Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έκανε τις δηλώσεις αυτές μετά τη συνάντησή του με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου
Των Dan M. Berger
και Emel Akan
© EPOCH TIMES

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ | Μετά τη συνάντησή του με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στο Λευκό Οίκο το απόγευμα της Τρίτης 4/2, ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, πρότεινε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να αναλάβουν την ανοικοδόμηση της Λωρίδας της Γάζας.
Επαυξάνοντας την προηγούμενη πρότασή του, με την οποία παρότρυνε τους κατοίκους της Γάζας να αναζητήσουν ασφάλεια σε μέρη όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία, ο πρόεδρος Τραμπ πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ μπορούν να «αναλάβουν τη Λωρίδα της Γάζας και να κάνουν τη δουλειά» της ανοικοδόμησης που χρειάζεται να γίνει εκεί, επισημαίνοντας ότι η επιστροφή στο παλαιότερο status quo είναι αδιέξοδη: «Θα μας ανήκει και θα είμαστε υπεύθυνοι για την αποσυναρμολόγηση όλων των επικίνδυνων βομβών που δεν έχουν εκραγεί και άλλων όπλων που βρίσκονται στην περιοχή. Θα ισοπεδώσουμε την περιοχή και θα ξεφορτωθούμε όλα τα κατεστραμμένα κτίρια. Απλώς θα την ισοπεδώσουμε και θα δημιουργήσουμε μια οικονομική ανάπτυξη που θα παρέχει απεριόριστο αριθμό θέσεων εργασίας και διαμονής για τους κατοίκους της περιοχής. Κάντε ουσιαστική δουλειά. Κάντε κάτι διαφορετικό. Δεν μπορείτε απλώς να γυρίσετε [στο πώς ήταν]. Αν πισωγυρίσετε [τα πράγματα] θα ξαναγίνουν με τον ίδιο τρόπο που γίνονται εδώ και εκατό χρόνια».
Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τα μελλοντικά του σχέδια για τη Γάζα, ο Τραμπ είπε ότι οι Παλαιστίνιοι θα μπορούν να ζουν εκεί, όπως και οι Εβραίοι, οι Άραβες και άλλοι λαοί της Μέσης Ανατολής.
«Είναι για όλους», είπε. «Δε θέλω να είμαι χαριτωμένος. Δε θέλω να είμαι εξυπνάκιας, αλλά [θα μπορούσε να γίνει] η Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής. Θα είναι κάτι το θαυμάσιο». Δήλωσε, επίσης, ότι έχει προωθήσει την ιδέα σε άλλους ηγέτες της Μέσης Ανατολής και ότι «τους αρέσει πολύ».
«Έχω την αίσθηση ότι παρά το γεγονός ότι αυτοί [οι Παλαιστίνιοι] λένε όχι, έχω την αίσθηση ότι ο βασιλιάς στην Ιορδανία και ο πρόεδρος στην Αίγυπτο θα ανοίξουν τις καρδιές τους και θα μας δώσουν το είδος της γης που χρειαζόμαστε για να το κάνουμε αυτό και οι άνθρωποι να μπορούν να ζήσουν αρμονικά και ειρηνικά», είπε.
Οι ηγέτες της Αιγύπτου και της Ιορδανίας έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στην πρόταση του Τραμπ να δεχθούν οι χώρες τους περισσότερους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, προκειμένου να «καθαρίσει» εντελώς η Γάζα και να εξασφαλιστεί η ειρήνη στην εμπόλεμη περιοχή.
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τον αντίκτυπο [που θα είχε η πρόταση του] στην προοπτική της ειρηνευτικής λύσης δύο κρατών, ο Τραμπ δήλωσε ότι «δεν έχει να κάνει με δύο κράτη ή ένα κράτος ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση. Σημαίνει ότι θέλουμε να δώσουμε στους ανθρώπους μια ευκαιρία [να φτιάξουν τη ζωή τους]. Δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία [να έχουν μια καλή ζωή], η ζωή στη Λωρίδα της Γάζας είναι μία κόλαση, μία φρίκη. Η Χαμάς έχει κάνει [τα πράγματα] τόσο άσχημα, τόσο κακά, τόσο επικίνδυνα, τόσο άδικα για τους ανθρώπους [εκεί]», είπε.
Απαντώντας σε άλλη ερώτηση δημοσιογράφου, ο Τραμπ φάνηκε να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της εβραϊκής κυριαρχίας στη Σαμάρεια – βιβλική και ισραηλινή ονομασία για το βόρειο τμήμα της Δυτικής Όχθης.
«Το συζητάμε αυτό με πολλούς από τους εκπροσώπους σας […] και στους ανθρώπους αρέσει η ιδέα, αλλά δεν έχουμε πάρει ακόμη θέση επ’ αυτού. Αλλά θα πάρουμε» πρόσθεσε, αναφέροντας ότι επίκειται ανακοίνωση για το θέμα μέσα στις επόμενες τέσσερεις εβδομάδες.
Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου – ο πρώτος ξένος ηγέτης που επισκέφθηκε τον Τραμπ μετά τη δεύτερη ορκωμοσία του πριν από σχεδόν τρεις εβδομάδες – δέχθηκαν ερωτήσεις αφού συναντήθηκαν για περίπου μία ώρα και συζήτησαν για την τρέχουσα κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, την ανταλλαγή ομήρων, τις προσπάθειες του Ιράν να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα, την εξομάλυνση των σχέσεων του Ισραήλ με τη Σαουδική Αραβία και πολλά άλλα, μετά το 16μηνο πόλεμο του Ισραήλ σε επτά μέτωπα με εντολοδόχους του ισλαμικού καθεστώτος του Ιράν.
Ο Τραμπ αναφέρθηκε επανειλημμένα στην καταστροφή της Γάζας, χαρακτηρίζοντάς την ως τόπο «θανάτου και καταστροφής» και «καθημαγμένο τόπο» γεμάτο ερείπια, κτήρια που κλονίζονται και βόμβες που δεν έχουν εκραγεί.
Ο Τραμπ προέβη και σε άλλες εκτελεστικές ενέργειες, σχετικά με τη Μέση Ανατολή. Υπέγραψε εκτελεστικά διατάγματα με τα οποία απέσυρε τις Ηνωμένες Πολιτείες από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών και τη UNRWA, την παλαιστινιακή υπηρεσία αρωγής την οποία κατηγόρησε ότι διοχέτευε χρήματα στη Χαμάς. Επιπλέον, ανανέωσε τις κυρώσεις κατά του Ιράν, τις οποίες είχε θεσπίσει κατά την πρώτη του θητεία, και οι οποίες ανατράπηκαν από την κυβέρνηση Μπάιντεν.
Μίλησε με θερμά λόγια για τη σχέση του με τον Νετανιάχου, τον οποίο αποκαλούσε με το παρατσούκλι «Μπίμπι», καθώς και για το σεβασμό του για όσα έχει επιτύχει στρατιωτικά το Ισραήλ, παρά τις συχνές αντιδράσεις της κυβέρνησης Μπάιντεν.
«Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ: είστε ο μεγαλύτερος φίλος που είχε ποτέ το Ισραήλ στο Λευκό Οίκο», ανταπέδωσε τις φιλοφρονήσεις ο Νετανιάχου, εκφράζοντας το θαυμασμό του για όσα έχει καταφέρει ο Τραμπ μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες θητείας, όπως τις ιστορικές Συμφωνίες του Αβραάμ – στις οποίες τέσσερα αραβικά έθνη συμφώνησαν και αναγνώρισαν το Ισραήλ – μέσα σε μόλις τέσσερεις μήνες το 2020: «Στην πρώτη σας θητεία, αναγνωρίσατε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και μεταφέρατε την αμερικανική πρεσβεία εκεί. Αναγνωρίσατε την κυριαρχία του Ισραήλ στα Υψίπεδα του Γκολάν. Αποσυρθήκατε από την καταστροφική πυρηνική συμφωνία με το Ιράν. Θυμάμαι όταν μιλήσαμε γι’ αυτήν, είπατε: “Αυτή είναι η χειρότερη συμφωνία που έχω δει ποτέ. Είμαι εκλεγμένος. Θα αποχωρήσω από αυτήν”. Και αυτό ακριβώς κάνατε».
Η συνάντηση έρχεται στα μέσα μιας εκεχειρίας έξι εβδομάδων μεταξύ του Ισραήλ και της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς, με ανταλλαγή λίγων ισραηλινών ομήρων, με εκατοντάδες Παλαιστίνιους που κρατούνται στις ισραηλινές φυλακές – πολλοί από τους οποίους είναι τρομοκράτες που εκτίουν ισόβια για δολοφονίες.
Πριν από τη διμερή συνάντηση, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Μίχαελ Βαλτς και ο Ειδικός Απεσταλμένος για τη Μέση Ανατολή Στηβ Γουίτκοφ υπέδειξαν ότι η ανοικοδόμηση της Γάζας θα διαρκέσει χρόνια.
«Νομίζω ότι ο πρόεδρος Τραμπ το βλέπει αυτό από ανθρωπιστική άποψη», δήλωσε ο Βαλτς στους δημοσιογράφους. «Έχετε αυτούς τους ανθρώπους που κάθονται κυριολεκτικά πάνω σε χιλιάδες πυρομαχικά που δεν έχουν εκραγεί σαν σωροί από μπάζα. Κάποια στιγμή, πρέπει να το δούμε ρεαλιστικά. Πώς θα ανοικοδομήσουμε τη Γάζα;» ρώτησε. «Μιλάμε για 10-15 χρόνια, πριν οι άνθρωποι μπορέσουν να επιστρέψουν».
Η κυβέρνηση Τραμπ δεν υπαγόρευσε την αρχική ειρηνευτική συμφωνία, δήλωσε ο Γουίτκοφ, γεγονός που συνέβαλε στο πρόβλημα. Η τρίτη φάση, η οποία αφορά την ανοικοδόμηση της Γάζας, δεν μπορεί να προχωρήσει με τον τρόπο που περιγράφεται στη συμφωνία που προήλθε από την κυβέρνηση Μπάιντεν, επεσήμανε, η οποία έχει πενταετές χρονοδιάγραμμα. «Είναι πρακτικά αδύνατο», δήλωσε ο Γουίτκοφ.

«Αν ο μήνας έχει 31 ημέρες, θα δουλέψω 31 ημέρες» λέει εργάτης στο BBC

Εξαντλητικά ωράρια, συνεχείς υπερωρίες, ανύπαρκτα ρεπό και μισθοί πείνας. Όλα αυτά κρύβονται πίσω από το μπλουζάκι ή το φόρεμα των κάτω των 12 ευρώ που θα βρει κανείς στο SHEIN, τη μεγαλύτερη εταιρεία fast fashion στον κόσμο.
Η κινέζικη εταιρεία που κατάφερε μέσα σε 5 χρόνια να γίνει παγκόσμιος κολοσσός, εκτιμάται ότι έχει αξία περίπου 60 δισ. δολάρια και τώρα επιδιώκει την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου. Η αλματώδης άνοδος της, ωστόσο, συνοδεύεται από επικρίσεις σχετικά με τη μεταχείριση των εργαζομένων της και ισχυρισμούς για καταναγκαστική εργασία. Πέρυσι παραδέχτηκε ότι βρήκε παιδιά να εργάζονται στα εργοστάσιά της στην Κίνα. Το BBC βρέθηκε στην περιοχή, επισκέφτηκε 10 εργοστάσια, μίλησε με τέσσερις ιδιοκτήτες και περισσότερους από 20 εργαζόμενους και αποκαλύπτει τι κρύβεται πίσω από τα ρούχα σε τιμή ευκαιρίας, που διανέμονται σε 150 χώρες παγκοσμίως.

«ΑΝ Ο ΜΗΝΑΣ ΕΧΕΙ 31 ΗΜΕΡΕΣ,
ΘΑ ΔΟΥΛΕΨΩ 31 ΗΜΕΡΕΣ»
«Αν ο μήνας έχει 31 ημέρες, θα δουλέψω 31 ημέρες», δήλωσε ένας εργάτης στο BBC. Οι περισσότεροι δήλωσαν ότι έχουν μόνο μία ημέρα ρεπό το μήνα. Διαπίστωσε ότι η ατμομηχανή του SHEIN είναι οι εκατοντάδες εργάτες που κάθονται πίσω από ραπτομηχανές για περίπου 75 ώρες την εβδομάδα, κατά παράβαση της κινεζικής εργατικής νομοθεσίας.
Το ωράριο αυτό είναι αρκετά συνηθισμένο στην Γκουανγκζού, το βιομηχανικό κέντρο όπου συρρέουν εργάτες της υπαίθρου που αναζητούν υψηλότερο εισόδημα στην Κίνα. «Συνήθως δουλεύουμε, 10, 11 ή 12 ώρες την ημέρα», λέει στο BBC μια 49χρονη γυναίκα από το Jiangxi. «Τις Κυριακές δουλεύουμε περίπου τρεις ώρες λιγότερο». Η γυναίκα βρίσκεται μαζί με μια ντουζίνα ακόμη ανθρώπους μπροστά από πίνακες ανακοινώσεων με αγγελίες εργασίας. Διαβάζουν μια αγγελία και κοιτούν προσεκτικά τη ραφή ενός ρούχου.
Αν τα σχέδια έχουν επιτυχία, οι παραγγελίες αυξάνονται ραγδαία και το ίδιο θα πρέπει να γίνει και με την παραγωγή. Τα εργοστάσια τότε προσλαμβάνουν προσωρινούς εργάτες, για να καλύψουν τη ζήτηση που το μόνιμο προσωπικό τους δεν μπορεί να καλύψει.
«Κερδίζουμε τόσο λίγα και το κόστος ζωής είναι πλέον πολύ υψηλό», λέει μια εργάτρια, που ελπίζει τώρα να βγάλει αρκετά χρήματα για να τα στείλει στα δύο παιδιά της που ζουν με τους παππούδες τους.
«Πληρωνόμαστε με το κομμάτι», εξηγεί. «Η αμοιβή εξαρτάται από το πόσο δύσκολο είναι το προϊόν. Κάτι απλό, όπως ένα μπλουζάκι, κοστίζει ένα-δύο γουάν το τεμάχιο και μπορώ να φτιάξω περίπου δώδεκα σε μία ώρα».
Η εξέταση των ραφών είναι πολύ σημαντική υπόθεση για τη λήψη της σωστής απόφασης: Γύρω από το ρούχο-πρότυπο οι εργάτες υπολογίζουν πόσο θα πληρωθούν για να φτιάξουν κάθε κομμάτι ρούχου και πόσα μπορούν να φτιάξουν σε μία ώρα.
Το κανονικό ωράριο εργασίας φαίνεται να είναι από τις 08:00 έως τις 22:00, εξηγεί το BBC.
Αυτό όμως που έχει διαπιστωθεί είναι πως αρκετοί υπάλληλοι κάνουν υπερβολικά πολλές υπερωρίες: Σύμφωνα με την ελβετική MKΟ Public Eye, ο βασικός μισθός χωρίς υπερωρίες ήταν 2.400 γουάν (327 δολάρια) – πολύ πιο χαμηλά από τα 6.512 γουάν που λέει η Asia Floor Wage Alliance ότι απαιτούνται για ένα «μισθό διαβίωσης». Όμως οι εργαζόμενοι με τους οποίους μίλησε το BBC κατάφεραν να κερδίζουν μεταξύ 4.000 και 10.000 γουάν το μήνα.
«Αυτό το ωράριο δεν είναι ασυνήθιστο, αλλά είναι σαφές πως είναι παράνομο και παραβιάζει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα», δηλώνει ο David Hachfield. «Είναι μια ακραία μορφή εκμετάλλευσης και αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο σε όλους».
Σύμφωνα με την κινεζική εργατική νομοθεσία, η μέση εβδομαδιαία εργασία δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 44 ώρες, ενώ οι εργοδότες πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι εργαζόμενοι έχουν τουλάχιστον μία ημέρα ανάπαυσης την εβδομάδα. Εάν ένας εργοδότης θέλει να παρατείνει αυτές τις ώρες, αυτό θα πρέπει να γίνεται για ειδικούς λόγους. Αυτός όμως είναι «απλά» ο νόμος.

«ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΗ ΝΟΙΑΖΕΙ
ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ»
Η αυτοψία του BBC στα εργοστάσια της Γκουανγκζού αποκάλυψε πως δεν υπάρχει συνωστισμός, ο χώρος είναι επαρκώς φωτεινός, ενώ πλέον έχουν τοποθετηθεί ανεμιστήρες βιομηχανικών διαστάσεων για να διατηρείται η θερμοκρασία σε βιώσιμα επίπεδα. Τεράστιες αφίσες προτρέπουν το προσωπικό να καταγγέλλει ανήλικους εργάτες – πιθανότατα ως απάντηση στην αποκάλυψη δύο περιπτώσεων παιδικής εργασίας στην αλυσίδα εφοδιασμού πέρυσι.
Το BBC εκτιμά πως η εταιρεία παρακολουθεί στενότερα πλέον τους προμηθευτές της ενόψει των σχεδίων της να εισαχθεί στο χρηματιστήριο του Λονδίνου. «Αυτό που τους νοιάζει είναι η φήμη τους», λέει ο Sheng Lu, καθηγητής Σπουδών Μόδας και Ένδυσης στο Πανεπιστήμιο του Delaware. «Αν η SHEIN μπορέσει να επιτύχει μια δημόσια εγγραφή της, τότε αυτό θα σημάνει πως αναγνωρίζεται ως αξιοπρεπής εταιρεία. Για να διατηρήσει ωστόσο την εμπιστοσύνη των επενδυτών, πρέπει να αναλάβουν κάποια ευθύνη».
ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ [ethnos.gr]

Ανοίγει πλέον ο δρόμος για την ακαριαία μεταφορά δεδομένων, ανεξαρτήτως αποστάσεων και ενεργειακών περιορισμών ◙ Ο κόσμος δε θα είναι ποτέ πια ίδιος!

Ομάδα επιστημόνων, υπό την καθοδήγηση του Jordan Thomas από το Πανεπιστήμιο Northwestern των ΗΠΑ, κατάφερε κάτι που μέχρι πριν κάποια χρόνια θεωρούνταν ακατόρθωτο: Για πρώτη φορά πραγματοποίησε κβαντική τηλεμεταφορά μέσω καλωδίου οπτικής ίνας μήκους 30 χιλιομέτρων!
Για να γίνει κατανοητή η σημασία αυτού του επιτεύγματος υπενθυμίζεται ότι, οι συμβατικές επικοινωνίες υψηλής ισχύος, όπως μεταφορά δεδομένων με ταχύτητες 400 Gbps πραγματοποιούνται με αυτό το καλώδιο.
Το πείραμα παρουσιάστηκε στο περιοδικό «Óptica» και εφαρμόστηκε στο διακομιστή arXiv και πλέον είναι δυνατή η ενσωμάτωση κβαντικών δικτύων στην υπάρχουσα υποδομή τηλεπικοινωνιών.
Η κβαντική τηλεμεταφορά αφορά τη μεταφορά της κβαντικής κατάστασης ενός σωματιδίου, όπως ενός φωτονίου, από ένα σημείο σε άλλο.
Πρόκειται για το φαινόμενο της κβαντικής διεμπλοκής (quantum entanglement), κατά το οποίο δύο σωματίδια συνδέονται με τρόπο που οποιαδήποτε αλλαγή στην κατάσταση του ενός επηρεάζει ακαριαία το άλλο, ανεξάρτητα από την απόστασή τους.
Για να το εξηγήσουμε πιο απλά, το συγκεκριμένο φαινόμενο παραβιάζει το όριο της ταχύτητας του φωτός.
Αν για παράδειγμα κάποιος μπορούσε να μεταφερθεί στο διπλανό γαλαξία, με τα μέχρι τώρα δεδομένα και με βάση την ταχύτητα του φωτός, θα επικοινωνούσαμε μαζί του σε περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια!
Τώρα όμως με τη χρήση των κβαντικών επικοινωνιών, η σύνδεση μαζί του θα μπορούσε να γίνεται σε πραγματικό χρόνο!
Το επίτευγμα είναι τεράστιο, γιατί ανοίγει «πόρτες» και για άλλα πράγματα πέραν των επικοινωνιών. Στο μέλλον, κάποια στιγμή θα λυθεί και το πρόβλημα της μεταφοράς ανθρώπων σε εξωπραγματικές αποστάσεις, που κι αυτό συναντάει το πρόβλημα του ορίου της ταχύτητας του φωτός.
Με λίγα λόγια, αυτά τα οποία βλέπουμε στις καταπληκτικές αφηγήσεις επιστημονικής φαντασίας (Star Wars, Star Trek, Dune, Foundation, Rebel Moon κ.α.) μπορούν να γίνουν πραγματικότητα (και αυτό είναι μια ακόμα απόδειξη ότι η Φανταστική Λογοτεχνία και ο Κινηματογράφος αναφέρουν «περιέργως» πράγματα που κάποτε γίνονται πραγματικότητα).
Ακόμα και η παραβίαση του ορίου των «παράλληλων κόσμων» θα μπορούσε να είναι εφικτή κάποια στιγμή (μεταφορά σε «παράλληλη φέτα πραγματικότητας» παρόμοιας με τη δική μας αλλά που σε κάποιο χρονικό σημείο ακολούθησε διαφορετική πορεία, π.χ. σε κάποια παράλληλη Γη οι Γερμανοί Ναζί κέρδισαν το Β’ ΠΠ, ή ότι η κρίση της Κούβας του 1962 κατέληξε σε πυρηνικό όλεθρο)!
Η τηλεμεταφορά επιτρέπει τη μεταφορά της πληροφορίας που περιέχεται σε ένα κβαντικό bit (qubit) χωρίς να χρειάζεται η φυσική μετακίνηση του σωματιδίου. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για τα μελλοντικά κβαντικά δίκτυα επικοινωνίας, ενισχύοντας τη συνεργασία και την ασφάλεια των δεδομένων, αλλά η ουσία είναι αυτό που είπαμε πριν: Όλα θα γίνονται ακαριαία ασχέτως της απόστασης!
Η επιτυχία αυτής της μεθόδου οφείλεται σε ένα συνδυασμό καινοτόμων τεχνικών που προστάτευσαν την κβαντική πληροφορία από την παρεμβολή του «θορύβου» των συμβατικών δεδομένων. Το πρόβλημα προκύπτει κυρίως από το φαινόμενο της αυθόρμητης διασποράς Raman (SpRS), που προκαλείται από τη μεταφορά συμβατικών σημάτων υψηλής ισχύος. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν οπτικά κανάλια στη ζώνη «O» (optical O-band), που είναι λιγότερο ευάλωτη στο θόρυβο. Ακόμη, στενό φιλτράρισμα φάσματος για τη μείωση της παρεμβολής και ανίχνευση πολλαπλών φωτονίων, ώστε να διασφαλίζεται η ακρίβεια της μεταφοράς.
Η τηλεμεταφορά πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, διατηρώντας υψηλή ακρίβεια, παρά την ταυτόχρονη μετάδοση συμβατικών δεδομένων στην ίδια ίνα. Η χρήση της υπάρχουσας υποδομής οπτικής ίνας μειώνει το κόστος ανάπτυξης των κβαντικών δικτύων, καθώς δεν απαιτείται η κατασκευή νέων, ακριβών δικτύων.
Η κβαντική τηλεμεταφορά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κβαντική κρυπτογράφηση, που προσφέρει απόλυτη ασφάλεια στις επικοινωνίες, κβαντικούς επαναλήπτες, που αυξάνουν την εμβέλεια των δικτύων, αλλά και κβαντικούς υπολογιστές σε δίκτυο, που συνεργάζονται για την επίλυση πολύπλοκων προβλημάτων.
Η έρευνα έδειξε ότι η τηλεμεταφορά διατηρεί την ακρίβειά της, παρά τις παρεμβολές από συμβατικά δεδομένα.
Το σφάλμα παρέμεινε στο 10%, αντίστοιχο με αυτό που παρατηρείται σε εργαστηριακές συνθήκες. Παρότι η επιτυχία είναι σημαντική, η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο.
Όμως σε σχέση με το παρελθόν υπάρχει μία σημαντική διαφορά. Πλέον όλα προωθούνται και επεξεργάζονται από την τεχνητή νοημοσύνη.
Αν και πολλές φορές έχουμε θίξει το ζήτημα του κινδύνου που μπορεί να αποτελέσει η τεχνητή νοημοσύνη για την Aνθρωπότητα, με την προϋπόθεση ότι αυτή θα μείνει φιλική ως προς τους ανθρώπους, σίγουρα θα προσφέρει τεράστια ώθηση στις τεχνολογικές εξελίξεις λόγω των απίστευτων υπολογιστικών ικανοτήτων που διαθέτει και της δυνατότητά της να μαθαίνει από τα λάθη της και άρα να δημιουργεί συνεχώς καλύτερους και πιο ρεαλιστικούς αλγόριθμους που να απεικονίζουν την ίδια τη ζωή!
Η κβαντική τηλεμεταφορά σε συνδυασμό με την τεχνητή νοημοσύνη, θα διαμορφώσουν τον κόσμο και θα τον αλλάξουν σε τόσο μεγάλο βαθμό που το 2035 δε θα έχει καμία σχέση με το 2025.
Βέβαια, η μεγάλη δύναμη προϋποθέτει και μεγάλες ευθύνες, και οι άνθρωποι έχουν αποδείξει μέχρι τώρα ότι είναι παντελώς ανεύθυνοι.
© pronews.gr

Γράφει ο Γιώργος Βενέτης*
© slpress.gr

«Έχω ήδη μιλήσει με τρεις Αμερικανούς προέδρους. Έρχονται και φεύγουν, αλλά η πολιτική παραμένει πάντα η ίδια. Ξέρετε γιατί; Λόγω της ισχυρής γραφειοκρατίας. Όταν ένα άτομο εκλέγεται, μπορεί να έχει κάποιες ιδέες. Τότε φτάνουν άνθρωποι με χαρτοφύλακες, καλοντυμένοι, φορώντας σκούρα κοστούμια, σαν τα δικά μου, εκτός από την κόκκινη γραβάτα, αφού φοράνε μαύρη ή μπλε σκούρη. Αυτοί οι άνθρωποι αρχίζουν να εξηγούν πώς συμβαίνουν τα πράγματα. Και αμέσως όλα αλλάζουν. Αυτό συμβαίνει σε κάθε διοίκηση».
Βλαντιμίρ Πούτιν στη Le Figaro, το Μάιο του 2017.
Ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαιώνοντας την εκκεντρικότητα του με τις αντικρουόμενες πρακτικές και δηλώσεις του για το ουκρανικό ζήτημα, δημιουργεί ερωτηματικά για τις πραγματικές προθέσεις του. Ο Αμερικανός πρόεδρος αποκάλυψε ότι έχει ξεκινήσει ο διάλογος και ότι η αμερικανική πλευρά διεξάγει λεπτομερείς διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, με τον Ειδικό Αντιπρόσωπο του Προέδρου των ΗΠΑ για την Ουκρανία Κιθ Κέλογκ, να επιβεβαιώνει παλαιότερη πρόβλεψή του, ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τελειώσει σε 100 ημέρες. Εντούτοις ο Τραμπ απέφυγε, σε ερώτηση δημοσιογράφων, να αποκαλύψει για το αν είχε ήδη μιλήσει απευθείας με τον Ρώσο ηγέτη. «Δε θέλω να το πω αυτό για το αν μίλησα με τον Πούτιν», τόνισε, αρνούμενος να απαντήσει σε ερώτηση των μέσων ενημέρωσης.
Από την άλλη πλευρά, σε ένα διαπραγματευτικό διπολισμό, λίγες ημέρες νωρίτερα είχε ανεβάσει ένα μήνυμα στο Truth-Social με το οποίο θέτει σε κίνδυνο το «διάλογο» με τη Ρωσία. Δεν είναι γνωστό αν πρόκειται για μία παρέμβαση των ανθρώπων με τα «σκούρα κοστούμια», ή για πρόθεση του Αμερικανού προέδρου να χρησιμοποιήσει την τακτική «μαστίγιο και καρότο».
Το μήνυμα έγραφε: «Εάν δεν καταλήξουμε σε μια “συμφωνία” και γρήγορα, δε θα έχω άλλη επιλογή από το να επιβάλω υψηλά επίπεδα φόρων, δασμών και κυρώσεων σε οτιδήποτε πωλεί η Ρωσία στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε διάφορες άλλες συμμετέχουσες χώρες». Στα όρια της αντιφατικότητας, μερικές μέρες αργότερα, ο Τραμπ παραδέχτηκε ότι δεν ήταν σίγουρος εάν οι κυρώσεις θα μπορούσαν να «αναγκάσουν» τη Ρωσία να ξεκινήσει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.
Αναφερόμενη στις δηλώσεις Τραμπ, η Wall Street Journal γράφει: «Οι προειδοποιήσεις του Τραμπ φαίνεται να είναι ανεπαρκείς για να αναγκάσουν τη Ρωσία να απομακρυνθεί από τις βασικές της απαιτήσεις, που περιλαμβάνουν τη de facto αναγνώριση των εδαφών υπό τον έλεγχό της, τον τερματισμό των δεσμών μεταξύ ΝΑΤΟ και Ουκρανίας και σημαντική μείωση των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε 85.000 στρατιώτες». Η αμερικανική εφημερίδα σημείωσε, ότι ο ρωσικός στρατός έχοντας επαρκείς πόρους, διαθέτει το πάνω χέρι, συνεχίζοντας την προέλασή του προς τα δυτικά της Ουκρανίας, πλησιάζοντας σημαντικά κέντρα επιμελητείας των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.

ΟΙ ΡΩΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ
Οι Δυτικοί – και Αμερικανοί και Ευρωπαίοι – θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η Ρωσία νίκησε, και στην Ουκρανία θα συμβιβαστεί μόνο με πλήρη αποδοχή των όρων της, που περιλαμβάνουν την πλήρη συνθηκολόγηση της Ουκρανίας και την αποχώρηση του ΝΑΤΟ από την περιοχή. Υπενθυμίζεται ότι το Κρεμλίνο έχει επανειλημμένα δηλώσει με σαφήνεια τη θέση της Ρωσίας: Tο πάγωμα της σύγκρουσης δεν είναι αποδεκτό, έως ότου ολοκληρωθούν όλοι οι στόχοι της στρατιωτικής επιχείρησης. Ο Πούτιν θέλει νέα Γιάλτα όχι ημίμετρα.
Ο Ρώσος πρόεδρος σε παλαιότερες δηλώσεις του ξεκαθάρισε, ότι σε μια συμφωνία για την Ουκρανία με τον Τραμπ, η Ρωσία θα αποφύγει τις παγίδες του παρελθόντος, όπως οι Συμφωνίες του Minsk και θα διεκδικήσει «ιστορικού χαρακτήρα» εγγυήσεις ασφαλείας ενάντια στην επιθετικότητα του ΝΑΤΟ. Μάλιστα, ο Ρώσος πρόεδρος τόνισε ότι: «Oι συμφωνίες μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας θα πρέπει να διασφαλίζουν την ασφάλεια και των δύο χωρών για μια μακροπρόθεσμη ιστορική προοπτική. Το ζήτημα αφορά την τελική υπογραφή των εγγράφων. Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό θέμα που θα πρέπει να εγγυηθεί την ασφάλεια τόσο της Ουκρανίας όσο και της Ρωσίας για μια σοβαρή, μακροπρόθεσμη ιστορική προοπτική», ανέφερε ο Ρώσος ηγέτης, εξηγώντας γιατί η συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών «δεν μπορεί να περιλαμβάνει ούτε ένα λάθος, ούτε μία ασάφεια».
Η υπόσχεση του Τραμπ να τερματίσει τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, εάν ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ δε λάβει υπόψη στις ευρύτερες συνομιλίες, τις ανησυχίες της Ρωσίας σχετικά με την ασφάλεια. Προβλέπονται δύσκολες διαπραγματεύσεις για όλο το φάσμα των θεμάτων που θέτει η Μόσχα. Σε κάθε ένα από τα σημεία, η Ουάσιγκτον θα χρειαστεί να βρει ένα συμβιβασμό που να είναι εξίσου ικανοποιητικός για τη Ρωσία.
Συμπερασματικά, για την ευτυχή κατάληξη των διαπραγματεύσεων απαιτείται η κατανόηση της αναγκαιότητας, που απαιτεί τη χάραξη μίας νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ευρώπη, σε άμεση συνάρτηση με τα όσα συμβαίνουν στο έδαφος, στη ζώνη του πολέμου. Η Αμερική θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι η Ρωσία είναι εγγυητής του διεθνούς συστήματος ασφαλείας, με την ίδια βαρύτητα, έχοντας ακριβώς το ίδιο δικαίωμα σε ανησυχίες με τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον Αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Τζον Μερσχάιμερ, μόνο η αναγνώριση των συμφερόντων της Ρωσίας από τη Δύση μπορεί να οδηγήσει σε πραγματικό τέλος της σύγκρουσης. Διαφορετικά, ο Μερσχάιμερ πιστεύει ότι ο ρωσικός στρατός δε θα σταματήσει.
Στη διαπραγματευτική εξίσωση πρέπει να μπει και το απρόβλεπτο της προσωπικότητας του Τραμπ. Αν βρεθεί αντιμέτωπος με δυσκολίες στην εξεύρεση επιλογών για κατάπαυση του πυρός, μπορεί να επιλέξει ένα «τρίτο δρόμο» – να σταματήσει να εμπλέκεται στον πόλεμο εντελώς, να «ξεχάσει» την Ουκρανία, να σταματήσει να της παρέχει οποιαδήποτε βοήθεια και να προτείνει στους Ευρωπαίους να… αναλάβουν την Ουκρανία. Αυτή η επιλογή θα είναι η πιο επικίνδυνη για το Κίεβο, δεδομένου ότι ο ίδιος ο Ζελένσκι παραδέχεται ότι χωρίς την αμερικανική υποστήριξη θα είναι δύσκολο να συνεχιστεί ο πόλεμος.

*Ο Γιώργος Βενέτης σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες. Είναι και απόφοιτος του Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου Paul Valery Montpellier III – Arts et Lettres-Langues et Sciences Humaines. Ομιλεί Γαλλικά και Αγγλικά. Στα ενδιαφέροντά του είναι η Γεωπολιτική και η Ιστορία.

Γράφει ο οικονομολόγος
ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ
[Πάντειο πανεπιστήμιο]

Στην πρώτη του συνάντηση ως πρόεδρος με την τότε Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ, το 2017, ο Τραμπ είχε δηλώσει ότι «δεν είμαι υπέρ του προστατευτισμού, είμαι υπέρ του “δίκαιου” διεθνούς εμπορίου». Αντιθέτως, η τότε καγκελάριος είχε υποστηρίξει ότι το «ελεύθερο» εμπόριο αποτελεί την ατμομηχανή της παγκόσμιας ανάπτυξης.
Προχωρήσαμε σε αυτήν την αναδρομή με αφορμή τη σαρωτική νίκη Τραμπ και με δεδομένη την προεκλογική του δέσμευση για επιβολή νέων δασμών – 10% ή 20% σε όλα τα εισαγόμενα στις ΗΠΑ προϊόντα, 60% στα προϊόντα από την Κίνα και 100% σε όλα τα εισαγόμενα αυτοκίνητα. Να επισημάνουμε βεβαίως, ότι πίσω από τις έννοιες «δίκαιο» και «ελεύθερο» διεθνές εμπόριο, κρύβονται εμπορικά συμφέροντα.
Πάντως, «οι Γερμανοί εξαγωγείς, για τους οποίους οι ΗΠΑ είναι μεγαλύτερη αγορά εκτός ΕΕ, πρέπει να αναμένουν σημαντικές απώλειες αν ο Τραμπ προχωρήσει στις απειλές του για επιβολή δασμών 20% στις αμερικανικές εισαγωγές», αναφέρει το Ifo (Institute for Economic Research), που επισημαίνει την ανάγκη συντονισμού και προετοιμασίας Γερμανίας και ΕΕ για τους διαφαινόμενους δασμούς του Τραμπ.
Θα επιχειρήσουμε μια μικρή ανασκόπηση των δύο θεωρητικών αντιλήψεων και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι θιασώτες του προστατευτισμού και του ελεύθερου εμπορίου. Αρχικά, η φιλελεύθερη θεωρία του διεθνούς εμπορίου έχει εξελιχθεί σε μορφή και περιεχόμενο. Από τις απλές σκέψεις των κλα¬σ鬬¬κών οικονομο¬λό¬γων¬, Adam Smith και David Ricardo, έχουμε το υπόδειγμα Heckscher-Ohlin-Samuelson και άλλες περίπλοκες νεοκλασικές διατυπώσεις.
Σύμφωνα με αυτές, η εξάλειψη των πάσης φύσεως εμποδίων στην ελεύθερη διακίνηση των αγαθών και η συμμετοχή μιας εθ¬νικής οικονομίας στο διεθνές εμπόριο, επιτρέπει στις χώρες να εξειδικευτούν. Να εξά¬γουν εκείνα τα αγαθά, στα οποία έχουν συγκριτικό πλεονέκτημα, εισάγοντας ταυ¬τόχρονα εκείνα στα οποία δεν έχουν. Η οικονομική αυτή εξειδίκευση που επέρχεται μέσω του ελεύθερου εμπορίου, μεγιστοποιεί την εθνική και διεθνή ευημερία, δίνει ώθηση στη μεγέθυνση και στην παραγωγική αποδοτικότητα της εγχώριας οικονομίας, ενώ παράλληλα διευκολύνει την αποδοτική χρήση των σπανιζόντων πόρων του κόσμου.
Ταυτόχρονα, η φιλελευθεροποίηση του εμπορίου ενισχύει τον ανταγωνισμό στις εγχώριες αγορές και κατ’ επέκταση ωφελεί τους καταναλωτές, μειώ¬νοντας τις τιμές και προσφέροντας τους μια διευρυμένη κλίμακα επιλογών. Επίσης, το ελεύθερο εμπόριο ενθαρρύνει τη διάδοση της τεχνολογίας και της τεχνογνωσίας, με ευεργετικά αποτελέσματα για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες. Ταυτοχρόνως, διασφαλίζει τις προοπτικές για σταθεροποίηση της παγκόσμιας ειρήνης.

ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟΥ
Ωστόσο, είναι σημαντικό στο σημείο αυτό να επισημάνουμε, ότι η επιχειρηματολογία των φιλελεύθερων δεν επικαλείται λόγους ισότητας και ίσης διανομής των ωφελειών από το ελεύθερο εμπόριο, αλλά αυξημένης αποδοτικότητας και μεγιστοποίησης του εθνικού και παγκόσμιου πλούτου. Στη βάση των διανεμητικών αυτών συνεπειών του ελεύθερου εμπορίου, επικεντρώνεται και η σύγκρουση ανάμεσα στη φιλελεύθερη και στην εθνικιστική θεώρηση του εμπορίου.
Οι υπέρμαχοι του προστατευτισμού, από τους μερκαντιλιστές του 17ου και 18ου αιώνα έως τους σύγχρονους οικονομικούς εθνικιστές, παρά τη διαφορετικότητα του θεωρητικού υπόβαθρου που επικαλούνται για τη θεμελίωση των απόψεων τους, τάσσονται υπέρ μιας παρεμβατικής κυβερνητικής πολιτικής. Αυτή έχει ως στόχο να ελέγξει το εισαγωγικό εμπόριο, προς όφελος της εθνικής οικονομίας.
Επίσης, έχει ως στόχο να κρατήσει τις εγχώριες αγορές κλειστές στο διεθνή ανταγωνισμό, μέσω της θέσπισης εισαγωγικών δασμών και άλλων προστατευτικών μέτρων μη δασμολογικού χαρακτήρα. Στην κατηγορία των προστατευτικών μέτρων μη δασμολογικού χαρακτήρα, εντάσσονται ενδεικτικά οι ποσοτικοί περιορισμοί, οι εθελοντικοί περιορισμοί εξαγωγών, οι πριμοδοτήσεις, οι φορολογικές ρυθμίσεις και οι διεθνείς εμπορικές συμφωνίες.

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΗΠΙΑΚΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ
Οι οπαδοί του προστατευτισμού, χωρίς να απορρίπτουν τελείως το διεθνές εμπόριο, το αντιμετωπίζουν με μια δεδομένη επιφύλαξη. Η συνήθης επιχειρηματολογία τους είναι ότι οι προστατευτικές εμπορικές πολιτικές εξυπηρετούν σκοπούς προστασίας βιομηχανιών, που έχουν ζωτική σημασία για την εθνική ασφάλεια, αυξάνουν τις ευκαιρίες απασχόλησης με την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και με την προφύλαξη από αθέμιτες πρακτικές ξένων ανταγωνιστών.
Επίσης, υποστηρίζουν ότι οι προστατευτικές πολιτικές αποτελούν αποτελεσματικό μηχανισμό οικονομικής ανάπτυξης με την υιοθέτηση μιας στρατηγικής υποκατάστασης των εισαγωγών και συμβάλλουν στη βελτίωση των όρων του εμπορίου για τη χώρα που τις επιβάλει. Η χώρα αυτή, ωστόσο, αντιμετωπίζει τον κίνδυνο των αντιποίνων από την πλευρά των εμπορικών της εταίρων.
Μολονότι σε αρκετές περιπτώσεις αναγνωρίστηκε η βασιμότητα των ανωτέρω επιχειρημάτων, πολλές φορές ο πραγματικός στόχος που επιδιώκεται μέσω των προστατευτικών πολιτικών είναι η προφύλαξη ορισμένων αναποτελεσματικών βιομηχανικών κλάδων από το διεθνή ανταγωνισμό. Ωστόσο, το πιο ισχυρό επιχείρημα υπέρ του οικονομικού εθνικισμού και των προστατευτικών πολιτικών, πρωτοδιατυπώθηκε από τον Alexander Hamilton και στη συνέχεια έγινε αποδεκτό όχι μόνο από τους εθνικιστές.
Ακόμα και οι φιλελεύθεροι αποδέχονται τα προστατευτικά μέτρα ως εξαίρεση στην ανωτερότητα του ελεύθερου εμπορίου και μόνο για την προστασία των νηπιακών βιομηχανιών. Δηλαδή, των βιομηχανιών που αν προστατευτούν προσωρινά θα ενισχυθεί μακροπρόθεσμα η ανταγωνιστικότητά τους και θα γίνουν αρκετά ισχυρές για να επιβιώσουν στις παγκόσμιες αγορές.
Ωστόσο, παρά τη βασιμότητα της συγκεκριμένης αιτιολογίας, συχνά τα προστατευτικά μέτρα αποκτούν ένα πιο μόνιμο χαρακτήρα, γεγονός που αλλοιώνει το δικαιολογητικό λόγο της θέσπισης τους.
Να σημειωθεί, πως η ΕΕ στα χνάρια του Μπάιντεν (παρά την αντίδραση της Γερμανίας) επέβαλε πρόσθετους δασμούς στα ηλεκτρικά οχήματα που εισάγονται από την Κίνα προκειμένου να εξασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού με τις κινεζικές κατασκευάστριες, που οι Βρυξέλλες κατηγορούν πως επωφελούνται από μαζικές δημόσιες επιδοτήσεις.

ΜΟΡΦΗ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ
Στο πλαίσιο της κριτικής που ασκείται κατά της φιλελευθεροποίησης του εμπορίου, οι υπέρμαχοι του οικονομικού εθνικισμού θεωρούν την πολιτική του ελεύθερου εμπορίου ως μια πολιτική εξυπηρέτησης των συμφερόντων του ισχυρού. Όπως αποδεικνύεται από την ιστορία, οι κυβερνήσεις υιοθετούν τη στρατηγική του ελεύθερου εμπορίου, μόνο μετά την εκβιομηχάνιση των οικονομιών τους, η οποία επιτυγχάνεται υπό καθεστώς προστασίας και κρατικού ελέγχου της εμπορικής δραστηριότητας.
Η βάση της κριτικής τους αυτής στηρίζεται στο κόστος του διεθνούς εμπορίου για τα λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη. Το κόστος κυμαίνεται από την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας ως την αυξημένη τρωτότητα της εθνικής ευημερίας απέναντι στις αρνητικές επιπτώσεις των διεθνών εξελίξεων. Συγκεκριμένα, οι οπαδοί του εμπορικού προστατευτισμού στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες ισχυρίζονται ότι το ελεύθερο εμπόριο με τις πιο αναπτυγμένες χώρες συνιστά μια μορφή ιμπεριαλισμού, ο οποίος επιφέρει την εξάρτηση των υπανάπτυκτων από τις αναπτυγμένες χώρες. Παράλληλα, ισχυρίζονται ότι η οικονομική τους ανάπτυξη θα επέλθει μόνο μέσω μιας εμπορικής πολιτικής που στηρίζεται στον οικονομικό εθνικισμό και όχι μέσω των ελεύθερων αγορών.
Στις πιο αναπτυγμένες χώρες, η κριτική των υπέρμαχων του προστατευτισμού για το ελεύθερο εμπόριο εν μέρει τροφοδοτείται από παρανοήσεις:
◘ Πρώτον, από το ότι το ελεύθερο εμπόριο υποθάλπει δόλιες και αθέμιτες πρακτικές από την πλευρά των εμπορικών εταίρων, οι οποίες (κατά την άποψη των πολέμιων του ελεύθερου εμπορίου) επηρεάζουν αρνητικά το εμπορικό ισοζύγιο της δεδομένης χώρας.
◘ Δεύτερον, από το ότι το ελεύθερο εμπόριο, ως μια ειδικότερη έκφανση της παγκοσμιοποίησης, ευθύνεται για την αυξανόμενη ανισότητα στους μισθούς, συνιστά απειλή για τις θέσεις εργασίας, για τα ημερομίσθια, για την κοινωνική πρόνοια, καθώς και για την προστασία του περιβάλλοντος.
Για να επιστρέψουμε στον Τραμπ, η διευθύντρια του Ιfo, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, προειδοποίησε πως «πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι στο ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να αποστασιοποιηθούν περαιτέρω από την ανοιχτή, παγκόσμια συνεργασία». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ινστιτούτου, αν ο Τραμπ εφαρμόσει το προεκλογικό του πρόγραμμα για τους δασμούς, η Γερμανία θα υποστεί ζημιά της τάξης των 33 δισ. ευρώ, με ό,τι και αν αυτό σημαίνει για την παραπαίουσα πλέον οικονομία της…