Ο κύβος ερρίφθη: Στις 21 Μαΐου οι εκλογές Εκλογές 2015, στο 912ο Εκλογικό Τμήμα, στο 4ο Γυμνάσιο στο Αιγάλεω, Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2015. Ομαλά και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα διεξάγεται από τις 7 το πρωί η εκλογική διαδικασία. Οι κάλπες κλείνουν στις 7 το απόγευμα, ενώ πρώτη ασφαλή εκτίμηση του αποτελέσματος θα έχουμε λίγο μετά τις 9 καθώς τότε υπολογίζεται ότι θα έχει καταμετρηθεί το 10% των ψήφων της επικράτειας. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ
«Κλειδώνει» η νέα ημερομηνία των εκλογών • Στην κυβέρνηση αναμένουν με μεγάλη αγωνία τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων • Το παρασκήνιο της απόφασης Μητσοτάκη
Ο κύβος για αναβολή των εκλογών στις 21 Μαΐου, φαίνεται ότι ερρίφθη από το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο, στη σκιά της ανείπωτης τραγωδίας, του εθνικού πένθους και του σοκ από την απώλεια τόσων ανθρώπων αλλά και της οργής για την ανυπαρξία στοιχειώδους ασφάλειας στα σιδηροδρομικά δίκτυα της χώρας, χρειάζεται χρόνο προκειμένου να ανασυνταχθεί το ίδιο και να ανασυντάξει την προεκλογική του στρατηγική.
Πολύ καλά πληροφορημένες πηγές του iEidiseis.gr αναφέρουν, ότι στη συμπλήρωση των πρώτων 10 ημερών από το πολύνεκρο δυστύχημα στα Τέμπη και τον καταιγισμό αποκαλύψεων που έρχονται καθημερινά στο φως της δημοσιότητας για αδιανόητα λάθη, ανεπάρκειες και εγκληματικούς χειρισμούς, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει πλέον πειστεί από τα επιχειρήματα της πλειονότητας των συνεργατών του, ότι υπό τις σημερινές συνθήκες στη χώρα, δεν μπορούν να στηθούν κάλπες σε ένα μήνα.
Αντιθέτως, απαιτείται ο μέγιστος δυνατός χρόνος, προκειμένου αφενός να υπάρξει μία χρονική απόσταση από την τραγωδία, ώστε να καταλαγιάσει η γενικευμένη οργή και αφετέρου, να προλάβει η κυβέρνηση να πάρει στα χέρια της το πόρισμα των Εμπειρογνωμόνων για να αποκτήσει νέα επιχειρήματα, που σήμερα δε διαθέτει.
Με αυτό το σκεπτικό, το κυβερνητικό επιτελείο αποφάσισε να μεταθέσει το χρόνο των εκλογών της απλής αναλογικής για την 21η Μαΐου και τις δεύτερες, αν απαιτηθούν, στις 2 Ιουλίου. Το γεγονός ότι αν και είχε προεξοφληθεί η διεξαγωγή των εκλογών στις 9 Απριλίου, ο κ. Μητσοτάκης δεν το επιβεβαίωσε ποτέ δημόσια, διευκολύνει τη διαχείριση της αναβολής των εκλογών από το Μέγαρο Μαξίμου.
Στο κυβερνητικό επιτελείο, αναμένουν με μεγάλη αγωνία τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, κρυφών και φανερών, που ήδη διενεργούνται για λογαριασμό της κυβερνητικής πλειοψηφίας, προκειμένου να αποκτήσουν μία πρώτη εικόνα για το μέγεθος της «ζημιάς» στη δυναμική της ΝΔ αλλά και την ένταση και την έκταση της έκδηλης τάσης για αντισυστημική ψήφο διαμαρτυρίας.
Στο μεταξύ, οργανώνουν την «άμυνά τους», γνωρίζοντας ότι είναι θέμα ολίγου χρόνου να ξεκινήσει το «σκληρό ροκ» με τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Σε μία πρώτη «διορθωτική κίνηση», ο πρωθυπουργός ζήτησε προ ημερών «μία μεγάλη συγνώμη» στις οικογένειες των θυμάτων, τόσο προσωπική, όπως είπε, όσο και στο όνομα όλων όσοι κυβέρνησαν τη χώρα εδώ και χρόνια, αναγνωρίζοντας ότι πράγματι, στην Ελλάδα του 2023, δε γίνεται δύο τρένα να κινούνται αντίθετα στην ίδια γραμμή και να μην το έχει αντιληφθεί κανείς.
Η ανάγκη αλλαγής πλεύσης από την αρχική αντίδραση του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος, από τον τόπο της τραγωδίας μίλησε για ανθρώπινο λάθος, είναι προφανής. Κυβερνητικά στελέχη αλλά και επικοινωνιολόγοι αντιλήφθηκαν, ότι η αρχική δήλωση του πρωθυπουργού πυροδότησε περαιτέρω την οργή των πολιτών, αφού δημιούργησε την εντύπωση ότι η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει την απόδοση ευθυνών.
Η δεύτερη διορθωτική κίνηση ήρθε στη συνέχεια από τον κ. Μητσοτάκη, στον απόηχο της προκλητικής και άστοχης απόφασης για τοποθέτηση του Α. Ζηλιασκόπουλου στην τριμερή επιτροπή για τη διαλεύκανση του ατυχήματος και της μετέπειτα παραίτησής του, υπό την πίεση της αντιπολίτευσης.
Ο πρωθυπουργός απέστειλε επιστολή στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρο Ντογιάκο, ζητώντας εκ μέρους της κυβέρνησης την προτεραιοποίηση των σχετικών υποθέσεων και την ανάθεσή τους, εφόσον το κρίνει, «στο υψηλότερο δυνατό ανακριτικό επίπεδο». Και αυτή η κίνηση για προφανείς λόγους, αφού από μόνο του το Πόρισμα της Επιτροπής των Εμπειρογνωμόνων δεν αρκεί για να αμβλύνει τη γενικευμένη καχυποψία για προσπάθεια συγκάλυψης.
Είναι πρόδηλο, ότι η Δημοκρατία εν Ελλάδι πνέει τα λοίσθια, το αυτό δε συμβαίνει και με την ιταμή λογοκρισία, η οποία έχει επιβληθεί σιωπηρώς, πλην όμως εμφανώς και εκ του αποτελέσματος εκ των ποινικών διώξεων, οι οποίες ασκούνται κατά της ελευθέρας εκφράσεως και διαδόσεων ιδεών, τούτο δε αποδεικνύει πανηγυρικώς και πετριτράνως, ότι η Ελλάς ομοιάζει περισσότερο με οιονεί αποικία, δρώσα ως ωσεί προτεκτοράτο των Μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες εντέλλονται την κηδεμονία της εκ των εντεταλμένων επιτρόπων, κρατούντων, οι οποίοι συνυπάρχουν με τη θεσμική ελίτ (…).
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς
Οι άνωθεν εντολές πλήρους κηδεμονίας της εθνικής ιδιοσυστασίας εκ των αντί-εθνικών δεσμευτικών αποφάσεων της Ε.Ε. αλλά και οι αφανείς κατευθυντήριες γραμμές των διεθνών διευθυντηρίων, επιβάλλουν μία σιωπηρά μονοκρατορία, περιαπτόμενου του ψευδεπίγραφου μανδύα της φενακισμένης δημοκρατίας, η οποία υφίσταται μόνο εικονικά και προβάλλεται λυσιτελώς δια της φαιάς προπαγάνδας των μέσων μαζικής εξαπατήσεως, ίνα χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη καταπείθοντας την, ότι οι μόνες ρεαλιστικώς εφικτές ιδεολογικές δυνάμεις καθίστανται οι υφιστάμενες, του κοινοβουλευτισμού, εξοστρακίζοντας εξ αντιδιαστολής οιαδήποτε αντίθετη άποψη ως άξονα του κακού.
Ούτως δημιουργείται μία ψευδή συνείδηση προς το συλλογικό υποσυνείδητο, δια του οποίου δαιμονοποείται η ετέρα άποψη με την πρόσαψη του στίγματος ότι απειλεί την κοινωνική συνοχή, είναι δήθεν φασιστική, αντιδημοκρατική και ούτω καθ’ εξής, πρόκειται δηλαδή για αισχρά μέλαινα προπαγάνδα των μηχανισμών του οιονεί σιδηρούν παραπετάσματος, το οποίο επιχειρεί να καθυποτάξει τη μάζα ούτως ώστε να θωρακίσει τα κεκτημένα συμφέροντά της, έναντι οιουδήποτε σπεύδει να αμφισβητήσει και να κλυδωνίσει το status quo της ενδημούσης τάξης πραγμάτων.
Ως εκ τούτου, δημιουργείται η αληθής πραγματικότητα των αντί-εθνικών συμφερόντων, ολοκληρωτικού τύπου και ψευδεπίπλαστα δημοκρατική μέσω του παραμορφωτικού φακού των Μ.Μ.Ε., ούτως ώστε να ποδηγετήσουν και να συσκοτίσουν την κοινή γνώμη περί του τι συμβαίνει εις τον τόπο μας.
Τούτων δοθέντων, το δήθεν δημοκρατικό μας πολίτευμα, ή μάλλον το κατ’ ευφημισμόν, έχει εγκαθιδρύσει ένα ιδεολογικό απαρτχάιντ, μη ανεχόμενο οιαδήποτε κριτική η οποία συγκρούεται ευθέως και αποκαλύπτει απεριφράστως τα συμφέροντα του ριζωμένου κατεστημένου, το οποίο αγωνιά εν ουδεμία περιπτώσει, να μην καταστεί γνωστό προς τη μάζα του πεπλανημένου λαού.
Κατά συνέπεια, δέον όπως το κατεστημένο να εφεύρει συνεργεία των μυστικών υπηρεσιών μηχανισμούς κοινωνικής διχοστασίας, επιστρατεύοντας ρητορική μίσους και μισαλλοδοξίας, με αμιγώς ρατσιστικά κίνητρα προς τους πολίτες, οι οποίες κατ’ επίκληση υποτίθεται της δημοκρατίας, υπολαμβάνουν ότι έχουν το δικαίωμα να εκφέρουν ευθέως και να διατυπώσουν τη γνώμη τους, στιγματίζοντας τα κακώς κείμενα και εν γένει τη διαπλοκή συμφερόντων του υφιστάμενου κατεστημένου.
Πλην όμως το τελευταίο (νοουμένου του κατεστημένου) εσχάτως επιτίθεται προς αυτούς, ποινικοποιώντας το φρόνημά τους και χαρακτηρίζοντας ως σύγχρονοι πάλαι ποτέ Ιεροεξεταστές, ως εγκληματίες σκέψεως, με αποτέλεσμα να τους στοχοποιούν, να τους εκφοβίζουν, κατασυκοφαντώντας τους και διαπομπεύοντας τους δημοσίως.
Ως εκ τούτου, εν προκειμένω, ομιλούμε για μία ιδιότυπη δικτατορία, υπό τις ερπύστριες της οποίας ο ελεύθερος λόγος δολοφονείται εν ακαρεί χρόνω και ο πολίτης τρομοκρατείται ανεξέλεγκτα από παρακρατικούς μηχανισμούς, οι οποίοι μετέρχονται πρακτικές ωμής και τυφλής βίας συλλήβδην προς τους πολίτες, προκειμένου να κάμψουν οιαδήποτε μορφή αντίστασης εις το σύστημα.
Οι δήθεν παρακρατικοί μηχανισμοί με το ψευδώνυμο μανδύα της αριστεράς δήθεν επαναστάσεως, πρόκειται δια πράκτορες με χρηματοδότες πέραν του ατλαντικού, όπου όπισθεν της ρητορικής, επιχειρούν να εδραιώσουν την πρωτοκαθεδρία συγκεκριμένων εθνικών συμφερόντων, επιτυγχάνοντας εν ταυτώ, την απόσειση των καίριων ευθυνών των εθνών αυτών, ως προς τη μέχρι τούδε παγκόσμια πορεία του (με χρονικό ορόσημο το πέρας του β’ παγκοσμίου πολέμου) και εξ ετέρου να παρελκύσουν την κοινή γνώμη, ότι οι αντιφρονούντες δέον όπως παταχθούν, δηλαδή εν άλλοις λόγοις δρουν κυκλικά και εξ αντιστρόφου της αντικειμενικής τρεχούσης πραγματικότητας.
Εν κατακλείδι, απτό παράδειγμα των ως άνω λεγομένων μου καθίσταται το γεγονός, ότι η αστυνομία ουδέποτε τους συλλαμβάνει αλλά ούτε και η δράση τους κατατείνει εναντία προς τη διαπλοκή των συμφερόντων, δια μέσου των οποίων στενάζει ο Ελληνικός λαός, όπως: οι πλειστηριασμοί, τα οικονομικά σκάνδαλα και ούτω καθ’ εξής, παρά την εξ αντιθέτου ρηματικώς εκπεφρασμένη ρητορική τους, με αποτέλεσμα να εξαντλείται το μένος τους δήθεν κατά αυτών, όπου και το ίδιο το σύστημα πλήττει και μάχεται λυσσωδώς.
Ως έπος ειπείν, οι παρακρατικοί αυτοί και άνωθεν χρηματοδοτούμενοι μηχανισμοί, ταυτίζονται με τα καθεστωτικά συμφέροντα παρά την εκάστοτε και εκασταχού αφηγηματική ρητορική, υιοθετούν και ασκούν δια χτυπημάτων ωμής και τυφλής βίας ιδεολογική τρομοκρατία προς τους αντιφρονούντες.
Ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, πριν ακόμη αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του, διέπραξε ένα σημαντικό – καθοριστικό λάθος. Ακολουθώντας την πεπατημένη των προηγούμενων προέδρων, συναντήθηκε και συνομίλησε για την επανέναρξη των διακοινοτικών διαπραγματεύσεων με τον πρόεδρο του αποσχιστικού μορφώματος Ερσίν Τατάρ.
Του Νίκου Ιγγλέση*
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης εξελέγη πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενός κράτους διεθνώς αναγνωρισμένου, μέλους του ΟΗΕ, της ΕΕ και άλλων διεθνών οργανισμών. Ο Ερσίν Τατάρ, αντίθετα, είναι ο πρόεδρος της μειονότητας των Τουρκοκυπρίων και των εποίκων της Ανατολίας, που από το 1983 έχουν ανακηρύξει την κατεχόμενη, από τον τουρκικό στρατό, περιοχή, ως ανεξάρτητο κράτος.
Πρόκειται για την αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου – ΤΔΒΚ», η οποία δεν έχει αναγνωριστεί ως ανεξάρτητο κράτος από καμία χώρα στον κόσμο, εκτός βεβαίως από την Τουρκία. Υπάρχουν και οι σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών – 541/1983 και 550/1984 – περί μη αναγνώρισης, από τη διεθνή κοινότητα, του αποσχιστικού μορφώματος.
Γιατί λοιπόν, ο πρόεδρος ενός διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους συναντάται με τον πρόεδρο μιας κοινότητας, έστω κι αν αυτή η συνάντηση ήταν προσώρας άτυπη, στην οικία του Ειδικού Αντιπροσώπου του Γ.Γ. του ΟΗΕ Κόλιν Στιούαρτ; Δεν αντιλαμβάνεται ο κ. Χριστοδουλίδης ότι έτσι υποβαθμίζει το αξίωμά του και παράλληλα αναβαθμίζει αυτό του κ. Τατάρ;
Τώρα, στη διεθνή κοινότητα θα μπορούν να ομιλούν για συνέχιση του διαλόγου μεταξύ των δύο προέδρων ή για συνέχιση του διαλόγου μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας εξισώνεται με τον πρόεδρο της τουρκικής κοινότητας.
Το ότι παρόμοιες συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν από τον προηγούμενο πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη και διαχρονικά σχεδόν απ’ όλους τους προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν απαλλάσσει το Νίκο Χριστοδουλίδη από το λάθος. Πρόκειται για ένα επαναλαμβανόμενο λάθος που έχει οδηγήσει, επί σαράντα εννέα χρόνια, όχι μόνο σε αδιέξοδο το Κυπριακό, αλλά και σε διεθνή αναβάθμιση της αποσχιστικής οντότητας, προς μέγιστο όφελος της Τουρκίας.
Η δικαιολογία για αυτές τις συνομιλίες, είναι η εξεύρεση μιας λύσης στο κυπριακό πρόβλημα από τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη, τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Το Κυπριακό όμως, δεν είναι διακοινοτικό πρόβλημα, αλλά πρόβλημα παράνομης εισβολής, κατοχής, εθνοκάθαρσης και εποικισμού. Υπεύθυνη αυτών των τετελεσμένων είναι η Τουρκία, η οποία όμως απουσιάζει από το «κάδρο». Έτσι απο-ενοχοποιείται.
Πιστεύει κανείς ότι η αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η επιστροφή των προσφύγων στις περιουσίες τους και η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, που είναι τα ζητούμενα, θα αποφασιστούν από τον όποιον κ. Τατάρ; Γιατί λοιπόν ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποδέχεται να συνομιλεί μαζί του; Για να δείξει απλώς ότι είναι πρόθυμος, όπως και οι προηγούμενοι πρόεδροι, για την εξεύρεση της «όποιας λύσης»;
Ο Ερσίν Τατάρ είναι μια μαριονέτα της Άγκυρας, η οποία και μόνο αυτή θα αποφασίσει με ποιες παραμέτρους και πότε θα αλλάξει το υπάρχον status quo στην Κύπρο. Ας μη σπαταλάει λοιπόν πολιτικό κεφάλαιο ο κ. Χριστοδουλίδης και ας ορίσει έναν υφυπουργό της κυβέρνησής του για να συνομιλεί, όποτε απαιτείται, με τον επικεφαλής της τουρκικής μειονότητας.
Ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει επίσημα να ζητήσει συνομιλίες με την κυβέρνηση της Άγκυρας, της οποίας τα στρατεύματα κατέχουν το 37,5% του εδάφους της Κύπρου. Το αίτημα βεβαίως θα είναι ρητορικό, γιατί η Άγκυρα δε θα το αποδεχτεί αφού δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, τη θεωρεί «εκλιπούσα». Θα αποτελέσει, όμως, ένα δραστικό αναπροσδιορισμό της εξωτερικής πολιτικής επί του Κυπριακού στον ΟΗΕ, την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τις άλλες χώρες της περιοχής, που έχουν συμφέρον να μην επιτρέψουν το γεωπολιτικό έλεγχο της Τουρκίας σ’ όλο το νησί της Αφροδίτης.
Μια τέτοια στρατηγική πρέπει ασφαλώς να χαραχθεί σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση και να περιλαμβάνει την ενεργοποίηση του «Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου» καθώς και την, με κάθε κόστος, ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, παράλληλα με αυτές της Ελλάδας. Ειδικότερα, στην ΕΕ κάθε θέμα που ενδιαφέρει την Τουρκία πρέπει να αντιμετωπίζει το σταθερό βέτο Κύπρου και Ελλάδος. Ασφαλώς θα υπάρξουν αντιδράσεις και πιέσεις από διάφορες πλευρές, αλλά, η αλλαγή στρατηγικής στο Κυπριακό, αποτελεί ύψιστη εθνική προτεραιότητα.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Αναστασιάδη, αλλά και κατά την προεκλογική εκστρατεία, είχε ταχθεί υπέρ της αποκαλούμενης «Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας – ΔΔΟ» το περιεχόμενο της οποίας χαρακτηρίζεται από δημιουργική ασάφεια. Ο καθένας, για επικοινωνιακούς λόγους, συμπεριλαμβάνει στη ΔΔΟ τα χαρακτηριστικά που τον συμφέρουν.
Όμως η ΔΔΟ, εδώ και αρκετό καιρό, έχει απορριφθεί από την Άγκυρα και τον Ερσίν Τατάρ. Απαιτούν «κυρίαρχη ισότητα», «διεθνές καθεστώς» και «εγγενή δικαιώματα», δηλαδή, την αναγνώριση, από την ελληνική πλευρά, του «Τουρκικού Κράτους της Κύπρου» ως ισότιμου της Κυπριακής Δημοκρατίας και μόνο μετά από αυτό, την έναρξη διαπραγματεύσεων. Τώρα, ποιο θα είναι το αντικείμενο αυτών των διαπραγματεύσεων, όταν θα έχουν νομιμοποιηθεί τα αποτελέσματα της εισβολής του 1974 είναι προφανές. Πρόκειται για φαρσοκωμωδία.
Οι ενδοτικοί, οι οπαδοί «της όποιας λύσης», οι υποστηρικτές του παλαιότερου Σχεδίου Ανάν σε Λευκωσία και Αθήνα, υποστηρίζουν ότι χρειάζονται και άλλες υποχωρήσεις για την επανένωση της Κύπρου, ότι είναι και προς το συμφέρον της Τουρκίας η λύση του Κυπριακού, ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι μειονότητα, αλλά, συνιδιοκτήτες της Κύπρου, σύμφωνα με τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου και το Κυπριακό Σύνταγμα κ.α.
Μόνο που οι Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου του 1959 για την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν καταπατηθεί, άρα ακυρωθεί, με αποκλειστική ευθύνη της Τουρκίας. Οι Συμφωνίες αυτές δεν προέβλεπαν την ύπαρξη δεύτερου ανεξάρτητου κράτους στο έδαφος της Κύπρου.
Το ερώτημα είναι αν το εξαρτημένο – ετεροπροσδιορισμένο πολιτικό σύστημα σε Αθήνα και Λευκωσία, μπορεί να ακολουθήσει μια τέτοια εθνική στρατηγική. Η απάντηση είναι αρνητική. Θα εξακολουθήσουν να επιδιώκουν διερευνητικές συνομιλίες, μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, διαπραγματεύσεις και διάλογο, όπως εδώ και σχεδόν μια πεντηκονταετία. Δεν είναι ικανοί να αξιοποιήσουν ούτε τα «παράθυρα ευκαιρίας» που κατά καιρούς παρουσιάζονται.
*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος, μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Γαλλία και δημοσιογραφία στην Αθήνα. Άρχισε να εργάζεται ως συντάκτης στο Έψιλον, μηνιαίο περιοδικό για θέματα της ΕΟΚ, που εξέδιδε η εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Αργότερα εργάστηκε ως οικονομικός συντάκτης στην τηλεόραση της ΕΡΤ, ως υπεύθυνος του οικονομικού ρεπορτάζ και στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης του Γραφείου Ρεπορτάζ. Για μια περίοδο διετέλεσε Διευθυντής του Δ’ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΡΤ). Επίσης, για ένα διάστημα υπήρξε υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών.
Όταν μεταδίδονταν οι εικόνες από τις καταρρεύσεις κτηρίων μετά το σεισμό της 6ης Φεβρουαρίου, πολλοί στην Τουρκία –αλλά και αλλού– είπαν ότι όπως κατέρρευσαν τα κτήρια, κατέρρευσε και η εικόνα που είχε χτίσει ο Ερντογάν για την υπερεικοσαετή διακυβέρνηση της χώρας από τον ίδιον και το κόμμα του, το AKP.
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης*
Εκεί, στα συντρίμμια των κτηρίων, ανάμεσα στα οποία ήταν και οι σοροί δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, συνυπήρχε η διαφθορά του πολιτικού συστήματος Ερντογάν–ΑΚΡ. Η ασυδοσία των κατασκευαστών, χωρίς κανέναν έλεγχο από το κράτος και τους αρμόδιους θεσμούς, οδήγησε σε μια τραγωδία που δεν έχει προηγούμενο.
Ο Ερντογάν, βλέποντας τα σχέδιά του για τις επικείμενες εκλογές να ανατρέπονται, έσπευσε να δημιουργήσει το… αφήγημα που θα αναλάμβαναν να προβάλουν οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι του στα ελεγχόμενα από τον ίδιον μέσα μαζικής ενημέρωσης, για να στρέψουν την οργή του κόσμου οπουδήποτε αλλού, εκτός από εκείνους που έχουν την ουσιαστική ευθύνη για την τραγωδία, δηλαδή τον εαυτό του και το κόμμα του.
Όσον αφορά το αφήγημα, ήταν το εξής: Ο σεισμός και ό,τι επακολούθησε ήταν υπόθεση του… Αλλάχ. Ήταν το πεπρωμένο του καθενός, και ως γνωστόν, το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον. Με τις μέρες ανέβασαν τους τόνους. Χαρακτήρισαν το σεισμό «καταστροφή του αιώνα», για να κρύψουν τις ευθύνες τους.
Οι κανονικοί άνθρωποι στην Τουρκία χαρακτήρισαν τους κομματικούς και τα φερέφωνά τους στα ΜΜΕ στυγνούς εγκληματίες, γιατί, διακινώντας τα επιχειρήματα που επιλέχτηκαν από το σαράι του Ερντογάν, προσπαθούσαν να κρύψουν τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης και όλου του κύκλου των φορέων και των ανθρώπων που εμπλέκονται στον κατασκευαστικό τομέα.
Είκοσι δύο ημέρες μετά τον καταστροφικό σεισμό στην Τουρκία, η Ελλάδα βίωσε κι αυτή μία ανείπωτη τραγωδία. Μετωπική σύγκρουση τρένων στα Τέμπη, με δεκάδες νεκρούς, στη συντριπτική τους πλειονότητα νέα παιδιά.
Είναι περιττό να αναφερθούμε στα εγκληματικά λάθη και τις παραλείψεις δεκαετιών που οδήγησαν στο δυστύχημα. Ο σταθμάρχης ήταν ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Αν δεν ήταν αυτός, κάποια στιγμή θα ήταν κάποιος άλλος. Το δυστύχημα μάς φώναζε από μακριά «έρχομαι».
Μόνο που δεν άκουγαν οι πολιτικοί, τα κόμματα, η Δικαιοσύνη, οι κομματικοί παράγοντες του ΟΣΕ – ΕΡΓΟΣΕ. Επίσης δεν άκουγαν το «έρχομαι» ούτε οι δημοσιογράφοι που κάνουν ρεπορτάζ στο υπουργείο Μεταφορών δεκαετίες τώρα – ή αν το άκουγαν, δεν το φώναζαν προς κάθε κατεύθυνση, για να ασκήσουν πίεση και να το σταματήσουν οι υπεύθυνοι.
Όπως οι κανονικοί πολίτες της Τουρκίας, όχι οι κομματικοί, γιατί αυτοί είναι άλλης τάξης ζήτημα, το βράδυ του σεισμού είδαν την εικόνα που είχε παρουσιάσει ο Ερντογάν για τον εαυτό του και για τα 21 χρόνια διακυβέρνησής του να καταρρέει, έτσι και οι κανονικοί πολίτες της Ελλάδας είδαν την εικόνα που είχαν δημιουργήσει για τους εαυτούς τους όλοι οι πρωθυπουργοί και τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα από το 2000 και εντεύθεν να καταρρέει, να στριμώχνεται και να κατακαίγεται στα συντρίμμια των τρένων που συγκρούστηκαν στα Τέμπη.
Και ω του θαύματος, είδαμε το Μαξίμου και την ελληνική κυβέρνηση να δημιουργεί και η ίδια –όπως έκανε το σαράι του Ερντογάν– το δικό της αφήγημα για το δυστύχημα.
Το βράδυ της Πέμπτης 2 Μαρτίου, τουλάχιστον δύο εξαπτέρυγα της κυβέρνησης, που θέλουν να λέγονται δημοσιογράφοι, παρουσίασαν το εξής επιχείρημα:
-Ναυάγιο «Εξπρές Σάμινα», με 81 νεκρούς, στις 26 Σεπτεμβρίου 2000. Ακολούθησε παρέμβαση της Κομισιόν για τήρηση ευρωπαϊκών κανόνων ασφαλείας στις θαλάσσιες μεταφορές, και εκδόθηκε νέος σχετικός κανονισμός.
-Τροχαίο δυστύχημα με μαθητές στα Τέμπη, 13 Απριλίου 2003. Είκοσι ένας μαθητές νεκροί. Το δυστύχημα που συντάραξε το πανελλήνιο επιτάχυνε την κατασκευή των σηράγγων στα Τέμπη, και εφαρμόστηκαν μέτρα ασφαλείας στους δρόμους. Έτσι αποφεύχθηκαν άλλα μεγάλα τροχαία δυστυχήματα.
-Πυρκαγιά στην Ηλεία με 63 νεκρούς, στις 24 Αυγούστου 2007. Ακολούθησε ταχύτερη διαδικασία αποζημιώσεων, «Ειδικό Ταμείο Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών» και καθημερινή πρόγνωση για κίνδυνο πυρκαγιάς σε κάθε νομό.
-Πυρκαγιά στο Μάτι με 104 νεκρούς, στις 23 Ιουλίου 2018. Ακολούθησε σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για εκκενώσεις οικισμών μέσω του κινητού τηλεφώνου (112).
-Σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, με 57 νεκρούς, στις 28 Φεβρουαρίου 2023. Ακολουθούν ευχολόγια για να ληφθούν μέτρα για να μην ξαναζήσουμε τέτοιο δυστύχημα.
Την επόμενη μέρα, Παρασκευή 3 Μαρτίου, είδαμε κι άλλο θαύμα. Μεγάλη εφημερίδα παρουσίαζε σε πρωτοσέλιδο ακριβώς την ίδια… επιχειρηματολογία με τους δύο δημοσιογράφους που την αναπαρήγαγαν την προηγουμένη. Και τουλάχιστον ο ένας, δεν εργάζεται στο συγκρότημα της εφημερίδας.
Δηλαδή, να σκεπάσουμε τις ευθύνες και να παρουσιάσουμε το δυστύχημα περίπου ως «ευκαιρία» για να ληφθούν μέτρα για έναν ασφαλή σιδηρόδρομο. Ποιος φωστήρας πρότεινε αυτήν την επιχειρηματολογία; Ποιος αναίσχυντος και ασυναίσθητος μπορεί να σκέφθηκε αυτά τα επιχειρήματα και ποιος τα ενέκρινε; Όσο γι’ αυτούς που τα διαδίδουν, καλά, αυτοί έχουν πουλήσει προ πολλού την ψυχή τους, από τότε που έπαψαν να έχουν τη δική τους γνώμη και να παπαγαλίζουν αυτό που τους λένε και συμφέρει το κόμμα.
Την ίδια ώρα που στο Μαξίμου διάφοροι φωστήρες επεξεργάζονταν το… αφήγημα, την ίδια ώρα άλλα φυντάνια στην Κουμουνδούρου, που επί τέσσερα και πλέον χρόνια ανέχθηκαν την ίδια κατάσταση στον ΟΣΕ, χωρίς ίχνος αιδούς και αυτοκριτικής, προετοίμαζαν το δικό τους σχέδιο δράσης, για ένα «ισοδύναμο με το Μάτι».
Δηλαδή, αντί τα κόμματα να αναλύσουν σε βάθος το θέμα, να εντοπίσουν τις παθογένειες του συστήματος που γεννά τέτοια εγκλήματα – όχι μόνο στον ΟΣΕ αλλά σε όλο το εύρος λειτουργίας των υπηρεσιών του κράτους προς τους πολίτες –, αντί να αναζητήσουν με σοβαρότητα και υπευθυνότητα αξιόπιστες λύσεις, αντί να εντοπίσουν και τα δικά τους λάθη και να βγουν ενώπιον των πολιτών με ειλικρίνεια να κάνουν την αυτοκριτική τους και να δηλώσουν την αποφασιστικότητά τους να κάνουν τα πάντα για να μην ξαναζήσουμε τέτοιες τραγωδίες, προχωρούν σε πράξεις που αποτελούν συνέχεια εκείνων που οδηγούν σε τραγωδίες και καταστροφές.
Φυσικά, υπάρχει και μια σχετική ταύτιση της σύλληψης των επιτελών του Ερντογάν με εκείνη του Μητσοτάκη. Περιμένουμε μοιρολατρικά την επόμενη τραγωδία για να βελτιώσουμε τα πράγματα, και μετά την άλλη και μετά την άλλη, και ούτω καθ’ εξής!
Τέλος, ας ελπίσουμε να μη χρειαστεί να ζήσουμε κάποια εθνική τραγωδία, όπως έγινε το 1974 στην Κύπρο, για να βγουν πάλι τα φερέφωνα κάποιας κυβέρνησης να επιχειρηματολογούν και να λένε ότι μετά από την εθνική τραγωδία της τάδε του μηνός του δείνα έτους, θα ακολουθήσουν μέτρα για να μην ξαναζήσουμε τέτοια εθνική τραγωδία.
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής
Έγκλημα: Όλοι γνώριζαν και είχαν προειδοποιηθεί για τη συμφορά που ήταν θέμα χρόνου να συμβεί
Πολιτικό και σιδηροδρομικό σύστημα αγνόησαν τις προειδοποιήσεις για την επερχόμενη συμφορά στα Τέμπη
Η χώρα έχει βυθιστεί σε ένα βουβό πένθος, πνιγμένο από λιωμένα σίδερα, κάπνα και άμορφες μάζες τρένων. Το χειρότερο με αυτή την τραγωδία είναι ότι θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
Σε αυτό το έγκλημα υπάρχουν τα ονοματεπώνυμα όσων γνώριζαν ότι είναι θέμα χρόνου να έρθει η συμφορά, αλλά δεν έκαναν το παραμικρό για να μη συμβεί. Είναι αυτοί που από θέσεις ευθύνης έλεγαν μέχρι προχθές «πάμε κι όπου βγει».
Οι μέχρι τώρα μαρτυρίες, καταγγελίες και επιστολές ειδικών επιβεβαιώνουν, ότι η «κακιά η ώρα», που είπε ο μοιραίος σταθμάρχης, δε χρειαζόταν να υπάρξει. Οι πολίτες, ανάμεσά τους και τα θύματα με τις οικογένειές τους, έχουν πληρώσει εδώ και 23 χρόνια ώστε τα τρένα να είναι εξοπλισμένα με όλα τα σύγχρονα εργαλεία ασφαλείας για να μη συμβαίνουν ποτέ «Τέμπη».
Κανένας, όμως, δε φρόντισε να χρησιμοποιηθούν αυτά τα εργαλεία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που ΚΑΙ απαξίωσε τους σιδηροδρόμους ΚΑΙ δε διόρθωσε καμία παθογένεια, οι προηγούμενες κυβερνήσεις, που με τον τρόπο τους θέριεψαν το τέρας, ο ΟΣΕ, η ΕΡΓΟΣΕ, η Ρυθμιστή Αρχή Σιδηροδρόμων, όλοι αυτοί οι ανεύθυνοι καρεκλοκένταυροι που κρατούν τα κλειδιά των τρένων στα χέρια τους, μαζί με τις ζωές αθώων ανθρώπων…
Ο σταθμάρχης της Λάρισας συνελήφθη και τα έριξε στην «κακιά την ώρα». Όμως, εν έτει 2023 δε θα μπορούσαν 350 ανθρώπινες ζωές να κρέμονται από την ευσυνειδησία ή την αμέλεια ενός 60χρονου αχθοφόρου του ΟΣΕ, που ξαφνικά, με βύσμα, αναβαθμίστηκε σε σταθμάρχη τον Ιανουάριο 2023 με εξειδίκευση του ποδαριού.
Η Ελλάδα απέκτησε το 2000, εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων, το σύστημα σηματοδότησης ETCS, που αποτρέπει τα δυστυχήματα λόγω ανθρώπινου λάθους. Έκτοτε, ΚΑΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ δε στάθηκε ικανή να το χρησιμοποιήσει. Τις συνθήκες που συνεισέφεραν στο δυστύχημα τις δημιούργησε η πολιτική ηγεσία. Από εκεί ξεκινά η σειρά λαθών. Οι ρίζες της τραγωδίας πάνε πολύ βαθύτερα από έναν ασυνείδητο σταθμάρχη.
Αν και έχουν τοποθετηθεί τα σύγχρονα συστήματα, ακόμα δε λειτουργούν. Πρόκειται για την τηλεδιοίκηση – σηματοδότηση με real time διαχείριση της κυκλοφορίας και δεδομένα κίνησης των τρένων.
Αν λειτουργούσαν τα δύο συστήματα, δε θα εξαρτιόνταν οι ζωές μόνο από ένα σταθμάρχη που θα γύριζε χειροκίνητα το κλειδί, όπως το 1960. Θα υπήρχε έγκαιρη ειδοποίηση προς όλους: σταθμάρχες, κέντρα κυκλοφορίας, μηχανοδηγούς. Η τραγωδία θα είχε αποφευχθεί.
Το ίδιο σύστημα έχει και μια τρίτη δράση: Όταν διαπιστώνει πως δε γίνεται ανθρώπινη κίνηση για να αποφευχθεί μια βέβαιη σύγκρουση, παρεμβαίνει σαν αυτόματος πιλότος και ακινητοποιεί το τρένο. Αυτά τα τρία διαθέσιμα υπερόπλα απουσίαζαν από τη μοιραία διαδρομή. Όλα τα τρένα βαδίζουν στα τυφλά.
ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ
Τρεις ακόμα παράμετροι που οδήγησαν στην τραγωδία έχουν να κάνουν με την ειδοποίηση, την καταγραφή και τους «συναγερμούς». Οι Αρχές ειδοποιήθηκαν για τη σύγκρουση από επιβάτη που μπόρεσε να καλέσει το 112. Για υπερβολικά πολλή ώρα η σιδηροδρομική εταιρία δεν είχε ιδέα για το κακό. Έτσι, πολλά θύματα στερήθηκαν την ευκαιρία να παλέψουν για την επιβίωση, επειδή η βοήθεια έφτασε καθυστερημένα.
Η ανοργανωσιά φάνηκε και από το γεγονός ότι στα πρώτα δύο λεωφορεία που έφτασαν με επιζώντες στη Θεσσαλονίκη δεν έγινε ποτέ καταγραφή των ονομάτων, με συνέπεια να μεγαλώνει το χάος. Τα «μηνύματα κινδύνου» από τους τρεις εκτροχιασμούς μέσα στο 2022 δε λειτούργησαν ως συναγερμός για κανέναν.
Από το εξώδικο των μηχανοδηγών και την επιστολή παραίτησης από την ΕΡΓΟΣΕ του προέδρου για το σύστημα ETCS γίνεται πασιφανές πως η κυβέρνηση αγνόησε όλες τις έγκαιρες προειδοποιήσεις. Σύμφωνα με τον «Guardian», με στοιχεία της Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας της Ε.Ε. στη θνησιμότητα ανά χιλιόμετρο, η σιδηροδρομική ασφάλεια της Ελλάδας είναι η χειρότερη στην Ευρώπη την τελευταία δεκαετία. Ένα μεγάλο ποσοστό θανάτων μέχρι τώρα ήταν εργαζόμενοι και όχι επιβάτες. Η Κομισιόν έχει ήδη στείλει τη χώρα μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, επειδή αδιαφορεί για τους κανόνες στις σιδηροδρομικές μεταφορές.
Οι επίσημες καταγγελίες προς τις αρμόδιες Αρχές για μηδενικούς μηχανισμούς ασφαλείας, υποστελέχωση, ανεπαρκή συντήρηση και ελλείψεις υποδομών, έδειχναν ότι τα τρένα είναι «κινούμενες βόμβες» για επιβάτες και εργαζόμενους. Ήταν θέμα χρόνου πότε θα σκάσουν. Το «σπάσιμο» του ΟΣΕ τα τελευταία χρόνια, για να ιδιωτικοποιηθεί κακήν κακώς, επιδείνωσε το πρόβλημα. Το βέβαιο είναι ότι κανένας πρωθυπουργός, υπουργός, πρόεδρος Ρυθμιστικής Αρχής και σιδηροδρομικός οργανισμός δεν μπορεί να ισχυριστεί άγνοια για τα τρένα – καρμανιόλες.
Η «ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΚΟΥΣΤΗΚΕ
Πριν από μόλις τρεις εβδομάδες, δεν άκουσε κανένας όσα είχαν να πουν. Σήμερα, εκείνη η ανακοίνωση στις 7 Φεβρουαρίου 2023 μοιάζει «προφητική» για την τραγωδία των Τεμπών.
Ένας συνδικαλιστικός φορέας, η Δημοκρατική Ενωτική Συνδικαλιστική Κίνηση Σιδηροδρομικών, είχε σημάνει συναγερμό, αλλά τίποτα απ’ όλα αυτά για τα οποία προειδοποιούσε δεν εισακούστηκε.
Στην ανακοίνωσή της η ΔΕΣΚΣ ανέφερε, μεταξύ άλλων:
• Άλλα δύο ατυχήματα τις προηγούμενες ημέρες προστέθηκαν στο μακρύ κατάλογο με τις αμαξοστοιχίες 51 και 61 αντίστοιχα, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο το συνάδελφο μηχανοδηγό αλλά και τους επιβάτες.
• Όσο δεν παίρνονται μέτρα προστασίας στους εργασιακούς χώρους και στην ασφαλή λειτουργία και κυκλοφορία των τρένων, τα ατυχήματα δεν έχουν τελειωμό.
• Είναι πλέον εξοργιστικό αυτά να αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο και να μην παίρνεται κανένα ουσιαστικό μέτρο, να μη δρομολογείται καμία βελτίωση στην υποδομή και λειτουργία, να μην ελέγχονται οι εμπλεκόμενοι φορείς και να μην αναζητούνται ευθύνες.
• Όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις, έτσι και η σημερινή έχει άλλες προτεραιότητες και όχι την ασφαλή μετακίνηση των πολιτών. Αντιλαμβάνονται την ασφάλεια ως κόστος. Το υπουργείο βρίσκει λεφτά για τις διάφορες εργολαβίες, αλλά για να ολοκληρωθούν επιτέλους οι σιδηροδρομικές υποδομές και τα συστήματα ασφαλούς κυκλοφορίας όχι. «Έχουν καιρό, κάποια στιγμή θα τελειώσουν».
• Η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων επιλεκτικά παρεμβαίνει, αφήνοντας εκτεταμένα κενά και σοβαρές ελλείψεις στο απυρόβλητο. Διάφοροι φορείς, ΟΣΕ και Hellenic Train αλληλομεταφέρουν τις ευθύνες τους, αλλά κανείς στο τέλος δε φταίει…
Δε θα περιμένουμε το δυστύχημα που έρχεται για να τους δούμε να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, κάνοντας διαπιστώσεις. Τα σωματεία στο σιδηρόδρομο και η ΠΟΣ δεν μπορεί να ανέχονται άλλο αυτή την επικίνδυνη κατάσταση. Τι άλλο περιμένουν για να παρέμβουν; Τι άλλο πρέπει να συμβεί;
Συνομιλίες Αθήνας, Άγκυρας στο ΝΑΤΟ
για αποστρατιωτικοποίηση
Οι συζητήσεις με διαιτητή τον Οργανισμό ως εγγυητή της ασφάλειας νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο, μετατρέπουν την ελληνική κυριαρχία σε γκρίζες ζώνες
Ανεξάρτητα πότε και πώς θα γίνουν οι εκλογές σε Ελλάδα και Τουρκία, οι επόμενες κινήσεις για την επανάληψη και εξακολούθηση των διμερών συνομιλιών στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ δρομολογούνται από τώρα.
Αθήνα και Άγκυρα έχουν ήδη συμφωνήσει για διμερείς διαπραγματεύσεις σε επίπεδο ΝΑΤΟ, μετά τη συνάντηση Καλίν – Σουρανή στο Βερολίνο το 2020 και, όπως έσπευσε ο Τσαβούσογλου «να πει στο αυτί» του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μπλίνκεν, στην πρόσφατη συνάντησή τους στην Άγκυρα, η Τουρκία έχει ήδη προτείνει «…να αποστρατιωτικοποιηθούν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και την ασφάλεια των νήσων να αναλάβει το ΝΑΤΟ…».
Οι πληροφορίες από καλά ενημερωμένες διπλωματικές πηγές αναφέρουν, ότι η Τουρκία επιμένει ακατέβατα ότι οι ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις στο ΝΑΤΟ, μετά τις εκλογές, θα γίνουν σε στρατιωτικό επίπεδο, ο επικεφαλής της αντιπροσωπίας θα είναι ο στρατιωτικός επίτροπος (Αμερικανός), και το κύριο θέμα θα είναι η αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του ανατολικού Αιγαίου.
Η τουρκική αυτή θέση είναι εξόχως επικίνδυνη για την ασφάλεια και το ελληνικό ιδιοκτησιακό καθεστώς των νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο. Οι, μετά τις εκλογές, συζητήσεις στο ΝΑΤΟ, ώστε να αναλάβει και να εγγυηθεί την ασφάλεια των νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο είναι εξόχως επικίνδυνες, διότι μετατρέπουν την ελληνική κυριαρχία σε γκρίζες ζώνες και τούτο διότι η λέξη «ασφάλεια» περιλαμβάνει πλήθος παραμέτρων, όπως εδαφική ακεραιότητα, ασφάλεια κατοίκων, ασφάλεια από φυσικά και καιρικά φαινόμενα, ασφάλεια για έρευνα και διάσωση κ.λπ.
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η παραχώρηση ασφάλειας και κυριαρχίας σε Οργανισμό, όπως το ΝΑΤΟ, ή σε άλλο κράτος, καθιστά την περιοχή ουδέτερη ζώνη (neutral zone).
Έτσι, παρέχεται αυτόματα το δικαίωμα στην Τουρκία, ως χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, να επεμβαίνει μονομερώς για την ασφάλεια των νήσων, νησίδων και βραχονησίδων του ανατολικού Αιγαίου, ακόμα και για θαλάσσια έρευνα και διάσωση, μολονότι η κυριαρχία του ανατολικού Αιγαίου δεν της ανήκει. Με την πρόταση ανάληψης και εγγύησης ασφαλείας νήσων, νησίδων και βραχονησίδων του ανατολικού Αιγαίου από το ΝΑΤΟ, διευκολύνεται η Τουρκία, σε εύθετο χρόνο, να θέσει θέμα αναθεώρησης των συνθηκών, ειδικά της Λοζάνης, «με αρωγό» το ίδιο το ΝΑΤΟ.
Βεβαίως, η ελληνικότητα των νήσων, νησίδων και βραχονησίδων του ανατολικού Αιγαίου δεν αμφισβητείται, διότι έχουν αποδοθεί στην Ελλάδα, και με τις Συνθήκες Λοζάνης και Παρισίων και με διεθνείς συμφωνίες, που περιλαμβάνουν εκείνα τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που δεν περιλαμβάνονται στις δύο συνθήκες. Όμως η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των νήσων από την Τουρκία έχει ενισχυθεί από την άστοχη και απρόσεκτη ελληνική θέση στον ΟΗΕ, με την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη ισχυρίζεται ψευδώς και έωλα και απρόσεκτα, ότι οι νησίδες και βραχονησίδες είναι ελληνικές διότι περιλαμβάνονται στις συνθήκες, ενώ αυτές περιλαμβάνονται σε διεθνείς συμφωνίες.
ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 2000
Από το 2000, επί κυβέρνησης Σημίτη και ΥΠΕΞ Γ. Παπανδρέου, αλλά και το 2018, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΥΕΘΑ Π. Καμμένου και το 2019, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΥΕΘΑ Αποστολάκη, οι ελληνικές κυβερνήσεις φλέρταραν πολύ σοβαρά με δύο προτάσεις της κυβέρνησης Ερντογάν στις συζητήσεις για μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Οι συζητήσεις αυτές είχαν προχωρήσει σημαντικά σε πολιτικό επίπεδο, αλλά δεν έφτασαν στο στάδιο της πλήρους και μόνιμης υλοποίησης λόγω των σοβαρών -και εγγράφως- αντιδράσεων του ΥΕΘΑ.
Οι δύο προτάσεις της Τουρκίας, μόνιμες, από το 2000 είναι:
•Το DFS (Πρόγραμμα καθημερινών τουρκικών πτήσεων στο Αιγαίο), και
•Δίαυλος CROSS-TELL μεταξύ του ΑΤΑ Λάρισας και του 1ου ΑΤΑ Εσκί Σεχίρ, στην Τουρκία, με εφαρμογή στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Η τουρκική πρόταση DFS αφορά σε καθημερινές πτήσεις τουρκικών αεροσκαφών στο FIR Αθηνών, χωρίς κατάθεση σχεδίου πτήσης, δηλαδή η Άγκυρα θα ήταν υποχρεωμένη να στέλνει το πρόγραμμα πτήσεων της στο Αιγαίο χωρίς να γίνεται καμιά αναφορά και σεβασμός στο FIR Αθηνών/Κωνσταντινούπολης, ώστε η Ελλάδα να μην αναχαιτίζει τα τουρκικά αεροσκάφη, έτσι ώστε να μειωθούν οι αναχαιτίσεις και ο κίνδυνος πρόκλησης τυχαίου ατυχήματος.
Το τουρκικό αίτημα για DFS αποτελεί πονηρή τουρκική πολιτική σε βάρος της Ελλάδας, διότι σε αυτό το «τουρκικό πρόγραμμα πτήσεων στο Αιγαίο» δε θα αναγράφονται οι συντεταγμένες εισόδου – εξόδου στο FIR Αθηνών από τα τουρκικά αεροσκάφη, ούτε το δρομολόγιό τους εντός του FIR Αθηνών, ούτε και το αεροδρόμιο αναχώρησης – επιστροφής των τουρκικών μαχητικών.
Δι’ αυτού του τρόπου, η Τουρκία έθετε στα άχρηστα τα ελληνικά δικαιώματα, συμφέροντα και αρμοδιότητες της Ελλάδας στο FIR Αθηνών, έτσι ώστε να μετατραπεί το Αιγαίο σε κοινό οικόπεδο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Το Υπουργείο Άμυνας το 2000 απέρριψε τα DFS ως εξόχως επικίνδυνα για το Αιγαίο, με αποτέλεσμα για ένα διάστημα η κυβέρνηση Σημίτη να παρουσιάζει μια τραγελαφική εικόνα, με την πολιτική ηγεσία να αποδέχεται τα DFS που υπέβαλε η Τουρκία, αλλά το τότε Υπουργείο Άμυνας αναχαίτιζε κανονικά τα τουρκικά αεροσκάφη, επειδή δεν κατέθεταν σχέδια πτήσης.
Η Τουρκία επιχείρησε να περάσει τα DFS μέσω NATO και μάλιστα μέσω του τότε εν ισχύ αεροπορικού στρατηγείου στη Νάπολη, στο οποίο υπάγονται το 7CAOC στη Λάρισα και το 6CAOC στο Εσκί Σεχίρ. Ωστόσο, το 7CAOC Λάρισας (που υπάγεται στο Yπουργείο Άμυνας) απέστειλε επείγον σήμα στο ΝΑΤΟ και στην Άγκυρα, το Δεκέμβριο του 2001, απορρίπτοντας τα DFS.
Το επείγον σήμα ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «…οι ελληνικές Αρχές ενημέρωσαν το 7CΑΟC ότι το θέμα του τουρκικού DFS δε διασφαλίζει τα σημαντικότατα θέματα στην περιοχή, όπως η ασφάλεια των πτήσεων, η έρευνα και διάσωση μέσα στο FIR Αθηνών, η αποτροπή τρομοκρατικών ενεργειών – αρμοδιότητες ευθύνης αναγνώρισης αεροσκαφών, ασκήσεις, περιοχές ΝΟΤΑΜ, εναέρια κυκλοφορία πολιτικών αεροσκαφών, ελληνικές αεροπορικές επιχειρήσεις, θέματα εθνικής ασφάλειας, κανόνες και διαδικασίες ICAO κ.λπ. Με βάση τα ανωτέρω, το τουρκικό DFS θεωρείται από τις ελληνικές Αρχές ως μη υπάρχον…».
Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
Η δεύτερη πρόταση της Τουρκίας για το δίαυλο CROSS-TELL μεταξύ ΑΤΑ Λάρισας και 1ου ΑΤΑ Εσκί Σεχίρ στην Τουρκία, αφορά την αλληλοενημέρωση με χρήση ραντάρ μεταξύ των δύο ΑΤΑ για την κίνηση αεροσκαφών. Ο δίαυλος αυτός εφαρμόζεται μόνο στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και για συγκεκριμένη περιοχή ελέγχου.
Επομένως, για να υπάρξει και να λειτουργήσει ο δίαυλος επικοινωνίας για ενημέρωση πτήσεων μεταξύ ΑΤΑ Λάρισας και 1ου ΑΤΑ Τουρκίας, είναι απαραίτητο να υπάρχει συγκεκριμένη και καθορισμένη περιοχή αεροπορικού ελέγχου ενός εκάστου ΑΤΑ (AIR POLICING AREA-APA), έτσι ώστε να αποφευχθεί η συνδιαχείριση της περιοχής. Η Τουρκία σταθερά από το 2000 μέχρι και σήμερα επιμένει να μην υπάρξει διαχωριστική γραμμή όπου θα γίνεται η μεταβίβαση των αεροσκαφών από το ένα ΑΤΑ στο άλλο και η οποία θα διαχωρίζει την περιοχή ελέγχου και ευθύνης (APA) Ελλάδας – Τουρκίας.
Η πονηρή Τουρκία επιμένει να υπάρχουν δύο διαχωριστικές γραμμές 40 ν.μ. εκατέρωθεν του FIR Αθήνας/Κωνσταντινούπολης. Δι’ αυτού του τρόπου η Τουρκία επιμένει να δημιουργηθεί μια περιοχή ευθύνης μέσα στο Αιγαίο, κατά μήκος και δυτικά του FIR Αθηνών, που θα είναι μη ελεγχόμενη και στην οποία Ελλάδα και Τουρκία θα ενεργούν κατά βούληση ή σε συνδιαχείριση.
Όπως φαίνεται στο χάρτη, εκατέρωθεν του FIR Αθηνών/Κωνσταντινούπολης (με μαύρη συνεχή γραμμή), η ζώνη 40 ν.μ. μέσα στο Αιγαίο οριοθετείται με κόκκινο χρώμα και η ζώνη 40 ν.μ. ανατολικά του FIR Αθηνών μέσα στην Τουρκία οριοθετείται με μπλε χρώμα. Όμως, μόνο η περιοχή 40 ν.μ. δυτικά του FIR Αθηνών μέσα στο Αιγαίο θα είναι μη ελεγχόμενη και θα υπάρχει συνδιαχείριση Ελλάδας – Τουρκίας, και τούτο διότι στην περιοχή 40 ν.μ. ανατολικά του FIR Αθηνών, δηλαδή εντός Τουρκίας, δεν μπορεί να υπάρξει συνδιαχείριση, διότι αποτελεί τουρκική κυριαρχία και επομένως δεν μπορεί να εισέλθει ελληνικό αεροσκάφος, διότι αυτομάτως θα κάνει παραβίαση τουρκικού εναερίου χώρου, δεδομένου ότι το FIR Αθηνών/ Κωνσταντινούπολης αποτελεί τα δυτικά σύνορα της Τουρκίας.
Αυτό συμβαίνει, διότι η περιοχή 40 ν.μ. δυτικά του FIR Αθηνών περιλαμβάνει και διεθνή εναέριο χώρο, ενώ η περιοχή 40 ν.μ. ανατολικά του FIR δεν περιλαμβάνει διεθνή εναέριο χώρο, παρά μόνο τουρκικό εθνικό εναέριο χώρο. Αυτό σημαίνει, ότι μόνο τα τουρκικά αεροσκάφη θα μπορούν να πετάνε ανεξέλεγκτα δυτικά του FIR Αθηνών, διότι μόνο το Αιγαίο έχει διεθνή εναέριο χώρο, ενώ αντιθέτως τα ελληνικά αεροσκάφη δε θα μπορούν να πετάξουν ανατολικά του FIR διότι θα μπαίνουν παράνομα σε τουρκική επικράτεια.
Η τουρκική πρόταση αυτή για CROSS-TELL στην πραγματικότητα περιορίζει την Ελλάδα να ελέγχει την περιοχή μόνο μέχρι τον 25ο μεσημβρινό – μέση του Αιγαίου, ενώ η περιοχή μέχρι το FIR Αθηνών/Κωνσταντινούπολης θα αποτελεί ένα ξέφραγο αμπέλι με συνδιαχείριση Ελλάδας – Τουρκίας, δηλαδή στην πράξη συμφωνημένη κατάργηση του FIR Αθηνών.
Επιπροσθέτως, η τούρκικη πρόταση εγκλωβίζει όλα τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου (και αυτά που αναφέρονται στις Συνθήκες Λοζάνης και Παρισίων, αλλά και τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες εκτός συνθηκών, που όμως περιλαμβάνονται σε διεθνείς συμφωνίες) μέσα στην ανεξέλεγκτη ζώνη των 40 ν.μ. στο Αιγαίο (όπως φαίνεται στο χάρτη η περιοχή που οριοθετείται μεταξύ κόκκινου και μπλε χρώματος).
Επομένως, οποιοδήποτε ελληνικό αεροσκάφος (με μπλε χρώμα στο χάρτη – τα τουρκικά αεροσκάφη με κόκκινο χρώμα), μέχρι τα 40 ν.μ. δυτικά του FIR Αθηνών θα ελέγχεται από την Ελλάδα και μετά θα μεταβιβάζεται στην Τουρκία και θα μπαίνει στην ανεξέλεγκτη περιοχή μέχρι το όριο του FIR Αθηνών. Επομένως, το ελληνικό αεροσκάφος για να πάει στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου θα πρέπει να πάρει… βίζα από την Τουρκία, η οποία θα μπορεί άνετα και ανά πάσα στιγμή να εγείρει θέματα ιδιοκτησιακού καθεστώτος νήσων, νησίδων και βραχονησίδων που δεν περιλαμβάνονται στις συνθήκες…
[3] Σύμφωνα με το χάρτη, ένα ελληνικό αεροσκάφος (με μπλε βέλος στο χάρτη) για να πάει, π.χ., από την Αθήνα στη Λέσβο, μέχρι τα 40 ν.μ. δυτικά του FIR Αθηνών (με κόκκινο χρώμα) θα ελέγχεται από την Ελλάδα και ύστερα εισέρχεται στην ανεξέλεγκτη περιοχή και θα μεταβιβάζεται στην Τουρκία, μέχρι το όριο της ζώνης των 40 ν.μ. ανατολικά του FIR Αθηνών (με μπλε χρώμα). Έτσι το ελληνικό αεροσκάφος, για να πάει π.χ. στη Λέσβο ή στα νησιά που αναφέρονται στις συνθήκες, θα πρέπει να πάρει βίζα από την Τουρκία. Αντιθέτως, τα τουρκικά αεροσκάφη (με κόκκινο βέλος) θα μπορούν να πετάνε στο διεθνή εναέριο χώρο του Αιγαίου ανεξέλεγκτα…
Ici Radio Canada – Ο διευθυντής της Καναδικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Ασφαλείας (CSIS) David Vigneault, δεξιά, και ο υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας, Marco Mendicino, αριστερά, περιμένουν να εμφανιστούν ενώπιον μιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, τη Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2023.
Οι αλλαγές θα μπορούσαν να δημιουργήσουν νέες μάχες για την Αρκτική, το γλυκό νερό, μεταξύ άλλων
Η υπηρεσία κατασκοπείας του Καναδά προειδοποιεί, ότι η κλιματική αλλαγή αποτελεί μια βαθιά, συνεχή απειλή για την εθνική ασφάλεια και ευημερία, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής απώλειας τμημάτων της Βρετανικής Κολομβίας και των επαρχιών του Ατλαντικού με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Μια ανάλυση που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Canadian Security Intelligence Service (CSIS) προβλέπει επίσης αύξηση του βίαιου εξτρεμισμού με ιδεολογικά κίνητρα, από άτομα που θέλουν να επιταχύνουν τις λύσεις για την κλιματική αλλαγή και από όσους ενδιαφέρονται περισσότερο να διατηρήσουν τον τρέχοντα τρόπο ζωής τους. Η σύντομη ενημέρωση ετοιμάστηκε τον Απρίλιο του 2021, αλλά μόλις πρόσφατα αποκαλύφθηκε στον Καναδικό Τύπο, ως απάντηση σε αίτημα πρόσβασης στις πληροφορίες που υποβλήθηκε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Το CSIS εκφράζει διάφορες ανησυχίες που παρουσιάζει η υπερθέρμανση του πλανήτη, που κυμαίνονται από διαφαινόμενους κινδύνους για την ασφάλεια της Αρκτικής, των ακτών και των συνόρων, έως σοβαρές πιέσεις στις προμήθειες τροφίμων και νερού.
Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ
ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΕΝΤΑΘΕΙ
Ανώτερος αξιωματούχος του CSIS επισήμανε το ενδιαφέρον της υπηρεσίας για την παρακολούθηση των επιπτώσεων από τις κλιματικές αλλαγές, σε μια διάσκεψη για την ασφάλεια το Νοέμβριο του 2021, λέγοντας ότι η υπηρεσία πρέπει να συνεχίσει να προβλέπει «την επόμενη απειλή».
«Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός, ότι οι υπηρεσίες ασφαλείας αρχίζουν να δίνουν περισσότερη προσοχή σε αυτό, επειδή σαφώς η κλιματική αλλαγή αρχίζει να… δαγκώνει», δήλωσε ο Simon Dalby, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Wilfrid Laurier που μελετά τις κλιματικές επιπτώσεις, την περιβαλλοντική ασφάλεια και τη γεωπολιτική.
«Ο ανταγωνισμός μεγάλων δυνάμεων για πρόσβαση, επιρροή και έλεγχο στην Αρκτική, πιθανότατα θα ενταθεί. Θα υπάρξει κλιμακούμενος κίνδυνος από τη σημαντική ρωσική στρατιωτική δραστηριότητα και την αυξανόμενη παρουσία της Κίνας σε αυτή τη ζωτική περιοχή».
Η άνοδος των υδάτων θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπανόρθωτη απώλεια υποδομών, ακόμη και ολόκληρων κοινοτήτων κατά μήκος των ακτών, προειδοποιεί το CSIS.
«Για παράδειγμα, τα μοντέλα δείχνουν την πιθανή απώλεια σημαντικών τμημάτων της Βρετανικής Κολομβίας και των επαρχιών του Ατλαντικού από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και τις πλημμύρες».
Η λήψη μέτρων για τη μείωση της σοβαρότητας των κινδύνων πλημμύρας και καιρικών συνθηκών μπορεί να μην είναι πρακτική και η αγορά ασφάλισης ή η ανοικοδόμηση μετά από μια καταστροφή θα είναι απλώς πολύ ακριβή σε ορισμένες περιπτώσεις, λέει η έκθεση του CSIS.
Η έλλειψη καλλιεργήσιμης γης, ο ανταγωνισμός για το γλυκό νερό και η πιθανότητα πιο συχνού και επικίνδυνου ανταγωνισμού ασθενειών που μεταδίδονται στα ζώα, είναι όλες οι πιθανές απειλές που προκύπτουν από την κλιματική αλλαγή, λέει το CSIS. Η ανθρώπινη μετανάστευση μπορεί να αυξηθεί σε άνευ προηγουμένου όγκο, λόγω της ερημοποίησης, των ακραίων καιρικών φαινομένων, της ξηρασίας και των ελλείψεων τροφίμων και των ζωνών ανθρώπινων συγκρούσεων, προσθέτει το CSIS.
«Ο Καναδάς πιθανότατα θα θεωρηθεί ως ένα επιθυμητό μέρος για μελλοντικές μεταναστευτικές ροές, όχι μόνο λόγω της σταθερής οικονομίας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών του, αλλά και των σημαντικών υδάτων του γλυκού και γεωργικού πόρου και της τεράστιας επικράτειάς του, που προσφέρουν επιλογές για μαζική μετεγκατάσταση».
Η στροφή προς ανανεώσιμες ή πιο αποδοτικές πηγές ενέργειας θα έχει εθνικές οικονομικές επιπτώσεις σε ένα ευρύτερο πλαίσιο της παγκόσμιας δυναμικής, προβλέπει το CSIS.
«Καθώς η κλιματική αλλαγή γίνεται ένα ολοένα και πιο σημαντικό γεωπολιτικό και πολιτικό ζήτημα, το εύρος των πολωτικών αφηγήσεων, τόσο για τις κυβερνητικές λύσεις όσο και για το ρυθμό εφαρμογής τους, αυξάνεται δραματικά», αναφέρει το δημοσίευμα.
Με τη σειρά του, αυτό θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τη δυνατότητα για εξτρεμιστική δραστηριότητα με ιδεολογικά κίνητρα «σε όλο το παραδοσιακό αριστερό – δεξιό ιδεολογικό φάσμα».
Έχει γίνει πλέον συνείδηση σε όλους, πως για να συνεχίσουν να υπάρχουν τα ελληνικά σχολεία χρειάζονται την υποστήριξη μας.
Μια σύντομη ιστορική αναδρομή δείχνει καθαρά τις επίπονες προσπάθειες των πρωτοπόρων, εκείνων που έβαλαν τα θεμέλια και ύψωσαν το εκπαιδευτικό οικοδόμημα τούτης της παροικίας. Ένα οικοδόμημα που με πάση θυσία πρέπει να διαφυλάξουμε. Το 1909 άρχισε να λειτουργεί στο Μόντρεαλ το πρώτο ελληνικό σχολείο «Πλάτων» που το 1910 οργανώθηκε σε κανονικό ημερήσιο σχολείο, το πρώτο στο είδος του στη Βόρεια Αμερική. Το 1925 μια ομάδα εθελοντών της ΕΚΜ αγόρασε την εκκλησία της Αγίας Τριάδος και ίδρυσε δεύτερο σχολείο, το «Άγγλο – Ελληνικό Σωκράτης», το οποίο ακολούθησε το πρόγραμμα διδασκαλίας του Προτεσταντικού Σχολικού Συστήματος και η ελληνική γλώσσα και κουλτούρα διδάσκονταν επιπλέον των αγγλικών και γαλλικών μαθημάτων. Όμως, η οικονομική κρίση της εποχής ανάγκασε τους Έλληνες να συσπειρωθούν σε μία εκκλησία, την Αγία Τριάδα, και να ενώσουν το σχολείο «Πλάτων» με το σχολείο «Σωκράτης» το 1931. Παρά τα οικονομικά προβλήματα, τα μέλη της Κοινότητας κατάφεραν να κρατήσουν το σχολείο και να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Κατά τις δεκαετίες ‘50 και ‘60 νέοι μετανάστες έφθαναν κατά χιλιάδες και ο αριθμός των μαθητών αυξανόταν συνέχεια. Το 1970 άλλαξε το όνομα σε «Δημοτικό Σχολείο Σωκράτης» και το 1972 η Κοινότητα υιοθέτησε το γαλλικό σύστημα εκπαίδευσης, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα κρατικών επιχορηγήσεων. Το 1978 υπογράφτηκε συμφωνία με το Καθολικό Σύστημα CECM, εξασφαλίζοντας καλύτερα εκπαιδευτικά εφόδια, ενώ η οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης του Κεμπέκ βοήθησε το σχολείο να αναπτυχθεί και να επεκταθεί. Λίγα χρόνια αργότερα άρχισε να λειτουργεί και το ημερήσιο σχολείο «Δημοσθένης» στο Λαβάλ. Χιλιάδες ελληνόπουλα αποφοίτησαν από τα ελληνικά μας σχολεία και τα περισσότερα διέπρεψαν σε όλους τους τομείς της Καναδικής κοινωνίας και όχι μόνο. Τα σχολεία μας σήμερα θεωρούνται «μοντέλο» και παράδειγμα προς μίμηση. Η σωστή όμως λειτουργία, ανάπτυξη και μακροζωία τους, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης, εξαρτάται από μας και μόνο. Η Επιτροπή Εράνου της ΕΚΜΜ των Σχολείων «Σωκράτης», «Δημοσθένης», «Αριστοτέλης», «Πλάτων – Όμηρος» και «Άγιος Νικόλαος», που εν τω μεταξύ πλαισιώθηκε με αξιόλογα στελέχη της νέας γενιάς, ζητά για άλλη μία φορά από την παροικία να δείξει και έμπρακτα την αγάπη και υποστήριξή της, ώστε να συνεχιστεί η ανοδική πορεία και περαιτέρω ανάπτυξη των ελληνικών μας σχολείων.
Η έναρξη της ερανικής εκστρατείας «ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ 2023» θα γίνει το ερχόμενο Σάββατο 11 Μαρτίου 2023 με έναν εννιάωρο Ραδιοέρανο, ο οποίος θα φιλοξενηθεί από τους τρεις τοπικούς ελληνικούς ραδιοσταθμούς. Τον CFMB 1280 AM, το Radio Centreville 102,3 FM και το Ράδιο Ακρίτες 1610 AM.
Συμμετέχουν δυναμικά οι τοπικές εφημερίδες «Ελληνοκαναδικά Νέα», «Ελληνοκαναδικό Βήμα» και «Ελληνικά Χρονικά».
Στόχος για το 2023 είναι η αγορά και εγκατάσταση διαδραστικών πινάκων σε όλες τις αίθουσες διδασκαλίας των σχολείων μας. Ας προσπαθήσουμε να τον επιτύχουμε, ή καλύτερα… να τον ξεπεράσουμε. Όλοι μαζί μπορούμε!
Ο εισερχόμενος νόμος για τις βραχυπρόθεσμες ενοικιάσεις του Κεμπέκ θα μπορούσε να καταστήσει ακόμη πιο δύσκολη την επιβολή των κανόνων στο Μόντρεαλ, σύμφωνα με τους υποστηρικτές των δικαιωμάτων των ενοικιαστών.
Ένας νόμος που επιτρέπει στους κατοίκους του Κεμπέκ να νοικιάζουν τα σπίτια τους για βραχυπρόθεσμες διαμονές, για παράδειγμα, μέσω της Airbnb, θα τεθεί σε ισχύ αργότερα αυτό το μήνα, προκαλώντας ανησυχίες από τους υποστηρικτές των δικαιωμάτων των ενοικιαστών, καθώς η πόλη του Μόντρεαλ λέει ότι δεν έχει τα μέσα να επιβάλει τους υπάρχοντες κανονισμούς. Η επικείμενη αλλαγή προκαλεί ανησυχίες από τους υποστηρικτές της στέγασης, οι οποίοι φοβούνται ότι ο νόμος θα επιτρέψει στους ανθρώπους να παρακάμψουν τους υπάρχοντες κανόνες πιο εύκολα.
Οι νέοι κανόνες, που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο 67, σημαίνουν ότι οι πόλεις δε θα μπορούν να απαγορεύουν στους κατοίκους να νοικιάζουν τις κύριες κατοικίες τους με καταστατικούς νόμους. Ωστόσο, η επαρχία θα επιτρέψει στους δήμους να περιορίσουν αυτές τις βραχυπρόθεσμες μισθώσεις μέσω ζωνών. Οι δήμοι έχουν περιθώριο έως τις 25 Μαρτίου για να εφαρμόσουν οποιονδήποτε νόμο περί ζώνης που θα περιόριζε την εφαρμογή του νομοσχεδίου 67.
Ενώ οι βραχυπρόθεσμες ενοικιάσεις αποτελούν επανειλημμένη πηγή παραπόνων από υποστηρικτές στέγασης, οι οποίοι λένε ότι μπορούν να προσελκύσουν θορυβώδεις επισκέπτες σε κατά τα άλλα ήσυχες κατοικημένες περιοχές και να καταναλώσουν το διαθέσιμο απόθεμα κατοικιών, το Μόντρεαλ επέλεξε να μην περιορίσει το Bill 67. Ένας εκπρόσωπος είπε ότι οι δήμοι έχουν ήδη δημιουργήσει κανόνες για τις βραχυπρόθεσμες ενοικιάσεις που θα συνεχίσουν να ισχύουν μετά τις 25 Μαρτίου.
Οι νέοι κανόνες θα επιτρέψουν στους κατοίκους του Κεμπέκ να νοικιάζουν μόνο τις κύριες κατοικίες τους για έως και 30 ημέρες. Στην πράξη, αυτό θα επέτρεπε σε μια οικογένεια να νοικιάσει το σπίτι της ενώ είναι σε διακοπές ή σε έναν μόνο κάτοικο να βγάλει κάποια επιπλέον χρήματα ενώ λείπει σε ένα ταξίδι εργασίας.
Ωστόσο, όταν πρόκειται για τη διασφάλιση της τήρησης των κανόνων, η πόλη λέει ότι δεν έχει τους πόρους για την αστυνομία. «Χαιρετίζουμε τους νέους επαρχιακούς κανονισμούς, αλλά είναι απαραίτητο να δώσουμε στις πόλεις τα μέσα για να τους επιβάλουν», διεμήνυσε το γραφείο της δημάρχου. «Είναι σημαντικό το Revenu Quebec να αυξήσει τον αριθμό των επιθεωρητών στην επικράτεια της μητρόπολης για να αντιμετωπίσει το φαινόμενο των παράνομων βραχυχρόνιων ενοικιάσεων».
Χωρίς προληπτική επιβολή, οι υποστηρικτές τής στέγασης φοβούνται ότι το νομοσχέδιο 67 θα μπορούσε να παρέχει κάλυψη σε άτομα που εκμεταλλεύονται ενοικιάσεις από τις επενδυτικές τους ιδιότητες, οι οποίοι θεωρητικά θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι ζουν εκεί. Ο Martin Blanchard, εκπρόσωπος της ομάδας υπεράσπισης της στέγασης RCLALQ, φοβάται ότι θα είναι δύσκολο να προσδιοριστεί εάν μια ενοικίαση λειτουργεί εκτός κύριας ή επενδυτικής κατοικίας. «Αυτό που λέμε είναι ότι δημιουργεί μεγαλύτερη σύγχυση», είπε. «Θα είναι εύκολο να παρακάμψουμε τους νόμους».
Υπάρχουν περίπου 14.000 καταχωρίσεις Airbnb στο Μόντρεαλ, σύμφωνα με τον ιστότοπο Inside Airbnb, ο οποίος ισχυρίζεται ότι δημοσιεύει δεδομένα «που προέρχονται από δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες από τον ιστότοπο της Airbnb».
Σύμφωνα με αυτόν τον ιστότοπο, το 51 τοις εκατό των οικοδεσποτών του Μόντρεαλ έχουν περισσότερες από μία καταχωρίσεις, είτε εντός ενός κτιρίου είτε σε περισσότερες από μία διευθύνσεις.
«Οι οικοδεσπότες με πολλαπλές καταχωρίσεις είναι… απίθανο να ζουν στο ακίνητο», αναφέρει ο ιστότοπος. «Πρέπει να θεσπίσουμε αυστηρούς κανόνες που μπορούν να επιβληθούν», δήλωσε ο Thorben Weiditz, διευθυντής του Fairbnb Canada Network, μιας ομάδας υπεράσπισης των κανονισμών για βραχυπρόθεσμη ενοικίαση.
Λέει ότι ο νόμος θα μπορούσε να χρησιμεύσει στο όριο του ποσού των ακινήτων που χρησιμοποιούνται για βραχυχρόνια μίσθωση αντί για στέγαση, εάν τον ακολουθήσουν όλοι. Εάν εφαρμοστεί σωστά, το νομοσχέδιο 67 «θα επέτρεπε στους ανθρώπους να συμμετέχουν στο μέρος αυτού του κλάδου που μοιράζεται το σπίτι, αλλά θα περιορίσει τις εμπορικές πτυχές που είχαν αντίκτυπο στην αγορά κατοικίας και τη συνοχή της κοινότητας». Η Airbnb παραθέτει στον ιστότοπό της τις απαιτήσεις για τη φιλοξενία ενός ενοικιαζόμενου χώρου στο Μόντρεαλ και δίνει οδηγίες στους υποψήφιους ιδιοκτήτες να ακολουθούν όλους τους τοπικούς νόμους και οδηγίες.
Ο υπουργός Μεταφορών υποσχέθηκε βελτιώσεις
ήδη από τη Δευτέρα 6 Μαρτίου
«Υπόσχομαι στους Κεμπεκιώτες ότι απλά θα βελτιωθεί από εδώ και πέρα», δήλωσε την Κυριακή 5 Μαρτίου η υπουργός Μεταφορών GenevièveGuilbault σχετικά με τη χαοτική κατάσταση στη Société del‘assuranceautomobileduQuébec (SAAQ).
Τα προβλήματα δημιουργήθηκαν λόγω παραβλέψεων στο λογισμικό της νέας ηλεκτρονικής πλατφόρμας του SAAQ. Ως αποτέλεσμα, ουρές πελατών περιμένουν έξω από τα κέντρα εξυπηρέτησης – θυμίζοντας την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στην κρίση διαβατηρίων το περασμένο καλοκαίρι. Η κατάσταση αναμένονταν να έχει επιλυθεί από τη Δευτέρα 6/3, σύμφωνα με την υπουργό Guilbault.
Μεταξύ των μέτρων, είναι το διευρυμένο ωράριο λειτουργίας το πρωί και το βράδυ, τα ραντεβού του Σαββατοκύριακου, οι 150 επιπλέον εργαζόμενοι και η εγκατάσταση ψηφιακών περιπτέρων σε κέντρα εξυπηρέτησης.
Οι επιπλέον υπάλληλοι επρόκειτο να τοποθετηθούν σταδιακά, από τη Δευτέρα 6/3, στα υποκαταστήματα με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. Οι πελάτες θα μπορούν επίσης να μάθουν τον αριθμό των επισκεπτών στα διάφορα υποκαταστήματα σε πραγματικό χρόνο συμβουλευόμενοι τον ιστότοπο της SAAQ.
«Θέλω να είμαι πολύ σαφής: δε θέλω πλέον οι Κεμπεκιώτες να περιμένουν έξω στη μέση του χειμώνα για να λάβουν την υπηρεσία τους» δήλωσε η Geneviève Guilbault, Υπουργός Μεταφορών. Η υπουργός πρόσθεσε ότι ιδανικά [οι πελάτες] δε θα περιμένουν πολύ ούτε μέσα στα καταστήματα υπηρεσιών.
Σχετικά με τα πρόστιμα για τις ληγμένες άδειες, η υπουργός λέει ότι βρίσκεται σε διαδικασία αξιολόγησης προσωρινής ανοχής. Δε θέλω οι Κεμπεκιώτες να τιμωρηθούν με πρόστιμο επειδή δεν μπόρεσαν να λάβουν μια υπηρεσία ή υπήρχε σφάλμα υπολογιστή, πρόσθεσε.
Την Παρασκευή 3 Μαρτίου, ο πρωθυπουργός Φρανσουά Λεγκώ κατήγγειλε αυτή την κατάσταση, την οποία χαρακτήρισε απαράδεκτη, και ζήτησε διορθωτικά μέτρα από το SAAQ.
ΕΝΑ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ
Ερωτηθείς για την υλοποίηση αυτής της επιθυμίας σε ρεαλιστική βάση, η Υπουργός απάντησε ότι από τη Δευτέρα 6/3, οι πολίτες θα έχουν δυναμική υποδοχή από τους υπαλλήλους του SAAQ. Σαφώς, οι οδηγοί που έρχονται στον ιστότοπο θα περάσουν από διαλογή για να λάβουν ένα ραντεβού, με βάση τον επείγοντα χαρακτήρα των αναγκών τους.
Οι εργαζόμενοι θα συναντηθούν με τους πολίτες, εξήγησε η κα Guilbault, και αν δεν είναι κάτι επείγον, μόλις καταστεί δυνατό να αναβληθεί το ραντεβού, θα δοθεί ένα νέο ραντεβού την ακριβή ώρα που θα μπορούν να επιστρέψουν και θα εξυπηρετηθούν χωρίς να χρειάζεται να περιμένουν.
Προτεραιότητα θα δοθεί στην ανανέωση της άδειας οδήγησης, έδωσε ως παράδειγμα η κ. Guilbault.
Η υπουργός διαβεβαιώνει ότι βρίσκεται σε επικοινωνία με τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του SAAQ, Denis Marsolais, για να συντονίσει τα πάντα.
Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί από τις 20 Φεβρουαρίου 2023, όταν τέθηκε σε λειτουργία η ψηφιακή πλατφόρμα SAAQclic. Μη μπορώντας να εξυπηρετηθούν, πολλοί πελάτες συνέρρεαν στα «κατακλυσμένα» από κόσμο γραφεία. «Μήπως υποτιμήσαμε τον όγκο της κίνησης από τη στιγμή που ξεκινήσαμε την εφαρμογή του νέου συστήματος; Είναι πολύ πιθανό. Νομίζω ότι μπορούμε να το πούμε αυτό», παραδέχτηκε η κα Guilbault.
«ΠΟΛΥ ΛΙΓΑ, ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ», ΛΕΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ
Όλη αυτή η εισροή πέφτει στους ώμους των εργαζομένων που έχουν φτάσει στα όριά τους, λέει ο πρόεδρος του σωματείου δημόσιας και παραδημόσιας υπηρεσίας του Κεμπέκ (SFPQ), Κρίστιαν Νταίγκλ.
Ο κ. Νταίγκλ επεσήμανε ότι υπήρχε έλλειψη προσωπικού πριν την εφαρμογή του νέου ψηφιακού συστήματος, στο οποίο θα έπρεπε να είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου η κυβέρνηση. Το τελευταίο θα έπρεπε να είχε προβλέψει μέτρα μετριασμού, όπως να επιτρέψει στους Κεμπεκιώτες να εξοικειωθούν με τη νέα ψηφιακή υπηρεσία προτού τεθεί σε λειτουργία, έδωσε ως παράδειγμα.
Αυτός είναι κακός σχεδιασμός από την πλευρά των ηγετών του SAAQ και την κα Γκιλμπό, τελικά, πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε σε αυτήν την κατάσταση σήμερα, εξήγησε.
ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΗ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΧΡΟΝΟΥ
Η αντικατάσταση της άδειας οδήγησης ή η απόκτηση πιστοποιητικού εγγραφής είναι πλέον υπηρεσίες που προσφέρονται online, από το SAAQclic, ανά πάσα στιγμή.
Η υπουργός Guilbault παραμένει σίγουρη ότι η ψηφιακή πλατφόρμα του SAAQ θα επιτρέψει στους πελάτες να πραγματοποιούν τις περισσότερες από τις συναλλαγές τους online.
Στόχος ήταν η αύξηση της αποτελεσματικότητας, ιδίως για τη διευκόλυνση της ανανέωσης της άδειας οδήγησης, της πληρωμής της εγγραφής ή του ραντεβού για τη διενέργεια εξετάσεων οδήγησης.
Επομένως, ελήφθησαν νέα μέτρα για τη διευκόλυνση της δημιουργίας λογαριασμού SAAQclic κατά την ηλεκτρονική εγγραφή. Σε περίπου μία εβδομάδα, από τις 13 Μαρτίου, θα είναι δυνατή η λήψη του αριθμού ειδοποίησης αξιολόγησης μέσω τηλεφώνου και όχι μέσω ταχυδρομείου. Την ημερομηνία αυτή, η διαδικασία ελέγχου ταυτότητας θα απλοποιηθεί επίσης σε ορισμένα υποκαταστήματα SAAQ.
Δύο στοιχεία ταυτότητας, αντί για τέσσερα, θα αρκούν για να λάβετε την υπηρεσία αυτοπροσώπως.
ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ
Οι έμποροι αυτοκινήτων, οι οποίοι επηρεάζονται επίσης από προβλήματα του λογισμικού στο SAAQ, θα πρέπει να έχουν ευκολότερη πρόσβαση για να επικοινωνήσουν με κάποιον μέσω τηλεφώνου, καθώς 15 επιπλέον υπάλληλοι θα απαντούν στις κλήσεις στη γραμμή υποστήριξης του SAAQ.
Μια σημαντική ενημέρωση για την πύλη SAAQclicMerchants ανακοινώθηκε στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας και ένα πλαίσιο ηλεκτρονικού ταχυδρομείου θα αφιερωθεί στην αναφορά δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι έμποροι. Σύμφωνα με στοιχεία που παρέχονται από την Société de l’assurance automobile du Québec, αυτός ο δημόσιος οργανισμός επεξεργάζεται περισσότερες από 25 εκατομμύρια συναλλαγές ετησίως. Η επιβράδυνση των δραστηριοτήτων κατά τη μεταβατική περίοδο στο SAAQclic προκάλεσε μετατόπιση 430.000 συναλλαγών, σύμφωνα με δελτίο Τύπου που δημοσίευσε το SAAQ.
