To «τρένο του μέλλοντος» έρχεται σε λίγα χρόνια. Η τεχνική Hyperloop, που τοποθετεί τα τρένα-κάψουλες μέσα σε σωλήνες πολύ χαμηλής πυκνότητας αέρα, είναι ήδη στα σκαριά. Αυτό λοιπόν, αργά ή γρήγορα, θα συμβεί. Το μόνο ζήτημα που απομένει, είναι ποιος θα το κατασκευάσει πρώτος.
Η αμερικανική Tesla ή η καναδική TransPod;
Η εταιρεία του Ελον Μασκ ήταν η πρώτη, το 2013, που είχε αποκαλύψει και δημοσιοποιήσει τα πλάνα της για την κατασκευή μιας τέτοιας γραμμής, βάζοντας μάλιστα ως ορίζοντα της κατασκευής της τη δεκαετία, δηλαδή τα τέλη του 2023. Ωστόσο, ίσως την προλάβει η καναδική TransPod, η οποία φαίνεται ότι κινείται εξίσου (αν όχι περισσότερο) αποφασιστικά. Η εταιρεία υπέγραψε ένα μνημόνιο συμφωνίας και συνεργασίας με την πολιτειακή κυβέρνηση της Αλμπέρτα, αναφορικά με μια μελέτη κατασκευής του Ηyperloop για μια γραμμή που θα ενώνει τις δύο μεγάλες πόλεις της Πολιτείας, το Κάλγκαρι και το Εντμοντον. Το μνημόνιο θα επιτρέψει στην TransPod να μελετήσει τη δυνατότητα χρήσης της τεχνολογίας αυτής, καθώς και της εύρεσης του πεδίου όπου θα γίνουν οι δοκιμές. Εάν το έργο –κόστους μεταξύ 4-6,5 δισ. ευρώ– πάρει έγκριση και ολοκληρωθεί η κατασκευή του (σίγουρα μετά το 2024), το Hyperloop θα έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει επιβάτες ανάμεσα στις δύο καναδικές πόλεις με ταχύτητες έως και 1.000 χλμ./ώρα. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, το έργο πρόκειται να δημιουργήσει περίπου 38.000 θέσεις εργασίας σε μια δεκαετή περίοδο ανάπτυξης. Ο Ρικ Μακάιβερ, υπουργός Μεταφορών της Αλμπέρτα, δήλωσε: «Υποστηρίζοντας τη μελέτη της TransPod, ο Οργανισμός Μεταφορών της Αλμπέρτα θα της παρέχει σημαντικές πληροφορίες που συμβάλλουν στην έρευνα, ανάπτυξη, δοκιμή και κατασκευή μιας πλήρους γραμμής τύπου TransPod μεταξύ των πόλεων Εντμοντον και Κάλγκαρι».
Όπως αναφέρουν τα καναδικά ΜΜΕ, ο Σεμπαστιάν Γκεντρόν, συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της TransPod, δήλωσε ότι «η συνεργασία της Aλμπέρτα με την TransPod μας τοποθετεί σταθερά στην αιχμή της καινοτομίας στον τομέα των μεταφορών».
«Μέσω αυτής της στρατηγικής συμφωνίας, που διασφαλίζει το οικονομικό μέλλον όλης της επαρχίας χωρίς να χρειάζεται να δεσμεύσει εκατομμύρια δολάρια των καναδών φορολογουμένων, η κυβέρνηση της Αλμπέρτα επενδύει στη βελτίωση της ανάπτυξης και της ποιότητας ζωής σε όλη την περιοχή», κατέληξε με νόημα.
Κανείς φυσικά δεν αμφιβάλλει ότι η αρχική ιδέα ανήκε όντως στον Μασκ – όχι στον ίδιο, αλλά στους αρχι-μηχανικούς της Tesla, οι οποίοι πριν από περίπου μια δεκαετία οραματίσθηκαν το πιο γρήγορο χερσαίο μέσο στον κόσμο. Πώς όμως θα καταφέρει ένα τρένο να ταξιδέψει με (πάνω από) 1.000 χιλιόμετρα ανά ώρα; Όταν ένα όχημα κινείται, ειδικά με μεγάλη ταχύτητα, τότε ο αέρας τού ασκεί αντίθετη δύναμη επιβραδύνοντας την κίνησή του. Τα αεροπλάνα σήμερα είναι τα μόνα οχήματα που μπορούν να ξεπεράσουν αυτό το εμπόδιο, αφού ανεβαίνουν σε υψόμετρο πολλών χιλιομέτρων, ώστε να αποφεύγουν τον πυκνό αέρα κοντά στην επιφάνεια της Γης και να κινούνται εκεί που ο αέρας είναι πιο αραιός. Η Tesla σκέφτηκε έναν τρόπο ώστε να μεταφέρει το φυσικό αυτό «προνόμιο» και στα επίγεια μέσα: και εδώ έρχεται η επαναστατική τεχνική Hyperloop, η οποία τοποθετεί τα τρένα μέσα σε σωλήνες πολύ χαμηλής πυκνότητας αέρα, όπως ακριβώς και τα αεροπλάνα στον ουρανό.
Μάλιστα, οι ταχύτητες των «καψουλών» του Hyperloop μπορούν να ξεπεράσουν αυτές των εμπορικών αεροσκαφών. Τα Hyperloop, για παράδειγμα, θα ξεπερνούν την ταχύτητα πτήσης των Μπόινγκ 747 κατά 300 χιλιόμετρα – ένα τέτοιο αεροπλάνο δεν ξεπερνάει ποτέ τα 700-750 χλμ./ώρα. Μέσα στους σωλήνες θα τοποθετηθούν ηλεκτρικοί κινητήρες, παρόμοιοι με αυτούς που χρησιμοποιούν τα τρένα maglev, ενώ η επιτάχυνση των τρένων θα προέρχεται από πανίσχυρους μαγνήτες που θα τα ωθούν, μέχρι αυτά να πιάσουν την επιθυμητή ταχύτητα. Φυσικά, για να συμβεί αυτό, χρειάζεται πολύ εξελιγμένη τεχνολογία, αλλά και ένα πραγματικά στιβαρό τεχνικό σχέδιο, ώστε τόσο η δημιουργία των σωλήνων αέρος να είναι εφικτή, όσο και να αποφευχθούν τυχόν ατυχήματα.
Για παράδειγμα, αν ένα τρένο ξεπεράσει τα 1.235 χιλιόμετρα (δηλαδή την ταχύτητα του ήχου), τότε είναι πολύ πιθανό να προκληθεί μια καταστροφική έκρηξη. Επίσης, αν με κάποιο τρόπο ο σωλήνας αέρος ραγίσει ή σπάσει, το αποτέλεσμα θα αποβεί αυτοστιγμεί μοιραίο για όλους τους επιβάτες του τρένου – κάψουλας. Αλλά, ασφαλώς, όλα αυτά ανήκουν στη σφαίρα της επιστήμης. Αλλά –όχι πλέον– της επιστημονικής φαντασίας…

© Protagon.gr

-Μακέτα της TransPod που απεικονίζει την τεχνική Hyperloop με τα τρένα μέσα σε σωλήνες πολύ χαμηλής πυκνότητας αέρα
-Ο αγωγός μέσα στον οποίο θα κινείται το «τρένο»
-Η κάψουλα με τους επιβάτες

Με μεγάλη έκπληξη και θλίψη είδα και διάβασα μια ανοιχτή επιστολή που μου απεύθυναν ορισμένα έγκριτα μέλη της παροικίας μας. Και το λέω αυτό, γιατί σε καμία περίπτωση αυτά για τα οποία με κατηγορούν δεν ελέχθησαν. Και για του λόγου το αληθές, παραθέτω εδώ ακριβή απομαγνητοφώνηση των λεχθέντων μου κατά τη συνέντευξη που παραχώρησα στο φίλο, Γιάννη Κόκκωνα.
«Προσπαθούν να δημιουργήσουν διχασμό; Μου είπαν (το όνομα του ατόμου στη διάθεσή σας) ότι πλησιάζουν τις παλιές οικογένειες εδώ, οι οποίες μπορεί να αγαπάνε την κοινότητα αλλά δεν έχουν καμία ανάμειξη οι άνθρωποι, έτσι; Και τους στρατολογούν σε μία ομάδα και τι θα γίνει τώρα; Από τη μία θα είναι οι παλιές οικογένειες και από την άλλη εμείς και θα υπάρχει σύγκρουση; Αυτά δεν είναι ωραία πράγματα».
Όπως, λοιπόν, είναι εμφανές, πουθενά δεν ακούγεται «επιστροφή παλαιών οικογενειών από τον τάφο», «πού βρίσκονται αυτές οι οικογένειες;», «τι έχουν κάνει για την ΕΚΜΜ με τη μη συμμετοχή τους στις διάφορες επιτροπές της ΕΚΜΜ;».
Και εφόσον αυτά δεν ακούγονται στη συνέντευξη, πώς αποτέλεσαν το λόγο και την αιτία δημοσίευσης της τόσο προσβλητικής προς το άτομο μου ανοιχτής επιστολής; Και πώς κατάληξαν οι υπογράφοντες την επιστολή (πολλοί εκ των οποίων είναι φίλοι, μας συνδέουν οικογενειακοί δεσμοί ή έχουμε επαγγελματικά συνεργαστεί) στον αφορισμό ότι «πρέπει να ντρέπομαι για τον απαξιωτικό τρόπο και την ασέβεια με την οποίαν τους αντιμετώπισα»;
Ιδιαίτερα όταν ένας εκ των υπογραφόντων, ήταν ο πρώτος που μου τηλεφώνησε με το πέρας της εκπομπής να με συγχαρεί και να εκφράσει την ικανοποίησή του «ότι επιτέλους κάποιος έπρεπε να τα πει».
Πολύ φοβάμαι ότι οι περισσότεροι από τους υπογράφοντες δεν έχουν οι ίδιοι γνώση περί του περιεχομένου της συνέντευξης. Προφανώς, κάποιος τους μετέφερε τα σχόλια, μαζί με την απαραίτητη «σάλτσα» και με έντεχνη διαστρέβλωση, με σκοπό να δεχθούν να προσυπογράψουν την προσβλητική προς εμένα επιστολή.
Καταλαβαίνω ότι αρχίζει μια νέα κοινοτική-πολιτική ομάδα στην Κοινότητά μας, και πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό είναι δημοκρατικό δικαίωμά τους.
Είναι πλέον ολοφάνερο κάτι που αρχικά παρουσιάστηκε ως ομάδα εργασίας εκσυγχρονισμού της Κοινότητας, εξελίχθηκε σε κοινοτική-πολιτική κίνηση και τίποτα το μεμπτό εδώ. Πάντα υποστήριζα, ότι αν πράγματι ο κ. Σύρρος και οι περί αυτόν είχαν σχέδια για θεμελιώδεις αλλαγές στη δομή της ΕΚΜΜ, έπρεπε να το πράξουν μέσω εκλογικής διαδικασίας και όχι να πιέζουν εκβιαστικά τη σημερινή διοίκηση.
Τη στιγμή της συνέντευξης δε γνώριζα ότι οι υπογράφοντες αποτελούν μέλη της κίνησης Σύρρου, με εξαίρεση δύο εξ αυτών.
Το άτομο που μου ανέφερε ότι πλησιάζουν άτομα των παλαιών οικογενειών, με ενημέρωσε ακόμη και για τα άτομα που αποτελούσαν την ομάδα τους και τα οποία θα συντάξουν το σχέδιο «αποκέντρωσης», όπως το ονόμασε.
Με τη μακροχρόνια πείρα μου και γνώση, εύλογο ήταν να εκφράσω την απορία μου, πώς ήταν δυνατόν τα συγκεκριμένα άτομα που ανέφερε να εκπονήσουν το οποιοδήποτε διοικητικό σχέδιο για έναν οργανισμό που δε γνωρίζουν και δεν έχουν εκ των έσω ιδία γνώση.
Αν μου είχε αναφέρει ότι συστήνουν κοινοτική-πολιτική ομάδα με πρόγραμμα τις αλλαγές που επιθυμούν, φυσικά δε θα είχα ουδεμία αντίρρηση, γιατί αντίθετα με τους κριτές μου, πιστεύω στη δημοκρατία και την εκλογική διαδικασία.
Αγαπητοί φίλοι της ανοιχτής επιστολής, με έχετε κατάφωρα αδικήσει. Με κατηγορείτε άδικα και με καλείτε να ντρέπομαι για κάτι που δεν έχω κάνει.
Δεν πειράζει, όμως. Δε σας κρατώ κακία, γιατί πρώτον, δεν είναι του χαρακτήρα μου και δεύτερον, γιατί πιστεύω ότι πέσατε θύματα παραπληροφόρησης. Κι εγώ στη θέση σας, αν φίλος μου είχε αναφέρει ότι κάποιος λέει ότι «με ξέθαψαν από τον τάφο», μπορεί να είχα κι εγώ παρεξηγηθεί.
Δε θα έβαζα, όμως, την υπογραφή μου έτσι αβασάνιστα σε ένα κείμενο. Θα έπαιρνα στο τηλέφωνο το άτομο που υποθετικά με είχε προσβάλει και θα ζητούσα εξηγήσεις. Δεν το κάνατε όμως. Αρκεστήκατε, πολύ πιθανόν, σε ό,τι κάποιος άλλος σας είπε και με αδικήσατε και με θίξατε. Κι ας με γνωρίζετε από χρόνια κι ας ξέρετε το ποιόν του χαρακτήρα μου.
Τέλος πάντων. Αυτά έχει η πολιτική υποθέτω. Εκείνο όμως που αρνούμαι να αποδεχτώ, είναι η ανέντιμη αντιπαράθεση, η αντιπαράθεση που δε βασίζεται στο ήθος και την ειλικρίνεια. Ποτέ δεν το έκανα στην, πάνω από σαράντα χρόνια, παροικιακή μου πορεία και δεν πρόκειται να το κάνω τώρα.
Το αφήνω σε εκείνους που αποφάσισαν τα πολιτικά παιχνίδια του πραγματικού πολιτικού κόσμου να τα εισαγάγουν στην κοινοτική μας ζωή, μαζί με μια μεγάλη δόση ναρκισσισμού.
Κατά τ’ άλλα, οι φόβοι μου για διχασμό φαίνεται ότι πλέον επιβεβαιώθηκαν.
Ας όψονται οι υπεύθυνοι.

ΥΓ. Και προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, ο θαυμασμός μου και η εκτίμησή μου προς όλους εκείνους που έκτισαν και υπηρέτησαν την Κοινότητά μας είναι τεράστιος. Μαζί με απέραντη ευγνωμοσύνη για το έργο και την αφοσίωσή τους στη μεγάλη υπόθεση του Ελληνισμού της Διασποράς.

Η απασχόληση αυξήθηκε κατά 246.000 (+1,4%) τον Αύγουστο, έναντι 419.000 (+2,4%) τον Ιούλιο. Σε συνδυασμό με κέρδη 1,2 εκατομμυρίων το Μάιο και τον Ιούνιο, αυτό έφερε την απασχόληση σε 1,1 εκατομμύρια (-5,7%) του προ-COVID επιπέδου Φεβρουαρίου. Ως εκ τούτου, το ποσοστό ανεργίας τον Αύγουστο μειώθηκε στο 10,2% από το 10,9% του Ιουλίου και το 12,3% του Ιουνίου.
Ο αριθμός των Καναδών που απασχολούνταν αλλά εργάζονταν λιγότερο από το ήμισυ των συνήθων ωρών τους για λόγους που πιθανώς σχετίζονται με το COVID-19 μειώθηκε κατά 259.000 (-14,6%) τον Αύγουστο. Σε συνδυασμό με τις μειώσεις του Μαΐου, του Ιουνίου και του Ιουλίου, αυτό άφησε τις απουσίες που σχετίζονται με το COVID από την εργασία σε 713.000 (+88,3%) επίπεδα του Φεβρουαρίου.
Από την εβδομάδα του Αυγούστου 9 έως 15, ο συνολικός αριθμός των καναδών εργαζομένων που επλήγησαν οικονομικά από το COVID-19 ανήλθε σε 1,8 εκατομμύρια. Τον Απρίλιο, ο αριθμός αυτός έφθασε στο ανώτατο όριο των 5,5 εκατομμυρίων, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της απασχόλησης κατά 3 εκατομμύρια και της αύξησης κατά 2,5 εκατομμύρια των απουσιών από την εργασία, που σχετίζονται με το COVID.

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΝΑΔΩΝ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟ ΜΗΝΑ
Τον Απρίλιο, 3,4 εκατομμύρια Καναδοί που εργάστηκαν τις συνήθεις ώρες τους είχαν προσαρμοστεί στους περιορισμούς της δημόσιας υγείας από την αρχή να εργάζονται από το σπίτι. Ο αριθμός αυτός μειώνεται κάθε μήνα από το Μάιο, όταν ξεκίνησε η σταδιακή χαλάρωση των περιορισμών στη δημόσια υγεία και έφθασε τα 2,5 εκατομμύρια τον Αύγουστο. Μεταξύ των Καναδών που εργάστηκαν τις συνήθεις ώρες τους τον Αύγουστο, ο συνολικός αριθμός εργασίας από το σπίτι μειώθηκε κατά σχεδόν 300.000 σε σύγκριση με τον Ιούλιο, ενώ ο αριθμός των εργαζομένων σε τοποθεσίες εκτός του σπιτιού, αυξήθηκε κατά σχεδόν 400.000.

ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Η απασχόληση αυξήθηκε με ταχύτερο ρυθμό στις γυναίκες (+150.000, +1,8%) από ότι στους άνδρες (+96.000, +1,0%) για τρίτο συνεχόμενο μήνα τον Αύγουστο.
Οι άνδρες ηλικίας 25 έως 54 ετών, έχουν πληγεί λιγότερο από το «κλείσιμο» της οικονομίας, και το επίπεδο απασχόλησής τους τον Αύγουστο έφθασε το 96,6% του επιπέδου του Φεβρουαρίου. Η απασχόληση μεταξύ των γυναικών της ίδιας ηλικίας, η οποία επλήγη περισσότερο και ήταν πιο αργή για να ανακάμψει, έφθασε το 95,6% των προ-πανδημίας επιπέδων, ενώ η απασχόληση μεταξύ των εργαζομένων ηλικίας 55 ετών και άνω έφθασε το 94,5% των προ-COVID επιπέδων.
Οι νέοι (ηλικίας 15 έως 24 ετών) επλήγησαν περισσότερο και παρέμειναν οι πιο απομακρυσμένες από το επίπεδο απασχόλησης του Φεβρουαρίου, με την απασχόληση τόσο για τους νέους άνδρες όσο και για τις νέες γυναίκες να είναι στο 84,7% των επιπέδων του Φεβρουαρίου.

ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΤΩΝ
ΝΕΩΝ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΥΨΗΛΟ
Τον Αύγουστο, το ποσοστό ανεργίας των νέων ήταν 23,1%, από το αρνητικό ρεκόρ του 29,4% το Μάιο. Το ποσοστό ανεργίας των νέων ανδρών (25,6%) ήταν υψηλότερο από ό,τι για όλες τις άλλες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των νέων γυναικών (20,2%). Τα ποσοστά τόσο για τους νέους άνδρες όσο και για τις νεαρές γυναίκες, ήταν περίπου διπλάσια το Φεβρουάριο σε σχέση με τον Αύγουστο. Συγκριτικά, κατά τη διάρκεια της ύφεσης του 2008/2009, το ποσοστό ανεργίας των νέων κορυφώθηκε στο 16,4%.

Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΕΤΑΙ
ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
Το σύνολο της αύξησης της απασχόλησης τον Αύγουστο ήταν στην πλήρη απασχόληση, η οποία αυξήθηκε κατά 206.000 (+1,4%), ενώ ο αριθμός των εργαζομένων μερικής απασχόλησης ελάχιστα άλλαξε.
Ωστόσο, η πλήρης απασχόληση ανήλθε στο 93,9% των προ-πανδημικών επιπέδων τον Αύγουστο, σε σύγκριση με το 96,1% για τη μερική απασχόληση. Κατά τους μήνες που προηγούνταν της οικονομικής παύσης λειτουργίας του COVID-19, η πλήρης απασχόληση είχε φθάσει σε επίπεδα ρεκόρ, ενώ η αύξηση της μερικής απασχόλησης ήταν σχετικά σταθερή. Σε σύγκριση με 12 μήνες νωρίτερα, η πλήρης απασχόληση μειώθηκε κατά 5,4% τον Αύγουστο, ενώ η μερική απασχόληση μειώθηκε κατά 5,1%.

ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ
Η απασχόληση αυξήθηκε σε κάθε επαρχία, εκτός από την Αλμπέρτα και το New Brunswick, με τα μεγαλύτερα κέρδη στο Οντάριο και το Κεμπέκ.
Η απασχόληση στο Οντάριο αυξήθηκε κατά 142.000 τον Αύγουστο (+2,0%), σχεδόν το σύνολο στην πλήρη απασχόληση, ενώ το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες στο 10,6%. Σε συνδυασμό με τις αυξήσεις της απασχόλησης τον Ιούνιο και τον Ιούλιο (+529.000), τα κέρδη τον Αύγουστο έφεραν την απασχόληση στο Οντάριο στο 93,6% του προ-πανδημίας επιπέδου της. Μέχρι την έναρξη δημοσίευσης της παρούσας έκθεσης (εβδομάδα 9-15 Αυγούστου) οι περιορισμοί είχαν χαλαρώσει για το μεγαλύτερο μέρος του Οντάριο, συμπεριλαμβανομένου του Τορόντο και της περιοχής Peel. Μέχρι τα μέσα της εβδομάδας, στις 12 Αυγούστου, η περιοχή του Windsor-Essex προσχώρησε στην υπόλοιπη επαρχία στο στάδιο 3. Στη CMA του Τορόντο (Μητροπολιτική περιφέρεια), η απασχόληση αυξήθηκε κατά 121.000 (+3,8%), σχεδόν διπλάσιο από το ρυθμό ανάπτυξης της επαρχίας και έφθασε το 93,3% του προ-πανδημίας επιπέδου της.
Στο Κεμπέκ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 54.000 (+1,3%) τον Αύγουστο, με βάση τα κέρδη των 576.000 κατά τους προηγούμενους τρεις μήνες και φέρνοντας την απασχόληση στην επαρχία σε εντός 95,7% του προ-COVID επίπεδο της. Η αύξηση της απασχόλησης τον Αύγουστο ήταν εξ ολοκλήρου στην πλήρη απασχόληση και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες στο 8,7%, η τέταρτη συνεχόμενη μηνιαία μείωση.
Στη CMA του Μόντρεαλ (Μητροπολιτική περιφέρεια), η απασχόληση αυξήθηκε κατά 38.000 (+1,8%) τον Αύγουστο και έφθασε το 96,0% του προ-πανδημικού επιπέδου.
Η απασχόληση αυξήθηκε στις περισσότερες δυτικές επαρχίες τον Αύγουστο. Η Βρετανική Κολομβία ανέφερε τη μεγαλύτερη αύξηση (15.000, +0,6%). Η απασχόληση έφθασε στο 94,1% του επιπέδου του Φεβρουαρίου και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 10,7%.
Ενώ η απασχόληση στην Αλμπέρτα λίγο άλλαξε, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά μια πλήρη ποσοστιαία μονάδα στο 11,8%, καθώς λιγότεροι άνθρωποι έψαχναν για εργασία.
Στις ανατολικές επαρχίες του Ατλαντικού, η Νέα Σκωτία είχε το μεγαλύτερο κέρδος απασχόλησης τον Αύγουστο, μέχρι 7.200 (+1,6%), κυρίως στη μερική απασχόληση. Το ποσοστό ανεργίας άλλαξε ελάχιστα στο 10,3%, καθώς περισσότεροι κάτοικοι συμμετείχαν στην αγορά εργασίας. Μετά από αξιοσημείωτες αυξήσεις το Μάιο και τον Ιούνιο, η απασχόληση στο New Brunswick παρέμεινε σταθερή για δεύτερο συνεχόμενο μήνα

Θέσαμε σε εφαρμογή προγράμματα που πιστεύουμε ότι ήταν ευεργετικά για τους Καναδούς

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο Πάμπλο Ροντρίγκεζ έχει κάνει πολύ δρόμο στα 44 χρόνια από τότε που έφτασε για πρώτη φορά στον Καναδά. Ο φιλελεύθερος βουλευτής του Honoré-Mercier και ο σημερινός ηγέτης της κυβέρνησης στη Βουλή των Κοινοτήτων ήρθε για πρώτη φορά στον Καναδά με τους γονείς του οκτώ χρόνια μετά από μια σημαντική ημερομηνία στην καναδική ιστορία.

Martin C. Barry

Αν και ο Πάμπλο γεννήθηκε στην Αργεντινή το 1967 (στα 100ά γενέθλια τού Καναδά), οι γονείς του Ροντρίγκεζ έπρεπε να φύγουν από τη χώρα της Νότιας Αμερικής στον Καναδά το 1976, αφού η στρατιωτική χούντα φυλάκιζε επανειλημμένα και βασάνιζε τον πατέρα του, που είχε δραστηριοποιηθεί στην πολιτική της Αργεντινής.
Απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Sherbrooke, όπου απέκτησε πτυχίο στη διοίκηση επιχειρήσεων, ο Pablo Rodriguez πέρασε ένα προηγούμενο μέρος της καριέρας του εργαζόμενος σε δημόσιες υποθέσεις και στη διαχείριση διεθνών αναπτυξιακών έργων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επικεντρώθηκε ιδιαίτερα σε ανθρωπιστικούς σκοπούς. Ως εκ τούτου, ήταν αντιπρόεδρος της Oxfam Québec στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ
ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Πριν εισέλθει στην ομοσπονδιακή πολιτική, ο Ροντρίγκεζ υποβλήθηκε σε μαθητεία ως διοργανωτής εκλογών και πολιτικός οπαδός στον πρώην φιλελεύθερο βουλευτή του Papineau, Pierre Pettigrew, ο οποίος υπηρέτησε από το 1996 έως το 2006 σε πολλά γραφεία του πρωθυπουργού Jean Chrétien.
Σύμφωνα με ένα ανέκδοτο, το οποίο επιβεβαιώνει ο Πάμπλο Ροντρίγκεζ, ο πατέρας του τον προειδοποίησε να μην ακολουθήσει την πολιτική ως καριέρα. «Ο πατέρας μου έπαιρνε υποψηφιότητα για κυβερνήτης και ήταν επίσης δικηγόρος, οπότε υπερασπίστηκε ανθρώπους που κατηγορούνται ότι μίλησαν εναντίον της κυβέρνησης», δήλωσε ο Ροντρίγκεζ.
«Έτσι, ρίχτηκε στη φυλακή. Βασανίστηκε. Βομβάρδισαν το σπίτι μας. Γι ‘αυτό, όταν ήρθαμε στον Καναδά, και μόλις μπορούσαμε να επιβιώσουμε στην αρχή, ο μπαμπάς μου είπε: «Ξέρεις γιε, αυτή είναι μια χώρα όπου υπάρχει ελευθερία ευκαιριών και μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Αλλά, παρακαλώ, όχι πολιτική…».

ΕΞΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ
ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
«Αλλά η πολιτική είναι στο αίμα μου, είναι στις φλέβες μου», συνέχισε ο Ροντρίγκεζ. «Ήθελα να αλλάξω τον κόσμο. Γι’ αυτό δούλευα για την Oxfam σε χώρες της Αφρικής, της Νότιας Αμερικής και της Ασίας: για να βοηθήσω τους ανθρώπους. Όσο για την πολιτική, όπως έλεγε ο πατέρας μου, δεν υπάρχει τέλειο εργαλείο για να αλλάξεις τον κόσμο. Αλλά η πολιτική είναι το καλύτερο πράγμα για τώρα. Και έτσι είμαι».
Ως αρχηγός της κυβέρνησης στη Βουλή των Κοινοτήτων, ο Πάμπλο Ροντρίγκεζ είναι υπεύθυνος για το σχεδιασμό και τη διαχείριση του νομοθετικού προγράμματος της φιλελεύθερης κυβέρνησης. Περιέγραψε τις τρέχουσες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση κατά την αντιμετώπιση ζητημάτων, όπως η πανδημία COVID-19.

ΕΝΑΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΣΤΗΝ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ
«Αντιμετωπίζουμε αυτή τη δύσκολη κατάσταση σε μια κυβέρνηση μειονότητας», είπε.
«Ό,τι κι αν κάνουμε, πρέπει να λάβουμε την υποστήριξη ενός άλλου κόμματος. Ως αρχηγός της κυβέρνησης, ο ηγέτης είναι ο κύριος διαπραγματευτής με τα άλλα μέρη. Και θυμηθείτε ότι τώρα, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, πρέπει να διαπραγματευτείς από το σπίτι σου, από το υπόγειό σου, επειδή δε μπορείς να βγεις έξω».
«Λοιπόν, είσαι στο τηλέφωνο δεκαπέντε ώρες την ημέρα. Έτσι διαπραγματεύτηκα το CERB και άλλα προγράμματα – μερικές φορές έχω την υποστήριξη ενός μέρους, μερικές φορές δύο, μερικές φορές όλων των κομμάτων. Θέσαμε σε εφαρμογή προγράμματα που πιστεύουμε ότι ήταν ευεργετικά για τους Καναδούς. Δεν είναι τέλεια, αλλά ήταν απαραίτητα».
Οπαδός του ποδοσφαίρου όλη του τη ζωή, ο Ροντρίγκεζ συνεχίζει να παίζει το άθλημα στον ελεύθερο χρόνο του ως μέρος μιας ομάδας βουλευτών από όλα τα κόμματα που συναγωνίζονται στην Οτάβα. «Ο Thomas Mulcair έχει παίξει μαζί μας. Ο Stéphane Dion επίσης», είπε. «Αρκετοί υπουργοί και βουλευτές. Παίζουμε μαζί. Έχουμε επίσης μερικές φορές πρεσβευτές που παίζουν. Και μερικές φορές επίσης δημοσιογράφοι».

ΠΑΡΩΝ ΤΟ 1994
Ο Πάμπλο Ροντρίγκεζ ήταν παρών στον αγώνα ποδοσφαίρου του Παγκόσμιου Κυπέλλου το 1994, Αργεντινή εναντίον της Ελλάδας. «Ήταν το πρώτο μου Παγκόσμιο Κύπελλο και στην πραγματικότητα νομίζω ότι ήταν ο τελευταίος στόχος του Μαραντόνα για ένα Παγκόσμιο Κύπελλο», είπε, αναφερόμενος στον Ντιέγκο Μαραντόνα, το θρυλικό επιθετικό της Αργεντινής.
Ο Ροντρίγκεζ θυμάται να αγοράζει το εισιτήριό του για την εκδήλωση και στη συνέχεια να ανακαλύπτει ότι το κάθισμά του δεν ήταν στην πλευρά της Αργεντινής στο γήπεδο, αλλά μάλλον στην πλευρά όπου κάθονταν οι Έλληνες οπαδοί. «Υπήρχαν χιλιάδες Έλληνες γύρω μου. Αλλά ήταν πολύ καλοί. Και χαίρομαι που το λέω ότι, χρόνια μετά από αυτό, ήμουν πολύ χαρούμενος που είδα ότι η Ελλάδα κέρδισε τελικά το κύπελλο το 2004».

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
Το Newsfirst Multimedia ρώτησε τον Πάμπλο Ροντρίγκεζ ποιες συμβουλές μπορεί να έχει για την ελληνική κοινότητα του Καναδά και ποια θα μπορούσε επίσης να είναι η συμβουλή του στους νέους.
«Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να ευχαριστήσω την ελληνική κοινότητα για όλα όσα έχετε κάνει όλα αυτά τα χρόνια και για το ρόλο που παίζει η ελληνική κοινότητα στο Κεμπέκ και στον Καναδά», είπε. «Στο Laval, έχουμε μια βουλευτή, την Annie Koutrakis, η οποία κάνει πολύ ωραία δουλειά στην Οτάβα».

«ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ»
«Όσον αφορά τη νεολαία, θα έλεγα: δοκιμάστε την πολιτική. Όπως είπα και πριν, δεν υπάρχει τίποτα τέλειο για τη βελτίωση της κοινωνίας. Αλλά υπάρχει χώρος για άτομα που θέλουν να συμμετάσχουν. Και υπάρχει χώρος για νέους από την ελληνική κοινότητα και άλλες κοινότητες.
«Μερικές φορές δε θα έρθουν να σε πάρουν τα πολιτικά κόμματα, αλλά υπάρχει χώρος», πρόσθεσε. «Αν λοιπόν θέλετε να δώσετε λίγο από το χρόνο σας και έχετε κάποιες ιδέες ή αξίες που θέλετε να υπερασπιστείτε, ελάτε να δείτε. Θα προτιμούσα, φυσικά, να έρθετε στο Φιλελεύθερο Κόμμα, αλλά να επιλέξετε οποιοδήποτε κόμμα. Συμμετέχετε στο δημοκρατικό κίνημα και ας αλλάξουμε τον κόσμο μαζί».

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ…
Τέλος, ποιο είναι το μέλλον για τον Pablo Rodriguez; «Δεν ξέρω», απάντησε γελώντας. «Είναι προνόμιο να είσαι υπουργός –τιμή και προνόμιο– κάνω ότι μπορώ και οι άνθρωποι θα αποφασίσουν. Και είμαι πολύ ευγνώμων που αντιπροσωπεύω τους κατοίκους του Honoré-Mercier και αυτοί θα αποφασίσουν να με κρατήσουν ή όχι».

Επιμέλεια στα ελληνικά:
Δημήτρης Ηλίας

Η ιστορία των ημερήσιων ελληνικών σχολείων στον Καναδά άρχισε στις αρχές του 20^ου αιώνα με τη δημιουργία στο Μόντρεαλ του σχολείου «Σωκράτης». Αργότερα, ιδρύθηκε ο «Δημοσθένης», για να καλύψει τις ανάγκες των «μεταναστευόντων» Ελλήνων στο Λαβάλ. Με την ένωση των αστικών κοινοτήτων, ο αριθμός των μαθητών και στα πέντε παραρτήματα υπερβαίνει σήμερα τους 1.200. 

Στο Τορόντο λειτουργεί το ημερήσιο σχολείο «Μεταμόρφωση», της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, το οποίο περιλαμβάνει και δύο τάξεις Γυμνασίου, με 350 σήμερα μαθητές. Παράλληλα, λειτουργούν και τα σχολεία συμπληρωματικής εκπαίδευσης της ΕΚΜΜ και των περιφερειακών ενοριών.

Τα ημερήσια σχολεία μας περιλαμβάνουν τάξεις Προ-νηπιαγωγείου, Νηπιαγωγείου, Δημοτικού και Γυμνασίου. Σε αυτά προστίθεται και το Λύκειο «Αριστοτέλης».  

Εξάλλου, Σαββατιανά, απογευματινά και κατηχητικά σχολεία, λειτουργούν στις περισσότερες Καναδικές επαρχίες, όπου υπάρχουν ομογενείς.

Χαρακτηριστικό όλων των ελληνικών σχολείων είναι, ότι ενώ ακολουθούν το αναλυτικό πρόγραμμα των επαρχιών, ακολουθούν επίσης και αυτό των σχολείων της Ελλάδας, όσον αφορά τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα ελληνικά μας σχολεία, είναι ότι οι γλωσσικές ικανότητες και ανάγκες των παιδιών μέσα σε μία τάξη διαφέρουν πολύ, εφόσον έχουμε παιδιά δεύτερης ή ακόμα και τρίτης γενιάς και παιδιά που προέρχονται από μεικτούς γάμους, όπου οι ευκαιρίες που έχουν για ακούσματα ή ομιλία της γλώσσας, είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι, ότι οι εκπαιδευτικοί μας αποσύρονται λόγω ηλικίας ο ένας μετά τον άλλο και είναι δύσκολο να αντικατασταθούν, ενώ οι αποσπασμένοι δάσκαλοι περιορίζονται αποκλειστικά και μόνο στα στοιχειώδη καθήκοντά τους, αποφεύγοντας να συμμετέχουν σε οποιεσδήποτε επιπρόσθετες σχολικές δραστηριότητες, απέχοντας ουσιαστικά από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Το μεγαλύτερο βέβαια πρόβλημα εδώ στο Κεμπέκ, όπως και άλλοτε έχουμε επισημάνει, είναι οι περικοπές στις επιχορηγήσεις προς τα σχολεία μας, με αποτέλεσμα το έλλειμμα που έχει δημιουργηθεί μόνο για το «Σωκράτη – Δημοσθένη», να έχει υπερδιογκωθεί.

Ακόμη, το ιδιαίτερα ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό πλαίσιο στο ευρύτερο Μόντρεαλ, δε βοηθά στη διατήρηση ελληνικών ιδιωτικών ημερήσιων αλλά και Σαββατιανών σχολείων. Υπάρχει μια πληθώρα καλών δημόσιων σχολείων, τα οποία παρέχουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας, με αποτέλεσμα αρκετοί γονείς να βλέπουν τα υπόλοιπα ελληνικά εκπαιδευτικά προγράμματα ως χώρους πολιτισμικής επιρροής περισσότερο, παρά ως σχολεία αυτά καθ’ αυτά.

Αυτή τη χρονική (σχολική) στιγμή, η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στον Καναδά και ειδικότερα στο Κεμπέκ, βρίσκεται σε δύσκολη καμπή. Δεν υπάρχει σημαντική μεταναστευτική κίνηση από Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα γίνονται πολλοί μεικτοί γάμοι (το ποσοστό, σύμφωνα με την Εκκλησία, ανέρχεται στο 70%) μεταξύ ελλήνων και άλλων μειονοτικών ομάδων.

Για να διατηρηθούν συνεπώς τα ελληνικά μας σχολεία, με τις σημερινές αντίξοες συνθήκες που επικρατούν, εκτός από την αναγκαία οικονομική υποστήριξη, απαιτούνται: Σωστός προγραμματισμός, δραστικές και άμεσες αποφάσεις και πάνω απ’ όλα ισχυρή βούληση εκ μέρους της κοινοτικής ηγεσίας.

Κατευθύνσεις, τις οποίες – όπως διαπιστώνουμε – δεν είναι διατεθειμένες να ακολουθήσουν οι σημερινές διοικήσεις…