«Η Τουρκία φαντασιώνεται αυτοκρατορικές πρακτικές με επιθετικές δράσεις, από τη Συρία μέχρι τη Λιβύη, από τη Σομαλία μέχρι την Κύπρο, από το Αιγαίο μέχρι τον Καύκασο. Πότε ζωγραφίζοντας αυθαίρετους χάρτες, πότε υπογράφοντας άκυρα μνημόνια και πότε ψηφίζοντας έωλους εσωτερικούς νόμους, για θέματα τα οποία ρυθμίζονται με διεθνείς κανόνες», τόνισε ο έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, στην αρχή της δήλωσής του, στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι στην Τριμερή Σύνοδο μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας και Αιγύπτου. «Κυρίως όμως, συνοδεύοντας όλα αυτά με απανωτές μονομερείς προκλήσεις πλαισιωμένες από μια ακραία, επιθετική -συχνά- ρητορική. Συμφωνήσαμε ότι αυτή η συμπεριφορά κατάφορα παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο και υπονομεύει την περιφερειακή ασφάλεια, για την οποία και οι τρεις χώρες εργαζόμαστε σκληρά», συνέχισε ο πρωθυπουργός. «Είναι μια συμπεριφορά η οποία συχνά, και αυτό είναι ιδιαίτερα αισθητό εδώ στην Κύπρο, προσβάλει αποφάσεις του συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αλλά και την ΕΕ. Μια συμπεριφορά, που δημιουργεί προβλήματα στη βορειοατλαντική συμμαχία και είναι μια συμπεριφορά που έρχεται απέναντι σε ρητές θέσεις σημαντικών χωρών, των ΗΠΑ, της Ρωσίας, του Αραβικού κόσμου, όλων των γειτονικών χωρών», συμπλήρωσε. Σχετικά με τη Λιβύη, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι «το παράνομο μνημόνιο της Άγκυρας με τη διοίκηση της Τρίπολης για την οριοθέτηση ανύπαρκτων κοινών θαλασσίων ζωνών, αποδεικνύεται τώρα ότι βάθυνε τελικά τη Λιβυκή κρίση. Ενώ η μεταφορά Σύρων μισθοφόρων διασπείρει τρομοκρατικούς πυρήνες στη βόρειο Αφρική, απειλώντας την ίδια την ασφάλεια της Ευρώπης και υπονομεύει τελικά την κοινή μας προσπάθεια, που είναι η εξάρθρωση της τρομοκρατίας από όπου και αν αυτή προέρχεται». «Η θέση μας σχετικά με τη Λιβύη όπως αποτυπώθηκε στη συνάντησή μας είναι σαφής: Πολική λύση μπορεί να προέλθει μόνο από τους Λίβυους δίχως την παρουσία ξένων στην επικράτειά τους», τόνισε στη συνέχεια και υπογράμμισε ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να συνεισφέρει σε μια ειρηνική επόμενη ημέρα στη Λιβύη. Στο σημείο αυτό, ο πρωθυπουργός επανέλαβε τη σταθερή και αταλάντευτη στήριξη της Ελλάδας στα δίκαια της Κύπρου. «Η τουρκική επιθετικότητα κατά της Κυπριακής δημοκρατίας, όχι μόνο συνεχίζεται με την αποστολή σκαφών εντός της ΑΟΖ της αλλά δυστυχώς κλιμακώνεται και μέσα από εμπρηστικές πρωτοβουλίες, όπως αυτή στο παραλιακό μέτωπο της περίκλειστης Αμμοχώστου. Ανοίγοντας ακόμη μια πληγή στην κατεχόμενη πλευρά του νησιού, αγνοώντας ψηφίσματα του ΟΗΕ για το θέμα και τελικά ναρκοθετώντας το δρόμο για μια δίκαιη λύση του Κυπριακού», ανέφερε. «Ύστερα από μια εντατική περίοδο προσπαθειών για την επανέναρξη διερευνητικών συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, με αποκλειστικό θέμα την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, μια πρωτοβουλία που πολλοί την ανέμεναν, δυστυχώς η Άγκυρα επέλεξε και πάλι την παραβατικότητα. Και αντί για πρόσκληση επαφών, δρομολόγησε την πρόκληση των πολεμικών σκαφών. Αντί του διαλόγου των λύσεων προτίμησε το μονόλογο των αμφισβητήσεων. Και αντί για γόνιμες συζητήσεις, προβάλει παράνομες απαιτήσεις. Δίκαιο όμως παράγουν μόνο οι δίκαιες πράξεις. Στο ίδιο διάστημα, η Αθήνα υπέγραψε και κύρωσε δύο νόμιμες συμφωνίες οριοθέτησης ζωνών με την Ιταλία και την Αίγυπτο» τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Στο σημείο αυτό, είπε ότι η Αθήνα μετατρέπει τη διπλωματία σε δικό της όπλο και ζητά τη μη πώληση στρατιωτικού υλικού στην Τουρκία. «Η σύνοδος καταδεικνύει πως η συνεργασία μας διέπεται από αλληλοσεβασμό αλλά & από στρατηγική συναντίληψη για τα οφέλη που αποφέρει. Η συνεργασία μας δε στρέφεται εναντίον κανενός», τόνισε από την πλευρά του ο κ. Αναστασιάδης. Σύμφωνα με τον κ. Αναστασιάδη, στην Τριμερή Σύνοδο εξετάστηκαν τρόποι «περαιτέρω επέκτασης των συμπράξεών μας» και επαναβεβαιώθηκε η σημασία δημιουργίας του ηλεκτρικού δικτύου Euro-Africa Interconnector. Στη συνέχεια ο κ. Αναστασιάδης χαιρέτησε την απόφαση για εγκαθίδρυση (εντός του 2020) μιας μόνιμης γραμματείας της τριμερούς μας συνεργασίας, με έδρα τη Λευκωσία. Αναφερόμενος στην Αίγυπτο, σημείωσε ότι αποτελεί παράγοντα ανακοπής των μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη, όπως αναγνωρίζει και η ΕΕ. Σχετικά με την Τουρκία είπε ότι «με μια σειρά εκνόμων ενεργειών κλιμακώνει τις εντάσεις & διευρύνει την αστάθεια. Οι 3 χώρες καταδικάζουν τις παράνομες ενέργειες στην Αμμόχωστο, καλώντας την Τουρκία να σεβαστεί τα ψηφίσματα των ΗΕ». Τέλος, δήλωσε ότι στη Σύνοδο «τονίσαμε τη σημασία του σεβασμού των θαλάσσιων ορίων με βάση το διεθνές δίκαιο και όχι την ερμηνεία κάθε χώρας». Από την πλευρά του, ο Αιγύπτιος πρόεδρος είπε ότι η συνεργασία των τριών χωρών έχει, μεταξύ άλλων, στόχο την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. «Σήμερα διεξήχθησαν εποικοδομητικές συζητήσεις, ιδιαίτερα για τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου», σημείωσε και τόνισε ότι η Αίγυπτος ουδέποτε χρησιμοποίησε το μεταναστευτικό για να εκμεταλλευτεί τους ευρωπαίους εταίρους και να αποκομίσει οικονομικά ή πολιτικά οφέλη. |
Οι φιλελεύθεροι κέρδισαν την πρόκληση που έκαναν στα άλλα κόμματα. Έδειξαν ότι ήταν αποφασισμένοι να πάνε για εκλογές, αν περνούσε η πρόταση των συντηρητικών για δημιουργία επιτροπής έρευνας για την υπόθεση WE CHARITY και ότι άλλα συμβόλαια χορηγήθηκαν εν ονόματι της πανδημίας.
Συγκεκριμένα, η πρόταση της Τετάρτης 21 Οκτωβρίου καταρρίφτηκε με 180 «όχι» και 146 «ναι».
Για την κυβέρνηση Trudeau, η πρόταση αυτή ήταν σα μομφή προς αυτήν, με αποτέλεσμα τη διεξαγωγή εκλογών.
Πράγμα που ειλικρινά κανένα κόμμα δε θα ήθελε να γίνει, προπαντός το Νεοδημοκρατικό που βρίσκεται σε άθλια οικονομική κατάσταση. Την ίδια στιγμή, οι διοργανωτές του κόμματος είναι απασχολημένοι με τις επαρχιακές εκλογές της Βρετανικής Κολομβίας, ενώ οι σύμμαχοι του στα εργατικά συνδικάτα απολαμβάνουν τα οικονομικά βοηθήματα της κυβέρνησης.
Από την πλευρά τους, οι Φιλελεύθεροι έχουν σκοπό να πάνε σε εκλογές, εφόσον παρουσιάσουν το πόρισμα της διαχείρισης της πανδημίας αλλά πριν τη κατάθεση του Επιτρόπου Ηθικής για την υπόθεση WE CHARITY.
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΥΡΟΣ
Όμως, τη Δευτέρα 26/10, καλούνται και πάλι οι βουλευτές να ψηφίσουν νέα πρόταση που έχει καταθέσει ο νεοεκλεγμένος ηγέτης των συντηρητικών, ErinO‘Toole. Αυτή τη φορά η πρόταση καλεί την επιτροπή του Υπουργείου Υγείας, όπως προβεί σε μελέτη «της κατάστασης κινδύνου που θα αντιμετωπίσουν οι Καναδοί πολίτες στο δεύτερο κύμα του COVID-19». Τα 16 σημεία της πρότασης επιβάλλουν στην κυβέρνηση να παρουσιάσει όλα τα κυβερνητικά έγγραφα, αλληλογραφία κ.λπ.… συμπεριλαμβανομένου και αυτή του γραφείου του πρωθυπουργού, της Υπηρεσίας Υγείας Καναδά και της Δημόσιας Υπηρεσίας Υγείας. Επίσης, σύμφωνα με την πρόταση, η διορία προσκόμισης εγγράφων είναι μόνο 15 ημέρες.
Άγνωστο είναι αν και αυτή την πρόταση η κυβέρνηση θα την αντιμετωπίσει ως μομφή.
Άγνωστο επίσης είναι, αν πάλι ο ηγέτης του Νεοδημοκρατικού κόμματος Jagmeet Singh,υποστηρίξει την ψήφο της κυβέρνησης των φιλελευθέρων.
Τέλος, στις 10 σφυγμομετρήσεις των τελευταίων 30 ημερών, ως μέσον όρο, οι φιλελεύθεροι έχουν το 36,4% προτίμησης με πιθανότητα 47% κυβέρνηση πλειοψηφίας, οι συντηρητικοί 30,5% με πιθανότητα 8% κυβέρνηση πλειοψηφίας, το NDP 17,9%, το BLOC 6,9%, ενώ 5,8% έχουν οι GREEN και 2,4% τα υπόλοιπα κόμματα.
Με Ε.Ε. και ΝΑΤΟ να σφυρίζουν αδιάφορα μπροστά στη διαρκώς κλιμακούμενη προκλητικότητα της Τουρκίας, η ελληνική κυβέρνηση ή θα εμπλακεί ή θα γονατίσει…
Σε μία σχετικά πρόσφατη κινηματογραφική περιπέτεια, ο Κέβιν Κόστνερ υποδυόμενος έναν ετοιμοθάνατο πράκτορα της CIA, έχει περιθώριο 72 ωρών να δολοφονήσει έναν αρχιτρομοκράτη. Στο… βαριετέ, πάλι, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι εταίροι της Ελλάδας είναι λιγότερο ευφάνταστοι και περισσότερο γαλαντόμοι: έδωσαν την Πέμπτη 15/10 άλλη μία διορία στο «σουλτάνο» Ερντογάν, αυτή τη φορά 6 ημερών, να νεκραναστήσει τις ελπίδες του ελληνοτουρκικού διαλόγου, τον οποίο «δολοφονεί» κατά συρροή…
Γράφει ο Νίκος Τσαγκατάκης
Τι λέει, λοιπόν, το νέο «σενάριο»; Σύμφωνα με τους επικεφαλής της γαλλικής και της γερμανικής διπλωματίας, η Τουρκία κρατάει στα χέρια της ένα τελεσίγραφο στο οποίο της δίνεται ένα περιθώριο μέχρι την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου – δηλαδή, μέχρι την ημέρα που λήγει η παράνομη NAVTEX που «εγκλωβίζει» το Καστελόριζο – να σταματήσει τις προκλητικές ενέργειες στην ανατολική Μεσόγειο. Και μετά, τι; «Πρέπει να περιμένουμε για να δούμε αν υπάρξει πρόοδος και μετά θα δούμε ποια στάση θα πρέπει να υιοθετηθεί από την Ε.Ε.», ήταν η απάντηση που δόθηκε την Πέμπτη 15/10 διά στόματος του Γερμανού ΥΠ.ΕΞ., Χάικο Μάας. Όπερ μεθερμηνευόμενο, να περιμένει η Αθήνα (σ.σ. και η Λευκωσία που συχνά την «ξεχνάμε»), αν ο Τούρκος Μανωλιός θα βάλει τη στολή παραλλαγής αλλιώς…
ΣΕ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΘΕΣΗ ΑΠΟ Ο,ΤΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Εξετάζοντας τα ρεαλιστικά δεδομένα και όχι αναμένοντας το σουρεαλιστικό ενδεχόμενο μίας βιώσιμης αποκλιμάκωσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μία κατάσταση πολύ πιο αναβαθμισμένης ποιοτικά τουρκικής επιθετικότητας, από αυτήν που αντιμετώπιζε το καλοκαίρι. Δε χρειάζεται άλλη απόδειξη, παρά μόνο αυτή που αποτυπώθηκε ανάγλυφα σε ένα εξαιρετικό γράφημα της «Καθημερινής» πριν από λίγες ημέρες: στο δεύτερο δεκαήμερο του Αυγούστου το «Ορούτς Ρέις» ξεκίνησε την προκλητική «κρουαζιέρα» του σε απόσταση περίπου 110 ναυτικών μιλίων από το Καστελόριζο. Έκτοτε, με κάθε νέα navtex που έβγαζε η Άγκυρα, το ερευνητικό σκάφος με την ημισέληνο όλο και πλησίαζε το ελληνικό ακριτικό νησί, φτάνοντας στο σημείο το «Ορούτς Ρέις» να πλέει πια σε μία δεσμευμένη από την Τουρκία θαλάσσια περιοχή, που το βόρειο άκρο της απέχει πλέον 6,5 ν.μ. από το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Μεγίστη, Στρογγύλη, Ρω).
ΚΑΡΟΤΟ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ, ΓΚΑΦΕΣ ΕΜΕΙΣ… Από όποια οπτική κι αν ιδωθεί η κρίση στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, δεν αλλοιώνει την ουσία ότι η τουρκική προκλητικότητα δεν ορρωδεί προ ουδενός. Και τελικά λίγη –πρακτική– σημασία έχει η στάση που θα κρατήσουν οι εταίροι και σύμμαχοι της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Αντιθέτως, έχει μεγαλύτερη αξία να παρθεί η απόφαση και να σταλεί το σχετικό μήνυμα, ότι η χώρα μας δε μπορεί να συνεχίσει να φοράει την ποδιά του καλού και υπάκουου μαθητή που υπομένει το μπούλινγκ του νταή της γειτονιάς. Πολλώ δε μάλλον, δε μπορεί η ελληνική διπλωματία να βαφτίζει το ψάρι κρέας και να περιμένει ότι με αλλοπρόσαλλες πολιτικές επιλογές θα «ημερέψει», εκτός από την Τουρκία, και τις εσωτερικές αντιδράσεις που αναμφίβολα γεννά η στρατηγική της αναμονής και του κατευνασμού. Και τέτοιες επιλογές είναι υπαρκτές, όσο κι αν από το Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για το αντίθετο. Θυμίζετε ότι, με το που ξεκίνησε η ελληνοτουρκική κρίση τον Αύγουστο, υπήρξε ένα αλαλούμ δηλώσεων για το αν το «Ορούτς Ρέις» έκανε ή δεν έκανε έρευνες. Είχε ακουστεί μέχρι και ο (κωμικός) εφησυχασμός, ότι το τουρκικό ερευνητικό σκάφος πόντισε μεν τα καλώδιά του στην ελληνική υφαλοκρηπίδα αλλά γεωλογικά στοιχεία δεν κατάφερε να συλλέξει, διότι οι μηχανές των πολεμικών πλοίων που είχαν συνωστιστεί στην περιοχή έκαναν πολύ θόρυβο!!! Η συνέχεια είναι γνωστή: ο μέχρι εκείνη τη στιγμή σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Κυριάκου Μητσοτάκη, αντιναύαρχος ε.α., Αλέξανδρος Διακόπουλος, δήλωσε σε τηλεοπτική εμφάνισή του ότι «δεν υπάρχει ολίγον έγκυος» και ότι το «Ορούτς Ρέις», «έχει κάνει έρευνες, για να μην κοροϊδευόμαστε». Αποτέλεσμα όλων αυτών των παλινωδιών, ήταν να χάσει ο αντιναύαρχος τη θέση του συμβούλου και μόλις πριν από λίγα 24ωρα να προαχθεί ως αντικαταστάτης του, ο μέχρι πρότινος αναπληρωτής σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνος Ντόκος. Σε όσους έχουν ασθενή μνήμη, θυμίζετε ότι πρόκειται για το διδάκτορα Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών, που το Φεβρουάριο του 2020 παραχώρησε συνέντευξη στην κυπριακή εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος», μιλώντας υποθετικά μεν, ξεκάθαρα δε, για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. «Εφόσον ανακαλυφθούν σημαντικά κοιτάσματα στο Αιγαίο ή (το πιο πιθανόν) στην Ανατολική Μεσόγειο, εφόσον το κοίτασμα εκτείνεται στις θαλάσσιες ζώνες και των δύο χωρών (περίπτωση Κατάρ-Ιράν), εφόσον η ποσότητα, η τιμή και οι τάσεις απομάκρυνσης από τα ορυκτά καύσιμα, επιτρέψουν την εμπορική εκμετάλλευση του κοιτάσματος και, τέλος, εφόσον η Ελλάδα αποφασίσει ότι αυτό τη συμφέρει, τότε θα μπορούσε να διαπραγματευθεί μια συμφωνία συνεκμετάλλευσης με ποσοστά που θα καθοριστούν σύμφωνα με τα συμφωνημένα θαλάσσια σύνορα», ήταν η ακριβής διατύπωσή του.
ΤΟ (ΨΕΥΤΟ) ΔΙΛΗΜΜΑ Ευχής έργον θα ήταν ο κατάλογος με τις ανορθογραφίες που θολώνουν το εθνικό μήνυμα να περιοριζόταν στα παραπάνω. Δυστυχώς όμως υπήρξε και συνέχεια: 1] Η παντελώς λανθασμένη –εκ του αποτελέσματος– εκτίμηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, μετά το πέρας της προηγούμενης Συνόδου Κορυφής ότι «οι κυρώσεις (σ.σ. κατά της Τουρκίας) δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά η απειλή της κύρωσης είναι αυτή η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή συμπεριφοράς». 2] Η… επιτελικών διαστάσεων διπλωματική γκάφα του υπουργού Επικρατείας, Γιώργου Γεραπετρίτη, ο οποίος ερωτώμενος για τις «κόκκινες γραμμές» της Ελλάδας τις προσδιόρισε στα όρια των εθνικών χωρικών υδάτων, δηλαδή στα 6 ναυτικά μίλια, ρίχνοντας έτσι νερό (προφανώς άθελά του αλλά όχι συγχωρητέα) στο μύλο των γερακιών της Άγκυρας, ότι έξω από τα 6 μίλια μπορούν να κάνουν ό,τι τους «καπνίσει». Το θέμα, όμως, είναι να μη λένε ό,τι τους καπνίσει και στην κυβέρνηση. Διότι έτσι φέρνουν πιο κοντά αυτό που θέλουν να αποφύγουν, δηλαδή τη στρατιωτική αναμέτρηση. Εν κατακλείδι, ας καταλάβουν οι όψιμοι πασιφιστές, απ’ όπου κι αν προέρχονται, ότι το πραγματικό δίλημμα στις σχέσεις μας με την Τουρκία δεν είναι το «διπλωματία ή πόλεμος», αλλά το αν θα αμυνθούμε αποτελεσματικά ή θα το βάλουμε στα πόδια, μπροστά στην ευθεία προσβολή των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων μας. Το παραπάνω συμπέρασμα δυστυχώς, μας φέρνει στη μνήμη τη ρήση του πάλαι ποτέ μεγαλοσχήμονος πολιτικού Πάνου Καμμένου, που ειρωνευόμενος τη Ν.Δ. εκστόμισε την απρεπή φράση «στα τέσσερα». Μήπως ο τίτλος που ταιριάζει στα διαδραματιζόμενα είναι: «Πόλεμος ή στα τέσσερα;». Μεγάλο το δίλημμα, όχι μόνο για τον Κυριάκο, αλλά για όλους μας…
Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου στις 18 Οκτωβρίου του 1981, ανέτρεψε τη μονοκρατορία της συντηρητικής παράταξης, που με μικρά διαλείμματα κυβέρνησε τη χώρα για δεκαετίες, από το 1934. Και μόνο αυτό το γεγονός, αποτελεί μέγα δημοκρατικό επίτευγμα. Στην οκταετία 1981-88 συντελέστηκε μια ριζική αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των λιγότερο προνομιούχων τάξεων.
Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου στις 18 Οκτωβρίου του 1981, ανέτρεψε τη μονοκρατορία της συντηρητικής παράταξης, που με μικρά διαλείμματα κυβέρνησε τη χώρα για δεκαετίες, από το 1934. Και μόνο αυτό το γεγονός, αποτελεί μέγα δημοκρατικό επίτευγμα. Στην οκταετία 1981-88 συντελέστηκε μια ριζική αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των λιγότερο προνομιούχων τάξεων.
Γράφει ο Κωστής Κατσανέβας*
Κατευθυνόμενοι ή παραπλανημένοι κονδυλοφόροι υποστηρίζουν επίμονα ότι, τα δημόσια ελλείμματα απογειώθηκαν σ΄ αυτήν την οκταετία. Πρόκειται για τεράστιο ψέμα. Όπως έχουμε και παλαιότερα παρουσιάσει στις φιλόξενες στήλες του SLpress, σύμφωνα με το IMFWorldEconomicOutlookDatabase 2019και παρόμοια στοιχεία της Eurostat, στην πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου (18/10/1981 – 23/11/1989), το χρέος αυξήθηκε συνολικά κατά 33,14%, με μέση ετήσια αύξηση κατά 4,14%.
Στη δεύτερη περίοδο της διακυβέρνησής του (13/10/1993 – 22/01/1996), αυξήθηκε συνολικά κατά 1,05%, με μέση ετήσια αύξηση κατά 0,34%. Αντίθετα, στην περίοδο 1989 – 1993 όπου κυριάρχησε η ΝΔ, σε λιγότερο δηλαδή, από τέσσερα χρόνια, το χρέος αυξήθηκε κατά 40,47% με ετήσιο μέσο όρο κατά 9,04%, εκτινάσσοντάς το στο 100,2% του ΑΕΠ.
Στην περίοδο μετά την κρίση του 2008 και μέχρι σήμερα, η αντίστοιχη αύξηση ήταν 49,89% και ετήσιο μέσο όρο 5%. Κοντολογίς, σε έντεκα χρόνια συνολικής διακυβέρνησης της χώρας από τον Ανδρέα Παπανδρέου, το χρέος αυξήθηκε κατά 33% και ετησίως +3,1%, έναντι πολύ υψηλότερης μέσης ετήσιας αύξησής του, σε άλλες περιόδους μέσα και έξω από την ευρωζώνη.
Αλλά ας δούμε και μια ιδιαίτερη έγκυρη και αδιαφιλονίκητη ανατροπή του μύθου για τις ευθύνες της περιόδου 1981-1988, από το αποκαλυπτικό σύγγραμμα του «πρύτανη» των οικονομικών αναλυτών και κάθε άλλο παρά φίλο-Ανδρεϊκού, Νίκου Νικολάου και είναι το «Πρόσωπα της Οικονομίας, Εκδόσεις Λιβάνη, 2008», το οποίο συνέγραψε ύστερα από ενδελεχή σχετική έρευνα.
Αντιγράφω σχετικά εκτεταμένα αλλά σημαντικά αποσπάσματα από τις σελίδες 121-125, χωρίς δική μου παρέμβαση:
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ
«…Ο Ανδρέας, τις τελευταίες ημέρες του Δεκεμβρίου του ’81, έβαλε τον υπουργό Εργασίας κ. Απόστολο Κακλαμάνη να εξαγγείλει από τηλεοράσεως, αυξήσεις στους κατώτερους μισθούς και ημερομίσθια μέχρι 60% και διπλασιασμό των κατώτατων συντάξεων του ΙΚΑ, του Δημοσίου, του ΟΓΑ, ΤΕΒΕ κ.λπ. Επρόκειτο για έναν κοινωνικό σεισμό που δεν είχε το προηγούμενό του στην ιστορία της χώρας, καθώς ο Ανδρέας πραγματοποίησε με τα μέτρα αυτά μια βίαιη ανακατανομή εισοδήματος, υπέρ των μη προνομιούχων της χώρας.
Εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες, αγρότες κ.λπ. έφαγαν για πρώτη φορά «γλυκό ψωμί» στη σκληρή ζωή τους. Να γιατί, λοιπόν, η πρόσφατη μεγάλη έρευνα της κοινής γνώμης για τη μεταπολιτευτική περίοδο 1974-2007 που για λογαριασμό της «Καθημερινής» διεξήγαγε η εταιρεία PublicIssue, ανέδειξε τον Ανδρέα Παπανδρέου και την πρώτη του θητεία (’81-’85) ως την καλύτερη για τη χώρα! («Καθημερινή» 12.12.2007).
Οι μεγάλες μισθολογικές αναπροσαρμογές της τάξεως του 60% αφορούσαν τα απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα των κατώτατων μισθών – ημερομισθίων, με τα οποία αμείβονταν το 10-15% του 1,5 εκατομμυρίου των εργατοϋπαλλήλων της χώρας. Επρόκειτο για μεροκάματα 400-500 δρχ. και για μισθούς 12.000 δρχ. το μήνα. Τα μέτρα αυτά τα επεξεργάσθηκαν κρυφά από το οικονομικό επιτελείο, ο Απόστολος Κακλαμάνης, υπουργός Εργασίας και ο τότε γαμπρός τού Ανδρέα και διοικητής του ΟΑΕΔ Θόδωρος Κατσανέβας, υπό την καθημερινή εποπτεία βέβαια του Ανδρέα.
Εκτός από τις μεγάλες αυξήσεις, ελήφθησαν και τα εξής φιλεργατικά μέτρα: -Η πενθήμερη εργασία την εβδομάδα. -Η εργάσιμη εβδομάδα των 40 ωρών. -Η ετήσια άδεια των 4 εβδομάδων. -Θεσπίστηκαν φορολογικές ελαφρύνσεις για τους μισθωτούς και αυξήθηκαν τα οικογενειακά επιδόματα κατά 100%. -Μπήκε φραγμός στις ομαδικές απολύσεις. -Θεσμοθετήθηκε η 135 Διεθνής Σύμβαση Εργασίας και καθιερώθηκαν οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας εργασίας».
ΣΩΣΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
«Παρ’ ότι και εγώ τότε σαν οικονομικός συντάκτης της «Καθημερινής» καταστροφολόγησα αρκετά, τώρα, ύστερα από τόσα χρόνια, ανασκοπώντας χωρίς φανατισμό τις τότε εξελίξεις, πρέπει να παραδεχθώ ότι η πολιτική του Ανδρέα ήταν σωστή… Το ότι τότε δεν έγινε ανατροπή της οικονομικής ισορροπίας, προκύπτει σαφώς από τις μακροοικονομικές σειρές που έχει επεξεργαστεί για την ελληνική οικονομία η Eurostat.
Σύμφωνα με την οποία, ο μέσος όρος των πραγματικών αυξήσεων σε μισθούς και ημερομίσθια που ήταν 6,9% κατ’ έτος στη δεκαετία 1961-1970 και 3,9% στη δεκαετία 1971-1980, μειώθηκε κατά 1,5% το 1981 και αυξήθηκε κατά 5,3% το 1982. Αυτή ήταν όλη και όλη η δήθεν τερατώδης αύξηση του κόστους, για την οποία διαμαρτύρονταν οικονομολόγοι επιτελείς του Ανδρέα και οι επιχειρηματίες.
Και αυτό συνέβη, γιατί οι μεγάλες αυξήσεις που δόθηκαν στα κατώτατα όρια δεν επεκτάθηκαν στις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις… Ένα άλλο επιχείρημα κατά των αυξήσεων που και αυτό είναι έωλο, είναι ότι εξαιτίας αυτών, καταχρεώθηκε δήθεν η χώρα και αυξήθηκε το δημόσιο χρέος.
Το ΠΑΣΟΚ όντως πήρε το δημόσιο χρέος στο 29,7% του ΑΕΠ το 1981 και το ανέβασε στο 72% το 1989, ο υπέρ-διπλασιασμός όμως αυτός δεν οφείλεται στις αυξήσεις που πήραν οι 150.000 χαμηλόμισθοι, οι οποίες άλλωστε απορροφήθηκαν από τις τιμές των προϊόντων, αλλά στις αθρόες προσλήψεις στο δημόσιο τομέα και τις σπατάλες στις ΔΕΚΟ.
Άλλωστε, όταν στη διετία 86-87 ήλθε η λιτότητα του σταθεροποιητικού προγράμματος του Σημίτη (μείωση της μέσης πραγματικής αμοιβής των μισθωτών 8,5% το 1986 και 5,1% το 1987), οι αυξήσεις που είχαν πάρει οι χαμηλόμισθοι λειτούργησαν σαν ανάχωμα προστασίας, για να μην επιστρέψουν στη μιζέρια του κοινωνικού περιθωρίου…».
ΘΕΤΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ
Η περίοδος της οκταετίας 1981-88, έχει κριθεί ως θετική στην ιστορική μνήμη του ελληνικού λαού, όπως δείχνουν οι σχετικές δημοσκοπήσεις, παρ’ όλη τη συστηματική κατεδάφισή της από την πλειοψηφία των ΜΜΕ. Βέβαια, έγιναν αρκετά λάθη. Η «έκρηξη» της δημοκρατίας απασφάλισε συνδικαλιστικές υπερβολές.
Προνομιακές συντάξεις σε μικρές ηλικίες υγιών ατόμων, επιχειρηματικές και αγροτικές επιδοτήσεις χωρίς έλεγχο, καταστάσεις ατιμωρησίας στο δημόσιο ήταν και είναι κατακριτέες. Όμως, το τελικό ισοζύγιο είναι αναμφίβολα θετικό για τη χώρα και πολύ θετικό για τις λιγότερο προνομιούχες τάξεις.
Στην εποχή αυτή, υπήρχε πίστη και όραμα για το χτίσιμο μιας καλύτερης Ελλάδας και οραματική εντιμότητα στις δράσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτικών στελεχών, σε αντίθεση με ότι έγινε αργότερα. Ήταν η εποχή όπου η Ελλάδα ακολούθησε μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική προς όφελος της χώρας.
Καθιερώθηκε το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας – Κύπρου και ακυρώθηκε η επιθετικότητα της Τουρκίας, με αμυντική θωράκιση και συμμαχίες, σε υψηλό αλλά και σε περιφερειακό επίπεδο και ειδικότερα με τη Συρία και τη Βουλγαρία. Καταργήθηκε το αστυνομικό κράτος, τα ΤΕΑ, οι φάκελοι και τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Απαγορεύθηκαν με νόμο τα βασανιστήρια και κατοχυρώθηκαν τα ατομικά, συλλογικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα.
Προωθήθηκε η εθνική συμφιλίωση, καταργήθηκαν οι γιορτές του μίσους, αναγνωρίσθηκε η Εθνική Αντίσταση, επαναπατρίστηκαν οι πολιτικοί πρόσφυγες, συνταξιοδοτήθηκαν οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Θεσμοθετήθηκε η ψήφος στα 18 και η ψήφος για τους μετανάστες και τους ναυτικούς. Εκσυγχρονίστηκε το οικογενειακό δίκαιο, καταργήθηκε ο θεσμός της προίκας. Καθιερώθηκε ο πολιτικός γάμος, αυξήθηκε η άδεια μητρότητας από 12 σε 14 εβδομάδες, θεσπίστηκε η Διεθνής Σύμβαση 103 για την προστασία της μητρότητας κ.λπ.
ΕΣΥ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Στην οκταετία αυτή δημιουργήθηκε το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) και θεσπίστηκε ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας. Κατασκευάστηκαν πολλά νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας, θεραπευτήρια χρόνιων και ψυχικών παθήσεων κ.λπ. Ιδρύθηκε ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκου (ΕΟΦ) και λήφθηκαν μέτρα για την εξυγίανση του φαρμακευτικού κυκλώματος με την καθιέρωση για πρώτη φορά τότε, της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης (με το υδατογραφημένο κουπόνι στις συσκευασίες των φαρμάκων) από το ΙΚΑ, που επεκτάθηκε σε όλη την Ελλάδα.
Καθιερώθηκε η επικουρική σύνταξη για όλους τους εργαζόμενους, η χορήγηση της σύνταξης γινόταν μέσα σε 1-2 μήνες το αργότερο. Επεκτάθηκε η παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης από το ΙΚΑ και σε ασφαλισμένους άλλων ταμείων, ΤΕΒΕ, ΤΣΑ, κ.λπ. Συνταξιοδοτήθηκαν οι ανασφάλιστοι υπερήλικες, θεσμοθετήθηκε η διαδοχική ασφάλιση, αναγνωρίσθηκε η στρατιωτική θητεία ως συντάξιμος χρόνος και δημιουργήθηκαν τα ΚΑΠΗ.
Θεσπίστηκε η υποχρεωτική πρόσληψη ΑΜΕΑ στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Διευρύνθηκαν και αυξήθηκαν οι αναπηρικές παροχές και τα επιδόματα. Καθιερώθηκαν εκτεταμένα προγράμματα απασχόλησης και εκπαίδευσης αναπήρων, περιθωριακών ομάδων κλπ. Καθιερώθηκε η δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους αγρότες, αυξήθηκε σημαντικά η σύνταξή τους. Θεσπίστηκε η αυτοτελής σύνταξη, το επίδομα εγκυμοσύνης και τοκετού για την αγρότισσα.
Καθιερώθηκε η γονική άδεια και για τους δύο γονείς, χορηγήθηκαν για πρώτη φορά οικογενειακά επιδόματα σε ανύπαντρες μητέρες, σε γυναίκες στρατιωτών ή φυλακισμένων, σε ορφανά παιδιά, σε οικογένειες παλιννοστούντων ομογενών. Θεσπίστηκε η άδεια των 4 εβδομάδων, η εργάσιμη εβδομάδα των πέντε ημερών και των 40 ωρών, αυξήθηκαν κατακόρυφα τα οικογενειακά επιδόματα, η άδεια μητρότητας και η γονική άδεια.
Καθιερώθηκαν προγράμματα κοινωνικού τουρισμού, αυξήθηκαν τα στεγαστικά δάνεια και διευρύνθηκε το έργο του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας. Θεσπίστηκαν αναπτυξιακοί νόμοι με τους οποίους ενισχύθηκαν οι παραγωγικές επενδύσεις και η καταναλωτική στροφή στα ελληνικά προϊόντα. Καταπολεμήθηκε η ανεργία με πολλαπλά μέτρα, καθιερώθηκαν για πρώτη φορά προγράμματα επιδοτούμενης απασχόλησης, ιδρύθηκαν πολλά γραφεία εργασίας του ΟΑΕΔ, αναβαθμίστηκε εκ βάθρων η επαγγελματική εκπαίδευση και ο επαγγελματικός προσανατολισμός.
ΕΠΟΧΗ «ΑΛΛΑΓΗΣ»
Όπως πολλοί αγαπούν ένα τραγούδι αλλά συχνά δε θυμούνται το δημιουργό τους, έτσι συμβαίνει και με τα επιτεύγματα αυτά και πολλά περισσότερα στην περίοδο της οκταετίας. Της εποχής της «Αλλαγής», που είχε ως κεντρικό της στόχο την αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των λιγότερο προνομιούχων, την εξύψωση της κοινωνικής δικαιοσύνης, των δημοκρατικών διαδικασιών και της εθνικής ανεξαρτησίας.
Η συστηματική επιχείρηση απαξίωσής της γίνεται από τους έχοντες και κατέχοντες, γιατί αυτοί είναι οι χαμένοι εκείνης της περιόδου. Δε θέλουν να επαναληφθεί κάτι αντίστοιχο, γι αυτό και καταστροφολογούν με ψέματα για τα δήθεν χρέη που μας φόρτωσε η διακυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, τα οποία διαψεύδονται από τα επίσημα στοιχεία. Οι μεσαίες και μικρομεσαίες τάξεις, οι λιγότερο προνομιούχοι, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού και η χώρα, ήταν οι κερδισμένοι. Και αυτό δύσκολα μπορεί να παραγνωριστεί.
*Ο Κωστής Κατσανέβας έχει μεταπτυχιακό δίπλωμα MSc στη συμπεριφορική οικονομική από το CityUniversity του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και πτυχίο (Β.Α.) από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο (Καναδάς). Είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και υπεύθυνος ερευνών σε μεγάλη εταιρεία του τραπεζοασφαλιστικού κλάδου.
Παρά τις δημοσκοπήσεις που δίνουν στον Μπάιντεν διψήφια (!) διαφορά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει πιθανότητες να κερδίσει. Για να το κάνει χρειάζεται να καταφέρει να πείσει τους Αμερικανούς ότι ο κορωνοϊός δεν υπάρχει πια. Εγκληματικό, αλλά χρειάζεται να πείσει μόνο μερικούς. Οι αριθμοί δεν είναι εντελώς εναντίον του…
Τρεις εβδομάδες. Ούτε καν τόσες. Όταν δημοσιεύτηκαν την Τρίτη 13/10 οι τελευταίες δημοσκοπήσεις υπέρ του Τζο Μπάιντεν απέμεναν ως τις κάλπες της 3ης Νοεμβρίου 504 ώρες, οι οποίες όλο και λιγόστευαν. Μαζί τους λιγοστεύει και ο πολιτικός χρόνος του Ντόναλντ Τραμπ να γυρίσει το παιχνίδι στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Κι όμως, παρότι ο υποψήφιος των Δημοκρατικών βρέθηκε να απολαμβάνει μια διψήφια διαφορά –ο μέσος όρος όλων των εθνικών δημοσκοπήσεων έφθασε στο 10,4% (52,3% έναντι 41,9%)– ο πρόεδρος των ΗΠΑ δικαιούταν να λέει ότι έχει ελπίδες για επανεκλογή.
Κατ’ αρχάς τα βασικά. Τα παναμερικανικά ποσοστά δεν έχουν σημασία. Ή μάλλον έχουν, αλλά όχι τόση όση πιστεύουμε εμείς οι Ευρωπαίοι που έχουμε συνηθίσει σε άλλα, αναλογικότερα εκλογικά συστήματα. Στις ΗΠΑ, για να εκλεγείς πρόεδρος πρέπει να βρεις 270 εκλέκτορες, τους οποίους δίνει ανάλογα με τον πληθυσμό της η κάθε πολιτεία σε αυτόν που λαμβάνει τοπικά το μεγαλύτερο ποσοστό (εξαίρεση οι περιφέρειες της Νεμπράσκα, που όμως είναι αμελητέες και δεν κρίνουν κάτι – παραδοσιακά άλλωστε ψηφίζουν Ρεπουμπλικάνους).
Το 2016 η Χίλαρι Κλίντον πήρε συνολικά σχεδόν 3 εκατ. ψήφους περισσότερες (62.984.828 Αμερικανοί ψήφισαν τον Τραμπ και 65.853.514 την Κλίντον), όμως ήταν ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος που πήγε στο Λευκό Οίκο με τη χαρακτηριστική μάλιστα άνεση που του παρείχαν οι 304 εκλέκτορες. Τι συνέβη; Ο Τραμπ κέρδισε εκείνες τις συγκεκριμένες πολιτείες που έπρεπε για να εκλεγεί πρόεδρος. Το ίδιο πρέπει να κάνει και τώρα, όπως πρέπει να κάνει και ο Μπάιντεν, ασχέτως αν οι δημοσκόποι πιθανολογούν ακόμα και Δημοκρατικό landlside.
Ένας από τους αναλυτές που πρέπει κανείς να παρακολουθεί στις αμερικανικές εκλογές είναι ο Νέιτ Σίλβερ. Ένας 40άρης νερντ της στατιστικολογίας που ειδικεύεται στο μπέιζμπολ και στις εκλογές. Έγινε διάσημος το 2008, όταν προέβλεψε το αποτέλεσμα στις 49 από τις 50 πολιτείες (εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα) και γιγάντωσε τη φήμη του τέσσερα χρόνια αργότερα (επανεκλογή Ομπάμα) όταν προέβλεψε σωστά το αποτέλεσμα και στις 50 πολιτείες, καθώς και στην Περιφέρεια της Κολούμπια. Ο τρόπος του είναι ένα μείγμα γκάλοπ και δημογραφικών στοιχείων. Τον κατηγορούν ότι το 2016 απέτυχε να διαβλέψει το κύμα που έφερε τον Τραμπ στην εξουσία, όμως και πάλι, το γεγονός ότι έδινε τότε στον υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων 30% πιθανότητες να κερδίσει τις εκλογές, ήταν καλύτερο ποσοστό από κάθε άλλου εκλογολόγου αναλυτή στις ΗΠΑ.
Τώρα, ο Νέιτ Σίλβερ δίνει στον Ντόναλντ Τραμπ 13% πιθανότητες να επανεκλεγεί. Ο Μπάιντεν έχει 86% πιθανότητες να κερδίσει, ενώ 1% είναι μια ελάχιστα πιθανή εκδοχή, όπου ο κάθε υποψήφιος παίρνει 269 εκλέκτορες – τότε τον πρόεδρο αποφασίζει η Βουλή των Αντιπροσώπων. Σε πρώτη ανάγνωση οι 13 στις 100 πιθανότητες του Τραμπ να κερδίσει είναι λίγες. Αλλά παραμένουν πιθανότητες. Υπάρχουν τρεις εβδομάδες ως τις κάλπες και –είπαμε– σημασία έχει τι θα συμβεί σε συγκεκριμένες, όχι πολλές, πολιτείες.
Το ποιες είναι οι καθοριστικές πολιτείες δε χρειάζεται ιδιαίτερη γνώση αμερικανικής ιστορίας για να το ξέρεις, θα σου το υποδείξουν κάθε φορά οι ίδιοι υποψήφιοι, με το πού θα ρίξουν το βάρος της εκστρατείας τους, ιδίως τις τελευταίες ημέρες πριν τις κάλπες. Ο Μπάιντεν δε θα σπαταλήσει χρόνο και χρήμα στην Καλιφόρνια, την έχει εξασφαλισμένη – ούτε και ο Τραμπ θα το κάνει, την έχει σίγουρα χαμένη. Αντιστρόφως, ο Τραμπ δεν έχει κανένα λόγο να διαφημιστεί στην Οκλαχόμα, την έχει στο τσεπάκι του – ενώ ο Μπάιντεν ακόμα και στο μοναδικό σενάριο που θριαμβεύει με 493 εκλέκτορες, τη συγκεκριμένη πολιτεία δεν την κερδίζει. Τοπικοί παράγοντες των δύο κομμάτων, μπορεί να συνεχίσουν να κινητοποιούνται υπέρ του ενός ή του άλλου υποψηφίου για τους δικούς τους λόγους – ο Μπέτο Ο’ Ρουρκ έχει φαγωθεί να φέρει καλό ποσοστό στον Μπάιντεν στο Τέξας, όπου τα ποσοστά του πρώην αντιπροέδρου δεν είναι και άσχημα, αλλά βασικά οι δύο αντίπαλοι κυνηγούν εφέτος κυρίως έξι συγκεκριμένες πολιτείες: Ουισκόνσιν, Πενσυλβάνια, Φλόριντα, Μίσιγκαν, Βόρεια Καρολίνα, Αριζόνα.
Πρόσφατα, χάρη στη σχετικά καλή του εμφάνιση στο επεισοδιακό ντιμπέιτ που έγινε στο Κλίβελαντ, ο Μπάιντεν αποφάσισε να δοκιμάσει να διεκδικήσει και το Οχάιο και έχει ελπίδες να το φέρει ξανά στους Δημοκρατικούς, ενώ ο Τραμπ κυνηγά τη Μινεσότα (τελευταία εμφάνισή του πριν νοσήσει), αλλά είναι σαφές πως το παιχνίδι θα κριθεί στις έξι πολιτείες που είπαμε προηγουμένως. Αυτές οι έξι πολιτείες δίνουν συνολικά 111 εκλέκτορες.
Την Τρίτη 13/10 λοιπόν μια μεγάλη δημοσκόπηση του Reuters/Ipsos έδωσε στον Μπάιντεν ένα γενναίο προβάδισμα στο Ουισκόνσιν και στην Πενσυλβάνια και χαιρετίστηκε από πολλούς ως πρόκριμα νίκης. Δεν είναι απαραίτητα λάθος ο ενθουσιασμός. Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών αύξησε τη διαφορά του, στο 7%, από τον Τραμπ σε δύο πολιτείες που δίνουν συνολικά 30 εκλέκτορες και τις οποίες είχε κερδίσει ο νυν πρόεδρος το 2016. Αν μάλιστα ο Μπάιντεν κερδίσει αυτές τις δύο συγκεκριμένες πολιτείες, μαζί με το Μίσιγκαν όπου με βάση δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας της προηγούμενης εβδομάδας προηγείται με 8%, τότε έχει εξασφαλίσει την προεδρία.
Τότε, πόθεν προκύπτουν οι 13% πιθανότητες του Τραμπ να επανεκλεγεί, που δίνει ο «γκουρού» Νέιτ Σίλβερ; Η πιθανότητα του Τραμπ να κερδίσει τελικά, κρύβεται σε αυτό που κάνει εδώ και λίγα 24ωρα, αφότου αυτοανακηρύχθηκε άτρωτος από τον κορωνοϊό. Για τον Τραμπ ο κορωνοϊός δεν υπάρχει – «θέλω να σας φιλήσω ρουφηχτά όλους, και γυναίκες και άνδρες», φώναζε στην προεκλογική του ομιλία στο Σάνφορντ της Φλόριντα και αυτό υπό τους ήχους τραγουδιών των Village People, ίσως να ακούστηκε κάπως, αλλά υποδηλώνει κάτι άλλο: αν δεν υπάρχει ο κορωνοϊός για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, δεν υπάρχει ούτε και για τις ΗΠΑ. Οι παραλληρούντες οπαδοί του που δε φορούσαν μάσκες το «επιβεβαίωσαν».
Αυτό θα είναι το προεδρικό αφήγημα των επόμενων εβδομάδων. Επικίνδυνο; Ασφαλώς. Είτε το θέλει ο Τραμπ είτε όχι, ο κορωνοϊός υπάρχει, έχει σκοτώσει 215.000 ανθρώπους στις ΗΠΑ και συνεχίζει να σκοτώνει εκατοντάδες κάθε μέρα. Αλλά για τον Τραμπ δε θα υπάρχει. Και αυτήν του τη στρεβλή βεβαιότητα, θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να μεταλαμπαδεύσει στους Αμερικανούς ψηφοφόρους. Ο λόγος δεν είναι ότι ο Τραμπ είναι τρελός, μπορεί και να είναι, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Ο λόγος είναι ότι εκεί έχει βρει μια ρωγμή στο μέτωπο νίκης που έχει δημιουργήσει ο Μπάιντεν. Και παραδόξως, αυτό το δείχνουν και οι άκρως ενθαρρυντικές για τον υποψήφιο των Δημοκρατικών δημοσκοπήσεις.
Ο Μπάιντεν προηγείται στο Μίσιγκαν με 8% όντως. Όμως στο ερώτημα ποιος είναι καλύτερος να διαχειριστεί την οικονομία, ο Τραμπ προηγείται με πέντε μονάδες – και το Μίσιγκαν είναι κατ’ εξοχήν πολιτεία του «μπλε κολάρου», των εργατών.
Ο Μπάιντεν προηγείται με πέντε μονάδες και στη Φλόριντα (με βάση πιο πρόσφατη δημοσκόπηση, του κολεγίου Έμερσον το προβάδισμά του βρίσκεται στο 2%), όμως στο ερώτημα ποιος θα πάει καλύτερα την οικονομία την επόμενη τετραετία και πάλι το 49% απαντά ο Τραμπ, έναντι 45% για τον πρώην αντιπρόεδρο.
Ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά και στις δημοσκοπήσεις στην Αριζόνα, στη Βόρεια Καρολίνα και στις τελευταίες στην Πενσυλβάνια και στο Ουισκόνσιν. Όλες αυτές οι πολιτείες δίνουν το 41% των απαιτούμενων εκλεκτόρων και σε όλες αυτές οι ψηφοφόροι θεωρούν τον Τραμπ ιδανικότερο για να χειριστεί την οικονομία (και χειρότερο να αντιμετωπίσει την πανδημία, αλλά αυτό το ξέρουμε).
Το στοίχημα μοιάζει σχεδόν απλό. Σε αυτές τις έξι πολιτείες τουλάχιστον, ο Τραμπ πρέπει να πείσει τον κόσμο ότι σημασία δεν έχει ο κορωνοϊός – «ο κορωνοϊός θα εξαφανιστεί, έχει ήδη αρχίσει να εξαφανίζεται» είπε πρόσφατα – και ότι σημασία έχει μόνο η οικονομία. «It’ s the economy, stupid», δεν έλεγε και ο Κλίντον;
Δε χρειάζεται να πείσει πολλούς, τρεις στους 100 σε κάποιες πολιτείες, όπως η Φλόριντα, για να μπορέσει να γυρίσει το παιχνίδι. Το τίμημα για τη δημόσια υγεία θα είναι τεράστιο, αλλά προφανώς τον Τραμπ δεν τον νοιάζουν τέτοια πράγματα – επί των ημερών του οι ΗΠΑ θρηνούν περισσότερους νεκρούς από τον Αμερικανικό Εμφύλιο, αλλά αυτός το παίζει άτρωτος, ενώ ο Λευκός Οίκος έγινε cluster της επιδημίας. Τον νοιάζει η νίκη. Το ζήτημα λοιπόν είναι αν σε αυτές τις τρεις εβδομάδες θα προλάβει να πείσει αυτούς τους τρεις στους 100. Α, ναι. Και να μην ξανακολλήσει κορωνοϊό…
«Ακόμη και εντός του 2020 θα έχουμε το εμβόλιο για τον κορωνοϊό»
Επαναστατική η θεραπεία με «κοκτέιλ» μονοκλωνικών αντισωμάτων, δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο Έλληνας καθηγητής Ιατρικής στο Χάρβαρντ, Στέφανος Καλές, και τονίζει ότι πρέπει να αποφευχθεί ένα νέο lockdown
Έχουμε ήδη μάθει πολλά για τη σωστή αντιμετώπιση του κορωνοϊού, ενώ το πρώτο εύστοχο εμβόλιο μπορεί να κατασκευαστεί ακόμη και εντός του 2020, δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο Έλληνας καθηγητής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ κ. Στέφανος Καλές.
Γράφει η Μαρία Βασιλείου
Παράλληλα, ο καθηγητής και διευθυντής επίσης στο τμήμα Ιατρικής της Εργασίας στη φημισμένη Σχολή Δημόσιας Υγείας Chan του Χάρβαρντ, χαρακτηρίζει «επαναστατική» τη θεραπεία με «κοκτέιλ» μονοκλωνικών αντισωμάτων, που χορηγήθηκε στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ενώ θεωρεί ότι θα πρέπει να αποφευχθεί το σενάριο του lockdown και να τηρούμε πιστά όλα τα προληπτικά μέτρα υγιεινής.
«Σχετικά με την εύρεση αποτελεσματικής θεραπείας και κατάλληλου σχήματος πρόληψης, ήδη έχουμε μάθει πάρα πολλά σε σύντομο χρονικό διάστημα για τη σωστή αντιμετώπιση της COVID-19. Ως παράδειγμα, η αποφυγή της διασωλήνωσης με χρήση CPAP και η τοποθέτηση του ασθενούς σε συγκεκριμένη και κατάλληλη θέση, πρηνηδόν, μπρούμυτα, δηλαδή, ήταν από τα πρώτα βήματα προόδου. Δεύτερον, η χορήγηση ρεμδεσιβίρης, δεξαμεθαζόνης και πλάσματος, από αναρρώσαντες ασθενείς σε βαριά ασθενείς, έχουν σώσει πολλές ζωές. Η ερχόμενη και επαναστατική θεραπεία με «κοκτέιλ» μονοκλωνικών αντισωμάτων, που θα μπορούν να χορηγηθούν για την αντιμετώπιση, όπως έλαβε ο πρόεδρος Τραμπ, αλλά και την πρόληψη της νόσου, βρίσκονται πολύ κοντά. Τα κλινικά αποτελέσματα της ομάδας του επίσης έλληνα δρος Τζορτζ Γιανκόπουλος, συνιδρυτή της Regeneron, είναι πολύ θετικά και ενθαρρυντικά και η εταιρεία έχει ζητήσει άδεια επείγουσας ανάγκης-κρίσης από τις Αρχές των ΗΠΑ. Συγχρόνως, άλλες δύο εταιρείες, οι Eli Lilly και Astra Zeneca, βρίσκονται πολύ κοντά στο να φέρουν παρόμοια φάρμακα αντισωμάτων στην αγορά». Ωστόσο, όπως δηλώνει, «η εύρεση εμβολίων θα τελειώσει την πανδημία».
ΠΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΕΛΙΚΑ ΣΕ ΕΝΑ ΕΜΒΟΛΙΟ;
«Πλέον πολλές ερευνητικές ομάδες έχουν παραγάγει υποψήφια εμβόλια με πολύ καλές εκτιμήσεις και αρκετά προχωρημένα και ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Προβλέπω ότι το πρώτο εύστοχο εμβόλιο πιθανώς να κατασκευαστεί ακόμα και μέσα στο 2020. Είναι σημαντικό να έχουμε σε όλες τις χώρες καλές και οργανωμένες εκστρατείες διανομής – κατανομής εμβολίων και κατάλληλης εκπαίδευσης και κρίνεται εξίσου εξαιρετικά σημαντικό τα εμβόλια να είναι διαθέσιμα σε όλους, ασχέτως οικονομικής δυνατότητας, και να τύχουν θερμής και θετικής αποδοχής, να υποδεχθεί θετικά ο κόσμος τα εμβόλια».
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Ο κ. Καλές, ο οποίος έχει συμμετάσχει σε ευρύ φάσμα ερευνητικών δραστηριοτήτων με αποτέλεσμα την ολοκλήρωση 185 δημοσιεύσεων, υπογραμμίζει ότι είναι ιδιαιτέρως σημαντικό «να προστατέψουμε τις ευπαθείς και ευαίσθητες ομάδες συνανθρώπων μας, π.χ. άτομα μεγάλης ηλικίας, άτομα με σοβαρά ιατρικά προβλήματα κ.λπ. και να αποφεύγουμε το σενάριο του lockdown. Τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο και οι νέοι εργαζόμενοι στην εργασία τους, πάντα με μάσκες και τηρώντας όλα τα γνωστά μέτρα ασφαλείας. Μέχρι να έχουμε τα σωστά και κατάλληλα εμβόλια, θα είναι πολύ χρήσιμο, για την επιτυχημένη αντιμετώπιση της πανδημίας και το άνοιγμα της οικονομίας, να τηρούμε πιστά και χωρίς το πέπλο του φόβου όλα τα προληπτικά μέτρα υγιεινής, τόσο ο καθένας ξεχωριστά με αίσθημα ατομικής ευθύνης, όσο και όλοι μαζί σα μέλη μιας ομάδας και ως υπεύθυνοι πολίτες μιας πολιτισμένης κοινωνίας».
Παράλληλα με τα καθήκοντά του στο Χάρβαρντ, ο κ. Καλές είναι υπεύθυνος με την κλινική ομάδα του με εξειδίκευση στην Ιατρική της Εργασίας και με συναδέλφους λοιμωξιολόγους, για την προστασία των 5.000 υπαλλήλων του νοσοκομειακού συστήματος υγείας Cambridge Health Alliance, καθώς και για την αντιμετώπιση της έκθεσης και μόλυνσης του κορωνοϊού στους ιδίους.
«Από το Μάρτιο έχουμε κάνει triage, ανίχνευση ή screening και εξέταση COVID-19 σε 40%-50% των υπαλλήλων με ταυτόχρονη διαχείριση και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Παράλληλα, μελετάμε ερευνητικά διάφορα θέματα που σχετίζονται με τον κορωνοϊό σε ομάδες νοσηλευτών και άλλων επαγγελμάτων, αποκτώντας πολύτιμη γνώση και εμπειρία, τόσο στην ανίχνευση όσο και επιδημιολογικά, στο βαθμό εξάπλωσης της πανδημίας».
ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ
Περίμενε ότι θα ζούσαμε μια τέτοια κατάσταση;
«Σε αυτή την ένταση και το βαθμό, όχι. Μετά τη θλιβερή εμπειρία της επίθεσης και καταστροφής των δίδυμων πύργων της Νέας Υόρκης, κάναμε προετοιμασίες για πιθανά σενάρια βιολογικής τρομοκρατίας και οργανώθηκαν συγκεκριμένες ειδικές επιτροπές ετοιμότητας για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων καταστροφών σε οποιαδήποτε εμφάνιση ή μορφή. Αλλά, επειδή είμαι εκ φύσεως ένας πολύ θετικός και αισιόδοξος άνθρωπος, δεν άφηνα τις σκέψεις μου να πάνε σε τόσο δυνατές αρνητικές καταστάσεις, όπως είναι η ένταση αυτής της πανδημίας. Βεβαίως, ποτέ δε θα μπορούσε να αποκλειστεί η εμφάνιση μιας νέας επιδημίας ή πανδημίας. Ωστόσο, δεν περίμενα τόσο σοβαρές, σε έκταση και ένταση, συνέπειες» δηλώνει ο Έλληνας καθηγητής, ο οποίος συμμετέχει επίσης στο πρόγραμμα Καρδιοαγγειακής Επιδημιολογίας και στον τομέα Ιατρικής Ύπνου του Χάρβαρντ.
«Όταν ο κορωνοϊός έφτασε τελικά το Μάρτιο στις ακτές της Αμερικής, δεν πιστεύαμε ότι θα διαρκούσε τόσους μήνες ή έτη, διότι οι κορυφαίοι επιστήμονες δρ Φάουτσι και δρ Μπιρξ δήλωναν ότι <<θέλουμε μόνο δύο εβδομάδες να σταματήσουμε τη μετάδοση>>. Δυστυχώς, οι προβλέψεις τους αποδείχθηκαν ουτοπικές, αν όχι λανθασμένες, και ο κορωνοϊός πράγματι είναι ένας πολύ δύσκολος εχθρός».
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Πώς αξιολογεί την αντιμετώπιση της πανδημίας στις ΗΠΑ;«Οι περισσότερες θετικές και σοβαρές εξελίξεις στην ιατρική αντιμετώπιση της πανδημίας, είτε προέρχονται απευθείας από την Αμερική είτε έχουν χρηματοδοτηθεί από την Αμερική, όπως από το πρόγραμμα Operation Warp Speed του κ. Τραμπ. Επιπλέον, παρά το γεγονός της απίστευτα αρνητικής επιδημικής καμπύλης στη Νέα Υόρκη και στη Νέα Αγγλία, το σύστημα υγείας έδειξε μεγάλη προετοιμασία και ευελιξία. Δεν υποφέραμε και δεν επωμιστήκαμε την υπερφόρτιση του συστήματος στο βαθμό που είδαμε σε Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία. Πλέον, παράγουμε, κατασκευάζουμε και προμηθεύουμε με φάρμακα, εμβόλια και αναπνευστήρες και τον υπόλοιπο κόσμο. Εκεί δε βλέπω αδυναμία. Όσον αφορά τη θνησιμότητα, θεωρώ ότι πολλοί Έλληνες και Ευρωπαίοι ίσως να μην έχουν την ακριβή εικόνα για την πορεία της πανδημίας στις ΗΠΑ, διότι προβλήθηκε, κυρίως, η πραγματικά πολύ αρνητική εμπειρία που βίωσε η Νέα Υόρκη. Ωστόσο, οι εμπειρίες ήταν διαφορετικές σε έκταση και σε ένταση και υπήρχε ποικιλομορφία σε διάφορες περιοχές. Στις περισσότερες Πολιτείες, η θνησιμότητα κυμαινόταν από 1/4 έως 1/3 της θνησιμότητας της Νέας Υόρκης και της Νέας Αγγλίας. Συνολικά, η θνησιμότητα ανά 1 εκατομμύριο πληθυσμού στις ΗΠΑ είναι μεγάλη, παρόμοια όμως με αυτή σε Μεγάλη Βρετανία, Ισπανία, Ιταλία, Σουηδία». |
Τι είναι η Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας
και τι σημαίνει το ενδεχόμενο αναστολής της
Η Ευρωπαϊκή Τελωνειακή Ένωση σημαίνει την κατάργηση των τελωνειακών δασμών μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Επίσης, υπάρχει η εφαρμογή κοινού δασμολογίου για τις εισαγωγές που προέρχονται από χώρες εκτός της ΕΕ, όπως και εφαρμογή κοινών κανόνων καταγωγής, για τα εμπορεύματα που προέρχονται από χώρες εκτός της ΕΕ και κοινός προσδιορισμός της τελωνειακής αξίας.
Γράφει ο Μάριος Ιωάννου
Αυτό είναι και ένα από τα μεγάλα αγκάθια των διαπραγματεύσεων της ΕΕ με τη Μεγάλη Βρετανία για το Brexit και το αν θα συνεχίσει και υπό ποια μορφή θα υπάρξει μια τελωνειακή ένωση κατά την αποχώρηση της Βρετανίας από της ΕΕ. Αυτό σημαίνει ότι τα προϊόντα που παράγονται στη Βρετανία και εξάγονται σε χώρες της ΕΕ, και το αντίστροφο, θα υπόκεινται πλέον σε δασμούς, που πολλές φορές μπορεί να είναι και αρκετά υψηλοί. Γι αυτό και αρκετές εταιρείες έχουν μεταφέρει τα εργοστάσια τους και τα γραφεία τους εκτός της Μεγάλης Βρετανίας. Πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές συμφωνίες που υπάρχουν μεταξύ των χωρών της Ένωσης και αφορούν τις επιχειρήσεις, τις εισαγωγές και τις εξαγωγές μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Η Τουρκία καθώς και τρία άλλα κρατίδια, Ανδόρα, Μονακό και Άγιος Μαρίνος, είναι σε τελωνειακή ένωση με την ΕΕ. Η τελωνειακή ένωση με την Τουρκία ισχύει από το 1995 και βασίζεται στη συμφωνία της Άγκυρας του 1963 και στο πρόσθετο πρωτόκολλό της (1970). ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ: -ελεύθερη κυκλοφορία μεταξύ των δύο μερών της τελωνειακής ένωσης για τα προϊόντα που καλύπτονται και τα οποία είτε παράγονται είτε τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά την εισαγωγή τους από τρίτες χώρες είτε στην Τουρκία είτε στην ΕΚ -ευθυγράμμιση της Τουρκίας με το κοινοτικό κοινό δασμολόγιο, συμπεριλαμβανομένων των προτιμησιακών καθεστώτων, και εναρμόνιση των μέτρων εμπορικής πολιτικής -προσέγγιση του τελωνειακού δικαίου, ιδίως με αποφάσεις της επιτροπής τελωνειακής συνεργασίας (π.χ. απόφαση αριθ. 1/2001) και αμοιβαία συνδρομή σε τελωνειακά ζητήματα -προσέγγιση των λοιπών νομοθεσιών (διανοητική ιδιοκτησία, ανταγωνισμός, φορολογία) -προτιμησιακή συμφωνία για τη γεωργία (κανόνες καταγωγής) Να σημειωθεί ότι, η Τελωνειακή Ένωση καλύπτει αποκλειστικά βιομηχανικά προϊόντα και μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα. Η Τελωνειακή Ένωση δεν καλύπτει: (1) Γεωργικά προϊόντα, όπως ορίζονται στο παράρτημα Ι της συνθήκης του Άμστερνταμ. Υπόκεινται στην απόφαση του 1998 για το εμπορικό καθεστώς των γεωργικών προϊόντων και (2) προϊόντα άνθρακα και χάλυβα, όπως καλύπτονται από την Ευρωπαϊκή Συνθήκη για τον Άνθρακα και το Χάλυβα. Αυτά υπόκεινται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα — η συμφωνία για την Τουρκία σε ζώνη ελεύθερων συναλλαγών για τα προϊόντα που καλύπτονται από την ΕΚΑΧ.
ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΑΣΜΟΥΣ Υπάρχουν μηδενικοί δασμοί και μηδενικές ποσοστώσεις για τα εμπορεύματα που καλύπτονται από την τελωνειακή ένωση. Υπάρχει ακόμη ειδικό καθεστώς και σχεδόν μηδενικοί δασμοί ,για προϊόντα που προέρχονται από την ΕΕ και εξάγονται στην Τουρκία και το αντίστροφο. Τα εμπορεύματα που παράγονται ή παράγονται εξ ολοκλήρου στην τελωνειακή ένωση ή που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία στην τελωνειακή ένωση, μπορούν να κυκλοφορούν οπουδήποτε στην επικράτεια της τελωνειακής ένωσης, εφόσον συνοδεύονται από την απόδειξη του τελωνειακού τους χαρακτήρα, η οποία καταρτίζεται με πιστοποιητικό κυκλοφορίας A.TR.
ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΕΕ – ΤΟΥΡΚΙΑΣ Να εξεταστεί το ενδεχόμενο συνολικής αναστολής της τελωνειακής ένωσης Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας, ζήτησε την Τρίτη 20/10 η Ελλάδα, με επιστολή του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στον Επίτροπο Διεύρυνσης Όλιβερ Βαρέλι (Oliver Varhelyi), σύμφωνα με διπλωματικές πηγές. Ειδικότερα, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας σε επιστολή του προς τον Επίτροπο Διεύρυνσης, υπογραμμίζει ότι η Τουρκία συνεχίζει να παραβιάζει μονομερώς με την υιοθέτηση μη προβλεπόμενων δασμολογικών, νομοθετικών και ισοδύναμων μέτρων, την τελωνειακή ένωση ΕΕ-Τουρκίας, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές. Πρόκειται για μια από τις κινήσεις της Ελλάδας κατά της Τουρκίας, η οποία συνεχίζει ακάθεκτη τις προκλήσεις της κατά της Ελλάδας και της Κύπρου σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Η αναστολή της τελωνειακής σύνδεσης με την ΕΕ θα μπορούσε να ήταν μια από τις πιο σοβαρές κυρώσεις που θα επέβαλε η ΕΕ προς την Τουρκία, και να λειτουργήσει ως ένας μοχλός πίεσης, για να σταματήσει τις παραβιάσεις και παραβάσεις κατά των κρατών-μελών της ΕΕ, αν και αυτό δε σημαίνει ότι θα το πράξει η Τουρκία. Πάντως, μια αναστολή τής συμφωνίας αυτής, θα προκαλούσε ακόμη περισσότερα προβλήματα στην ήδη προβληματική τουρκική οικονομία, η οποία παραπαίει εδώ και μήνες.
ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ, ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, ΟΜΟΨΥΧΙΑ, ΣΘΕΝΟΣ, είναι τα χαρακτηριστικά εκείνα που προσδιόρισαν τους Έλληνες της γενιάς του ’40 και τους οδήγησαν να γράψουν μία ακόμη χρυσή σελίδα στην πολεμική ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Μέσα σε μία από τις πιο ζοφερές περιόδους της παγκόσμιας ιστορίας, η Ελλάδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει, και όπως αποδείχθηκε ήταν έτοιμη να το πράξει, μία από τις ισχυρές δυνάμεις της εποχής: την Ιταλία. Τηρώντας απαρέγκλιτα στάση ουδετερότητας, απέφυγε να απαντήσει σε κάθε μορφή ιταλικής προκλητικότητας, που προδίκαζε την επερχόμενη σύγκρουση, προετοιμαζόμενη αθόρυβα και μεθοδικά. Το ιστορικό παρελθόν και οι παραδόσεις της χώρας δεν επέτρεπαν στους Έλληνες να υποκύψουν στην ιταμή απαίτηση της Ιταλίας. Δίχως δισταγμό, παραμέρισαν, έστω και προσωρινά, τις όποιες πολιτικές και κοινωνικές διαφορές και αντιθέσεις, και συσπειρώθηκαν υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά και του καθεστώτος του, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμά του να πολεμήσουν για την πατρίδα. Και όταν το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1940, οι ιταλικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Ελλάδα, έτοιμες να σπάσουν τα πλευρά της, αντί για έναν περίπατο, όπως τους είχε υποσχεθεί ο Μπενίτο Μουσολίνι, βρέθηκαν απέναντι σε ένα στρατό, που όχι μόνο ήταν προετοιμασμένος, αλλά πολέμησε με σθένος, αποκρούοντας την ιταλική επίθεση. Ωστόσο, ο Ελληνικός Στρατός δεν αρκέστηκε μόνο στην αποκατάσταση του εθνικού εδάφους, αλλά αντεπιτέθηκε, επιδεικνύοντας αξιοζήλευτες αρετές. Στους χιονοσκεπείς ορεινούς όγκους της Βορείου Ηπείρου, η Ελλάδα χάρισε την πρώτη νίκη στους Συμμάχους, προκαλώντας το θαυμασμό στους φίλους και σκορπώντας ανησυχία στους εχθρούς…
Ισχυρίστηκε ότι είχε «θεραπευτική» σεξουαλική δύναμη
Ένας φυσιοπαθητικός του Μόντρεαλ ελληνικής καταγωγής, που ισχυρίστηκε ότι είχε «θεραπευτική» σεξουαλική δύναμη για να κάνει σεξουαλική επίθεση σε δύο γυναίκες, κρίθηκε ένοχος, παρόλο που ισχυρίστηκε ότι ήταν αυτός το θύμα. «Ο Νικόλαος Αγαπιάδης ισχυρίστηκε ότι το πρώτο θύμα ενήργησε για εκδίκηση και ότι το δεύτερο ήταν τόσο αποφασισμένο να μείνει έγκυος, που ζήτησε από τον κατηγορούμενο να κάνει σεξ μαζί του» εξήγησε ο δικαστής Dennis Galiatsatos (επίσης ελληνικής καταγωγής), απορρίπτοντας αυτήν την εκδοχή την Παρασκευή 16/10 στο δικαστήριο του Μόντρεαλ. Ο Αγαπιάδης, 57 ετών, είναι πρώην εστιάτορας στο Παλιό Λιμάνι, ο οποίος ασκούσε επίσης φυσιοπαθητική όταν επιτέθηκε σε δύο γυναίκες. Το πρώτο του έγκλημα χρονολογείται από το 2014, όταν πρότεινε στο θύμα «να την εξετάσει». Μόλις βρέθηκε στο γραφείο του, ξεκίνησε μια εξέταση που απαιτούσε να αγγίξει τα ιδιωτικά μέρη της γυναίκας, ακόμα κι αν δεν το ήθελε. Στη συνέχεια της επιτέθηκε, αλλά ευτυχώς κάποιος χτύπησε την πόρτα, τερματίζοντας τη σεξουαλική επίθεση… Ένα χρόνο αργότερα, το δεύτερο θύμα δεν ήταν τόσο τυχερό. Αφού ξόδεψε 6.000 δολάρια για μια υποτιθέμενη θεραπεία στειρότητας, ο Αγαπιάδης δε δίστασε να τη βιάσει, αφού της εξήγησε τη θεωρία του ότι τα… σπερματικά υγρά του ήταν «θεραπευτικά» και ότι θα μπορούσε να ωφελήσει τη γυναίκα!
The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 14-39 published October 23rd 2020. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA October 23rd, 2020. Volume 14 Number 39
