Ien, η Helena Jaczek, η Kamal Khera, η Gudie Hutchings και η νεοεκλεγείσα Pascale St-Onge, η οποία είναι η μόνη ομοφυλόφιλη γυναίκα που εξελέγη σε αυτό το Κοινοβούλιο.

Ο Bardish Chagger και ο βετεράνος φιλελεύθερος Marc Garneau απομακρύνθηκαν από το υπουργικό συμβούλιο και το Υπουργείο Εξωτερικών που κατείχε προηγουμένως ο Garneau θα αναλάβει η Melanie Joly. Σε αυτόν τον ανώτερο και υψηλού προφίλ ρόλο, η Joly θα αναλάβει τις διεθνείς και διπλωματικές σχέσεις του Καναδά, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας.

Ο Jonathan Wilkinson μετακινείται από το περιβάλλον στους φυσικούς πόρους και ο βετεράνος περιβαλλοντικός ακτιβιστής Steven Guilbeault είναι ο νέος υπουργός Περιβάλλοντος του Καναδά.

Επιστρέφει στο υπουργείο καναδικής κληρονομιάς ο Pablo Rodriguez, και ο Jim Carr, ο οποίος στο παρελθόν ήταν ο ειδικός εκπρόσωπος του Trudeau για τα Prairies, δεν έχει πλέον ρόλο στο υπουργικό συμβούλιο. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο Τρουντό ανακοίνωσε ότι η αναπληρώτρια πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών Chrystia Freeland θα παραμείνει στη θέση της.

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:

  1. Αναπληρωτής Πρωθυπουργός και Υπουργός Οικονομικών Chrystia Freeland
  2. Υπουργός Μεταφορών Omar Alghabra
  3. Υπουργός Εθνικής Άμυνας Anita Anand
  4. Υπουργός Ψυχικής Υγείας και Εξαρτήσεων και Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας Carolyn Bennett
  5. Υπουργός Γεωργίας και Γεωργίας Τροφίμων MarieClaude Bibeau
  6. Πρόεδρος του Queen’s Privy Council για τον Καναδά και Υπουργός Ετοιμότητας Έκτακτης Ανάγκης Bill Blair
  7. Υπουργός Τουρισμού και Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών Randy Boissonnault
  8. Υπουργός Καινοτομίας, Επιστήμης και Βιομηχανίας FrancoisPhillipe Champagne
  9. Υπουργός Υγείας JeanYves Duclos
  10. Πρόεδρος του συμβουλίου Mona Trea Fortier
  11. Υπουργός Μετανάστευσης, προσφύγων και του πολίτη Sean Fraser
  12. Υπουργός για οικογένειες, παιδιά και Κοινωνική Ανάπτυξη Karina Gould
  13. Υπουργός Περιβάλλοντος και Κλιματικής αλλαγής Steven Guilbeault
  14. Υπουργός των Αυτοχθόνων υπηρεσιών Patty Hajdu
  15. Αρχηγός της κυβέρνησης στη Βουλή των Κοινοτήτων Mark Holland
  16. Υπουργός Στέγασης, Διαφορετικότητας και Ένταξης Ahmed Hussen
  17. Υπουργός Αγροτικής Οικονομικής Ανάπτυξης Gudie Hutchings
  18. Υπουργός Γυναικών, Ισότητας των Φύλων και Νεολαίας Marci Ien
  19. Υπουργός αρμόδια για την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Οικονομικής Ανάπτυξης για το Νότιο Οντάριο Helena Jaczek
  20. Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων Mélanie Joly
  21. Υπουργός Ηλικιωμένων Kamal Khera
  22. Υπουργός Δικαιοσύνης και Γενικός Εισαγγελέας του Καναδά David Lametti
  23. Υπουργός Διακυβερνητικών Υποθέσεων, Υποδομών και Κοινοτήτων Dominic Leblanc
  24. Υπουργός Εθνικών Εσόδων Diane Lebouthillier
  25. Υπουργός Βετεράνων και Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας Lawrence MacAulay
  26. Υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας Marco Mendicino
  27. Υπουργός Στέμματος-Αυτόχθονες σχέσεις Marc Miller
  28. Υπουργός Αλιείας, Ωκεανών και την Καναδικής Ακτοφυλακής Joyce Murray
  29. Υπουργός Διεθνούς Εμπορίου, Προώθησης εξαγωγών, Μικρών Επιχειρήσεων και Οικονομικής Ανάπτυξης Mary Ng
  30. Υπουργός Εργασίας Seamus ORegan
  31. Υπουργός Επισήμων Γλωσσών και Αρμόδια για τον Οργανισμό Ευκαιριών του Ατλαντικού Καναδά Ginette Petitpas Taylor
  32. Υπουργός Απασχόλησης, Ανάπτυξης Εργατικού Δυναμικού και Ενσωμάτωσης Αναπηρίας Carla Qualtrough
  33. Υπουργός Καναδικής Κληρονομιάς και υπεύθυνος Κεμπέκ Pablo Rodriguez
  34. Υπουργός Διεθνούς Ανάπτυξης και Υπουργός αρμόδιος για την Υπηρεσία Οικονομικής Ανάπτυξης Ειρηνικού του Καναδά Harjit Saj
  35. Υπουργός Αθλητισμού και Υπουργός αρμόδιος για την Υπηρεσία Οικονομικής Ανάπτυξης του Καναδά για τις Περιφέρειες του Κεμπέκ Pascale StOnge
  36. Υπουργός Δημοσίων Υπηρεσιών και Προμηθειών Filomena Tassi
  37. Υπουργός Βορείων Υποθέσεων, Υπουργός αρμόδιος για την Καναδική Υπηρεσία Οικονομικής Ανάπτυξης του Καναδά Dan Vandal
  38. Υπουργός Φυσικών Πόρων Jonathan Wilkinson