Home Blog Page 2

Air Canada: Κλυδωνισμοί από την κρίση ηγεσίας

0

Παραίτηση Rousseau την ώρα που η αεροπορική του Καναδά αντιμετωπίζει προκλήσεις με αύξηση παραπόνων και πρόστιμα για παραβάσεις

Η παραίτηση του Michael Rousseau από τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου (CEO) της Air Canada, που ανακοινώθηκε στις 30 Μαρτίου 2026, αποτελεί το κεντρικό θέμα στα καναδικά μέσα ενημέρωσης, καθώς συνδέεται με μια έντονη αντιπαράθεση σχετικά με τη γλωσσική πολιτική και την κρίση ηγεσίας της εταιρείας. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ του CBC News και της The Globe and Mail, ο Rousseau θα αποχωρήσει επίσημα έως το τέλος του τρίτου τριμήνου του 2026. 

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η παραίτηση πυροδοτήθηκε από τις σφοδρές αντιδράσεις που προκάλεσε ένα βίντεο συλλυπητηρίων του Rousseau μετά το θανατηφόρο δυστύχημα στο αεροδρόμιο LaGuardia της Νέας Υόρκης στις 22 Μαρτίου 2026. Στο βίντεο αυτό, ο CEO της Air Canada μίλησε σχεδόν αποκλειστικά στα Αγγλικά, χρησιμοποιώντας μόνο τις λέξεις «bonjour» και «merci» στα Γαλλικά. 

Το γεγονός αυτό προκάλεσε οργή για τους εξής λόγους:

Σεβασμός στα θύματα: Ένας από τους δύο πιλότους που έχασαν τη ζωή τους, ο Antoine Forest, ήταν γαλλόφωνος από το Κεμπέκ.

Γλωσσικές υποχρεώσεις: Η Air Canada εδρεύει στο Μόντρεαλ και υπόκειται στο Νόμο περί Επίσημων Γλωσσών, ο οποίος απαιτεί τη χρήση τόσο των Αγγλικών όσο και των Γαλλικών.

Αθετημένες υποσχέσεις: Ο Rousseau είχε δεσμευτεί πριν από πέντε χρόνια να βελτιώσει τα Γαλλικά του, κάτι που, όπως φάνηκε, δεν έπραξε. 

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Τα καναδικά μέσα υπογραμμίζουν την πρωτοφανή πολιτική πίεση που ασκήθηκε. Ο Πρωθυπουργός Mark Carney χαρακτήρισε την απόφαση για παραίτηση ως «κατάλληλη», τονίζοντας ότι ο επόμενος επικεφαλής της εταιρείας πρέπει απαραιτήτως να είναι δίγλωσσος.

Άλλες αντιδράσεις περιλάμβαναν:

Κεμπέκ: Ο Πρωθυπουργός του Κεμπέκ, François Legault, και η Εθνοσυνέλευση της επαρχίας, ζήτησαν ομόφωνα την παραίτησή του, κάνοντας λόγο για έλλειψη σεβασμού προς τη γαλλόφωνη κοινότητα.

Ομοσπονδιακό επίπεδο: Ο Rousseau κλήθηκε να απολογηθεί ενώπιον της Επιτροπής Επίσημων Γλωσσών στη Βουλή των Κοινοτήτων. 

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ AIR CANADA

Η εταιρεία προσπάθησε να παρουσιάσει την αποχώρηση ως μέρος ενός μακροχρόνιου σχεδιασμού διαδοχής, που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια. Ωστόσο, αναλυτές σε μέσα όπως το Financial Post σημειώνουν, ότι ο χρόνος της ανακοίνωσης δείχνει ξεκάθαρα μια προσπάθεια διαχείρισης κρίσης (crisis management). 

ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ

Η Air Canada βρίσκεται πλέον σε αναζήτηση νέου ηγέτη, με τη διοίκηση να επιβεβαιώνει ότι η ικανότητα επικοινωνίας στα Γαλλικά θα αποτελέσει βασικό κριτήριο επιλογής. Ο Michael Rousseau θα παραμείνει στο τιμόνι μέχρι το φθινόπωρο του 2026 για να διασφαλίσει την ομαλή μετάβαση, την ώρα που η εταιρεία αντιμετωπίζει προκλήσεις, όπως οι υψηλές τιμές των καυσίμων και η ανάγκη για βελτίωση της δημόσιας εικόνας της.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Τα τελευταία χρόνια, δεν είναι λίγα τα δημοσιεύματα με επίσημα στοιχεία, που αναφέρουν σημαντικές προκλήσεις και μείωση της ποιότητας των υπηρεσιών της Air Canada, παρά κάποιες πρόσφατες βραβεύσεις.

1] ΡΕΚΟΡ ΠΑΡΑΠΟΝΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ

Αύξηση Παραπόνων: Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση 2024–2025 της Καναδικής Υπηρεσίας Μεταφορών (CTA), τα παράπονα επιβατών έφτασαν σε ιστορικό υψηλό, με πάνω από 46.000 νέες αιτήσεις το έτος 2024-25. Ο συνολικός αριθμός των εκκρεμών παραπόνων ξεπερνά τις 84.000, με ορισμένους επιβάτες να περιμένουν έως και δύο χρόνια για απόφαση.

Πρόστιμα και Παραβάσεις: Μόλις προ ολίγων ημερών, στις 31 Μαρτίου 2026, έγινε γνωστό ότι η Air Canada τιμωρήθηκε με πρόστιμο 426.000 δολαρίων για 71 παραβιάσεις των κανονισμών προστασίας επιβατών, κυρίως λόγω της αποτυχίας της να αποζημιώσει ή να επανακρατήσει θέσεις για επιβάτες κατά τη διάρκεια απεργιών. 

2] ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

Απεργία Αεροσυνοδών (2025): Μια τετραήμερη πανεθνική απεργία των αεροσυνοδών τον Αύγουστο του 2025 προκάλεσε την ακύρωση χιλιάδων πτήσεων και επηρέασε το 54% των επιβατών εκείνης της περιόδου.

«Επιχειρησιακή Κατάρρευση» (2026): Στις 12 Φεβρουαρίου 2026, η εταιρεία αντιμετώπισε μια «καταστροφική κατάρρευση» με 111 πτήσεις να ακυρώνονται ή να καθυστερούν, επηρεάζοντας έως και 12.000 επιβάτες σε όλο τον Καναδά.

Νέα Απειλή Απεργίας: Υπάρχει ενεργή απειλή απεργίας από 5.800 υπαλλήλους εξυπηρέτησης πελατών, η οποία αναμένεται να ξεκινήσει στα τέλη Φεβρουαρίου 2026 ή αργότερα στο έτος, αυξάνοντας την αβεβαιότητα για τους ταξιδιώτες. 

3] ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΕΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Παρά τα προβλήματα, η εικόνα της εταιρείας είναι μικτή:

Θετικά: Η Air Canada αναδείχθηκε «Καλύτερη Αεροπορική Εταιρεία στη Βόρεια Αμερική» στα βραβεία Skytrax 2025, ανεβαίνοντας στη 19η θέση παγκοσμίως. Επίσης, έλαβε τη βαθμολογία 5 αστέρων από την APEX για το 2026.

Αρνητικά: Άλλες μελέτες ικανοποίησης πελατών την κατατάσσουν σταθερά χαμηλά. Το 2025, στην κατηγορία basic/economy, κατέλαβε την 8η θέση ανάμεσα σε 11 εταιρείες, ενώ στην πρώτη θέση/business class ήταν 5η ανάμεσα σε μόλις 6 εταιρείες. 

Οι πετρελαϊκές πλουτίζουν από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή

0

Η Greenpeace υποστηρίζει την παγκόσμια φορολόγηση των ρυπαντών και των πλουσίων

Η Greenpeace κατηγορεί τις πετρελαϊκές εταιρίες για υπερκέρδη λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Σε σχετική μελέτη της κατέδειξε, ότι οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων στην ΕΕ αποκομίζουν καθημερινά 81,4 εκατομμύρια ευρώ σε επιπλέον κέρδη, εξαιτίας της κατακόρυφης αύξησης των τιμών καυσίμων από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, δηλαδή περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε πρόσθετα κέρδη μόνο για το Μάρτιο.

Στην Ελλάδα, τα συνολικά απροσδόκητα κέρδη (windfall profits) που εντοπίστηκαν ανέρχονται σε 1,2 εκατομμύρια ευρώ ημερησίως. Η αύξηση του περιθωρίου κέρδους ανά λίτρο ντίζελ είναι 0,148€, ποσό ελαφρώς υψηλότερο από ό,τι στην Ιταλία και ελαφρώς χαμηλότερο από ό,τι στη Γαλλία. Δεν εντοπίστηκαν απροσδόκητα κέρδη από τις πωλήσεις βενζίνης. Αυτό είναι το εύρημα νέας μελέτης με τίτλο «Υπερκέρδη πετρελαίου σε καιρό πολέμου», του ειδικού σε θέματα ενέργειας Steffen Bukold, η οποία του ανατέθηκε από το γερμανικό γραφείο της Greenpeace.

Η μελέτη, η οποία αναλύει τα δεδομένα κερδών για τη βενζίνη και το ντίζελ σε 15 χώρες της ΕΕ, δείχνει ότι οι τιμές στην αντλία έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο από την υποκείμενη αύξηση των τιμών του αργού πετρελαίου. Αυτό αναδεικνύει τις τεράστιες αυξήσεις στα κέρδη σε ολόκληρη τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων, όσο εκατομμύρια άνθρωποι πασχίζουν να πληρώσουν τους λογαριασμούς ενέργειας. Η Greenpeace καλεί τις κυβερνήσεις της ΕΕ να εισαγάγουν μόνιμους πρόσθετους φόρους στα κέρδη των εταιρειών πετρελαίου και αερίου, με τα έσοδα να χρησιμοποιούνται για τη μείωση των λογαριασμών, την επιτάχυνση της ενεργειακής ανεξαρτησίας της Ευρώπης, μέσω των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της εξοικονόμησης ενέργειας, αλλά και τη στήριξη κοινωνιών που πλήττονται από την κλιματική κρίση στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο.

Η Ariadna Rodrigo, υπεύθυνη εκστρατείας στο γραφείο της Greenpeace για θέματα της ΕΕ, δήλωσε: «Ενώ άνθρωποι πεθαίνουν στη Μέση Ανατολή, και ενώ εκατομμύρια πολίτες στην Ευρώπη παλεύουν με την κατακόρυφη αύξηση των τιμών των καυσίμων, οι κυβερνήσεις επιτρέπουν στις εταιρείες να γεμίζουν τις τσέπες τους. Με τον τρέχοντα ρυθμό των υπερκερδών, οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να παρέχουν περίπου 60 εκατομμύρια δωρεάν μηνιαίες κάρτες δημόσιων συγκοινωνιών κάθε μήνα, ή να δίνουν 60 ευρώ κάθε μήνα και στα 40 εκατομμύρια άτομα που δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς ενέργειας στην ΕΕ».

Τα υψηλότερα συνολικά απροσδόκητα κέρδη (windfall profits) στην ΕΕ σημειώθηκαν στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία. Η μεγαλύτερη αύξηση του περιθωρίου κέρδους ανά λίτρο ντίζελ σημειώθηκε στην Ολλανδία, τη Σουηδία, τη Δανία και την Αυστρία, ενώ για τη βενζίνη στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ισπανία και τη Δανία. Από την άλλη πλευρά, τα περιθώρια κέρδους μειώθηκαν σε ορισμένες χώρες με χαμηλότερη αγοραστική δύναμη, ιδιαίτερα σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Σλοβακία και η Σλοβενία.

Με στόχο να αποδεσμευτούν νέοι πόροι για τη χρηματοδότηση της παγκόσμιας πράσινης μετάβασης και την επιτάχυνση της ενεργειακής ανεξαρτησίας, η Greenpeace υποστηρίζει τη φορολόγηση των ρυπαντών και των υπερπλουσίων (τόσο των δισεκατομμυριούχων όσο και των ατόμων με περιουσία μεταξύ 100 εκατομμυρίων και 1 δισεκατομμυρίου ευρώ). Αυτό θα εξασφάλιζε χρηματοδότηση για τη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων και για την κάλυψη των κλιματικών απωλειών και ζημιών για τις κοινότητες που πλήττονται περισσότερο από την κλιματική κρίση.

Τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν παγκόσμιους φόρους, όπως έναν υψηλό πρόσθετο φόρο στα κέρδη των εταιρειών ορυκτών καυσίμων, καθώς και τέλη στην αεροπορία πολυτελείας, συμπεριλαμβανομένων των πτήσεων business και πρώτης θέσης.

Άννα-Μαρία Χαραλάμπη

© ertnews.gr

Καναδάς: Ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ καταγγέλλει την «παράνομη εισβολή» του Ισραήλ στο Λίβανο

0

Σε μια αυστηρή καταδίκη της ισραηλινής εισβολής στο Λίβανο, προέβη την Τρίτη 31 Μαρτίου ο πρωθυπουργός του Καναδά, Mark Carney, χαρακτηρίζοντάς την «παράνομη» και ζητώντας την άμεση αποκλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ ΚΑΙ ΟΙ

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ MARK CARNEY

Ο Mark Carney, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα ως ο 24ος πρωθυπουργός του Καναδά το Μάρτιο του 2025 διαδεχόμενος τον Justin Trudeau, έχει υιοθετήσει μια πιο δυναμική και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική. Στις πρόσφατες δηλώσεις του, τόνισε ότι όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, οφείλουν να σέβονται το διεθνές δίκαιο και τους κανόνες εμπλοκής.

Η καταδίκη αυτή έρχεται σε μια στιγμή που ο Καναδάς επιδιώκει να ενισχύσει τη διεθνή του παρουσία ως μια «φωνή λογικής» και σταθερότητας. Ο Carney έχει επανειλημμένα καλέσει για:

Άμεση κατάπαυση του πυρός και σεβασμό της κυριαρχίας του Λιβάνου.

Προστασία των αμάχων και διασφάλιση της ανθρωπιστικής βοήθειας στην περιοχή.

Αποφυγή περαιτέρω κλιμάκωσης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο, ειδικά μετά τις πρόσφατες εντάσεις με το Ιράν.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ

ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Ο Mark Carney δεν είναι ένας τυπικός πολιτικός. Πριν την εκλογή του ως ηγέτης του Φιλελεύθερου Κόμματος, υπηρέτησε ως Διοικητής της Τράπεζας του Καναδά και αργότερα της Τράπεζας της Αγγλίας. Η άνοδός του στην πρωθυπουργία συνδέθηκε με ένα κύμα καναδικού εθνικισμού και την επιθυμία για μια ισχυρή οικονομική και διπλωματική ηγεσία.

Υπό την ηγεσία του, η κυβέρνηση του Καναδά έχει προχωρήσει σε σημαντικές κινήσεις, όπως:

1] Αύξηση των αμυντικών δαπανών: Ανακοινώθηκε πρόσφατα ότι ο Καναδάς πέτυχε το στόχο του ΝΑΤΟ για δαπάνες ύψους 2% του ΑΕΠ.

2] Νέα Στρατηγική για τη Φύση: Μόλις πριν από λίγες ημέρες (Τρίτη 31/3, ημέρα των δηλώσεων του για το Λίβανο), ο Carney εγκαινίασε μια επένδυση 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την προστασία του περιβάλλοντος.

3] Ανεξάρτητη Εξωτερική Πολιτική: Η στάση του στο θέμα του Λιβάνου αντανακλά την πρόθεσή του να μην ακολουθεί τυφλά τις πολιτικές των συμμάχων, αλλά να προτάσσει τις αρχές του διεθνούς δικαίου.

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

ΚΑΙ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ

Η αυστηρή γλώσσα του Carney προς το Ισραήλ αποτελεί μια σημαντική στροφή στην καναδική διπλωματία. Ενώ ο Καναδάς παραμένει στενός σύμμαχος των δυτικών δυνάμεων, ο πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι η τήρηση των διεθνών κανόνων είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της παγκόσμιας τάξης.

Ο Mark Carney έχει καταστήσει σαφές, ότι ο Καναδάς είναι έτοιμος να προσφέρει βοήθεια στις προσπάθειες αποκλιμάκωσης, αλλά δε θα διστάσει να καταδικάσει ενέργειες που παραβιάζουν την εδαφική ακεραιότητα κυρίαρχων κρατών. Η δήλωσή του αυτή έχει προκαλέσει αίσθηση στη διεθνή κοινότητα, καθώς ο ίδιος θεωρείται ένας από τους πιο ψύχραιμους και μετρημένους ηγέτες στη σύγχρονη παγκόσμια σκηνή.

Η Ελλάδα αποχαιρέτησε τη Μαρινέλλα

0

Πλήθος κόσμους στην εξόδιο ακολουθία για τη σπουδαία τραγουδίστρια ◙ Συγκίνησαν Χάρις Αλεξίου και Γιώργος Νταλάρας

Η Ελλάδα αποχαιρέτησε τη σπουδαία Μαρινέλλα. Η τραγουδίστρια, που σημάδεψε γενιές και γενιές και έμεινε στο πάνθεον της ιστορίας του ελληνικού τραγουδιού, οδηγήθηκε στην τελευταία της κατοικία το μεσημέρι της Τρίτης 31/3. Προηγήθηκε λαϊκό προσκύνημα της σορού της στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών και η εξόδιος ακολουθία στη Μητρόπολη παρουσία και του Έλληνα πρωθυπουργού.

Γιώργος Νταλάρας και Χάρις Αλεξίου εκφώνησαν επικήδειους λόγους αποχαιρετώντας τη Μαρινέλλα.

Η Χάρις Αλεξίου είπε, μεταξύ άλλων, πως «στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, το Ηρώδειο, εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί, στη σκιά της Ακρόπολης, στη σκιά του Παρθενώνα, εκεί διάλεξες Μαρινέλλα, αρχόντισσά μας να τραγουδήσεις ακαπέλα το μεγάλο αντίο σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στο βωμό του Ηρωδείου. Έκλεισες τα μάτια σου και δε μας ξανατραγούδησες. Κι ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου».

Από την πλευρά του, ο Γιώργος Νταλάρας έμεινε και αυτός στην τελευταία της παράσταση στο Ηρώδειο, λέγοντας ότι «Μαρινέλα εσύ δεν πέθανες προχθές. Έφυγες, πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου, τον περασμένο Σεπτέμβρη, σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη, όπως σε βάφτισε ο Μίνως Βολανάκης πριν από χρόνια». Ο επίσης σπουδαίος τραγουδιστής συγκίνησε το πλήθος όταν είπε: «Προχθές, όμως, Μαρινέλλα, για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου».

Το παρών στην τελετή έδωσαν, εκτός του πρωθυπουργού της Ελλάδας, η υπουργός πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας και η αντιπρόεδρος της Βουλής, Όλγα Γεροβασίλη.

Από τη Μητρόπολη πέρασε σχεδόν το σύνολο του καλλιτεχνικού κόσμου, αλλά και πολιτικοί και προσωπικότητες της κοινωνικής κι οικονομικής ζωής.

Από τον Γιώργο Νταλάρα και τη Χάρις Αλεξίου, τον Σταμάτη Φασουλή, τον Λάκη Λαζόπουλο και τον Γιώργο Κιμούλη, τους συνθέτες Γιώργο Χατζηνάσιο και Μίνω Μάτσα, τον Μανώλη Μητσιά, την Πέγκυ Ζήνα και την Έλλη Κοκκίνου, έως τη Μαριάννα Λάτση και πολλούς άλλους.

Η ταφή της Μαρινέλλας έγινε σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Ta NEA volume 20-13

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-13 published April 3rd, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Click here to read the paper.

Γιατί πληρώνουμε ακριβά τη βενζίνη ενώ παράγουμε πετρέλαιο;

0

Ο Καναδάς συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγές χώρες του κόσμου. Διαθέτει τεράστια αποθέματα και εξάγει εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου καθημερινά. Κι όμως, για το μέσο οδηγό, η τιμή της βενζίνης παραμένει υψηλή και συχνά δύσκολα κατανοητή. Το φαινόμενο δεν είναι παράδοξο. Είναι αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η αγορά ενέργειας.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΙΜΗ, ΟΧΙ «ΕΘΝΙΚΗ»

Το πρώτο και βασικότερο στοιχείο είναι ότι το καναδικό πετρέλαιο δεν τιμολογείται με εθνικά κριτήρια. Αγοράζεται και πωλείται στη διεθνή αγορά, με βάση παγκόσμιους δείκτες τιμών όπως το WTI και το Brent (βλέπε άλλο άρθρο για την «ιστορία» του πετρελαίου στο Καναδά).

Οι εταιρείες ενέργειας πωλούν το πετρέλαιο εκεί όπου υπάρχει ζήτηση και καλύτερη τιμή. Δεν υπάρχει μηχανισμός που να εξασφαλίζει χαμηλότερη τιμή, μόνο και μόνο επειδή το προϊόν εξορύσσεται εντός Καναδά. Με απλά λόγια, αν ανεβαίνει η παγκόσμια τιμή, ανεβαίνει και η τιμή εδώ.

ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΥΣΗ, ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ

Η γεωγραφία παίζει καθοριστικό ρόλο. Η συντριπτική πλειονότητα της παραγωγής πετρελαίου βρίσκεται στη δυτική πλευρά της χώρας, κυρίως στην Αλμπέρτα. Αντίθετα, η μεγαλύτερη κατανάλωση βενζίνης συγκεντρώνεται στο Κεμπέκ και το Οντάριο. Η μεταφορά πετρελαίου σε τόσο μεγάλες αποστάσεις απαιτεί υποδομές και έχει υψηλό κόστος. Ως αποτέλεσμα, ειδικά το Κεμπέκ, βασίζεται συχνά σε εισαγωγές ή σε τιμές αναφοράς της αμερικανικής αγοράς.
Πρέπει να τονίσουμε ότι η βενζίνη δεν είναι αργό πετρέλαιο. Για να φτάσει στην αντλία, το πετρέλαιο περνά από διύλιση – επεξεργασία, μετατρέπεται σε τελικό προϊόν, αποθηκεύεται και μετά γίνεται η διανομή. Τα δε διυλιστήρια λειτουργούν με εμπορικά περιθώρια και επηρεάζονται από εποχικές διακυμάνσεις, εργασίες συντήρησης και διεθνείς ελλείψεις ή αυξημένη ζήτηση. Έτσι, ακόμη κι όταν η τιμή του αργού πέφτει, η τιμή της βενζίνης δεν ακολουθεί πάντα με τον ίδιο ρυθμό. Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν πολλοί, η ενέργεια στον Καναδά δε διανέμεται με κρατική τιμολόγηση. Η αγορά λειτουργεί με τους εμπορικούς κανόνες διεθνούς ανταγωνισμού και ανάλογα με την προσφορά

Γιατί οι οδηγοί στο Κεμπέκ πληρώνουν σχεδόν διπλάσιους φόρους στη βενζίνη από το Οντάριο

0

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα

Την ώρα που η τιμή της βενζίνης παραμένει σταθερά ψηλά, μια λιγότερο ορατή αλλά καθοριστική παράμετρος επιβαρύνει τους οδηγούς στο Κεμπέκ: η φορολογία. Μια σύγκριση με το γειτονικό Οντάριο αποκαλύπτει ότι, για το ίδιο λίτρο βενζίνης, οι κάτοικοι του Κεμπέκ πληρώνουν σχεδόν τα διπλάσια σε φόρους.

Η διαφορά δεν οφείλεται στην τιμή του πετρελαίου ούτε στο κόστος διύλισης. Οφείλεται κυρίως σε πολιτικές επιλογές που οι περισσότερες υπάρχουν εδώ και δεκαετίες. Σε ολόκληρο τον Καναδά, η βάση είναι κοινή. Κάθε λίτρο βενζίνης επιβαρύνεται με ομοσπονδιακό ειδικό φόρο κατανάλωσης 10 σεντς, ο οποίος ισχύει εδώ και τρεις δεκαετίες. Από εκεί και πέρα, όμως, οι δρόμοι των δύο επαρχιών χωρίζουν…

ΚΕΜΠΕΚ: ΦΟΡΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΦΟΡΟ

Στο Κεμπέκ, ο επαρχιακός φόρος καυσίμων φτάνει τα 19,2 σεντς ανά λίτρο, από τους υψηλότερους στη χώρα. Στο Μόντρεαλ προστίθεται και δημοτικός φόρος 3 σεντς, που υποτίθεται ότι πάει στα ταμεία των δημόσιων συγκοινωνιών.

Η μεγαλύτερη διαφορά, ωστόσο, βρίσκεται στη φορολόγηση των πωλήσεων. GST 5% και QST 9,975%, η οποία υπολογίζεται επάνω στην τιμή που ήδη περιλαμβάνει άλλους φόρους. Με απλά λόγια, πρόκειται για φόρο πάνω στο φόρο.

Σε όλα αυτά προστίθεται και το κόστος του συστήματος εμπορίας εκπομπών άνθρακα (cap‑and‑trade), το οποίο δεν εμφανίζεται ξεχωριστά στην αντλία αλλά ενσωματώνεται στην τιμή, επιβαρύνοντας περαιτέρω τον καταναλωτή.

ΟΝΤΑΡΙΟ: ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΗ ΚΑΙ

ΑΠΛΟΥΣΤΕΡΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ

Το Οντάριο ακολουθεί μια σαφώς πιο ήπια γραμμή. Ο επαρχιακός φόρος καυσίμων είναι μόλις 9 σεντς ανά λίτρο. Χρεώνεται μόνο το GST 5% άνευ επαρχιακού φόρου πώλησης στη βενζίνη και επιπλέον καμία ενεργή φορολόγηση άνθρακα στο καύσιμο. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολύ πιο απλό και ελαφρύ φορολογικό πλαίσιο.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη με τιμή βενζίνης $1,94 το λίτρο;

Στο Κεμπέκ, οι εμφανείς φόροι αγγίζουν περίπου τα 59 σεντς ανά λίτρο, ενώ αν συνυπολογιστεί και το κόστος άνθρακα, η συνολική επιβάρυνση πλησιάζει ή ξεπερνά τα 66 σεντς. Δηλαδή, έως και το ένα τρίτο της τιμής είναι φόροι.

Στο Οντάριο, οι συνολικοί φόροι περιορίζονται περίπου στα 29 σεντς ανά λίτρο, δηλαδή περίπου 15% της τιμής. Η διαφορά είναι πολύ μεγάλη.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Η βενζίνη δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βασικό αγαθό για εργαζόμενους, οικογένειες και μικρές επιχειρήσεις. Όταν η φορολογία φτάνει το 30% ή και περισσότερο της τελικής τιμής, η συζήτηση παύει να είναι θεωρητική. Το ερώτημα δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά και πολιτικό. Πόσο μπορεί να αντέξει ο καταναλωτής και πόσο αποτελεσματική είναι αυτή η επιβάρυνση στο κόστος ζωής;

Σήμερα, ένα είναι βέβαιο: ο οδηγός στο Κεμπέκ πληρώνει πολύ ακριβότερα για να γεμίσει το ρεζερβουάρ του από τον οδηγό στο Οντάριο – όχι λόγω της αγοράς, αλλά λόγω φόρων.

ΒΕΝΖΙΝΗ & ΦΟΡΟΙ

ΚΕΜΠΕΚ VS ΟΝΤΑΡΙΟ (ΑΝΑ ΛΙΤΡΟ)

ΚΕΜΠΕΚ (εκτός Μόντρεαλ)

Τιμή αναφοράς: $1,94 / λίτρο

➤ Ομοσπονδιακός φόρος κατανάλωσης: 10,0¢

➤ Επαρχιακός φόρος καυσίμων: 19,2¢

➤ GST (5%): 9,7¢

➤ QST (9,975%): 20,3¢

Σύνολο εμφανών φόρων: ≈ 59,2¢ / λίτρο

Ποσοστό φόρων στην τελική τιμή: ≈ 30,5%

Σημείωση: Στην τιμή περιλαμβάνεται επιπλέον έμμεσο κόστος άνθρακα μέσω του συστήματος cap‑and‑trade, που εκτιμάται σε 7–10¢/λίτρο και δεν εμφανίζεται ξεχωριστά στην αντλία.

ΟΝΤΑΡΙΟ

Τιμή αναφοράς: $1,94 / λίτρο

➤ Ομοσπονδιακός φόρος κατανάλωσης: 10,0¢

➤ Επαρχιακός φόρος καυσίμων: 9,0¢

➤ GST (5%): 9,7¢

➤ Επαρχιακή πωλησιακή φορολογία: 0¢

Σύνολο φόρων: ≈ 28,7¢ / λίτρο

Ποσοστό φόρων στην τελική τιμή: ≈ 15%

Η ΔΙΑΦΟΡΑ

➥ Κεμπέκ: έως +30¢/λίτρο περισσότερους φόρους

➥ Σε γεμάτο ρεζερβουάρ 60 λίτρων: ~18 δολάρια περισσότερα μόνο σε φόρους

🛈 Υποσημείωση για τη σύνταξη

✓ Τα στοιχεία αφορούν κανονική αμόλυβδη

✓ Τιμές εκτός Μόντρεαλ (στο Μόντρεαλ προστίθενται +3¢/λίτρο)

Κατώτατος μισθός: Στα 920 ευρώ από 1η Απριλίου

0

Πώς διαμορφώνονται οι αυξήσεις ◙ «Καυστική» ανακοίνωση της ΓΣΕΕ

Στην εξειδίκευση της αύξησης του κατώτατου μισθού που ανακοίνωσε την Πέμπτη 26/3 ο Κυριάκος Μητσοτάκης, προχώρησε η Νίκη Κεραμέως. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, η υπουργός Εργασίας εξήγησε το πλάνο για την ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων, ενώ παρουσίασε τους βασικούς άξονες στους οποίους στηρίζεται η στρατηγική της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τη Νίκη Κεραμέως, η ανεργία έχει μειωθεί στο 7,7% τον Ιανουάριο του 2026, από 17,8% τον Ιούλιο 2019, και βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 18 ετών.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 2019 ΕΩΣ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ 2026:

Μείωση της ανεργίας των γυναικών κατά 52,5% (22,1% σε 10,5%).

Μείωση της ανεργίας των νέων (15-24) κατά 56,3% (37% σε 16%).

Δείκτης ανεργίας των ανδρών στο 5,4%, κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο 5,7%.

Η Νίκη Κεραμέως υπογράμμισε ότι «προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι να κάνουμε συνεχώς βήματα για τη διεύρυνση του εισοδήματος των εργαζομένων». Απέδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην αύξηση της πλήρους απασχόλησης, «η οποία έχει ανέλθει στο 78,5%, δηλαδή σχεδόν 8 στους 10 Έλληνες που εργάζονται, εργάζονται σε δουλειές πλήρους απασχόλησης».

Σχετικά με το ύψος των μισθών, σχολίασε ότι «στη χώρα μας το 63,5% λαμβάνουν μισθό πάνω από 1.000 ευρώ. Το ποσοστό αυτό ήταν στο 53% το 2024 και 36% το 2019. Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης έχει ξεπεράσει τα 1.500 ευρώ και βρίσκεται στα 1.516 ευρώ».

ΑΥΞΗΣΗ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ: 920 ΕΥΡΩ ΜΕΙΚΤΑ

Παραδείγματα καθαρού οφέλους εργαζομένων μετά από εισφορές και μείωση φόρου εισοδήματος.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 25:

Καθαρές μηνιαίες απολαβές: 797 €

Καθαρή μηνιαία αύξηση: 54 € (+249 € σε σχέση με το Δεκέμβριο 2019)

Καθαρή ετήσια αύξηση σε σχέση με το 2025 (14 μισθοί): 756 €

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ 26 ΕΩΣ 30 ΕΤΩΝ:

Καθαρές μηνιαίες απολαβές: 781 €

Καθαρή μηνιαία αύξηση: 38 € (+233 € σε σχέση με το Δεκέμβριο 2019)

Καθαρή ετήσια αύξηση σε σχέση με το 2025 (14 μισθοί): 529 €

ΓΙΑΤΙ ΣΤΑ 920 ΕΥΡΩ;

➤ Η προτεινόμενη αύξηση στα 920 ευρώ (≈4,5%) βρίσκεται εντός του εύρους (€910 – €924) που προκύπτει από την εισήγηση της Επιστημονικής Επιτροπής, διασφαλίζοντας ισορροπία.

➤ Η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται (ΑΕΠ ~2,1%) επιτρέποντας την αύξηση κατά 40 ευρώ, που διασφαλίζει σταθερή και συνεχιζόμενη ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος εντός των δυνατοτήτων της οικονομίας, αλλά και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

➤ Ο νέος κατώτατος εφαρμόζεται άμεσα και στο δημόσιο (+40 ευρώ) και συμπαρασύρει επιδόματα ανεβάζοντας το δημοσιονομικό κόστος.

➤ Η αβεβαιότητα για το 2026 λόγω γεωπολιτικών εξελίξεων (Μέση Ανατολή, ενέργεια) επιβάλλει προσεκτική στάθμιση όλων των παραγόντων.

ΠΩΣ ΩΦΕΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΜΙΣΘΟ – ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΙΣ ΤΡΙΕΤΙΕΣ

Σε περισσότερους από 1,3 εκατομμύρια υπολογίζονται οι ωφελούμενοι από τη νέα αύξηση στον κατώτατο μισθό, που εξήγγειλε στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Η αύξηση επηρεάζει ανοδικά τις αποδοχές και τα επιδόματα εργαζομένων τόσο στον ιδιωτικό, όσο και στον δημόσιο τομέα.

Συγκεκριμένα, περίπου 575.000 είναι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό και αυτοί θα δουν τις αποδοχές τους να αυξάνονται, αφού ο κατώτατος από τα 880 ευρώ πάει στα 920 ευρώ μεικτά, με ισχύ από την 1η Απριλίου.

Παράλληλα, ισχύουν οι προσαυξήσεις, σε αυτό το ποσό προσαυξάνεται ανάλογα με τα χρόνια προϋπηρεσίας, κατά 10, 20 ή 30%.

Οι εργαζόμενοι άνω των 30 ετών, από αυτά τα 40 ευρώ, καθαρά θα λάβουν 28 ευρώ ανά μήνα. Επισημαίνεται ότι για πρώτη φορά φέτος ισχύει το ηλικιακό κριτήριο.

Συνδυαστικά με τις αλλαγές στη φορολογία, ευνοημένοι είναι οι νέοι εργαζόμενοι κάτω των 25 ετών, αφού στην κατηγορία αυτή το καθαρό ποσό ανά μήνα θα είναι 35 ευρώ, ενώ για τους νέους από 26 έως 29 ετών θα είναι 32 ευρώ.

Για εργαζόμενο με προϋπηρεσία 3 χρόνια, οι αποδοχές του φτάνουν στα 1.012 ευρώ, με δύο τριετίες στα 1.104 και με τρεις τριετίες στα 196 ευρώ.

Οι αυξήσεις θα ισχύουν από την 1η Απριλίου. Ειδικά για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο καταβάλλονται προσπάθειες για να δουν τις αυξήσεις αυτές αναδρομικά με τη μισθοδοσία του Μαΐου.

ΓΣΕΕ ΓΙΑ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΜΙΣΘΟ: Η ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ ΑΥΞΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ

Την εκτίμηση ότι η αύξηση των 40 ευρώ που ανακοίνωσε η κυβέρνηση στον κατώτατο μισθό δεν αρκεί στο δυσμενές οικονομικό περιβάλλον που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, σχολιάζει σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΕ.

«Την ώρα που οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να βρίσκονται αντιμέτωποι με την ακρίβεια και το αυξημένο κόστος διαβίωσης, η κυβέρνηση ανακοίνωσε αύξηση μόλις 40 ευρώ στον κατώτατο μισθό» σημειώνει στην ανακοίνωση. Η ΓΣΕΕ επισημαίνει ότι μια τέτοια περιορισμένη αύξηση δεν μπορεί να αντισταθμίσει την υποχώρηση της πραγματικής αγοραστικής δύναμης, καθώς οι συνεχείς ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά, ενέργεια και στέγαση, εξακολουθούν να πιέζουν σοβαρά τα εισοδήματα των εργαζομένων. Τα στοιχεία των μελετών του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ καταγράφουν ότι μεγάλο ποσοστό εργαζομένων δυσκολεύεται να καλύψει τις βασικές ανάγκες του μήνα, ενώ η Ελλάδα παραμένει χαμηλά στην κατάταξη της αγοραστικής δύναμης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εκτίμηση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ για το 2026 προσδιορίζει το μηνιαίο ακαθάριστο κατώτατο μισθό αξιοπρεπούς διαβίωσης στα 1052 ευρώ μεικτά.

Η Συνομοσπονδία τονίζει για ακόμη μία φορά, ότι ο καθορισμός του κατώτατου μισθού μέσω μονομερών κυβερνητικών αποφάσεων, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων, δεν πρέπει να συνεχιστεί. Η μόνη ουσιαστική θεσμική διαδικασία παραμένει η επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, καθώς η πρόσφατη κοινωνική συμφωνία απέδειξε ότι μπορεί να υπάρξει ουσιαστική συνεννόηση των κοινωνικών εταίρων. Μόνο μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορεί ο καθορισμός του κατώτατου μισθού να γίνεται με τρόπο δίκαιο και βιώσιμο, εξασφαλίζοντας αξιοπρεπείς αποδοχές και όρους απασχόλησης για τους εργαζόμενους.

© ERTNEWS.GR

Παρελάσεις: Ιστορική μνήμη ή αναχρονισμός;

Κάθε χρόνο, με την έλευση των εθνικών επετείων, οι δρόμοι των ελληνικών πόλεων γεμίζουν με το ρυθμικό ήχο των εμβατηρίων και τα γαλανόλευκα χρώματα. Ωστόσο, πίσω από την εορταστική εικόνα, υποβόσκει ένας έντονος κοινωνικός διάλογος που κρατά δεκαετίες. Το ερώτημα παραμένει σταθερό: Αποτελούν οι παρελάσεις έναν αναγκαίο φόρο τιμής στην ιστορία μας ή πρόκειται για έναν παρωχημένο θεσμό, που δε συνάδει με τα σύγχρονα εκπαιδευτικά και κοινωνικά πρότυπα;

Για τους υποστηρικτές του θεσμού, οι παρελάσεις δεν είναι απλώς μια τυπική διαδικασία, αλλά μια ζωντανή αναπαράσταση της ιστορικής μνήμης. Το κύριο επιχείρημα εστιάζει στην απόδοση τιμής προς τους πεσόντες και τους ήρωες που θυσιάστηκαν για την ελευθερία.

Στον αντίποδα, μια σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης και των εκπαιδευτικών εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις, εστιάζοντας στο «μιλιταριστικό» χαρακτήρα των εκδηλώσεων. Οι επικριτές υποστηρίζουν, ότι ο στρατιωτικός σχηματισμός και ο βηματισμός είναι στοιχεία ξένα προς το παιδαγωγικό πλαίσιο και το σύγχρονο πνεύμα.

Σύμφωνα με αυτή την οπτική, οι παρελάσεις, ειδικά οι στρατιωτικές, λειτουργούν περισσότερο ως επίδειξη κρατικής ισχύος, παρά ως ουσιαστική μνημόνευση.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι, ότι η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Η ζυγαριά κλίνει ανάλογα με το αν υπερισχύει η ανάγκη για διατήρηση της παράδοσης ως αδιαπραγμάτευτη αξία ή η επιθυμία για ένα ριζικό εκσυγχρονισμό, που θα ευθυγραμμίζεται με τα διεθνή πρότυπα.

Είτε πρόκειται για μια απαραίτητη τελετουργία εθνικής συνείδησης, είτε για ένα κατάλοιπο του παρελθόντος, το σίγουρο είναι ότι οι παρελάσεις θα συνεχίσουν να αποτελούν το επίκεντρο ενός διαλόγου, που αφορά την ίδια την ταυτότητα της σύγχρονης Ελλάδας. Οι παρελάσεις στην Ελλάδα έχουν βαθιές ρίζες, που συνδέονται με τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους.

Για εμάς τους ομογενείς, η παρέλαση δεν είναι απλώς ένας φόρος τιμής στο 1821 ή το 1940, αλλά επιτελεί τρεις κρίσιμους ρόλους.

[1] Διατήρηση της Ταυτότητας: Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι δεύτερες και τρίτες γενιές μεταναστών συνδέονται με τις ρίζες τους. Για ένα παιδί που γεννήθηκε στην Αμερική, την Αυστραλία ή τον Καναδά, το να φορέσει τη φουστανέλα και να κρατήσει τη σημαία, είναι μια πράξη επιβεβαίωσης της καταγωγής του.

[2] Προβολή της Ελλάδας: Οι παρελάσεις αποτελούν ένα ισχυρό μέσο επικοινωνίας του ελληνικού πολιτισμού προς τους ξένους πολίτες και τις τοπικές κυβερνήσεις. Αναδεικνύουν τη δύναμη, την οργάνωση και την προσφορά της ελληνικής παροικίας στη χώρα υποδοχής.

[3] Σημείο Συνάντησης: Λειτουργούν ως ο συνεκτικός δεσμός της ομογένειας. Είναι η ημέρα που όλοι οι Έλληνες, ανεξαρτήτως πολιτικών ή κοινωνικών διαφορών, ενώνονται κάτω από την κοινή κληρονομιά, ενισχύοντας τους δεσμούς της κοινότητας.

Οι παρελάσεις της ομογένειας αποτελούν ένα από τα πιο ζωντανά και συγκινητικά κεφάλαια του απόδημου Ελληνισμού. Από την 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης μέχρι το Μόντρεαλ, το Τορόντο, το Λονδίνο και το Σίδνεϋ, οι Έλληνες του εξωτερικού μετατρέπουν τις εθνικές επετείους σε μια παγκόσμια γιορτή ελληνισμού…

Η στεγαστική κρίση στο Μόντρεαλ πλήττει ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους

0

Η στεγαστική κρίση που ταλανίζει το Μόντρεαλ τα τελευταία χρόνια, δεν αποτελεί πλέον απλώς ένα οικονομικό πρόβλημα, αλλά μια βαθιά κοινωνική και ανθρωπιστική πρόκληση, με τους ηλικιωμένους να συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο ευάλωτων ομάδων. Οι αυξανόμενες τιμές ενοικίων, η περιορισμένη διαθεσιμότητα κατοικιών και η πίεση στα κοινωνικά δίκτυα υποστήριξης, δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η ασφάλεια της στέγης για πολλούς ηλικιωμένους τίθεται υπό σοβαρή αμφισβήτηση.

Σύμφωνα με στοιχεία οργανισμών που δραστηριοποιούνται στο Μόντρεαλ, η ζήτηση για υπηρεσίες στήριξης αυξάνεται σταθερά, καθώς ολοένα και περισσότεροι κάτοικοι δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στο κόστος στέγασης.

Πάνω από 375 κοινοτικοί οργανισμοί στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ εξυπηρετούν σχεδόν 800.000 ανθρώπους, παρέχοντας καθημερινά τρόφιμα, κοινωνική υποστήριξη και βοήθεια σε ευάλωτες ομάδες, μεταξύ των οποίων και ηλικιωμένοι που κινδυνεύουν να χάσουν την κατοικία τους.

Η κρίση αυτή δεν επηρεάζει μόνο τα χαμηλά εισοδήματα. Πολλοί ηλικιωμένοι που βασίζονται σε σταθερές συντάξεις βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με αυξήσεις ενοικίων που ξεπερνούν το ρυθμό αύξησης των εισοδημάτων τους. Σε ολόκληρο το Κεμπέκ, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η έλλειψη προσιτής στέγης και το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης, οδηγούν όλο και περισσότερους ηλικιωμένους σε συνθήκες στεγαστικής ανασφάλειας, γεγονός που επιβαρύνει ταυτόχρονα και το σύστημα υγείας.

Η δημοτική διοίκηση του Μόντρεαλ αναγνωρίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Ο προϋπολογισμός της πόλης για το 2026 δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην αντιμετώπιση της έλλειψης κατοικιών και της αυξανόμενης αστεγίας. Συγκεκριμένα, προβλέπονται σημαντικές επενδύσεις για την αγορά και μετατροπή κτιρίων σε κοινωνικές και προσιτές κατοικίες, καθώς και ενίσχυση της χρηματοδότησης κοινοτικών οργανώσεων, που παρέχουν υποστήριξη σε άτομα που βρίσκονται σε κίνδυνο απώλειας στέγης.

Παρά τις προσπάθειες αυτές, οι ανάγκες συνεχίζουν να αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό από τις διαθέσιμες λύσεις. Η πίεση στις κοινωνικές υπηρεσίες είναι εμφανής, ιδιαίτερα σε γειτονιές όπου ζουν πολλοί ηλικιωμένοι με περιορισμένους οικονομικούς πόρους.

Η αύξηση των ενοικίων και η μείωση των διαθέσιμων κατοικιών, καθιστούν δύσκολη την παραμονή πολλών ηλικιωμένων στα σπίτια τους, ενώ ορισμένοι αναγκάζονται να αναζητήσουν μικρότερες ή λιγότερο κατάλληλες κατοικίες.

Η στεγαστική ανασφάλεια δεν αποτελεί μόνο οικονομικό ζήτημα, αλλά και πρόβλημα υγείας. Οι ηλικιωμένοι που αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα ως προς τη στέγη τους παρουσιάζουν συχνά αυξημένα επίπεδα άγχους και επιδείνωση της σωματικής και ψυχικής υγείας. Επιπλέον, η ακατάλληλη στέγαση μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη ανάγκη για ιατρική φροντίδα, αυξάνοντας την πίεση στο ήδη επιβαρυμένο σύστημα υγείας.

Παράλληλα, η αυξανόμενη ζήτηση για κατοικίες φροντίδας ηλικιωμένων, δημιουργεί πρόσθετες προκλήσεις. Οι ειδικοί εκτιμούν, ότι τα επόμενα χρόνια θα απαιτηθεί σημαντική αύξηση των διαθέσιμων θέσεων σε μονάδες μακροχρόνιας φροντίδας, καθώς ο πληθυσμός γηράσκει και οι ανάγκες υγειονομικής υποστήριξης αυξάνονται.

Το πρόβλημα της στέγασης στο Μόντρεαλ συνδέεται άμεσα και με ευρύτερες οικονομικές εξελίξεις. Η αύξηση του κόστους ζωής, οι υψηλότεροι δημοτικοί φόροι και οι περιορισμένες επιλογές προσιτής στέγης, δημιουργούν ένα περιβάλλον οικονομικής πίεσης για πολλές οικογένειες και ηλικιωμένους. Παρά τις νέες πολιτικές και τα επενδυτικά σχέδια, πολλοί αναλυτές επισημαίνουν, ότι η πραγματική πρόκληση είναι η ταχύτητα υλοποίησης των έργων και η άμεση διαθεσιμότητα κατοικιών.

Η στεγαστική κρίση στο Μόντρεαλ αποτελεί σήμερα ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά ζητήματα της πόλης. Για τους ηλικιωμένους, η δυνατότητα να παραμείνουν με ασφάλεια στα σπίτια τους δεν είναι μόνο θέμα άνεσης, αλλά και αξιοπρέπειας. Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι, αν οι πολιτικές και οι επενδύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη θα μπορέσουν να ανταποκριθούν εγκαίρως στις ανάγκες ενός πληθυσμού που γηράσκει και απαιτεί αυξημένη προστασία.