Συντάκτης: Μάκης Ανδρονόπουλος*
Πηγή: slpress.gr

Αν τελικά ο γάμος των ομοφυλόφιλων και η υιοθεσία παιδιών από τέτοια ζευγάρια ήταν μια πολιτική τρίπλα του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, για να διασκεδάσει την εν γνώσει του επερχόμενη πρώτη στα χρονικά καταδίκη της χώρας από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το κράτος δικαίου, την πολιτική μεροληψία στα Τέμπη, τις υποκλοπές και την ελευθερία του Τύπου, τότε μάλλον δεν του βγήκε. Το μπούμερανγκ γύρισε και τον χτύπησε κατακέφαλα.

Όταν πριν ένα μήνα αναρωτηθήκαμε «Τί κρύβει η προώθηση της Woke ατζέντας από τον Μητσοτάκη» το μυαλό μας πήγε στο ότι ήθελε να καταγραφεί ως σούπερ προοδευτικός, για να διεκδικήσει κάποια σπουδαία διεθνή θέση στο μέλλον. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει, όμως, αποδείχθηκε ότι υπήρχε ένα τακτικός πολιτικός λόγος, η καταδίκη της χώρας, δηλαδή της κυβέρνησής του από το Ευρωκοινοβούλιο, που προφανώς θα του «σφύριξε» εγκαίρως ο φίλος του και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Μάνφρεντ Βέμπερ, από το κόμμα του οποίου –που ανήκει και η ΝΔ– έξι δεξιοί ευρωβουλευτές ψήφισαν κατά της ελληνικής κυβέρνησης. Τελικά, σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή προοπτική, μάλλον δεν του βγαίνει.

ΠΡΩΤΟΝ, η μητέρα της αδικοχαμένης Μάρθας, Μαρία Καρυστιανού, στην εκδήλωση «Τέμπη, Εκτροχιασμός του Κράτους Δικαίου» που έγινε στο Ευρωκοινοβούλιο, συγκλόνισε τις μητέρες όλου του κόσμου, αλλά και πολλούς στην Ευρώπη που εξακολουθούν να είναι δημοκράτες.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ο ευρωβουλευτής Πέτρος Κόκκαλης, κάλεσε με επιστολή του την πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου να έρθει στην Ελλάδα και να συναντηθεί με τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης για το πρόβλημα του κράτους δικαίου.

ΤΡΙΤΟΝ, η κα Καρυστιανού εξαπέλυσε νέες βολές κατά του Αρείου Πάγου: «Μείναμε άναυδοι όταν η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μας συμβούλεψε να μην ασχολούμαστε με το γεγονός, αλλά να κοιτάξουμε τη ζωή που μας απομένει να την περάσουμε με ηρεμία και γαλήνη με τη βοήθεια της εκκλησίας».

ΤΕΤΑΡΤΟΝ, η Διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, προκειμένου να υπερασπιστεί τον εαυτό της μετά τη διαβολή που υπέστη, ανακοίνωσε μια απόφασή της με την οποία διαβεβαιώνει τον ελληνικό λαό ότι οι δικαστές κάνουν τη δουλειά τους, πράξη που επιβεβαίωσε την αίσθηση της ελληνικής κοινής γνώμης για τη Δικαιοσύνη στη χώρα και εξέθεσε τόσο τον Άρειο Πάγο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και την κυβέρνηση.

ΤΕΛΟΣ, ΠΕΜΠΤΟΝ, πήρε διαζύγιο από την Εκκλησία. Συνεπώς, η επικοινωνιακή καραμπόλα με τη woke agenta, όχι μόνο αγνόησε τη γνώμη της πλειοψηφίας, αλλά πυροδότησε μια βίαιη απορρύθμιση των κοινωνικών σχέσεων, που αναμφίβολα θα ενταχθεί στον αλγόριθμο των ευρύτερων κοινωνικών αντιδράσεων και θα εκφραστεί κάποια στιγμή πολιτικά.

ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥΘΕΝΑ

Το ίδιο ισχύει και για τα περιβόητα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Είναι μια κίνηση για να προσέξουν οι έξω το μεταρρυθμιστικό drive του Κυριάκου Μητσοτάκη. Από την άλλη όμως είναι ξεκάθαρο, πως πρόκειται για μια ξεδιάντροπα πονηρή παραβίαση του συντάγματος και μάλιστα σε εποχή που δε χαρακτηρίζεται ως «καθεστώς εξαίρεσης», όπως ήταν με τη χρεοκοπία και τα μνημόνια. Η καθιέρωση ιδιωτικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων προϋποθέτει συνταγματική αναθεώρηση και θα ήταν ευπρόσδεκτα, εάν προηγουμένως τα κρατικά πανεπιστήμια είχαν εξυγιανθεί από τις σέκτες, τον κομματισμό και την αναξιοκρατία και αφού –φυσικά– είχε αναβαθμιστεί το επίπεδο και η ποιότητα σπουδών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Είναι πλέον σαφές, πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ένα μόνο σχέδιο, την απορρύθμιση των πάντων, η οποία διευκολύνει το διεθνές κερδοσκοπικό κεφάλαιο και «φτιάχνει» τα νούμερα της οικονομίας, ασχέτως από το κοινωνικό τους αντίκρισμα. Κάπως έτσι, πίσω από την ακρίβεια κρύβεται η απορρύθμιση των αγορών (γι’ αυτό χρειάζεται ριζική επαναρρύθμιση) και η επιτυχία της δημοσιονομικής πολιτικής. Η απορρύθμιση όμως οδήγησε και σε πάμπολλα κρούσματα συστημικής κατάρρευσης, με κορυφαίο την τραγωδία των Τεμπών.

Συνεχώς ανακύπτουν προβλήματα που αποκαλύπτουν πως δεν υπάρχει εθνικός σχεδιασμός πουθενά και για τίποτε. Το αγροτικό ζήτημα που ξέσπασε το αποκαλύπτει πλήρως. Ο τρόπος που αντιμετωπίζεται το πρόβλημα του θεσσαλικού κάμπου μετά την καταστροφή είναι ενδεικτικό του να αφήνονται όλα στην τύχη τους και στα ξένα συμφέροντα. Η αγροτική καλλιεργήσιμη γη εξαγοράζεται από ξένους, όπως άλλωστε και τα ξενοδοχεία της «βαριάς ελληνικής βιομηχανίας» και φυσικά, το περιβόητο real estate που έχει προκαλέσει ζωτικά προβλήματα στην αγορά κατοικίας. Το εθνικό σύστημα υγείας επίσης καταρρέει, μετά από επίμονες κυβερνητικές προσπάθειες…

Με την ίδια λογική και στις αμυντικές προμήθειες, όπου πλέον κι αυτές εντάσσονται στην πολιτική της εξάρτησης και της υποτέλειας. Γι’ αυτό δεν έχουμε Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, γι’ αυτό «τρώμε» ήττες στο Λιβυκό, στο Κυπριακό και όπου αλλού.

O «ΚΑΝΕΝΑΣ» ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ

Υπάρχει ένα πολιτικό γεγονός στην Ελλάδα: οι ψηφοφόροι συνήθως καταψηφίζουν αυτούς που δε θέλουν, κι έτσι ψηφίζουν τον απέναντι. Έτσι, το εκλογικό σώμα απέπεμψε τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αντρέα Λοβέρδο από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και το ίδιο έκανε με τους «ιδιοκτήτες» του ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, η διαδικασία αυτή παίρνει πολύ χρόνο, αλλά πάντως αυτό συμβαίνει. Δηλαδή, πάντα οι Έλληνες ψηφοφόροι προτιμούν το μικρότερο κακό και πάντα δοκιμάζουν τα πολιτικά start ups. Έδωσαν παλιά την ευκαιρία σε πολλά κόμματα όπως το ΔΗΚΚΙ, η ΠΟΛΑΝ, το Ποτάμι κ.ά.

Είναι εντυπωσιακή η ταχύτητα με την οποία εξατμίζεται το 41% του κ. Μητσοτάκη, όπως άλλωστε είναι εντυπωσιακό, ότι η σύμπασα αντιπολίτευση δεν κερδίζει από αυτό το γεγονός. Ο «Κανένας» έγινε πάλι πρωτοσέλιδο και είναι πλέον γενικευμένη η άποψη ότι μόνο ελάχιστα πρόσωπα θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο, αν και αυτά είναι εγκλωβισμένα στις συνθήκες του συστήματος. Γι’ αυτό στην ηλιόλουστη αυτή χώρα οι κάτοικοί της καταγράφονται ως οι πλέον δυστυχείς της Ευρώπης…

*Ο Μάκης Ανδρονόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας

Από την καταστροφή της Κορώνειας στην τάφρο του Σλήμαν

Γράφει ο Γιώργος Ουρανός*
© slpress.gr

Έντονα φυσικά φαινόμενα προξενούσαν και τα προϊστορικά, αλλά και τα ιστορικά χρόνια, με τεράστιες φυσικές καταστροφές που ενίοτε αφάνιζαν ολόκληρες περιοχές και πόλεις! Από τη μελέτη των προϊστορικών και των ιστορικών χρόνων, διαπιστώνουμε αρκετές πολύ μεγάλες κλιματικές διαφοροποιήσεις, που συνάδουν με την κριτική μας θέση της «κλιματικής αντικανονικότητας».
Σε προηγούμενο άρθρο (σ.σ.: δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ) είδαμε ότι η αρχαιότερη περίπτωση μέγιστης κλιματικής διαφοροποίησης, είναι ο «Κατακλυσμός του Νώε», όπως αναφέρεται στη Βίβλο, ο οποίος σύμφωνα με τους επιστημονικούς υπολογισμούς, συνέβη το έτος 2.900 π.Χ. στην περιοχή της Μεσοποταμίας. Χαρακτηριστική περίπτωση που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «κλιματική αντικανονικότητα» είναι ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα, όπως αναφέρεται ότι συνέβη περί το 1300 π.Χ. στην περιοχή της Βοιωτίας και της Φθίας.
Επίσης, έχουν βρεθεί σε αρκετές περιοχές, από αρχαιολογικές ανασκαφές, κτίρια και ευρήματα θαμμένα, μερικές φορές και σε βάθος πολλών μέτρων, γεγονός το οποίο φανερώνει πως κάποτε υπήρξαν κάποιες πλημμύρες που δημιούργησαν φαινόμενα φυσικών καταστροφών, κατά τις οποίες τεράστιες ποσότητες φερτών υλικών κάλυψαν κτίρια ή και ολόκληρες κατοικημένες περιοχές. Τέτοια παραδείγματα έχουμε:
-Στην παλαιολιθική πόλη της Κορώνειας, στην παρόχθια περιοχή της λίμνης της Κορώνειας στην περιοχή του Λαγκαδά, όπου τα αρχαία κτίρια βρέθηκαν σε βάθος οκτώ μέτρων.
-Στην αρχαία Τροία, όπου οι αρχαιολογικές ανασκαφές αποκάλυψαν ότι υπήρξαν εννέα πόλεις, κτισμένες διαδοχικά η μία πάνω στα ερείπια της άλλης. Ο Ερρίκος Σλήμαν κατά τις ανασκαφές που διενήργησε στα τέλη του 1800, ανέσκαψε μια έκταση 800 τετραγωνικών μέτρων, την περίφημη «Τάφρο του Σλήμαν», σε βάθος 17 μέτρων!
-Στην περιοχή Λοντ του Ισραήλ, όπου βρέθηκε ένα από τα ωραιότερα ψηφιδωτά του κόσμου, σε βάθος δύο μέτρων κάτω από τη γη.
-Στην περιοχή Σκάλας Ωρωπού, όπου σε βάθος τριών μέτρων βρέθηκαν τα ίχνη της αρχαίας πόλης. Φαίνεται πώς οι συχνές και ενίοτε καταστρεπτικές πλημμύρες, ανάγκασαν τους κατοίκους της περιοχής να εγκαταλείψουν οριστικά το συγκεκριμένο χώρο και να μετακινηθούν νοτιότερα και μερικές δεκαετίες αργότερα, ίσως στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα, ύστερα από νέες πλημμύρες, ανατολικότερα, στη θέση της πόλης του Ωρωπού των κλασικών χρόνων.
-Στην αρχαία Ρώμη και στην Αππία Οδό, που συνέδεε τη Ρώμη με το Αρχαίο Βρινδήσιο (σημερινό Μπρίντεζι), από τις αρχαιολογικές ανασκαφές, το «πρώτο χιλιόμετρο» της Αππίας Οδού εκτιμάται πως βρίσκεται περίπου οκτώ μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης, δίπλα στα αρχαία Λουτρά του Καρακάλλα.
Όλα λοιπόν τα παραπάνω, αποτελούν αποδείξεις ότι έντονα φυσικά φαινόμενα προξενούσαν και τα προϊστορικά, αλλά και τα ιστορικά χρόνια, με τεράστιες φυσικές καταστροφές, που ενίοτε αφάνιζαν ολόκληρες περιοχές και πόλεις!

ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ
ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ
Εκτίμησή μας, λοιπόν, είναι, πως βρισκόμαστε ξανά στην αρχή μιας νέας μεταβολής του κλίματος, δηλαδή των συνήθων θερμοκρασιών ανά κάθε εποχή, το ύψος και τις εντάσεις των βροχοπτώσεων και των χιονοπτώσεων. Ανάλογες μεταβολές είχαν συμβεί και κατά το παρελθόν και τα αποτελέσματά τους ήταν και οι παραπάνω φυσικές καταστροφές που προκλήθηκαν τις αντίστοιχες αυτές περιόδους. Επίσης, θεωρούμε πως οι κλιματικές αυτές μεταβολές, είναι μικρές διακυμάνσεις των φυσικών διεργασιών της γης, που κορυφώνονται με τη δημιουργία της κάθε μιας Παγετώδους και εν συνεχεία της αντίστοιχης Μεσοπαγετώδους περιόδου.
Ακόμη θεωρούμε, πως τέτοιες κλιματικές μεταβολές έχουν συμβεί εκατοντάδες ή και χιλιάδες φορές κατά τη διάρκεια της ηλικίας της γης, των 4,7 δισεκατομμυρίων χρόνων, ως φυσιολογικές επαναλαμβανόμενες αποκλίσεις από την κανονικότητα. Όμως, με βάση τους νόμους της φύσης, εκτιμούμε ότι μετά από την όποια απόκλιση από την κανονικότητα, πάντα η κανονικότητα επανέρχεται!

ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΜΙΑΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ
Εκτίμησή μας είναι, πως η επερχόμενη κλιματική μεταβολή, αποτελεί μέρος ενός «κύκλου κλιματικής απόκλισης», στην τρέχουσα Γεωλογική περίοδο, την οποία σήμερα και για πολλές χιλιάδες χρόνια ακόμη θα διανύει ο πλανήτης μας. Αφού βέβαια δεχτούμε πως, ο πρώτος κύκλος της κλιματικής απόκλισης στη διαδρομή της γης από τα προϊστορικά χρόνια, ήταν ο «Βιβλικός κύκλος του Νώε»!
Οι κύκλοι αυτοί των «κλιματικών αποκλίσεων ή μεταβολών» θα συνεχίσουν να συμβαίνουν στην πορεία της ζωής της γης, για πάντα, για όσες χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια θα συνεχίσει να υπάρχει ο πλανήτης μας. Οι αποκλίσεις αυτές θα παρουσιάζουν τόσο μια ανομοιομορφία όσο και μια ακανόνιστη επαναληπτικότητα, καθώς και ο πλανήτης μας δεν εμφανίζει ομοιομορφία, ούτε κατά την οριζόντια διάταξή του των ημισφαιρίων, ούτε κατά την κατακόρυφη των μεσημβρινών!
Όσο όμως αφορά τη μεθοδολογία για τον καθορισμό της ορολογίας η οποία χρησιμοποιείται και η οποία βεβαίως έχει κατοχυρωθεί για την περιγραφή αυτού του φυσικού φαινομένου, κρίνουμε ότι κυριάρχησαν περισσότερο πολιτικά, παρά επιστημονικά κριτήρια! Οι όροι «κλιματική αλλαγή» ή «κλιματική κρίση» που κυρίως χρησιμοποιούνται, περισσότερο εμπεριέχουν την πολιτική, παρά την επιστημονική διάσταση του φαινομένου.
Εκτίμησή μας είναι, με βάση την παραπάνω ανάλυση, ότι ο πλέον δόκιμος όρος για να περιγραφεί το φυσικό αυτό φαινόμενο, είναι «κλιματική μεταβολή». Θεωρούμε ακόμη πως, αν ήταν δυνατόν, η ορολογία αυτή με την αντίστοιχη εννοιολογία της να κατοχυρωθεί στον επιστημονικό αλλά και στον κοινωνικό χώρο, θα ανταποκρίνονταν πολύ περισσότερο στη φυσική πραγματικότητα και όχι στα σχέδια των συμφερόντων της διεθνούς πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας, η οποία για τους δικούς της λόγους, δυστυχώς σήμερα πια, τολμάει να παρεμβαίνει ακόμη και στις ερμηνείες των φυσικών φαινομένων!
*Ο Γιώργος Ουρανός γεννήθηκε στο Ρέθυμνο, το Μάϊο του 1959. Σπούδασε στη ΦΜΣ του ΕΚΠΑ τμήμα Γεωλογίας με πτυχίο το 1982 και στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης τμήμα Ψυχολογίας με πτυχίο το 1994. Ως Γεωλόγος έχει εργαστεί στο ΙΓΜΕ, στην Περιφέρεια Κρήτης και στο Δήμο Ρεθύμνου. Επιπλέον, υπηρέτησε και ως Διοικητής (Manager) στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Κρήτης από το 2000 ως τον Οκτώβριο του 2004. Αρθρογραφεί τουλάχιστον οκτώ χρόνια σε έντυπα της Κρήτης και σε πανελλαδικά sites με εκατοντάδες δημοσιεύματα.

Ο Μεγάλος Πόλεμος, που πήρε το όνομα Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος λίγο πριν από το ξέσπασμα του Δεύτερου Πολέμου, άρχισε στις 28 Ιουλίου 1914 και περατώθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1918. Τον Ιανουάριο το 1919 ξεκίνησε το Συνέδριο Ειρήνης των Παρισίων, όπου οι πρωθυπουργοί και υπουργοί Εξωτερικών των νικητών του πολέμου – ήτοι Γαλλίας, Αγγλίας, Ιταλίας –, ο πρόεδρος και υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ και δύο εκπρόσωποι της Ιαπωνίας, καθόρισαν τους όρους των συνθηκών που καθόρισαν το μέλλον των ηττημένων.

Στο πλαίσιο αυτό υπεγράφησαν οι συνθήκες των Βερσαλλιών (που αφορούσε τη Γερμανία), του Αγίου Γερμανού (που αφορούσε τη νεοϊδρυθείσα Δημοκρατία της Αυστρίας), του Νεϊγύ (που αφορούσε τη Βουλγαρία), του Τριανόν (που αφορούσε την επίσης νεοϊδρυθείσα Δημοκρατία της Ουγγαρίας) και των Σεβρών (που αφορούσε την ηττημένη και υπό διάλυση Οθωμανική Αυτοκρατορία).

Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά τις προαναφερθείσες συνθήκες, οδήγησε στην ίδρυση της Κοινωνίας των Εθνών, στο Παρίσι, μετά από πρωτοβουλία των ΗΠΑ.

Η Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ) υπήρξε η πρώτη προσπάθεια των Μεγάλων Δυνάμεων να δημιουργήσουν ένα μηχανισμό, ο οποίος θα εξασφάλιζε – μεταξύ άλλων «τον αφοπλισμό, την πρόληψη του πολέμου μέσω της συλλογικής ασφάλειας, τη διευθέτηση των διαφορών μεταξύ των χωρών μέσω των διαπραγματεύσεων και της διπλωματίας και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής παγκοσμίως».

Οι αδυναμίες που είχε η ΚτΕ να επιβάλει την εφαρμογή των αποφάσεών της, οδήγησαν στον επόμενο μεγάλο πόλεμο, το Β΄ Παγκόσμιο, ο οποίος ξεκίνησε το 1939 και περατώθηκε το 1945.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός, ότι ο βασικότερος παράγοντας που προκάλεσε τον πόλεμο αυτόν ήταν η ηττημένη Γερμανία, επί της οποίας η ΚτΕ αδυνατούσε να επιβάλει τα προβλεπόμενα της Συνθήκης των Βερσαλλιών. Αυτή την αδυναμία της ΚτΕ προσπάθησαν οι νικητές του πολέμου να αντιμετωπίσουν, με την απόφασή τους να ιδρύσουν τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών αμέσως μετά το τέλος του πολέμου.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), γνωστός και ως Ηνωμένα Έθνη, ιδρύθηκε από 50 χώρες, με τις πέντε μεγάλες δυνάμεις –νικήτριες του Β΄ ΠΠ– τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Σοβιετική Ένωση και την Κίνα, να καταλαμβάνουν τις πέντε θέσεις των μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού, με δικαίωμα αρνησικυρίας (βέτο).

Να σημειώσουμε ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΣΑ) έχει αποστολή τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, και την εξουσία να αποφασίζει για σχετικά ζητήματα εκδίδοντας ψηφίσματα, τα οποία αποτελούν μέρος του Διεθνούς Δικαίου. Το ΣΑ αντλεί τις αρμοδιότητές του από τον Καταστατικό Χάρτη, με συνέπεια να μην απαιτείται να λογοδοτεί στη Γενική Συνέλευση, ως καθ΄ αυτό εκτελεστικό όργανο του ΟΗΕ.

Ο ΟΗΕ και το ΣΑ, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου που ακολούθησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου επικρατούσε ο διπολισμός, κατόρθωσε να διαφυλάξει την παγκόσμια ειρήνη από ένα μείζονα πόλεμο, που θα μπορούσε να μετατραπεί στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όμως, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τη σταδιακή πορεία προς έναν πολυπολικό κόσμο, ο ΟΗΕ και κυρίως το ΣΑ δεν είναι σε θέση να διατηρήσουν την παγκόσμια τάξη, κυρίως λόγω της αδυναμίας των μόνιμων μελών του να ομονοήσουν για σοβαρά ζητήματα, κάνοντας υπερβολική χρήση του δικαιώματος της αρνησικυρίας, αποτρέποντας έκδοση ψηφίσματος αντίθετου με τις θέσεις ή τα συμφέροντα της κάθε χώρας που είναι μόνιμο μέλος.

Αυτή η κατάσταση είναι που οδήγησε το Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, παρουσιάζοντας ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης τις προτεραιότητές του για το 2024, να πει ότι «ο κόσμος μας εισέρχεται σε μια εποχή χάους» που απαιτεί κρίσιμες μεταρρυθμίσεις, αποδοκιμάζοντας τις πρωτοφανείς διαιρέσεις στο ΣΑ.

Είπε, συγκεκριμένα, ότι «κυβερνήσεις αγνοούν και υπονομεύουν τις ίδιες τις αρχές της πολυμέρειας, χωρίς καμιά ευθύνη. Το Συμβούλιο Ασφαλείας, κύριο εργαλείο για την παγκόσμια ειρήνη, βρίσκεται σε αδιέξοδο λόγω των γεωπολιτικών ρωγμών […] Δεν είναι η πρώτη φορά που το Συμβούλιο είναι διχασμένο. Αλλά αυτή είναι η χειρότερη. Η τωρινή δυσλειτουργία είναι πιο βαθιά και πιο επικίνδυνη […] Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, καλά εδραιωμένοι μηχανισμοί βοήθησαν στη διαχείριση των σχέσεων μεταξύ των υπερδυνάμεων. Όμως στο σημερινό πολυπολικό κόσμο, τέτοιοι μηχανισμοί απουσιάζουν. Ο κόσμος μας εισέρχεται σε μια εποχή χάους».

Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ μίλησε για ανάγκη μεταρρύθμισης του ΣΑ του ΟΗΕ, κάτι για το οποίο έχει μιλήσει και στις δύο τελευταίες Γενικές Συνελεύσεις του ΟΗΕ ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, διεκδικώντας για την Τουρκία μια θέση μόνιμου μέλους στο νέο Συμβούλιο Ασφαλείας, για να εκπροσωπείται ο «τουρκικός» και ο «μουσουλμανικός» κόσμος. Αρέσκεται μάλιστα να δηλώνει ο Ερντογάν συχνά-πυκνά, ασκώντας κριτική στο διεθνές σύστημα, ότι «ο κόσμος είναι πολύ μεγαλύτερος από τους πέντε», εννοώντας τα πέντε μόνιμα μέλη του ΣΑ του ΟΗΕ.

Ο Ερντογάν έχει στρατηγική. Η Ελλάδα έχει; Και αν ναι, πώς σχεδιάζει να αντιμετωπίσει τη γειτονική χώρα σε περίπτωση που πετύχει το στόχο της; Με τη στρατηγική τού –κατά τ’ άλλα συμπαθούς– κυρίου Σκέρτσου;

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής

Στο Σύνταγμα και οι μελισσοκόμοι

Οι αγρότες επέστρεψαν στα μπλόκα μετά τη μαζική κάθοδο στην Αθήνα, όπου θα λάβουν τις αποφάσεις τους, ενώ οι μελισσοκόμοι διαμαρτυρήθηκαν την Πέμπτη 22/2 στο κέντρο της πρωτεύουσας. Την ίδια ημέρα επίσης, αναμένονταν οι αγρότες να συνεδριάσουν ξανά στα μπλόκα, ώστε να αποφασίσουν τις επόμενες κινήσεις τους.

Το μεγάλο συλλαλητήριο στην Αθήνα πάντως κύλησε χωρίς προβλήματα, ενώ η ΕΛ.ΑΣ. συνεχάρη τους αγρότες γιατί, παρά τη μαζική κάθοδό τους, δεν επηρέασαν ιδιαίτερα την «κοινωνική και οικονομική ζωή της πόλης», καθώς και για την «άψογη συνεργασία τους».

Στη διαδρομή της επιστροφής, οι αγρότες χτυπούσαν τις κόρνες των τρακτέρ τους με τους οδηγούς γύρω τους να ανταποδίδουν. Σύμφωνα με την Αστυνομία, στην πλατεία Συντάγματος βρέθηκαν περίπου 6.000 αγρότες. Οι αγρότες θεωρούν πως έστειλαν το μήνυμά τους και στη συνέχεια έκαναν το δρομολόγιο της επιστροφής, ενώ από την Πέμπτη 22/2 ξεκίνησαν οι συζητήσεις στις κατά τόπους συνελεύσεις για τα επόμενα βήματά τους.

Από την πλευρά της, η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει πως δεν υπάρχουν άλλα δημοσιονομικά περιθώρια τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ωστόσο, οι αγρότες παραμένουν ανυποχώρητοι και θεωρούν πως αυτά που τους δίνει η κυβέρνηση δεν αρκούν για την επιβίωσή τους.

ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙΣ

Στις γενικές συνελεύσεις τους, οι αγρότες θα επανακαθορίσουν τη στάση τους ενώ δεν αποκλείουν περαιτέρω κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, και θα εξετάσουν αν κριθεί αναγκαίο, το ενδεχόμενο να υπάρξει και νέο συλλαλητήριο στην Αθήνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αγρότες θα συνεχίσουν τους συμβολικούς αποκλεισμούς τουλάχιστον μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες. Οι αγρότες απευθύνουν έκκληση στον πρωθυπουργό για μια νέα συνάντηση ώστε να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, ενώ εξετάζεται το ενδεχόμενο συνέχισης των κινητοποιήσεων με άλλες μορφές.

ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

Οι αγρότες χαρακτηρίζουν ανεπαρκή τα μέτρα της κυβέρνησης και ζητούν η τιμή κιλοβατώρας στο αγροτικό ρεύμα να πέσει στα 7 λεπτά. Επίσης, ζητούν από τους αρμόδιους τη θεσμοθέτηση του αγροτικού πετρελαίου στην αντλία, τονίζοντας ότι η επιστροφή του ΕΦΚ που έχει ανακοινωθεί δεν αρκεί, καθώς η τιμή του λίτρου έχει αυξηθεί σημαντικά, συμπαρασύροντας το κόστος παραγωγής.

Θεωρούν πως είναι ζωτικής σημασίας να δοθεί επιδότηση για την αγορά αγροεφοδίων, λιπασμάτων και ζωοτροφών, για «να μπορέσουμε να παραμείνουμε στα χωράφια μας». Τέλος, αναφέρουν τις παράνομες ελληνοποιήσεις των αγροδιατροφικών προϊόντων, τονίζοντας ότι θα πρέπει να μπει ένα «τέλος» στα αμφίβολης ποιότητας εισαγόμενα προϊόντα από τρίτες χώρες.

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΙ

Οι αγρότες αποχώρησαν αλλά την Πέμπτη 22/2 ήταν η σειρά των μελισσοκόμων να κατέβουν στο κέντρο της Αθήνας για να διαδηλώσουν. Οι μελισσοκόμοι της Αχαΐας έδωσαν ραντεβού με όλους τους συναδέλφους τους από την υπόλοιπη χώρα στην πλατεία Συντάγματος, όπου παρέμειναν εκεί μέχρι αργά το βράδυ της ίδιας ημέρας.

Πηγή: iefimerida.gr