Thursday, February 19, 2026
spot_img
spot_img
Home Blog Page 38

Γιατί δεν αρκεί το πακέτο της ΔΕΘ για να υπάρξει μήνυμα επανεκκίνησης από την κυβέρνηση

0

Ποιες κινήσεις δρομολογούν οι «γαλάζιοι»

Ρεπορτάζ: Κατερίνα Κοκκαλιάρη [ΕΘΝΟΣ]

Για ένα δύσκολο φθινόπωρο ετοιμάζονται στην κυβέρνηση, που βλέπουν να ανοίγουν συνεχώς μέτωπα και να παίρνει μετάθεση από μήνα σε μήνα ο στόχος για επανεκκίνηση. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είχε ως αποτέλεσμα να υποχωρήσουν στις δημοσκοπήσεις τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας, αν και δεν κλείνει η ψαλίδα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Από το «γαλάζιο» στρατόπεδο επισημαίνουν, πως οι δημοσκοπήσεις αποτελούν μια φωτογραφία της στιγμής, ωστόσο αναγνωρίζεται πως από μία σειρά ευρημάτων μπορούν να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα. Στο κυβερνών κόμμα δεν περνά απαρατήρητο, πως οι διαρροές είναι κυρίως προς τη ζώνη των αναποφάσιστων και αναζητούν τρόπο να επαναπροσεγγίσουν απογοητευμένους ψηφοφόρους.

Από το Μαξίμου επενδύουν ιδιαιτέρως σε ένα αφήγημα οικονομίας και στόχος είναι στο «καλάθι» της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης να περιλαμβάνονται μέτρα για τη μεσαία τάξη. Με την ακρίβεια να ροκανίζει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, το βάρος θα πέσει σε ένα πακέτο φοροαπαλλαγών, ενώ στοχευμένες κινήσεις θα υπάρξουν στο πεδίο των μισθών και των συντάξεων.

Ωστόσο, με την κυβέρνηση να βρίσκεται ήδη στα μισά της δεύτερης τετραετίας – και μετά το… μήνυμα των περσινών ευρωεκλογών – η προσέγγιση των αναποφάσιστων ψηφοφόρων δε θεωρείται πως μπορεί να γίνει μόνο μέσα από το πακέτο της ΔΕΘ. Το τοπίο πλέον είναι σύνθετο, με τους «γαλάζιους» να καλούνται να αντιμετωπίσουν πολλαπλές προκλήσεις σε διαφορετικούς τομείς.

Η αντιπολίτευση πρόκειται να συνεχίσει το ασφυκτικό πρεσάρισμα για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ μένει να φανεί αν θα προκύψουν και νέα στοιχεία το επόμενο διάστημα. Σε αυτή τη χρονική συγκυρία, από την κυβέρνηση επιδιώκουν να επιστραφούν χρήματα που έχουν καταβληθεί παρανόμως, με την προσοχή να στρέφεται κατά προτεραιότητα σε όσους έχουν πάρει τα μεγαλύτερα ποσά.

Μετά από όλες αυτές τις εξελίξεις, το κλίμα στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κυβερνώντος κόμματος δεν είναι και το καλύτερο. Με την αντιπολίτευση – μετά από όσα έγιναν στη θυελλώδη συνεδρίαση της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την… επεισοδιακή ψηφοφορία – να κατηγορεί την κυβέρνηση πως φοβήθηκε τους βουλευτές της.

Δεδομένο είναι, πως το επόμενο διάστημα από το «γαλάζιο» στρατόπεδο θα επιχειρήσουν μια… φυγή προς τα εμπρός και θέλουν να ανοίξουν τη βεντάλια των θεμάτων. Στόχος είναι να δείξουν πως δεν υπάρχει μεταρρυθμιστική κόπωση, με το βάρος να πέφτει σε δύσκολους τομείς, όπως η παιδεία, η υγεία και ο εκσυγχρονισμός του δημόσιου τομέα.

Πάντως, με την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση να συγκρούονται μετωπικά για μια σειρά θεμάτων αιχμής, γίνεται ακόμα δυσκολότερη η προσπάθεια για την επίτευξη συναινέσεων. Υπενθυμίζεται πως το Μαξίμου θέλει να ανοίξει τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση μέσα στην τετραετία και να βάλει στο τραπέζι μια σειρά από θέματα (όπως η αναθεώρηση του άρθρου 16 για τα πανεπιστήμια κ.α.).

Στο μεταξύ, δύσκολο σκηνικό έχει δημιουργηθεί στη γεωπολιτική «γειτονιά», με μια σειρά από χειρισμούς της κυβέρνησης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής να δέχονται κριτική από την αντιπολίτευση.

ΤΙ ΘΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΟ

ΠΑΚΕΤΟ ΤΗΣ ΔΕΘ

Σε μια σειρά συσκέψεων που θα γίνουν μετά τον Δεκαπενταύγουστο, θα κλειδώσει το πακέτο που θα ανακοινώσει ο πρωθυπουργός στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Το τελικό μείγμα των μέτρων θα εξαρτηθεί από τα δημοσιονομικά περιθώρια, καθώς στόχος είναι να μην τεθεί εν κινδύνω η δημοσιονομική ισορροπία. Με βάση τις εκτιμήσεις από το βήμα της ΔΕΘ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ανακοινώσει μέτρα κοντά στα δύο δισεκατομμύρια.

Βέβαια, το κρίσιμο για την κυβέρνηση είναι να μπορέσει να θέσει σε εφαρμογή ένα πακέτο μέτρων, που θα μπορεί να «μιλήσει» στη μεσαία τάξη (ένα κοινό που συνέβαλε σε καθοριστικό βαθμό στις εκλογικές νίκες της ΝΔ το 2019 και το 2023).

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο τραπέζι είναι -μεταξύ άλλων- αλλαγές στην κλίμακα φορολογίας εισοδήματος (θα αφορά πιθανότατα εισοδήματα από 10.000 έως 40.000 ευρώ), έξτρα φοροαπαλλαγές για οικογένειες με παιδιά (με πιθανή αύξηση του αφορολόγητου στα 10.000 ευρώ), παρεμβάσεις για τους συνταξιούχους («ψαλίδι» ή κατάργηση της προσωπικής διαφοράς ή εναλλακτικά αύξηση της ενίσχυσης των 250 ευρώ που θα δοθεί το Νοέμβριο), δράσεις στο στεγαστικό πεδίο κ.α.

ΚΟΛΑΦΟΣ Η ΚΟΒΕΣΙ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΜΠΗ:

0

«Η τραγωδία θα μπορούσε να αποφευχθεί»

Η Ευρωπαία Εισαγγελέας, Λάουρα Κοβέσι, τοποθετήθηκε με σαφήνεια στη συνέντευξή της στο γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο ARD, αναφερόμενη στη διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων και τα φαινόμενα διαφθοράς εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παρά το μεγάλο αριθμό σκανδάλων και ερευνών, η Ελλάδα, όπως είπε η Κοβέσι, έχει καταλήξει να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή στον τομέα της διαφθοράς, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στην κακοδιαχείριση ευρωπαϊκών χρημάτων, αλλά πολλές φορές καταλήγει σε τραγωδίες με ανθρώπινα θύματα.

«Πόσες ακόμη τραγωδίες πρέπει να βιώσουμε για να συνειδητοποιήσουμε ότι τα οικονομικά εγκλήματα δεν είναι ασήμαντες υποθέσεις;» αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά. Στο ίδιο πλαίσιο, ανέφερε ως ενδεικτικό παράδειγμα το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, το οποίο κόστισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους.

«Οι έρευνές μας κατέδειξαν ότι η Ελλάδα έλαβε εκατομμύρια από την ΕΕ για το σιδηροδρομικό της δίκτυο. Το σύστημα σήμανσης επρόκειτο να ανανεωθεί. Αν το έργο είχε υλοποιηθεί έγκαιρα και σωστά, η τραγωδία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί», ανέφερε χωρίς να αφήσει περιθώρια παρερμηνείας.

Η Λάουρα Κοβέσι είναι εκείνη που διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο στην αποκάλυψη ενός ακόμα σκανδάλου για τη χώρα μας, αυτό των αγροτικών επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ με την πλούσια δικογραφία των 3.000 σελίδων.

2.666 ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΤΟ 2024

Μόνο μέσα στο 2024, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία υπό την Κοβέσι ξεκίνησε έρευνες σε τουλάχιστον 2.666 υποθέσεις. Εκτιμώμενη ζημία στα ευρωπαϊκά ταμεία: 24,8 δις ευρώ.

Η ίδια αποκαλύπτει πάντως ότι έχει γίνει δυσάρεστη σε αρκετούς πολιτικούς. Κάποιοι μάλιστα της λένε, όπως αποκαλύπτει: «Κυρία Κοβέσι, δεν πρέπει να μιλάτε τόσο πολύ γι’ αυτές τις υποθέσεις και δεν πρέπει να δημοσιεύετε στοιχεία». Για την ίδια, με καταγωγή από τη Ρουμανία, μια χώρα με υψηλό δείκτη διαφθοράς, προκαλεί ακόμη έκπληξη το γεγονός ότι και στην Ευρώπη «υπάρχει μια τάση να μην αντιμετωπίζονται τα προβλήματα όταν προκύπτουν».

Η Κοβέσι έγινε η νεότερη και πρώτη γυναίκα Γενική Εισαγγελέας στη Ρουμανία το 2006 σε ηλικία 33 ετών, σε μια από τις πιο διεφθαρμένες χώρες στην Ευρώπη.

«Είδα πώς η διαφθορά επηρέαζε την καθημερινότητά μας. Ήθελα μάλλον να κάνω κάτι σημαντικό για την κοινωνία κι έτσι σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να κάνω τη διαφορά μέσω της δουλειάς μου», αναφέρει η Ευρωπαία Εισαγγελέας. Το 2019 έγινε η πρώτη γυναίκα Ευρωπαία Εισαγγελέας.

Όσο για τη Γερμανία, αναφέρει ότι ούτε αυτή αποτελεί εξαίρεση. Συχνές είναι κυρίως οι φορολογικές απάτες, με αποτέλεσμα οι φορολογικές αρχές να χάνουν ετησίως σχεδόν 10 δις.

H Kοβέσι, όπως διαφαίνεται από το ρεπορτάζ του ARD, έχει απόλυτη επίγνωση της ευθύνης που συνδέεται με τη θέση της αλλά και την πραγματικότητα. Όπως λέει, η διαφθορά δε θα εξαφανιστεί ποτέ. «Όμως ο αγώνας αξίξει, γιατί το αίσθημα δικαιοσύνης είναι απαραίτητο για τους πολίτες, για τη δημοκρατία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με μια ανεξάρτητη και ισχυρή δικαστική εξουσία».

Πηγή: slpress.gr

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Όταν η ζωή πατάει «pause»

Στην Ελλάδα, ποτέ δε βαριέσαι. Είναι σαν να έχεις συνδρομή διαρκείας σε ένα reality δράσης, μόνο που δεν παίζει στο Netflix, το ζεις live. Διεκδικήσεις, μεταναστευτικές ροές, σκάνδαλα που σπάνε ρεκόρ ευρηματικότητας, εμπρησμοί, κρίση, αβεβαιότητα…

Οι συνάδελφοι με ρωτούν: «Τι γίνεται εκεί κάτω; ζείτε; υπάρχετε;», λες και είμαστε κάποια χαμένη αποστολή στον Άρη. Η αλήθεια; Ναι, υπάρχουμε, ζούμε και ευημερούμε… Άλλωστε, δεν είμαστε πλέον οι μόνοι που έχουμε τα θέματά μας. Κοιτάξτε γύρω: Ουκρανία, Παλαιστίνη, Μέση Ανατολή, κρίσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ε, κάπως ανακουφίζεσαι όταν τα βλέπεις, τουλάχιστον δεν είμαστε οι «μοναδικοί προβληματικοί».

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, η Ελλάδα φέτος πάλι γέμισε τουρίστες. Εκατομμύρια! Ειλικρινά τους θαυμάζω. Αν ήμουν στη θέση τους, ίσως και να το σκεφτόμουν: μπλοκαρισμένα λιμάνια, καθυστερήσεις, συλλαλητήρια, τιμές που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν πλήρωσες καφέ ή… μετοχές στον καφέ!
Κι όμως, αυτοί έρχονται. Και όταν τους ρωτάνε πώς περνάνε, λένε: «Ναι, είναι ακριβά, έχετε τα προβλήματά σας… αλλά όλα είναι υπέροχα».
Διάβασα για τις δύο βρετανίδες τουρίστριες που πλήρωσαν 600 ευρώ για δύο καβουροπόδαρα στη Μύκονο. Ούτε γκρίνια, ούτε φωνές, ούτε κιχ, τσιμουδιά. Εμείς στη θέση τους θα προσφεύγαμε στο ανώτατο δικαστήριο…

Ο Έλληνας ωστόσο, περνά το δικό του «ιδιαίτερο» καλοκαίρι. Κάποιοι πήραν άδεια κανονικά, άλλοι την ανέβαλαν «μέχρι να περάσει η κρίση», δηλαδή πιθανόν μέχρι να επιστρέψουν οι δεινόσαυροι… Υπάρχει και μια κατηγορία που συνεχίζει ατάραχη, σαν να μην τρέχει τίποτα: νησί, θάλασσα, ταβερνάκι… και ας πληρώνουν το μπαρμπούνι από χρυσάφι.

Παρά τις διογκωμένες τιμές σε όλα, τα πλοία του Αυγούστου ήταν και φέτος φίσκα. Γιατί; Επειδή στην Ελλάδα έχουμε το γνωστό τρίπτυχο επιβίωσης: «Έχει ο Θεός», «Αύριο ποιος ζει, ποιος πεθαίνει» και «Η φτώχεια θέλει καλοπέραση».

Η Ελλάδα είναι δεμένη με το καλοκαίρι, όσο το σουβλάκι με το τζατζίκι. Ίσως γιατί όπου κι αν σταθείς βλέπεις θάλασσα, ίσως γιατί η ζέστη σε κάνει να θέλεις να ξεχάσεις τη δουλειά και να πιάσεις μια ξαπλώστρα. Ο κόσμος έχει κουραστεί από τις καταστροφολογίες της τηλεόρασης και των social και ο Αύγουστος είναι ο μήνας που το τηλεκοντρόλ βάζει «mute» στα δελτία. Κι έτσι, ο Έλληνας αφήνει το μυαλό του να ταξιδέψει: στο κύμα που σκάει στα πόδια του, στο αλμυρό αεράκι του μελτεμιού, στη χρυσή άμμο που καίει, στο φραπεδάκι με θέα το απέραντο γαλάζιο, στη βόλτα κάτω από τον Αυγουστιάτικο ουρανό, στο ολόγιομο φεγγάρι που φωτίζει σαν σκηνικό από ταινία…
Κι όσο οι πολιτικοί προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή με πάνελ και αναλύσεις, αυτός κοιτάει τη θάλασσα και σκέπτεται: «Άσ’ το για το Σεπτέμβρη…».

Ελλαδίτες και Ελλαδίτισες, αξιότιμοι 300 της Βουλής, αφήστε μας στην ησυχία μας που μας έχει αποβλακώσει η δορυφορική, να πάρουμε κι εμείς λίγη καλοκαιρινή ανάσα στο λειψό καναδέζικο καλοκαίρι…

Jean-Noël Lavoie: Ο άνθρωπος που δημιούργησε το Laval

0

Κάνοντας ένα όνειρο πραγματικότητα: Ο πρώτος δήμαρχος του Λαβάλ μετέτρεψε ένα… νυσταγμένο νησί σε μια πολύβουη μητρόπολη

Η πόλη μας, το Λαβάλ, συμπληρώνει φέτος 60 ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΗΣ, και δεν υπάρχει καλύτερη ευκαιρία να αναδημοσιεύσουμε, την Αποκλειστική Συνέντευξη που είχε δώσει το 2005 στην εφημερίδα Laval News και στην τότε δημοσιογράφο μας Nancy Girgis, ο πρώτος δήμαρχος του Laval, Jean-Noël Lavoie!

Της Nancy Girgis

Ό,τι κι αν κάνετε, μην αποκαλείτε ποτέ τον πρώην δήμαρχο Jean-Noël Lavoie πολιτικό. Αν και αυτή μπορεί να είναι η πρώτη λέξη που έρχεται στο μυαλό για έναν άνθρωπο που ενορχήστρωσε τη συγχώνευση των δήμων της Île-Jesus πριν από 40 χρόνια αυτόν το μήνα, ο πρώτος δήμαρχος του Λαβάλ δεν το βλέπει έτσι. Ο 77χρονος συνταξιούχος αναλογίζεται τα ταραχώδη 27 χρόνια της θητείας του ως δήμαρχος και βουλευτής του Λαβάλ, ως τίποτα περισσότερο από το ότι αφιέρωσε μερικά χρόνια της ζωής του αγωνιζόμενος για τις ιδέες του.

ΕΝΑ ΟΡΑΜΑ

Οι αρχές της δεκαετίας του εξήντα στο Λαβάλ συνέπεσαν με την «Ήσυχη Επανάσταση» της επαρχίας. Οι καιροί άλλαζαν και ο Lavoie, τότε φιλελεύθερος βουλευτής του Laval και δήμαρχος του l’Abord-à-Plouffe, κρατούσε τα δάχτυλά του στον παλμό της αλλαγής που λάμβανε χώρα στο Κεμπέκ. «Ήταν μια εποχή πολλών αλλαγών και ανανέωσης», εξηγεί ο Lavoie.

«Προσωπικά, κοιτούσα προς το μέλλον και ότι οι ημι-αγροτικοί δήμοι του Ile-Jesus θα γίνονταν ένα αστικό περιβάλλον σε 30 ή 40 χρόνια». Σύμφωνα με τον Lavoie, οι περισσότεροι από τους 16 δήμους του νησιού ήταν μικροί, χωρίς βιομηχανίες και ήταν ως επί το πλείστων κοιμισμένες γειτονιές. Ορισμένες περιοχές, όπως το Fabreville και το l’Abord-à-Plouffe, είδαν κάποια ελαφρά βιομηχανική ανάπτυξη, αλλά οι περισσότερες περιοχές ήταν κυρίως γεωργικές εκτάσεις. Βλέποντας πώς όλες οι περιοχές ήταν κοντά μεταξύ τους στο νησί, ο Lavoie σκέφτηκε ότι θα ήταν λογικό να τις συγχωνεύσει σε μία πόλη. Έχοντας παρατηρήσει ότι όλες οι εσωτερικές διαμάχες που συνέβησαν μεταξύ των δήμων του Μόντρεαλ απέφεραν την ένωση αυτών, πίστευε ότι κάτι παρόμοιο θα συνέβαινε τελικά στις πόλεις της Île-Jesus.

Ο Lavoie, ως δήμαρχος του l’Abord-à-Plouffe, πυροδότησε μια συζήτηση σχετικά με την πρόταση συγχώνευσης το 1960. Ξεκίνησε την προκαταρκτική εκδοχή της συγχώνευσης του Λαβάλ με τη συγχώνευση των πόλεων l’Abord-a-Plouffe, St-Martin και Renaud για να δημιουργήσει την πόλη τής οποίας εξελέγη δήμαρχος το 1961. Η επιτυχία αυτής της συγχώνευσης ήταν αμέσως εμφανής. «Περίπου 25 βιομηχανίες δημιουργήθηκαν στο Chomedey χάρη στη συγχώνευση, ενώ δεν υπήρχε καμία στο νησί πριν από λίγα χρόνια», εξηγεί. «Το  Chomedey πέρασε μια οικονομική άνθηση και είδαμε μεγάλη ανάπτυξη και μετανάστευση σε αυτή την πόλη». Ο Lavoie άρχισε να εξετάζει σοβαρά το συνονθύλευμα ολόκληρου του Ile-Jésus σε μία μόνο πόλη μετά την επιτυχή συγχώνευση του Chomedey. Αν και οι δήμαρχοι των πόλεων και οι πολίτες ήταν ομοιόμορφα μοιρασμένοι στην ιδέα, ο Lavoie κατάφερε να αποκτήσει νόμο από την επαρχιακή κυβέρνηση, που επέτρεπε τη συγχώνευση των 14 δήμων του νησιού σε μία ενιαία πόλη που θα ονομαζόταν Laval.

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ

ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η συγχώνευση επικυρώθηκε επίσημα στις 6 Αυγούστου 1965 και ο Lavoie ψηφίστηκε ομόφωνα ως δήμαρχος δέκα ημέρες αργότερα. Στο μυαλό του, το όνειρό του για ένα αστικό κέντρο έγινε πραγματικότητα από εκείνη την ημέρα. Ο Lavoie έδωσε μια άνευ προηγουμένου πολιτική δομή στην πόλη, μειώνοντας τον αρχικό αριθμό των 105 δημάρχων και δημοτικών συμβούλων σε ένα δήμαρχο και 23 συμβούλους. Δημιούργησε επίσης αναπτυξιακές θέσεις, όπως το πολεοδομικό τμήμα. Η προθυμία του να δημιουργήσει μια νέα πόλη, μπορεί επίσης να συνέβαλε στην πτώση του ως δημοτικός πολιτικός. Στις 7 Νοεμβρίου 1965, λιγότερο από τρεις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Lavoie εκδιώχθηκε από τον πρώην δήμαρχο Laval-des-Rapides, Jacques Tetrault.

ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ, ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ

Ο Lavoie έθεσε ξανά υποψηφιότητα για δήμαρχος τέσσερα χρόνια αργότερα, αλλά υπέστη άλλη μια ήττα. Τότε αποφάσισε να αποσυρθεί από τη δημοτική πολιτική μετά από επτά χρόνια και να εστιάσει την προσοχή του στο επαρχιακό επίπεδο. «Ο στόχος μου επετεύχθη. Είχα δημιουργήσει το Λαβάλ. Αυτό έγινε…», λέει χαμογελώντας. «Εκτός αυτού, ηττήθηκα δύο φορές, είμαι αρκετά έξυπνος για να ξέρω πότε να σταματήσω».

Ο Lavoie δεν άφησε αυτή την ήττα να σταματήσει την επιθυμία του να μετατρέψει το Laval στη μητρόπολη που είναι τώρα. Ως βουλευτής του Λαβάλ στην Εθνοσυνέλευση, είχε την εξουσία να υποστηρίξει πολλά έργα υποδομής για την πόλη του Λαβάλ. Οι αυτοκινητόδρομοι 13 και 19, η προσθήκη μιας νέας γέφυρας στο Cartierville, το Cité de la Sante, το Montmorency College, η Commission de Transport de Laval, το βιομηχανικό πάρκο, η ανάπτυξη ακινήτων των Île Paton και Bellerive και πολλοί άλλοι, δημιουργήθηκαν ενώ ο Lavoie ήταν ο φιλελεύθερος βουλευτής του Laval και πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης μεταξύ 1960 και 1981. «Ήμουν υπό άγρυπνο βλέμμα και εξασφάλισα την ανάπτυξή του κατά τη διάρκεια των 21 ετών μου ως βουλευτής», λέει ο Lavoie. «Ήταν ευθύνη μου και καθήκον μου ως βουλευτής της πόλης».

Η σκληρή δουλειά του ως βουλευτής του επέτρεψε να εκπληρώσει το όραμα που είχε για το Λαβάλ το 1960. Όταν ρωτήθηκε τι οραματίστηκε για τη νέα πόλη πριν από 40 χρόνια, ο Lavoie λέει ότι είναι ακριβώς αυτό που βλέπουν τώρα οι Lavallers κάθε μέρα. Η σημερινή κατάσταση της πόλης είναι αυτό που ο Lavoie είχε οραματιστεί ως τελικό αποτέλεσμα της συγχώνευσης. Περίμενε ότι το Λαβάλ θα είχε ένα μεγάλο μέλλον, χάρη στη βορειοδυτική του θέση σε σχέση με το Μόντρεαλ, την εξαιρετική του θέση και τις πλατιές οδούς του. «Ήθελα μια ισορροπημένη πόλη για όλους τους πολίτες της, κάτι που έχει γίνει», εξηγεί ο Lavoie. «Αυτό που βλέπω τώρα είναι αυτό που οραματιζόμουν τότε, είναι μια ιστορία επιτυχίας από το βιβλίο μου».

Ο Lavoie δεν μπορεί να συλλάβει τη σκέψη μιας μη συγχωνευμένης Île-Jesus. Κατά τη γνώμη του, η μη ενότητα θα ήταν καθαρό χάος. Στο βιβλίο του, La Saga de Laval, ο Lavoie γράφει ότι είναι ευτυχής που η συγχώνευση συνέβη όταν συνέβη, επειδή δεν ήταν σίγουρος αν το έργο θα είχε συνεχιστεί για άλλη θητεία, δεδομένου ότι οι επαρχιακές εκλογές ήταν επικείμενες. Είναι απολύτως ευγνώμων που οι Φιλελεύθεροι επέτρεψαν τη συγχώνευση, καθώς πιστεύει ότι η Union Nationale (που εξελέγη το 1966) θα την είχε απορρίψει. Στο τέλος, πιστεύει ότι συνέβη ακριβώς την κατάλληλη στιγμή.  «Το Λαβάλ δε θα έμοιαζε το ίδιο που μοιάζει τώρα. Έχουμε σταθερότητα», λέει. «Ήταν επίσης απαραίτητο να το κάνουμε το 1965, όταν η  Île-Jesus αναπτύχθηκε μόνο στο 20%, δεν μπορείς να χτίσεις μια νέα πολιτεία σε μια ήδη ανεπτυγμένη γη».

Τώρα, στην ηλικία των 77 ετών, ο Lavoie είναι συνταξιούχος και ζει μια ήσυχη ζωή στη Havre-des-Îles και δεν μπορεί να ονειρευτεί να ζήσει οπουδήποτε αλλού παρά κοντά στο Chomedey, μια γειτονιά που έχει τόσο μεγάλη σημασία γι’ αυτόν. Εξάλλου, αυτός είναι ένας άνθρωπος που έχει εντοπίσει την καταγωγή του για περισσότερα από 250 χρόνια στο «νησί του Ιησού» όπως ήταν αρχικά η ονομασία του Λαβάλ.

Ο Lavoie έχει επιτύχει πολλά πράγματα κατά τη διάρκεια της ζωής του, όπως να προεδρεύσει της Εθνοσυνέλευσης και να γίνει μέλος του Τάγματος του Καναδά. Παρ’ όλα αυτά, βλέπει το μεγαλύτερο επίτευγμά του ως την επιτυχή συγχώνευση και των 14 δήμων του Île-Jesus το 1965. Για έναν άνθρωπο που θυμάται το Île-Jesus ως αποτελούμενο κυρίως από γεωργικές εκτάσεις και ως το σπίτι μόνο 25.000 ανθρώπων, άξιζε τις δεκαετίες σκληρής δουλειάς και προσπάθειας για να δει τώρα τα εξαιρετικά αποτελέσματα. Στο βιβλίο του, ένας πρόλογος γραμμένος στα γαλλικά ισχυρίζεται, ότι ο καλύτερος τρόπος για να φανταστούμε το μέλλον που θέλουμε είναι να προσπαθήσουμε να το δημιουργήσουμε μόνοι μας. Αυτό το απόσπασμα είναι αντιπροσωπευτικό τού οράματος του Lavoie για την πόλη μας πριν από 40 χρόνια. «Είδα την πόλη με ένα συγκεκριμένο τρόπο στο μυαλό μου και δούλεψα σκληρά για να κάνω τα ιδανικά μου πραγματικότητα», εξηγεί. «Δε μετανιώνω: Αν έπρεπε να το ξανακάνω από την αρχή, δε θα άλλαζα τίποτα».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο Jean-Noël Lavoie πέθανε στις 17 Μαρτίου 2013 σε ηλικία 85 ετών στις Κάννες της Γαλλίας.

Παναγιά – Δεκαπενταύγουστος – Ελλάδα ΤΡΕΙΣ ΛΕΞΕΙΣ, ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ

0

Όταν ο θάνατος γίνεται γιορτή και δεν αποκαλείται θάνατος, αλλά μετάσταση… Όταν δεν εξαντλούνται όλα στο εδώ και τώρα… Όταν υπάρχει η μετά του τάφου αιώνια ζωή, η ελπίδα της αέναης βασιλείας, οι απανταχού χριστιανοί γιορτάζουν και… σήμερα, ειδικότερα, απ’ άκρη σε άκρη της γης, την αγία Μετάσταση της Θεοτόκου.

«Είσαι για τους αγγέλους και όλες τις υπερκόσμιες δυνάμεις άφατη ευφροσύνη, για τους πατριάρχες χαρά χωρίς τέλος, για τους δικαίους ανεκλάλητη ευχαρίστηση, για τους προφήτες διαρκής αγαλλίαση! Τον κόσμο ευλογείς, τα σύμπαντα αγιάζεις. Για τους αποκαμωμένους είσαι ανάσα, για τους πενθούντες παρηγοριά, για τους αρρώστους γιατρειά, για τους θαλασσοδαρμένους λιμάνι, για τους αμαρτωλούς συγχώρεση, για τους θλιμμένους καλοσυνάτο στήριγμα, για όσους σε αναζητούν η πρόθυμη βοήθεια», αναφέρεται σε απόσπασμα – αφιέρωμα του 8ου αι. των Εγκωμίων του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

«Έλα Κυρά και Παναγιά,

με τ’ αναμμένα σου κεριά

Δώσε το φως το δυνατό

στον Ήλιο και στο Θάνατο»,

αναφέρεται στα «Ρω του Έρωτα» του 20ού αι. από τον Οδυσσέα Ελύτη.

Το ιερό πρόσωπό Της έχει εμπνεύσει, τόσο βυζαντινούς υμνωδούς που Την εγκωμιάζουν όσο και Νεοέλληνες ποιητές που ζητούν τη μεσιτεία της, αλλά και πολλούς εκπροσώπους της τέχνης, της ζωγραφικής, της πεζογραφίας, της ποίησης, της μουσικής.

Ωστόσο, σήμερα, που γιορτάζουμε το «Πάσχα του καλοκαιριού», η έμπνευση, η δέηση, η ελπίδα, η κατάνυξη και η χαρά, διαχέονται σε πλήθος πιστών χριστιανών που συρρέουν σε κάθε εκκλησία της Παναγίας και πανηγυρίζουν, διότι η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι πένθιμο γεγονός για το λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν» και με την Κοίμησή της προπορεύτηκε στη δόξα που μας περιμένει.

Στην Ελλάδα, η Θεομητορική μετάσταση γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα, σε κάθε γωνιά της χώρας όπου υπάρχει και μια ξεχωριστή Παναγιά.

Περιβόητοι εορτασμοί:

► Στην Τήνο, όπου γίνεται το μεγαλύτερο προσκύνημα, ο εορτασμός της Παναγίας καθιερώθηκε με Βασιλικό Διάταγμα του 1836 να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όταν σε ατμόσφαιρα συγκίνησης ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα. Παράλληλα, στο νησί οι Έλληνες τιμούν κι αυτούς που χάθηκαν, όταν οι Ιταλοί τορπίλισαν και βούλιαξαν την «Έλλη» στο λιμάνι ανήμερα της Παναγιάς.

► Στην Παναγία Σουμελά, σύμβολο της ποντιακής πίστης, πανελλήνιο προσκύνημα αποτελούν η εικόνα της Παναγιάς, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, ο σταυρός του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνού και το ιερό ευαγγέλιο του πατρός Χριστοφόρου, επίσης δώρο του αυτοκράτορα Δαυίδ του Κομνηνού. Εκεί, στις πλαγιές του Βερμίου, χιλιάδες προσκυνητές, καθώς και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και Ποντιακών Σωματείων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, θα συμμετάσχουν και φέτος στις ιερές ακολουθίες και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις.

► Στην Πάρο, που γίνεται σήμερα πόλος έλξης, γιορτάζει η Παναγία της Εκατονταπυλιανής. Ο ναός της, για τον οποίο υπάρχουν δύο ονομασίες, «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή», βρίσκεται στην πρωτεύουσα του νησιού, Παροικιά. Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δε φαίνεται. Η πόρτα αυτή θα φανεί και θα ανοίξει όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη. Άλλοι θρύλοι αναφέρονται στην Αγία Ελένη που, στο δρόμο για τους Άγιους Τόπους προκειμένου να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σε ένα μικρό ναό που βρισκόταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής. Κατά την προσευχή της έκανε τάμα, ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό θα χτίσει στη θέση αυτή ένα μεγάλο ναό. Η προσευχή της εισακούστηκε. Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε το μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής, ο οποίος, όμως, στο μεγαλύτερο μέρος του καταστράφηκε, πιθανότατα από πυρκαγιά, και ανακατασκευάστηκε επί Ιουστινιανού, στα μέσα του 6ου αι. Φημολογείται, επίσης, ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

► Στην Κοζάνη, ξεχωριστός είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου, όπου κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ πρόσφατη έρευνα τη χρονολογεί στο 13ο αι. Πιστοί από όλα τα μέρη της Ελλάδας επισκέπτονται το μοναστήρι, για να προσκυνήσουν την εικόνα Της.

► Άξιο λόγου, το έθιμο των «καβαλάρηδων της Σιάτιστας» που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, καθώς ιππείς από τη Σιάτιστα και τη γύρω περιοχή επισκέπτονται το μοναστήρι πάνω στα καταστόλιστα άλογά τους. Το πανηγύρι έχει τις ρίζες του στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά και έχει χαρακτηριστεί ως πανηγύρι λεβεντιάς και τόλμης.

► Στο νησί του Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο, από το βράδυ της παραμονής γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας υπό τη συγκινητική μελωδία των Εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες.

► Στο νησί της Ορθοδοξίας, την Πάτμο, όπου βρίσκεται το ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης, ο επιτάφιος περιφέρεται από τους μοναχούς στα σοκάκια του νησιού, ενώ οι καμπάνες ηχούν ασταμάτητα.

► Στα Ζαγοροχώρια, φημισμένα σε όλη την Ελλάδα για τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και δίνουν την ευκαιρία για τρικούβερτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους σκοπούς.

► Στη Θάσο, στο χωριό Παναγιά, μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, οι πιστοί μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας όπου παρακάθονται στο γιορτινό τραπέζι που περιλαμβάνει πατάτες, ρύζι και μοσχάρι στιφάδο.

► Στη Λέσβο, η Παναγιά η Αγιασώτισσα προσφέρει ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του Ανατολικού Αιγαίου. Πολλοί προσκυνητές με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης περπατούν 25 ολόκληρα χιλιόμετρα για να φτάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου και διανυκτερεύουν. Στη γραφική κωμόπολη της Αγιάσου βιώνει κανείς όλη την ατμόσφαιρα ενός γνήσιου νησιώτικου πανηγυριού.

► Στην Κάρπαθο, το νησί της Δωδεκανήσου, η Παναγιά στην Όλυμπο γιορτάζεται με τον πιο κατανυκτικό τρόπο. Εδώ, οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος για την Παναγία που «έφυγε». Αποκορύφωμα του εορτασμού είναι ο παραδοσιακός Κάτω Χορός που ξεκινά από τους άντρες σε σταθερό, αργόσυρτο βήμα και κατανυκτική διάθεση. Ακολουθούν οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς παραδοσιακές γιορτινές στολές τους.

► Στην Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, τα φιδάκια της Παναγιάς προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές, που βεβαιώνουν με τα μάτια τους ένα μοναδικό φαινόμενο. Κάθε 15 Αυγούστου μικρά άκακα φιδάκια εμφανίζονται στον τρούλο της εκκλησίας. Σύμφωνα με το μύθο, πρόκειται για τις καλόγριες ενός παλιού μοναστηριού που υπήρχε στην περιοχή, οι οποίες προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των πειρατών παρακάλεσαν την Παναγιά να τις μεταμορφώσει σε φίδια.

Μόντρεαλ στην πρωτοπορία: Τα φάρμακα αδυνατίσματος αλλάζουν την ιατρική

0

Μια νέα καναδική μελέτη αποκαλύπτει, ότι φάρμακα απώλειας βάρους όπως το Ozempic και το Wegovy μπορεί να έχουν ευεργετικά αποτελέσματα, πέρα από την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, προσφέροντας νέες προοπτικές για παθήσεις, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια, η νόσος του Πάρκινσον, ακόμη και ο εθισμός.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό eClinicalMedicine, πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο McGill και το Εβραϊκό Γενικό Νοσοκομείο του Μόντρεαλ. Οι ερευνητές ανασκόπησαν δεκάδες μελέτες για να αξιολογήσουν αν τα φάρμακα που βασίζονται στον αγωνιστή του υποδοχέα GLP-1 μπορούν να προσφέρουν οφέλη και σε άλλες παθήσεις.

Η Αρίσα Μουΐζ, ερευνήτρια στο Κέντρο Κλινικής Επιδημιολογίας του Ινστιτούτου Lady Davis, τόνισε ότι κάποια από τα ευρήματα ήταν απροσδόκητα. «Είναι πραγματικά ενδιαφέρον να βλέπουμε τις πλειοτροπικές ιδιότητες αυτού του φαρμάκου, πέρα από τον αρχικό του σκοπό», ανέφερε σε πρόσφατη συνέντευξή της.

Σύμφωνα με τη Μουΐζ, τα οφέλη των φαρμάκων GLP-1, όπως το Ozempic, είναι πλέον καλά τεκμηριωμένα για ασθενείς με παχυσαρκία που σχετίζεται με καρδιαγγειακές και νεφρικές παθήσεις. Παράλληλα, κλινικές δοκιμές βρίσκονται σε εξέλιξη, για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς τους σε παθήσεις που συνδέονται συχνά με την παχυσαρκία, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια, η υπνική άπνοια, οι ηπατικές νόσοι και η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος.

Ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, όπως επισήμανε, είναι η πιθανή εφαρμογή τους σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον, αλλά και στον εθισμό, συμπεριλαμβανομένων των διαταραχών χρήσης ουσιών. «Μερικές από αυτές τις περιπτώσεις συνδέονται έμμεσα με την απώλεια βάρους, αλλά φαίνεται πως υπάρχουν και άλλοι μηχανισμοί, ανεξάρτητοι από αυτήν, που προσφέρουν ευεργετικά αποτελέσματα σε ορισμένους πληθυσμούς», σημείωσε.

Η εξήγηση βρίσκεται στην παρουσία των υποδοχέων GLP-1 σε όλο το σώμα, γεγονός που επιτρέπει την επίδραση σε πολλά οργανικά συστήματα. Για παράδειγμα, στο διαβήτη τύπου 2, τα φάρμακα αυτά δρουν σε υποδοχείς στο πάγκρεας, τον εγκέφαλο και το πεπτικό σύστημα, επιβραδύνοντας την πέψη και καταστέλλοντας την όρεξη, οδηγώντας σε απώλεια βάρους.

«Υπάρχει ένας συγκεκριμένος μηχανισμός που επηρεάζει το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, μειώνοντας την ευχαρίστηση που λαμβάνει κάποιος από την κατανάλωση τροφής. Αυτό συνδέεται και με τον εθισμό, όπως στην κατάχρηση αλκοόλ, το κάπνισμα ή τη χρήση οπιοειδών», εξήγησε η Μουΐζ. «Γι’ αυτό, λόγω των υποδοχέων και των μηχανισμών αυτών, τα φάρμακα ερευνώνται και για άλλες παθήσεις που μπορεί να σχετίζονται με αυτές τις βιολογικές βάσεις».

Καθώς αποκαλύπτονται περισσότερα πιθανά οφέλη, οι σοβαροί κίνδυνοι που στο παρελθόν προκαλούσαν ανησυχία, φαίνεται να αποκλείονται από τις πιο πρόσφατες μελέτες. Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί παρενέργειες, κυρίως γαστρεντερικές.

«Υπάρχουν κάποιες παρενέργειες που σχετίζονται με τη χοληδόχο κύστη, λόγω της επιβράδυνσης της πέψης και της ταχείας απώλειας βάρους, αλλά δεν είναι τόσο συχνές όσο ίσως φαντάζεται κανείς», είπε. «Πρόσφατα υπήρξαν σποραδικά ευρήματα για οπτική νευροπάθεια και κίνδυνο εισρόφησης, αλλά πρόκειται για πολύ σπάνιες περιπτώσεις και δεν υπάρχουν μεγάλες κλινικές δοκιμές που να έχουν σχεδιαστεί για να το επιβεβαιώσουν, επομένως δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι τα φάρμακα τα προκαλούν».

Ένα σημαντικό εμπόδιο στη χρήση αυτών των φαρμάκων είναι το υψηλό κόστος τους. Στο Κεμπέκ, δεν καλύπτονται από το δημόσιο φαρμακευτικό πρόγραμμα, εκτός αν συνταγογραφηθούν για το διαβήτη. Η Μουΐζ υπογράμμισε ότι για να γίνουν πιο προσιτά, το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση της παχυσαρκίας ως χρόνιας πάθησης από την Επαρχία, όπως έκανε φέτος η Αλμπέρτα.

Η προοπτική αυτών των φαρμάκων ανοίγει μια νέα σελίδα στην ιατρική έρευνα: από την απώλεια βάρους, σε πιθανές θεραπείες για σοβαρές, ανίατες μέχρι σήμερα, ασθένειες. Εάν οι τρέχουσες και μελλοντικές κλινικές δοκιμές επιβεβαιώσουν τα ευρήματα, τα φάρμακα GLP-1 ίσως βρεθούν στην πρώτη γραμμή μιας νέας πολυδιάστατης στρατηγικής για την πρόληψη και τη θεραπεία, αλλάζοντας ριζικά τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την υγεία.

Λύσσα σε Εξάπλωση: Το Κεμπέκ Ρίχνει 635.000 Εμβόλια στη Μάχη

0

Η κυβέρνηση του Κεμπέκ ανακοίνωσε την έναρξη μιας εκτεταμένης και στοχευμένης εκστρατείας για τον εμβολιασμό των πληθυσμών ρακούν κατά της λύσσας, με στόχο την πρόληψη της περαιτέρω εξάπλωσης της ασθένειας στην Επαρχία. Η δράση αυτή ξεκίνησε με αφορμή την επιβεβαίωση 42 κρουσμάτων λύσσας σε ρακούν, κυρίως στις περιοχές Montérégie και Eastern Townships.

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος του Κεμπέκ θα διανείμει 635.000 δολώματα – εμβόλια σε έκταση που ξεπερνά τα 7.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στη νότια ζώνη της Επαρχίας. Τα εμβόλια αυτά θα χορηγηθούν με δύο τρόπους: αεροπορικώς, μέσω ειδικών πτήσεων που θα καλύψουν μεγάλες δασικές εκτάσεις, και επίγειες διανομές, σε σημεία όπου η πρόσβαση από αέρος είναι δύσκολη ή αδύνατη.

Η εκστρατεία, που ξεκίνησε στις αρχές Αυγούστου, θα διαρκέσει μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου και αποτελεί τη μεγαλύτερη οργανωμένη προσπάθεια των τελευταίων ετών για την καταπολέμηση της νόσου σε άγρια ζώα της περιοχής.

Η ΛΥΣΣΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ

Η λύσσα είναι μια ιογενής ασθένεια που προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων. Μεταδίδεται κυρίως μέσω του δαγκώματος μολυσμένων ζώων και, χωρίς έγκαιρη θεραπεία, είναι σχεδόν πάντα θανατηφόρα.

Στο Κεμπέκ, οι κυριότεροι φορείς του ιού στην άγρια πανίδα είναι τα ρακούν, οι αλεπούδες και οι νυχτερίδες. Η εξάπλωση της νόσου σε ζώα που ζουν κοντά σε κατοικημένες περιοχές αυξάνει τον κίνδυνο επαφής με ανθρώπους και κατοικίδια, καθιστώντας αναγκαία την εφαρμογή μέτρων πρόληψης μεγάλης κλίμακας.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ

Τα δολώματα – εμβόλια που χρησιμοποιούνται περιέχουν μια ειδική κάψουλα με υγρό εμβόλιο. Όταν το ρακούν δαγκώσει το δόλωμα, το εμβόλιο απελευθερώνεται στο στόμα του ζώου και απορροφάται, προσφέροντας ανοσία κατά του ιού. Το δόλωμα είναι σχεδιασμένο να είναι ελκυστικό στα ρακούν, ώστε να εξασφαλιστεί η κατανάλωση και κατά συνέπεια ο εμβολιασμός όσο το δυνατόν περισσότερων ζώων. Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται επιτυχώς σε πολλές περιοχές της Βόρειας Αμερικής εδώ και δεκαετίες, και έχει αποδειχθεί ότι μειώνει σημαντικά την εξάπλωση της λύσσας σε άγριους πληθυσμούς.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Η εκστρατεία του 2025 σχεδιάστηκε με τη συνεργασία βιολόγων, κτηνιάτρων, ειδικών σε θέματα άγριας πανίδας και κυβερνητικών υπηρεσιών. Η επιλογή των περιοχών όπου θα ριχθούν τα δολώματα βασίστηκε σε δεδομένα παρακολούθησης των πληθυσμών ρακούν και στον εντοπισμό των κρουσμάτων λύσσας.

Οι αεροπορικές ρίψεις καλύπτουν κυρίως εκτεταμένες δασικές εκτάσεις και απομακρυσμένες περιοχές, ενώ οι επίγειες διανομές επικεντρώνονται κοντά σε οικισμούς, πάρκα και άλλα σημεία, όπου η ανθρώπινη παρουσία είναι συχνή και ο κίνδυνος μετάδοσης μεγαλύτερος.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ

Οι αρχές ζητούν από τους πολίτες να μην αγγίζουν τα δολώματα, καθώς προορίζονται αποκλειστικά για τα ζώα-στόχους. Σε περίπτωση που βρεθεί δόλωμα σε αυλή ή δημόσιο χώρο, όπου μπορεί να υπάρξει επαφή με κατοικίδια ή παιδιά, συνιστάται η χρήση γαντιών για τη μετακίνησή του σε κοντινό δασικό ή θαμνώδες σημείο. Οι κάτοικοι καλούνται επίσης να εμβολιάζουν τα κατοικίδιά τους κατά της λύσσας και να αποφεύγουν την προσέγγιση ή τη σίτιση άγριων ζώων.

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ

Στόχος της εκστρατείας είναι η μείωση των κρουσμάτων λύσσας στον πληθυσμό των ρακούν σε ποσοστά που θα αποκλείουν τον κίνδυνο μετάδοσης στον άνθρωπο. Η συνεχής παρακολούθηση των ζώων και η εργαστηριακή ανάλυση δειγμάτων θα επιτρέψουν την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του προγράμματος.

Αν η φετινή εκστρατεία αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, το Υπουργείο Περιβάλλοντος σχεδιάζει να επαναλάβει την εφαρμογή της και τα επόμενα χρόνια, ώστε να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη προστασία της δημόσιας υγείας και η διατήρηση ισορροπίας στα οικοσυστήματα του Κεμπέκ.

Η λύσσα, αν και ελέγξιμη μέσω εμβολιασμού, παραμένει μια απειλή που απαιτεί συνεχή εγρήγορση. Η συντονισμένη δράση των αρχών, η συνεργασία των πολιτών και η επιστημονική τεχνογνωσία, αποτελούν τα βασικά όπλα για την εξάλειψη της ασθένειας και την προστασία τόσο της άγριας ζωής όσο και των κοινοτήτων του Κεμπέκ.

Η καναδική οικονομία χάνει πάνω από 40.000 θέσεις εργασίας τον Ιούλιο

0

Ιστορικά υψηλά η ανεργία στους νέους

Η καναδική αγορά εργασίας υπέστη σημαντική κάμψη τον Ιούλιο, καθώς χάθηκαν περισσότερες από 40.000 θέσεις, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε την Παρασκευή 8 Αυγούστου η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά. Η πτώση αυτή εξανέμισε μέρος των εντυπωσιακών κερδών που είχαν καταγραφεί τον Ιούνιο, όταν η απασχόληση είχε σημειώσει απρόσμενη άνοδο.

Παρά τη μείωση, το ποσοστό ανεργίας παρέμεινε αμετάβλητο στο 6,9%, ένα από τα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων ετών. Το ποσοστό απασχόλησης, δηλαδή το ποσοστό των εργαζομένων επί του συνολικού πληθυσμού σε ηλικία εργασίας, υποχώρησε στο 60,7% — το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων οκτώ μηνών και το χαμηλότερο από την περίοδο της πανδημίας.

Η Στατιστική Υπηρεσία επισήμανε, ότι η μείωση θέσεων αφορά κυρίως μόνιμους υπαλλήλους, γεγονός που αποδίδεται στην επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας και στις αυξημένες αβεβαιότητες στο διεθνές εμπόριο.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ

ΣΤΗΝ ΚΑΜΨΗ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ

Τον Ιούνιο, η καναδική οικονομία είχε δημιουργήσει 83.000 νέες θέσεις εργασίας, νούμερο που είχε εκπλήξει ευχάριστα τους αναλυτές και είχε οδηγήσει σε οριακή μείωση του ποσοστού ανεργίας. Για τον Ιούλιο, οι προβλέψεις των ειδικών έκαναν λόγο για δημιουργία περίπου 13.500 θέσεων και μικρή άνοδο της ανεργίας στο 7%. Αντίθετα, η πραγματικότητα έφερε καθαρή απώλεια 40.800 θέσεων, αποτυπώνοντας ένα αδύναμο ξεκίνημα για το τρίτο τρίμηνο του έτους.

«Πρόκειται για μία ξεκάθαρα αδύναμη έκθεση, παρόλο που έρχεται αμέσως μετά από μια ξεκάθαρα ισχυρή», δήλωσε σε σημείωμά του προς πελάτες ο Douglas Porter, επικεφαλής οικονομολόγος της BMO. «Συνολικά, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας οικονομίας που κινείται με πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα και ασθενή δυναμική, κάτι που δεν προκαλεί έκπληξη δεδομένων των αβεβαιοτήτων στο εμπόριο».

ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΙΜΗΜΑ

Οι απώλειες επικεντρώθηκαν στους νέους ηλικίας 15 έως 24 ετών, μια ηλικιακή ομάδα που ήδη δυσκολεύεται να βρει εργασία στις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες. Το ποσοστό απασχόλησής τους μειώθηκε στο 53,6%, το χαμηλότερο επίπεδο από το Νοέμβριο του 1998 (εξαιρουμένων των ετών της πανδημίας).

Η ανεργία στους νέους εκτοξεύτηκε στο 14,6% — το υψηλότερο ποσοστό από το Σεπτέμβριο του 2010, και πάλι με εξαίρεση τα χρόνια της πανδημίας. Ιδιαίτερα δύσκολη είναι η κατάσταση για τους μαθητές λυκείου που επιστρέφουν στα θρανία το φθινόπωρο, καθώς αντιμετωπίζουν πρωτοφανείς δυσκολίες στην εξεύρεση εποχικής ή μερικής απασχόλησης.

Η εξέλιξη αυτή ανησυχεί οικονομολόγους και κοινωνικούς φορείς, καθώς η αδυναμία ένταξης των νέων στην αγορά εργασίας μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες, τόσο στα εισοδήματα όσο και στις δεξιότητές τους.

ΚΛΑΔΟΙ ΜΕ ΑΠΩΛΕΙΕΣ

ΚΑΙ ΚΛΑΔΟΙ ΜΕ ΚΕΡΔΗ

Η μεγαλύτερη μείωση θέσεων παρατηρήθηκε στον κλάδο της πληροφόρησης, του πολιτισμού και της αναψυχής, ο οποίος έχασε 29.000 θέσεις. Ο κατασκευαστικός τομέας υποχώρησε κατά 22.000 θέσεις, ενώ οι επιχειρηματικές υπηρεσίες, οι οικοδομικές εργασίες και οι υπηρεσίες υποστήριξης έχασαν συνολικά 19.000 θέσεις.

Αντίθετα, ο τομέας των μεταφορών και της αποθήκευσης παρουσίασε αύξηση κατά 26.000 θέσεις, μια ένδειξη ότι συγκεκριμένοι κλάδοι εξακολουθούν να έχουν ζήτηση, ενδεχομένως λόγω της ανθεκτικότητας του εμπορίου και της εφοδιαστικής αλυσίδας.

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΜΕΙΚΤΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ

Η ταυτόχρονη παρουσία έντονων απωλειών σε κάποιους κλάδους και κερδών σε άλλους, δείχνει ότι η καναδική οικονομία βρίσκεται σε μεταβατική φάση. Από τη μία πλευρά, οι πιέσεις στα επιτόκια, η αβεβαιότητα στις διεθνείς αγορές και οι διακυμάνσεις στις τιμές πρώτων υλών επιβραδύνουν την ανάπτυξη. Από την άλλη, η ζήτηση για συγκεκριμένες υπηρεσίες και η σταθερότητα ορισμένων τομέων δίνουν ανάσες.

Η στασιμότητα του ποσοστού ανεργίας, παρά τη μείωση της απασχόλησης, δείχνει επίσης ότι ένα τμήμα του εργατικού δυναμικού έχει αποσυρθεί προσωρινά από την αγορά, είτε λόγω απογοήτευσης, είτε λόγω επιστροφής στις σπουδές ή άλλων προσωπικών λόγων.

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η πορεία της αγοράς εργασίας τους επόμενους μήνες θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία, την εμπορική πολιτική των μεγάλων οικονομιών και τις αποφάσεις της Τράπεζας του Καναδά σχετικά με τα επιτόκια. Εάν οι πιέσεις στην κατανάλωση και τις επενδύσεις συνεχιστούν, ενδέχεται να δούμε περαιτέρω απώλειες θέσεων εργασίας, ειδικά σε τομείς που ήδη δοκιμάζονται.

Ωστόσο, η ύπαρξη «νησίδων» ανάπτυξης, όπως ο τομέας των μεταφορών, δείχνει ότι δεν έχει χαθεί κάθε δυναμική. Στο μεταξύ, η ανάγκη για στοχευμένες πολιτικές στήριξης των νέων και των πιο ευάλωτων εργαζομένων, αναδεικνύεται πιο επιτακτική από ποτέ.

Η εικόνα του Ιουλίου, με μια τόσο απότομη ανατροπή της θετικής πορείας του Ιουνίου, υπενθυμίζει πόσο ευμετάβλητη παραμένει η οικονομία και πόσο προσεκτικά πρέπει να αξιολογούνται οι μηνιαίες διακυμάνσεις. Για τους Καναδούς εργαζόμενους — και ιδίως για τους νέους — η μάχη για μια σταθερή θέση εργασίας συνεχίζεται, σε ένα τοπίο που απαιτεί προσαρμοστικότητα, επιμονή και νέες δεξιότητες. Η αλλοπρόσαλλη κατάσταση με τους δασμούς από τη γειτονική Αμερική καθιστά τις διακυμάνσεις ακόμα πιο βίαιες και πιο απρόβλεπτες, με την κυβέρνηση να προχωρά σε πολύ προσεγμένους χειρισμούς ανεξαρτητοποίησης από την Αμερικανική αγορά.

Κοντά στη διαφάνεια

Διαφάνεια. Μια λέξη που πολλοί τη χρησιμοποιούν σαν καραμέλα, αλλά σπάνια την κάνουν πράξη. Η νέα κοινοτική διοίκηση, υπό την αιγίδα του Βασίλη Αγγελόπουλου, είχε στο προεκλογικό της πρόγραμμα αυτή την περιβόητη λέξη, αλλά πολλοί αμφέβαλλαν για την υλοποίηση της, εν λόγω προηγούμενων παραδειγμάτων που είχαν από προηγούμενες κοινοτικές διοικήσεις τα τελευταία 50 χρόνια από ότι θυμάμαι εγώ.

Όμως να που οι πράξεις της διοίκησης Αγγελόπουλου -ως τώρα- αποδεικνύουν ότι η διαφάνεια μπορεί τελικά να γίνει πράξη.

Και εξηγώ:

Οι δύο πρώτες συνεδριάσεις είχαν το «άρωμα» της διαφάνειας. Όλοι οι υπεύθυνοι σύμβουλοι, των διαφόρων χαρτοφυλακίων των τομέων της Κοινότητας -οι λεγόμενοι γραμματείς- είχαν στείλει στα Αγγλικά και Ελληνικά -να που μπορεί να γίνει εφικτό οι απόδοση των κειμένων στις δύο γλώσσες- τις εκθέσεις τους σε όλα τα μέλη του κοινοτικού συμβουλίου και στα ενημερωτικά μέσα, την Παρασκευή, για τη συνεδρίαση της Τρίτης.

Αυτό απαίτησε ο πρόεδρος Αγγελόπουλος και αυτό παρέδωσαν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.

Οι δε εκθέσεις ήταν λεπτομερέστατες και δε χρειαζόταν συζήτηση πολυλογίας επί των θεμάτων.

Το ποιο σημαντικό προπαντός που σημειώθηκε και που θα γραφτεί στα ιστορικά της Κοινότητας, ήταν η απευθείας μετάδοση της συνεδρίασης χάρις στη νέα τεχνολογία.

Προηγούμενες διοικήσεις είχαν όχι μόνο απαγορεύσει οποιαδήποτε εγγραφή ήχου ή εικόνας, που ήθελαν να κάνουν εκπρόσωποι των παροικιακών μέσων ενημέρωσης, αλλά πολύ συχνά οι συνεδριάσεις γινόντουσαν ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ!

Αν και είχε ορισμένα τεχνικά προβλήματα, μπόρεσα και την παρακολούθησα από το εξωτερικό.

Ο Αλφόνσο που ανέλαβε τη μετάδοση αξίζει συγχαρητήρια.

Εδώ πρέπει να τονίσω, ότι λίγο ή πολύ οι τρεις ομάδες στις εκλογές του 2022, είχαν υποσχεθεί κάτι παρόμοιο.

Πιστεύω ότι ο κώδικας σύνδεσης για την απευθείας μετάδοση των συνεδριάσεων και συνελεύσεων της Κοινότητας, θα πρέπει να δημοσιεύεται από την Πέμπτη στη σελίδα που παραχωρούμε ΤΑ ΝΕΑ και ΤΟ ΒΗΜΑ, καθώς και στις σελίδες κοινοτικών δικτύων της Κοινότητας. Με αυτό τον τρόπο, όποιος θέλει θα μπορεί να δει τις συνεδριάσεις και να δει τη δουλειά που γίνεται στην Κοινότητα.

Με αυτόν τον τρόπο, υπάρχει πιθανότητα να δελεαστεί και να ανανεώσει κάποιος τη συνδρομή του ή να γραφτεί για πρώτη φορά μέλος στην Κοινότητα.

Το Λαβάλ στα 60 του: Ένα όραμα μιας πόλης τού αύριο

Η πόλη του Λαβάλ ήταν σύγχρονη και προσανατολισμένη προς το μέλλον από την αρχή και συνέχισε να ακολουθεί αυτό το μονοπάτι τις τελευταίες έξι δεκαετίες.

Το καλοκαίρι του 1965, όταν η κυβέρνηση του Κεμπέκ τραβούσε τους νομοθετικούς μοχλούς που θα ενοποιούσαν όλες τις πόλεις και τα χωριά στο Ile-Jésus στην πόλη του Λαβάλ, λίγοι άνθρωποι θα μπορούσαν να φανταστούν ότι 60 χρόνια αργότερα η νέα δημοτική οντότητα θα ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος δήμος της Επαρχίας.

Με τους αυτοκινητόδρομους υψηλής ταχύτητας και το φουτουριστικό δημαρχείο, η πόλη του Λαβάλ γεννήθηκε σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή – κατά τη διάρκεια της «Ήσυχης Επανάστασης» του Κεμπέκ – θέτοντας τον τόνο για μια συνεχή ατζέντα καινοτομιών από την αρχή.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ωστόσο, ότι πριν από αυτό, το μεγαλύτερο μέρος του νησιού ήταν εξαιρετικά αγροτικό και ότι οι περισσότερες από τις πόλεις και τα χωριά του θα μπορούσαν ίσως να περιγραφούν καλύτερα ως γραφικά.

Σε κάθε έναν από τους μικρούς δήμους, ο πολεοδομικός σχεδιασμός ήταν άνισος και ανεπαρκής, και κάποια απομεινάρια των παλιών τρόπων θα μπορούσαν ακόμα να παρατηρηθούν σε μέρη όπως το Saint-François, όπου υποδομές όπως οι υπόνομοι εξακολουθούσαν να λείπουν μόλις πριν από λίγα χρόνια σε απομονωμένες περιοχές, όπου οι σηπτικές δεξαμενές παρέμειναν κληρονομιά του παρελθόντος.

Τα σημάδια της εγγενούς επιθυμίας της πόλης Laval από την αρχή να αγκαλιάσει το μοντερνισμό που ξεπερνούσε το Κεμπέκ στα μέσα της δεκαετίας του εξήντα, μπορούν να φανούν στο εντυπωσιακά «κτηνώδες» δημαρχείο της στη Souvenir Blvd (τώρα υποβάλλεται σε εκτεταμένη ανακαίνιση).

Είναι επίσης ορατό στους ουρανοξύστες γραφείων κατά μήκος της λεωφόρου Daniel Johnson κοντά στο εμπορικό κέντρο Carrefour Laval και, φυσικά, στον αναπτυσσόμενο τομέα του κέντρου της πόλης, συμπεριλαμβανομένων των Place Bell, Espace Montmorency και άλλων μεγάλων έργων.

Αυτό που στοχεύουν οι στρατηγικοί σχεδιαστές είναι ένα μείγμα των αγροτικών στοιχείων που χαρακτήριζαν το Λαβάλ στην αρχή, μαζί με τις αστικές ιδιότητες, για να επιτύχουν αυτό που είναι πιθανό να γίνει πραγματικά μια υποδειγματική πόλη του αύριο που έχει τη δυνατότητα να ξεχωρίσει στο τοπίο της Βόρειας Αμερικής.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Laval μπορεί να ειπωθεί ότι είναι μια επιτυχία που υπερβαίνει κατά πολύ ακόμη και τις προσπάθειες της πόλης του Μόντρεαλ να αναπτυχθεί, καθώς η εμφάνιση του Laval μετά τη συγχώνευση των πόλεων και των χωριών που το απαρτίζουν λειτούργησε από την αρχή, ενώ οι προσπάθειες του Μόντρεαλ, παρεμποδισμένες από τη διάσπαση πολλών δήμων πριν από σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα, απέτυχαν σε μεγάλο βαθμό να επιτύχουν τους στόχους.

Η συγχώνευση των 16 μικρών δήμων που βρίσκονταν στο νησί Λαβάλ στις αρχές της δεκαετίας του 1960, σε μια μεγάλη πόλη το 1965, πέτυχε κυρίως λόγω της αποφασιστικότητας της επαρχιακής κυβέρνησης, όχι μόνο να την πραγματοποιήσει, αλλά και να διασφαλίσει ότι θα διαρκέσει πολύ μετά την ολοκλήρωσή της.

Ήταν το όραμα του πρώτου δημάρχου Jean Noël Lavoie, το οποίο και πέτυχε. (Βλέπε σχετικά σελίδες 16-17)

Martin C. Barry

Πάμε ξανά: Η κλιματική κρίση δεν ανάβει πυρκαγιές!

0

Ο κόσμος σιχάθηκε την κοροϊδία ◘ Πείτε του επιτέλους ποιοι κρατούν τους «αναπτήρες»! ◘ Η Ελλάδα καίγεται από άκρη σ’ άκρη και οι δημοσιογράφοι μιλούν μόνο για την εξάπλωση των πυρκαγιών και καθόλου για το πώς ξεκινούν αυτές!

Γράφει ο δημοσιογράφος
Ελευθέριος Ανδρώνης

Όσο μεγάλο είναι το χάσμα που έχει διαμορφωθεί μεταξύ κυβέρνησης και πολιτών, άλλο τόσο είναι κι εκείνο μεταξύ πολίτη και συστημικής δημοσιογραφίας. Μέσα σε ένα Σάββατο κάηκε όλη η Ελλάδα και οι απευθείας μεταδόσεις έδιναν και έπαιρναν στην τηλεόραση. Κύθηρα, Εύβοια, Κρυονέρι Αττικής, Χανιά, Κοζάνη, Μεσσηνία, παντού πύρινα μέτωπα που «εξαπολύθηκαν» την πιο επικίνδυνη μέρα, σαν οργανωμένο σαμποτάζ πολέμου.

Και οι δημοσιογράφοι της τηλεόρασης, αμήχανοι από τις έκδηλες ενδείξεις εμπρησμών, συνέχισαν να λένε το «ξύλινο» ποιηματάκι τους. Αναλώνονταν σε ατελείωτα κλισέ και επαναλαμβανόμενες εκφράσεις για το «μικροκλίμα της φωτιάς» και «τα καλοκαίρια που άλλαξαν οριστικά» και την «κλιματική κρίση» που γίνεται «μέρος της ζωής μας».

Ατελείωτη φλυαρία μιας πρόχειρης κάλυψης του τηλεοπτικού χρόνου, με φρικτά κοινότοπα τσιτάτα, σχολιάζοντας μόνο τη γρήγορη εξάπλωση των πυρκαγιών και καθόλου τη γενεσιουργό αιτία τους! Δηλαδή αγνοούν εντελώς αυτό που συζητάει αυτές τις μέρες όλος ο απλός κόσμος: «Μη μας λέτε άλλο γιατί εξαπλώνεται η φωτιά – το εμπεδώσαμε. Φτάνει. Πείτε μας γιατί αρχίζει»!

Δηλαδή για σταθείτε λίγο ρε παιδιά. Έστω, ας υποθέσουμε ότι οι φωτιές «ξεφεύγουν» λόγω της «κλιματικής κρίσης» αν και αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση. Στο πως ανάβουν, θα μας απαντήσετε επιτέλους; Πόσο θα συνεχιστεί αυτό το γαϊτανάκι κοροϊδίας;

Η κλιματική κρίση κάνει τα δάση να… αυτοαναφλέγονται;

Η κλιματική κρίση προκαλεί δεύτερο και τρίτο μέτωπο στην ίδια περιοχή, σε συγχρονισμένα διαστήματα;

Η κλιματική κρίση ανάβει φωτιές ακόμα και νύχτα (!);

Η κλιματική κρίση ανάβει φωτιές μέσα σε άλση και περιαστικά δάση, ακόμα και σε μέρες που (κακώς) απαγορεύεται η κυκλοφορία;

Η κλιματική κρίση προκαλεί αναζωπυρώσεις δύο και τρεις μέρες αφότου έχει κατασβεστεί πλήρως μια πυρκαγιά; Που και πότε τα είδατε ξανά αυτά;

Πρώτη φορά στα χρονικά είχαμε 45 βαθμούς, ελάχιστη υγρασία και ενισχυμένους ανέμους; Φυσικά και όχι. Δηλαδή αν κοιτάξουμε τα καλοκαίρια προ εικοσαετίας, όταν είχαμε παρόμοιες συνθήκες, γιατί δεν ξεσπούσαν σε όλη τη χώρα φωτιές όπως σήμερα; Τι άλλαξε τώρα και κάθε φορά που δίνουν κόκκινο συναγερμό οι μετεωρολογικές υπηρεσίες, θεωρείται «γκαραντί» ότι θα ξεσπάσουν πυρκαγιές εκείνη τη μέρα; Συμβόλαιο με τη σπίθα έχουν; Ή πολύ απλά γνωρίζουν, ότι η χώρα έχει παραδοθεί πλήρως σε συμφέροντα και κακοποιά στοιχεία; Φέτος ειδικά, περισσότερες μέρες μας καλύπτουν σύννεφα στάχτης παρά ο καλοκαιρινός ουρανός!

Όσες πυροσβεστικές δυνάμεις και να διαθέτεις, όσα εναέρια μέσα και αν επιστρατεύεις, αφού ασχολείσαι μόνο με το αιτιατό και δεν αντιμετωπίζεις το αίτιο, την ουρά της καταστροφής θα κυνηγάς πάντα!

Αυτά συζητούν καθημερινά οι πολίτες μεταξύ τους, αλλά δε μεταφέρεται ούτε «κιχ» στα τηλεοπτικά κανάλια. Το πολύ – πολύ να ακούσεις για καμιά… καρακάξα που προκάλεσε βραχυκύκλωμα, για καμιά… οικιακή βοηθό που πέταξε τσιγάρο, για κανένα φεστιβάλ που τελικά αλλού έγινε – και αλλού ήταν η φωτιά, και για τίποτα εργάτες που έκαναν θερμές εργασίες. Δηλαδή εδώ μιλάμε για ολοκληρωτικό πόλεμο και τα κανάλια μας μιλούν για παρωνυχίδες!

Ο κόσμος αηδίασε με τον κλιματικό ψυχαναγκασμό στα δελτία. Το ποιοι κρατούν τους «αναπτήρες» θέλει να ακούσει. Πείτε την αλήθεια στον κόσμο για τις ασυντήρητες κολώνες της ΔΕΔΔΗΕ, που έχει το έργο της υπογειοποίησης καλωδίων να σέρνεται χρόνια, ενώ η ΔΕΗ αρμέγει αλύπητα τον κοσμάκη με το ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη. Αφήστε τις έρμες τις καρακάξες και πιάστε τα «κοράκια» της ενέργειας.

Ψάξτε τι γίνεται με τους λογιών – λογιών λαθραίους που δρουν σαν πράκτορες της Τουρκίας και κατακαίνε στρατηγικές περιοχές, απογυμνώνουν στρατόπεδα και σαμποτάρουν νησιά για να πλήξουν τον τουρισμό.

Πείτε επιτέλους καμιά αλήθεια για την καμόρα των «ΑΠΕτζήδων», για τις συμβάσεις για ανεμογεννήτριες που προωθούνται παρέα με πυρκαγιές, για τους δούρειους ίππους των υπουργείων που κρύβονται σε Δήμους και λειτουργούν ως «ντίλερ» καμένων εκτάσεων. Πείτε και για τα ακαθάριστα οικόπεδα των Δήμων που γίνονται φουρνέλα από πεταμένα τσιγάρα στους δρόμους, αντί να κυνηγάτε με ξεδιάντροπα πρόστιμα τους βιοπαλαιστές.

Πείτε για το σχέδιο «οικοπεδοφαγίας» που προωθεί η κυβέρνηση, για την καταστροφή «φιλέτων» για να πέσουν οι αξίες και να αγοραστούν έναντι πινακίου φακής από τα τραστ. Για την τρομοκρατία της φωτιάς που έχει στόχο να εγκαταλειφθεί η επαρχία και να οδηγηθούν σε ασφάλιστρα κατοικιών οι ελάχιστοι που θα το αντέχει η τσέπη τους.

Πείτε και για τη γενικότερη «γραμμή» που έχει δοθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να υπάρχει προβάδισμα στην καταστολή των πυρκαγιών και όχι στη ριζική αποτροπή τους και έτσι να συντηρείται στις μάζες η έντονη φοβία για την «κλιματική κρίση». Κάτι που θα χαλαρώσει τις λαϊκές άμυνες για το ξεπούλημα του νερού, τους «πράσινους» φόρους, την καθολική επιτήρηση και τα περιοριστικά μέτρα που καταφθάνουν.

Παραδεχτείτε επιτέλους, ότι η φωτιά από φυσική καταστροφή έχει εξελιχθεί σε ολέθριο εργαλείο διακυβέρνησης, σε μαφία real estate, σε διαμορφωτή ατζέντας, σε αναδιανομέα πλούτου, σε ολετήρα της επαρχίας, σε εξολοθρευτή των αγροτών, σε μεγεθυντή των πόλεων.

Όχι λοιπόν, η «κλιματική κρίση» δεν ξεκινάει πυρκαγιές. Αυτό που κάνει είναι να τις εξαργυρώνει συνεχώς…