Home Blog Page 183

Η Κομισιόν αντιμέτωπη με το περίσσευμα εμβολίων κορωνοϊού

0
Η Κομισιόν αντιμέτωπη με το περίσσευμα εμβολίων κορωνοϊού

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τους παραγωγούς εμβολίων COVID-19 για την αλλαγή των όρων των συμβάσεων που είχαν συμφωνηθεί προηγουμένως, αντιδρώντας στην αυξανόμενη πίεση από τα κράτη – μέλη που δε θέλουν να πληρώνουν για εμβόλια που δε χρειάζονται πλέον

Από πέρυσι, η Πολωνία προσπάθησε να επαναδιαπραγματευτεί τη συμφωνία της με το φαρμακευτικό κολοσσό Pfizer, επικαλούμενη τη χαμηλή απορρόφηση των εμβολίων και την ανάγκη να πληρώνει για τις παραδόσεις – κάτι που η χώρα δεν μπορούσε πλέον να αντέξει οικονομικά, λόγω του τεράστιου κόστους υποδοχής των Ουκρανών προσφύγων που διαφεύγουν από το ρωσικό πόλεμο.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: ALEKSANDRA KRZYSZTOSZEK

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΕΛΕΚΑΝΑΚΗ

ΠΗΓΗ: EURACTIV.PL 

Νωρίτερα αυτό το μήνα, η Επιτροπή έδωσε στην Πολωνία το «πράσινο» φως για να επαναδιαπραγματευτεί τη συμφωνία με την Pfizer μεμονωμένα – η πρώτη χώρα στην οποία δόθηκε τέτοια συγκατάθεση, όπως ανέφεραν τα πολωνικά μέσα ενημέρωσης.

Ωστόσο, οι συνομιλίες μεταξύ της Πολωνίας, της Pfizer και της Επιτροπής βρίσκονται σε εξέλιξη από τις 12 Απριλίου 2022 «λόγω ανωτέρας βίας με τη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία και τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειές της για τη χώρα», δήλωσε το υπουργείο Υγείας της Πολωνίας στη EURACTIV Πολωνίας.

«Η Πολωνία συμμετέχει στις συμβάσεις για τα εμβόλια ως συμβαλλόμενο μέρος της, όπως και άλλα κράτη – μέλη, και έχει το δικαίωμα να διαπραγματεύεται με τον παραγωγό (εμβολίων) βάσει της αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων», δήλωσε το υπουργείο.

«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τόνισε πολλές φορές ότι τα κράτη – μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη των συμβάσεων – κατά συνέπεια, η Πολωνία εκτελεί τα δικαιώματά της και συμμετέχει στο διμερή διάλογο για την επίτευξη συμφωνίας με τον παραγωγό», πρόσθεσε. Συμπλήρωσε επίσης, ότι παρόλο που οι συνομιλίες ξεκίνησαν πριν από σχεδόν ένα χρόνο, δεν έχει επιτευχθεί ακόμη καμία συμφωνία.

ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΚΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ

ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Η Πολωνία δεν είναι η μόνη χώρα που παλεύει με την υπερεπάρκεια εμβολίων, καθώς και άλλες χώρες πιέζουν την Επιτροπή να επαναδιαπραγματευτεί τις συμβάσεις. Νωρίτερα αυτό το μήνα, η Βουλγαρία, η Πολωνία, η Λιθουανία και η Ουγγαρία, απαίτησαν από την Επιτροπή να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους για την προμήθεια των εμβολίων COVID-19 που κατασκευάζει η Pfizer. Οι υπουργοί Υγείας των τεσσάρων χωρών κατέθεσαν κοινό αίτημα κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου της ΕΕ στις 14 Μαρτίου.

«Η Επιτροπή θα πρέπει να αναζητήσει ευκαιρίες για περαιτέρω διαπραγματεύσεις με την Pfizer, ιδίως όσον αφορά τις πληρωμές για τη μη παράδοση, τη μείωση του αριθμού των δόσεων που συμφωνήθηκαν ή να αναλάβει η ίδια την πρωτοβουλία και να αγοράσει το πλεόνασμα εμβολίων από τα κράτη – μέλη για να τα δωρίσει σε περιοχές που έχουν ανάγκη», δήλωσαν οι τέσσερις υπουργοί.

Η Ιταλία, για παράδειγμα, θα πρέπει να λάβει 61,1 εκατομμύρια δόσεις βάσει της συμφωνίας με την ΕΕ. Με τη μείωση τής απορρόφησης από τους Ιταλούς, οι αχρησιμοποίητες δόσεις θα είναι πιθανότατα 173 εκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται σήμερα σε απόθεμα. Όλα αυτά είναι πιθανό να κοστίσουν στη χώρα περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο υπουργός Υγείας, Οράτσιο Σκιλάτσι, γιατρός πυρηνικής ιατρικής, ζήτησε από την Επιτροπή να επαναδιαπραγματευτεί τις συμβάσεις με τους προμηθευτές των εμβολίων COVID-19. Για να αποφευχθεί η επανάληψη των λαθών και η σπατάλη δισεκατομμυρίων δημόσιου χρήματος, ο Σκιλάτσι ζήτησε «επιστροφή στην αγορά εμβολίων σε εθνική βάση».

Η σπατάλη εμβολίων «θα ήταν δύσκολο να γίνει κατανοητή από την κοινή μας γνώμη – στην πραγματικότητα θα κινδύνευε παραδόξως να δημιουργήσει ένα αίσθημα δυσαρέσκειας προς τις μελλοντικές εκστρατείες εμβολιασμού», δήλωσε ο Ιταλός υπουργός.

Στη Γερμανία, ο υπουργός Υγείας, Καρλ Λάουτερμπαχ, ανακοίνωσε στα μέσα Δεκεμβρίου ότι 160 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων που έχουν ήδη παραγγελθεί για το 2023 και το 2024 δε θα χρειαστούν, καθώς η ζήτηση είναι μικρότερη από την προβλεπόμενη και πολλά εμβόλια είναι σε απόθεμα. Πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε συνομιλίες με την Κομισιόν για την άδεια ακύρωσης ή μείωσης των παραγγελιών.

«Τα εθνικά αποθέματα των εμβολίων COVID-19 είναι υψηλά, ενώ η ανάγκη για το εμβόλιο COVID-19 έχει μειωθεί», δήλωσε τότε εκπρόσωπος του υπουργείου στο δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα ARD. Το υπουργείο «βρίσκεται σε συνομιλίες με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τους παραγωγούς εμβολίων για αναπροσαρμογή των συμβάσεων», πρόσθεσε. Έκτοτε, δεν υπήρξε καμία ενημέρωση σχετικά με την κατάσταση αυτών των διαπραγματεύσεων.

Ο Αυστριακός υπουργός Υγείας, Γιοχάνες Ράουχ, κάλεσε πρόσφατα την Επιτροπή να αυξήσει «σημαντικά» την πίεση στους παραγωγούς εμβολίων. Οι εταιρείες αυτές έβγαλαν «πολύ, πολύ καλά κέρδη από την πανδημία και τώρα που η κατάσταση είναι καλύτερη», πρέπει να βρεθεί μια νέα λύση, δήλωσε στους δημοσιογράφους πριν από τη συνάντηση των υπουργών Υγείας της ΕΕ την περασμένη εβδομάδα. Η Αυστρία τάσσεται υπέρ μιας λύσης μέσω διαπραγματεύσεων αντί της μονομερούς λήξης των συμβάσεων, αλλά «είναι σαφώς υπέρ της αύξησης της πίεσης», δήλωσε ο Ράουχ. Πρόσθεσε ότι πρέπει να βρεθούν λύσεις που να είναι «αποδεκτές από τους φορολογούμενους».

Στην Ισπανία, το υπουργείο Υγείας της χώρας και οι περιφέρειες έχουν ήδη καταστρέψει μέχρι στιγμής περισσότερες από 6 εκατομμύρια δόσεις COVID-19 επειδή έληξαν, σύμφωνα με τα ισπανικά μέσα ενημέρωσης.

Από την άλλη πλευρά, η Γαλλία εξέφρασε τη συνεχή υποστήριξή της προς την Επιτροπή και το τρέχον σύστημα κοινής προμήθειας των εμβολίων COVID-19. «Υποστηρίζουμε το έργο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο πλαίσιο αυτών των διαπραγματεύσεων, στις οποίες η Γαλλία είναι η άμεσα ενδιαφερόμενη χώρα. Η Γαλλία υποστηρίζει την κοινή προμήθεια εμβολίων, η οποία ήταν η γραμμή μας από την αρχή», δήλωσε το γαλλικό υπουργείο Υγείας στη EURACTIV Γαλλίας.

Η «ΚΟΙΝΗ ΟΜΑΔΑ» ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Οι διαπραγματεύσεις με τις εταιρείες σχετικά με τις δόσεις παράδοσης διεκπεραιώνονται από τη λεγόμενη «κοινή ομάδα διαπραγμάτευσης», η οποία αποτελείται από την Επιτροπή και αρκετούς εκπροσώπους των κρατών – μελών, δήλωσε ο εκπρόσωπος της Επιτροπής στη EURACTIV Πολωνίας. Εξήγησε ότι η εν λόγω ομάδα αναφέρεται σε μια διευθύνουσα επιτροπή που αποτελείται από εκπροσώπους όλων των κρατών – μελών και της Επιτροπής.

«Οι συζητήσεις σχετικά με την προκαταρκτική συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ της ομάδας κοινής διαπραγμάτευσης και της εταιρείας συνεχίζονται με τα κράτη – μέλη στο πλαίσιο του διευθύνοντος συμβουλίου», δήλωσε ο εκπρόσωπος, αρνούμενος να παράσχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις εν εξελίξει συζητήσεις. «Το αποτέλεσμα των συζητήσεων πρέπει τώρα να επιβεβαιωθεί από τα κράτη – μέλη στο διευθύνον συμβούλιο».

«Τα εμβόλια COVID-19 έσωσαν εκατομμύρια ζωές και συνέβαλαν στο μετριασμό των επιπτώσεων της πανδημίας στα συστήματα υγείας και τις οικονομίες μας. Συνεχίζουν να αποτελούν την καλύτερη ασφαλιστική μας πολιτική σε περίπτωση που εμφανιστούν νέες παραλλαγές και για την προστασία των ευάλωτων πολιτών μας», δήλωσε η Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων, Στέλλα Κυριακίδου. «Η επιδημιολογική κατάσταση έχει, ωστόσο, ευτυχώς βελτιωθεί και τώρα συνεργαζόμαστε με τις εταιρείες για να βρούμε λύσεις ώστε να ευθυγραμμίσουμε καλύτερα την προμήθεια εμβολίων με τις ανάγκες των κρατών – μελών. Είναι πλέον σημαντικό να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε από κοινού, μέσω του Διοικητικού Συμβουλίου, για να βρούμε μια κοινή λύση που θα ωφελεί όλα τα κράτη – μέλη», πρόσθεσε η ίδια.

Ο Στουρνάρας «προσγειώνει» τα κόμματα

0
Ο Στουρνάρας «προσγειώνει» τα κόμματα

«Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για τις προεκλογικές εξαγγελίες» • «Η πιθανότητα να συμβεί κάτι στις ελληνικές τράπεζες είναι πολύ μικρή», υποστήριξε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος

Μπορεί τα κόμματα να τάζουν… λαγούς με πετραχήλια στους απανταχού ψηφοφόρους, προκειμένου να τσιμπήσουν τις πολυπόθητες ψήφους που θα τα οδηγήσουν στην εξουσία, ωστόσο, ως φαίνεται, λογαριάζουν χωρίς τον «ξενοδόχο».

Αυτό, αν μη τι άλλο, φανερώνουν οι νέες δηλώσεις του Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος προειδοποίησε ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για να υλοποιηθούν οι προεκλογικές εξαγγελίες των κομμάτων. «Βεβαίως, καταλαβαίνω ότι προεκλογικά πολλοί λένε πράγματα, τα οποία δεν πρόκειται να εφαρμοστούν, διότι, αν κοστολογήσουμε ορθά αυτά τα οποία λέγονται, ξεπερνάμε κατά πολύ τον όποιο δημοσιονομικό χώρο», υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, σε συνέντευξή του στην «Ημερησία», σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Προέβλεψε, επίσης, νέες αυξήσεις επιτοκίων εντός του 2023, εκτιμώντας ότι τα επιτόκια θα παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα έως το 2025, οπότε και αναμένεται να επιτευχθεί ο στόχος του πληθωρισμού που έχει θέσει η ΕΚΤ.

Για την επενδυτική βαθμίδα εκτιμά, ότι για τη σχετική απόφαση οι επενδυτικοί οίκοι θα λάβουν υπόψιν τους τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης. Συμπλήρωσε δε, ότι θα ήταν καλό να έχουμε μία σταθερή κυβέρνηση μακράς πνοής, η οποία θα λάβει γρήγορα τις αποφάσεις που απαιτούνται, ούτως ώστε να λάβουμε την επενδυτική βαθμίδα. Αποφάσεις που θα τις συμπεριλάβει στις προγραμματικές δηλώσεις της.

«Θα περιμένουν την επόμενη κυβέρνηση και θα κρίνουν εάν θα μας δώσουν την επενδυτική βαθμίδα, κυρίως από τις προγραμματικές δηλώσεις της επόμενης κυβέρνησης», ανέφερε χαρακτηριστικά.

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ

ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ

Πιο αναλυτικά, για το θέμα των επιτοκίων ανέφερε ότι βρισκόμαστε κοντά στην κορύφωσή τους, ωστόσο, όπως είπε, δεν έχουμε φτάσει ακόμα. «Δεν μπορούμε να πούμε ακόμα πόσες αυξήσεις θα γίνουν. Αυτό θα εξαρτηθεί από τις προβλέψεις για τον πληθωρισμό, την οικονομική ανάπτυξη και τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες. Όπως εξελίσσονται σήμερα τα πράγματα και, αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά, μπορούμε να πούμε ότι μέσα στο 2023 θα τελειώσουν οι αυξήσεις των επιτοκίων», πρόσθεσε.

Εκτίμησε, ωστόσο, ότι επειδή πρέπει να καλύψουμε ακόμη σημαντικό έδαφος μέχρι την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού στα επίπεδα που έχει θέσει ως στόχο η ΕΚΤ, τα επιτόκια θα παραμείνουν εκεί που είναι σήμερα ή και παραπάνω, για ένα διάστημα το οποίο δε θα είναι μικρό. «Όπως τα πράγματα εξελίσσονται σήμερα, προβλέπουμε ότι ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη θα μειωθεί στο 2% το 2025. Βέβαια και το 2024 θα πλησιάσει το 2%, αλλά δε θα φτάσει το στόχο του 2%…» είπε ο κ. Στουρνάρας.

Για τις ελληνικές τράπεζες διαβεβαίωσε, ότι αυτή τη στιγμή είναι καλά κεφαλαιοποιημένες, έχουν καλούς δείκτες ρευστότητας, εποπτεύονται αυστηρά, υφίστανται συχνά δοκιμασίες ακραίων καταστάσεων. Εκτίμησε δε ότι η πιθανότητα να συμβεί κάτι στις ελληνικές τράπεζες είναι πολύ μικρή.

Συμπλήρωσε δε, ότι αυτό που χρειάζεται η ελληνική οικονομία είναι μια σταθερή κυβέρνηση μακράς πνοής, που να μπορεί να πάρει τις αποφάσεις που απαιτούνται. Και τούτο, όχι μόνο για να πάρουμε την επενδυτική βαθμίδα, αλλά, κυρίως, να τη διατηρήσουμε, αλλά και να πάμε πάνω από αυτή.

Για την πορεία της οικονομίας ανέφερε ότι «τη στιγμή, που η οικονομία πηγαίνει καλά, χρειαζόμαστε μια επιβεβαίωση της αξιόπιστης οικονομικής πολιτικής τα επόμενα χρόνια και σίγουρα χρειαζόμαστε σταθερότητα στην κυβέρνηση. Χρειαζόμαστε κυβέρνηση μακράς πνοής και βεβαίως μια κυβέρνηση αποφασιστική, η οποία θα πάρει και τις δημοσιονομικές αποφάσεις που απαιτούνται, διότι δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί που πρέπει».\ © Newsbreak.gr

ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑ

Από το λαμπρό παρελθόν στο θολό μέλλον

Έστω και καθυστερημένα, ο Κάρολος Φίλιππος Αρθούρος Γεώργιος, στέφθηκε ο νέος βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου και αρχηγός κράτους για 14 βασίλεια, από τα συνολικά 56 κράτη που απαρτίζουν τη Βρετανική Κοινοπολιτεία.

Για την ιστορία, η Κοινοπολιτεία των Εθνών είναι μία ελεύθερη ένωση ανεξάρτητων κρατών, πρώην αποικίες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και της Γαλλίας. Από αυτά, τα 15 έχουν ως αρχηγό κράτους το βρετανό μονάρχη.

Η Κοινοπολιτεία ιδρύθηκε μετά τη διάλυση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας με πρώτα μέλη τον Καναδά, την Κένυα και την Αυστραλία. Άλλες χώρες προτίμησαν να αποστασιοποιηθούν από το βρετανικό στέμμα, κάνοντας στροφή προς τη Δημοκρατία.

Ο Καναδάς εισήλθε στην Κοινοπολιτεία το 1931, μετά την αναγνώριση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης της χώρας από τη Βρετανία. Ο Γενικός Κυβερνήτης του Καναδά είναι ο βασιλικός εκπρόσωπος του μονάρχη. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας το 2021 τη θέση ανέλαβε ιθαγενής.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι εικοσιένα αφρικανικές χώρες ανήκουν στην Κοινοπολιτεία των Εθνών, καμία ωστόσο δεν έχει ως αρχηγό του κράτους της βρετανό μονάρχη.

Τα νησιά της Καραϊβικής βρίσκονται σε ρήξη με το βρετανικό στέμμα, ενώ τα νησιά Μπαρμπάντος έχουν ήδη ανεξαρτητοποιηθεί με ενδεχόμενο να καταστούν πλήρως ανεξάρτητα. Πολλοί εκτιμούν ότι ο νέος βασιλιάς Κάρολος Γ’ θα έχει να αντιμετωπίσει μία μοναρχία με μειωμένη παγκόσμια εμβέλεια.

Ένα σημαντικό τμήμα του καναδικού πληθυσμού έχει την ίδια αρνητική άποψη για τη μοναρχία. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Research Co. σχεδόν οι μισοί Καναδοί θα προτιμούσαν να έχουν εκλεγμένο αρχηγό κράτους, ενώ μόνο ένας στους πέντε τάσσεται υπέρ της μοναρχίας.

Στη διαδικτυακή πανκαναδική έρευνα ενός αντιπροσωπευτικού εθνικού δείγματος, μόνο το 21% των Καναδών λέει, πως λαμβάνοντας υπόψη το Σύνταγμα του Καναδά, θα προτιμούσε η χώρα να παραμείνει μοναρχία. Ποσοστό 49% των Καναδών προτιμούν ένα κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος με έναν εκλεγμένο ηγέτη. Το ποσοστό στο Κεμπέκ ανέρχεται στο 59%.

Σύμφωνα με έρευνα της Μοναρχικής Ένωσης για το κόστος της μοναρχίας, το στέμμα στοιχίζει στον Καναδά πάνω από 58,7 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνεται το γραφείο του γενικού κυβερνήτη, τα έξοδα των υποδιοικητών, οι μετακινήσεις και η ασφάλειά τους.

Περίπου το 89% της έκτασης του Καναδά, θεωρητικά τουλάχιστον, είναι γη του στέμματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η γη αυτή μπορεί να διεκδικηθεί. Μόλις το 11% είναι ιδιόκτητη.

Μετά το θάνατο της βασίλισσας Ελισάβετ, η κυβέρνηση Τρουντό δέχεται πιέσεις, το θέμα της μοναρχίας να τεθεί σε δημοψήφισμα.

Ωστόσο, η διακοπή των δεσμών με τη μοναρχία θα απαιτούσε την τροποποίηση του Συντάγματος, που θα χρειαζόταν την υποστήριξη τουλάχιστον επτά επαρχιακών νομοθετικών συνελεύσεων που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 50% του πληθυσμού, εκτός από το κοινοβούλιο.

Γεγονός πάντως είναι, ότι το επίμαχο θέμα του μέλλοντος της μοναρχίας έχει αποκτήσει αυξημένη προσοχή, όχι μόνο στον Καναδά αλλά σε ολόκληρη την πρώην Βρετανική Αυτοκρατορία…

Η Ιερά εξέταση και η Αστυνομία σκέψεως

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*

Εκκινώ την εν λόγω κατάθεσή μου με τα εξής: «στο πλαίσιο της βαθιάς εθνικής δέσμευσης στην αρχή ότι ο διάλογος πάνω σε δημόσια θέματα πρέπει να είναι δίχως αναστολές ζωηρός και ανοιχτός στα πάντα», ο συνταγματικά προστατευόμενος λόγος «μπορεί να περιλαμβάνει σφοδρές, καυστικές και κάποιες φορές δυσάρεστα οξείες επιθέσεις σε κυβερνητικούς και δημόσιους λειτουργούς».
The New New York Times Co.v.Sullivan, 376 U.S 254,270 (1964)

Προσέτι: «…δεν υφίσταται η έννοια της εσφαλμένης ιδέας. Όσο ολέθρια και να φαίνεται μία γνώμη, βασιζόμαστε για τη διόρθωση της, όχι στη συνείδηση των δικαστών και των ενόρκων αλλά στον ανταγωνισμό με άλλες ιδέες…».
Gertz v. Robert Welch, Inc, 418 U.S. 323,339-340 (1974)

Η επιτυχία ενός δημοκρατικού πολιτεύματος επαληθεύεται από την ικανότητα να πείθει τους πολίτες περί της αδήριτης αναγκαιότητας επιβολής ενός ιδιαζόντως επαχθούς μέτρου, προς προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος, καίτοι τούτο, ήτοι το επιβαλλόμενο μέτρο, θίγει ενδεχομένως ή συρρικνώνει κατάφωρα το θεμελιώδης δικαίωμα ή ελευθερία του πολίτη, ασφαλώς δια να επιτευχθεί τούτο, ο λαός δέον όπως έχει στοιχειώδη γενική παιδεία, αλλά και το Κράτος να σέβεται τη λαϊκή εντολή, εκδηλώνοντας αγαθή, έντιμη και ειλικρινή δράση προς τον πολίτη, απέχοντας από πράξεις και παραλείψεις θεσμικής βίας προς την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του πολίτου.
Η πολυφωνική πληροφόρηση από τη φαιά καθεστωτική προπαγάνδα, συνιστά μία δυσδιάκριτη έννοια, η πρώτη συνάδει προς, την εν τοις πράγμασι κοινοβουλευτική δημοκρατία, η οποία σέβεται επί τη πράξη το δημόσιο συμφέρον, η δεύτερη δε, συνιστά το κίβδηλο πρόσχημα τής κατ’ επίφαση δημοκρατίας, καθότι αποτελεί εργαλείο ολοκληρωτικών καθεστώτων να ασκήσουν συνειδησιακή βία, αντιμετωπίζοντας τον πολίτη ως υδαρή πνευματικά ευνουχισμένη μάζα.
Τούτο δε πιστοποιείται από τις ρήσεις πρωτουργών ολοκληρωτικών καθεστώτων, διαρκούντος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αφενός του Ι.Β. Στάλιν: «οι προπαγανδισταί είναι οι μηχανικοί των ανθρώπινων ψυχών», καθώς και του Α. Χίτλερ: «Θεμελιώδες όρος επιτυχίας μιας Προπαγάνδας είναι μία συστηματικώς μονόπλευρη στάσις απέναντι σε κάθε πρόβλημα».
Σήμερον, η ελευθερία του λόγου, δια της συρρικνώσεως του άρθρου 14 του Συντάγματος, περί της ελευθερίας του λόγου και την απαγόρευση της λογοκρισίας εις τον Τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό), περί της υφιστάμενης οικουμενικής πανδημίας, ή μάλλον εξ αφορμής αυτής, πνέει εκκωφαντικώς τα λοίσθια, και η διατύπωση διαφορετικής άποψης διώκεται απηνώς, με αποτέλεσμα να τίθεται επικινδύνως εις το «γύψο» η ελευθερία του λόγου, ήτοι να τελεί εφεξής υπό την «κλίνη του προκρούστη», δηλονότι υπόκειται εις τον επιστάμενο και ενδελεχή έλεγχο της αστυνομίας της σκέψεως, ούτως ώστε να πατάσσεται ποινικά οιαδήποτε διαφορετική άποψη αντιβαίνει προς την καθεστωτική κατευθυντήρια γραμμή ή δια πυρός και σιδήρου επιβαλλόμενη κρατική γνώμη.
Ο οριστικός ενταφιασμός της ελευθερίας του λόγου, κλυδωνίζει εκ βάθρων το δημοκρατικό μας οικοδόμημα, διότι αντιστρέφει τους θεμελιώδεις κανόνες κοινής λογικής και ελευθερίας, οι οποίοι ανυπερθέτως καθίστανται σύμφυτοι με την ανθρώπινη υπόσταση, εγκαινιάζοντας ένα Θεσμικό «Μεγάλο Αδελφό» ελέγχου των πάντων, δια της νεοπαγούς οιονεί Ιεράς Εξέτασης των αντιφρονούντων, οι οποίοι θα αντιμετωπίζονται εις το μέλλον ως εγκληματίες του κοινού Ποινικού Δικαίου.
Εις το σημείον αυτό παραθέτω ένα απόσπασμα, το οποίο αναγνωρίζει το διακύβευμα να είναι κανείς ελεύθερος αλλά και να στοχάζεται ελεύθερα: «…ότι κανένας δεν μπορεί να μας αναγκάσει να είμαστε ευτυχισμένοι με το δικό του τρόπο (όπως αυτός στοχάζεται την ευτυχία άλλων ανθρώπων), αλλά ο καθένας έχει το δικαίωμα να επιλέξει την ευτυχία του με το δικό του τρόπο, αρκεί να μην εμποδίζει την ελευθερία των άλλων να επιδιώξουν, όμοιο σκοπό, που μπορεί να υπάρχει μαζί με την ελευθερία οποιουδήποτε σύμφωνα με το γενικό νόμο» απόσπασμα του Kant 1793 εις το δοκίμιο «Τούτο είναι ορθό στη Θεωρία αλλά για την πράξη δεν ισχύει», και ειδικότερα εις το μέρος του δοκιμίου του «Η σχέση προς την πράξη μέσα στο δημόσιο δίκαιο».
Η ελευθερία εάλω εκ της νέας Θρησκείας του αόρατου εχθρού, τον οποίο αορίστως εντοπίζει και βαπτίζει αυθαίρετα η εξουσία, χάριν πάντοτε δήθεν του δημοσίου συμφέροντος, εγκαθιδρύοντας παντού μία απέραντη ειρκτή σκέψη, κλειδούχος της οποίας είναι το Κράτος το οποίο επιβάλλει στέρηση της προσωπικής ελευθερίας, φαλκίδευση της ελευθερίας του λόγου και εν τέλει τον πλήρη έλεγχο συνειδήσεων, σε όποιον πολίτη αρθρώνει διαφορετική άποψη.
Συνελόντι ειπείν, ας θυμηθούμε το μυθιστόρημα του 1984 του Τζώρτζ Όργουελ, όπου περιγράφει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, όπου η απόλυτη εξουσία ευρίσκεται εις τα χέρια του παντοδύναμου κυβερνώντος κόμματος, με επικεφαλής το Μεγάλο αδελφό και με βασικά συνθήματα «ο πόλεμος είναι ειρήνη», «η ελευθερία είναι σκλαβιά», «η άγνοια είναι δύναμη»…
Το καθεστώς στηρίζεται στην πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας, την οποία οφείλουν να εμπεδώνουν καθημερινώς οι υπήκοοί του. Η αστυνομία της σκέψεως είναι μία από τις τέσσερις βασικές υπηρεσίες του Κράτους (οι άλλες τρεις είναι το υπουργείο ειρήνης, το υπουργείο αληθείας και το υπουργείο αγάπης). Ο ρόλος της αστυνομίας της σκέψεως παρακολουθεί επισταμένως το πώς σκέπτονται πολίτες, ώστε να μην έχουν άλλη άποψη από την άποψη του Κράτους.

Τα ελληνοτουρκικά την επόμενη ημέρα

0
Τα ελληνοτουρκικά την επόμενη ημέρα

Στις 14 Μαΐου κρίνεται η πορεία της σύγχρονης Τουρκίας στον 21ο αιώνα. Το πρώτο 5ο αυτού του αιώνα είχε τη σφραγίδα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Την επόμενη Κυριακή το βράδυ θα δούμε εάν η πορεία που χάραξε αυτή η ούτως ή άλλως χαρισματική πολιτική φυσιογνωμία θα συνεχιστεί, ή αν θα σημάνει μια νέα ημέρα για την τουρκική πολιτική.

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης*

Κατά πάσα πιθανότητα στις 14 Μαΐου δε θα κριθεί το ποιος θα καθίσει στην καρέκλα της Προεδρίας, όμως σίγουρα θα δούμε ποιοι θα είναι οι συσχετισμοί στο τουρκικό Κοινοβούλιο. Το ποιος θα είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας μάλλον θα κριθεί στις 28 Μαΐου, μία ημέρα πριν από την επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και τα ελληνοτουρκικά, αν κερδίσει ο Ερντογάν δε θα πρέπει να περιμένουμε πολλές αλλαγές. Το «εκκρεμές» ανάμεσα σε Μόσχα και Ουάσινγκτον θα συνεχιστεί, όπως θα συνεχιστεί και η εξωστρεφής πολιτική των τριών πυλώνων: παντουρκισμός, πανισλαμισμός και νεο-οθωμανισμός.

Αν όμως κερδίσει τις εκλογές ο Κιλιτσντάρογλου, τότε θα πρέπει να περιμένουμε ριζικές αλλαγές, κυρίως στο θέμα του γεωπολιτικού προσανατολισμού της Τουρκίας, αλλά και της εξωστρέφειας της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

Οι τρεις πυλώνες θα εγκαταλειφθούν και τη θέση τους θα πάρει το δόγμα που έχει αφήσει ως παρακαταθήκη στην τουρκική διπλωματία ο Μουσταφά Κεμάλ. Πρόκειται για το «Yurtta sulh, cihanda sulh», που σημαίνει «Ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο». Με αυτό ο ιδρυτής της Τουρκικής Δημοκρατίας ήθελε να δείξει ότι η χώρα θα έπρεπε πρώτα να εξασφαλίσει την ηρεμία στο εσωτερικό μεταξύ των εθνικών και θρησκευτικών ομάδων, το οποίο για να επιτευχθεί ήταν απαραίτητη η ηρεμία και με τις γειτονικές χώρες.

Ο Ερντογάν αντικατέστησε το δόγμα του Κεμάλ με τους τρεις προαναφερθέντες πυλώνες και σε ένα βαθμό άλλαξε και τη στοχοθεσία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Το ερώτημα είναι αν ο Κιλιτσντάρογλου, εκτός από την αλλαγή δόγματος, προχωρήσει και σε αλλαγή της στοχοθεσίας.

Για παράδειγμα, από το 2011 που ξεκίνησε η αναταραχή στη Συρία –η οποία εξελίχθηκε σε ένοπλη εξέγερση με την καθοριστική συμβολή της Τουρκίας– ο Κιλιτσντάρογλου και το κόμμα του εξέφραζαν την αντίθεσή τους, από την πρώτη στιγμή. Μάλιστα, έχει δηλώσει ξεκάθαρα, ότι η Τουρκία πρέπει να συνομιλήσει με τον Άσαντ και να λύσει και το προσφυγικό ζήτημα.

Την ίδια στάση τήρησε και στο θέμα της Λιβύης, παραφράζοντας ρήση του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος είχε πει: «Τι δουλειά έχουμε στην έρημο της Υεμένης;». Έτσι το 2019, όταν γινόταν συζήτηση στη βουλή για την αποστολή στρατευμάτων στη Λιβύη, διερωτήθηκε: «Τι δουλειά έχουμε στην έρημο της Λιβύης;».

Όμως, μπορεί σε μια σειρά από ζητήματα να αλλάξουν ο τρόπος άσκησης ακόμα και η στοχοθεσία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, εντούτοις στα θέματα που αφορούν τον ελληνισμό, δηλαδή την Κύπρο, την Ελλάδα, την Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο, η τουρκική πολιτική δεν πρόκειται να αλλάξει.

Ίσως μάλιστα η Ελλάδα υποχρεωθεί σε οδυνηρές υποχωρήσεις, πληρώνοντας το τίμημα της επιστροφής της Τουρκίας στο «δυτικό μαντρί».

Όσον δε αφορά την εξωτερική πολιτική της Εθνικής Συμμαχίας των έξι κομμάτων που υποστηρίζουν την υποψηφιότητα Κιλιτσντάρογλου, παραθέτουμε σχετικό άρθρο του Mehmet Ali Güller από την Cumhuriyet, με την υποσημείωση ότι ο αρθρογράφος είναι κεμαλιστής και η εφημερίδα «κάστρο» του κεμαλισμού:

ΤΙΤΛΟΣ: Η «ΔΥΤΙΚΟΣΤΡΟΦΗ» ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΕΞΙ

Η συμμαχία των Έξι ανακοίνωσε το 240 σελίδων «Μνημόνιο Συνεννόησης Κοινών Πολιτικών». Το 9ο κεφάλαιο με τίτλο «Εξωτερική Πολιτική, Εθνική Άμυνα, Ασφάλεια και Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας, Κυβερνοασφάλεια, Πολιτικές Μετανάστευσης και Αιτούντων Άσυλο», είναι μόνο 12 σελίδες!

Βέβαια, είναι πολύ δύσκολο έξι ανόμοια πολιτικά κόμματα να μπορέσουν να «συμφωνήσουν» σε οποιοδήποτε θέμα. Για το λόγο αυτό τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, με δύο εξαιρέσεις, καλύφθηκαν ως επί το πλείστον με στρογγυλεμένες εκφράσεις και αποφεύχθηκαν οι «γωνίες».

ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΝΑΤΟ-ΕΕ

Οι δύο εξαιρέσεις στις οποίες τα έξι κόμματα συμφώνησαν να δώσουν ξεκάθαρη έμφαση είναι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ. «Συνεχίζουμε με το ΝΑΤΟ, στόχος είναι η πλήρης ένταξη στην ΕΕ» είναι συνοπτικά η θέση.

Αναμφίβολα αυτά τα δύο ζητήματα –ή για να το θέσω πιο σωστά, αυτοί οι δύο δεσμοί που αγκυρώνουν την Τουρκία στον Ατλαντικό– ισχύουν και για τη συμμαχία AKP-MHP. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει θεμελιώδης διαφορά μεταξύ της Λαϊκής και της Εθνικής Συμμαχίας όσον αφορά τον ατλαντισμό. Και τα δύο κόμματα βλέπουν προς τη Δύση. Ίσως η διαφορά να είναι εδώ: ενώ η Λαϊκή Συμμαχία στρέφεται προς την Ανατολή για να διαπραγματευτεί καλύτερα με τη Δύση, η Εθνική Συμμαχία με αυτό το κείμενο δηλώνει ότι θα κοιτάζει λιγότερο προς την Ανατολή.

Για παράδειγμα, η αναφορά στο μνημόνιο που λέει: «Θα αξιολογήσουμε τις σχέσεις μας με τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης σε ρεαλιστική βάση», στην ουσία δηλώνει ότι η προσέγγιση της σημερινής κυβέρνησης δεν είναι «ρεαλιστική».

ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΜΟΝΟΜΕΡΕΙΑ

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι η εξής: Η κατεύθυνση της παγκόσμιας οικονομίας έχει ήδη μετατοπιστεί από τον Ατλαντικό σε Ασία-Ειρηνικό. Τώρα αλλάζει και η κατεύθυνση της πολιτικής. Με την Belt and Road (Πρωτοβουλία μιας ζώνης και ενός δρόμου), η Ασία, η Αφρική και η Ευρώπη ενσωματώνονται, η Ασία-Ευρασία ανεβαίνει, ένας πολυπολικός κόσμος χτίζεται – αυτή η εικόνα παρέχει την ευκαιρία για «πολυμερισμό» σε όλα τα κράτη.

Λόγω της ιδεολογίας και του προγράμματός του το AKP δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει, και δε χρησιμοποίησε, αυτήν την ευκαιρία. Αντιθέτως, προσπάθησε να την κάνει εργαλείο διαπραγμάτευσης με τη Δύση και μετέτρεψε την πολυμέρεια σε παραχωρήσεις προς πολλές κατευθύνσεις. Όσοι φιλοδοξούν να κυβερνήσουν την Τουρκία την επόμενη περίοδο, θα πρέπει να τοποθετηθούν σύμφωνα με το γεγονός, ότι η «πολυμερής στάση σε έναν πολυπολικό κόσμο» μπορεί να είναι επωφελής για τη χώρα από πολλές πλευρές.

Η «πολυμερής σχέση» δεν μπορεί να εφαρμοστεί λέγοντας «Θα κάνουμε προσπάθεια να επιστρέψουμε στο σχέδιο F-35», και παραμένοντας κολλημένοι στο όνειρο της «πλήρους ένταξης στην ΕΕ». Αντιστρόφως, το F-35 μετατρέπεται σε όχημα για πιο «μονόπλευρη» εμπλοκή.

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ

Στο κείμενο του μνημονίου αναφέρεται: «Θα δημιουργήσουμε δεσμούς με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε θεσμική βάση και με σχέσεις ισότητας, και θα προωθήσουμε τη σχέση συμμαχίας που βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη».

Ωστόσο, δεν υπάρχει πρόβλημα «αμοιβαίας εμπιστοσύνης» μεταξύ της Τουρκίας και των ΗΠΑ. Δεν υπάρχει ούτως ή άλλως «αμοιβαία» κατάσταση, υπάρχει μια μονόπλευρη κατάσταση: οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τρομοκρατικές οργανώσεις κατά της Τουρκίας. Ενεργούν κατά της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο, επιβάλλουν στρατιωτικές και οικονομικές κυρώσεις στην Τουρκία, προσπαθούν να παίξουν με τα «ρήγματα» της Τουρκίας. Άρα το θέμα της εμπιστοσύνης δεν είναι «αμοιβαίο».

Τα προβλήματα της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι στρατηγικά και ζωτικής σημασίας. Αυτά τα προβλήματα επιλύονται όχι με την αναζήτηση συναίνεσης, αλλά με την αποφασιστική αντίσταση.

Ως εκ τούτου, η κύρια ατζέντα της Τουρκίας είναι να οικοδομήσει εσωτερικά και εξωτερικά μέτωπα, για να επιδείξει και να ενισχύσει αυτή την αποφασιστικότητα.

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής

Η επικεφαλής των CDC υπέβαλε την παραίτησή της στην κυβέρνηση Μπάιντεν

0
Η επικεφαλής των CDC υπέβαλε την παραίτησή της στην κυβέρνηση Μπάιντεν

Η Δρ. Ροσέλ Βαλένσκι απέφυγε να αναφερθεί στους ακριβείς λόγους της συγκεκριμένης απόφασής της

Επιστολή παραίτησης στον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν έστειλε η Δρ. Ροσέλ Βαλένσκι, επικεφαλής των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC), υποστηρίζοντας ότι η «εξάλειψη» της πανδημίας του νέου κορωνοϊού ήταν μια καλή στιγμή για αυτή της την απόφαση.

Η Δρ. Βαλένσκι ανακοίνωσε την απόφασή της την Παρασκευή 5/5, σε συνεδρίαση του προσωπικού του CDC, με αξιωματούχους του κέντρου να δηλώνουν πως η τελευταία ημέρα της «επί το έργον» θα είναι στις 30 Ιουνίου, χωρίς, ωστόσο, να κατονομάσουν τον -προσωρινό- διάδοχό της.

Η 54χρονη Ροσέλ Βαλένσκι, η οποία διατέλεσε διευθύντρια των CDC για περισσότερο από δύο χρόνια, στην επιστολή της προς τον πρόεδρο Μπάιντεν, εξέφρασε «ανάμεικτα συναισθήματα» γι’ αυτή της την απόφαση, ενώ απέφυγε να εξηγήσει τους ακριβείς λόγους που την οδήγησαν να αποφασίσει να παραιτηθεί. Σημείωσε, πάντως, ότι το έθνος βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο, μετά τη λήξη των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. «Ποτέ δεν ήμουν πιο περήφανη για οτιδήποτε έχω κάνει στην επαγγελματική μου καριέρα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ειδικευόμενη σε μολυσματικές ασθένειες στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης, η Ροσέλ Βαλένσκι δεν είχε καμία εμπειρία στη διεύθυνση κυβερνητικού οργανισμού υγείας, όταν ορκίστηκε την πρώτη ημέρα της κυβέρνησης Μπάιντεν. Διέθετε, ωστόσο, τη φήμη ως εξέχουσα φωνή εν μέσω της πανδημίας Covid-19, επικρίνοντας, μερικές φορές, ορισμένες πτυχές του τρόπου με τον οποίο αντιδρούσε η κυβέρνηση. Ανέλαβε το συγκεκριμένο πόστο για να τονώσει το ηθικό στο CDC, για να ανοικοδομήσει την εμπιστοσύνη του κοινού στον οργανισμό και να βελτιώσει τις -ενίοτε- τρομακτικές απαντήσεις του στην πανδημία.

Κατά τη διάρκεια της θητείας της ίδρυσε ένα κέντρο για τις προβλέψεις και την ανάλυση επιδημιών, έλαβε μέτρα για τον εκσυγχρονισμό των δεδομένων και τη βελτίωση του εργατικού δυναμικού της δημόσιας υγείας. Πέρυσι, ξεκίνησε μια αναδιοργάνωση, με σκοπό να κάνει τον οργανισμό πιο ευκίνητο και να βελτιώσει την επικοινωνία του με το κοινό.

Υπήρξαν πάντως και επικρίσεις, όπως κατά την άνοιξη του 2021, τότε που η Δρ. Βαλένσκι είχε πει ότι τα πλήρως εμβολιασμένα άτομα θα μπορούσαν να σταματήσουν να φορούν μάσκες σε πολλά περιβάλλοντα, μόνο για να αντιστραφεί η πορεία, καθώς εξαπλωνόταν η -τότε- νέα παραλλαγή Δέλτα. Είχε δηλώσει συγκεκριμένα, ότι όποιος εμβολιάζεται δε νοσεί και δε μεταδίδει τη νόσο, κάτι που φυσικά ποτέ δε συνέβη, εφόσον γνωρίζουν άπαντες πλέον, ότι και οι εμβολιασμένοι νοσούν και μεταδίδουν το ίδιο με τους ανεμβολίαστους, ενώ «κουβαλάνε» επίσης το ίδιο ιϊκό φορτίο είτε είναι είναι εμβολιασμένοι είτε όχι.

Το Δεκέμβριο του 2021, εξάλλου, η απόφαση του οργανισμού να συντομεύσει την απομόνωση και την καραντίνα αιφνιδίασε πολλούς και προκάλεσε σύγχυση.

Σε σχετική δήλωσή του, ο επικεφαλής του προσωπικού του Λευκού Οίκου, Τζεφ Ζίεντς, επαίνεσε τη Βαλένσκι, αναφέροντας το εξής: «Η δημιουργικότητα, η δεξιοτεχνία, η τεχνογνωσία και η ικανότητά της ήταν απαραίτητα για την αποτελεσματική ανταπόκρισή μας και για μια ιστορική ανάκαμψη που έκανε τη ζωή καλύτερη για τους Αμερικανούς σε ολόκληρη τη χώρα».

© NEWSBREAK.GR

Εκλογές 2023: Οι διαδικασίες, οι γρίφοικαι οι μεταβλητές μιας διπλής αναμέτρησης

0
Τα σενάρια και τα ερωτήματα για τις εκλογές του Μαΐου

Η Βουλή διαλύθηκε και η κλεψύδρα του επίσημου προεκλογικού χρόνου μετρά ήδη αντίστροφα, φέροντας στην επιφάνεια τους γρίφους που γεννά η απρόβλεπτη διαδικασία που προβλέπει δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις με δύο διαφορετικά εκλογικά συστήματα – της απλής αναλογικής και της ενισχυμένης με μπόνους εδρών για το πρώτο κόμμα – με το κάθε ένα από αυτά να κρύβει άγνωστες παραμέτρους και μεταβλητές, που προσδίδουν το απόλυτο σασπένς στις επικείμενες εκλογές.

Γράφει ο
Λάμπρος Σταυρόπουλος

[από το vima.gr]

1] Από τις πρώτες κάλπες που θα διεξαχθούν για πρώτη φορά με το σύστημα της απλής αναλογικής, δεν προκύπτει αυτοδυναμία, όποιο και να είναι το πρώτο κόμμα. Με το ίδιο ποσοστό των κομμάτων που έμειναν εκτός Βουλής στις εκλογές του 2019 (8%) η ΝΔ που κατέκτησε τότε την αυτοδυναμία με 39,85%, τώρα θα χρειαζόταν 46,27%. Άρα, όποιο και να είναι πρώτο κόμμα, αυτοδυναμία δεν υπάρχει. Αυτό, θεωρητικά, είναι και το βαθύτερο νόημα του εκλογικού συστήματος, το οποίο διευκολύνει τις κυβερνήσεις συνεργασίας, αποτρέποντας τις μονοκομματικές κυβερνήσεις. Μόνο που στην περίπτωσή μας τα πράγματα δε φαίνεται να είναι έτσι…

2] Στο ερώτημα ποιες πιθανότητες υπάρχουν να προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα. Όμως υπάρχουν κάποια δεδομένα με βάση τις εκπεφρασμένες θέσεις των κομμάτων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι στόχος του είναι η αυτοδυναμία, η οποία μπορεί να προκύψει μόνο από τις δεύτερες κάλπες και ότι επιδιώκει καθαρή εντολή. Από την άλλη ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει, παρά τις αντίθετες απόψεις που διατυπώνονται στον ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν προσβλέπει σε «κυβέρνηση ηττημένων», εάν έρθει δεύτερος, ακόμα και αν βγαίνουν τα «κουκιά» (με ΠΑΣΟΚ και ΜέΡΑ25 – για το ΚΚΕ ούτε λόγος). Ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει θέσει προϋποθέσεις («Άγνωστος Χ») που δεν αποδέχονται Μητσοτάκης και Τσίπρας.

3] Μήπως τα περί «κυβέρνησης ηττημένων» είναι «μπλόφα»; Εδώ και καιρό, από τότε που πρωτοδιατυπώθηκε η θέση του κ. Τσίπρα (στην περυσινή ΔΕΘ) ότι εφόσον είναι δεύτερο κόμμα δε θα δεχθεί «κυβέρνηση ηττημένων», διατυπώνονται σοβαρές επιφυλάξεις τόσο από την πλευρά της ΝΔ, όσο και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Μητσοτάκης έχει πει σε ανύποπτο χρόνο, πως ο ίδιος δεν έχει καμία αμφιβολία ότι «αν μπορούσε ο κ. Τσίπρας με κάποιον τρόπο, και ως ηττημένος, να βρει κάποια πλειοψηφία η οποία να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, θα διερευνούσε αυτό το ενδεχόμενο». Τις τελευταίες μέρες το λέει πιο καθαρά, προειδοποιώντας πως «αν οι αριθμοί το επιτρέψουν δε θα διστάσουν να συνασπιστούν και να συγκροτήσουν μια κυβέρνηση ανοχής με ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και Βαρουφάκη», κάτι που χαρακτηρίζει «πολιτική τερατογένεση», αποδίδοντας στον κ. Τσίπρα ότι λέει ψέματα.

4] Πού εδράζεται η άρνηση του κ. Τσίπρα στο ενδεχόμενο «κυβέρνησης ηττημένων»; Στην άποψη ότι «δεν μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς τη συμμετοχή του νικητή των εκλογών». Και προφανώς δε θέλει να κάνει πίσω ούτε χιλιοστό από το στόχο που έχει θέσει για «πρωτιά» του ΣΥΡΙΖΑ – έστω και σε επίπεδο ρητορικό θα ήταν μια έμμεση παραδοχή αυτού που αποτυπώνουν όλες οι δημοσκοπήσεις και η Κουμουνδούρου αρνείται να αποδεχθεί. Θα ήταν άλλωστε ομολογία ήττας. Όμως το σκεπτικό Τσίπρα ακυρώνει επί της ουσίας το νόημα της απλής αναλογικής που εισηγήθηκε και ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2016 και έγκειται στο ότι με το σύστημα αυτό ανοίγει ο δρόμος για συγκλίσεις και συνεργασίες, όχι μόνο για όποιον είναι πρώτο κόμμα. Επί της ουσίας αυτό έλεγαν με τις παρεμβάσεις τους Γιάννης Δραγασάκης και Ευκλείδης Τσακαλώτος και παλαιότερα ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Νίκος Φίλης, δηλώνοντας πως εάν οι συσχετισμοί είναι τέτοιοι και το επιτρέψουν και εάν υπάρχει το άθροισμα εδρών από τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με άλλα κόμματα που θα έχουν μπει στη Βουλή, μπορεί να συγκροτηθεί κυβέρνηση («Άμα έχουν τρία κόμματα 47% ή 48% τι ηττημένοι θα είναι; Εδώ έχουμε κυβερνήσεις με πολύ μικρότερα ποσοστά…»), είπε πρόσφατα ο κ. Τσακαλώτος.

5] Οι δυνατότητες σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας που θα αναζητηθούν μέσω της συνταγματικής διαδικασίας των διερευνητικών εντολών θα δείξουν ποιος έχει δίκαιο και ποιος άδικο. Προς το παρόν αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι εφόσον πρώτο κόμμα έρθει η ΝΔ, το πιθανότερο σενάριο είναι η εντολή που θα λάβει ο κ. Μητσοτάκης για τη διακρίβωση της δυνατότητας σχηματισμού κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Bουλής, θα επιστραφεί πάραυτα στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το ενδιαφέρον θα επικεντρωθεί στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος θα κληθεί να λάβει τη δεύτερη διερευνητική εντολή και μένει να δούμε αν και πώς θα την αξιοποιήσει. Με βάση την άρνηση της «κυβέρνησης ηττημένων», θα πρέπει λογικά να την επιστρέψει. Οπότε η σκυτάλη θα περάσει στα χέρια του τρίτου κόμματος, με τον Νίκο Ανδρουλάκη να έχει δηλώσει ότι θα αξιοποιήσει την εντολή με τους όρους του, οι οποίοι ήδη δε γίνονται αποδεκτοί από τα άλλα δύο κόμματα.

6] Τι μπορεί να ανατρέψει αυτή την εικόνα; Προφανώς οι συσχετισμοί που θα αναδείξουν οι κάλπες: η πρωτιά, η διαφορά ανάμεσα στους δύο «μονομάχους», τα προγραμματικά θέματα που θα πέσουν στο τραπέζι στη φάση των διερευνητικών εντολών και βεβαίως οι στρατηγικές βλέψεις των πρωταγωνιστών με τα μάτια στραμμένα στις δεύτερες καθοριστικές, κατά τα φαινόμενα, εκλογές.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτο κόμμα, θα κάνει ό,τι μπορεί για να υπάρξει προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας. Το ερώτημα είναι με ποιους; Αν το ΠΑΣΟΚ επιμένει σε άλλο πρόσωπο για πρωθυπουργό, τότε οι προϋποθέσεις αλλάζουν, καθώς στην Κουμουνδούρου δεν το συζητούν. Και τι θα κάνει με το ΜέΡΑ25 που ήδη μιλά για σενάρια κλειστών τραπεζών και εναλλακτικές μορφές νομίσματος; Αν βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει δεύτερο κόμμα, όπως επιμένουν οι έρευνες της κοινής γνώμης, τότε τα περιθώρια στενεύουν ακόμα περισσότερο.

7] Πάντως, αν οι διερευνητικές εντολές δεν καρποφορήσουν, τότε μένει το τελευταίο συνταγματικό «χαρτί». Η ΠτΔ να καλέσει τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, που να έχει την εμπιστοσύνη της Bουλής, τότε θα επιδιώξει το σχηματισμό εκλογικής κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Bουλής και σε περίπτωση αποτυχίας και αυτής της προσπάθειας, τότε θα αναθέσει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Eπικρατείας ή του Aρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης, όπως και αναμένεται να συμβεί, για να διενεργήσει εκλογές και θα διαλύσει τη Bουλή. Πριν τη διάλυσή της, η νέα Βουλή θα κληθεί να ορκισθεί και να εκλέξει Πρόεδρο «της μιας ημέρας».

8] Θα ακολουθήσουν οι δεύτερες εκλογές της 2ας Ιουλίου, με το σύστημα του κλιμακωτού μπόνους εδρών για το πρώτο κόμμα που ψήφισε η παρούσα κυβέρνηση το 2020. Δηλαδή, για ποσοστό μεγαλύτερο ή ίσο του 25% των έγκυρων ψηφοδελτίων, το πρώτο κόμμα λαμβάνει μπόνους 20 εδρών και για κάθε επιπλέον 0,5% παίρνει μία ακόμα έδρα, ενώ για να λάβει το maximum μπόνους των 50 εδρών χρειάζεται ποσοστό 40%.

9] Πού τοποθετείται ο πήχης της αυτοδυναμίας με το σύστημα αυτό; Αν ως βάση συζήτησης πάρουμε το ποσοστό που είχαν το 2019 τα κόμματα που δεν κατάφεραν να περάσουν το κατώφλι του 3%, δηλαδή 8%, τότε η αυτοδυναμία θέλει περίπου 37,5% – 38%. Αν το ποσοστό των κομμάτων που δε θα μπουν στη Βουλή είναι μεγαλύτερο, π.χ. 13%, τότε ο πήχης της αυτοδυναμίας πέφτει στο 36,5%. Αν δεν υπάρξει και τότε αυτοδυναμία, τότε μπαίνουμε σε νέο γύρο διερευνητικών εντολών, από τον οποίο ή θα προκύψει κάποιο σχήμα (οικουμενικό ή μη) συνεργασίας, ή στην αντίθετη (και απευκταία) περίπτωση θα πάμε σε τρίτη εκλογική αναμέτρηση θεωρητικά στα τέλη Ιουλίου (η τελευταία Κυριακή πέφτει 30 Ιουλίου), ενώ ήδη οι πολίτες θα βρίσκονται στις παραλίες…

Απέκρυψαν στοιχεία από τους Καναδούς!

0
Η Γενική Διευθύντρια Δημόσιας Υγείας του Καναδά, Δρ Theresa Tam, εμφανίζεται μέσω τηλεδιάσκεψης, καθώς ο Υπουργός Υγείας Jean-Yves Duclos παρακολουθεί κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου σχετικά με την πανδημία COVID-19 και την παραλλαγή Omicron, στην Οτάβα στις 7 Ιανουαρίου 2022

Η Δημόσια Υγεία γνώριζε ότι οι εμβολιασμένοι θα μπορούσαν να φέρουν τα ίδια ιϊκά φορτία με τους μη εμβολιασμένους πριν επιβληθούν οι εντολές

Ένα ενημερωτικό έγγραφο από τις ομοσπονδιακές υγειονομικές αρχές που εκθέτει το σκεπτικό για την επιβολή εντολών εμβολίων το φθινόπωρο του 2021 εγείρει ηθικές ανησυχίες, και αναγνώρισε ότι οι εμβολιασμένοι μπορεί να μεταδώσουν το COVID-19 όσο και οι μη εμβολιασμένοι, αλλά παρόλα αυτά ενθάρρυνε τις υποχρεωτικές ενέσεις.

Του Noé Chartier

© EPOCH TIMES CANADA*

«Υπάρχουν κάποια αναδυόμενα στοιχεία που τεκμηριώνουν ότι τα κρούσματα COVID-19 (παραλλαγή Delta) σε πλήρως εμβολιασμένα άτομα, μπορεί να έχουν παρόμοια ιικά φορτία με τα μη εμβολιασμένα άτομα», αναφέρει η ενημέρωση από το Health Canada (HC) και την Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας του Καναδά (PHAC).

Το έγγραφο δεν εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη χρησιμότητα του υποχρεωτικού εμβολιασμού, δεδομένου ότι τα εμβόλια για τον COVID-19 δε σταματούν τη μετάδοση, με το HC/PHAC να υποστηρίζει τη χρήση μασκών.

«Αυτό εγείρει το ερώτημα σχετικά με την ικανότητά τους να μεταδίδουν σε άλλους και την ανάγκη να επιστρώσουν πρόσθετα μέτρα όπως η κάλυψη. Η επιστήμη σχετικά με την ικανότητα των εμβολιασμένων ατόμων να μεταδίδουν θα συνεχίσει να εξελίσσεται», αναφέρει το έγγραφο.

Η επιστήμη πράγματι εξελίχθηκε, με την παραλλαγή Omicron να εμφανίζεται λίγους μήνες αργότερα και να μολύνει μεγάλο αριθμό ανθρώπων, ανεξάρτητα από την κατάσταση εμβολιασμού τους. Το ενημερωτικό έγγραφο, με τίτλο «Φάσεις προσέγγισης στην ομοσπονδιακή πολιτική εμβολιασμού κατά του COVID-19», κυκλοφόρησε μέσω ενός αιτήματος πρόσβασης σε πληροφορίες. Ο δεδηλωμένος σκοπός του ήταν να σκιαγραφήσει το σκεπτικό για την επιβολή εντολών σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, χρησιμοποιώντας μια προτεινόμενη σταδιακή προσέγγιση.

Εκείνη την εποχή, ο πρωθυπουργός Τζάστιν Τρουντό είχε δηλώσει την πρόθεσή του να επιβάλει τον εμβολιασμό σε τομείς υπό την εξουσία του και είχε κάνει εκστρατεία για το θέμα για τις ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2021.

Το έγγραφο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της αυξημένης μεταδοτικότητας της παραλλαγής Delta, την οποία η HC/PHAC κατανοεί ότι σημαίνει πως «απαιτείται πολύ υψηλότερος στόχος κάλυψης εμβολιασμού για την αποφυγή ευρύτερων εστιών, τη διατήρηση της επαναλειτουργίας και την αποτροπή ενός τέταρτου κύματος, από το να παρουσιάσει κίνδυνο για το σύστημα υγείας μας».

Η ενημέρωση παρείχε τους στόχους της πολιτικής που θα επιβάλλονταν αργότερα τον Οκτώβριο του 2021 σε ομοσπονδιακούς υπαλλήλους και εργολάβους, σε υπαλλήλους σε ομοσπονδιακά ρυθμιζόμενους τομείς όπως οι μεταφορές και οι τράπεζες και στους χρήστες ορισμένων ομοσπονδιακών υπηρεσιών, όπως αυτοί που επιθυμούν να επιβιβαστούν σε πτήσεις. Μερικοί από αυτούς τους στόχους εκ των υστέρων αποδείχτηκαν υποθέσεις και είχαν μόνιμες συνέπειες.

Οι βασικοί στόχοι δημόσιας υγείας αναφέρθηκαν ως η ομοσπονδιακή κυβέρνηση που εκπληρώνει το καθήκον της να προστατεύει την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, προστατεύει τους Καναδούς που λαμβάνουν υπηρεσίες από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και αυξάνει τα ποσοστά εμβολιασμού «για την υποστήριξη των προσπαθειών για την επίτευξη των απαιτούμενων επιπέδων για τη διατήρηση της ασφάλειας, επαναλειτουργώντας το πρόσωπο των πιο μεταδοτικών και λοιμωδών παραλλαγών ανησυχίας».

Οι επιδημιολόγοι θα γνώριζαν ότι ο ιός θα μεταλλασσόταν, καθιστώντας τον εμβολιασμό όλο και λιγότερο προστατευτικό. Αυτό έγινε εμφανές με την Omicron και η κυβέρνηση το αναγνώρισε τότε εσωτερικά.

Ένα έγγραφο PHAC από το Φεβρουάριο του 2022 που κυκλοφόρησε στο πλαίσιο δικαστικών διαδικασιών που αμφισβήτησαν την εντολή ταξιδιωτικού εμβολίου ανέφερε, ότι για την Omicron, «η αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά της μόλυνσης, της συμπτωματικής νόσου και της μετάδοσης με δύο δόσεις, ήταν αρχικά ~<50 έως 60%, αλλά με την πάροδο του χρόνου μειώθηκε κοντά στο μηδέν μετά από έξι μήνες».

Μεταξύ άλλων στόχων εντολής εμβολιασμού του HC/PHAC υπήρχε η επιθυμία «να καθιερωθεί ένας κοινωνικός κανόνας» και να σταλεί ένα «σημαντικό μήνυμα στους εφησυχασμένους ή διστακτικούς Καναδούς για τα εμβόλια».

Το έγγραφο αποκαλεί τον εφησυχασμό και το δισταγμό έναντι του εμβολίου «σημαντικό και περίπλοκο πρόβλημα στον Καναδά».

Άλλοι στόχοι περιελάμβαναν την παροχή ηγεσίας στον ιδιωτικό τομέα και την υποστήριξη της επιστροφής των δημοσίων υπαλλήλων στα κυβερνητικά γραφεία. Ο ιδιωτικός τομέας ακολούθησε, σύμφωνα με εντολή της κυβέρνησης, με ορισμένες εταιρείες να διατηρούν τις εντολές τους πολύ αφότου η Οτάβα σταμάτησε να ανανεώνει την πολιτική της τον Ιούνιο του 2022. Η εταιρεία ταχυμεταφορών Purolator ανακοίνωσε στα μέσα Απριλίου του τρέχοντος έτους ότι αποσύρει την εντολή της. Όσον αφορά την επιστροφή των δημοσίων υπαλλήλων στα γραφεία, αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ πλήρως και οι ομοσπονδιακοί υπάλληλοι απεργούν αυτή τη στιγμή με ένα από τα αιτήματά τους να μονιμοποιήσουν την εξ αποστάσεως εργασία.

ΗΘΙΚΕΣ ΘΕΩΡΗΣΕΙΣ

Η παρουσίαση του HC/PHAC περιλαμβάνει επίσης μια ενότητα σχετικά με τους ηθικούς λόγους για την επιβολή εμβολιασμού. Ερωτάται εάν είναι αναγκαιότητα να επιτευχθεί ένας «σημαντικός στόχος δημόσιας υγείας».

«Τα στοιχεία ότι ο εμβολιασμός είναι απαραίτητος για τη διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας του χώρου εργασίας και του καναδικού πληθυσμού, καθώς και ότι άλλα, λιγότερο παρεμβατικά μέτρα, είναι ανεπαρκή», αναφέρει η ενημέρωση.

Η πρόταση φαίνεται να είναι ελλιπής, αλλά φαίνεται να υποδηλώνει ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να λένε ότι ο εμβολιασμός είναι απαραίτητος.

Οι Epoch Times επικοινώνησαν με τη Health Canada για να λάβουν διευκρινίσεις, αλλά δεν έλαβαν αμέσως απάντηση. Ζητήθηκε επίσης από το τμήμα να παράσχει το πλαίσιο γύρω από την ενημέρωση.

Σχετικά με το ηθικό ζήτημα της ασφάλειας, η ενημέρωση λέει ότι τα εμβόλια COVID-19 που εγκρίθηκαν από τη Health Canada είναι «ασφαλή για τον πληθυσμό για τον οποίο απαιτείται το εμβόλιο».

Τέσσερα προϊόντα εγκρίθηκαν εκείνη την εποχή: τα εμβόλια Pfizer και Moderna που βασίζονται σε mRNA και τα εμβόλια με βάση τον αδενοϊό από την AstraZeneca (AZ) και τη Johnson & Johnson.

Οι ομοσπονδιακές υγειονομικές αρχές το Μάρτιο του 2021 συνέστησαν να μη χορηγείται εμβόλιο AZ σε άτομα κάτω των 55 ετών λόγω προβλημάτων θρόμβου αίματος. Όσον αφορά το ηθικό ζήτημα της προσβασιμότητας, η HC/PHAC έκρινε ότι η πρόσβαση ήταν δίκαιη, καθώς μπορεί να παρασχεθεί δωρεάν σε εκείνους για τους οποίους πρόκειται να επιβληθεί.

Ενώ η HC/PHAC συλλογίστηκε ηθικά ζητήματα στη σύσταση εντολής εμβολίου στο ενημερωτικό έγγραφο, ο υπάλληλος που έγραψε την πολιτική για την ταξιδιωτική εντολή είπε στο ομοσπονδιακό δικαστήριο ότι δεν το έκανε.

Η Jennifer Little, γενική διευθύντρια της Ομάδας Ανάκτησης από τον COVID-19 στο Transport Canada, η οποία ήταν μάρτυρας της κυβέρνησης για την υποστήριξη της εντολής κατά τη διάρκεια των δικαστικών διαδικασιών πέρυσι, είπε κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης ότι δεν είχε λάβει υπόψη της τη δεοντολογία στη συγγραφή της πολιτικής.

«Δε γνωρίζω κάποια συγκεκριμένη μελέτη ή συγκεκριμένη συζήτηση γι’ αυτό το σκοπό», είπε ο Λιτλ στις 9 Ιουνίου 2022. Η ταξιδιωτική εντολή εμπόδισε εκατομμύρια Καναδούς να παίρνουν εμπορικές πτήσεις και τρένα πάνω από μισό χρόνο. Άλλες μαρτυρίες κατά τη διάρκεια της νομικής διαδικασίας έδειξαν, ότι η κυβέρνηση γνώριζε ότι ο κίνδυνος μετάδοσης κατά την πτήση ήταν χαμηλός και είχε περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τον αντίκτυπο του εμβολιασμού στα αεροπορικά ταξίδια όσον αφορά την ανάσχεση της εξάπλωσης.

Τον περασμένο Ιούνιο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν ανανέωσε τις προσωρινές εντολές της για την εφαρμογή εντολών σε όλους τους τομείς. Ο Τρουντό επανεξέτασε αυτήν την πολιτική κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης με φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα στις 24 Απριλίου.

«Αν και δεν ανάγκασα κανέναν να εμβολιαστεί, επέλεξα να βεβαιωθώ ότι υπήρχαν όλα τα κίνητρα και όλες οι προστασίες για να ενθαρρύνουν τους Καναδούς να εμβολιαστούν», είπε.

«Και αυτό ακριβώς έκαναν, εμβολιαστήκαμε σε υψηλότερο επίπεδο από οποιαδήποτε άλλη από τις ομοτίμους μας χώρες, και γι’ αυτό είχαμε μια λιγότερο θανατηφόρα πανδημία από τις περισσότερες άλλες χώρες».

Το John Hopkins Coronavirus Resource Center τοποθετεί τον Καναδά στην 73η θέση χειρότερη μεταξύ 193 χωρών για θανάτους από COVID ανά 100.000 πληθυσμού, αλλά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί σχετικά με τις συγκρίσεις λόγω διαφορετικών προτύπων αναφοράς και δοκιμών μεταξύ των χωρών.

*Η ΠΗΓΗ ΕΔΩ: https://www.theepochtimes.com/exclusive-public-health-knew-vaccinated-could-carry-same-viral-loads-as-unvaccinated-before-mandates-were-imposed_5223389.html?ea_src=open&ea_med=search

Η Ελλάδα γίνεται χώρα 3ης ηλικίας

0
Η Ελλάδα γίνεται χώρα 3ης ηλικίας

Ο πληθυσμός του πλανήτη μας αυξάνεται και θα συνεχίσει να αυξάνεται, φθάνοντας τα περίπου 10 δισεκατομμύρια πριν το τέλος του 21ου αιώνα, σύμφωνα με το ενδιάμεσο σενάριο των προβολών των Ηνωμένων Εθνών. O πληθυσμός όμως της Ευρώπης, με βάση το ίδιο σενάριο, όχι μόνο δε θα αυξηθεί, αλλά αντιθέτως θα μειωθεί τις επόμενες δεκαετίες, με αποτέλεσμα ενώ το 1950 αποτελούσε το 22% του παγκόσμιου πληθυσμού και το 9,5% σήμερα, θα περιορισθεί στο 7,3% το 2050, ενώ θα μειωθεί και o πληθυσμός της Ελλάδας (πιθανότατα, κατά 1,3 εκατομμύρια, δηλ. κατά 12% σε σχέση με σήμερα).

Τα παραπάνω αναφέρονται στο τελευταίο τεύχος (45ο) της σειράς «Δημογραφικά Νέα» με θέμα «Ο πληθυσμός της Ελλάδας στον ορίζοντα του 2050», ένα ψηφιακό δελτίο του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο οποίο οι συγγραφείς (καθ. Βύρων Κοτζαμάνης και μεταδιδάκτορας Γεώργιος Κοντογιάννης), παρουσιάζουν τις προοπτικές για τον πληθυσμό της Ελλάδας, με βάση τα πρόσφατα (2022) σενάρια προβολών των Ηνωμένων Εθνών.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρουν, ο πληθυσμός της Ελλάδας μέχρι το 2050 θα συνεχίσει να μειώνεται, ενώ η μόνη ηλικιακή ομάδα που θα αυξηθεί είναι αυτή των 65 ετών και άνω (+800 χιλ. άτομα σε σχέση με σήμερα, από 2,4 σε 3,15 εκατομμύρια το 2050). Αντιθέτως τόσο οι νέοι 0-19 ετών όσο και ο πληθυσμός εργάσιμης ηλικίας θα συρρικνωθούν, με αποτέλεσμα οι 20-64 ετών (6,03 εκατ. το 2022) να είναι λιγότεροι από 4,5 εκατομμύρια το 2050. Εξαιτίας δε της γήρανσης, και παρά το γεγονός ότι η προσδοκώμενη ζωή θα αυξηθεί, οι θάνατοι δεν αναμένεται να μειωθούν, κυμαινόμενοι σε όλα τα σενάρια γύρω από τις 125-130 χιλ. ετησίως μέχρι το 2050, όντας πολύ περισσότεροι από τις γεννήσεις. Ειδικότερα δε, ακόμη και αν η ένταση της γονιμότητας αυξηθεί (αν δηλαδή τα νεότερα ζευγάρια κάνουν περισσότερα παιδιά από τους γονείς τους), οι γεννήσεις στο «ενδιάμεσο» σενάριο θα κυμανθούν ετησίως γύρω από τις 75 χιλ. (αρκετά λιγότερες από τις 89 χιλ. κατά μέσο που είχαμε τη δεκαετία 2012-2021) στο δε «υψηλό» -σενάριο πολύ λίγο πιθανό- γύρω από τις 98 χιλ. (ελαφρώς περισσότερες). Τα φυσικά ισοζύγια επομένως (η ζυγαριά δηλαδή γεννήσεις\θάνατοι) διαπιστώνουν, ότι θα είναι για όλα τα επόμενα μέχρι και το 2050 χρόνια αρνητικά, αν και διαφοροποιημένα ανά σενάριο.

Αυτό θα οδηγήσει αναπόφευκτα και στη μείωση του πληθυσμού, καθώς το μικρό θετικό προβλεπόμενο μεταναστευτικό ισοζύγιο σε όλα τα σενάρια προβολών των Ηνωμένων Εθνών για την Ελλάδα (+140 χιλ. για την περίοδο 2022-2049) είναι αδύνατον να αντισταθμίσει την εξαιρετικά αρνητική ζυγαριά γεννήσεις\θάνατοι. Οι αναμενόμενες δε λιγότερες γεννήσεις τις αμέσως επόμενες δεκαετίες, σε σχέση με αυτές της περιόδου 2012-2021 οφείλονται, σύμφωνα με τους ερευνητές, βασικά σε δύο παράγοντες:

1] στη μείωση του πληθυσμού των γυναικών σε ηλικία απόκτησης παιδιών και

2] στη χαμηλή γονιμότητα των νέων ζευγαριών, στον περιορισμένο δηλαδή αριθμό παιδιών που φέρνουν στον κόσμο (1,55 παιδιά/γυναίκα κατά μέσο όρο).

Η «ανόρθωση» της γονιμότητας τις αμέσως επόμενες δεκαετίες, με τη δημιουργία ενός ιδιαίτερα ευνοϊκού περιβάλλοντος, εάν και εφόσον επιτευχθεί, θα οδηγήσει πολύ αργότερα -και σίγουρα όχι πριν το 2050- αφενός μεν στην ανακοπή της μείωσης του πλήθους των γυναικών 25-44 ετών, αφετέρου δε στη σταθεροποίηση των γεννήσεων γύρω από τις 100 χιλ. (και κατ’ επέκταση σε ένα σχετικά πιο ισορροπημένο φυσικό ισοζύγιο).

Επομένως, πολιτικές που στοχεύουν σε αυτό το στόχο δεν αναμένεται να έχουν επιπτώσεις στο βραχύ – μέσο χρόνο, αλλά μεσο-μακροπρόθεσμα. Κατ’ επέκταση, οι όποιες αρνητικές στο κοντινό μέλλον επιπτώσεις των δημογραφικών εξελίξεων των προηγουμένων δεκαετιών μπορούν εν μέρει να αμβλυνθούν αν, εκτός από την αύξηση της γονιμότητας, ανακοπεί σύντομα η μετανάστευση των νέων μας και μετατραπεί σε ισχυρά θετικό το ισοζύγιο είσοδοι – έξοδοι (πολύ θετικότερο από αυτό που υιοθετούν οι προβολές των Η.Ε.). Μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Κοτζαμάνης, τονίζει ότι «όπως οι δημογραφικές προβολές είναι ασκήσεις γενίκευσης με σχετικά μικρά περιθώρια αβεβαιότητας όταν αναφερόμαστε στο βραχύ και μέσο χρόνο (βλ. 2050),μπορούμε να οριοθετήσουμε από τώρα τα πεδία του πιθανού και να λάβουμε μέτρα. Οι έχοντες την ευθύνη σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο οφείλουν επομένως να θεωρήσουν ως δεδομένες κάποιες μη αναστρέψιμες τις επόμενες δεκαετίες δημογραφικές τάσεις, να εκτιμήσουν τις επιπτώσεις τους και να λάβουν από τώρα τα προσήκοντα μέτρα και για τη μεσο-μακροπρόθεμη αναστροφή τους. Επομένως, προσαρμογή στις αναμενόμενες λόγω του «δημογραφικού» αλλαγές και ενεργές δράσεις θα πρέπει να αντικαταστήσουν παθητικότητα και στάσεις αναμονής».\ ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο ΠΟΥ «σφύριξε» τη λήξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης για το νέο κορωνοϊό!

0
Ο ΠΟΥ «σφύριξε» τη λήξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης για το νέο κορωνοϊό!

Περισσότεροι από 6,9 εκατ. άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους σε ολόκληρο τον κόσμο από επιπλοκές της Covid-19, ενώ χιλιάδες ακόμη πεθαίνουν σε εβδομαδιαία βάση…

Η πανδημία Covid-19 εξακολουθεί να βρίσκεται ανάμεσά μας, χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να πεθαίνουν εξαιτίας της, όμως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αποφάσισε πως, πλέον, δε συντρέχει λόγος να εξακολουθούμε να πορευόμαστε υπό το καθεστώς παγκόσμιας έκτακτης ανάγκης.

Συγκεκριμένα, σε αυτή την απόφαση κατέληξε την Πέμπτη 4 Μαΐου 2023, η ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων υγείας του ΠΟΥ, η οποία και συνεδρίασε, με αντικείμενο το εάν ο νέος κορωνοϊός εξακολουθεί να αποτελεί μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και, σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς υγειονομικού οργανισμού, κάτι τέτοιο δεν υφίσταται πια.

Η επιτροπή δήλωσε, αρχικά, ότι ο κορωνοϊός αντιπροσώπευε το υψηλότερο επίπεδο συναγερμού για περισσότερα από τρία χρόνια, με το καθεστώς αυτό να βοηθά στην εστίαση της διεθνούς προσοχής σε μια μεγάλη απειλή για την υγεία, καθώς και στην ενίσχυση της συνεργασίας σε εμβόλια και θεραπείες. Η άρση του αποτελεί σημάδι της προόδου που έχει σημειώσει ο κόσμος σε αυτούς τους τομείς, αλλά η Covid-19 «είναι εδώ για να μείνει», ακόμα κι αν δεν αποτελεί, πλέον, κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΠΟΥ, το ποσοστό θνησιμότητας έχει επιβραδυνθεί από το ανώτατο όριο άνω των 100.000 ατόμων την εβδομάδα, τον Ιανουάριο του 2021, σε λίγο περισσότερο από 3.500 την εβδομάδα, έως τις 24 Απριλίου.

«Την Πέμπτη 4/5, η Επιτροπή Έκτακτης Ανάγκης συνεδρίασε για 15η φορά και μου συνέστησε να κηρύξω το τέλος της έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία διεθνούς ενδιαφέροντος. Έχω αποδεχτεί αυτή την εισήγηση. Επομένως, κηρύσσω το τέλος της παγκόσμιας έκτακτης ανάγκης υγείας για την Covid-19», δήλωσε χαρακτηριστικά ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, προσθέτοντας πως «αυτό δε σημαίνει ότι η Covid-19 έχει τελειώσει ως παγκόσμια απειλή για την υγεία», και ότι δε θα διστάσει να συγκαλέσει εκ νέου τους εμπειρογνώμονες για να επανεκτιμήσουν την κατάσταση, εάν ο ιός «θέσει τον κόσμο μας ξανά σε κίνδυνο».

Στο σημείο αυτό να σημειωθεί, ότι οι ΗΠΑ ήδη από το τέλος του Ιανουαρίου 2023 είχαν αποφασίσει ότι πρόκειται να αρθούν ΟΛΑ τα μέτρα κατά της πανδημίας στις 11 Μαΐου 2023, δηλαδή θα μπορούν να εισέρχονται στη χώρα ακόμα και οι ανεμβολίαστοι πολίτες τρίτων χωρών. Και τώρα έχουμε την ανακοίνωση του ΠΟΥ στις 4/5, ακριβώς μία εβδομάδα πριν τις 11/5. Μάλλον θα πρόκειται για… σύμπτωση.

Η πλήρης ανακοίνωση του ΠΟΥ έχει ως εξής:

«Ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ έχει τη χαρά να διαβιβάσει την Έκθεση της 15ης συνεδρίασης της Επιτροπής Έκτακτης Ανάγκης του Διεθνούς Κανονισμού Υγείας (2005) (ΔΚΥ) σχετικά με την πανδημία της νόσου των κορωνοϊών 2019 (COVID-19), που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 4 Μαΐου 2023, από τις 12:00 έως τις 17:00 CET.

Κατά τη διάρκεια της συμβουλευτικής συνεδρίασης, τα μέλη της Επιτροπής υπογράμμισαν τη φθίνουσα τάση των θανάτων από τον COVID-19, τη μείωση των νοσηλειών και των εισαγωγών σε μονάδες εντατικής θεραπείας που σχετίζονται με την COVID-19, καθώς και τα υψηλά επίπεδα ανοσίας του πληθυσμού έναντι του SARS-CoV-2. Αναγνωρίζοντας την αβεβαιότητα που θέτει η πιθανή εξέλιξη του SARS-CoV-2, συμβούλεψε ότι είναι καιρός να μεταβούμε στη μακροπρόθεσμη διαχείριση της πανδημίας COVID-19.

Ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ συμφωνεί με τις συμβουλές της Επιτροπής σχετικά με την πανδημία. Διαπιστώνει ότι η COVID-19 είναι πλέον ένα καθιερωμένο και συνεχιζόμενο υγειονομικό ζήτημα που δεν αποτελεί πλέον έκτακτη ανάγκη δημόσιας υγείας διεθνούς ενδιαφέροντος (PHEIC).

Ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ εξέτασε τις συμβουλές που παρείχε η Επιτροπή σχετικά με τις προτεινόμενες προσωρινές συστάσεις και τις εξέδωσε. Ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ θα συγκαλέσει μια Επιτροπή Αναθεώρησης για να γνωμοδοτήσει σχετικά με τις Μόνιμες Συστάσεις για τη μακροπρόθεσμη διαχείριση της πανδημίας SARS-CoV-2, λαμβάνοντας υπόψη το Στρατηγικό Σχέδιο Ετοιμότητας και Αντιμετώπισης 2023-2025 COVID-19.

Κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης, συνιστάται στα συμβαλλόμενα κράτη να συνεχίσουν να ακολουθούν τις εκδοθείσες προσωρινές συστάσεις. Ο Γενικός Διευθυντής εξέφρασε την ειλικρινή του ευγνωμοσύνη προς τον Πρόεδρο, τα μέλη και τους συμβούλους της Επιτροπής για τη δέσμευση και τις συμβουλές τους κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών».

Πρόκειται, σαφώς, για ένα σημαντικό βήμα προς το «τέλος» της πανδημίας, κατά τη διάρκεια της οποίας έχουν χάσει τη ζωή τους, μέχρι στιγμής, περισσότεροι από 6,9 εκατ. άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο. Θυμίζουμε πως ο ΠΟΥ σήμανε για πρώτη φορά γενικό συναγερμό για την πανδημία Covid-19 στις 30 Ιανουαρίου του 2020, με την ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων υγείας να συνεδριάζει έκτοτε κάθε τρεις μήνες, αποφασίζοντας  κάθε φορά τη διατήρηση του καθεστώτος του υψηλότερου επιπέδου συναγερμού.

© Newsbreak.gr