Home Blog Page 2

Το 2,8% κατέχει το 60% των καταθέσεων!

0

Η ανισότητα πάντα διαχρονικά σήμαινε ένα πράγμα: Έλλειμμα ή ανυπαρξία Δημοκρατίας

Η οικονομική ανισότητα «δυναμιτίζει» τα θεμέλια της κοινωνίας και την ίδια τη Δημοκρατία στην Ελλάδα, καθώς μόλις το 2,8% κατέχει το 60% (59,8%) των καταθέσεων! Πώς μπορεί να υπάρξει δημοκρατία σε μία χώρα, όπου τρεις στους εκατό ζουν ζωή «Ροκφέλερ» και παραπάνω από τους μισούς τρώνε… λακέρδα.

Ποια είναι η επίσημη δικαιολογία γι’ αυτό; Ότι αυτό το 2,8% είναι «πανέξυπνο»; Έκανε «καταπληκτικές» επιχειρηματικές κινήσεις; Δούλεψε «σκληρά»;

Οι λεγόμενοι «εύποροι» (όχι πλούσιοι) έχουν επίσης χάσει χρήματα τα τελευταία χρόνια. Οι καταθέσεις μεταξύ 5 και 50 χιλιάδων αυξήθηκαν 30% μεταξύ 2019 και 2024. Πρόκειται όμως μόλις για το 13,7% του συνόλου των καταθετών (το 84% των καταθετών έχει καταθέσεις αξίας έως 5 χιλ. ευρώ!) του οποίου το ποσοστό της αξίας καταθέσεων επί του συνόλου των καταθέσεων μειώθηκε κατά -4,8% από το 2020 (από τότε υπάρχουν στοιχεία στο ΤΕΚΕ). Πρόκειται για μείωση μεριδίου αξίας συνολικών καταθέσεων της τάξης του 12,3%.

Την ίδια στιγμή το 0,8% του συνόλου των καταθετών με καταθέσεις άνω των 100 χιλιάδων ευρώ αύξησε το μερίδιο του επί των συνολικών καταθέσεων κατά 7,8% από το 2020. Εδώ αναφερόμαστε στους ελίτ καταθέτες. Πρόκειται για αύξηση μεριδίου κατά 21,3%!

Γι’ αυτό άλλωστε για την Ελλάδα το 2024 και η Eurostat μέτρησε αύξηση των ανισοτήτων μεταξύ του εισοδήματος του top 20% και του εισοδήματος του bottom 20% από 2019 ως το 2024, ενώ για το ίδιο διάστημα υπάρχει μείωση στην ΕΕ. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα το 2024 το εισόδημα του top 20% είναι 5,27 φορές μεγαλύτερο από του bottom 20% ενώ το 2019 ήταν 5,11 φορές.

Στην ΕΕ όμως το εισόδημα του top 20% το 2024 είναι 4,66 φορές μεγαλύτερο από του bottom 20% ενώ το 2019 ήταν 4,99 φορές.

Η ανισότητα πάντα διαχρονικά σήμαινε ένα πράγμα: Έλλειμμα ή ανυπαρξία Δημοκρατίας.

© Pronews.gr

Ta NEA volume 20-08

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-08 published February 27th, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Click here to read the paper.

Οι δασμοί των ΗΠΑ «αδειάζουν» θέσεις εργασίας στον Καναδά

0

Περισσότεροι μόνιμοι εργαζόμενοι σε κλάδους που εξαρτώνται από τη ζήτηση των ΗΠΑ σχεδιάζουν να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους τους επόμενους 12 μήνες

Οι μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες μπορούν να διαμορφώσουν τις προθέσεις των εργαζομένων να παραμείνουν ή να εγκαταλείψουν την τρέχουσα εργασία τους και οι εργαζόμενοι τείνουν να είναι πιο πιθανό να αναζητήσουν άλλες ευκαιρίες όταν οι συνθήκες της αγοράς εργασίας είναι ευνοϊκές. Ταυτόχρονα, η αβεβαιότητα σε ένα συγκεκριμένο κλάδο ή τομέα εργασίας μπορεί να ωθήσει τους εργαζόμενους να κάνουν σχέδια για να φύγουν.

Σύμφωνα με πρόσθετα στοιχεία που συλλέχθηκαν στην Έρευνα Εργατικού Δυναμικού τον Ιανουάριο 2026, το 7,1% των μόνιμων εργαζομένων ηλικίας 15 έως 69 ετών σχεδίαζε να εγκαταλείψει τη δουλειά του τους επόμενους 12 μήνες, σημειώνοντας αύξηση μίας (1) ποσοστιαίας μονάδας σε σχέση με 12 μήνες νωρίτερα. Η αύξηση αυτή συνέπεσε με τη μείωση του ποσοστού ανεργίας κατά την ίδια περίοδο (από 6,7% σε 6,5%).

Μεταξύ των μόνιμων εργαζομένων, οι νέοι ηλικίας 15 έως 24 ετών (13,3%) ήταν πιο πιθανό να σχεδιάσουν να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους τους επόμενους 12 μήνες, σε σύγκριση με τους ομολόγους τους ηλικίας 25 έως 54 ετών (5,8%) και ηλικίας 55 έως 69 ετών (7,9%). Από τον Ιανουάριο του 2025 έως τον Ιανουάριο του 2026, το ποσοστό αυξήθηκε περισσότερο μεταξύ των νέων (+2,5 ποσοστιαίες μονάδες).

Για τους νέους, η επιστροφή στο σχολείο (32,1%) και η αλλαγή σταδιοδρομίας ή η εξέλιξη (29,2%) ήταν οι πιο συνηθισμένοι κύριοι λόγοι για τους οποίους σχεδίαζαν να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους. Εν τω μεταξύ, οι εργαζόμενοι βασικής ηλικίας παρακινήθηκαν συχνότερα από την αλλαγή σταδιοδρομίας ή την εξέλιξη (38,8%) και τις ανησυχίες για τις χαμηλές αμοιβές (17,1%).

Ορισμένες καναδικές βιομηχανίες αντιμετωπίζουν μεγαλύτερη έκθεση σε εμπορικές διαταραχές που σχετίζονται με τους δασμούς, δημιουργώντας άνισα επίπεδα αβεβαιότητας μεταξύ των εργαζομένων. Τον Ιανουάριο του 2026, το 5,4% των μόνιμων εργαζομένων σε κλάδους που εξαρτώνται από τη ζήτηση των ΗΠΑ για καναδικές εξαγωγές σχεδίαζαν να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους τους επόμενους 12 μήνες, σημειώνοντας αύξηση 1,5 ποσοστιαίας μονάδας από τον Ιανουάριο του 2025. Το αντίστοιχο μερίδιο αυξήθηκε και σε άλλους κλάδους, αλλά σε μικρότερο βαθμό (από 5,2% σε 5,9%).

Τα προηγούμενα χρόνια, το ποσοστό των μόνιμων εργαζομένων που σχεδίαζαν να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους ήταν χαμηλότερο μεταξύ των εργαζομένων που εργάζονταν σε βιομηχανίες που εξαρτώνται από τη ζήτηση των ΗΠΑ για καναδικές εξαγωγές. Αυτοί οι εργαζόμενοι είναι πιο πιθανό να έχουν ώρες πλήρους απασχόλησης και μισθούς άνω του μέσου όρου σε σχέση με άλλους κλάδους.

Επιπλέον, μεταξύ των μόνιμων εργαζομένων που σχεδίαζαν να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους, τα δύο τρίτα (65,8%) των εργαζομένων σε βιομηχανίες που εξαρτώνται από τη ζήτηση των ΗΠΑ για εξαγωγές, ανέφεραν ότι είχαν συμμετάσχει ενεργά σε δραστηριότητες για την αναζήτηση νέας εργασίας τις προηγούμενες τέσσερις εβδομάδες, όπως η απάντηση σε αγγελίες εργασίας ή η επικοινωνία με εργοδότες. Το αντίστοιχο ποσοστό σε άλλους κλάδους ήταν χαμηλότερο, στο 48,6%.

Ο Καναδάς επενδύει στην άμυνα «made in Canada» για να ανακτήσει την κυριαρχία του

0

Ο Καναδάς κάνει στροφή στην αμυντική του πολιτική, επιλέγοντας να κατασκευάζει και να συντηρεί ο ίδιος το μεγαλύτερο μέρος του στρατιωτικού του εξοπλισμού. Η νέα Εθνική Βιομηχανική Στρατηγική Άμυνας, που αναμένεται να παρουσιαστεί επίσημα μέσα στην εβδομάδα, βάζει ένα φιλόδοξο στόχο.

Μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, το 70% των ομοσπονδιακών αμυντικών συμβολαίων να ανατίθεται σε καναδικές εταιρείες.

Η στρατηγική αυτή σηματοδοτεί μια μεγάλη αλλαγή πορείας. Για δεκαετίες, ο Καναδάς στηριζόταν κυρίως σε ξένους προμηθευτές, και ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, για την αγορά οπλικών συστημάτων, ανταλλακτικών και τεχνολογίας. Σύμφωνα με τον ίδιο τον πρωθυπουργό Μαρκ Κάρνεϊ, περίπου τα τρία τέταρτα των χρημάτων που δαπανώνται για στρατιωτικό εξοπλισμό, καταλήγουν στις ΗΠΑ, κάτι που, όπως δήλωσε, «δεν είναι έξυπνο ούτε βιώσιμο».

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Η ανάγκη για αλλαγή δεν είναι θεωρητική. Τα τελευταία χρόνια, η κατάσταση του εξοπλισμού των Καναδικών Ενόπλων Δυνάμεων έχει επιδεινωθεί σημαντικά. Σύμφωνα με στοιχεία των ΜΜΕ το 2025, περισσότερο από το μισό του στόλου του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας θεωρείται μη λειτουργικό.

Συγκεκριμένα, το 54% των πλοίων, το 55% των αεροσκαφών και το 46% των οχημάτων του Στρατού Ξηράς, δεν ήταν διαθέσιμα για επιχειρησιακή χρήση.

Οι λόγοι είναι πολλοί. Παλαιωμένος εξοπλισμός, έλλειψη ανταλλακτικών και μεγάλη εξάρτηση από ξένες αλυσίδες εφοδιασμού, που συχνά καθυστερούν ή διακόπτονται σε περιόδους κρίσης. Η νέα στρατηγική θέτει σαφείς στόχους.

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας, το 75% των πλοίων του Ναυτικού, το 80% των οχημάτων του Στρατού και το 85% των αεροσκαφών της Αεροπορίας, θα πρέπει να είναι πλήρως λειτουργικά.

ΕΠΕΝΔΥΣΗ, ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ

Για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, η κυβέρνηση διαθέτει 6,6 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου αμυντικών επενδύσεων ύψους 81,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τα χρήματα αυτά θα κατευθυνθούν σε έρευνα, ανάπτυξη, παραγωγή και συντήρηση στρατιωτικού εξοπλισμού, εντός Καναδά.

Η κυβέρνηση εκτιμά, ότι η ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας θα αυξήσει τις εξαγωγές αμυντικού υλικού κατά 50% και θα δημιουργήσει έως και 125.000 νέες θέσεις εργασίας μέχρι το 2035. Δεν πρόκειται μόνο για στρατιωτικό ζήτημα, αλλά και για οικονομική στρατηγική, σε μια περίοδο που ο Καναδάς αναζητά νέες αγορές και λιγότερη εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ «ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΩ,

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΙ, ΑΓΟΡΑΖΩ»

Στην καρδιά της νέας πολιτικής βρίσκεται το λεγόμενο μοντέλο «Build – Partner – Buy». Με απλά λόγια, το κράτος θα προσπαθεί πρώτα να κατασκευάζει τον εξοπλισμό στον Καναδά. Αν αυτό δεν είναι δυνατό, θα συνεργάζεται με αξιόπιστους συμμάχους, κυρίως στην Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο και τον Ινδο-Ειρηνικό. Μόνο ως τελευταία επιλογή θα προχωρά σε απευθείας αγορές από το εξωτερικό. Η στρατηγική αναφέρει ξεκάθαρα ότι «ο Καναδάς δεν μπορεί να αναθέτει την εθνική του άμυνα σε τρίτους». Για λόγους εθνικής ασφάλειας, ορισμένες δυνατότητες πρέπει να παραμένουν υπό εθνικό έλεγχο.

ΤΟΜΕΙΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ

Η κυβέρνηση έχει καταρτίσει έναν κατάλογο δέκα τομέων, στους οποίους θέλει να διατηρήσει τεχνολογική και βιομηχανική κυριαρχία. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η αεροδιαστημική, η παραγωγή πυρομαχικών, τα ψηφιακά συστήματα, οι αισθητήρες, οι δορυφορικές πλατφόρμες επιτήρησης, η εκπαίδευση μέσω προσομοιώσεων, τα ειδικά στρατιωτικά οχήματα και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και υποβρύχια. Η έμφαση στην αεροδιαστημική έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς συνδέεται και με τη συνεχιζόμενη συζήτηση για την αγορά αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-35.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ

Για την υλοποίηση του σχεδίου, η κυβέρνηση σκοπεύει να δημιουργήσει στρατηγικές συνεργασίες με επιλεγμένες καναδικές εταιρείες, με στόχο τη διατήρηση του ελέγχου της τεχνογνωσίας και των πνευματικών δικαιωμάτων στον Καναδά. Ωστόσο, δε λείπουν και οι επιφυλάξεις.

Η Γουέντι Γκίλμουρ, πρώην ανώτατο στέλεχος του ΝΑΤΟ σε θέματα αμυντικών επενδύσεων, χαρακτήρισε τη στρατηγική «καλό πρώτο βήμα», αλλά προειδοποίησε ότι υπάρχει ο κίνδυνος να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην οικονομία, παρά στις πραγματικές στρατιωτικές ανάγκες.

Όπως σημείωσε, ο Καναδάς παραδοσιακά χρησιμοποιεί τις αμυντικές προμήθειες ως εργαλείο οικονομικής πολιτικής. Το ζητούμενο, είπε, είναι να μη χαθεί η ουσία, δηλαδή η ενίσχυση της ικανότητας της χώρας να υπερασπιστεί την κυριαρχία της και να συμβάλει ουσιαστικά στη συλλογική άμυνα των συμμάχων της.

ΕΝΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΜΕ

ΕΘΝΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ

Η νέα αμυντική στρατηγική αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα. Αν πετύχει, ο Καναδάς θα έχει ισχυρότερες Ένοπλες Δυνάμεις, περισσότερες δουλειές και μεγαλύτερη ανεξαρτησία. Αν αποτύχει, θα έχει ξοδέψει δισεκατομμύρια χωρίς να λύσει τα χρόνια προβλήματα της άμυνάς του. Το αν η πολιτική αυτή θα μεταφραστεί σε πραγματική ασφάλεια και όχι μόνο σε οικονομικούς αριθμούς, θα φανεί τα επόμενα χρόνια.

Νέα ελπίδα για τον παιδικό καρκίνο από το CHU Sainte-Justine

0

Καναδοί ερευνητές ανοίγουν το δρόμο για θεραπείες ακριβείας χωρίς χημειοθεραπεία

Μια σημαντική επιστημονική ανακάλυψη από το Μόντρεαλ, φέρνει νέα ελπίδα σε χιλιάδες οικογένειες που αντιμετωπίζουν τον παιδικό καρκίνο. Ερευνητές του CHU Sainte-Justine, ενός από τα μεγαλύτερα παιδιατρικά νοσοκομεία στον κόσμο, εντόπισαν νέους «στόχους» πάνω στην επιφάνεια καρκινικών κυττάρων, οι οποίοι θα μπορούσαν στο μέλλον να χρησιμοποιηθούν για εξαιρετικά στοχευμένες θεραπείες.

Η ανακάλυψη αυτή ανοίγει το δρόμο για νέες μορφές ανοσοθεραπείας, δηλαδή θεραπείες που ενεργοποιούν το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε να επιτίθεται αποκλειστικά στα καρκινικά κύτταρα, χωρίς να βλάπτει τα υγιή.

ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ

ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Στην καρδιά αυτής της έρευνας βρίσκεται ένα νέο υπολογιστικό εργαλείο, με το όνομα ProteoFusioNEO, που αναπτύχθηκε από ομάδα επιστημόνων του CHU Sainte-Justine. Με τη βοήθειά του, οι ερευνητές μπόρεσαν να αναλύσουν γενετικά δεδομένα από περισσότερα από 5.100 παιδιά με διάφορες μορφές παιδικού καρκίνου, καθώς και από 935 καλλιέργειες καρκινικών κυττάρων στο εργαστήριο.

Η ανάλυση αυτή επέτρεψε στους επιστήμονες να εντοπίσουν στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων ειδικά μόρια, γνωστά ως «νεοαντιγόνα». Πρόκειται για μικρά κομμάτια πρωτεϊνών που δεν υπάρχουν στα υγιή κύτταρα και λειτουργούν σαν «σημαίες» που προδίδουν την παρουσία του καρκίνου.

ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ

ΚΑΡΚΙΝΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ

Όπως εξηγεί η Isabelle Sirois, επικεφαλής της Πλατφόρμας Πρωτεωμικής και Ανοσοπεπτιδομικής στο CHU Sainte-Justine, οι παιδικοί καρκίνοι έχουν μια ιδιαίτερη γενετική ταυτότητα. Στα παιδιά, συχνά εμφανίζονται τα λεγόμενα «γονίδια σύντηξης». Αυτά δημιουργούνται, όταν κομμάτια διαφορετικών γονιδίων ενώνονται λανθασμένα και σχηματίζουν ένα νέο, ανώμαλο γονίδιο, το οποίο μπορεί από μόνο του να προκαλέσει καρκίνο. Τα γονίδια αυτά δεν υπάρχουν στα φυσιολογικά κύτταρα, γεγονός που τα καθιστά ιδανικούς στόχους για θεραπείες ακριβείας.

ΠΩΣ «ΒΛΕΠΕΙ» ΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ

ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ

Το ανθρώπινο σώμα έχει ένα φυσικό μηχανισμό ελέγχου. Κάθε κύτταρο αποβάλλει συνεχώς «υπολείμματα» από τις πρωτεΐνες του. Αυτά τα μικρά κομμάτια μεταφέρονται στην επιφάνεια του κυττάρου, όπου λειτουργούν σαν μοριακές ταυτότητες που ελέγχει το ανοσοποιητικό σύστημα. Αν εμφανιστεί κάτι που «δεν ανήκει εκεί», το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να το αναγνωρίσει ως απειλή. Το πρόβλημα μέχρι σήμερα ήταν, ότι στους περισσότερους καρκίνους, τα σήματα αυτά δεν είναι αρκετά ξεκάθαρα. Με τη βοήθεια προηγμένων τεχνικών φασματομετρίας μάζας και υπολογιστικής ανάλυσης, οι ερευνητές κατάφεραν όχι μόνο να προβλέψουν την ύπαρξη αυτών των νεοαντιγόνων, αλλά και να επιβεβαιώσουν ότι πράγματι εμφανίζονται στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό iScience.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ

ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ

Δεν είναι όλα τα νεοαντιγόνα το ίδιο χρήσιμα για τη θεραπεία. Κάποια όμως είναι εξαιρετικά συγκεκριμένα και δε μοιάζουν καθόλου με τις πρωτεΐνες των υγιών κυττάρων. Αυτά θεωρούνται ιδανικοί στόχοι για νέες ανοσοθεραπείες ακριβείας.

Η έρευνα ανοίγει το δρόμο για:

εμβόλια mRNA που θα «εκπαιδεύουν» το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει και να καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα,

ειδικά αντισώματα που θα κατευθύνουν τα κύτταρα άμυνας κατευθείαν στον όγκο,

ή θεραπείες που θα μεταφέρουν φάρμακα απευθείας μέσα στο καρκινικό κύτταρο, σαν «Δούρειος Ίππος».

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ

ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ

Η Ιζαμπέλ Σιρουά κάνει μια απλή σύγκριση, για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της ανακάλυψης. Όπως τα εμβόλια mRNA κατά της COVID-19 εκπαίδευσαν το ανοσοποιητικό να αναγνωρίζει έναν ιό, έτσι και τα μελλοντικά αντικαρκινικά εμβόλια θα μπορούν να εκπαιδεύσουν τον οργανισμό να αναγνωρίζει τα «μοριακά σημάδια» του καρκίνου. Η διαφορά είναι, ότι εδώ ο στόχος δεν είναι ένας ιός, αλλά τα ίδια τα καρκινικά κύτταρα του ασθενούς.

ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΤΟΞΙΚΟΤΗΤΑ,

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα αυτής της προσέγγισης είναι, ότι επιτρέπει στους επιστήμονες να γνωρίζουν πόσοι «στόχοι» υπάρχουν στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων. Κάποιες θεραπείες χρειάζονται πολλούς στόχους, άλλες λιγότερους. Αυτή η πληροφορία είναι καθοριστική για το σχεδιασμό ασφαλών και αποτελεσματικών θεραπειών. Το σημαντικότερο όμως είναι, ότι ανοίγει μια νέα εποχή πέρα από τη χημειοθεραπεία, η οποία χρησιμοποιείται εδώ και περίπου 70 χρόνια και συχνά συνοδεύεται από βαριές παρενέργειες.

ΕΝΑ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΜΕΛΛΟΝ

Αν και οι νέες θεραπείες δεν είναι ακόμη έτοιμες για άμεση εφαρμογή στους ασθενείς, οι επιστήμονες μιλούν για εξαιρετικά ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Για πρώτη φορά, ο παιδικός καρκίνος αντιμετωπίζεται με εργαλεία που στοχεύουν αποκλειστικά την ασθένεια, αφήνοντας ανέπαφο τον υπόλοιπο οργανισμό. Για χιλιάδες οικογένειες, αυτή η έρευνα δεν είναι απλώς μια επιστημονική είδηση. Είναι μια πραγματική ακτίνα ελπίδας.

Σαρλ Μιλιάρ: Οι Φιλελεύθεροι του Κεμπέκ υποδέχονται με ενθουσιασμό το νέο τους ηγέτη

0

Ελπίδες για ανανέωση μετά από μήνες κρίσης και σκανδάλων

Με χειροκροτήματα και έντονο ενθουσιασμό υποδέχθηκαν τα στελέχη του Φιλελεύθερου Κόμματος Κεμπέκ, το νέο τους αρχηγό, Σαρλ Μιλιάρ (Charles Milliard), σε μια μεγάλη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου στο Trois-Rivières. Η εκδήλωση έγινε δύο μόλις ημέρες μετά την επίσημη εκλογή του στην ηγεσία του Quebec Liberal Party.

Σχεδόν 600 μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας και του κομματικού μηχανισμού συγκεντρώθηκαν σε αίθουσα ξενοδοχείου για να τον καλωσορίσουν. Ο Μιλιάρ [φωτ.] έκανε την είσοδό του συνοδευόμενος από τη σύντροφό του, σε ένα κλίμα που θύμιζε περισσότερο νέα αρχή παρά απλή αλλαγή ηγεσίας.

ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΚΑΜΠΗ

Οι προσδοκίες είναι μεγάλες. Το Φιλελεύθερο Κόμμα Κεμπέκ βγαίνει από μια ιδιαίτερα ταραχώδη περίοδο, με αλλεπάλληλα σκάνδαλα που έπληξαν την εικόνα του και με την αιφνιδιαστική παραίτηση του πρώην ηγέτη, Πάμπλο Ροντρίγκεζ, τον περασμένο Δεκέμβριο. Η αποχώρησή του ήρθε μετά από καταγγελίες που αφορούσαν τη χρηματοδότηση της εσωκομματικής του εκστρατείας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, πολλά στελέχη βλέπουν στο νέο αρχηγό μια ευκαιρία για επανεκκίνηση. Όπως τόνισαν αρκετοί από τους παρευρισκόμενους, το κόμμα χρειάζεται επειγόντως ανανέωση, αξιοπιστία και μια καθαρή πολιτική πρόταση προς τους πολίτες του Κεμπέκ.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ

Στην ομιλία του προς τα κομματικά στελέχη, ο Σαρλ Μιλιάρ παρουσίασε τις βασικές κατευθύνσεις μιας μελλοντικής φιλελεύθερης κυβέρνησης. Με λόγο απλό και προσεκτικό, στάθηκε κυρίως σε τρεις τομείς που απασχολούν έντονα τους πολίτες.

ΠΡΩΤΟΝ, δεσμεύτηκε για τη δημιουργία μιας πλατφόρμας τηλεϊατρικής, προσβάσιμης επτά ημέρες την εβδομάδα. Στόχος, όπως είπε, είναι να βελτιωθεί η πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, ιδιαίτερα για όσους ζουν μακριά από μεγάλα αστικά κέντρα ή δυσκολεύονται να βρουν γιατρό.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, έθεσε ως στόχο τις 100.000 νέες κατοικίες το χρόνο, απαντώντας στην οξύτατη στεγαστική κρίση που αντιμετωπίζει το Κεμπέκ.

ΤΡΙΤΟΝ, μίλησε για φορολογικές ελαφρύνσεις προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τις οποίες χαρακτήρισε «ραχοκοκαλιά της οικονομίας».

ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΘΙΚΗ

ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Γνωρίζοντας ότι το κόμμα του έχει πληγεί από σκάνδαλα, ο νέος αρχηγός έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάγκη για ηθική, διαφάνεια και λογοδοσία. Υποσχέθηκε ότι, αν οι Φιλελεύθεροι επιστρέψουν στην εξουσία, η κυβέρνησή τους θα λειτουργεί με σαφείς κανόνες και σεβασμό προς τους πολίτες. Η αναφορά αυτή δεν ήταν τυχαία. Πολλοί εντός του κόμματος θεωρούν, ότι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης είναι προϋπόθεση για οποιαδήποτε εκλογική ανάκαμψη.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ

Την παρουσίασή του πλαισίωσαν σημαντικές προσωπικότητες της φιλελεύθερης παράταξης. Οι πρώην πρωθυπουργοί του Κεμπέκ Daniel Johnson και Philippe Couillard πήραν το λόγο για να επαινέσουν το νέο ηγέτη και να εκφράσουν τη στήριξή τους στη νέα γενιά πολιτικών που, όπως είπαν, εκπροσωπεί. Παρόντες ήταν επίσης, πρώην προσωρινοί αρχηγοί του κόμματος, ανάμεσά τους ο Μαρκ Τανγκέ, ο Πιερ Αρκάν και ο Ζαν-Μαρκ Φουρνιέ, γεγονός που έστειλε μήνυμα ενότητας, σε μια περίοδο που το κόμμα την έχει ανάγκη.

ΕΝΑΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΧΩΡΙΣ

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

Παρά τον ενθουσιασμό, οι προκλήσεις για τον Σαρλ Μιλιάρ είναι σημαντικές. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, δεν έχει υπάρξει ποτέ βουλευτής, ούτε σε επαρχιακό ούτε σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνει γρήγορα γνωστός στο ευρύ κοινό του Κεμπέκ.

Ο ίδιος κατάγεται από το Λεβί και είναι φαρμακοποιός στο επάγγελμα. Πριν εισέλθει στην πολιτική, είχε διατελέσει πρόεδρος της Quebec Federation of Chambers of Commerce, γεγονός που του έδωσε εμπειρία σε οικονομικά και επιχειρηματικά ζητήματα, αλλά όχι στην εκλογική πολιτική αρένα.

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΔΥΣΚΟΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Το στοίχημα για το νέο ηγέτη είναι διπλό. Από τη μία, πρέπει να αποκαταστήσει την εικόνα ενός κόμματος που δοκιμάστηκε από εσωτερικές κρίσεις. Από την άλλη, πρέπει να πείσει τους ψηφοφόρους, ότι οι Φιλελεύθεροι έχουν ένα ρεαλιστικό και αξιόπιστο σχέδιο για το μέλλον του Κεμπέκ.

Η θερμή υποδοχή στην Τρουά-Ριβιέρ δείχνει ότι, στο εσωτερικό του κόμματος, η ελπίδα έχει επιστρέψει. Το αν αυτή η αισιοδοξία θα μεταφραστεί σε ευρύτερη λαϊκή στήριξη, είναι κάτι που θα φανεί τους επόμενους μήνες.

Οι Καναδοί ξοδεύουν τώρα 1 δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως για να καλύψουν το κόστος υγειονομικής περίθαλψης των αιτούντων πρόσφυγες

0

Το πρόγραμμα με μπαλόνια [ ballooning program όπως ονομάζεται ] πληρώνει ακόμη και τα ασφάλιστρα υγειονομικής περίθαλψης αλλοδαπών, που έχουν απορριφθεί τα αιτήματά τους για πρόσφυγες

Η πληρωμή των ασφαλίστρων υγειονομικής περίθαλψης των αιτούντων πρόσφυγες θα κοστίσει στους Καναδούς ένα ρεκόρ 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων φέτος, με ορισμένους από τους δικαιούχους να συνεχίζουν να λαμβάνουν δωρεάν υγειονομική περίθαλψη, παρά το γεγονός ότι τα αιτήματά τους έχουν ήδη απορριφθεί – σύμφωνα με καναδικά μέσα ενημέρωσης.

Αυτό είναι σύμφωνα με μια νέα ανάλυση από το Γραφείο του Κοινοβουλευτικού Υπεύθυνου Προϋπολογισμού, και είναι μόνο ένα από τα πολλά διογκούμενα κόστη που προκαλούνται από τον άνευ προηγουμένου αριθμό ξένων υπηκόων που ζουν σήμερα στον Καναδά, δυνάμει της αξίωσης για καθεστώς πρόσφυγα.

Το Προσωρινό Ομοσπονδιακό Πρόγραμμα Υγείας, το οποίο προσφέρει premium παροχές υγείας στους αιτούντες άσυλο, πρόκειται σύντομα να φτάσει το 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε ετήσιο κόστος για πρώτη φορά, σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση από το Γραφείο του Κοινοβουλευτικού Υπεύθυνου Προϋπολογισμού.

Αυτή είναι μια πενταπλάσια αύξηση από μόλις πριν από έξι χρόνια, όταν το πρόγραμμα κόστιζε 211 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Η ανάλυση προβλέπει επίσης, ότι το κόστος αναμένεται να αυξηθεί στο άμεσο μέλλον, με τον ετήσιο προϋπολογισμό να είναι πιθανό να φτάσει τα 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια ήδη από το 2029.

Συνολικά, από τώρα έως το 2030, οι Καναδοί είναι σχεδόν βέβαιο, ότι θα δαπανήσουν 6,2 δισεκατομμύρια δολάρια για την υγειονομική περίθαλψη των προσφύγων ή των αιτούντων άσυλο.

«Ο αυξανόμενος όγκος των αιτήσεων ασύλου, μαζί με τη μεγαλύτερη διάρκεια επιλεξιμότητας που προκαλείται από τους παρατεταμένους χρόνους απόφασης, υπήρξε σημαντικός μοχλός ανάπτυξης τα τελευταία χρόνια», αναφέρει η έκθεση της PBO.

Η έκθεση ανατέθηκε μετά από αίτημα των Συντηρητικών που υποβλήθηκε στη μόνιμη επιτροπή υγείας της Βουλής των Κοινοτήτων. Σε δήλωση της Πέμπτης 12/2, το Συντηρητικό κόμμα σημείωσε ότι το Προσωρινό Ομοσπονδιακό Πρόγραμμα Υγείας μπορεί να έχει πρόσβαση ακόμη και από αιτούντες άσυλο των οποίων η υπόθεση απορρίφθηκε.

Προσφέρει επίσης υψηλότερο επίπεδο φροντίδας από αυτό που απολαμβάνει ο μέσος Καναδός πολίτης.

Εκτός από τη νοσοκομειακή περίθαλψη και τη χειρουργική περίθαλψη, το IFHP καλύπτει επίσης την οδοντιατρική περίθαλψη, τη φροντίδα της όρασης, τη φαρμακευτική περίθαλψη και άλλες υπηρεσίες, που συνήθως δεν καλύπτονται από σχέδια δημόσιας υγείας.

«Οι αιτούντες άσυλο που απορρίφθηκαν λαμβάνουν τώρα καλύτερη υγειονομική περίθαλψη από πολλούς Καναδούς που έχουν πληρώσει σε ένα σύστημα όλη τους τη ζωή», αναφέρεται σε κοινή δήλωση των Dan Mazier και Michelle Rempel Garner, των σκιωδών υπουργών Υγείας και Μετανάστευσης, αντίστοιχα.

Πρόσθεσε, «σε μια εποχή που έξι εκατομμύρια Καναδοί δεν μπορούν να βρουν οικογενειακό γιατρό και περιμένουν φροντίδα, είναι απαράδεκτο οι ψεύτικοι αιτούντες άσυλο να λαμβάνουν καλύτερα οφέλη για την υγεία από τους Καναδούς».

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη καταμέτρηση από το Συμβούλιο Μετανάστευσης και Προσφύγων, υπήρχαν 299.614 ξένοι υπήκοοι στον Καναδά που περίμεναν να εξεταστεί το αίτημά τους για πρόσφυγα. Αυτό είναι μεγαλύτερο από ολόκληρο τον πληθυσμό είτε του Saskatoon, Sask., είτε του Windsor, Ont.

Είναι επίσης μια αύξηση άνω του 1.800% από τους 16.058 που βρίσκονταν στη χώρα όταν οι Φιλελεύθεροι του Τρουντό ανέλαβαν για πρώτη φορά την εξουσία το 2015.

Ο αριθμός περιλαμβάνει δεκάδες χιλιάδες παράνομους διερχόμενους τα σύνορα που εισήλθαν στις Ηνωμένες Πολιτείες με τουριστική βίζα, πριν εισέλθουν παράνομα στον Καναδά για να υποβάλουν αίτηση ασύλου. Περιλαμβάνει επίσης μια πρόσφατη αύξηση των ξένων υπηκόων που εισήλθαν στον Καναδά με φοιτητική βίζα, αλλά ζήτησαν το καθεστώς του πρόσφυγα μόλις έληξαν οι βίζες τους.

Καθώς οι αιτούντες άσυλο έχουν συχνά άμεση πρόσβαση σε κρατικά επιδόματα, η άνοδος έχει προκαλέσει αρκετές ανεξέλεγκτες αυξήσεις στις ομοσπονδιακές δαπάνες.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το Πρόγραμμα Προσωρινής Στεγαστικής Βοήθειας, το οποίο πληρώνει τα έξοδα στέγασης, ακόμη και τους λογαριασμούς τροφίμων των αιτούντων άσυλο.

Το 2024, η βουλευτής των Συντηρητικών Lianne Rood δημοσίευσε αποκαλύψεις από το Immigration, Refugees and Citizenship Canada διαπιστώνοντας ότι ορισμένοι αιτούντες άσυλο λάμβαναν επιδόματα δωματίου και διατροφής άνω των 200$ την ημέρα.

Αν και τα οφέλη δεν ήταν καθολικά μεταξύ των αιτούντων άσυλο, όσοι έγιναν δεκτοί να λάβουν υποστήριξη σε τρόφιμα και στέγη έπαιρναν το ισοδύναμο των 84$ την ημέρα για γεύματα και 140$ την ημέρα για δωμάτια ξενοδοχείων.

Και αυτό ήταν επιπλέον ενός ολόκληρου πλέγματος πρόσθετων ομοσπονδιακών πληρωμών σε αιτούντες άσυλο, συμπεριλαμβανομένου ενός που έδινε πληρωμές 3.000 δολαρίων σε μετρητά σε κατοίκους της Γάζας που εισέρχονταν στον Καναδά.

Στις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού για το 2024/2025, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατέγραφε ήδη περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε ετήσιες δαπάνες για αιτούντες άσυλο, εκ των οποίων μόνο 584,3 εκατομμύρια δολάρια προορίζονταν για το Προσωρινό Ομοσπονδιακό Πρόγραμμα Υγείας.

Οι επανεγκατεστημένοι κάτοικοι της Γάζας έλαβαν 41 εκατομμύρια δολάρια σε διάφορα επιδόματα, το Πρόγραμμα Προσωρινής Στεγαστικής Βοήθειας έλαβε 400 εκατομμύρια δολάρια και 66,4 εκατομμύρια δολάρια περιγράφηκαν ως χρηματοδότηση «προσωρινών καταλυμάτων σε αιτούντες άσυλο».

Το 2016, περίπου 130.000 άτομα είχαν πρόσβαση σε κάποια μορφή οφέλους από το Προσωρινό Ομοσπονδιακό Πρόγραμμα Υγείας. Σύμφωνα με τη νέα έκθεση του Γραφείου του Υπεύθυνου Προϋπολογισμού της Βουλής, αυτό έχει υπερτετραπλασιαστεί σε 611.000.

Όσο για το γιατί ο αριθμός των δικαιούχων είναι πολύ υψηλότερος από τον συνολικό αριθμό των αιτούντων άσυλο, είναι εν μέρει επειδή, όπως δήλωσαν οι Συντηρητικοί στην απάντησή τους, το IFHP καλύπτει επίσης τους αιτούντες άσυλο των οποίων τα αιτήματα απορρίφθηκαν.

Η τρέχουσα καθυστέρηση 24 μηνών στο Συμβούλιο Μετανάστευσης και Προσφύγων του Καναδά σημαίνει ότι, ακόμη και ένας μη επιλέξιμος αιτών άσυλο μπορεί να αναμένει τουλάχιστον δύο χρόνια δωρεάν καναδικών παροχών υγείας, προτού απορριφθεί η αίτησή του. Και ακόμη και τότε, τα οφέλη μπορούν να αντληθούν έως ότου ο ενάγων εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα.

Το Προσωρινό Ομοσπονδιακό Πρόγραμμα Υγείας αρχίζει να αποκόπτει τους δικαιούχους, μόνο αφού αποτύχουν να πληρούν τις προϋποθέσεις για Αξιολόγηση Κινδύνου Πριν από την Απομάκρυνση, συνήθως το τελευταίο βήμα πριν ο ενάγων υποβληθεί σε εντολή απομάκρυνσης.

Η κυβέρνηση Carney ανακοίνωσε πρόσφατα μεταρρυθμίσεις στο Προσωρινό Ομοσπονδιακό Πρόγραμμα Υγείας με σκοπό να περιορίσει το κόστος του – αν και η κάλυψη εξακολουθεί να παραμένει πολύ πιο γενναιόδωρη από αυτή που απολαμβάνει ο μέσος Καναδός.

Από την 1η Μαΐου, οι αιτούντες άσυλο θα πρέπει να πληρώνουν 4 δολάρια ανά συνταγή αντί για τίποτα, και εάν έχουν πρόσβαση σε «συμπληρωματικά προϊόντα υγείας», όπως συμβουλευτική ή οδοντιατρική περίθαλψη, θα πρέπει να καλύψουν οι ίδιοι το 30% του λογαριασμού.

Η συμφωνία με τη Chevron ενισχύει το ενεργειακόκαι γεωπολιτικό αποτύπωμα της Ελλάδας

0

Με τις συμφωνίες μίσθωσης που υπέγραψε τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου η ελληνική κυβένρηση με την κοινοπραξία Chevron – Helleniq Energy παραχωρούνται αποκλειστικά δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης.

Η Ελλάδα δε φιλοδοξεί απλώς να είναι κόμβος μεταφοράς ενέργειας, αλλά ανοίγει πλέον η προοπτική για να μπορέσει να είναι και παραγωγός υδρογονανθράκων, επισφραγίζεται εκ νέου η αναβάθμιση της Ελλάδας στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης, ενώ παράλληλα επιβεβαιώνονται έμπρακτα τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο θαλάσσιο χώρο νότια της Κρήτης.

«Ακριβώς διότι τα δύο οικόπεδα για τα οποία πήρε σήμερα δικαιώματα έρευνας και εξόρυξης η Chevron και η Helleniq Energy είναι ακριβώς τα οικόπεδα στο σημείο εκείνο που επικαλύπτουν το κομμάτι του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από την πλευρά της Λιβύης. Δε νομίζω ότι μπορεί να αντιδράσει η Λιβύη. Πολύ περισσότερο βεβαίως, όταν έχει εμπλακεί στην υπόθεση αυτή ένας αμερικανικός κολοσσός, ο οποίος δεν ήρθε μόνος του βεβαίως εδώ στην περιοχή για να λάβει τις άδειες για τα οικόπεδα αυτά» σχολίασε ο δημοσιογράφος Νίκος Μελέτης, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΕΡΤ News.

Ο ίδιος παρατήρησε ότι «η αμερικανική πλευρά δεν έχει παρουσία μόνο νότια της Κρήτης, αλλά έχει παρουσία και στην Αίγυπτο και στην Κύπρο και στο Ισραήλ. Επεκτείνει δηλαδή την παρουσία της συνολικά».

Η Chevron έχει αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα και στην Αίγυπτο και στην Κύπρο και στο Ισραήλ. Συνήψε τις προηγούμενες εβδομάδες συμφωνίες και με τη Συρία και με τη Λιβύη. «Δημιουργείται έτσι ένας ενιαίος χώρος, ο οποίος είναι σημαντικός και κρίσιμου ενεργειακού ενδιαφέροντος και αυτό έχει σημασία για την Ελλάδα», η οποία «τώρα μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι».

Στο ενεργειακό και οικονομικό πεδίο, η Ελλάδα σχεδόν διπλασιάζει τις εκτάσεις όπου θα γίνουν σεισμικές έρευνες για εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, συνεχίζοντας τη στρατηγική εξερεύνησης των υποθαλάσσιων ενεργειακών πόρων της. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής έχει ήδη δρομολογηθεί η πρώτη ερευνητική γεώτρηση στο Ιόνιο, μετά από 40 και πλέον χρόνια. Αν οι έρευνες οδηγήσουν στην ανακάλυψη αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων, η Ελλάδα μπορεί να παρέχει στην Ευρώπη φυσικό αέριο, το οποίο η Γηραιά Ήπειρος χρειάζεται. Αναδεικνύεται επίσης η ισχύς της στρατηγικής σχέσης ανάμεσα στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ.

«Ο δρόμος είναι μακρύς μπροστά μας. Όμως για να τρέξεις ένα δρόμο, είτε είναι μαραθώνιος είτε είναι σπριντ 100 μέτρων, πρέπει να κάνεις το πρώτο βήμα. Και το μεγάλο βήμα έγινε σήμερα» ανέφερε ο Νίκος Μελέτης.

Η Ελλάδα έχει ήδη επενδύσει σε ένα πλέγμα υποδομών που τη μετατρέπουν σε πύλη εισόδου φορτίων LNG και σε πάροχο ενεργειακής ασφάλειας για τη νοτιοανατολική Ευρώπη μέσω του κάθετου διαδρόμου, παρέχοντας μία εναλλακτική όδευση, τη στιγμή που η ΕΕ διακόπτει σταδιακά τις αγορές ρωσικού φυσικού αερίου. 

Για το ίδιο θέμα, μίλησε στο ΕΡΤnews και την εκπομπή NEWSROOM ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής και βουλευτής της ΝΔ, Άγγελος Συρίγος, ο οποίος υπογράμμισε ότι το μεγαλύτερο βάρος της συμφωνίας εντοπίζεται στα δύο τεμάχια νοτίως της Κρήτης, τα οποία ακολουθούν τη μέση γραμμή μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης.

Η σημασία τους σύμφωνα με τον κ. Συρίγο, είναι διπλή:

1] Αναγνωρίζεται στην πράξη ότι η Κρήτη διαθέτει πλήρη υφαλοκρηπίδα, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

2] Απορρίπτεται εμμέσως το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, το οποίο αμφισβητεί τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών.

«Μάλιστα, χάρτης που είχε καταθέσει η Λιβύη στον ΟΗΕ το 2025 φέρεται να διεκδικούσε έως και τα 2/3 της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως της Κρήτης. Η σημερινή συμφωνία στέλνει σαφές μήνυμα, ότι μεγάλες διεθνείς εταιρείες επενδύουν, θεωρώντας πως η Ελλάδα έχει το διεθνές δίκαιο με το μέρος της. Οι μεγάλες ενεργειακές εταιρείες αποφεύγουν περιοχές με υψηλό νομικό ρίσκο. Η απόφασή τους να επενδύσουν αποτελεί έμπρακτη αναγνώριση της ελληνικής θέσης».

Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, η Ελλάδα είναι σήμερα καθαρός εισαγωγέας υδρογονανθράκων, ενώ εφόσον επιβεβαιωθούν οι ισχυρές ενδείξεις για κοιτάσματα στις συγκεκριμένες περιοχές, η χώρα θα μπορούσε:

να μειώσει δραστικά την ενεργειακή της εξάρτηση

να ενισχύσει την ενεργειακή της ασφάλεια

ακόμη και να καταστεί εξαγωγέας υδρογονανθράκων

Ο καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα εξωτερικής πολιτικής, Σωτήρης Σέρμπος, μίλησε στο ΕΡΤnews και στην εκπομπή «Συνδέσεις» με τον Κώστα Παπαχλιμίτζο και την Κατερίνα Δούκα, για τις καθυστερήσεις, τα γεωπολιτικά ρίσκα και το «παράθυρο ευκαιρίας» που ανοίγεται για την Ελλάδα.

Ο κ. Σέρμπος αναγνώρισε τη χρονική υστέρηση της χώρας. «Αργήσαμε», είπε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι «για πάρα πολλά χρόνια αφήσαμε τελείως ανεξερεύνητο το πεδίο να δούμε τι υπάρχει σε επίπεδο υδρογονανθράκων». Όπως εξήγησε, για να διαπιστωθεί αν ένα κοίτασμα είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμο «πρέπει να καταγράψεις τα δικαιώματά σου στο χάρτη και στη συνέχεια να ξεκινήσεις δραστηριότητες».

Η καθυστέρηση αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε γεωπολιτικό κόστος. «Το τουρκολιβυκό μνημόνιο με τη σημερινή του μορφή δε θα υπήρχε, γιατί εκεί η Ελλάδα θα είχε κατοχυρώσει τα δικαιώματά της στο χάρτη», σημείωσε, αναφερόμενος στο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο. «Πολλές φορές και η δική μας ακινησία έριξε επιπλέον νερό στο μύλο του τουρκικού μαξιμαλισμού».

Η Ελλάδα όπως είπε καλείται να κινηθεί γρήγορα. «Πρέπει τώρα να περάσουμε στο επόμενο στάδιο, να γίνουν οι σεισμικές έρευνες, να φτάσουμε ενδεχομένως σε ερευνητική γεώτρηση», υπογράμμισε. Αν υπάρξουν εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα, είτε στο Ιόνιο είτε νότια της Κρήτης «αυτό θα δώσει στην Ελλάδα μικρότερο βαθμό εξάρτησης» και, σε αισιόδοξο σενάριο, δυνατότητα εξαγωγών μέσω των υφιστάμενων υποδομών της Ρεβυθούσας ή μέσω του Κάθετου Διαδρόμου.

ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ

Δύο οικόπεδα βρίσκονται ανάμεσα στην Πελοπόννησο και την Κρήτη. Άλλα δύο τεμάχια (Κρήτη 1 και Κρήτη 2) βρίσκονται περίπου 60 ναυτικά μίλια νοτίως της Κρήτης και έχουν αυξημένη γεωπολιτική βαρύτητα. Από την εκδήλωση ενδιαφέροντος (Μάρτιος 2025) έως την υπογραφή της συμφωνίας (Φεβρουάριος 2026) μεσολάβησε λιγότερο από ένας χρόνος, διάστημα που θεωρείται ταχύ για τέτοιου μεγέθους διεθνείς ενεργειακές συμφωνίες. Οι γεωτρήσεις δεν ξεκινούν άμεσα, αφού θα προηγηθούν τρισδιάστατες σεισμικές έρευνες, μελέτες και η εξασφάλιση πλωτού γεωτρύπανου και αν όλα κινηθούν χωρίς καθυστερήσεις, στόχος είναι οι πρώτες ερευνητικές γεωτρήσεις να πραγματοποιηθούν εντός του 2026, με τα πρώτα ουσιαστικά αποτελέσματα να απαιτούν χρόνο.

© ERTNEWS.GR

O πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανταλλάσσει χειραψία με το διευθύνοντα σύμβουλο της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων, Αριστοφάνη Στεφάτο, κατά τη διάρκεια υπογραφής συμφωνιών με την κοινοπραξία Chevron-Helleniq Energy (ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ)

Υπάρχουν πολιτικές αναλογίες του 2026 με το 1930;

0

Γράφει ο Βλάσης Αγτζίδης*

Με αφορμή την επίκληση από τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη της Συμφωνίας της Άγκυρας του 1930, μεταξύ του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Κεμάλ Ατατούρκ, κατά τη συνάντηση του με τον Τούρκο πρόεδρο, Ταγίπ Ερντογάν, «γεννάται» το εξής ερώτημα: Υπάρχουν αναλογίες με το σήμερα;

Με αφορμή τη σχετική δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού, κατά την πρόσφατη επίσκεψη στην Άγκυρα, που πρότεινε να αναβιώσει το πνεύμα της ελληνοτουρκικής συμφιλίωσης, όπως συνέβη οκτώ χρόνια μετά το τραγικό 1922, επισημαίνονται τα εξής: Το 1930 έχει τεράστια διαφορά από το 2026…

Τότε, όλες οι εκκρεμότητες είχαν λήξει, με τις δραματικές εξελίξεις του 1922. Η μόνη που απέμενε ήταν το περιουσιακό των μουσουλμάνων της Ελλάδας που εκδιώχθηκαν στην Τουρκία και των προσφύγων και Ανταλλάξιμων Ελλήνων που ήρθαν στην Ελλάδα. Αντιθέτως, σήμερα υπάρχουν σημαντικές διεκδικήσεις από την πλευρά της Τουρκίας, που σχετίζονται με την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης εις βάρος της Ελλάδας.

Το 1930 δεν υπήρχαν ούτε γκρίζες ζώνες, ούτε Γαλάζιες Πατρίδες, ούτε κατεχόμενες περιοχές στην Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε εκμηδενισμένη ελληνική μειονότητα σε Κωνσταντινούπολη-Ίμβρο-Τένεδο… Εάν ο Βενιζέλος είχε κάποιες δικαιολογίες για τη σύναψη της Συμφωνίας της Άγκυρας το 1930, ο Μητσοτάκης σήμερα δεν έχει καμία, ώστε να επικαλεστεί εκείνη την εποχή…

Επίσης, ακόμα και εκείνη η συμφωνία της Άγκυρας υπήρξε μια πολύ «τολμηρή» κίνηση που ίσως επέβαλαν οι νέες γεωπολιτικές συνθήκες. Ουσιαστικά ο Βενιζέλος, εκφράζοντας τα κυνικά συμφέροντα του ελληνικού κράτους – που δεν ταυτίζονταν απαραίτητα με τα συμφέροντα των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων από Μικρά Ασία, Πόντο και Ανατολική Θράκη – λειτούργησε με βάση μια ρεαλιστική αντίληψη. Όμως από τον πολύ ρεαλισμό αυτοκτόνησε πολιτικά – κι αυτός, και οι πρόσφυγες και ο ελληνικός λαός – μιας και μια κρίσιμη μάζα προσφύγων ψηφοφόρων του πήγε στην Αριστερά…

Στις πρώτες εκλογές του 1932, αυτή η κρίσιμη μάζα καθόρισε το εκλογικό αποτέλεσμα και εγκαινίασε μια περίοδο επιστροφής στην εξουσία του αντιπροσφυγικού μοναρχικού Λαϊκού Κόμματος, δηλαδή των υπευθύνων των οποίων τα λάθη είχαν οδηγήσει στην Ήττα του Αυγούστου του 1922. Και η συνέχεια είναι γνωστή: Κατάργηση της Αβασίλευτης Δημοκρατίας, παλινόρθωση της μοναρχίας, Δικτατορία Μεταξά…

ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Όσον αφορά τον ίδιο τον Βενιζέλο, μπορούμε να τον διαχωρίσουμε σε δύο διαφορετικές φάσεις. Και αυτό βεβαίως εάν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι απέναντι στην ιστορία. Πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν δύο Βενιζέλοι, όσον αφορά την πολιτική συμπεριφορά του, που αντιστοιχούν σε δύο εντελώς διαφορετικές ιστορικές φάσεις:

Ο προ του Νοέμβρη του 1920 που εξέφρασε τον ελληνικό εθνικισμό και χάρη στη στρατηγική του οι Νέες Χώρες συν η Δυτική Θράκη, είναι σήμερα τμήματα του ελληνικού κράτους.

Και ο μετά την Ήττα του 1922, που λειτούργησε ως κλασικός και κυνικός εκφραστής των κρατικών συμφερόντων.

Πάντως, χωρίς την ελέω Κρητικού Ζητήματος στρατηγική του Βενιζέλου το 1912, που ήταν σε αντίθεση με την κυριαρχούσα άποψη στους ηγετικούς κύκλους της Αθήνας, η Ελλάς δε θα έμπαινε στη Βαλκανική Συμμαχία. Το πιθανότερο από μια τέτοια απόφαση, η Ανατολική Μακεδονία να ήταν τμήμα της Αιγαιακής Βουλγαρίας και η Θεσσαλονίκη ως Σολούν η πρωτεύουσα, είτε των Σλαβομακεδόνων, είτε των Βουλγάρων.

Εκτός, εάν στο Βαλκανικό Πόλεμο νικούσαν οι Τούρκοι τους Βαλκάνιους, οπότε οι Νεότουρκοι θα υλοποιούσαν το αρχικό τους όνειρο για καθαρό τουρκικό έθνος – κράτος μεταξύ Θεσσαλονίκης και Κωνσταντινουπόλεως… Πάντως, είτε έτσι είτε αλλιώς, τα οριστικά ελληνικά σύνορα θα βρίσκονταν δια παντός Νοτίως του Ολύμπου.

ΟΙ ΜΟΙΡΑΙΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Και επειδή παραμένει ακόμα ασαφής εκείνη η περίοδος – παρότι μας χωρίζουν πάνω από 100 χρόνια – και επειδή εθνικόν είναι το αληθές, καλό είναι να γνωρίζουμε κάποια πολύ συγκεκριμένα πράγματα.

Όλα κρίθηκαν από τη στιγμή που στην ελλαδική εξουσία, το Νοέμβριο του 1920, ανέβηκαν οι παλιοί βασιλόφρονες φιλογερμανοί του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Με τα απίστευτα διπλωματικά, πολιτικά και στρατιωτικά τους λάθη, κατάφεραν να απομονώσουν την Ελλάδα και να μετατρέψουν σε ελληνοτουρκικό πόλεμο τη διασυμμαχική επιχείρηση για το μεταοθωμανικό σκηνικό. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να ζητήσουν οι «σύμμαχοι» της Αντάντ στη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου το Φλεβάρη – Μάρτη του 1921 να αποχωρήσει η Ελλάδα από το Σαντζάκιο Σμύρνης, λόγω αδυναμίας εφαρμογής της Συνθήκης των Σεβρών…

Τρομοκρατημένη η ελληνική κυβέρνηση του Γούναρη διαβεβαίωσε ότι κάνουν λάθος και ότι η Ελλάς μόνη της θα καταλάμβανε την Άγκυρα και θα έστελνε στρατό στον Πόντο, ώστε να περικυκλώσουν τον Κεμάλ και από τον Βορρά. «Ελληνικός στρατός στον Πόντο» είναι τίτλοι πρωτοσέλιδου στον αθηναϊκό Τύπο…

Εν τω μεταξύ, κανένα τέτοιο σχέδιο δεν είχαν. Απλώς ήθελαν να εντυπωσιάσουν τους συμμάχους, ώστε να κερδίσουν χρόνο. Έτσι, αποφάσισαν το καλοκαίρι του 1921 να περάσει ο ελληνικός στρατός από μόνος του, χωρίς καμία διεθνή έμπρακτη υποστήριξη τον Σαγγάριο, ώστε να καταλάβει την Άγκυρα. Από τότε, με την αποτυχία αυτού του σχεδίου, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση.

Ο Κεμάλ, παίρνοντας τοις μετρητοίς τα της επέμβασης στον Πόντο, όντας και οπαδός της γενοκτονικής νεοτουρκικής αντίληψης, αποφάσισε την πλήρη εκκένωση του μικρασιατικού Πόντου από τον ελληνικό πληθυσμό. Έτσι δημιουργήθηκαν οι πορείες θανάτου, τα «Άουσβιτς εν ροή» όπως ποιητικά τις χαρακτήρισε ο Πολυχρόνης Ενεπεκίδης.

Και λίγο αργότερα οδηγηθήκαμε στη συντριπτική στρατιωτική ήττα του Αυγούστου του 1922, την απαγόρευση εξόδου των μικρασιατικών πληθυσμών από την κυβέρνηση Γούναρη – Πρωτοπαπαδάκη και τη σφαγή του χριστιανικού πληθυσμού (Ελλήνων και Αρμενίων) από τα στρατεύματα του Μουσταφά Κεμάλ…

*Ο Βλάσης Αγτζίδης είναι διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με βασικές του σπουδές τα Μαθηματικά και τους Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές (Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Γιατί η κυβέρνηση αυξάνει την πίεση στο ΠΑΣΟΚ

0

Ποια θέματα βάζουν… φωτιά στην πολιτική αντιπαράθεση; ◙ Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο στόχος της αυτοδυναμίας και το κοινό των αναποφάσιστων κεντρώων

Σε όλο και πιο υψηλούς τόνους κινείται η κριτική που ασκείται από το «γαλάζιο» στρατόπεδο προς το ΠΑΣΟΚ, καθώς μια σειρά θεμάτων που έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας, ανεβάζουν τον πολιτικό υδράργυρο. Με τα ποσοστά των αναποφάσιστων να κινούνται σε υψηλά επίπεδα, από το κυβερνών κόμμα δε θέλουν να αφήσουν χώρο στη Χαριλάου Τρικούπη για να προσεγγίσει αυτό το ακροατήριο και στο πλαίσιο αυτό εντείνεται το pressing.

Τις τελευταίες ημέρες – μετά από μία σειρά αποκαλύψεων για έρευνες που είναι σε εξέλιξη για συγκεκριμένα θέματα – οι «γαλάζιοι» τοποθετούνται όλο και πιο αιχμηρά.

Να σημειωθεί εδώ, πως σε αναστολή της κομματικής ιδιότητας της Αναστασίας Χατζηδάκη προχωρά το ΠΑΣΟΚ, κατόπιν αιτήματος της ίδιας, μετά τα δημοσιεύματα για τον έλεγχο της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας στον ΟΠΕΚΑ. Πριν από λίγες μέρες έχει υπάρξει απόφαση από το ΠΑΣΟΚ για αναστολή της κομματικής ιδιότητας του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου.

«ΣΑΝ ΠΟΛΛΑ ΔΕ ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ

ΚΥΡΙΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ;»

Ενδεικτικά είναι τα όσα είπε στη Βουλή ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Μακάριος Λαζαρίδης, που αναφέρθηκε στο ΠΑΣΟΚ και σημείωσε «όπου υπάρχει οσμή σκανδάλου το τελευταίο διάστημα, όλο και κάποιο στέλεχός του εμφανίζεται στο κάδρο. Τη μία ο ΟΠΕΚΕΠΕ και ο κουμπάρος του κ. Ανδρουλάκη. Την άλλη ο κ. Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ. Τώρα η κυρία Χατζηδάκη».

Μάλιστα σημείωσε, πως η Αναστασία Χατζηδάκη ήταν «επί χρόνια στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, είχε διατελέσει προϊσταμένη στον ΟΠΕΚΑ και, το σημαντικότερο, ήταν Γραμματέας Οργανωτικού του κόμματος από το Νοέμβριο του 2022 έως το Φεβρουάριο του 2025».

Επεσήμανε δε «σαν πολλά δε μαζεύτηκαν το τελευταίο διάστημα σε βάρος σας, κυρίες και κύριοι του ΠΑΣΟΚ;» και προσέθεσε «δεν μπορείτε να καταγγέλλετε συλλήβδην και να στήνετε επικοινωνιακά δικαστήρια, όταν τα ίδια τα δικά σας στελέχη βρίσκονται στο μικροσκόπιο».

ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ή «ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ»

Ωστόσο, αυτό δεν είναι το μόνο θέμα για το οποίο η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να πιέσει τη Χαριλάου Τρικούπη. Την άνοιξη πρόκειται να ανοίξει η συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση και είναι δεδομένο πως από τη Ν.Δ. θα πρεσάρουν το ΠΑΣΟΚ με στόχο να τοποθετηθεί θετικά σε κάποιες από τις προτάσεις. Υπενθυμίζεται, πως όσα άρθρα συγκεντρώσουν 180 θετικές ψήφους σε αυτή τη Βουλή, μπορούν να αναθεωρηθούν από την επόμενη Βουλή με 151 «ναι».

Σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ ψηφίσει συγκεκριμένες προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας, το κυβερνών κόμμα θα φανεί πως βάζει μπροστά μια μεταρρυθμιστική ατζέντα, η οποία εξασφαλίζει ευρύτερες συναινέσεις. Σε περίπτωση που η Χαριλάου Τρικούπη αποφασίσει να μην ψηφίσει μια σειρά αλλαγών, τότε από τη Νέα Δημοκρατία θα εντείνουν τα πυρά, κάνοντας λόγο για μία αντιπολίτευση που λέει «όχι σε όλα». Με τον τρόπο αυτό θα επιχειρήσουν από την Πειραιώς να μιλήσουν σε ένα μετριοπαθές ακροατήριο, που θέλει συναίνεση σε κρίσιμα ζητήματα.

ΤΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΠΟΥ

ΒΑΖΕΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

Το δίλημμα είναι «Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης ή Κωνσταντοπούλου ή Βελόπουλος» σημείωσε πρόσφατα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όπως είπε, το δίλημμα δεν είναι «Μητσοτάκης ή χάος» και προσέθεσε «αλλά όχι, εγώ δε συγκρίνομαι με το χάος. Συγκρίνομαι με τους πολιτικούς μου αντιπάλους. Βλέπω, ας πούμε, αρκετούς συμπολίτες μας που αυτή τη στιγμή μπορεί να στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ, που σε ένα βαθμό μπορεί να συμφωνούν με τις πολιτικές μας και που αιφνιδιάζονται όταν το ΠΑΣΟΚ γίνεται “ουρά” της κας Κωνσταντοπούλου και όταν ταυτίζεται με έναν πιο ακραίο λόγο χωρίς προτάσεις, γιατί δεν έχουν συνηθίσει αυτό από το ΠΑΣΟΚ».

Είναι εμφανές πως το επόμενο διάστημα από το στρατόπεδο της Ν.Δ. σκοπεύουν να συνεχίσουν την επίθεση στη Χαριλάου Τρικούπη. Οι «γαλάζιοι» επιμένουν πως είναι εφικτός ο στόχος για την αυτοδυναμία, με ιδιαίτερη έμφαση να δίνεται στην προσέγγιση ενός κεντρώου κοινού το οποίο πολιορκείται επίσης από το ΠΑΣΟΚ.

Να σημειωθεί, πως στις τελευταίες δημοσκοπήσεις τα ποσοστά της Ν.Δ. στην πρόθεση ψήφου κινούνται από 23,5% έως 24,9%, ενώ στην εκτίμηση είναι κοντά στη ζώνη του 30% διατηρώντας τη μεγάλη απόσταση από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τη Real Polls, στην πρόβλεψη ψήφου η ΝΔ είναι στο 28,9% και το ΠΑΣΟΚ στο 12,7%, με βάση την GPO στην εκτίμηση πρόθεσης ψήφου με αναγωγή στα έγκυρα η Ν.Δ είναι στο 30,1% και το ΠΑΣΟΚ στο 13,2% και σύμφωνα με την Interview στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος τα ποσοστά διαμορφώνονται σε 31,9% και 14% αντίστοιχα.

«ΙΣΧΥΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ή ΡΙΣΚΟ;»

Με το βλέμμα στραμμένο σε ένα ακροατήριο που θέλει σταθερότητα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε πρόσφατα τα διλήμματα της επόμενης αναμέτρησης, που όπως είπε θα γίνει το 2027. «Θα παραμείνει η Ελλάδα ασφαλής, ισχυρή και σταθερή σε μια τροχιά προόδου ή θα ρισκάρει; Θα ρισκάρει τις κατακτήσεις της για να μετατραπεί σ’ ένα ακυβέρνητο καράβι μέσα σε αχαρτογράφητα διεθνή νερά;» ήταν το χαρακτηριστικό ερώτημα που έθεσε. Συνέχισε βάζοντας ένα ακόμα δίλημμα «θα επιλέξουμε και πάλι το δρόμο των αποτελεσμάτων, των έργων, το δρόμο της συνέπειας ή το γεμάτο παγίδες μονοπάτι των πειραματισμών; Αιχμάλωτοι μιας κατακερματισμένης κομματικής σκηνής που οδηγεί τελικά μόνο προς τα πίσω και μόνο προς τα κάτω;».

© ΕΘΝΟΣ / ETHNOS.GR
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΚΚΑΛΙΑΡΗ