Κατά 9 μονάδες από έτος σε έτος στο 56% μειώθηκε η ευημερία των εργαζομένων στον Καναδά
Μόλις το 56% των Καναδών εργαζομένων αξιολογούν τη συνολική τους ευημερία ως εξαιρετική ή καλή, μειωμένη κατά εννέα ποσοστιαίες μονάδες από 65% το 2025, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Ipsos που διεξήχθη για λογαριασμό της RBC Insurance.
Τα ευρήματα δείχνουν εκτεταμένη επιδείνωση σε πολλές πτυχές της ευημερίας, με χαμηλότερες αξιολογήσεις για την ψυχική υγεία, τη σωματική υγεία και την οικονομική υγεία να υπογραμμίζουν τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σήμερα.
ΟΙ ΚΑΝΑΔΟΙ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ
Η πτώση ήταν εμφανής σε κάθε μέτρο ευημερίας. Η συνολική ευημερία μειώθηκε κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες, από 65% το 2025 σε 56% το 2026. Η ψυχική υγεία μειώθηκε στο 52% (-7 μονάδες), ενώ η σωματική υγεία μειώθηκε από 59% σε 53%. Η οικονομική υγεία, ήδη η διάσταση με τη χαμηλότερη βαθμολογία, υποχώρησε από το 44% στο 42%.
Η ύφεση της ευημερίας επηρεάζει τους Καναδούς σε κάθε στάδιο της σταδιοδρομίας. Οι εργαζόμενοι ηλικίας 18-34 ετών φέρουν το μεγαλύτερο βάρος, με τη συνολική ευημερία να μειώνεται κατά 18 ποσοστιαίες μονάδες από έτος σε έτος – από 67% σε 49% – και τις βαθμολογίες ψυχικής υγείας να πέφτουν 14 μονάδες, από 56% σε 42%. Αυτές οι απότομες μειώσεις υποδηλώνουν, ότι οι εργαζόμενοι στην αρχή της σταδιοδρομίας τους μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις σύνθετες επιπτώσεις της οικονομικής αβεβαιότητας και του άγχους στο χώρο εργασίας.
Αλλά δεν είναι μόνο οι νεότεροι εργαζόμενοι που αγωνίζονται. Οι εργαζόμενοι ηλικίας 55-65 ετών, που παραδοσιακά είναι η πιο ικανοποιημένη ομάδα, παρουσιάζουν επίσης αξιοσημείωτες μειώσεις. Η συνολική ευημερία σε αυτήν την ομάδα μειώθηκε κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες στο 66%, ενώ η ψυχική υγεία μειώθηκε κατά 11 μονάδες στο 63% – μια μετατόπιση που δείχνει ότι οι πιέσεις είναι ευρέως διαδεδομένες, αγγίζοντας τους εργαζόμενους από την πρώτη τους δουλειά έως τα τελευταία χρόνια πριν από τη συνταξιοδότηση.
ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΚΑΝΟΥΝ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ
Εν μέσω της ύφεσης, αναδύεται η δύναμη των ομαδικών παροχών. Οι εργαζόμενοι με πρόσβαση σε ομαδικές παροχές ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα συνολικής ευημερίας (58%), ψυχικής υγείας (54%), σωματικής υγείας (54%) και οικονομικής υγείας (44%) σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν. Είναι επίσης πολύ πιο πιθανό (64%) να πιστεύουν ότι η κουλτούρα του χώρου εργασίας τους υποστηρίζει την υγεία και την ευημερία τους, σε σύγκριση με μόλις το 46% εκείνων που δεν έχουν πρόσβαση, υπογραμμίζοντας τον απτό αντίκτυπο που μπορούν να έχουν τα ολοκληρωμένα οφέλη – όχι μόνο στα ατομικά αποτελέσματα υγείας, αλλά και στο πώς αισθάνονται οι εργαζόμενοι ότι υποστηρίζονται από τους εργοδότες τους.
ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ
ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΜΠΟΔΙΟ
Όταν ρωτήθηκαν τι εμποδίζει την επένδυση στην ευημερία τους, οι Καναδοί επεσήμαναν συντριπτικά έναν παράγοντα: το αυξανόμενο κόστος ζωής. Περισσότεροι από τους μισούς (51%) το ανέφεραν ως το κύριο εμπόδιο. Αυτή η πρόκληση γίνεται ακόμη πιο έντονα αισθητή από τους εργαζόμενους με αναπηρία, με το 60% να την αναγνωρίζει ως σημαντικό εμπόδιο, υποδεικνύοντας ότι η οικονομική πίεση δημιουργεί ένα κυματιστικό αποτέλεσμα – περιορίζοντας την ικανότητα των Καναδών να δίνουν προτεραιότητα στην υγεία τους ακόμη και όταν αναγνωρίζουν τη σημασία της.
Ο ΥΠΝΟΣ, Η ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ
ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ
Παρά τα εμπόδια, οι Καναδοί έχουν ξεκάθαρη αίσθηση του τι θέλουν να βελτιώσουν. Η φυσική κατάσταση (57%), η διατροφή (48%) και η ποιότητα του ύπνου (47%) βρίσκονται στην κορυφή της λίστας των προτεραιοτήτων. Είναι ενδιαφέρον ότι οι παράγοντες που οι Καναδοί λένε ότι έχουν το μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ευημερία τους, ευθυγραμμίζονται σε μεγάλο βαθμό με αυτούς τους στόχους: ποιότητα ύπνου (66%), φυσική κατάσταση (55%) και οικονομική ασφάλεια (54%). Η αποσύνδεση μεταξύ πρόθεσης και δράσης φαίνεται να οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε περιορισμούς κόστους και χρόνου.
