Δεκτό και το δεύτερο τελεσίγραφο Φιντάν σε Γεραπετρίτη μετά την Κάσο – Υποχώρησε και στα θαλάσσια πάρκα – Τα χωροθετεί μόνο εντός χωρικών υδάτων – Μειώνεται ο ζωτικός εθνικός χώρος στο Αιγαίο που βαίνει προς διχοτόμηση – Βαριά η παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή

Και να θέλουμε να πιστέψουμε τους ισχυρισμούς των κυβερνητικών παραγόντων για την προσήλωσή τους στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο, έρχεται η επικαιρότητα να μας προσγειώσει στη σκληρή πραγματικότητα.

Σύμφωνα λοιπόν με άρθρο της εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ», το οποίο στηρίζεται σε ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ», η Τουρκία μας έχει περιορίσει στη ζώνη των έξι μιλίων των χωρικών μας υδάτων και εμείς δεν αντιδρούμε. Έχουμε ατύπως αποδεχθεί, ότι έξω από την αιγιαλίτιδα ζώνη των νησιών μας η θάλασσα είναι «γκρίζα» και οποιαδήποτε κίνηση μας υπόκειται σε έγκριση από την Άγκυρα.

Το είδαμε να συμβαίνει σχετικώς προς τις έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδος-Κύπρου, το βλέπουμε τώρα, καθώς έρχονται στο φως οι αποφάσεις της Κυβερνήσεως για το εθνικό θαλάσσιο πάρκο στο Αιγαίο, το οποίο κατακερματίζεται. Δε θα είναι ενιαίο, αλλά θα αποτελείται από ένα σύνολο μικρών πάρκων, το κάθε ένα από τα οποία θα περιορίζεται εντός των χωρικών υδάτων μας.

Αυτό αποκαλύπτει ρεπορτάζ της εφημερίδος «Τα Νέα» στο οποίο υπό τον τίτλο «Θαλάσσια πάρκα εντός των χωρικών μας υδάτων» περιλαμβάνεται δήλωση «αρμοδίων πηγών» του υπουργείου Εξωτερικών που έχει ως ακολούθως: «Εμείς προχωρούμε ακάθεκτοι να κάνουμε ό,τι πρέπει στο κομμάτι της περιβαλλοντικής προστασίας. Δεν έχουμε κάτι να μοιράσουμε με τους Τούρκους. Δεν πάμε σε διεθνή ύδατα, πάμε σε εθνικά ύδατα, εντός των 6 ναυτικών μιλίων όσον αφορά στο Αιγαίο, εντός των 12 ναυτικών μιλίων όσον αφορά το Ιόνιο».

Πρόκειται για κυνική ομολογία, ότι για δεύτερη φορά, μετά την Κάσο, υποχωρήσαμε στο τελεσίγραφο του Χακάν Φιντάν. Το περιβαλλοντικό πάρκο που είχε σχεδιασθεί κατά ενιαίο τρόπο εγκαταλείπεται και κατακερματίζεται, έτσι ώστε να μην «πάμε σε διεθνή ύδατα». Όμως επ’ αυτών των διεθνών υδάτων, η Ελλάς έχει κυριαρχικά δικαιώματα, τα οποία η σημερινή κυβέρνηση όχι απλώς αποφεύγει να τα διεκδικήσει, αρνείται να τα ασκήσει, με βαρύτατες επιπτώσεις στο μέλλον του έθνους. Διότι η άρνηση αυτή σημαίνει ότι «διασπάται η εθνική ενότητα της Ελλάδος» και «διχοτομείται η ελληνική επικράτεια». Αυτό δεν το λέμε εμείς. Είναι τα λόγια του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή προς τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Τζωρτζ Μπους (τον πρεσβύτερο) κατά τη διάρκεια επισκέψεως του τελευταίου στην Αθήνα.

Είχε πει επί λέξει ο τότε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας: «Αν οι Τούρκοι πάρουν υφαλοκρηπίδα μεγαλύτερης εκτάσεως αυτής που δικαιούνται, τότε τα ελληνικά νησιά θα ενταχθούν στο χώρο της Τουρκίας. Και έτσι διασπάται η εθνική ενότης της Ελλάδος». Και παρακάτω: «Το Αιγαίο είναι 50% ελληνικός χώρος, 42% διεθνής και 8% τουρκικός. Και παρά ταύτα, οι Τούρκοι θέλουν να το μοιράσουμε στη μέση. Αν γίνει αυτό διχοτομείται η ελληνική επικράτεια. Και δυστυχώς φοβούμαι ότι όλα αυτά γίνονται άνευ λόγου, γιατί τελικά δεν υπάρχει πετρέλαιο».

Το ζήτημα όμως δεν είναι το πετρέλαιο. Διότι η πολιτική διαδικασία καθορίζει την οικονομική. Εδώ έχουμε να κάνουμε με κυριαρχικά δικαιώματα και ακόμη περισσότερο με εθνικό κύρος.

Η Τουρκία, όπως παραδέχεται και το ρεπορτάζ των «Νέων», «κάνει λόγο για γκρίζες ζώνες στο αιγαίο και νησιά, νησίδες, βράχους, των οποίων η κυριαρχία δεν έχει εκχωρηθεί στην Ελλάδα από τις διεθνείς συνθήκες». Και σε αυτό, το υπουργείο Εξωτερικών απαντά ότι «πολιτικοποιείται ένα αμιγώς περιβαλλοντικό ζήτημα». Αυτή δεν είναι απάντηση, είναι υπεκφυγή. Διότι όπως και πάλι ο αείμνηστος Καραμανλής είχε τονίσει προς τον πρόεδρο Μπους «Το Αιγαίο είναι κατοχυρωμένο με τη Συνθήκη της Λοζάνης».

Η σημερινή Κυβέρνηση προέρχεται από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Από το κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Θα έπρεπε λοιπόν, να τηρεί ευλαβικά τις παρακαταθήκες του, όσον αφορά τουλάχιστον στα εθνικά θέματα. Αλλά φαίνεται είναι βαριές αυτές οι παρακαταθήκες για τους ώμους ορισμένων. Και ας μην ισχυρισθούν ότι έχουν αλλάξει οι συνθήκες, το διεθνές περιβάλλον, η συσχετισμοί δυνάμεων. Διότι το μόνο που δεν μπορεί να αλλάξει είναι η βούληση του έθνους για επιβίωση και διατήρηση της ενότητάς του.

Στα 50 χρόνια από την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας, αναφέρθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με άρθρο του που δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Τα Νέα». Ο πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, αναφέρει πως τα γενέθλια της παράταξης εδραιώνουν την εθνική ενότητα. «Στη διάρκεια αυτών των 50 ετών, η Νέα Δημοκρατία έλυσε με σύνεση το Πολιτειακό, οπλίζοντας τη χώρα με ένα προοδευτικό Σύνταγμα» σημειώνει στο άρθρο.

«Τα 50 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας σηματοδοτούν την ωριμότητα της εμπειρίας, όσο και τη φλόγα της πρώτης εκκίνησης που παραμένει ολοζώντανη. Χαρακτηριστικά που αναδεικνύονται και μέσα από την έως τώρα κυβερνητική μας διαδρομή» συνέχισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Αναλυτικά το άρθρο του πρωθυπουργού, αλλά και προέδρου, της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκου Μητσοτάκη:

«H 50^ή επέτειος της ίδρυσης της Νέας Δημοκρατίας δεν αποτελεί ένα απλό ορόσημο. Είναι η ζωντανή απόδειξη ότι αυτή η παράταξη αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη της πατρίδας μας, στις πιο καθοριστικές στιγμές της πρόσφατης ιστορίας της. Τα γενέθλια της, άλλωστε, συμπίπτουν και με τη συμπλήρωση μισού αιώνα από τη γέννηση της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας. Μία αφορμή για σκέψεις και συμπεράσματα… Δεν είναι τυχαίο ότι το κόμμα μας αποδεικνύεται, ήδη, το πιο ανθεκτικό και αξιόπιστο κόμμα της Μεταπολίτευσης.

Με επιλογές που εδραίωσαν την εθνική ενότητα. Όπως αρχικά η αναγνώριση του ΚΚΕ. Και, αργότερα, η άρση των συνεπειών του Εμφυλίου. Αλλά και με στρατηγικές αποφάσεις, που αναγκάστηκαν να αποδεχθούν ακόμη και οι πολιτικοί της αντίπαλοι. Με κυρίαρχο, βέβαια, τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Στη διάρκεια αυτών των 50 ετών, η Νέα Δημοκρατία έλυσε με σύνεση το Πολιτειακό, οπλίζοντας τη χώρα με ένα προοδευτικό Σύνταγμα. Προχώρησε, επίσης, στην πρώτη μεγάλη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Σχεδίασε τα πιο κομβικά απ’ τα μεγάλα δημόσια έργα. Από το Μετρό, μέχρι το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Και υπηρέτησε με συνέπεια τον κοινοβουλευτισμό, είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση.

Στις διαλυτικές αναταράξεις των άλλων σχηματισμών, η Νέα Δημοκρατία αντέτασσε και αντιτάσσει μία ενότητα θεμελιωμένη στις ιδρυτικές της αρχές. Προχωρώντας «με τολμηρά και ασφαλή βήματα στις νέες συνθήκες», σύμφωνα με την πρώτη Διακήρυξή της. Και υπηρετώντας το έθνος με διαρκή ανανέωση. Και με δράσεις «πέρα και πάνω από τις παραπλανητικές ετικέτες της Δεξιάς, του Κέντρου και της Αριστεράς».

Τον ίδιο δρόμο του ιδρυτή Κωνσταντίνου Καραμανλή βαδίζουμε και τώρα. Το δρόμο της ανοιχτής οικονομίας και της κοινωνικής φροντίδας. Της πατριωτικής ευθύνης και του ευρωπαϊκού εκσυγχρονισμού. Με τις παραδόσεις μας να γίνονται στοιχεία της καθημερινής μας εξέλιξης. Ως μία φιλελεύθερη πολιτική δύναμη τόσο ισχυρή, ώστε να μπορεί να αφομοιώνει νέες ιδέες και να συνεργάζεται με νέους φίλους.

Τα 50 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας σηματοδοτούν την ωριμότητα της εμπειρίας, όσο και τη φλόγα της πρώτης εκκίνησης που παραμένει ολοζώντανη. Χαρακτηριστικά που αναδεικνύονται και μέσα από την έως τώρα κυβερνητική μας διαδρομή. Ξεπερνώντας, όχι μόνο διαδοχικές δοκιμασίες, όπως οι μεταναστευτικές εισβολές. Η πανδημία. Και οι εθνικές προκλήσεις. Αλλά υλοποιώντας, ταυτόχρονα, και τις δεσμεύσεις μας.

Σε πρώτη φάση, αίροντας 49 φόρους. Δημιουργώντας 500.000 νέες θέσεις εργασίας. Λύνοντας το Μεταναστευτικό. Συγκροτώντας μία σύγχρονη Πολιτική Προστασία. Και, αργότερα, στηρίζοντας το εισόδημα με μόνιμες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.

Καθιερώνοντας αλλαγές, όπως η επιστολική ψήφος και τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Και θωρακίζοντας την εθνική άμυνα με νέες φρεγάτες και μαχητικά αεροσκάφη.

Γιορτάζουμε, λοιπόν, τα 50 χρόνια της παράταξης αυξάνοντας ταχύτητα, ώστε το 2027 να βρει μία Ελλάδα ακόμη πιο ισχυρή και παραγωγική. Με ανάπτυξη 3%, ανεργία 8% και πληθωρισμό 2%.

Με μέσο μισθό στα 1.500. Και κατώτατο στα 950 ευρώ. Ένα κράτος πιο δίκαιο και ψηφιακό. Περήφανο και αισιόδοξο. Θα είναι το δικό μας μικρό δώρο, στη μεγάλη και διαχρονική προσφορά της Νέας Δημοκρατίας στη χώρα».

Τί σηματοδοτεί η επετειακή εκδήλωση για τα 50 χρόνια ζωής της Ν.Δ.

Του Κώστα Πασίση

© thepresident.gr

Ευκαιρία για την αποκατάσταση του κλίματος και την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και των δύο πρώην πρωθυπουργών, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, αποτελεί η επετειακή εκδήλωση για τα 50 χρόνια από την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας, που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου.

Η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού, να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τους δύο ιστορικούς ηγέτες του κόμματος, εξυπηρετεί αυτό το σκοπό, ενώ παράλληλα δείχνει τη διάθεση του να ξεπεραστούν οι  εσωκομματικές εντάσεις του παρελθόντος.

«Δε θα μπορούσαν να μην προσκληθούν, καθώς είναι μια εκδήλωση που αφορά όλους τους νεοδημοκράτες…», ανέφερε ο Παύλος Μαρινάκης, χωρίς όμως να διευκρινίσει την… τύχη της κίνησης Μητσοτάκη.

Σε σημειολογικό πολιτικό επίπεδο, η πρόσκληση στους δύο πρώην πρωθυπουργούς σηματοδοτεί το σεβασμό στην ιστορία του κόμματος και την αναγνώριση της προσφοράς τους. Αλλά πίσω από αυτή την… αθώα πρώτη ανάγνωση, κρύβονται οι μείζονες διαφορές τους σε μια σειρά κρίσιμων θεμάτων, με προμετωπίδα τον ελληνοτουρκικό διάλογο, που είναι σε εξέλιξη.

Ένα θέμα που αποκτά προστιθέμενη αξία, καθώς το επόμενο διάστημα επίκειται συνάντηση Γεραπετρίτη – Φιντάν, οι οποίοι θα αρχίσουν τα προκαταρκτικά των συζητήσεων για την πιθανότητα (αν υπάρχει) οριοθέτηση ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, προφανώς μέσω δικαστηρίων…

Ως γνωστόν, οι κ.κ. Καραμανλής και Σαμαράς έχουν πάρει διακριτές αποστάσεις από τις κινήσεις της κυβέρνησης για αλλαγή σελίδας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Χαρακτηριστική ήταν η σχετική αναφορά του Κώστα Καραμανλή κατά την ομιλία του στο Πολεμικό Μουσείο.

«Πιστεύω ότι καμιά Ελληνική Κυβέρνηση δε θα ήταν διατεθειμένη να υποχωρήσει σε μείζονα εθνικά θέματα και να αποδεχθεί ρυθμίσεις σε βάρος των εθνικών συμφερόντων. Πρώτον, διότι αποκλείω την πιθανότητα να το επιθυμεί. Αλλά επιπρόσθετα δε θα μπορούσε, διότι θα βρισκόταν αντιμέτωπη με την ομόθυμη και σθεναρή αντίδραση των Ελληνίδων και των Ελλήνων», τόνισε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Είναι λοιπόν αδύνατη και αδιανόητη η σύναψη συνυποσχετικού που θα κρύβει τεχνηέντως και εκ του πονηρού, υπό το πρόσχημα της προσφυγής στο ΔΔ της Χάγης για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας, την εκχώρηση με ασαφείς και διπλωματικά ευρηματικές διατυπώσεις, δικαιώματος στο ΔΔ να αποφανθεί περί του εύρους των χωρικών υδάτων ή ακόμα και της εδαφικής κυριαρχίας νήσων και βραχονησίδων. Είμαι κατηγορηματικός σε αυτό».

Ωστόσο, η προαναφερθείσα πρωτοβουλία Μητσοτάκη, φανερώνει μια προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός πιο ενωτικού προσώπου στη Νέα Δημοκρατία. Το κατά πόσο η προσπάθεια αυτή θα στεφθεί με επιτυχία, θα εξαρτηθεί από την ανταπόκριση των Καραμανλή και Σαμαρά αλλά και από τις εξελίξεις το επόμενο διάστημα.

Ταυτόχρονα, όμως, η κίνηση Μητσοτάκη επιδέχεται και άλλης ερμηνείας, όπως αυτής της επανασυσπείρωσης των στελεχών της, μετά την πτώση των ποσοστών της και την ερώτηση των 11 βουλευτών της ΝΔ για τα κόκκινα δάνεια, που εξόργισε τον Κωστή Χατζηδάκη αλλά και το Μαξίμου.

Η …ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ

ΝΔ ΣΤΗ ΡΗΓΙΛΛΗΣ

Η επιστροφή στα… πάτρια εδάφη, στην οδό Ρηγίλλης, με street party που  κάνει η Νέα Δημοκρατία, η οποία την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου συμπληρώνει 50 χρόνια ζωής, είναι μια σημαντική στιγμή για το κόμμα, καθώς αποτελεί ορόσημο στην πολιτική του πορεία.

Η Νέα Δημοκρατία, που ιδρύθηκε το 1974 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην ελληνική πολιτική σκηνή, οδηγώντας τη χώρα σε μεγάλες ιστορικές στιγμές, όπως η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η εδραίωση της Δημοκρατίας μετά τη δικτατορία των συνταγματαρχών.

Όπως αναφέρεται, η εκδήλωση για τα 50 χρόνια της ΝΔ δεν είναι απλώς μια γιορτή, αλλά σηματοδοτεί και τη διατήρηση της συνέχειας του κόμματος σε ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο πολιτικό τοπίο.

Μέσα από αυτήν την επέτειο, η Ν.Δ. επιδιώκει να τονίσει την πολιτική της συνέπεια και την εθνική της προσφορά, τόσο στα ζητήματα εσωτερικής πολιτικής όσο και στην εξωτερική. Σε αυτή τη βάση αναμένεται να είναι και η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη την Παρασκευή 4/10.

Ζήτω η Νέα Δημοκρατία;

Γράφει ο

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΜΑΝΙΑΤΗΣ

© tanea.gr

Σέβομαι τη Νέα Δημοκρατία, ως τη βασική παράταξη του αστισμού στην Ελλάδα για τα 50 αυτά χρόνια. Ο πυρήνας της προφανώς είναι η Κεντροδεξιά – Δεξιά στη χώρα. Και οι καταβολές της, η προδικτατορική ΕΡΕ και η τομή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, με την ευρωπαϊκή της πλεύση το 1974, που τη μετέβαλε από δύναμη της μετεμφυλιακής εθνικοφροσύνης σε παράταξη ενός ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού με ευρωπαϊκή και νατοϊκή προσήλωση.

Παρά τις μεταμορφώσεις της, άντεξε να είναι όλα αυτά τα χρόνια κυβερνώσα. Να κάτι απόλυτα πρωτότυπο, δεδομένης της κρίσης του κομματικού φαινομένου. Άντεξε όμως γιατί παρέμεινε στη βάση της λαϊκή. Ναι μεν τάχθηκε με την επιχειρηματικότητα, αλλά και διαμόρφωσε μια εικόνα και ένα σχέδιο συμπερίληψης για τους μικροϊδιοκτήτες, αγρότες, τους ΕΒΕ. Εδώ είναι το κλειδί, νομίζω, της ανθεκτικότητας. Οι βαρόνοι της ΝΔ, οι βουλευτές, οι πολιτευτές, είχαν μια σταθερή σχέση με το εκλογικό ακροατήριο ανά περιοχή. Έχω την αίσθηση πως πολύς κόσμος της γαλάζιας βάσης ψηφίζει από τα κάτω προς τα πάνω, ιεραρχεί τον πολιτευτή που ξέρει, τον άνθρωπό του κοινώς. Ακόμη κι αν δεν του λέει κάτι το όλο σχέδιο του κόμματος ή στο μυαλό του διασφαλίζει μια κάποια σταθερότητα.

Αν η νίκη του 2019 ήταν νίκη Κυριάκου Μητσοτάκη, η νίκη του 2023 ήταν περισσότερο νίκη του κόμματος. Το γεγονός πως ο Μητσοτάκης πήρε επιτυχώς μέρος του Κέντρου δεν ήταν και δεν είναι το κομβικό, αφού χωρίς το δεξιό πυρήνα της παράταξης δε θα είχε καμία σημασία. Η πανελλαδική δικτύωση του κόμματος, η παρέμβαση και παρουσία της ΝΔ σε επιμελητήρια και επαγγελματικά σωματεία, ο τρόπος που αναπαράγεται στη νεολαία στα πανεπιστήμια, η απήχηση που έχει στα σώματα ασφαλείας και στο Στρατό, είναι κρίκοι που διατηρούν τη ΝΔ στην πρωτοκαθεδρία του πολιτικού συστήματος και της διαμορφώνουν και μια ελάχιστη δεξαμενή, που δεν πέφτει από το 18% χοντρικά.

Μετά το «Pasokification», η ΝΔ κατέστη επίσης η παράταξη του Ναι, του Μένουμε Ευρώπη, της αντί-ΣΥΡΙΖΑ μετωπικής. Εκεί συσπείρωσε και κόσμο του Κέντρου ή του τέως ΠΑΣΟΚ, που δεν ήθελε Τσίπρα ούτε ζωγραφιστό και που με… κλειστή τη μύτη ψήφισε Δεξιά, για να μη βγει η Αριστερά. Σήμερα η ΝΔ πάντως δείχνει τα όριά της, μαζί με το σύνολο του πολιτικού σκηνικού. Δεν αρκεί που δεν έχει αντίπαλο. Το ανάποδο συμβαίνει. Η πρωτοβουλία των κινήσεων που έχει, ούτε τη λαϊκή Δεξιά ικανοποιεί, ούτε το Κέντρο, που ήλθε εδώ μετά το 2015. Ο Μητσοτάκης, είναι προφανές, πως αναζητεί τη νέα ισορροπία στις δύο τάσεις. Αν και πλειοψηφική η Δεξιά εντός της πολυκατοικίας, δε θα υποχωρήσει από τη μάχη του Κέντρου. Το τελευταίο, γιατί αχνοφαίνεται μνηστήρας που το διεκδικεί.

Η Ελλάδα στοχεύει να μειώσει το χρέος της κατά περίπου 20 ποσοστιαίες μονάδες στην επόμενη τετραετία, κοντά στο 130% του ΑΕΠ, δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών, Κωστής Χατζηδάκης, σε συνέντευξή του στο Bloomberg.

Το χρέος θα έχει μειωθεί κοντά στο 130% του ΑΕΠ έως το τέλος του 2028, με ώθηση από την καλύτερη επίδοση της ελληνικής οικονομίας σε σχέση με αυτή των άλλων χωρών της Ευρωζώνης, προέβλεψε ο υπουργός. «Είναι μια πραγματικά σημαντική μείωση», πρόσθεσε.

Το ελληνικό χρέος κορυφώθηκε στο 207% του ΑΕΠ το 2020 και η κυβέρνηση προβλέπει ότι θα συρρικνωθεί στο 152,7% φέτος. Μία μείωση του κοντά στο 130% του ΑΕΠ θα σήμαινε ότι θα ήταν χαμηλότερο από το χρέος της Ιταλίας. Αυτό, σε συνδυασμό με την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας από πέρυσι, θα συνιστούσε μία αξιοσημείωτη αναστροφή, για μία χώρα που ήταν κάποτε ένας ουσιαστικά χρεοκοπημένος παρίας στην Ευρωζώνη, από την οποία κόντεψε να φύγει, σημειώνει το πρακτορείο. Οι νέες προβλέψεις για το χρέος θα περιληφθούν στο δημοσιονομικό σχέδιο που θα υποβάλει η Ελλάδα στις Βρυξέλλες στις αρχές Οκτωβρίου.

Αυτό που βοηθάει την Ελλάδα είναι ότι η οικονομία της υπέρ-αποδίδει, σε σχέση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Ειδικότερα, αναπτύχθηκε με (τριμηνιαίο) ρυθμό 1,1% το δεύτερο τρίμηνο, τη στιγμή που η Ευρωζώνη στο σύνολό της αναπτύχθηκε με ρυθμό μόλις 0,2%, σημειώνει το πρακτορείο.

Ο κ. Χατζηδάκης εκτιμά, ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού – δηλαδή τα έσοδα μείον τις δαπάνες, εξαιρουμένων των πληρωμών τόκων – θα διαμορφωθεί στο 2,4% του ΑΕΠ φέτος, αντί της αρχικής εκτίμησης για 2,1%. Αυτό δίνει περιθώριο στην κυβέρνηση να αυξήσει τις δαπάνες. «Χάρη στις καλύτερες από τις αναμενόμενες επιδόσεις του προϋπολογισμού, μπορούμε να έχουμε μεγαλύτερη αύξηση των δαπανών σε σύγκριση με τις αρχικές εκτιμήσεις», δήλωσε ο κ. Χατζηδάκης.

Η Ελλάδα θα μπορέσει να αυξήσει τις καθαρές δαπάνες της κατά «λίγο πάνω από 3%» το 2025 –από 3% που ήταν η αρχική πρόβλεψη– ενώ θα μπορέσει να συνεχίσει να τις αυξάνει κατά μέσο όρο με το ίδιο ποσοστό μέχρι το τέλος του 2028, σημείωσε ο υπουργός.

Η κυβέρνηση προχωρά επίσης στην πρόωρη αποπληρωμή δανείων της Ελλάδας από την περίοδο των μνημονίων, ύψους 8 δισ. ευρώ, που αφορά σε χρεολύσια της περιόδου από το 2026 έως το 2028. Θα είναι η τρίτη φορά που προχωρά σε πρόωρη αποπληρωμή δανείων, τα οποία έλαβε με το πρώτο πρόγραμμα διάσωσης το 2010 (GLF).

Όλες αυτές οι αποφάσεις υπογραμμίζουν την ισχύ της οικονομίας και την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να συνεχίσει μία πορεία δημοσιονομικής σύνεσης, δήλωσε ο κ. Χατζηδάκης. «Αυτό το μήνυμα είναι πλήρως κατανοητό από τους οίκους αξιολόγησης, τους διάφορους διεθνείς οργανισμούς και τους επενδυτές στο εξωτερικό», πρόσθεσε.