Έχουν, άραγε, περισσότερα κότσια οι Βούλγαροι από εμάς, που εναντιώνονται στα «θέλω» π.χ. της Γερμανίας για τα δυτικά Βαλκάνια;

Το μαύρο σύννεφο της τεράστιας αβεβαιότητας που έχει στρογγυλοκαθίσει πάνω από τα κεφάλια μας εξαιτίας του δεύτερου μεγάλου κύματος του κορωνοϊού, αλλά και οι καπνοί των δακρυγόνων που έριξε η ΕΛ.ΑΣ. ανήμερα της 17ης Νοεμβρίου για να διαλύσει την επαναστατική αταξία των «συντρόφων» του ΚΚΕ, έκρυψαν πίσω από τη θολούρα τους μία είδηση που πέρασε σαν όλες τις άλλες στη λήθη της επικαιρότητας που αλλάζει.
Εκείνο, λοιπόν, το απόγευμα της Τρίτης, έφτανε στα δημοσιογραφικά γραφεία το «μαντάτο» ότι η βουλγαρική κυβέρνηση άσκησε «βέτο» στην έναρξη των διαπραγματεύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Βόρεια Μακεδονία, σχετικά με την ένταξη της τελευταίας στην Ε.Ε. Ο λόγος;
Οι Βούλγαροι αρνούνται να αποδεχτούν τον όρο «μακεδονική γλώσσα» που επικαλούνται οι Σκοπιανοί, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη γλώσσα αποτελεί βουλγαρική διάλεκτο.
Μάλιστα, διά στόματος της υπουργού Εξωτερικών της Βουλγαρίας, Εκατερίνα Ζαχάριεβα, η Σόφια είναι κάθετη: είτε τα Σκόπια θα αναγνωρίσουν τη βουλγαρική προέλευση της γλώσσας τους, είτε δε θα χρησιμοποιούν στα ευρωπαϊκά έγγραφα τον όρο «μακεδονική» γλώσσα. Αλλιώς, Ευρώπη γιοκ!!!
Το τι απαντάει η φρεσκοεκλεγείσα κυβέρνηση του καρδιακού φίλου του Αλέξη Τσίπρα, Ζόραν Ζάεφ, είναι για να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο. Εκτός από το στύλωμα των ποδιών, ότι η «ταυτότητα» και η «γλώσσα» αποτελούν κόκκινη γραμμή, επομένως αδιαπραγμάτευτο ζήτημα για τη χώρα του, ο Ζάεφ επιχειρηματολόγησε ότι η Ελλάδα ήδη έχει αναγνωρίσει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των «Μακεδόνων» και ότι αναμένει από την κυβέρνηση της Βουλγαρίας να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα σχετικά με τη «μακεδονική» γλώσσα και το «μακεδονικό» έθνος.
Αυτή η διελκυστίνδα μάς φέρνει σε αυτό που πολλές φορές έχει στηλιτεύσει η «A», αναφορικά με την υπερβολική –παρεξηγήσιμη κάποιες φορές– διπλωματική αβρότητα, με την οποία η Αθήνα αντιμετωπίζει τα Σκόπια. Τις συνέπειες που παρήγαγε η Συμφωνία των Πρεσπών τις ξέρουμε. Όπως ξέρουμε και ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε εντίμως παραδεχτεί πριν γίνει πρωθυπουργός, ότι άπαξ και του κληροδοτηθούν οι Πρέσπες θα είναι εξαιρετικά δύσκολο (αν όχι παντελώς αδύνατο) να αλλάξει κάτι.
Προεκλογικά, όμως, δεν έλεγε μόνο αυτό. Επέμενε σε όλους τους τόνους και από το βήμα της Βουλής, ότι θα επιβλέπει την ορθή τήρηση των όρων της συμφωνίας και δε θα απεμπολήσει το δικαίωμα τού βέτο.
Κι αναρωτιέται ακόμη και ο πιο καλοπροαίρετος: έχουν, άραγε, περισσότερα κότσια οι Βούλγαροι από εμάς, που εναντιώνονται στα «θέλω» π.χ. της Γερμανίας για τα δυτικά Βαλκάνια; Ή μήπως πιστεύει κάποιος ότι το βουλγαρικό ΥΠΕΞ θα υποδεχόταν τον επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας και αντί για διακρατικά θέματα θα μιλούσαν για τα Σκόπια, χαρακτηρίζοντας «ιστορική» τη Συμφωνία των Πρεσπών, όπως έγινε στην επίσκεψη Πομπέο στην Ελλάδα το Σεπτέμβριο;
Το έχουμε ξαναγράψει και θα το επαναλάβουμε: τις εκλογές του Ιουλίου του 2019 η Νέα Δημοκρατία τις κέρδισε με το σπαθί της, με το πρόγραμμά της, αλλά και με την κρυστάλλινη στάση της για το Μακεδονικό ζήτημα. Αυτό καλό είναι να μην το λησμονούν οι παρεπιδημούντες στη «γαλάζια» διακυβέρνηση…

«Καλό παιδί ο Ζάεφ, θα τσακωθείτε για μία γλώσσα;»

Αν και με περιορισμούς λόγω του κορωνοϊού, τελέστηκαν το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2020 οι εορτασμοί της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων που συμπίπτει με τα Εισόδια της Θεοτόκου (Προστάτιδας των Ενόπλων Δυνάμεων).
Οι εορτασμοί άρχισαν στις 8 η ώρα το πρωί με την Έπαρση της Ελληνικής Σημαίας, στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Αργότερα, στις 10:30, έγινε η κατάθεση στεφάνου από την Α.Ε. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στο Μνημείο Άγνωστου Στρατιώτη. Το απόγευμα στις 17:09 έγινε η επίσημη Υποστολή της Ελληνικής Σημαίας, στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.
Επιπρόσθετα, και για πρώτη φορά, και κατόπιν συνεργασίας με τους συναρμόδιους φορείς και έγκρισης της Βουλής των Ελλήνων, το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2020 και από ώρα 18:00 έως 21:00 προβλήθηκε στην εξωτερική πρόσοψη του κτιρίου της Βουλής οπτικό αφιέρωμα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Να σημειωθεί, ότι η προβολή αυτή θα μεταδοθεί όλη την εβδομάδα στο τηλεοπτικό πρόγραμμα «ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΤΡΙΔΑ» (λεπτομέρειες στη σελίδα 26).

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΓΕΕΘΑ
ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
«Αξιωματικοί, Ανθυπασπιστές, Υπαξιωματικοί, Στρατιώτες, Ναύτες, Σμηνίτες, Εθνοφύλακες και Πολιτικό Προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων,
Στις 21 Νοεμβρίου, ημέρα που η Ορθοδοξία γιορτάζει τα Εισόδια της Θεοτόκου, της Υπερμάχου Στρατηγού και της Μεγάλης Προστάτιδος όλων μας, το Έθνος τιμά τις Ένοπλες Δυνάμεις για την προσφορά τους στην απόκτηση και διατήρηση της Ελευθερίας, της Ασφάλειας και της Αξιοπρέπειάς του.
Είναι η μέρα της δικής μας γιορτής, η μέρα που με υπερηφάνεια, συγκίνηση και υπέρτατο σεβασμό θυμόμαστε όλους εκείνους τους υπέροχους Έλληνες, επώνυμους και ανώνυμους, που πολέμησαν στα πεδία των μαχών για την Ελευθερία της Πατρίδας μας και για τα Ιερά και τα Όσια της Φυλής μας.
Σήμερα παρελαύνουν μπροστά μας νοερώς Μαραθωνομάχοι και Σαλαμινομάχοι, πρόμαχοι των Θερμοπυλών και των Πλαταιών, Ιεροί Λόχοι και Μακεδονικές Φάλαγγες, Ακρίτες του Βυζαντίου, Οπλαρχηγοί και Ναυμάχοι της Επανάστασης, Μακεδονομάχοι και υπερασπιστές των Ηπειρώτικων υψιπέδων, Ιερολοχίτες Καταδρομείς της Μέσης Ανατολής και μαχητές της Μαρτυρικής Μεγαλονήσου. Το δέντρο της ελληνικής Γενεαλογίας είναι γεμάτο από ευκλεείς πολεμιστές και οι σελίδες της ελληνικής Ιστορίας είναι γραμμένες με αναρίθμητες πράξεις ανδρείας.
Από τα αρχαία χρόνια του Μιλτιάδη, του Λεωνίδα και του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως τα νεότερα χρόνια του Κατσάνη, του Κατούντα και του Σταυριανάκου, η ελληνική γη δε σταμάτησε ποτέ να βγάζει ήρωες. Είναι εκείνοι που διαμόρφωσαν το ιδεατό πρότυπο του Έλληνα μαχητή, ένα πρότυπο που διατηρήθηκε αναλλοίωτο στο πέρασμα των αιώνων, απόδειξη τρανότατη κι αυτή της αδιάλειπτης ιστορικής μας συνέχειας.
Ο Έλληνας μαχητής είναι στολισμένος με όλες τις αρετές της ελληνικής φυλής κι έχει καλά φυλαγμένες στην ψυχή του τις νουθεσίες των προγόνων του. Στο μυαλό του στριφογυρνά διαρκώς η πατρική συμβουλή «ΑΙΕΝ ΑΡΙΣΤΕΥΕΙΝ» του ομηρικού Πηλέα προς το γιο του Αχιλλέα όταν ξεκινούσε για την Τροία. Την καρδιά του δονεί η σκληρή απαίτηση «Ἢ ΤΑΝ Ἢ ΕΠΙ ΤΑ͂Σ» της Σπαρτιάτισσας μάνας, την ώρα που παρέδιδε την ασπίδα στο γιο της, ξεπροβοδίζοντάς τον για τον πόλεμο.
Γαλουχημένος με τέτοιες νουθεσίες, ο Έλληνας μαχητής έμαθε να στέκεται αγέρωχος απέναντι σε αριθμητικά υπέρτερους αντιπάλους, υπό τις επιταγές του «ΟΥ̓ ΠΟΣΟΙ ΑΛΛΑ ΠΟΥ͂». Έμαθε να επιλέγει αυτονόητα το δύσκολο δρόμο της Τιμής και του Χρέους, το δρόμο του «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ» και του «ΟΧΙ» αντί της ατιμωτικής αμαχητί παράδοσης. Ολόκληρος ο πολιτισμένος κόσμος τον θαύμασε να πολεμά με σθένος στα πεδία των μαχών κατά της βαρβαρότητας και να τα καταφέρνει, ανατρέποντας πλήρως τις εναντίον του πιθανότητες… Αλλά και να παραμένει πρόθυμος για την ύστατη θυσία, «ΤΟΙ͂Σ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΣ».

Άνδρες και γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων,
Από την ιερή εκείνη στιγμή που δώσαμε όλοι μας το στρατιωτικό όρκο, υπογράψαμε ένα απόλυτα δεσμευτικό και απαράβατο συμβόλαιο με την Πατρίδα. Ένα συμβόλαιο το οποίο αξίζει και πρέπει να τιμήσουμε με κάθε κόπο, με κάθε προσπάθεια και με κάθε αναγκαία θυσία, αλλά πάνω από όλα με το μυαλό μας επικεντρωμένο στην επίτευξη της νίκης ως το «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» της ύπαρξής μας.
Εμπνεόμενοι από το αξεπέραστο διαχρονικό πρότυπο του Έλληνα μαχητή, καλούμαστε για μία ακόμα φορά στη μακραίωνη και ένδοξη Ιστορία μας να υπερασπίσουμε την ελληνική γη, την ποτισμένη με το αίμα των προγόνων μας… Καλούμαστε να προασπίσουμε τα ελληνικά νερά και τους γαλάζιους αιθέρες της Πατρίδας μας… Καλούμαστε για μία ακόμα φορά, να διαψεύσουμε τα όνειρα και τις ιταμές βλέψεις κάθε επίδοξου επιβουλέα και να το πράττουμε με περισσή αυταπάρνηση, ψυχραιμία και αποτελεσματικότητα είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, 365 ημέρες το χρόνο.
Μην ακούσετε ποτέ τις Σειρήνες της ευκολίας… Μη δώσετε ποτέ σημασία σε γλώσσες που στάζουν χολή… Προπαντός, μη φοβηθείτε ποτέ τις γεμάτες από κομπορρημοσύνη απειλές οποιουδήποτε επιβουλέα… Αν κάνει το μοιραίο λάθος, έχουμε τη δύναμη να τον ξαφνιάσουμε δυσάρεστα, έχουμε την ικανότητα να τον κάνουμε να το πληρώσει πολύ ακριβά… Έχουμε την ισχύ και τη θέληση να τον κάνουμε να νιώσει αμέσως στο πετσί του το τεράστιο σφάλμα του… Η ψυχή του Έλληνα μαχητή και η τρομακτική δύναμη πυρός των μέσων μας, είναι σε θέση να φέρουν, την ώρα που θα χρειαστεί, το νικηφόρο αποτέλεσμα.
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίσαμε και συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε όλο αυτό το διάστημα ήταν και παραμένουν πολλές. Δε μας πτοούν όμως… Είμαστε φτιαγμένοι για τα δύσκολα. Η παρατεταμένη κρίση με τη γείτονα έγινε εξάλλου η αφορμή για να γεννηθούν νέες ευκαιρίες για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τη Χώρα. Ευκαιρίες για τον εκσυγχρονισμό του οπλοστασίου μας, για την αναβάθμιση των υποδομών μας αλλά και για την απόκτηση νέων μέσων που μπορούν να κάνουν τη διαφορά, αυξάνοντας την αποτρεπτική ισχύ μας στο μέγιστο. Ευκαιρίες, επίσης, και για την ενίσχυση και την ανανέωση του πολύτιμου στελεχιακού μας δυναμικού που θα αποτελέσει την κινητήριο δύναμη των νέων μέσων, με την αύξηση του αριθμού των εισακτέων στις Παραγωγικές Σχολές στα προ της κρίσης επίπεδα αλλά και με την πρόσληψη Οπλιτών Βραχείας Ανακατάταξης, καθώς και Επαγγελματιών Οπλιτών, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια.
Στις απαιτητικές όμως ημέρες που διανύουμε, είναι και η πρωτοφανής υγειονομική κρίση του κορωνοϊού που απειλεί όλον τον πλανήτη και μας αναγκάζει να είμαστε ακόμα πιο προσεκτικοί. Μας υποχρεώνει να τηρούμε τα μέτρα που συνιστούν οι ειδικοί, ώστε να μην επηρεαστεί ούτε κατ’ ελάχιστον η επιχειρησιακή μας ικανότητα. Μπορούμε και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα τα καταφέρουμε! Είμαστε άλλωστε το πλέον πειθαρχημένο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.
Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τη σκληρή σας προσπάθεια, τις θυσίες σας και την αφοσίωσή σας. Συνεχίστε να υπηρετείτε την Πατρίδα με υπερηφάνεια και αποφασιστικότητα, με πίστη στη στρατιωτική αρετή της ενσυνείδητης πειθαρχίας, αλλά και με αμέριστο ενδιαφέρον για το συνάδελφο και αυριανό συμπολεμιστή σας! Είστε ο οπλισμένος βραχίων του Έθνους, ο μείζων και αδιαμφισβήτητος παράγοντας προβολής της Εθνικής Ισχύος, η πρώτιστη πηγή υπερηφάνειας όλων των Ελλήνων!»

Χρόνια πολλά σε όλους σας!!!
Ζήτω το Έθνος!!!
Ζήτω οι Ένοπλες Δυνάμεις!!!
Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος
Αρχηγός ΓΕΕΘΑ

Caption: Η πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη (φωτ.: Προεδρία της Δημοκρατίας

Γνωρίζουν τι συνέβη μέχρι και με την τελευταία ψήφο στην πολιτεία του Ουισκόνσιν στις πρόσφατες αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Αν ήταν του Τραμπ ή του Μπάιντεν. Είναι έτοιμοι να σου αναλύσουν ανά πάσα στιγμή τα αίτια των διακυμάνσεων του Dow Jones με ακρίβεια σεντ. Φωνάζουν -και ορθώς- «είμαστε όλοι Γάλλοι» με αφορμή τις τρομοκρατικές επιθέσεις.

Μανώλης Κοττάκης
© Newsbreak.gr

Συγκινούνται -και ορθώς- όταν ένας εμβληματικός ναός, όπως η Παναγία των Παρισίων, παραδίδεται στην πυρά. Χαιρετίζουν τη φωταγώγηση της Βουλής στα χρώματα της σημαίας της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητος (2019). Καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια, όταν οι κίονες του περιστυλίου της Βουλής ντύνονται (2016) στα κόκκινα για τις ανάγκες εκδήλωσης της Αριστεράς για το Σύνταγμα.
Όταν όμως έρχεται η άγια ώρα να τιμήσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις, αυτοί που δηλώνουν «όλοι Γάλλοι», «όλοι Σύροι», «όλοι Βενεζουελάνοι», «όλοι Αργεντινοί», «όλοι διεθνιστές», «όλοι πολίτες του κόσμου» αδυνατούν να δηλώσουν το αυτονόητο: «Είμαστε όλοι Έλληνες», «Είμαστε όλοι πατριώτες», «Εκτός από όλα τα έθνη του κόσμου, αγαπάμε και το δικό μας έθνος».
Όταν υψώνεται η γαλανόλευκη με βίντεο στην πρόσοψη του Κοινοβουλίου, στο σημείο όπου οι Έλληνες κραδαίνοντας σημαίες απαίτησαν κάποτε Σύνταγμα από τον Όθωνα, τους είναι αδύνατον να συγκινηθούν – το θεωρούν «κιτς». Όταν παίζει για τέσσερα μετρημένα δευτερόλεπτα στο Κοινοβούλιο η εικόνα της δικής μας Παναγίας, ως Υπερμάχου Στρατηγού, όχι των Παρισίων, ξινίζει το ροδαλό, βουτυράτο κόκκινο πρόσωπό τους. Διαμαρτύρονται «για τη μείξη πολιτικής, Ιστορίας και θρησκείας». Και, όταν πρόκειται να πουν «ευχαριστώ» στις Ένοπλες Δυνάμεις που φυλάσσουν Θερμοπύλες, για να ξιφουλκούν αυτοί ελευθέρως από τους «προμαχώνες» του υπολογιστή τους, αποστρέφουν το πρόσωπό τους και τις ταυτίζουν με τη χούντα. Τα πολιτικά γαϊδούρια!
Αυτά, δυστυχώς, συμβαίνουν από το Σάββατο 21/11, αγαπητοί αναγνώστες, ημέρα κατά την οποία Βουλή και ΓΕΕΘΑ, Τασούλας και Φλώρος, αποφάσισαν την προβολή ενός ιστορικού βίντεο στην πρόσοψη του Κοινοβουλίου. Δέχονται από τότε επίθεση από ανιστόρητους, οι οποίοι θεωρούν ότι η ζωή του έθνους σε αυτή τη χώρα παίζεται μόνο στα νοσοκομεία. Όχι στα σύνορα και στις μάχες του Ελληνισμού. Ότι νεκροί είναι μόνο οι νεκροί της εποχής και εχθρός μόνο ο κορωνοϊός, άλλος δεν υπάρχει.
Καλούνται από τότε οι ταγοί μας σε απολογία για να εξηγήσουν στο «φιλελευθεράτο» της Αριστεράς και του Κέντρου (λίγο πριν εορτάσουμε τα 200 χρόνια από την ανεξαρτησία μας) το αυτονόητο: Τι δουλειά έχουν η σημαία, η Παναγία και τα άρματα στην πρόσοψη της Βουλής. Προτείνω στον πρόεδρο της Βουλής, ειδικώς για όλους όσοι είναι και μέλη της, να οργανώσει ένα ιστορικό φροντιστήριο. Διότι τα πολιτικά αυτά νήπια είναι ανεπίδεκτα μαθήσεως.
Δεν τους άρεσε ούτε το σποτ της Γιάννας για το 2021 – κιτς το αποκάλεσαν και αυτό (επειδή ακούγεται ο στίχος του Νιόνιου ότι «πότε με τις αρχαιότητες, πότε με Ορθοδοξία, των Ελλήνων οι κοινότητες φτιάχνουν άλλο γαλαξία»). Του προτείνω του κυρίου Τασούλα να διδάσκονται σε αυτό το φροντιστήριο, μεταξύ άλλων, οι θεματικές «Στρατός και Δημοκρατία», «Εκκλησία και Ελληνική Πολιτεία», «Θρησκεία και ελληνική Ιστορία».
Για να μάθουν οι ανιστόρητοι, ότι στη νεότερη Ιστορία μας (με εξαίρεση τη μαύρη σελίδα της δικτατορίας) οι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων υπήρξαν καταλύτες για την εμπέδωση της δημοκρατίας: Με το κίνημα του 1909 του Συνδέσμου «Νικόλαος Ζορμπάς» κατέλαβαν μεταβατικώς την εξουσία για να την παραδώσουν στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Για να πληροφορηθούν ότι από τις τάξεις τους ξεπήδησαν δύο δημοκρατικοί πρωθυπουργοί – ο Παπάγος και ο Πλαστήρας. Και ένας ο οποίος είπε το «ΟΧΙ» στους κατακτητές, ο Μεταξάς.
Ξεπήδησαν ανώτεροι αξιωματικοί, όπως ο συνταγματάρχης Δαβάκης και ο Παύλος Μελάς, που έγραψαν ιστορία στη Βόρεια Ήπειρο και τη Μακεδονία. Νεότεροι αξιωματικοί, όπως οι Βλαχάκος, Καραθανάσης και Γιαλοψός, οι οποίοι προτίμησαν να πέσουν στη θάλασσα των Ιμίων και να χαθούν, από το να προσγειωθούν (και να εξευτελιστούν) πάνω σε τουρκική φρεγάτα. Για να καταλάβουν ότι δεν εορτάζουμε μουντά χακί χρώματα στις 21 Νοεμβρίου, αλλά πρόσωπα. Για να μάθουν ότι η Ελλάς δεν είναι κοσμικό κράτος (όπως το εννοούν αυτοί) από ιδρύσεώς της και ότι η Ιστορία μας είναι ταυτισμένη με τη θρησκεία και την Εκκλησία μας, που τόσο μισούν.
Για να διαβάσουν τα πρακτικά της πρώτης Βουλής της περιόδου 1827-1829, ώστε να διαπιστώσουν πόσες δεκάδες ιερείς ήταν μέλη των Εθνοσυνελεύσεων, σε ποιον Θεό, σε ποιο λάβαρο και σε ποιου Χριστού την πίστη την αγία ορκίστηκαν κυβερνήτες, αντικυβερνητικές επιτροπές, βουλευτές, κατά την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους.
Για να πληροφορηθούν, σε ποιους ιερείς και σε ποιες εικόνες της Παναγίας όρκιζε ο Παύλος Μελάς τούς άνδρες του για να απελευθερώσουν τη Μακεδονία. Και για να ανακαλύψουν οι άθλιοι, πως η Εκκλησία μας έβγαλε δύο φορές, το 1822 και το 1940, στο σφυρί τα ασημικά της μέχρι και το τελευταίο μανουάλι, για να μετατραπούν σε νόμισμα που να αγοράζει όπλα και τροφή για το εξαθλιωμένο έθνος.
Θερμή παράκληση, προς όλους όσοι εξεγέρθηκαν για το περιεχόμενο του βίντεο του ΓΕΕΘΑ: Μάθετε σε ποια χώρα ζείτε. Μπείτε βαθιά στην ψυχή της. Κατανοήστε το DNA του λαού της. Εκτός από το σώμα σας, ας βρίσκεται και το μυαλό σας εδώ. Και, επ’ αυτών των θεμάτων, έκκλησις: Σιωπήστε για πάντα. Silence, «Αμερικανάκια». Η Ελλάς βρέχεται από το Αιγαίο. Όχι από τον Ατλαντικό. Και τα απώτατα σύνορά της με την Τουρκία καλούνται Έβρος και Καστελόριζο – όχι Χαβάη και Αλάσκα.

Πρόσφατα ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δήλωσε ότι «επέκταση των ελληνικών χωρικών στα 12 μίλια επιστρατεύει εθνικισμό».

Αλκιβιάδης Κ. Κεφαλάς*

Η δήλωση αυτή δεν αποτελεί έκπληξη, επειδή και αυτός αλλά και τόσοι άλλοι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη προέρχονται από το σημιτικό ΠΑΣΟΚ που αναγνώρισε στην Τουρκία ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο. Η δήλωση επίσης μπορεί να θεωρηθεί συνέχεια της προηγούμενης δήλωσης Τσίπρα «οι θάλασσες δεν έχουν σύνορα». Το σημαντικότερο, όμως, σημείο της υπουργικής δήλωσης είναι, ότι αυτή αποτελεί μια σαφή έκφραση της στρατηγικής άποψης και θέσης του συνόλου του πολιτικού φάσματος και των ελίτ, που δεν είναι άλλη από την καθολική αποδοχή τής μετατροπής τής χώρας σε γερμανικό και κατ’ επέκταση σε οθωμανικό προτεκτοράτο.

Η θέση αυτή ουσιαστικά άρχισε να διαμορφώνεται τη δεκαετία του 1950 και εκφράστηκε τη δεκαετία του 1970 μέσω των δογμάτων «η Ελλάς ανήκει εις την Δύσιν» και «η Κύπρος κείται μακράν». Η καθολική υιοθέτηση και των δύο δογμάτων από την πολιτική ηγεσία της χώρας και τις ελίτ, είχε ως συνέπεια συνεχείς εθνικές υποχωρήσεις με ταυτόχρονες παραχωρήσεις ζωτικών και ιστορικών ελληνικών συμφερόντων στις γειτονικές χώρες άνευ ουσιαστικών ανταλλαγμάτων.

Είναι, λοιπόν, δεδομένο, ότι η χώρα μας εξαναγκάζεται από τη «συμμαχία» να διεξαγάγει συνομιλίες με εχθρικές χώρες, όχι για να διαπραγματευτεί με βάση την αρχή της αμοιβαιότητας, αλλά για να υποχωρήσει σε όλα τα εθνικά θέματα. Η εθνική αναδίπλωση άρχισε αφενός μέσω της μηδενικής ελληνικής αντίδρασης στην τουρκική «νύχτα των κρυστάλλων» το Σεπτέμβριο του 1955 στην Κωνσταντινούπολη και αφετέρου διά της υπογραφής των συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου για το Κυπριακό τη δεκαετία του 1960.

Οι θέσεις αυτές έφεραν την Τουρκία στην Κύπρο το 1974 και μετά υλοποιήθηκαν με τα Ίμια, τις γκρίζες ζώνες και την αναγνώριση τουρκικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο από την κυβέρνηση Σημίτη, για να κορυφωθούν σήμερα με τις συνεχείς υποχωρήσεις στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο.

Η αποδοχή της θέσης των εθνικών παραχωρήσεων από το σύνολο του πολιτικού φάσματος είχε εκφραστεί από την πρόεδρο της Βουλής Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη το 2005 όταν προσφώνησε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια ως εξής: «Αναλαμβάνετε, κ. Πρόεδρε, την Προεδρία της Δημοκρατίας για μία πενταετία, όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: H ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της συνταγματικής συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί, ενδεχομένως, από νέες μορφές διακυβέρνησης».

Προφανώς, η κυρία Μπενάκη εξέφρασε, εμμέσως πλην σαφώς, ότι μόνο τα σύνορα της Ελλάδας θα περιοριστούν επειδή μέχρι σήμερα καμία άλλη χώρα της Ευρώπης, πλην Ελλάδος, δεν έχει δεχτεί τον περιορισμό των συνόρων της.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα ήδη από την εποχή της δεκαετίας του 1950 αγνόησε συστηματικά το στρατηγικό δόγμα του Κλαούσεβιτς «περί ανάγκης δημιουργίας ισχύος ως αναγκαίας και ικανής συνθήκης εθνικής επιβίωσης», αναθέτοντας την άμυνα και την τύχη του Ελληνισμού σε πολυεθνικούς σχηματισμούς (ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση). Το αποτέλεσμα των πολιτικών επιλογών σήμερα είναι η οικονομική καταστροφή και η κατάρρευση της άμυνας της χώρας, λόγω του μονομερούς αφοπλισμού. Παρότι η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας έχει εκφραστεί από το 2000, η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάστηκε ως πολλαπλασιαστής ισχύος μέσω της καλλιέργειας της ψευδαίσθησης, ότι σε περίπτωση εισβολής της Τουρκίας σε ελληνικό χώρο «οι Γερμανοί στρατιώτες θα υπερασπιστούν με το αίμα τους τα ελληνικά σύνορα».

Δοθέντος ότι εκ πρώτης όψεως η «παραχώρηση ισχύος» σε τρίτους μπορεί να θεωρηθεί αφελής, στην πραγματικότητα αποτελεί σύνθετο προϊόν ενός ωφελιμιστικού τρόπου σκέψης και αντίληψης, που εμφανίστηκε στην Ελλάδα μεταπολεμικά και που θεωρεί ότι «οι άλλοι θα πρέπει να καούν για να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά».

Αντιθέτως, η Τουρκία δεν υιοθέτησε το παιδαριώδες δόγμα των ελληνικών ελίτ. Ο στόχος των πολιτικών και των ελίτ της γειτονικής χώρας είναι ο πολλαπλασιασμός της εθνικής ισχύος μέσω της ιδεολογικής αρχής του παντουρανισμού/παντουρκισμού. 

Με κυβερνήσεις στην Ελλάδα των οποίων τα μέλη έχουν αποποιηθεί κάθε εθνικής στρατηγικής και ιδεολογίας ή δε διστάζουν να υπηρετούν πολιτικά τις ΜΚΟ που μισθοδοτούνται από τη Γερμανία και την Τουρκία, η επιβίωση του Ελληνισμού είναι μάλλον ένα χαμένο στοίχημα.

*Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Manchester, UK, δ/ντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Η επιβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας βασίστηκε άλλωστε όχι σε κάποια ελάχιστη συναίνεση, αλλά στους βίαιους εξισλαμισμούς, στις μαζικές σφαγές, στο παιδομάζωμα και στην τρομοκρατία

Η κατανόηση της τουρκικής απειλής, του ιστορικού της βάθους και των κινήτρων της, είναι καταλυτική για τη χάραξη της ενδεδειγμένης ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Μόνον αποπροσανατολιστικά λειτουργούν οι επιφανειακές ερμηνείες της τουρκικής απειλής, όπως π.χ. ότι το νέο-οθωμανικό «όραμα» είναι προσωπική εμμονή του Ερντογάν και δεν αντανακλά τις πεποιθήσεις του μέσου φιλήσυχου Τούρκου.

Γράφει ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος
[Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών
Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης]

Τα προσωπικά οράματα του τούρκου προέδρου, όμως, παράγονται και αναπαράγουν τα συλλογικά οράματα της τουρκικής κοινωνίας, αλλιώς ο Ερντογάν θα ήταν γραφικός ηγέτης κάποιου περιθωριακού εθνικιστικού γκρουπούσκουλου. Αλλά δεν είναι. Αντιθέτως, είναι πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, εκλεγμένος με μεγάλη πλειοψηφία εδώ και δεκαέξι χρόνια. Το άλλο επιχείρημα, ότι ο Ερντογάν πιέζεται πολιτικά και απευθύνεται στην εσωτερική κατανάλωση για εκλογικές σκοπιμότητες, είναι και αυτό έωλο. Δεν εξηγεί, γιατί ο βασικός μηχανισμός συσπείρωσης που χρησιμοποιεί ο Ερντογάν είναι η ανθελληνική υστερία και όχι κάτι άλλο.
Εξετάζοντας σε μακροϊστορική κλίμακα την πρωτοφανή πίεση που δέχεται σήμερα η Ελλάδα, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι αυτή αποτελεί μία μόνο ιστορική στιγμή μιας μακράς χιλιετούς πορείας, που άρχισε με τη μάχη του Μαντζικέρτ (1071) και φτάνει μέχρι την εισβολή στην Κύπρο, τα Ίμια και το φετινό καλοκαίρι. Πρόκειται δηλαδή για τη συνεχή πίεση που ασκούν εδώ και αιώνες οι Τούρκοι στην ελληνική μεθόριο της Ευρώπης. Οι Τούρκοι, ένας λαός νομαδικής προέλευσης, μετακινούνταν επί αιώνες προς δυσμάς, εισβάλλοντας και καταστρέφοντας προηγμένους πολιτισμούς που κατά κανόνα βρίσκονταν ήδη σε αποσύνθεση (αραβικό χαλιφάτο, Βυζαντινή Αυτοκρατορία κ.λπ.). Το οθωμανικό κράτος, που υπεβλήθη σε λαούς υψηλού μορφωτικού και κοινωνικού επιπέδου (Έλληνες, Άραβες, Αιγύπτιους και άλλους), υπήρξε δυσλειτουργικό, διότι ήταν δημιούργημα ενός λαού νομάδων, που δεν είχαν εμπειρία διακυβέρνησης και οικονομικής οργάνωσης, παρά μόνον πολέμων και βίας. Ήταν μια δουλοκτητική κοινωνία, που έγινε αντιληπτή ως δυστοπία από τους κατοίκους των κατακτημένων περιοχών και τελικώς διαλύθηκε, μέσα από μια πρωτοφανή σειρά εθνικών επαναστάσεων, κάτι που δε συνέβη με καμία άλλη πολυεθνική αυτοκρατορία στον κόσμο (π.χ. Αυστροουγγρική, Ρωσική, Αραβική, Κινεζική κ.λπ.).
Η επιβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας βασίστηκε άλλωστε όχι σε κάποια ελάχιστη συναίνεση, αλλά στους βίαιους εξισλαμισμούς, στις μαζικές σφαγές, στο παιδομάζωμα και στην τρομοκρατία. Μετά την οριστική διάλυση του οθωμανικού κράτους το 1920, συγκροτήθηκε στα υπολείμματά του έλασσον τουρκικό κράτος με επίφαση νεωτερικότητας. Για τη δημιουργία του όμως συντελέστηκαν τρεις γενοκτονίες (Αρμενίων, Ελλήνων, Ασσυροχαλδαίων) και ένας διαρκής μέχρι σήμερα εσωτερικός πόλεμος με τους Κούρδους. Μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πίεση προς την Ελλάδα επανήλθε. Προηγήθηκαν η εκρίζωση των ελληνικών πληθυσμών της Κωνσταντινουπόλεως, της Ίμβρου και της Τένεδου, η εισβολή στην Κύπρο, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας στο Αιγαίο, η ανάμειξη στη Δυτική Θράκη, πριν φθάσουμε στο καλοκαίρι του 2020 και στην εκδίπλωση πλέον απαίτησης πλήρους υποταγής της Ελλάδας με «διάλογο» εφ’ όλης της ύλης.
Το ελληνικό έθνος έχει εμπειρία από απειλές μείζονος κλίμακας (περσική στην Αρχαιότητα, αραβική στο Μεσαίωνα, τουρκική στην Αναγέννηση). Τις αντιμετώπισε αντιπαρατάσσοντας στην αριθμητική υπεροχή την ευφυΐα του, την ποιότητά του, τη μαχητικότητά του, το δυναμισμό του και πριν από όλα, την αδιάλλακτη βούλησή του να παραμείνει ελεύθερο. Σήμερα χρειάζεται όχι μόνον ένας συνολικός και ρηξικέλευθος στρατηγικός ανασχεδιασμός αλλά και μια βαθιά συνειδητοποίηση της δυστοπίας που απειλεί την ελευθερία μας

Στο 10,5%, από 8,2%, αναθεωρεί τα επίπεδα της ύφεσης φέτος το σχέδιο Προϋπολογισμού 2021, ενώ ψαλιδίζει και τα επίπεδα της εκτιμώμενης ανάκαμψης για το 2021 από το 7,5%, στο 4,8%. Οι αναθεωρήσεις αυτές είναι απότοκο του δεύτερου κύματος της πανδημίας και του νέου lockdown. Aλλά και οι δημοσιονομικές προβλέψεις του προϋπολογισμού αποτυπώνουν τις επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης πάνω στα δημόσια έσοδα και στις δημόσιες δαπάνες.

Αθανάσιος Κουκάκης

Σύμφωνα με τα στοιχεία της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, το πρωτογενές αποτέλεσμα της Γενικής Κυβέρνησης για το έτος 2020 εκτιμάται ότι σε όρους ενισχυμένης εποπτείας θα διαμορφωθεί σε έλλειμμα ύψους 11,76 δισ. ευρώ ή 7,22% του ΑΕΠ. Σε όρους ESA εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί σε έλλειμμα ύψους 11,14 δισ. ευρώ ή 6,8% του ΑΕΠ. Αυτή η διαφορά προκύπτει κυρίως από τις μειωμένες εισπράξεις από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές κατά 2,3 δισ. ευρώ, κυρίως λόγω της χαμηλότερης πρόβλεψης αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ, αλλά και τις υψηλότερες δημόσιες δαπάνες για την αντιμετώπιση της πανδημίας.
Για το έτος 2021, το πρωτογενές αποτέλεσμα της Γενικής Κυβέρνησης σε όρους ενισχυμένης εποπτείας, προβλέπεται να διαμορφωθεί σε έλλειμμα ύψους 6,670 δισ. ευρώ ή 3,88% του ΑΕΠ. Αντίστοιχα, σε δημοσιονομική βάση το πρωτογενές αποτέλεσμα της Γενικής Κυβέρνησης προβλέπεται να διαμορφωθεί σε έλλειμμα ύψους 6,59 δισ. ευρώ ή 3,8% του ΑΕΠ.
Το στίγμα της σχεδιαζόμενης δημοσιονομικής πολιτικής, συνεχίζει να δείχνει την κυβερνητική προτεραιότητα για βαθμιαία δημοσιονομική σταθεροποίηση. Το σχέδιο του Προϋπολογισμού προβλέπει σημαντική αύξηση των εσόδων, κυρίως λόγω της προβλεπόμενης οικονομικής μεγέθυνσης και της αύξησης της απασχόλησης.
Το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 370,8 δισ. ευρώ ή 227,8% ως ποσοστό του ΑΕΠ στο τέλος του 2020, έναντι 356,15 δισ. ευρώ ή 194,1% ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2019.
Το 2021 το ύψος του χρέους της Κεντρικής Διοίκησης προβλέπεται ότι θα διαμορφωθεί στα 376,2 δισ. ευρώ ή 218,8% ως ποσοστό του ΑΕΠ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 9% έναντι του 2020. Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 340 δισ. ευρώ ή 208,9% ως ποσοστό του ΑΕΠ στο τέλος του 2020, έναντι 331,07 δισ. ευρώ ή 180,5% ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2019.
Το 2021 το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης προβλέπεται ότι θα διαμορφωθεί στα 343,20 δισ. ευρώ ή 199,6% ως ποσοστό του ΑΕΠ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 9,3 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ έναντι του 2020.
Οι ταμειακές χρηματοδοτικές ανάγκες του Κρατικού Προϋπολογισμού 2021, προβλέπεται να ανέλθουν στα 17,85 δισ. ευρώ, ενώ ο καθαρός δανεισμός του Κρατικού Προϋπολογισμού θα διαμορφωθεί στα 16,36 δισ. ευρώ.

ΕΣΟΔΑ ΚΑΙ ΔΑΠΑΝΕΣ
Συγκεκριμένα, τα φορολογικά έσοδα του Κρατικού Προϋπολογισμού αναμένεται να ανέλθουν σε 47,83 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 3,571 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2020 (+8,1%). Η αύξηση αυτή προέρχεται κυρίως από την αύξηση των εσόδων από το ΦΠΑ (+2,46 δισ. ευρώ), τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης (+139 εκατ. ευρώ), τους φόρους εισοδήματος φυσικών προσώπων (+163 εκατ. ευρώ) και νομικών προσώπων (+830 εκατ. ευρώ). Η σταδιακή αποπληρωμή μέρους των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων, που είχαν ανασταλεί κατά το 2020, θα συνεισφέρει στα έσοδα 224 εκατ. ευρώ.
Επίσης, προβλέπεται αύξηση κατά 709 εκατ. ευρώ (+3,5%) των εσόδων των ΟΚΑ από ασφαλιστικές εισφορές, λόγω αύξησης της απασχόλησης. Εκτιμούμε ότι μπορούν να εγερθούν ορισμένες επιφυλάξεις ως προς την έκταση των προαναφερόμενων αυξήσεων.
Το σύνολο των προσδοκώμενων εσόδων από αποκρατικοποιήσεις το 2021 αναμένεται στα 1,7 δισ. ευρώ, από μόλις 54 εκατ. ευρώ φέτος.
Οι συνολικές δαπάνες του Κρατικού Προϋπολογισμού για το έτος 2021 προβλέπεται να διαμορφωθούν στα 67,184 δισ. ευρώ, μειωμένες κατά 2,148 δισ. ευρώ σε σχέση με εκτιμώμενο ύψος τους για το 2020. Η μείωση αυτή ουσιαστικά προκαλείται από τη μεγάλη μείωση του λογαριασμού «μεταβιβάσεις» κατά 5,756 δισ. ευρώ και αφορά σε χαμηλότερες δαπάνες αντιμετώπισης της πανδημίας, λόγω της αναμενόμενης ύφεσης του υγειονομικού φαινομένου, καθώς και στην εφάπαξ καταβολή ύψους 1,4 δισ. ευρώ για τα αναδρομικά των συνταξιούχων που έλαβε χώρα το 2020. Οι δαπάνες που αφορούν στην αντιμετώπιση της πανδημίας το 2021 είναι της τάξης των 2,5 δισ. ευρώ και συμπεριλαμβάνονται στο λογαριασμό «μεταβιβάσεις».
Επιπλέον, 3 δισ. ευρώ συμπεριλαμβάνονται στο λογαριασμό «πιστώσεις υπό κατανομή» και θα εκταμιευθούν, εφόσον απαιτηθεί. Αφορούν δηλαδή σε πρόβλεψη η οποία μπορεί να μην υλοποιηθεί αν η επιδημία καταγράψει σημαντική ύφεση το 2021.
Όπως αποφάσισε η διάσκεψη των προέδρων της Βουλής, η συζήτηση του Προϋπολογισμού 2021 θα γίνει σε 4 συνεδριάσεις στην Επιτροπή στις 24, 25 και 26 Νοεμβρίου και η συζήτηση στην Ολομέλεια θα ξεκινήσει στις 11 Δεκεμβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 15 Δεκεμβρίου.