Home Blog Page 2

11 Σεπτεμβρίου 2001: Μια ημέρα που άλλαξε τον κόσμο και ανέδειξε την καναδική αλληλεγγύη

Κάθε χρόνο, η επέτειος της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 μάς καλεί να θυμηθούμε, όχι μόνο μια από τις πιο τραγικές ημέρες της σύγχρονης ιστορίας, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η ανθρωπότητα ανταποκρίθηκε μπροστά στον πόνο, το φόβο και την αβεβαιότητα. Φέτος είναι η 25η επέτειος από εκείνη την τραγωδία. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στοίχισαν τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους και σημάδεψαν ανεξίτηλα μια ολόκληρη γενιά. Ήταν μια ημέρα που άλλαξε την Αμερική, αλλά και τον κόσμο ολόκληρο.

Θυμάμαι εκείνη την Τρίτη. Από τις λίγες φορές που είχα πάει στο γραφείο μου πριν τις 9 το πρωί. Το γραφείο έβλεπε προς το πάρκινγκ της υπεραγοράς ADONIS. Ενώ έβλεπα τις τραγικές εικόνες στην τηλεόραση, ρίχνοντας μια ματιά προς το πάρκινγκ είδα αστυνομικούς να καταγράφουν τις πινακίδες των σταθμευμένων αυτοκινήτων. Ρωτώντας την αστυνομία έμαθα ότι ενεργοποιήθηκε σε όλο τον Καναδά το μέτρο αντιτρομοκρατίας των αστυνομικών αρχών.

Για όσους ήταν αρκετά μεγάλοι ώστε να θυμούνται εκείνο το πρωινό, οι εικόνες παραμένουν ζωντανές. Οι δίδυμοι πύργοι του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη να φλέγονται και τελικά να καταρρέουν μπροστά στα μάτια εκατομμυρίων τηλεθεατών. Το χτύπημα στο Πεντάγωνο. Η πτήση 93 που συνετρίβη στην Πενσυλβάνια. Ολόκληρος ο κόσμος παρακολουθούσε σοκαρισμένος, αδυνατώντας να πιστέψει αυτό που εκτυλισσόταν σε ζωντανή μετάδοση.

Οι συνέπειες εκείνης της ημέρας υπήρξαν τεράστιες. Στο πολιτικό επίπεδο, άλλαξαν οι διεθνείς σχέσεις, οι στρατηγικές ασφάλειας και η αντίληψη για την τρομοκρατία. Οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και αργότερα στο Ιράκ συνδέθηκαν άμεσα ή έμμεσα με τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου. Δισεκατομμύρια δολάρια δαπανήθηκαν για στρατιωτικές επιχειρήσεις, υπηρεσίες πληροφοριών και νέα μέτρα ασφαλείας. Η έννοια της «εθνικής ασφάλειας» απέκτησε νέα διάσταση σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο.

Οι αλλαγές έγιναν αισθητές ακόμη και στην καθημερινότητα των πολιτών. Τα αεροδρόμια μετατράπηκαν σε χώρους αυστηρών ελέγχων. Τα διαβατήρια, τα βιομετρικά δεδομένα, οι σαρώσεις αποσκευών και οι πολύωρες διαδικασίες επιβίβασης, θεωρούνται πλέον δεδομένες, ενώ πριν από το 2001 πολλά από αυτά θα φαίνονταν υπερβολικά. Η παγκόσμια αεροπορία μπήκε σε μια νέα εποχή, στην οποία η ασφάλεια έπαψε να είναι μια απλή διαδικασία και έγινε ύψιστη προτεραιότητα.

Παράλληλα, η 11η Σεπτεμβρίου επηρέασε βαθιά την ψυχολογία των κοινωνιών. Εκατομμύρια άνθρωποι άρχισαν να βλέπουν διαφορετικά τις διεθνείς απειλές, τα ζητήματα μετανάστευσης, τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και τον κίνδυνο της τρομοκρατίας. Σε πολλές χώρες αναπτύχθηκαν συζητήσεις για την ισορροπία μεταξύ ασφάλειας και ατομικών ελευθεριών, μια συζήτηση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Ωστόσο, μέσα σε αυτή την τραγωδία, αναδύθηκαν και αμέτρητες ιστορίες ανθρωπιάς. Μία από τις σημαντικότερες και λιγότερο γνωστές ιστορίες αφορά τον Καναδά και την ανιδιοτελή βοήθεια που προσέφερε στον αμερικανικό λαό εκείνες τις κρίσιμες ώρες.

Όταν οι αμερικανικές αρχές αποφάσισαν να κλείσουν τον εναέριο χώρο των Ηνωμένων Πολιτειών, εκατοντάδες αεροσκάφη που βρίσκονταν ήδη καθ’ οδόν προς τη Βόρεια Αμερική δεν μπορούσαν να προσγειωθούν στους προορισμούς τους. Τότε τέθηκε σε εφαρμογή η Επιχείρηση Κίτρινη Κορδέλα (Operation Yellow Ribbon), μέσω της οποίας ο Καναδάς δέχθηκε εκατοντάδες αεροσκάφη που εκτράπηκαν από τον αμερικανικό εναέριο χώρο. Πάνω από διακόσιες πτήσεις προσγειώθηκαν σε καναδικά αεροδρόμια, μεταφέροντας δεκάδες χιλιάδες επιβάτες που βρέθηκαν ξαφνικά μακριά από τον προορισμό τους.

Το πιο συγκινητικό παράδειγμα ήταν η μικρή πόλη Γκάντερ της Νέας Γης. Με πληθυσμό περίπου 10.000 κατοίκων, βρέθηκε ξαφνικά να φιλοξενεί χιλιάδες επιβάτες και μέλη πληρωμάτων, που δεν μπορούσαν να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Οι κάτοικοι άνοιξαν τα σχολεία, τις εκκλησίες, τα κοινοτικά κέντρα, ακόμη και τα σπίτια τους(!) για να προσφέρουν καταφύγιο, φαγητό, κουβέρτες και ψυχολογική υποστήριξη, σε ανθρώπους που βρίσκονταν σε κατάσταση σοκ και αγωνίας.

Οι ιστορίες που ακολούθησαν έμειναν στην ιστορία. Οικογένειες που φιλοξένησαν αγνώστους, εθελοντές που εργάστηκαν ασταμάτητα για ημέρες, κάτοικοι που μοιράστηκαν ό,τι είχαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Σε μια εποχή που ο κόσμος παρακολουθούσε συγκλονισμένος την καταστροφή, η μικρή αυτή καναδική κοινότητα έδωσε ένα μάθημα ανθρωπιάς που ξεπέρασε τα σύνορα.

Η στάση του Καναδά δεν περιορίστηκε μόνο στις πρώτες εκείνες ημέρες. Οι δύο χώρες συνεργάστηκαν στενά σε θέματα ασφάλειας, ανταλλαγής πληροφοριών και προστασίας των συνόρων. Η τραγωδία ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη σχέση ανάμεσα στους δύο γείτονες, οι οποίοι μοιράζονται όχι μόνο το μεγαλύτερο ανεμπόδιστο σύνορο στον κόσμο αλλά και βαθιούς ιστορικούς, οικονομικούς και πολιτιστικούς δεσμούς.

Σήμερα, ένα τέταρτο του αιώνα σχεδόν μετά τα γεγονότα, η 11η Σεπτεμβρίου εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς. Οι νεότερες γενιές ίσως να μην έχουν προσωπικές αναμνήσεις από εκείνη την ημέρα, όμως ζουν σε έναν κόσμο που διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις συνέπειές της. Από τις διαδικασίες στα αεροδρόμια μέχρι τη διεθνή πολιτική και από τις αντιλήψεις για την ασφάλεια μέχρι τις παγκόσμιες γεωπολιτικές ισορροπίες, τα ίχνη της παραμένουν ορατά.

Σε μια εποχή όπου οι διεθνείς σχέσεις δοκιμάζονται συχνά από πολιτικές διαφωνίες, εμπορικές συγκρούσεις και γεωπολιτικές εντάσεις, η μνήμη εκείνων των ημερών μάς θυμίζει ότι οι πραγματικοί δεσμοί μεταξύ των λαών χτίζονται στις δύσκολες στιγμές. Οι κυβερνήσεις μπορεί να αλλάζουν πολιτικές, αλλά η ανθρώπινη συμπόνια παραμένει διαχρονική.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μάθημα της 11ης Σεπτεμβρίου. Ότι ο τρόμος μπορεί να διχάσει, αλλά η ανθρωπιά έχει τη δύναμη να ενώνει. Και καθώς τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων, αξίζει να θυμόμαστε όχι μόνο την τραγωδία, αλλά και την αλληλεγγύη που αναδείχθηκε μέσα από αυτήν. Γιατί τελικά, η ιστορία δε γράφεται μόνο από τις στιγμές του πόνου, αλλά και από τις πράξεις καλοσύνης που ακολουθούν. Οι πράξεις των απλών Καναδών πολιτών στη Νέα Γη και σε δεκάδες άλλες κοινότητες, απέδειξαν ότι η καλοσύνη δε γνωρίζει σύνορα. Τη στιγμή που η Αμερική θρηνούσε, ο Καναδάς στάθηκε δίπλα της ως φίλος, γείτονας και σύμμαχος. Το παράλογο και αδιανόητο είναι που ο πρόεδρος της Αμερικής το έχει ξεχάσει…

Ta NEA volume 20-32

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-32 published September 11th, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Οι Ισλανδοί πανηγυρίζουν το ΟΧΙ [52,8%] στην Ευρωπαϊκή Ένωση

0

Κατά πολλούς, μόνο ένας παράλογος άνθρωπος θα κοιτούσε την ΕΕ και θα σκεφτόταν: «Ναι, αυτό το θέλουμε». Στην ίδια πλευρά συντάχθηκε και η πλειοψηφία των Ισλανδών!

Η Ισλανδία λοιπόν, «αποφάσισε να διαφυλάξει την κυριαρχία, τα σύνορα, τα αλιεύματα, την οικονομία και το νόμισμά της. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι διέσωσε τον πολιτισμό και το κοινωνικό της συμβόλαιο…» θα γράψει ο James Farquharson στο X.

Οι Ισλανδοί ψήφισαν 52,8% ΟΧΙ στην επανέναρξη των διαπραγματεύσεων ένταξης στην ΕΕ, έναντι 47,2% ΝΑΙ, σε δημοψήφισμα, με προσέλευση περίπου 85%.

Το Reykjavík ήταν η μόνη περιοχή που υποστήριξε τις διαπραγματεύσεις, ενώ η αντιπολίτευση κυριάρχησε αλλού. Η εθνική κυριαρχία και ο έλεγχος της ζωτικής αλιευτικής βιομηχανίας της Ισλανδίας ήταν σημαντικά ζητήματα. Η Ισλανδία υπέβαλε αίτηση ένταξης στην ΕΕ το 2009, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις το 2010 και τις ανέστειλε το 2013.
Περίπου το 47,2% των ψηφοφόρων υποστήριξε την πρόταση της κυβέρνησης, ενώ το 52,8% είπε όχι, σύμφωνα με εκτιμήσεις του τοπικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα RUV. Η Ισλανδία απέρριψε την πρόταση της κυβέρνησης για διεξαγωγή ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ανέφερε την Κυριακή ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας RUV, με μόνο ένα μικρό αριθμό ψήφων να απομένει για καταμέτρηση.

Με βάση τις πρώτες 188.500 καταμετρημένες ψήφους από τους 270.000 επιλέξιμους ψηφοφόρους του δημοψηφίσματος του Σαββάτου, το 52,8% τάχθηκε κατά της πρότασης της κυβέρνησης για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, ενώ το 47,2% τάχθηκε υπέρ, ανέφερε το RUV σε μια προσέλευση που ήθελε το 85% των ψηφορόρων να συμμετέχουν στη κάλπη.

Οι υποστηρικτές του «Όχι» υποστήριξαν ότι η ένταξη στην ΕΕ θα απειλούσε την κυριαρχία και τα αλιευτικά ύδατα του νησιού. «Σήμερα είναι η συνάντησή μας με την ιστορία», δήλωσε σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο πρώην πρόεδρος της Ισλανδίας, Olafur Ragnar Grimsson, ακτιβιστής κατά της ένταξης στην ΕΕ.

Η Ισλανδία υπέβαλε για πρώτη φορά αίτηση ένταξης στην ΕΕ το 2009, εν μέσω μιας οικονομικής κρίσης που έπληξε ιδιαίτερα σκληρά τη μικρή, εκτεθειμένη οικονομία της χώρας. Οι συνομιλίες έληξαν το 2013 όταν μια ευρωσκεπτικιστική κυβέρνηση ανέβαλε τη διαδικασία. Η ανανεωμένη γεωπολιτική αναταραχή έφερε νέο επείγον, σε ένα ζήτημα που οι Ισλανδοί συζητούν κατά διαστήματα εδώ και δεκαετίες.

© PRONEWS.GR

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Στους διαδρόμους της εξουσίας στην Οτάβα, η πολιτική ηγεσία, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, ενορχηστρώνει το τελευταίο διάστημα μια συστηματική επίκληση του πατριωτικού συναισθήματος των Καναδών. Το αφήγημα είναι σαφές και προβάλλεται με ένταση: απαιτείται άμεση εθνική συσπείρωση απέναντι στις εξωτερικές πιέσεις και τις εμπρηστικές δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, περί μετατροπής του Καναδά σε 51η πολιτεία των ΗΠΑ.

Αναμφίβολα, η προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της οικονομικής σταθερότητας, αποτελεί πρωταρχικό και αδιαμφισβήτητο καθήκον κάθε σοβαρού κράτους. Κανείς πολίτης που σέβεται την ιστορία, τους θεσμούς και την υπόσταση της χώρας του, δε θα διαφωνούσε με την ανάγκη περιφρούρησης των εθνικών συμφερόντων απέναντι σε εξωτερικές επιβουλές. Ωστόσο, πίσω από αυτή τη βιτρίνα της εθνικής ομοψυχίας, αποκαλύπτεται ένα θεσμικό και πολιτικό παράδοξο που εκθέτει την κρατική ηγεσία, σε κατηγορίες για βαθιά υποκρισία και αδικαιολόγητη διορατικότητα.

Την ίδια στιγμή που το πολιτικό σύστημα ζητά από τους πολίτες να περιφρουρήσουν την ακεραιότητα του Καναδά, η ίδια η πολιτεία επιδεικνύει μια πρωτοφανή ανοχή, απέναντι σε δυνάμεις που εργάζονται ανοιχτά για τη διάλυσή του. Η θεσμική παρουσία κομμάτων, όπως το ομοσπονδιακό Bloc Québécois και το επαρχιακό Parti Québécois, συνιστά μια πολιτική αντίφαση με βαρύτατο τίμημα. Ο αποκλειστικός λόγος ύπαρξης και η βασική πολιτική ατζέντα αυτών των σχηματισμών, δεν είναι άλλος από την πλήρη απόσχιση του Κεμπέκ και την οριστική κατάργηση της Καναδικής Συνομοσπονδίας.

Το πλέον προκλητικό στοιχείο αυτής της εξίσωσης είναι, ότι οι εν λόγω μηχανισμοί διάσπασης χρηματοδοτούνται, στελεχώνονται και συντηρούνται απευθείας από το υστέρημα των ίδιων των Καναδών φορολογούμενων. Εκατομμύρια δολάρια διοχετεύονται ετησίως από τα δημόσια ταμεία για να καλύψουν τη λειτουργία, τις εκστρατείες και την προπαγάνδα κομμάτων, που ως μοναδική προγραμματική πρόταση έχουν τη διάλυση της χώρας με οποιοδήποτε κόστος.

Η κρατική εξουσία επιλέγει να μη θεωρεί τις τάσεις αυτές ως απειλή για την εθνική υπόσταση, εφαρμόζοντας μια απροκάλυπτη πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών: αυστηρή εγρήγορση για τις ρητορικές απειλές πέραν των νοτίων συνόρων, αλλά πλήρης θεσμική ανοχή και επιδότηση στην εσωτερική υπονόμευση.

Η κατάσταση αυτή λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις, αν αναλογιστεί κανείς τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και τις δημοσκοπικές τάσεις. Το Parti Québécois, το οποίο καταγράφει προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις, έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι η ανάληψη της εξουσίας θα σημάνει την έναρξη διαδικασιών για τη διεξαγωγή νέου δημοψηφίσματος απόσχισης. Η απειλή αυτή δεν είναι θεωρητική, αλλά άμεση και θεσμικά δρομολογημένη.

Η πολιτική ηγεσία οφείλει να αναλογιστεί την ευθύνη της απέναντι στην ιστορία και τους πολίτες. Δεν είναι δυνατόν να απαιτείται από τους πολιτικά υπεύθυνους Καναδούς να επιδείξουν εθνική συνείδηση απέναντι σε εξωτερικούς παράγοντες, όταν το ίδιο το σύστημα επιδοτεί, νομιμοποιεί και συντηρεί την αποδόμησή του εκ των έσω. Οι Καναδοί ψηφοφόροι καλούνται πλέον να αναλύσουν τα δεδομένα και να βγάλουν τα δικά τους αμείλικτα συμπεράσματα…

Συμφωνία «μαμούθ» για 65 δις βαρέλια

0

Ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τη συμφωνία ως τη μεγαλύτερη στην ιστορία και δεσμεύθηκε στους Αμερικανούς για φτηνότερα καύσιμα

Η Ουάσιγκτον και το Καράκας ανακοίνωσαν την Παρασκευή 28 Αυγούστου ότι έκλεισαν «ιστορική» πετρελαϊκή συμφωνία, με την οποία εκχωρείται στις ΗΠΑ ο πλειοψηφικός έλεγχος στην εκμετάλλευση επιβεβαιωμένων αποθεμάτων 65 και πλέον δισεκατομμυρίων βαρελιών αργού στη χώρα της Λατινικής Αμερικής.

Ο Aμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτήρισε μέσω Truth Social τη συμφωνία αυτή τη «μεγαλύτερη στην παγκόσμια ιστορία», διαβεβαιώνοντας πως «υπερδιπλασιάζει» – κατ’ αυτόν – τα πετρελαϊκά αποθέματα των ΗΠΑ. Ανέφερε ακόμη, ότι η συμφωνία κλείστηκε «σε στενή συνεργασία» με την υπηρεσιακή πρόεδρο της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροδρίγκες, και όμιλο «ιδιωτικών εταιρειών». Το Καράκας επιβεβαίωσε πως υπέγραψε «ιστορική» πετρελαϊκή συμφωνία με την Ουάσιγκτον, με την Ροδρίγκες να τονίζει πως «ευχαριστεί θερμά» τον αμερικανό ομόλογό της Ντόναλντ Τραμπ, με ανακοίνωση που δημοσιοποίησε μέσω Telegram.

17 ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ

Σύμφωνα με την ίδια, η συμφωνία προβλέπει την «ανάπτυξη 17 στρατηγικών κοιτασμάτων», που περιέχουν δυνητικά ως και «65 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου» και θα έχει αποτέλεσμα «επένδυση 100 και πλέον δισεκατομμυρίων δολαρίων» στη χώρα και «φορολογικά έσοδα υψηλότερα από 209 δισεκατομμύρια για το κράτος».

«Για το λαό της Βενεζουέλας, η συμφωνία αυτή θα προσελκύσει σχεδόν 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε ιδιωτικές επενδύσεις, θα υποστηρίξει χιλιάδες καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας και θα ευνοήσει την ανοικοδόμηση της οικονομίας» της χώρας της Λατινικής Αμερικής, ανέφερε εξάλλου ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, μέσω της πλατφόρμας «X».

Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα αποθέματα πετρελαίου στον πλανήτη – υπολογίζεται πως ξεπερνούν τα 303 δισεκατομμύρια βαρέλια. Όμως η παραγωγή της παραμένει συγκριτικά περιορισμένη το τρέχον διάστημα.

Παράλληλα, τα αμερικανικά στρατηγικά αποθέματα («strategic petroleum reserve», SPR) έχουν υποχωρήσει στο χαμηλότερο επίπεδο από το Νοέμβριο του 1982, κατά τα δεδομένα της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφόρησης για την ενέργεια (EIA).

Η Ουάσιγκτον δεσμεύτηκε να αποδεσμεύσει προοδευτικά 172 εκατομμύρια βαρέλια από τα 415 εκατ. που διέθετε στα SPR στα τέλη Φεβρουαρίου 2026, προκειμένου να αμβλυνθούν τα προβλήματα, εξαιτίας της διατάραξης του εφοδιασμού και της ανόδου των τιμών του πετρελαίου έπειτα από το ξέσπασμα του πολέμου σε εξέλιξη στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με τον Ντόναλντ Τραμπ, η «ιστορική» συναλλαγή των δύο χωρών θα οδηγήσει σε «σημαντική μείωση των τιμών» των καυσίμων «για όλους τους Αμερικανούς» τώρα και στο μέλλον. Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ακόμη, ότι η συμφωνία αυτή «δε θα κοστίσει τίποτα στους αμερικανούς φορολογούμενους».

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Μετά την αιματηρή αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στις αρχές της χρονιάς, που οδήγησε στην αιχμαλώτιση του μέχρι τότε προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, ο Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει να εντατικοποιηθεί εκ νέου η αξιοποίηση των αποθεμάτων πετρελαίου και αερίου της χώρας αυτής, υπό δική του πατρονία.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσπαθεί τελευταία να πιέσει αμερικανικές εταιρείες να δραστηριοποιηθούν στο κράτος της Λατινικής Αμερικής, ωστόσο τα αποτελέσματα είναι πενιχρά, καθώς θα απαιτούνταν πολύ βαριές επενδύσεις για την αποκατάσταση των πετρελαϊκών υποδομών της χώρας και για να εντατικοποιηθεί η εξόρυξη μαύρου χρυσού. Δισταγμούς προκαλούν επίσης οι κρατικοποιήσεις που είχαν κάνει κυβερνήσεις της Βενεζουέλας στο παρελθόν. Είχαν γίνει ιδίως δύο εθνικοποιήσεις που έπληξαν την ExxonMobil.

«Το κυριότερο πρόβλημα στη Βενεζουέλα είναι η ασφάλεια», σχολίασε μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Τζον Κίλνταφ, αναλυτής της Again Capital. Κατά την άποψή του, η Ουάσιγκτον πιθανόν να επιδιώξει να δημιουργήσει «ένα είδος κρατικής ζώνης όπου θα μπορούν να εγκατασταθούν αμερικανικές εταιρείες, να ασκούν τις δραστηριότητές τους χωρίς να υφίστανται συνέπειες» και να «εξαλείψει τον πολιτικό κίνδυνο που συνοδεύει συνήθως τις επενδύσεις στη Βενεζουέλα».

Σύμφωνα με τον Χόρχε Πινιόν, ερευνητή στο Ινστιτούτο Ενέργειας του πανεπιστημίου του Τέξας στο Όστιν, εξακολουθούν ακόμη να υπάρχουν αρκετά «σκοτεινά σημεία», ιδιαίτερα όσον αφορά τον κίνδυνο κάποια μελλοντική κυβέρνηση της Βενεζουέλας να αλλάξει απρόσμενα τους «κανόνες του παιγνιδιού», θέτοντας υπό αμφισβήτηση οποιαδήποτε συμφωνία που υπογράφεται σήμερα.

Για τον ίδιο, οι πετρελαϊκοί κολοσσοί χρειάζονται «σταθερότητα» και εγγυήσεις για τις πελώριες επενδύσεις που κάνουν, όπως σημείωσε σε δηλώσεις του στο AFP.

Πολιτικός «θρίαμβος» για τον Κάρνεϊ!

0

Οι Φιλελεύθεροι σάρωσαν στις ενδιάμεσες εκλογές σε Κεμπέκ, Οντάριο και Βρετανική Κολομβία

Σε μια καθοριστική εκλογική αναμέτρηση που εξελίχθηκε σε άτυπο δημοψήφισμα για την κυβέρνηση, το κυβερνών Φιλελεύθερο Κόμμα του Καναδά πέτυχε έναν ανέλπιστο εκλογικό θρίαμβο, κερδίζοντας και τις τρεις ομοσπονδιακές αναπληρωματικές εκλογές που διεξήχθησαν τη Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026.

Οι νίκες στο Οντάριο, το Κεμπέκ και τη Βρετανική Κολομβία όχι μόνο εδραιώνουν την εύθραυστη κυβερνητική πλειοψηφία του Πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνεϊ στην Οτάβα, αλλά στέλνουν και ένα ηχηρό μήνυμα στους πολιτικούς του αντιπάλους, εν μέσω ενός κλιμακούμενου εμπορικού πολέμου με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Με τα τελικά αποτελέσματα να επιβεβαιώνουν την επικράτηση των Φιλελευθέρων με ποσοστά που ξεπέρασαν το 50% και στις τρεις περιφέρειες, ο Κάρνεϊ δήλωσε χαρακτηριστικά: «Σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή για τον Καναδά, οι ψηφοφόροι έδειξαν εμπιστοσύνη στο σχέδιο της κυβέρνησής μας. Δεχόμαστε τη στήριξή τους με ταπεινότητα και αποφασιστικότητα».

Ο ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Η εκλογική βραδιά εξελίχθηκε σε επίδειξη δύναμης για τους Φιλελεύθερους, οι οποίοι κατάφεραν να διατηρήσουν τα παραδοσιακά τους προπύργια και, παράλληλα, να αποσπάσουν μια σημαντική έδρα από την αξιωματική αντιπολίτευση.

Κεμπέκ (Chicoutimi–Le Fjord): Ήταν αναμφίβολα η μεγαλύτερη έκπληξη και το πιο στρατηγικό αποτέλεσμα της βραδιάς. Ο Φιλελεύθερος Ντανιέλ Γκομπέιγ (Daniel Gobeil) κατάφερε να ανατρέψει τα προγνωστικά και να κερδίσει την περιφέρεια με 51,3% των ψήφων. Η έδρα αυτή ανήκε από το 2018 στους Συντηρητικούς (υπό τον πρώην βουλευτή Ρισάρ Μαρτέλ), και η απώλειά της αποτελεί βαρύ πλήγμα για την αντιπολίτευση.

Οντάριο (Beaches–East York): Στο παραδοσιακό αυτό οχυρό των Φιλελευθέρων στο Τορόντο, ο Τανβίρ Σαχναβάζ (Tanveer Shahnawaz) εξασφάλισε μια άνετη και αναμενόμενη επικράτηση, διατηρώντας την έδρα για το κυβερνών κόμμα.

Βρετανική Κολομβία (North Vancouver–Capilano): Ο Μπρέιντεν Κέιλι (Braeden Caley) σημείωσε μια εμφατική νίκη, συγκεντρώνοντας το 58,4% των ψήφων. Οι Συντηρητικοί περιορίστηκαν στη δεύτερη θέση με 28,6%, ενώ το Πράσινο Κόμμα κατετάγη τρίτο με 9%, αφήνοντας το σοσιαλδημοκρατικό NDP στην τέταρτη θέση με μόλις 3,4%.

ΤΟ «ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΡΑΜΠ»

ΚΑΙ Ο ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν, ότι το αποτέλεσμα αυτό δεν ήταν απλώς μια τοπική ψήφος, αλλά μια ξεκάθαρη συσπείρωση των πολιτών γύρω από την εθνική κυβέρνηση («rally-around-the-flag effect»). Η αιτία βρίσκεται στις πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις. Ο Μαρκ Κάρνεϊ αποφάσισε πρόσφατα να αποχωρήσει από τις εμπορικές διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον, κατηγορώντας την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ για «άδικους» όρους. Η κίνηση αυτή, παρά την επιβολή οριζόντιων δασμών 50% από τις ΗΠΑ σε καναδικά προϊόντα, αντιμετωπίστηκε με θέρμη από την κοινή γνώμη, η οποία ζητούσε σθεναρή στάση απέναντι στις αμερικανικές πιέσεις.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Abacus Data, η δημοτικότητα του Κάρνεϊ κατέγραψε άνοδο τεσσάρων μονάδων τις τελευταίες εβδομάδες, ιδιαίτερα στο Κεμπέκ, το οποίο πλήττεται άμεσα από τους δασμούς, σε τομείς όπως η γεωργία και η μεταποίηση. Οι ψηφοφόροι που προσήλθαν στις κάλπες δήλωσαν στα αμερικανικά και καναδικά δίκτυα, ότι η προστασία της καναδικής οικονομικής ανεξαρτησίας ήταν το βασικό κίνητρο της ψήφου τους.

ΒΑΡΥ ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΙΕΡ ΠΟΛΙΕΒΡ

Στον αντίποδα, το αποτέλεσμα προκαλεί έντονους τριγμούς στο στρατόπεδο των Συντηρητικών. Ο ηγέτης τους, Πιερ Πολιέβρ, ο οποίος είχε κερδίσει με εσωκομματικό θρίαμβο τον Ιανουάριο, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με έντονη εσωτερική κριτική για τη στρατηγική του. Η συντριβή στο Κεμπέκ, όπου οι Συντηρητικοί κατρακύλησαν στην τρίτη θέση, αποδεικνύει ότι το πολιτικό αφήγημα του Πολιέβρ αδυνατεί να συγκινήσει τους γαλλόφωνους ψηφοφόρους.

Όπως σχολίασε ο Σκοτ Ρέιντ, πρώην διευθυντής επικοινωνίας του Πρωθυπουργού Πολ Μαρτέν, «Αυτό που κάνει ο Πιερ Πολιέβρ απλώς δε λειτουργεί στο Κεμπέκ. Απαιτείται ριζική αναθεώρηση στρατηγικής».

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Με τη νίκη αυτή, οι Φιλελεύθεροι φτάνουν τις 173 έδρες. Παρότι η πλειοψηφία τους παραμένει οριακή, τους επιτρέπει να νομοθετούν αυτόνομα χωρίς την ανάγκη διαρκών συμμαχιών με τα μικρότερα κόμματα της αριστεράς ή τους αυτονομιστές του Bloc Québécois.

Ωστόσο, η κυβέρνηση Κάρνεϊ δεν μπορεί να εφησυχάζει. Έξι ακόμη αναπληρωματικές εκλογές αναμένεται να προκηρυχθούν τους επόμενους μήνες λόγω πρόσφατων παραιτήσεων βουλευτών. Τρεις από αυτές τις αναμετρήσεις θα διεξαχθούν εκ νέου στο Κεμπέκ και δύο στο Οντάριο, αποτελώντας το επόμενο μεγάλο crash test για την αντοχή της κυβέρνησης.

Προς το παρόν, ο Μαρκ Κάρνεϊ απολαμβάνει έναν καθαρό πολιτικό διάδρομο, έχοντας μετατρέψει μια διεθνή κρίση σε εγχώριο εκλογικό θρίαμβο. Ο Καναδάς δείχνει να επιλέγει τη σταθερότητα, σε μια περίοδο παγκόσμιας οικονομικής αβεβαιότητας.

Αλέξης Τσίπρας: Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης 7,39 δισ. στη Θεσσαλονίκη ◙ Το στοίχημα της κοστολόγησης

0

Κοστολογημένο το σύνολο των μέτρων, σύμφωνα με την ΕΛ.Α.Σ. ◘ Η «Πατριωτική Εισφορά» και το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης

Με ένα οικονομικό σχέδιο τετραετίας, συνολικού μικτού κόστους 7,39 δισ. ευρώ, ανέβηκε την Τετάρτη 2/9 στο βήμα του Porto Palace στη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας, επιχειρώντας να συγκεκριμενοποιήσει το περιεχόμενο της πρότασης διακυβέρνησης για την επόμενη μέρα που έχει προαναγγείλει.

Κεντρική θέση στην παρουσίαση ήταν η κοστολόγηση των εξαγγελιών. Επιδιώκοντας, προφανώς, να προλάβουν και την κριτική περί παροχολογίας που αναμένεται να ακολουθήσει, από την ΕΛ.Α.Σ. σημειώνουν ότι το σύνολο των μέτρων που ανακοίνωσε ο πρώην πρωθυπουργός είναι κοστολογημένο και συνοδεύεται από προσδιορισμένες πηγές χρηματοδότησης.

Στο επίκεντρο της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα βρέθηκε το «Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης», με βασικούς άξονες την παραγωγική ανασυγκρότηση, την αποκέντρωση και την αναδιανομή. Ο ορίζοντάς του εκτείνεται στην επόμενη δεκαετία, ενώ το πολιτικό μήνυμα συμπυκνώνεται στο τρίπτυχο «Παράγουμε περισσότερο, Μοιράζουμε Δικαιότερα, Ζούμε καλύτερα».

«ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΥΠΟΣΧΟΜΑΣΤΕ

ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ»

Σύμφωνα με την κοστολόγηση που παρουσίασε η ΕΛ.Α.Σ., για την τετραετία 2027-2030 το μικτό κόστος των μέτρων ανέρχεται σε 7,39 δισ. ευρώ, ενώ προβλέπονται μόνιμα νέα έσοδα ύψους 1,92 δισ. ευρώ. Η καθαρή δαπάνη υπολογίζεται έτσι στα 5,47 δισ. ευρώ, έναντι διαθέσιμου δημοσιονομικού χώρου 5,6 δισ. ευρώ. Με βάση, επομένως, τους υπολογισμούς του οικονομικού επιτελείου, οι παρεμβάσεις που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας κινούνται εντός του δημοσιονομικού χώρου που εκτιμά ότι έχει στη διάθεσή του, αφήνοντας παράλληλα ένα μικρό αποθεματικό.

«Η πολιτική διαφορά της ΕΛ.Α.Σ. δεν είναι ότι υποσχόμαστε περισσότερα. Είναι ότι ξέρουμε τι υποσχόμαστε και από πού πληρώνεται», σημειώνουν από το οικονομικό επιτελείο της Αμαλίας και υπογραμμίζουν ότι «θα ακούσετε μόνιμα μέτρα μόνο εκεί όπου υπάρχουν μόνιμα έσοδα». 

Το πρόγραμμα έχει καταρτιστεί στη λογική ότι καμία μόνιμη παροχή δε θα χρηματοδοτείται από έκτακτα έσοδα. Από την ΕΛ.Α.Σ. αναφέρουν ακόμη ότι κάθε μέτρο θα εφαρμόζεται σταδιακά, θα ελέγχεται πριν από την επέκτασή του και θα επανεκτιμάται σε ετήσια βάση.

Η «ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ»

Σημαντικό κομμάτι του σχεδιασμού αποτελεί η θέσπιση της λεγόμενης «Πατριωτικής Εισφοράς», η οποία, σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, θα έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα και θα εντάσσεται σε μία ευρύτερη αναδιάταξη των φορολογικών βαρών.

Το σχέδιο προβλέπει παράλληλα εξορθολογισμό των επιβαρύνσεων για μισθωτούς και ελεύθερους επαγγελματίες. Οι υπόχρεοι, τα εισοδηματικά όρια και το ύψος της νέας εισφοράς μένει, πάντως, να προσδιοριστούν.

Αξιοσημείωτο είναι ότι τα έσοδα που το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού προσδοκά από την «Πατριωτική Εισφορά» δεν περιλαμβάνονται στο δημοσιονομικό χώρο των 5,6 δισ. ευρώ, πάνω στον οποίο έχει στηριχθεί η κοστολόγηση των μέτρων. Από την ΕΛ.Α.Σ. εκτιμούν ότι η εισφορά θα δημιουργήσει πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο, το ύψος του οποίου, ωστόσο, μένει επίσης να προσδιοριστεί.

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΥΓΚΛΙΣΗΣ

Ο δεύτερος βασικός χρηματοδοτικός πυλώνας αφορά τις επενδύσεις και τον παραγωγικό μετασχηματισμό, με τον Αλέξη Τσίπρα να αναμένεται να προτείνει τη δημιουργία «Εθνικού Ταμείου Σύγκλισης», το οποίο θα διαδεχθεί το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Στο συγκεκριμένο πεδίο αναμένεται να εκδηλωθεί και η ευθεία αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, καθώς από το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού χαρακτηρίζουν το Ταμείο Ανάκαμψης «μεγάλη χαμένη εθνική ευκαιρία της κυβέρνησης Μητσοτάκη» και αντιπαραβάλλουν ένα διαφορετικό μοντέλο χρηματοδότησης της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της περιφερειακής ανάπτυξης. Στους υπολογισμούς για το Ταμείο Σύγκλισης δεν έχουν ενταχθεί, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ευρωπαϊκοί πόροι που δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί, όπως εκείνοι του επόμενου ΕΣΠΑ ή του SAFE.

ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Πέρα, πάντως, από την αριθμητική, η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη ενέχει ένα σαφώς ευρύτερο πολιτικό ζητούμενο. Ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να περάσει από τις γενικές διακηρύξεις περί εναλλακτικής διακυβέρνησης σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό πλαίσιο και, ταυτόχρονα, να χαράξει τη διαχωριστική γραμμή με την κυβέρνηση Μητσοτάκη ενόψει και της παρουσίας του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.

Η επιλογή να προβληθεί εξαρχής η κοστολόγηση κάθε εξαγγελίας δείχνει και το πεδίο στο οποίο αναμένει το επιτελείο Τσίπρα να δοθεί σημαντικό μέρος της πολιτικής αντιπαράθεσης. Η ΕΛ.Α.Σ. θέλει να εμφανίσει ένα πρόγραμμα στο οποίο, όπως υποστηρίζει, κάθε μέτρο έχει συγκεκριμένο κόστος και κάθε μόνιμη δαπάνη αντίστοιχη μόνιμη πηγή χρηματοδότησης

Αμέσως μετά την παρουσίαση της Τετάρτης 2/9, ωστόσο, αναμένεται -αναπόφευκτα- να ανοίξει μία δεύτερη συζήτηση: κατά πόσο οι αριθμοί και οι παραδοχές πάνω στις οποίες έχει οικοδομηθεί αυτή η εξίσωση αντέχουν στον έλεγχο.

© ΕΘΝΟΣ

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας με τεχνητή νοημοσύνη

0

Στην ενίσχυση της αντιαεροπορικής άμυνας της χώρας στοχεύει το νέο σύστημα «Ασπίδα του Αχιλλέα», για το οποίο υπογράφτηκαν συμφωνίες την Κυριακή 30 Αυγούστου, μεταξύ των υπουργείων Εθνικής Άμυνας Ελλάδας και Ισραήλ. Το νέο σύστημα θα αποτελεί ένα πολυεπίπεδο δίκτυο προστασίας απέναντι σε αεροσκάφη, βαλλιστικούς πυραύλους, πυραύλους κρουζ και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Μιλώντας στο ΕΡΤnews και την εκπομπή «Συνδέσεις» με τους Κώστα Παπαχλιμίντζο και Στέλλα Παπαμιχαήλ για τη λειτουργία του συστήματος, ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία Γιάννης Κρασσάς εξήγησε, ότι βασικός στόχος είναι η προστασία των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων από εναέριες απειλές, κυρίως σε κρίσιμες περιοχές όπως ο Έβρος και τα νησιά.

Όπως ανέφερε, η «καρδιά» του συστήματος θα είναι ένα προηγμένο ραντάρ, το οποίο θα μπορεί να εντοπίζει και να εγκλωβίζει μεγάλο αριθμό στόχων ταυτόχρονα, να αξιολογεί το βαθμό επικινδυνότητάς τους και να καθορίζει την αντίδραση των διαθέσιμων αντιαεροπορικών μέσων. Στο δίκτυο θα εντάσσονται υφιστάμενα και νέα οπλικά συστήματα, όπως οι πύραυλοι Patriot, αλλά και ισραηλινά συστήματα διαφορετικών εμβελειών, όπως η «Σφενδόνη του Δαυίδ», ο Barak και άλλα μέσα αναχαίτισης.

Το σύστημα θα συνδέεται με όλες τις διαθέσιμες πηγές πληροφοριών, από επίγεια ραντάρ μέχρι δεδομένα από μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων, δημιουργώντας μια συνολική εικόνα του πεδίου επιχειρήσεων.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, η οποία, όπως εξήγησε ο κ. Κρασσάς, θα μειώνει σημαντικά το χρόνο αντίδρασης. Η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορεί να αναλύει γρήγορα τις πληροφορίες, να κατηγοριοποιεί τους στόχους, να εντοπίζει πιθανές προσπάθειες παραπλάνησης και να υποστηρίζει τη λήψη αποφάσεων, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. «Υποκαθιστά τον ανθρώπινο εγκέφαλο σε λειτουργίες που ένας άνθρωπος θα χρειαζόταν πολύ περισσότερο χρόνο για να εκτελέσει», ανέφερε χαρακτηριστικά.

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ

Ο αντιστράτηγος σημείωσε, ωστόσο, ότι κανένα σύστημα δεν είναι απόλυτα απρόσβλητο. Αναφέρθηκε στα παραδείγματα των πολέμων στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία, όπου έχει καταγραφεί η χρήση μεγάλου αριθμού φθηνότερων εναέριων μέσων ή «δολωμάτων» με στόχο τον κορεσμό των συστημάτων αεράμυνας.

Όπως υπογράμμισε, η τεχνολογία αποτελεί κρίσιμο εργαλείο, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον ανθρώπινο παράγοντα. Η εκπαίδευση, το ηθικό και η επιχειρησιακή ετοιμότητα των στρατευμάτων, παραμένουν βασικά στοιχεία της αμυντικής ικανότητας μιας χώρας. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στη σύνδεση των νέων δυνατοτήτων με τα ναυτικά μέσα, ώστε το σύστημα να μπορεί να υποστηρίζει επιχειρήσεις απέναντι και σε απειλές από τη θάλασσα. «Οι πόλεμοι δε διεξάγονται μόνο με τεχνολογία. Χρειάζονται στρατεύματα εκπαιδευμένα, με υψηλό ηθικό και τα κατάλληλα εργαλεία», τόνισε.

Αξίζει να σημειωθεί, πως σύμφωνα με το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου του ΕΡΤnews, Γιώργου Σιδέρη, ενταγμένη στην «Ατζέντα 2030», η «Ασπίδα του Αχιλλέα» φέρνει στην ελληνική πραγματικότητα κάτι που εκτός από επιβεβλημένο, είναι και δοκιμασμένο στο πεδίο.

Η ανάπτυξη των συστημάτων στην Ελλάδα αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα σε 28 μήνες. Κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού είναι η διαλειτουργικότητά του με τα σύγχρονα οπλικά συστήματα που έχει αποκτήσει η χώρα τα τελευταία χρόνια, μεταξύ των οποίων οι φρεγάτες Belharra, τα μαχητικά Rafale και F-16 Viper, καθώς και το πυραυλικό πυροβολικό με το ισραηλινής προέλευσης σύστημα PULS. Στο ίδιο δίκτυο θα εντάσσονται και οι Patriot.

ΤΑ ΙΣΡΑΗΛΙΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

Συνολικά, τέσσερα ισραηλινά συστήματα αποτελούν βασικά στοιχεία της νέας αρχιτεκτονικής αεράμυνας. Το David’s Sling («Σφεντόνα του Δαβίδ») αποτελεί, μαζί με τους Patriot, το σύστημα μεγάλης εμβέλειας της ελληνικής αεράμυνας. Η επιχειρησιακή του εμβέλεια φτάνει έως και τα 150 χιλιόμετρα, ενώ, ανάλογα με τις δυνατότητες των πυραύλων που θα χρησιμοποιηθούν, μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Στην επόμενη βαθμίδα βρίσκεται το Barak MX, το οποίο έχει ήδη επιλεγεί και από την Κύπρο. Η εμβέλειά του κυμαίνεται από 35 έως 150 χιλιόμετρα, ανάλογα με τον τύπο του πυραύλου που θα επιλεγεί από το σύστημα.

Το Spyder μαζί με τους υφισταμένους πυραύλους Hawk είναι τα συστήματα της εγγύς προστασίας, άμυνας σημείου, δηλαδή έως 50 χιλιόμετρα. Όλα αυτά καθοδηγούνται από το ραντάρ ELM-2084, ένα ραντάρ AESA, δηλαδή ηλεκτρονικής σάρωσης, που θα συνδεθεί και αυτό με όλα τα σύγχρονα συστήματα.

Βεβαίως, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» περιλαμβάνει και ηλεκτρονικό πόλεμο. Ανάμεσα σε αυτά βρίσκεται και ο ελληνικός «Κένταυρος», ο οποίος έχει δοκιμαστεί ήδη και έχει διασυνδεθεί με όλα αυτά τα συστήματα.

Οι συμφωνίες υπογράφτηκαν μεταξύ της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της Διεύθυνσης Αμυντικής Συνεργασίας του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ (SIBAT), όπως επίσης αντίστοιχων αμυντικών φορέων και αμυντικών εταιρειών του Ισραήλ που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.

Υπενθυμίζεται, ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» εγκρίθηκε από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ), την Πέμπτη 23 Ιουλίου 2026.

© ERTNEWS

Τα δύο σενάρια για τις κάλπες

0

Ποιες προτάσεις είναι στο τραπέζι και πού στοχεύει το Μαξίμου ◙ Οι πιθανές ημερομηνίες των εκλογών και τα κρίσιμα στοιχήματα για τη ΝΔ

✍️ Κατερίνα Κοκκαλιάρη
© ΕΘΝΟΣ

Να μην υποκύψουν στον… πειρασμό για έναν εκλογικό αιφνιδιασμό το φθινόπωρο έχουν αποφασίσει στο κυβερνών κόμμα. Η απόφαση για εκλογές την άνοιξη του 2027 θεωρείται πως έχει κλειδώσει και αυτό που μένει να αποφασιστεί είναι ποιο μήνα θα πάνε οι πολίτες στις κάλπες.

Στο Μαξίμου θεωρούν πως το πακέτο που θα ανακοινωθεί στη ΔΕΘ, αλλά και η παρουσίαση ενός οδικού χάρτη για την επόμενη τετραετία, θα οδηγήσουν στην «επιστροφή» απογοητευμένων ψηφοφόρων. Επομένως, η εκτίμηση είναι πως πρέπει να δοθεί ο απαιτούμενος χρόνος, για να αποδώσουν τα μέτρα και να δουν στην πράξη οι πολίτες τα αποτελέσματα των σχεδιαζόμενων μειώσεων φόρων και αυξήσεων μισθών και συντάξεων.

Άλλωστε και πέρυσι όταν έγιναν οι ανακοινώσεις στη ΔΕΘ, δεν υπήρξε ουσιαστική αλλαγή στα ποσοστά της ΝΔ στις μετρήσεις του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου. Ωστόσο, όταν μπήκαν τα μέτρα σε εφαρμογή – στις αρχές της φετινής χρονιάς – τα «γαλάζια» ποσοστά είχαν βελτίωση στις μετρήσεις.

Βέβαια στο κυβερνών κόμμα δεν περνά απαρατήρητο, πως το ποσοστό της ΝΔ στην εκτίμηση ψήφου κινείται κοντά στο 30% και απέχει από το στόχο της αυτοδυναμίας. Επομένως η προσέγγιση δυσαρεστημένων ψηφοφόρων αποτελεί το κρισιμότερο στοίχημα για τους «γαλάζιους», που θέλουν να μιλήσουν στη μεσαία τάξη (που συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στις γαλάζιες εκλογικές νίκες το 2019 και το 2023).

ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ

Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, έχουν ήδη υπάρξει προτάσεις για το πότε θα μπορούσαν να γίνουν οι εκλογές, χωρίς ωστόσο να έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις. Ένα σενάριο που είναι στο τραπέζι, είναι οι εκλογές να γίνουν στο τέλος Μαρτίου ή τον Απρίλιο, οπότε και οι πολίτες θα έχουν δει τα πρώτα αποτελέσματα μιας σειράς μέτρων που θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ.

Να σημειωθεί εδώ, πως την επόμενη χρονιά το Πάσχα είναι στις 2 Μαΐου. Επομένως, αν οι εκλογές γίνουν πριν από το Πάσχα, μια ημερομηνία που θα μπορούσε να συζητηθεί είναι η 25η Απριλίου.

Το δεύτερο σενάριο, που είναι στο τραπέζι, είναι οι εκλογές να γίνουν ακόμα πιο κοντά στη λήξη της τετραετίας και για παράδειγμα προς το τέλος Μαΐου. Σε μία τέτοια περίπτωση και με δεδομένο πως η χώρα θα αναλάβει το δεύτερο εξάμηνο του 2027 την προεδρία της Ε.Ε. οι «γαλάζιοι» θα ποντάρουν στο χαρτί της σταθερότητας. Θα θέτουν δηλαδή το ερώτημα «ποιος θα κρατήσει σταθερό το τιμόνι της χώρας» και θα τονίζουν πως δεν υπάρχουν περιθώρια για πειραματισμούς.

Από την κυβέρνηση θέλουν να αντιμετωπίσουν δύο κρίσιμα θέματα:

Πρώτον, να αποφύγουν το ενδεχόμενο δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι να μη σηκωθούν από τον καναπέ για να πάνε μέχρι τις κάλπες, αλλά να στείλουν με την αποχή «μήνυμα» στην κυβέρνηση. Να σημειωθεί εδώ, πως στις εθνικές εκλογές τον Ιούνιο του 2023 η συμμετοχή ήταν 53,7%, ενώ στις ευρωεκλογές της επόμενης χρονιάς ήταν 41,24%.

Δεύτερον, να αποφύγουν μια χαλαρή ψήφο. Για παράδειγμα, ελλοχεύει ο κίνδυνος για το κυβερνών κόμμα ένα κομμάτι ψηφοφόρων να στραφεί σε μια ψήφο διαμαρτυρίας, θεωρώντας πως θα υπάρξουν και δεύτερες εκλογές. Δεν είναι τυχαίο πως από τη Ν.Δ. επαναλαμβάνουν, πως «η Κυριακή των εκλογών είναι μία» και πως «η κάλπη είναι άδεια και πρέπει να γεμίσει με «γαλάζια» ψηφοδέλτια».

ΤΑ ΠΥΡΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

Για εκλογές στην άνοιξη του 2027 μίλησε εκ νέου πρόσφατα ο πρωθυπουργός σε συνέντευξή του, σημειώνοντας ότι «ο πολιτικός χρόνος είναι ωφέλιμος για τη Νέα Δημοκρατία, για δύο λόγους». Όπως είπε, ο πρώτος λόγος είναι ότι δίνεται η δυνατότητα στην κυβέρνηση να ξεδιπλώσει και να εξηγήσει το έργο της. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι υπάρχει αρκετός χρόνος για «να αναδεικνύεται αυτή η απίστευτη σύγχυση, παροχολογία, ενίοτε και ασχετοσύνη – λυπάμαι γι’ αυτή τη σκληρή λέξη αλλά την εννοώ – της αντιπολίτευσης».

Μάλιστα, έκανε αναφορά στο «ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη» λέγοντας πως επιλέγει να μην ψηφίσει για Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος τον κ. Στουρνάρα, αλλά να ψηφίσει για Αντιπρόεδρο της Βουλής την κα Ακρίτα «στέλνοντας ένα σήμα ουσιαστικά ότι είναι απολύτως συντεταγμένο με όλους αυτούς, οι οποίοι πριν από μία δεκαετία και, πήγαν να καταστρέψουν τη χώρα συνολικά».

Από την κυβέρνηση κατηγορούν την αντιπολίτευση, πως δεν καταθέτει αξιόπιστο σχέδιο για την επόμενη μέρα και δεν έχει ρεαλιστικές και κοστολογημένες προτάσεις. Από την πλευρά τους, οι «γαλάζιοι» θέλουν να επενδύσουν σε ένα θετικό αφήγημα στην οικονομία αλλά και να επενδύσουν σε μία σειρά έργων που υλοποιούνται σε περιφερειακό επίπεδο.

«Κάθε έργο που εγκαινιάζουμε είναι σφραγίδα στο διαβατήριο αξιοπιστίας» τόνισε πρόσφατα από τη Θεσσαλονίκη ο πρωθυπουργός. Η αναφορά του αυτή στο «διαβατήριο αξιοπιστίας» θα είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, μέρος της στρατηγικής με την οποία θα πάει η κυβέρνηση μέχρι τις κάλπες.

Μετωπική Ευρώπης-Ρωσίας μετά τη Λειψία

0

ΕΕ και ΝΑΤΟ ετοιμάζουν απάντηση ◙ Σιωπηρή στάση από ΗΠΑ ◙ η Μόσχα προειδοποιεί ότι θα απαντήσει

Σε νέα φάση εισέρχεται η αντιπαράθεση Ευρώπης και Ρωσίας, μετά τις καταγγελίες της Γερμανίας ότι πίσω από την απόπειρα υβριδικής επίθεσης με drones στο αεροδρόμιο της Λειψίας βρίσκεται η Μόσχα. Η Ρωσία απορρίπτει κατηγορηματικά τις κατηγορίες, ωστόσο Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ προετοιμάζουν ήδη την αντίδρασή τους.

Το ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο της συνάντησης της Τετάρτης 2/9 ανάμεσα στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και το γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε. Παράλληλα, οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο πλευρών αναμένεται να εξετάσουν το ενδεχόμενο πρόσθετων κυρώσεων κατά της Ρωσίας σε επερχόμενη συνάντηση, για την οποία δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί χρόνος και τόπος.

Η Γερμανία έχει ήδη μεταφέρει το θέμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ζητώντας μεταξύ άλλων νέα μέτρα κατά του ρωσικού «σκιώδους στόλου» και την ενίσχυση του υφιστάμενου πλαισίου κυρώσεων. Οι κυρώσεις, ωστόσο, αποτελούν μόνο μία πτυχή της νέας έντασης. Οι σχέσεις Βερολίνου και Μόσχας επιδεινώνονται με ταχύτητα, την ώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες τηρούν μέχρι στιγμής στάση σιωπής, παρά τη σκληρή ρητορική που ανταλλάσσουν οι δύο πλευρές.

Η Γερμανία αποδίδει στη Ρωσία την ευθύνη για drone που εντοπίστηκε στις 4 Αυγούστου, κοντά σε ουκρανικά μεταγωγικά αεροσκάφη. Σύμφωνα με τις γερμανικές Αρχές, το μη επανδρωμένο αεροσκάφος έφερε εκρηκτικό μηχανισμό, ο οποίος δεν εξερράγη λόγω εμπλοκής. Παράλληλα, εξετάζεται το ενδεχόμενο ένα δεύτερο drone να συγκρούστηκε με αεροσκάφος μεταφοράς φορτίου που βρισκόταν σε μικρή απόσταση.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ

ΣΤΟΧΟΣ ΥΒΡΙΔΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ»

Ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών, Αλεξάντερ Ντόμπριντ, παρουσίασε στοιχεία τα οποία, σύμφωνα με το Βερολίνο, συνδέουν τη Ρωσία με την επίθεση στη Λειψία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η διαμόρφωση του drone, τα εξαρτήματα και τα εκρηκτικά που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και ο τρόπος δράσης, ο οποίος, κατά τις γερμανικές Αρχές, παραπέμπει σε προηγούμενες ρωσικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη.

Ο Ντόμπριντ ανέφερε ότι οι γερμανικές υπηρεσίες ασφαλείας καταγράφουν «υψηλό επίπεδο απειλών» από υβριδικές επιχειρήσεις, τόσο στη Γερμανία όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Όπως υποστήριξε, το περιστατικό της Λειψίας «δεν είναι μεμονωμένο, αλλά μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου υβριδικών ενεργειών», εκτιμώντας παράλληλα ότι η Γερμανία θα εξακολουθήσει να αποτελεί στόχο ανάλογων επιθέσεων. «Να είμαστε σαφείς: Δεν είμαστε σε πόλεμο, αλλά είμαστε καθημερινός στόχος υβριδικού πολέμου», τόνισε.

Το Βερολίνο πέρασε, πάντως, και σε συγκεκριμένα μέτρα. Η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι στις 18 Σεπτεμβρίου θα κλείσουν ο «Οίκος της Ρωσίας» στο Βερολίνο και το ρωσικό Προξενείο στη Βόννη. Την απόφαση χαιρέτισαν ευρωπαϊκοί θεσμοί, εταίροι της Γερμανίας και το ΝΑΤΟ.

Η αντίδραση της Μόσχας ήταν άμεση και σε υψηλούς τόνους. Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, προειδοποίησε ότι η Γερμανία «θα λάβει την κατάλληλη απάντηση».

Κατηγόρησε μάλιστα το Βερολίνο ότι, «με ένα εντελώς αβάσιμο και παρατραβηγμένο πρόσχημα», οδηγεί εκ νέου τις διμερείς σχέσεις σε κλιμάκωση, υποστηρίζοντας ότι δεν έχουν παρουσιαστεί πειστικά ή σοβαρά αποδεικτικά στοιχεία για τις κατηγορίες σε βάρος της Ρωσίας.

Στην ίδια λογική της «απάντησης», αλλά από την αντίθετη πλευρά, κινείται και η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, χαιρετίζοντας τα μέτρα που ανακοίνωσε η Γερμανία, υπογράμμισε ότι «οι υβριδικές επιθέσεις δε θα μείνουν χωρίς σαφή απάντηση». Ανάλογο μήνυμα έστειλε και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, επισημαίνοντας ότι τέτοιου είδους ενέργειες αυξάνονται στην Ευρώπη και «δεν μπορούν να μένουν χωρίς απάντηση».

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, από την πλευρά του, δήλωσε ότι οι προσπάθειες της Ρωσίας «να μας εκφοβίσει, να υπονομεύσει την ενότητά μας και την αποφασιστικότητά μας να υποστηρίξουμε την Ουκρανία» είναι μάταιες και, όπως είπε, «θα αποτύχουν».

Την αλληλεγγύη της Ελλάδας προς τη Γερμανία εξέφρασε και ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, σημειώνοντας ότι οι προσπάθειες εκφοβισμού των ευρωπαϊκών δημοκρατιών δε θα επιτύχουν. «Παραμένουμε αταλάντευτοι και θα διατηρήσουμε μια αξιόπιστη αποτρεπτική δύναμη για την προστασία των πολιτών μας και της ασφάλειάς μας», ανέφερε.

ΕΕ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΕΝΙΣΧΥΟΥΝ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΗΠΑ

Στο πλευρό της Γερμανίας έχουν ταχθεί επίσης η Βρετανία, η Ιταλία, η Σουηδία, η Φινλανδία, η Ιρλανδία και η Ουκρανία, καθώς η ένταση στις σχέσεις Βερολίνου και Μόσχας εντείνεται. Η εκπρόσωπος της Κομισιόν, Πόλα Πίνιο, επιβεβαίωσε ότι επίκειται συνάντηση υπουργών Εξωτερικών για το ζήτημα, στο πλαίσιο της προσπάθειας ενίσχυσης της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ ΕΕ και ΝΑΤΟ. Πηγές της Συμμαχίας ανέφεραν, ότι οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν κυρίως στην εμβάθυνση της συνεργασίας απέναντι στις υβριδικές απειλές.

Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, υποστηρίζει ότι η Ρωσία αυξάνει αυτού του είδους τα «περιστατικά» με στόχο «να μας τρομάξει και να μας αποθαρρύνει από τη στήριξη της Ουκρανίας». Από την πλευρά του, ο Εσθονός υπουργός Άμυνας, Χάνο Πεβκούρ, προειδοποιεί ότι η Ευρώπη θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για περισσότερες ρωσικές υβριδικές επιχειρήσεις.

Το περιστατικό στη Λειψία, η ανεύρεση εκρηκτικών μηχανισμών σε εγκαταστάσεις ηλεκτροδότησης στη Γερμανία, αλλά και οι καταγγελίες Ρουμανίας και Εσθονίας για ρωσικές υβριδικές ενέργειες αποτελούν, σύμφωνα με τον ίδιο, μόνο την αρχή. «Η Ρωσία δοκιμάζει ποια είναι τα όριά μας. Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι», υπογράμμισε.

Το μεγαλύτερο ερωτηματικό, ωστόσο, αφορά τη στάση της Ουάσιγκτον. Ενώ Ευρωπαίοι ηγέτες και κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ εκφράζουν δημόσια την αλληλεγγύη τους προς τη Γερμανία και ζητούν κοινή στάση απέναντι στη Μόσχα, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν μέχρι στιγμής τοποθετηθεί δημόσια.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι, εάν η αμερικανική κυβέρνηση θα επιλέξει να στηρίξει ανοιχτά το Βερολίνο ή αν θα επιδιώξει να κρατήσει χαμηλότερους τόνους απέναντι στη Ρωσία, μια επιλογή που θα μπορούσε να προκαλέσει νέα ερωτήματα στους Ευρωπαίους συμμάχους της.

© ΕΘΝΟΣ