Εκτός αν το Ισραήλ προχωρήσει στην άμεση χάραξη συγκεκριμένων κόκκινων γραμμών στη Συρία και την ανατολική Μεσόγειο, ο τουρκικός στρατός και το ναυτικό θα καταπατήσουν περαιτέρω τα βόρεια χερσαία και θαλάσσια σύνορα της χώρας.

Την προειδοποίηση αυτή διατυπώνει σε κεντρικό άρθρο της Jerusalem Post ο Ντέιβιντ Μ. Γουάινμπεργκ, διευθυντής στο Ινστιτούτο Εθνικής Ασφάλειας και Σιωνιστικής Στρατηγικής Misgav, επικαλούμενος εκτιμήσεις ανώτατου αξιωματούχου των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με τον ίδιο, το Ισραήλ ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπο ακόμη και με τουρκικά τανκς στα Υψίπεδα του Γκολάν ή τουρκικές φρεγάτες στα ανοικτά της Καισάρειας.

Η ΕΚΘΕΣΗ NAGEL ΚΑΙ Η ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ

ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΙΝΤΛΙΜΠ

Η παραπάνω εκτίμηση ευθυγραμμίζεται με τα συμπεράσματα της έκθεσης της Επιτροπής Nagel του 2025 για τον προϋπολογισμό ασφαλείας, η οποία έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις ηγεμονικές φιλοδοξίες της Άγκυρας. Η έκθεση σημειώνει, ότι η απειλή από τη Συρία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι ακόμη πιο επικίνδυνο από την ιρανική απειλή, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ετοιμότητας για άμεση αντιπαράθεση με την Τουρκία και τους Σύρους συμμάχους της.

Αυτή η επιχειρησιακή πραγματικότητα εξηγεί και την πρόσφατη αεροπορική επιδρομή του Ισραήλ σε αεροπορική βάση κοντά στο Ιντλίμπ στη βόρεια Συρία. Εκεί, οι τουρκικές δυνάμεις επιχειρούσαν να εγκαταστήσουν ραντάρ και σύστημα αεράμυνας, με σκοπό να παρεμβαίνουν στις πτήσεις της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας. Το μήνυμα ήταν σαφές προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το Σύρο σύμμαχό του, Άχμεντ αλ-Σαράα.

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

ΚΑΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ

Στο δημοσίευμα τονίζεται, ότι ο Ερντογάν διακατέχεται από βαθύ αντισημιτισμό, υιοθετώντας θεωρίες συνωμοσίας και επιδιώκοντας να ηγηθεί ενός πανισλαμικού συνασπισμού εναντίον του Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, διατηρεί στενούς δεσμούς με τη Ρωσία, στηρίζει την ιρανική οικονομία και φιλοξενεί στρατιωτικά αρχηγεία της Χαμάς.

Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και ο ειδικός απεσταλμένος του, Τομ Μπαράκ, επικρίνονται για την ανοχή που επιδεικνύουν απέναντι στην επιθετική πολιτική της Άγκυρας, την κατοχή της βόρειας Κύπρου και της βόρειας Συρίας, αλλά και τις τουρκικές διεκδικήσεις για αγορά αμερικανικών μαχητικών F-35.

Η ΝΑΥΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

Πέραν των χερσαίων συνόρων, η πλέον άμεση απειλή εντοπίζεται στη θάλασσα, καθώς ο τουρκικός στόλος υπερέχει αισθητά σε αριθμούς, διαθέτοντας δεκάδες φρεγάτες, υποβρύχια και αποβατικά σκάφη, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη εκτεταμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή Nagel εισηγήθηκε τη μαζική ενίσχυση του ισραηλινού ναυτικού ως απόλυτη προτεραιότητα.

Το άρθρο καταλήγει, τονίζοντας ότι η Δύση οφείλει να εφαρμόσει κανόνες αμοιβαιότητας και αυστηρά πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων απέναντι στην Τουρκία, περιορίζοντας τις αναθεωρητικές της βλέψεις. Ταυτόχρονα, ξεκαθαρίζεται ότι το Ισραήλ, διδαγμένο από τις επιθέσεις των τελευταίων ετών, εγκαταλείπει οριστικά τις πολιτικές αυτοσυγκράτησης και διπλωματίας, υιοθετώντας μια επιθετική αμυντική στάση, που περιλαμβάνει προληπτικά πλήγματα και τη δημιουργία ζωνών ασφαλείας.

«Τα μαθήματα που έχει πάρει το Ισραήλ ισχύουν και για την Τουρκία. Από το Ιντλίμπ μέχρι την Κωνσταντινούπολη, το Ισραήλ θα επιτεθεί, αν χρειαστεί, όχι θα αμυνθεί», καταλήγει με νόημα.

Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, με μία άκρως ενδιαφέρουσα ανάλυσή του, παρουσιάζει την κατάρρευση της εμπορικής συμφωνίας ΗΠΑ–Καναδά ως ένα πολυεπίπεδο πολιτικό και οικονομικό γεγονός, με συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ το τεχνικό επίπεδο των διαπραγματεύσεων. Ειδικότερα αναφέρει ότι:

1] Η αιτία της κατάρρευσης: Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η συμφωνία δεν κατέρρευσε «από μόνη της». Ο Κλίντον τονίζει ότι:

◘ Οι τελικές απαιτήσεις που τέθηκαν στο τραπέζι ήταν αδύνατο να γίνουν αποδεκτές από τον Καναδά.

◘ Η αμερικανική πλευρά προχώρησε σε κλιμάκωση δασμών, χρησιμοποιώντας παλαιούς μηχανισμούς εμπορικής πίεσης.

◘ Ο Καναδάς απάντησε με ισοδύναμα αντίμετρα, κάτι που θεωρείται φυσιολογικό σε τέτοιες συνθήκες. Αυτό δημιούργησε ένα περιβάλλον όπου καμία πλευρά δεν μπορούσε να υποχωρήσει χωρίς να φανεί ότι χάνει αξιοπιστία.

2] Οι οικονομικές συνέπειες: Ο Κλίντον επισημαίνει, ότι η σύγκρουση δεν είναι θεωρητική· έχει άμεσες επιπτώσεις:

◘ Αύξηση τιμών για καταναλωτές και στις δύο χώρες.

◘ Αβεβαιότητα για επιχειρήσεις, ειδικά σε τομείς που εξαρτώνται από διασυνοριακές αλυσίδες παραγωγής.

◘ Πιέσεις στην απασχόληση, ιδιαίτερα σε βιομηχανίες που βασίζονται σε σταθερές εμπορικές ροές.

3] Η πολιτική διάσταση: Ο Κλίντον τονίζει, ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά βαθιά πολιτική:

◘ Η κατάρρευση της συμφωνίας θα επηρεάσει εκλογικές αναμετρήσεις και στις δύο χώρες.

◘ Η στάση των κυβερνήσεων απέναντι στους δασμούς, θα αποτελέσει κεντρικό θέμα δημόσιας συζήτησης.

◘ Η διαχείριση της κρίσης θα καθορίσει το πώς αντιλαμβάνονται οι πολίτες την ικανότητα των ηγεσιών τους να προστατεύουν τα εθνικά συμφέροντα.

4] Η ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ: Ο Κλίντον σχολιάζει ότι η ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ την Ημέρα του Καναδά ήταν:

◘ Μια προσπάθεια να εξηγήσει στους Καναδούς τι ακριβώς συνέβη.

◘ Μια στρατηγική επικοινωνιακή κίνηση, ώστε να παρουσιαστεί η καναδική στάση ως σταθερή και τεκμηριωμένη.

◘ Ένα μήνυμα ότι ο Καναδάς δε θα δεχθεί μονομερείς πιέσεις χωρίς αντίδραση.

5] Το ευρύτερο πλαίσιο: Ο Κλίντον τοποθετεί το γεγονός σε ένα μεγαλύτερο πλαίσιο:

◘ Η εμπορική σχέση ΗΠΑ–Καναδά είναι από τις πιο σημαντικές στον κόσμο.

◘ Η κατάρρευση μιας συμφωνίας τέτοιου μεγέθους δημιουργεί μακροπρόθεσμες επιπτώσεις.

◘ Η κρίση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αναδιάταξη εμπορικών συμμαχιών και νέες διαπραγματεύσεις με διαφορετικούς ορους.

Τελευταία ο Ντόναλντ Τραμπ «απειλεί» το ΝΑΤΟ ότι θα αποσύρει τις ΗΠΑ από τη Δυτική Αμυντική Συμμαχία, αν τα υπόλοιπα μέλη δε συνεισφέρουν το ίδιο με τη χώρα του. Πολλοί ανησυχούν, διότι πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ χάνει το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής του. Είναι όμως έτσι; Μία έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι… ΟΧΙ, το ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ χάνει μέρος της δυναμικής του, όμως εξακολουθεί και παραμένει δυνατό και αξιόμαχο.
Παρακάτω αποτυπώνονται τα αποτελέσματα της έρευνας, με μία συνοπτική αλλά τεκμηριωμένη εικόνα για το σύνολο στρατού και βασικού οπλισμού των χωρών του ΝΑΤΟ χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία (2024–2026).

ΝΑΤΟ ΧΩΡΙΣ ΤΙΣ ΗΠΑ

Σύνολο στρατού & κύριου οπλισμού – περιλαμβάνει όλες τις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ + τον Καναδά (δεν περιλαμβάνονται οι ΗΠΑ)

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ (ΣΤΡΑΤΟΣ)

◙ Ενεργό προσωπικό: ≈ 2,1 εκατομμύρια στρατιώτες

Για σύγκριση:

◘ Σύνολο ΝΑΤΟ (με ΗΠΑ): ~3,44 εκατ.

◘ Οι ΗΠΑ μόνες τους: ~1,33 εκατ.

Δηλαδή, το ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ εξακολουθεί να είναι από τα μεγαλύτερα στρατιωτικά μπλοκ στον κόσμο

ΧΕΡΣΑΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ (LAND FORCES)

Κύρια άρματα μάχης (Tanks)

◙ ≈ 6.800–7.000 άρματα

◙ Κύριοι τύποι: Leopard 2 (Γερμανία, Πολωνία, Ελλάδα κ.ά.), Leclerc (Γαλλία), Challenger 2 (Ηνωμένο Βασίλειο)

Οι μεγαλύτεροι στόλοι εκτός ΗΠΑ: Τουρκία, Ελλάδα, Πολωνία, Γαλλία, Γερμανία

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Συνολικά στρατιωτικά αεροσκάφη: ≈ 7.900–8.000 αεροσκάφη

Περιλαμβάνουν: Μαχητικά (Rafale, Eurofighter, Gripen, F-35), Μεταγωγικά, Ελικόπτερα, UAVs (σε περιορισμένο αριθμό)

Κορυφαίοι χρήστες: Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Γερμανία, Τουρκία

ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Πολεμικά πλοία: ≈ 1.950–2.000 πλοία συνολικά

Ανάλυση: 10 αεροπλανοφόρα (Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία), ≈ 75 υποβρύχια, Εκατοντάδες φρεγάτες, κορβέτες & αποβατικά

Πυρηνικά όπλα (σημαντικό)

Χώρες ΝΑΤΟ χωρίς ΗΠΑ με πυρηνικά: Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο

◘ Εκτιμώμενο σύνολο: ≈ 500 πυρηνικές κεφαλές

Αμυντικές Δαπάνες (χωρίς ΗΠΑ)

◙ Σύνολο Ευρώπης + Καναδά (2025): ≈ 574 δις δολάρια

◙ Οι ΗΠΑ: ≈ 838 δις Δολάρια

Οι μη αμερικανικές χώρες καλύπτουν πλέον σχεδόν το 50% της συνολικής ισχύος του ΝΑΤΟ, ποσοστό που αυξάνεται ραγδαία μετά το 2022

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

Κατηγορία                        ΝΑΤΟ χωρίς ΗΠΑ

◘ Ενεργό προσωπικό       ~2,1 εκατ.

◘ Άρματα μάχης               ~7.000

◘ Αεροσκάφη                   ~8.000

◘ Πολεμικά πλοία            ~2.000

◘ Πυρηνικά όπλα             ~500

◘ Αμυντικές δαπάνες       ~$574 δις

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ακόμη και χωρίς την Αμερική, το ΝΑΤΟ: Διαθέτει τεράστιο στρατό, Έχει ποιοτικό εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, Υπερέχει της Ρωσίας σε Αεροπορία, Ναυτικό, Οικονομική δυνατότητα.

Υστερεί κυρίως σε: Κεντρική διοίκηση, Παγκόσμια προβολή ισχύος, Πυρηνικό όγκο.

Ο Τραμπ κλείνει το παράθυρο του διαλόγου

Σε πλήρες αδιέξοδο φαίνεται να οδηγούνται οι διπλωματικές προσπάθειες μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε, ότι δε διεξάγεται αυτή τη στιγμή καμία συζήτηση με την Τεχεράνη και πως δεν έχει προγραμματιστεί νέα επαφή. Την ίδια ώρα, το Ιράν επιμένει ότι το Στενό του Ορμούζ παραμένει κλειστό, διατηρώντας μια από τις βασικές εστίες έντασης στην περιοχή.

Παρά τη σημαντική υποχώρηση της έντασης σε σχέση με τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου, όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυαν συνεχείς αεροπορικές επιδρομές και το Ιράν απαντούσε με πυραυλικά πλήγματα, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη.

Ο ΤΡΑΜΠ «ΠΑΓΩΝΕΙ»

ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ

«Δε διεξάγονται αυτή τη στιγμή ούτε συζητήσεις ούτε συνομιλίες, ούτε προγραμματίζονται, με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν», ανέφερε ο Ντόναλντ Τραμπ σε ανάρτησή του στο Truth Social. Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε παράλληλα, ότι ο ναυτικός αποκλεισμός παραμένει «σε πλήρη ισχύ και είναι απόλυτα αποτελεσματικός», ενώ επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι το Στενό του Ορμούζ είναι ανοιχτό και λειτουργεί κανονικά. Πρόσθεσε ακόμη, ότι όλες οι θαλάσσιες νάρκες έχουν είτε απομακρυνθεί είτε καταστραφεί.

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση έρχεται σε αντίθεση με δήλωση του ειδικού απεσταλμένου του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, ο οποίος μόλις μία ημέρα νωρίτερα είχε κάνει λόγο για «πολύ θετικές» συνομιλίες με την ιρανική πλευρά. Σύμφωνα με πηγή του Γαλλικού Πρακτορείου, από την αμερικανική πλευρά, οι επαφές έχουν πλέον ανασταλεί, καθώς ο Τραμπ φέρεται να έδωσε εντολή στην ομάδα του να μη συνεχίσει το διάλογο, έως ότου η Τεχεράνη αποδεχθεί τις αμερικανικές θέσεις.

Η ΤΕΧΕΡΑΝΗ ΕΠΙΜΕΝΕΙ

ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΟΥΣ

Το Ιράν, από την πλευρά του, δε δείχνει διάθεση να υποχωρήσει. Ο επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας, Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, επανέλαβε ότι το Στενό του Ορμούζ δεν πρόκειται να ανοίξει όσο η Ουάσιγκτον δεν τηρεί τις δεσμεύσεις που, σύμφωνα με την Τεχεράνη, απορρέουν από το Μνημόνιο Κατανόησης του Ισλαμαμπάντ.

«Οι Αμερικανοί νομίζουν πως αν πιέσουν πιο δυνατά το Ιράν, θα αποσπάσουν παραχωρήσεις που δε συμπεριλαμβάνονταν ποτέ στη συμφωνία», ανέφερε ο Γαλιμπάφ μέσω «X», εξαπολύοντας παράλληλα επίθεση στην αμερικανική κυβέρνηση.

Μεταξύ των βασικών ιρανικών αιτημάτων περιλαμβάνονται η άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού, η άμεση αποδέσμευση των παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων, η άρση του πετρελαϊκού εμπάργκο και ο τερματισμός των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα. Η συμφωνία του Ιουνίου προέβλεπε περίοδο 60 ημερών, η οποία έληξε τη Δευτέρα 17/8 για τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, με στόχο την επίλυση των διαφορών και την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός. Ωστόσο, η διαδικασία φαίνεται να έχει πλέον εκτροχιαστεί.

ΝΕΑ ΕΝΤΑΣΗ ΜΕ ΤΑ

ΗΝΩΜΕΝΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΕΜΙΡΑΤΑ

Στο μεταξύ, η ένταση επεκτείνεται και στις σχέσεις του Ιράν με τις γειτονικές χώρες. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατηγόρησαν την Τεχεράνη ότι εκτόξευσε δύο βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον τους, οι οποίοι κατέπεσαν στη θάλασσα. Το Αμπού Ντάμπι υποστήριξε, ότι οι πύραυλοι είχαν ως στόχο τη διεθνή ναυσιπλοΐα και ανακοίνωσε, μετά το περιστατικό, την αναστολή μέχρι νεωτέρας, όλων των εμπορικών και χρηματο-οικονομικών συναλλαγών με το Ιράν. Η Τεχεράνη απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες, διαψεύδοντας ότι εκτόξευσε πυραύλους εναντίον των ΗΑΕ.

Ο ΤΡΑΜΠ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΟΝ

ΠΗΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΟΡΜΟΥΖ

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει πλέον υιοθετήσει ακόμη πιο σκληρή ρητορική για το Στενό του Ορμούζ. Σε πρόσφατη ανάρτησή του παρουσίασε χάρτη της στρατηγικής θαλάσσιας οδού, με την ένδειξη «νέα περιοχή των ΗΠΑ», ενισχύοντας τις δηλώσεις του περί αμερικανικού ελέγχου στην περιοχή.

Παρά τους ισχυρισμούς του Τραμπ, η ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ απέχει σημαντικά από τα προπολεμικά επίπεδα. Η ακριβής καταγραφή των πλοίων που επιχειρούν να διασχίσουν τη θαλάσσια οδό είναι, πάντως, δύσκολη, καθώς ορισμένα πλοία απενεργοποιούν τους πομπούς που μεταδίδουν τα δεδομένα της θέσης τους κατά τη διάρκεια του διάπλου. Το Στενό αποτελεί στρατηγικής σημασίας πέρασμα για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων και η παρατεταμένη διατάραξη της ναυσιπλοΐας έχει προκαλέσει σημαντικές ανησυχίες στις διεθνείς αγορές.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΜΑΝ ΚΑΙ

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ

Το Ομάν εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο των διπλωματικών προσπαθειών, καθώς βρίσκεται γεωγραφικά μεταξύ του Ιράν και της στρατηγικής θαλάσσιας οδού. Η Τεχεράνη και η Μουσκάτ συζητούν εδώ και εβδομάδες για το καθεστώς και τη μελλοντική διαχείριση του Στενού του Ορμούζ. Σύμφωνα με την ιρανική πλευρά, οι δύο χώρες έχουν ήδη συμφωνήσει στις γεωγραφικές συντεταγμένες που θα πρέπει να ακολουθούν τα πλοία κατά την είσοδο και την έξοδό τους από το στενό.

Η Τεχεράνη φέρεται επίσης να εξετάζει την επιβολή τελών για υπηρεσίες που παρέχονται στη θαλάσσια οδό, πρόταση που απορρίπτεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις πετρελαιοεξαγωγικές μοναρχίες του Κόλπου. Το Κατάρ, που συμμετέχει στις προσπάθειες διαμεσολάβησης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, εκτίμησε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία μεταξύ Ιράν και Ομάν θα μπορούσε να διευκολύνει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό του πολέμου.

Η ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ ΠΟΝΤΑΡΕΙ

ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΙΕΣΗ

Την ίδια στιγμή, η αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται να στρέφει το βάρος της στην οικονομική πίεση προς την Τεχεράνη. Ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών και η προετοιμασία νέων κυρώσεων, αποτελούν βασικά εργαλεία της αμερικανικής στρατηγικής, την ώρα που η επανέναρξη μεγάλης κλίμακας στρατιωτικών επιχειρήσεων εμφανίζεται πιο δύσκολη. Δημοσιεύματα του αμερικανικού Τύπου κάνουν λόγο για ανησυχητική μείωση των αποθεμάτων ορισμένων όπλων ακριβείας και αντιαεροπορικών πυραύλων, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια για μια νέα παρατεταμένη στρατιωτική εκστρατεία.