Θρίαμβος στο Terrebonne και ανατροπή του πολιτικού χάρτη του Καναδά
Μια νύχτα που θα καταγραφεί ως καμπή στην καναδική πολιτική ιστορία έζησε ο Καναδάς στις 13 Απριλίου 2026. Ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ και το Φιλελεύθερο Κόμμα, πέτυχαν αυτό που μέχρι πριν από ένα χρόνο πολλοί αναλυτές θεωρούσαν αδύνατο: με σαρωτική νίκη και στις τρεις ομοσπονδιακές επαναληπτικές εκλογές, όχι μόνο κατέρριψαν ένα διαχρονικό κυρίαρχο προπύργιο του κυριαρχικού κινήματος στο Κεμπέκ, αλλά εξασφάλισαν και αυτοδύναμη πλειοψηφία στη Βουλή των Κοινοτήτων.
Το επίκεντρο αυτής της ιστορικής νίκης ήταν η περιφέρεια Terrebonne, όπου η αποκαλούμενη «επιχείρηση αποπλάνησης» του πρωθυπουργού και της υποψήφιάς του, Tatiana Auguste, απέδωσε τελικά καρπούς. Παρά την έντονη και οργανωμένη αντεπίθεση του Bloc Québécois, οι Φιλελεύθεροι επικράτησαν στην Terrebonne για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο, σηματοδοτώντας με σαφήνεια την πτώση ενός «κάστρου».
Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ TERREBONNE ΚΡΑΤΗΣΕ
ΩΣ ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ
Η αναμέτρηση στην Terrebonne ήταν εξαντλητική και ιδιαιτέρως φορτισμένη. Το 2025, η Τατιάνα Auguste είχε κερδίσει την έδρα με διαφορά μόλις μίας ψήφου, όμως το Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά ακύρωσε το αποτέλεσμα το Φεβρουάριο του 2026 λόγω παρατυπιών στις επιστολικές ψήφους. Η επαναληπτική εκλογή είχε πλέον χαρακτήρα καθαρής εντολής.
Με διαφορά 731 ψήφων, η Auguste συγκέντρωσε 48,4%, επικρατώντας της υποψήφιας του Bloc, Nathalie Sinclair-Desgagné, που έλαβε 46,8%. Το τελικό αποτέλεσμα επιβεβαιώθηκε μόλις στις 12:15 τα ξημερώματα, έπειτα από μια δραματική νύχτα, κατά την οποία το προβάδισμα άλλαξε δεκάδες φορές καθώς καταμετρούνταν τα εκλογικά τμήματα.
Στα κεντρικά γραφεία της φιλελεύθερης εκστρατείας, το κλίμα ήταν εκρηκτικό. Εθελοντές, βουλευτές και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς, μόλις «κλείδωσε» η νίκη. Μεταξύ αυτών, οι υπουργοί της καναδικής κυβέρνησης Melanie Joly, Joël Lightbound και Marjorie Michel. Με το αποτέλεσμα της βραδιάς, οι Φιλελεύθεροι κατέκτησαν μια έδρα που δεν είχε εκλέξει φιλελεύθερο βουλευτή από το 1984. Για σχεδόν τρεις δεκαετίες – από το 1993 έως το 2025 – το Terrebonne θεωρούνταν ασφαλές έδαφος για το Bloc Québécois. Μέχρι εκείνη τη νύχτα…
«Είμαι έτοιμη. Πιάνουμε δουλειά», δήλωσε συγκινημένη η Auguste στην ομιλία της. «Θα εργάζομαι κάθε μέρα ώστε η φωνή μου στο Terrebonne να ακούγεται καθαρά και δυνατά στην Οτάβα».
«ΤΡΙΠΛΟ ΣΤΕΜΜΑ»
ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΚ ΚΑΡΝΕΪ
Ενώ τα βλέμματα ήταν στραμμένα στα αποτελέσματα στην περιοχή του Κεμπέκ, ο φιλελεύθερος μηχανισμός αποδείχθηκε εξίσου ισχυρός στο Οντάριο. Το κόμμα διατήρησε δύο κρίσιμες έδρες στο Τορόντο, ολοκληρώνοντας ένα πολιτικό «τριπλό στέμμα» που (μαζί με το Terrebonne) ανέβασε τον αριθμό των εδρών στις 174, ξεπερνώντας – κατά δύο έδρες μάλιστα – το «μαγικό όριο» των 172 για κυβέρνηση πλειοψηφίας!
➥ University–Rosedale: Στην έδρα που κατείχε παλαιότερα η Κρίστια Φρίλαντ, η φιλελεύθερη υποψήφια Danielle Martin, γνωστή για την καριέρα της ως γιατρός και στέλεχος στον τομέα της υγείας, σημείωσε συντριπτική νίκη με ποσοστό άνω του 63%. Το αποτέλεσμα ανακοινώθηκε νωρίς το βράδυ, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά ριζωμένη φιλελεύθερη κυριαρχία στο κέντρο του Τορόντο.
➥ Scarborough–Southwest: Η περιφέρεια αυτή ανέδειξε με εμφατικό τρόπο τη μετατόπιση των πολιτικών συσχετισμών. Η Doly Begum, πρώην αναπληρώτρια αρχηγός του επαρχιακού NDP, η οποία είχε μεταπηδήσει στους Φιλελεύθερους, επικράτησε άνετα. Η νίκη της εδραίωσε ακόμη περισσότερο τη φιλελεύθερη κυριαρχία στο ευρύτερο Τορόντο και αποτέλεσε προσωπικό πλήγμα για τη νέα ηγεσία του NDP.
ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ
Οι επαναληπτικές εκλογές θεωρήθηκαν ευρέως ως «τεστ του πρώτου έτους» για την ηγεσία του Μαρκ Κάρνεϊ. Από την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Κάρνεϊ πρόβαλε την εικόνα μιας σταθερής, τεχνοκρατικής ηγεσίας για τις «μεσαίες δυνάμεις» σε ένα ασταθές παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι αυτό το πραγματιστικό προφίλ βρήκε ανταπόκριση σε ψηφοφόρους που διαφορετικά θα στρέφονταν προς την αντιπολίτευση.
Αντίθετα, η βραδιά εξελίχθηκε σε «πολύ κρύο ντους» για τους αντίπαλους αρχηγούς. Οι Συντηρητικοί του Pierre Polievre υπέστησαν βαριά ήττα στο Terrebonne. Συγκεκριμένα, η υποψήφιά τους, Andrienne Charles, περιορίστηκε στο 3,3%, καταγράφοντας πτώση 15 μονάδων σε σχέση με προηγούμενες αναμετρήσεις. Το γεγονός ότι ο Polievre δεν επισκέφθηκε καν την περιφέρεια κατά την προεκλογική περίοδο προκάλεσε άμεσα ερωτήματα, για τη στρατηγική και τη δυναμική του κόμματος στο προαστιακό Κεμπέκ.
Για το NDP, η εικόνα ήταν εξίσου απογοητευτική. Υπό τον νεοεκλεγέντα αρχηγό Avi Louis, το κόμμα σχεδόν… εξαφανίστηκε από τον εκλογικό χάρτη. Στο Terrebonne, ο υποψήφιος Maxime Beaudoin συγκέντρωσε μόλις 0,5%.
Οι «Φιλελεύθεροι του Κάρνεϊ» κατάφεραν να αποσπάσουν τόσο στελέχη όσο και την εκλογική βάση του κόμματος.
ΣΥΝΟΨΗ ΤΕΛΙΚΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ
➤ Terrebonne: Tatiana Auguste, φέρνοντας τέλος σε 30 χρόνια κυριαρχίας του Bloc.
➤ University–Rosedale: Danielle Martin. Διατήρηση του αστικού πυρήνα του Τορόντο.
➤ Scarborough–Southwest: Doli Begum. «Κλείδωμα» της πλειοψηφίας μέσω πολιτικής μεταγραφής.
Οι νίκες αυτές προσφέρουν στην κυβέρνηση Κάρνεϊ καθαρό πολιτικό διάδρομο για την προώθηση του νομοθετικού της έργου, χωρίς ανάγκη στήριξης από την αντιπολίτευση. Από το φιλόδοξο έργο υψηλής ταχύτητας TGV Alto, το οποίο το Bloc είχε πολεμήσει σκληρά, έως νέες εθνικές οικονομικές πολιτικές, ο πρωθυπουργός κρατά πλέον όλα τα χαρτιά στο δικό του συρτάρι!!
ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΒΕΝΖΙΝΗΣ
Ευθύς την επόμενη μέρα, ο πρωθυπουργός Mark Carney, σε συνέντευξη Τύπου, ανακοίνωσε την ακύρωση του φόρου στις βενζίνες και στα καύσιμα. Η ακύρωση αυτή θα αρχίσει τη Δευτέρα 20 Απριλίου 2026 και θα κρατήσει ως τις 7 Σεπτεμβρίου 2026. Σκοπός αυτού του μέτρου είναι να μειωθεί η τιμή της βενζίνης περίπου 10 σεντς και 4 σεντς το πετρέλαιο.
Ο πρωθυπουργός εξήγησε ότι το μέτρο αυτό ήταν αναγκαίο, λόγω της κατάστασης στον περσικό κόλπο, η οποία αύξησε στα ύψη την τιμή της βενζίνης.
