Έχουμε δηλώσει κατηγορηματικά στην πορεία της αρθρογραφίας μας, ότι θεωρούμε γενικά τα εμβόλια ως μια σημαντική κατάκτηση της επιστήμης. Επίσης, έχουμε καταστήσει σαφές, ότι σε έναν εμβολιασμό ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Και αυτό στην περίπτωση της πανδημίας του κορωνοϊού σημαίνει, ότι μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους η άποψη, ότι για να σωθούν οι πολλοί αξίζει να θυσιάσουμε και μερικούς, αρκεί τα ποσοστά τους να μην είναι πολύ υψηλά.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ – ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ
ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΤΤΙΚΗΣ
©CARDIODOCTOR.GR

Αυτή η άποψη ταιριάζει σε ολοκληρωτικά καθεστώτα και σε προσβλητικό για τη μοναδική ανθρώπινη αξία τρόπο σκέψης. Επίσης είναι σαφές, ότι όταν πρόκειται για τη ζωή κάποιου κανείς δεν μπορεί να τον υποχρεώσει σε συμπεριφορές που δε συμφωνεί να ακολουθήσει, όποιο και να είναι το τίμημα.

ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΤΑ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ | ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ;
Βέβαια, στη μάχη για τον πάση θυσία εμβολιασμό όλων, ακούμε τελευταία πολιτικούς κυρίως αλλά και αδαείς, που επαναλαμβάνουν ως φερέφωνα τα όσα ακούγονται από τα στρατευμένα σε αυτούς ΜΜΕ, να επιχειρηματολογούν εκ του προχείρου και να λένε διάφορα επιστημονικά απαράδεκτα πράγματα. Ένα από τα επιχειρήματα που ακούμε τελευταία είναι, ότι όσοι δεν εμβολιάστηκαν ευθύνονται για την εμφάνιση νέων μεταλλάξεων του ιού.
Και μάλιστα επίσημα πρόσωπα τούς κατονομάζουν ως τους υπαιτίους για την εμφάνιση ενός τέταρτου θανατηφόρου κύματος. Και αυτό γίνεται, αφενός μεν για να πειστούν να εμβολιαστούν όσοι ακόμη το σκέφτονται και αφετέρου για να στοχοποιηθούν, οπότε να αυξηθούν οι ηθικές και κοινωνικές πιέσεις απέναντί τους. Όμως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανακρίβεια από αυτή που εκφράζεται με την άποψη. Για να το καταλάβουμε, πρέπει να κατανοήσουμε λίγα πράγματα για το τι είναι μετάλλαξη.

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΕΪΝΗ – ΑΚΙΔΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ
Για τις μεταλλάξεις είχαμε γράψει και σε παλιότερο άρθρο μας. Ο όρος μετάλλαξη περιγράφει μια αλλαγή που συμβαίνει σε ένα γενετικό υλικό ενός οργανισμού και που προκαλείται στο πλαίσιο κάποιων μηχανισμών του πολλαπλασιασμού του και των περιβαλλοντικών συνθηκών. Το γενετικό υλικό γνωστότερο ως DNA ή RNA καθορίζει τα χαρακτηριστικά ενός οργανισμού. Αποτελείται από κάποιες χημικές ουσίες, η αλληλουχία των οποίων οδηγεί στη δημιουργία πρωτεϊνών χαρακτηριστικών για τον οργανισμό. Ο άνθρωπος π.χ. έχει καστανά μάτια, γιατί μια αλληλουχία μορίων στο DNA του παράγει μια πρωτεΐνη που δίνει αυτό το χρώμα στην κόρη του ματιού.
Η απουσία αυτής της πρωτεΐνης δίνει στο μάτι το γαλανό χρώμα. Αυτή η αλληλουχία λέγεται γονίδιο και μεταφέρεται κληρονομικά. Ο άνθρωπος ως πολυσύνθετος οργανισμός, έχει πολύπλοκο γενετικό υλικό. Προκειμένου για έναν ιό τα πράγματα είναι πιο απλά. Επειδή ουσιαστικά οι πρωτεΐνες του είναι ελάχιστες, το γενετικό του υλικό, το RNA, είναι περιορισμένο.
Συνήθως φτιάχνει τις πρωτεΐνες που του επιτρέπουν να μπει στα κύτταρα και να αναπαραχθεί, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς τους που ο ίδιος δε διαθέτει. Στην περίπτωση του κορωνοϊού η πρωτεΐνη – ακίδα που του επιτρέπει να συνδέεται με τα ανθρώπινα κύτταρα είναι αυτή στην οποία έχει συγκεντρωθεί όλο το ενδιαφέρον. Εκεί άλλωστε στοχεύουν και τα εμβόλια. Χορηγώντας το RNA του ιού στον οργανισμό παράγεται η πρωτεΐνη αυτή και στη συνέχεια ο οργανισμός μας φτιάχνει αντισώματα εναντίον της.

ΓΙΑΤΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ;
Το RNA του ιού μεταλλάσσεται συνεχώς έτσι και αλλιώς. Αυτό γίνεται τυχαία. Όταν όμως ένας ιός βρεθεί σε έναν ευαίσθητο οργανισμό δεν υπάρχει λόγος να επικρατήσει κάποια μετάλλαξη. Επικρατεί το κλασικό στέλεχος εκτός και αν η μετάλλαξη του δίνει κάποιο εξαιρετικό πλεονέκτημα. Όταν όμως οι άνοσοι αυξάνονται, τότε για να επιβιώσει ο ιός επιστρατεύει τα μεταλλαγμένα στελέχη του γιατί αλλιώς θα εξαφανιστεί.
Για να το καταλάβουμε καλύτερα. Αν ο ιός μεταλλαχθεί και σε έναν οργανισμό υπάρχουν κλασικά και μεταλλαγμένα στελέχη και ο οργανισμός αυτός έχει αντισώματα κατά των κλασικών στελεχών, τότε αυτά θα εξαφανιστούν και θα επιβιώσουν τα μεταλλαγμένα που θα πολλαπλασιαστούν στο συγκεκριμένο άνθρωπο και μετά θα μολύνουν τον επόμενο άνθρωπο και ούτω καθ’ εξής, μέχρι να επικρατήσουν σε έναν πληθυσμό. Έτσι, αν και άνοσος ένας πληθυσμός στο κλασικό στέλεχος, σε λίγο θα είναι ευαίσθητος στο μεταλλαγμένο που θα επικρατήσει.

ΦΥΣΙΚΗ ΑΝΟΣΙΑ, ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ
Στην περίπτωση της φυσικής ανοσίας διατηρείται κάποια ισορροπία, η οποία δεν πιέζει τον ιό ασφυκτικά προς την κατεύθυνση επικράτησης των μεταλλαγμένων στελεχών. Όσο όμως πιο μαζικός και εκτεταμένος είναι ένας εμβολιασμός, απέναντι σε έναν ταχέως μεταλλασσόμενο ιό, τόσο αυξάνεται η πίεση της «φυσικής» επιλογής να επιβιώσουν και να επικρατήσουν τα μεταλλαγμένα στελέχη ανθεκτικά στα εμβόλια, εξαντλώντας έτσι πολύ γρήγορα το χρονικό διάστημα προστασίας των εμβολίων στους πληθυσμούς των ευπαθών και ηλικιωμένων που τα έχουν πραγματικά ανάγκη.

ΜΕΤΑΛΛΑΓΕΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΕΣ ΣΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΣΤΟ ΓΟΝΙΔΙΟ
(ΤΟ RNA) ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΪΝΗ ΤΗΣ ΑΚΙΔΑΣ
Το πιο επικίνδυνο όμως είναι, ότι συσσωρεύονται μεταλλαγές ανθεκτικές στα εμβόλια στο γονίδιο (το RNA) που παράγει την πρωτεΐνη της ακίδας και οι οποίες μπορεί να του επιτρέπουν να συνδέεται πιο αποτελεσματικά με το ανθρώπινο κύτταρο ή ακόμη και να αναγνωρίζει νέους κυτταρικούς στόχους (gain of function mutations).
Έτσι εκφράζεται ο φόβος ότι ο μαζικός εμβολιασμός μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμιο πείραμα κατευθυνόμενης δημιουργίας μεταλλάξεων του ιού, που θα διαιωνίσει ή και θα επιδεινώσει την επιδημική κρίση. Βέβαια, οι φαρμακοβιομηχανίες μάς διαβεβαιώνουν, ότι σύντομα θα έχουν εμβόλια για τις νέες μεταλλάξεις αλλά αυτό θα οδηγήσει σε ένα φαύλο κύκλο ατελείωτων εμβολιασμών, από τον οποίο ωφελημένη δε θα βγει η ανθρωπότητα αλλά η φαρμακοβιομηχανία και οι συνοδοιπόροι σε επιστημονικό και πολιτικό επίπεδο.

ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΤΑ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ | ΔΕΝ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΗ-ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ!
Πάντως, σε κάθε περίπτωση, οι μη εμβολιασμένοι δεν ευθύνονται για τις μεταλλάξεις. Το ακριβώς αντίθετο. Γιατί αν συνέβαινε αυτό, τότε θα έπρεπε να επιβληθεί η άποψη να αρθούν οι πατέντες των εμβολίων και να εμβολιαστούν γρήγορα όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο και αυτοί δηλαδή που ανήκουν στους φτωχότερους πληθυσμούς.
Αν υπεύθυνοι για τις μεταλλάξεις ήταν οι μη εμβολιασμένοι, τότε τα δισεκατομμύρια που δεν μπορούν να εμβολιαστούν θα αποτελούν εσαεί τη δεξαμενή των μεταλλάξεων. Και άρα είναι υποκρισία εκ μέρους των φαρμακοβιομηχανιών και όσων πολιτικών και επιστημόνων τις υποστηρίζουν, να διατηρούν τις πατέντες και τα υπέρογκα κέρδη τους, την ίδια στιγμή που αφήνουν την πλειοψηφία της υφηλίου ανεμβολίαστη.
Αντί να πιέζουν πολιτικοί και επιστήμονες τον περιορισμένο πληθυσμό ενός κράτους να εμβολιαστεί, θα έπρεπε να επιβάλλουν την υποχρεωτική άρση των πατεντών και την παραγωγή δισεκατομμυρίων δόσεων σε κάθε γωνιά του κόσμου. Βέβαια θα πείτε, άλλος ο κολοσσός των φαρμάκων και άλλος ο… μπάρμπα – Γιάννης, που έχει ενοχές γιατί δεν εμβολιάζεται και θα καταστρέψει την οικογένειά του και την κοινωνία.

Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΜΑΧΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ
Στην επικοινωνιακή μάχη για τον εμβολιασμό που δεν μπορούμε να φανταστούμε, γιατί δίνεται με τόσο πάθος και εμπάθεια, έχουν προκύψει και ψευδεπίγραφα επιχειρήματα. Είναι ανήθικο να σπιλώνονται άνθρωποι και να στοχοποιούνται, απλά και μόνο γιατί προβληματίζονται για την υγεία τους και την υγεία των αγαπημένων τους προσώπων. Αυτοί που ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου ας προσέξουν, γιατί ο διχασμός και ο εξαναγκασμός έχει πληρωθεί ακριβά σε αυτόν τον τόπο.

Μείωση 0,4% κατέγραψε τον Ιούνιο ο δείκτης ανεργίας στον Καναδά, κι έτσι από το 8,2% του Μαΐου «έπεσε» στο 7,8% τον Ιούνιο. Ο συνολικός αριθμός των ανέργων μειώθηκε κατά 61.000 (-3,7%) ενώ η απασχόληση αυξήθηκε κατά 231.000 (+1,2%), μετά από σωρευτική μείωση 275.000 το προηγούμενο δίμηνο.

ΑΥΞΗΘΗΚΕ Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

Η απασχόληση των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών αυξήθηκε κατά 164.000 (+7,1%), η μεγαλύτερη μηνιαία αύξηση γι αυτή την ηλικιακή ομάδα από τον Ιούλιο του 2020. Ο αριθμός των ανέργων νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών μειώθηκε κατά 50.000, με μείωση τόσο μεταξύ των νέων γυναικών όσο και των νέων ανδρών. Τον Ιούνιο, το ποσοστό απασχόλησης των φοιτητών ηλικίας 20 έως 24 ετών ήταν 67,5%, από 51% το Μάιο.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται σε υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων αυξήθηκε κατά 101.000 (+11,8%).

Στη βιομηχανία καταλυμάτων και υπηρεσιών τροφίμων, οι εργαζόμενοι κέρδισαν κατά μέσο όρο 17,35 δολάρια την ώρα, ενώ ο μέσος όρος της βιομηχανίας ήταν 29,70 δολάρια.

Με τους περιορισμούς στα μη απαραίτητα καταστήματα να μειώνονται σε πολλές επαρχίες, η απασχόληση στο λιανικό εμπόριο αυξήθηκε κατά 75.000 (+3,4%). Ο αριθμός των ανθρώπων που εργάζονται σε βιομηχανίες παραγωγής αγαθών μειώθηκε κατά 48.000, η δεύτερη συνεχόμενη μηνιαία μείωση.

Η απασχόληση στον κατασκευαστικό κλάδο μειώθηκε κατά 23.000 (-1,6%) και σε φυσικούς πόρους κατά 9.800 (-2,9%).

ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

Μεταξύ των Καναδών που εργάζονταν τουλάχιστον τις μισές από τις συνήθεις ώρες τους τον Ιούνιο, ο αριθμός που εργαζόταν από το σπίτι μειώθηκε κατά σχεδόν 400.000 σε 4,7 εκατομμύρια. Για 2,6 εκατομμύρια από αυτούς τους ανθρώπους, η εργασία από το σπίτι αντιπροσώπευε μια προσαρμογή στην πανδημία COVID-19, καθώς αυτή δεν ήταν η συνήθης θέση εργασίας τους. Ταυτόχρονα, ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται σε άλλες τοποθεσίες εκτός του σπιτιού, αυξήθηκε κατά περίπου 700.000 σε 12,3 εκατομμύρια.

Σχεδόν το ένα τρίτο (31,4%) των εργαζομένων ηλικίας 25 έως 54 ετών και άνω του ενός τετάρτου (27,2%) των ατόμων ηλικίας 55 ετών και άνω, εργάζονταν από το σπίτι τον Ιούνιο. Λόγω εν μέρει της συγκέντρωσής τους σε βιομηχανίες, όπου η εργασία από το σπίτι είναι λιγότερο εφικτή, όπως η στέγαση και οι υπηρεσίες τροφίμων, ένα πολύ μικρότερο ποσοστό νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών (12,9%) εργάζονταν από το σπίτι τους.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ 55+

Η απασχόληση των γυναικών ηλικίας 55 ετών και άνω αυξήθηκε κατά 26.000 (+1,4%) τον Ιούνιο, με το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης να είναι στο Οντάριο. Το ποσοστό ανεργίας για την ομάδα αυτή ήταν 8,5%, ελάχιστα άλλαξε από το Μάιο, αλλά ήταν κατά 3,5 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από ό,τι το Φεβρουάριο του 2020. Η απασχόληση γυναικών ηλικίας 55 ετών και άνω, η οποία έφθασε στα προ πανδημίας επίπεδα το Μάρτιο πριν μειωθεί τον Απρίλιο και το Μάιο, ήταν 35.000 (-1,9%) τον Ιούνιο απ’ ό,τι το Φεβρουάριο του 2020.

Μεταξύ των ανδρών ηλικίας 55 ετών και άνω, η απασχόληση παρέμεινε σταθερή για τρίτο συνεχόμενο μήνα μετά την επίτευξη των προ πανδημίας επιπέδων το Μάρτιο. Η ανεργία αυξήθηκε κατά 17.000 (+9,4%) τον Ιούνιο, με μεγάλο μέρος της αύξησης να οφείλεται σε προσωρινές απολύσεις. Το ποσοστό ανεργίας για άνδρες ηλικίας 55 ετών και άνω αυξήθηκε κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες σε 8,1%, το υψηλότερο ποσοστό από τον Ιανουάριο του 2021 και κατά 2,8 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το Φεβρουάριο του 2020.

ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ

Η απασχόληση αυξήθηκε τον Ιούνιο στις 5 από τις 10 Επαρχίες του Καναδά, Στις υπόλοιπες 5 είχαμε μείωση.

Μετά από δύο μήνες απωλειών, η απασχόληση στο Οντάριο αυξήθηκε κατά 117.000 (+1,6%) τον Ιούνιο, καθώς άρχισαν να χαλαρώνουν τα αυστηρά μέτρα δημόσιας υγείας. Η αύξηση της απασχόλησης ήταν κυρίως μεταξύ των νέων και της μερικής απασχόλησης. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στο λιανικό εμπόριο, ενώ κέρδη σημειώθηκαν επίσης στις επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες, καθώς και στις υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,9 ποσοστιαίες μονάδες στο 8,4%. Στη μητροπολιτική περιοχή απογραφής του Τορόντο (CMA), η απασχόληση αυξήθηκε κατά 90.000 (+2,8%), η πρώτη αύξηση από το Μάρτιο του 2021.

Ενισχυμένη από τη χαλάρωση των μέτρων δημόσιας υγείας και την άρση των απαγόρευσης κυκλοφορίας, η απασχόληση στο Κεμπέκ αυξήθηκε κατά 72.000 (+1,7%) τον Ιούνιο, η πρώτη αύξηση από το Μάρτιο του 2021. Η απασχόληση αυξήθηκε κυρίως μεταξύ των νέων και η μεγαλύτερη αύξηση ήταν στις υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων. Το ποσοστό ανεργίας για την επαρχία ελάχιστα άλλαξε στο 6,3%. Στο CMA του Μόντρεαλ, όπου τα αυστηρότερα μέτρα δημόσιας υγείας έχουν μειωθεί πιο σταδιακά, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 55.000 (+2,5%), η πρώτη αύξηση από το Φεβρουάριο του 2021.

Στη Βρετανική Κολούμπια, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 42.000 (+1,6%), η πρώτη αύξηση από το Μάρτιο του 2021. Η απασχόληση αυξήθηκε στη μερική απασχόληση, κυρίως μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών. Τα κέρδη οδηγήθηκαν από τη στέγαση και τις υπηρεσίες τροφίμων, ακολουθούμενη από την υγειονομική περίθαλψη και την κοινωνική βοήθεια. Το ποσοστό ανεργίας ανήλθε σε 6,6% τον Ιούνιο, το δεύτερο χαμηλότερο στη χώρα, μετά το Κεμπέκ. Στη CMA του Βανκούβερ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 22.000 (+1,5%).

Τα ποσοστά ανεργίας των 10 επαρχιών έχουν ως εξής: (με πράσινο η μείωση της ανεργίας και με κόκκινο η αύξηση):

ΕΠΑΡΧΙΑ              ΜΑΪΟΣ   ΙΟΥΝΙΟΣ

NL                         13,4%    13%

PEI                        9,6%      12,5%

NS                        9,8%      9%

NB                        9%         9,3%

QC                        6,6%      6,3%

ONT                     9,3%      8,4%

MAN                    7,2%      7,6%

SASK                     6,3%      6,7%

ALB                       8,7%      9,3%

BC                        7%         6,6%                    

ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΤΟΜΑ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ YUKON

Η έρευνα εργατικού δυναμικού δημοσιεύει στοιχεία για την αγορά εργασίας για τα εδάφη με τη μορφή τριών μηνών κινούμενων μέσων. Μετά την αύξηση του τέταρτου τριμήνου του 2020 και τη μικρή μεταβολή του πρώτου τριμήνου του 2021, η απασχόληση στη Yukon μειώθηκε κατά 500 άτομα το τρίμηνο που έληξε τον Ιούνιο. Το ποσοστό απασχόλησης μειώθηκε κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες στο 66,9%. Το ποσοστό ανεργίας ελάχιστα άλλαξε στο 6,8%.

Στα Βορειοδυτικά Εδάφη, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 400 άτομα, η τρίτη συνεχόμενη τριμηνιαία αύξηση. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,4%, ενώ το ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε 1,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 69,9%.

Η απασχόληση στη Nunavut παρέμεινε σταθερή για τρίτο συνεχόμενο τρίμηνο. Με λιγότερους ανθρώπους να αναζητούν εργασία, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε από 7,5% το πρώτο τρίμηνο σε 3,5% το δεύτερο τρίμηνο. Το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό μειώθηκε κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες σε 50,1% τους τρεις μήνες που ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο.

© Canada statistics

Το έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature δημοσίευσε ένα ενδιαφέρον άρθρο για το κατά πόσον η ανοσία της αγέλης είναι εφικτή με την COVID-19. Καθώς εμβολιάζεται όλο και περισσότερος κόσμος σε ολόκληρο τον πλανήτη, πολλοί διερωτώνται «πότε στην ευχή θα τελειώνουμε με την πανδημία» και ελπίζουν στη συλλογική ανοσία. Όμως, σύμφωνα με το άρθρο, αυτή η πιθανότητα όλο και ξεμακραίνει, για πολλούς λόγους.

Όλγα Μαύρου*
© slpress.gr

Αρχικά, οι επιστήμονες έκριναν ότι με το μαζικό εμβολιασμό αλλά και με τα φυσικά αντισώματα όσων εν τω μεταξύ νοσούν, η ανοσία θα έφθανε στο 60% έως 70% και η κανονικότητα θα επανερχόταν. Κάποιοι άρχισαν να αλλάζουν γνώμη. Ο ειδικός στην επεξεργασία ιατρικών δεδομένων Youyang Gu μετονόμασε το προβλεπτικό του μοντέλο για την πανδημία από «Το μονοπάτι για την Ανοσία της Αγέλης» σε «Μονοπάτι για την Κανονικότητα».
Αιτιολόγησε την απόφασή του, με το γεγονός ότι κατά τη γνώμη του είναι πλέον πολύ δύσκολο να φτάσουμε στη συλλογική ανοσία και οι λόγοι είναι τρεις: α) οι ενήλικες διστάζουν να εμβολιασθούν σε επαρκές ποσοστό, β) αναπτύσσονται διαρκώς νέα στελέχη και γ) καθυστερούν τα εμβόλια που θα είναι εγκεκριμένα για παιδιά.
Με το σκεφτικό του συμφωνούν και επιδημιολόγοι. «Απομακρυνόμαστε από την προοπτική ότι θα φτάσουμε στο κατώφλι της συλλογικής ανοσίας και η πανδημία θα εξαφανιστεί», σχολίασε η επιδημιολόγος Lauren Ancel Meyers, επικεφαλής πανεπιστημιακής ομάδας που χρησιμοποιεί Μοντέλο Πρόγνωσης (University of Texas at Austin COVID-19 Modeling Consortium).
«Ο εμβολιασμός ασφαλώς βοηθάει αλλά καθώς σχηματίζονται νέα στελέχη, η φυσική ανοσία όσων έχουν νοσήσει ατονεί και ίσως μελλοντικά έχουμε διαρκώς κάποια νέα ξεσπάσματα», είπε η Meyers. Μακροπρόθεσμα, ο κορωνοϊός θα γίνει κάτι σαν τη γρίπη, αλλά εν τω μεταξύ οι επιστήμονες εξετάζουν το ενδεχόμενο να επανέλθουμε σε μια πολύ διαφορετική κανονικότητα, παρά να περιμένουν την «κανονική» κανονικότητα που θα εξασφάλιζε η ανοσία της αγέλης. Αυτά θα ισχύουν για τουλάχιστον ένα χρόνο ακόμη.
Οι λόγοι που η συλλογική ανοσία θεωρείται από πολλούς άπιαστη, είναι ότι αυτή στηρίζεται στη θεωρία πως όταν κάποιος μολύνεται, θα περιβάλλεται από τόσο πολλούς που έχουν ανοσία, ώστε δε θα μπορεί να μεταδώσει. Τα εμβόλια της Moderna και της Pfizer για παράδειγμα, είναι πολύ αποτελεσματικά στο να αποτρέπουν τη νόσηση με συμπτώματα, αλλά κανείς δεν ξέρει αν οι εμβολιασμένοι που κολλούν τον ιό τον μεταδίδουν και σε ποιο βαθμό. Όσο είναι άγνωστος ο βαθμός μετάδοσης από εμβολιασμένο φορέα, η συλλογική ανοσία τίθεται εν αμφιβόλω.

Η ΑΛΥΣΙΔΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ
Εν συνεχεία το Nature παραθέτει και την άποψη μια ειδικής σε βιολογικά μοντέλα πρόγνωσης, της Shweta Bansal, από το Georgetown University της Ουάσιγκτον, η οποία λέει ότι «η συλλογική ανοσία είναι εφικτή όταν διαθέτουμε ένα εμβόλιο που να σταματά την αλυσίδα της μετάδοσης. Χωρίς αυτό, ο μόνος τρόπος να αποκτήσουμε συλλογική ανοσία είναι να εμβολιαστούν όλοι ανεξαιρέτως».
Ο Samuel Scarpino, που μελετά τις λοιμώδεις νόσους στο Νortheastern University της Βοστώνης, λέει ότι «αν το εμβόλιο σπάει την αλυσίδα της μετάδοσης έστω και κατά 70%, θα είναι εντυπωσιακά θετικό. Ακόμα και τότε πάντως θα συνεχίζει να διασπείρεται ο ιός».
Ένας επιδημιολόγος που μελετά σφαιρικά το θέμα, ο Matt Ferrari από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και το Κέντρο Μελέτης Διασποράς Λοιμωδών, επισημαίνει άλλη μια παράμετρο, ότι η ανοσία της αγέλης θα ήταν εφικτή, μόνο αν η προσπάθεια για μαζικούς εμβολιασμούς ήταν παγκόσμια, κάτι που δεν ισχύει «καθώς παρατηρούνται εξαιρετικά μεγάλες ανισότητες στη διανομή των εμβολίων. Το Ισραήλ έχει εμβολιάσει το 58% του πληθυσμού του αλλά η Αίγυπτος είναι ακόμη στο 1% και ο Λίβανος στο 7%. Και ακόμα και στο Ισραήλ που προηγείτο όλων, όταν ήρθε η ώρα να εμβολιάσουν οι νέοι, ο μετρητής κόλλησε».
Μεγάλες ανισότητες παρατηρούνται στο εσωτερικό μεγάλων κρατών αλλά και μικρών. Στις ΗΠΑ, άλλες πολιτείες έχουν εμβολιάσει το 10% και άλλες το 70%. Όμως, η κινητικότητα μέσα σε κάθε κράτος, μεταφέρει παντού τον ιό. Μεγάλο θέμα είναι και ο εμβολιασμός των μικρών παιδιών και των εφήβων, επισημαίνει το άρθρο του Nature. «Αν όμως δεν εμβολιαστούν αυτές οι ηλικίες, που συνιστούν το 25% του πληθυσμού στα περισσότερα κράτη, τότε θα πρέπει να εμβολιαστεί το 100% των ενηλίκων, κάτι που στην πράξη είναι αδύνατον», λέει η Bansal. Και με το 100% των ενηλίκων, η ανοσία θα φτάσει το 76%.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ
Στην εξίσωση μπαίνουν ασφαλώς και τα νέα στελέχη που ξεπηδάνε κάθε τόσο. «Κάνουμε αγώνα δρόμου με τις μεταλλάξεις», είπε η Sara Del Valle, μαθηματική επιδημιολόγος στο Εργαστήριο Μελέτης Λοιμωδών του Λος Άντζελες. «Όσο καθυστερούμε τη διακοπή ή τον περιορισμό της μετάδοσης, τόσο περισσότερο χρόνο και έδαφος κερδίζει ο ιός, καθώς έχει την ευκαιρία να αναπτύξει νέα στελέχη».
Στη Βραζιλία για παράδειγμα, στο Μανάους, είχε κολλήσει το 60% των κατοίκων και όλοι ήλπιζαν ότι πλέον εκεί επιτεύχθηκε ανοσία της αγέλης. Όντως τα κρούσματα μειώθηκαν εντυπωσιακά για δύο μήνες. Όμως, μόλις εμφανίσθηκε νέο στέλεχος, ξανάρχισαν να αυξάνονται και τελικά κυριάρχησε το νέο στέλεχος στην πρώην «άνοση» πόλη. Η ανοσία της αγέλης μπορεί και να προκαλεί τον ιό να «σκεφτεί» για να αλλάξει το μηχανισμό του και να γίνει πιο μεταδοτικός.
Το ίδιο συμβαίνει και όταν ο εμβολιασμός δεν είναι ταχύς και μαζικός παντού: η αντίσταση που προβάλει στον ιό, τον σπρώχνει να μεταλλαχθεί σε πιο ανθεκτικό στέλεχος. Οι υπολογισμοί για τη συλλογική ανοσία λαμβάνουν υπόψιν τους δύο πηγές ατομικής ανοσίας, τη φυσική νόσο και την ανοσία από εμβολιασμός. Όμως, σαφή στοιχεία για την ημερομηνία λήξης δεν υπάρχουν, ούτε για τα φυσικά αντισώματα ούτε για τα επίκτητα. Κατά συνέπεια, το να υπολογίζεται στην ανοσία της αγέλης ως ποσοστό των 10% των νοσησάντων, δεν είναι ρεαλιστικό. Αν και έχουν νοσήσει όντως πολλοί, οι περισσότεροι λίγους μήνες μετά είναι σα να μη νόσησαν ποτέ.

ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΜΕΤΡΩΝ
Ένα επιπλέον πρόβλημα είναι, ότι με τους επαρκείς εμβολιασμούς, τα κράτη κάνουν ανοίγματα και χαλαρώνουν. Όμως, κανένα εμβόλιο δεν είναι 100% αποδοτικό. O Dvir Aran, ειδικός στην ανάλυση ιατρικών δεδομένων στο Ισραηλινό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Χάιφα, το θέτει ως εξής: «Ο κόσμος και οι πολιτικοί νομίζουν ότι με το εμβόλιο φοράει κάποιος αλεξίσφαιρο, αλλά δεν είναι έτσι. Το εμβόλιο καλύπτει το 90%. Αν προτού εμβολιαστεί κάποιος, συναντούσε μόνο ένα άτομο επειδή πρόσεχε, τώρα συναντάει δέκα και ουσιαστικά έρχεται στα ίδια από άποψη ρίσκου».
Η Sara Del Valle προσθέτει ότι «μέχρι να πάψει η μεγάλη μετάδοση και να προχωρήσουν σε μεγάλη κλίμακα οι εμβολισμοί, η μόνη λύση είναι οι αποστάσεις και οι μάσκες, όμως είναι δύσκολο να αποτρέψεις τον κόσμο να επανέλθει στην κανονικότητα που έμαθε από παιδί». Ο Scarpino προσθέτει ότι η ανοσία της αγέλης ακόμα κι αν επιτευχθεί, «δε σημαίνει “είμαι ασφαλής”, σημαίνει απλώς “είμαι ασφαλέστερος”».
Και φέρνει και το παράδειγμα της γρίπης, που παρά τους εμβολιασμούς κάθε χρόνο έχει πολλά θύματα, εκτός από το 2020 λόγω της καραντίνας και της μάσκας. Άπαξ και τα μέτρα αρθούν, η γρίπη θα επανέλθει στα γνωστά της επίπεδα. Δεν έχει επιτευχθεί ποτέ ανοσία της αγέλης με τη γρίπη, και δε θα επιτευχθεί ούτε με τον κορωνοϊό. Ο εμβολιασμός θα χρειάζεται να είναι συνεχής και να τους αφορά σχεδόν όλους.
Ο ειδικός στην επιδημιολογία των εμβολίων Stefan Flasche της σχολής London School of Hygiene & Tropical Medicine, λέει πως η ανοσία της αγέλης είναι σημαντικός στόχος, πλην όμως «πρέπει να είμαστε λίγο πιο ρεαλιστές στις προσδοκίες μας», όπως λέει. «Πρέπει να μάθουμε να συμβιώνουμε με τον ιό και αυτό δεν είναι τόσο τρομακτικό όσο ακούγεται. Ο εμβολιασμός μείωσε κάθετα τις εισαγωγές στα νοσοκομεία και τους θανάτους. Θα νοσούν πολλοί αλλά δε θα πεθαίνουν».

*Η Όλγα Μαύρου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1958 και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (γαλλική φιλολογία). Δημοσιογραφεί από το 1978 σε «Καθημερινή», «Βήμα», «ΕΘΝΟΣ», ΑΝΤ1, STAR, MEGA και ΕΡΤ. Ασχολήθηκε με το ελεύθερο, ναυτιλιακό, δικαστικό, κοινωνικό ρεπορτάζ, με τα διεθνή και τέλος με το ιατρικό ρεπορτάζ. Έχει καλύψει ως απεσταλμένη τον πόλεμο Αζερμπαϊτζάν – Αρμενίας για τον «Ταχυδρόμο» και τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία για την «Ελευθεροτυπία».