Home Blog Page 2

Βρήκε σε… τοίχο ο Πλαμοντόν

0
Βρήκε σε… τοίχο ο Πλαμοντόν

Δεν πέρασε στη Βουλή του Κεμπέκ η προσπάθεια επέκτασης του Νόμου 101 για τη γαλλική γλώσσα στην εκπαίδευση

ΤΑ ΝΕΑ】Η ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ PARTI QUEBECOIS (PQ) επιχείρησε να επεκτείνει την εφαρμογή του Νομοσχεδίου 101 στα αγγλόφωνα κολέγια (CEGEPs), απαγορεύοντας την εγγραφή σε αυτά στους γαλλόφωνους και στους αλλόφωνους φοιτητές. Η εμβληματική αυτή πρωτοβουλία του νέου υπουργού Γαλλικής Γλώσσας, Pascal Bérubé, και του πρωθυπουργού, Paul St-Pierre-Plamondon, προσέκρουσε στην καθολική άρνηση των τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης, οδηγώντας σε πολιτικό αδιέξοδο και μπλοκάρισμα της ψήφισής της.

ΚΥΡΙΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΗΣΕ

ΤΟ PARTI QUEBECOIS

Επέκταση στα κολέγια (CEGEPs): Μέχρι σήμερα, οι περιορισμοί του Νομοσχεδίου 101 ίσχυαν μόνο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το PQ επιδίωξε να περιορίσει την πρόσβαση στα αγγλόφωνα CEGEPs αποκλειστικά στα μέλη της ιστορικής αγγλόφωνης κοινότητας, αποκλείοντας τους γαλλόφωνους και τους αλλόφωνους (όσους δεν έχουν ως μητρική γλώσσα τα αγγλικά ή τα γαλλικά).

Παιδιά προσωρινών μεταναστών: Στο πλαίσιο του ευρύτερου σχεδίου του για την ανάσχεση της υποχώρησης των γαλλικών, το κόμμα πρότεινε την υποχρεωτική ένταξη στο γαλλόφωνο εκπαιδευτικό σύστημα των παιδιών προσωρινών μεταναστών, που παραμένουν στο Κεμπέκ για περισσότερους από 12 μήνες.

Κριτήρια εργασίας και εκπαίδευσης: Το σχέδιο περιλάμβανε την αυστηροποίηση των γλωσσικών κριτηρίων για την έκδοση αδειών εργασίας (με εξαίρεση τον αγροτικό τομέα), καθώς και αυστηρότερη αξιολόγηση της γαλλικής γλώσσας στις εξετάσεις αποφοίτησης του λυκείου.

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ

Καθώς η νέα κυβέρνηση του PQ δε διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία για να περάσει μονομερώς τη ρύθμιση, τα τρία κόμματα της αντιπολίτευσης δήλωσαν ρητά την αντίθεσή τους στην επέκταση του νόμου στα CEGEPs, ζητώντας συναίνεση και ανακόπτοντας την προώθηση της μεταρρύθμισης.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ 101

Το νομοσχέδιο 101 του Κεμπέκ, επίσημα γνωστό ως Χάρτης της Γαλλικής Γλώσσας (Charte de la langue française), είναι ο θεμελιώδης νόμος που καθιέρωσε τα γαλλικά ως τη μοναδική επίσημη και κοινή γλώσσα της επαρχίας. Ψηφίστηκε στις 26 Αυγούστου 1977 από την κυβέρνηση του Parti Québécois με πρωθυπουργό τον René Lévesque και εισηγητή τον υπουργό Camille Laurin, με στόχο την προστασία της γαλλικής γλώσσας και τη διασφάλιση της κυριαρχίας της στη δημόσια, οικονομική και κοινωνική ζωή του Κεμπέκ.

ΒΑΣΙΚΟΙ ΠΥΛΩΝΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

Δημόσια διοίκηση και δικαιοσύνη: Τα γαλλικά αποτελούν τη γλώσσα της νομοθεσίας, των δικαστηρίων, της δημόσιας διοίκησης και των δημοτικών υπηρεσιών. Υπάρχουν συγκεκριμένες εξαιρέσεις για την επικοινωνία στα αγγλικά, όπως για την ιστορική αγγλόφωνη κοινότητα, τους αυτόχθονες πληθυσμούς και τους νεοαφιχθέντες μετανάστες (κατά τους πρώτους έξι μήνες παραμονής τους).

Εκπαίδευση: Η φοίτηση στα δημόσια νηπιαγωγεία, δημοτικά και γυμνάσια – λύκεια είναι υποχρεωτική στα γαλλικά για την πλειονότητα των μαθητών, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών μεταναστών και γαλλόφωνων. Πρόσβαση σε αγγλόφωνα σχολεία έχουν μόνο τα παιδιά των οποίων τουλάχιστον ένας γονέας έλαβε την εκπαίδευσή του στα αγγλικά στον Καναδά (με ειδικό πιστοποιητικό επιλεξιμότητας).

Εργασία και επιχειρήσεις: Οι εργαζόμενοι έχουν το θεμελιώδες δικαίωμα να εργάζονται στα γαλλικά, ενώ οι συμβάσεις εργασίας, οι αγγελίες και το εκπαιδευτικό υλικό πρέπει να παρέχονται στα γαλλικά. Επιχειρήσεις με 25 ή περισσότερους υπαλλήλους υποχρεούνται να εγγραφούν στο Office québécois de la langue française (OQLF) και να ακολουθούν διαδικασίες «γαλλικοποίησης» (francisation).

Εμπόριο και δημόσιες επιγραφές: Οι καταναλωτές έχουν το δικαίωμα να ενημερώνονται και να εξυπηρετούνται στα γαλλικά. Οι εμπορικές πινακίδες, οι συσκευασίες προϊόντων, οι διαφημίσεις και οι ιστότοποι επιχειρήσεων πρέπει να είναι στα γαλλικά· άλλες γλώσσες επιτρέπονται, υπό την προϋπόθεση ότι τα γαλλικά κυριαρχούν αισθητά (marked predominance).

ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Νομοσχέδιο 96 (2022): Ο νόμος αναθεωρήθηκε και αυστηροποιήθηκε σημαντικά το 2022 μέσω του Νομοσχεδίου 96, το οποίο ενίσχυσε τις απαιτήσεις για τη χρήση των γαλλικών στις επιχειρήσεις (μειώνοντας το όριο υποχρεωτικής γαλλικοποίησης από τους 50 στους 25 υπαλλήλους), έθεσε όρια στα αγγλόφωνα κολέγια (CEGEPs) και επέβαλε τα γαλλικά ως αποκλειστική γλώσσα επικοινωνίας του κράτους με τους πολίτες, πλην αυστηρών εξαιρέσεων.

Εκπαίδευση ενηλίκων (2026): Η κυβέρνηση του Κεμπέκ κατέθεσε νομοθετική ρύθμιση για την επέκταση των κανόνων του Χάρτη της Γαλλικής Γλώσσας και στα αγγλόφωνα κέντρα εκπαίδευσης ενηλίκων και επαγγελματικής κατάρτισης, περιορίζοντας την πρόσβαση σε όσους δεν ανήκουν στην ιστορική αγγλόφωνη κοινότητα.

(Σημείωση: Το 2025 ψηφίστηκε επίσης στο Κεμπέκ ένα διαφορετικό νομοσχέδιο με τον ίδιο αριθμό —το Bill 101 της 43ης κοινοβουλευτικής περιόδου— το οποίο αφορά αποκλειστικά μεταρρυθμίσεις στην εργατική νομοθεσία και δε σχετίζεται με το γλωσσικό καθεστώς).

Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε στο 6,7% τον Οκτώβριο

0
Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε στο 6,7% τον Οκτώβριο

Το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε στο 6,7% τον Οκτώβριο στον Καναδά, καθώς η Στατιστική Υπηρεσία της χώρας αναφέρει ότι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούσαν εργασία. Αυτό είναι αυξημένο κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες, από το 6,5% το Σεπτέμβριο, και ήρθε παράλληλα με την απώλεια 4.700 θέσεων εργασίας τον Οκτώβριο.

Η αγορά εργασίας βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση τον τελευταίο καιρό, έχοντας χάσει 110.000 θέσεις εργασίας σωρευτικά το Σεπτέμβριο και τον Αύγουστο. Μια δημοσκόπηση του Reuters σε οικονομολόγους ανέμενε, ότι η οικονομία θα ανακάμψει με κέρδος 13.600 θέσεων εργασίας τον Οκτώβριο. «Για όποιον ελπίζει ότι ο Οκτώβριος θα φέρει ανάκαμψη στην καναδική αγορά εργασίας μετά από διαδοχικές αρνητικές εκπλήξεις, η σημερινή δημοσίευση είναι μια απογοήτευση», δήλωσε η Sneha Puri, οικονομολόγος στον ιστότοπο αναζήτησης θέσεων εργασίας Indeed, σε δήλωση στα μέσα ενημέρωσης.

Η απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα μειώθηκε κατά 53.000 θέσεις τον περασμένο μήνα, σημειώνοντας την πρώτη πτώση στον τομέα από το Φεβρουάριο. Η απασχόληση στο δημόσιο τομέα, εν τω μεταξύ, αυξήθηκε κατά 50.000 θέσεις. Η StatCan σημείωσε ότι, σε ετήσια βάση, οι θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα εξακολουθούν να αυξάνονται – ενώ ο δημόσιος τομέας είναι πτωτικός.

Το ποσοστό ανεργίας για τους νέους εργαζόμενους ηλικίας 15 έως 24 ετών εκτινάχθηκε στο 13,7% τον Οκτώβριο, αυξημένο κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες από το Σεπτέμβριο, καθώς η απασχόληση μειώθηκε και περισσότεροι νέοι αναζήτησαν εργασία. Οι νέοι εργαζόμενοι αντιμετώπισαν μια γενικά δύσκολη αγορά εργασίας τα τελευταία χρόνια, αλλά υπήρξε μικρή αλλαγή στο ποσοστό ανεργίας για την ηλικιακή ομάδα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Η StatCan είπε ότι το ποσοστό ανεργίας ήταν υψηλότερο για τους μαθητές, σε σύγκριση με τους νέους που δεν πηγαίνουν σχολείο.

Η απασχόληση στον κλάδο του χονδρικού και λιανικού εμπορίου παρουσίασε πτωτική τάση τον περασμένο χρόνο και ο κλάδος οδήγησε σε απώλειες τον Οκτώβριο, χάνοντας 29.000 άτομα. Οι μεταφορές και η αποθήκευση, και τα τρόφιμα και τα καταλύματα, σημείωσαν επίσης απώλειες τον περασμένο μήνα, αντισταθμισμένες από ορισμένα κέρδη στις κατασκευές και την εκπαίδευση.

Η StatCan είπε ότι το ποσοστό απολύσεων – το ποσοστό των εργαζομένων το Σεπτέμβριο που απολύθηκαν μέχρι τον Οκτώβριο – ήταν «σχεδόν αμετάβλητο» σε σύγκριση με ένα χρόνο νωρίτερα στο 0,7%.

Οι μέσοι ωρομίσθιοι αυξήθηκαν κατά 2,2% ετησίως τον Οκτώβριο, από 2,3% το Σεπτέμβριο. Η Puri είπε ότι οι αγγελίες εργασίας της Indeed αυξήθηκαν στα τέλη του περασμένου μήνα, κάτι που θα μπορούσε να είναι ένδειξη μελλοντικών προσλήψεων. Εάν ο Καναδάς μπορέσει να αποκτήσει σαφήνεια σχετικά με την εμπορική πολιτική των ΗΠΑ μετά τις ενδιάμεσες εκλογές αυτή την εβδομάδα, είπε ότι αυτό θα μπορούσε να δώσει στους εργοδότες την εμπιστοσύνη να προσλάβουν ξανά.

«Εάν αυτή η αισιοδοξία δεν μεταφραστεί στη συνέχεια σε μια ισχυρή έκθεση για τις θέσεις εργασίας τους επόμενους μήνες, η εκπληκτική αδυναμία στην ονομαστική απασχόληση θα αρχίσει να φαίνεται λιγότερο προσωρινή και περισσότερο σαν την αρχή μιας ανανεωμένης ψύξης στην αγορά εργασίας», προειδοποίησε η Puri.

Τα στοιχεία για τις θέσεις εργασίας του Οκτωβρίου έρχονται λίγο περισσότερο από μια εβδομάδα αφότου η Τράπεζα του Καναδά πραγματοποίησε την πρώτη αύξηση των επιτοκίων της εδώ και περισσότερα από τρία χρόνια. Αξιωματούχοι της κεντρικής τράπεζας δήλωσαν τότε, ότι η ανθεκτικότητα στην οικονομία και οι φόβοι ότι ο πληθωρισμός θα μπορούσε να αρχίσει να εξαπλώνεται, δικαιολογούν την αύξηση του επιτοκίου πολιτικής κατά ένα τέταρτο της μονάδας στο 2,5%.

Ο Thomas Ryan, ανώτερος οικονομολόγος της Βόρειας Αμερικής στην Capital Economics, δήλωσε σε σημείωμα προς τους πελάτες, ότι η άνοδος του ποσοστού ανεργίας και η υποτονική αύξηση των μισθών θα πρέπει να πουν στην Τράπεζα του Καναδά ότι εξακολουθεί να υπάρχει χαλαρότητα στην αγορά εργασίας αυτή τη στιγμή. Τα στοιχεία για τις θέσεις εργασίας του Οκτωβρίου θα πρέπει επομένως να απωθήσουν τις εκκλήσεις για πολύ μεγαλύτερη σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής, υποστήριξε.

«Τελικά, αυτό ενισχύει την πεποίθησή μας ότι η τράπεζα δε θα αυξήσει τα επιτόκια περισσότερο από δύο φορές, ως προφύλαξη έναντι των ανοδικών κινδύνων πληθωρισμού, προτού το σταματήσει», είπε ο Ράιαν.

Η Air Transat ακυρώνει τη γραμμή Μόντρεαλ – Αθήνα για το καλοκαίρι του 2027!

0
Η Air Transat ακυρώνει τη γραμμή Μόντρεαλ – Αθήνα για το καλοκαίρι του 2027!

ΤΑ ΝΕΑ 】Μία σημαντική αλλαγή στον αεροπορικό χάρτη μεταξύ Καναδά και Ελλάδας, φέρνει η απόφαση της Air Transat να αποσύρει από το πρόγραμμά της την απευθείας εποχική σύνδεση μεταξύ Μόντρεαλ και Αθήνας για το καλοκαίρι του 2027.

Η απόφαση εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναδιάρθρωση του ευρωπαϊκού δικτύου της εταιρείας. Η Air Transat επανεξετάζει τη διάθεση των αεροσκαφών και τη στρατηγική ανάπτυξης των διεθνών δρομολογίων της, δίνοντας έμφαση στη βελτίωση της αποδοτικότητας και της κερδοφορίας του δικτύου της, σε μια περίοδο αυξημένων λειτουργικών δαπανών και έντονου ανταγωνισμού.

Η εξέλιξη αυτή επηρεάζει κυρίως τους χιλιάδες Έλληνες της ομογένειας του Κεμπέκ – αλλά και τους Καναδούς ταξιδιώτες – που επιλέγουν απευθείας πτήσεις προς την Ελλάδα κατά τους θερινούς μήνες. Η γραμμή Μόντρεαλ – Αθήνα τής Air Transat αποτελούσε μία από τις βασικές εποχικές αεροπορικές συνδέσεις μεταξύ των δύο χωρών, ιδιαίτερα κατά την περίοδο υψηλής ζήτησης του καλοκαιριού.

Παρά την κατάργηση του δρομολογίου από το Μόντρεαλ, η Air Transat δεν εγκαταλείπει την ελληνική αγορά. Η εταιρεία θα συνεχίσει να εξυπηρετεί την Ελλάδα μέσω της απευθείας σύνδεσης Τορόντο – Αθήνα, η οποία θα πραγματοποιείται τρεις φορές την εβδομάδα από τον Ιούνιο του 2027 με αεροσκάφη Airbus A330-200.

Για τους επιβάτες του Μόντρεαλ που επιθυμούν απευθείας ταξίδι προς την ελληνική πρωτεύουσα, εξακολουθεί να υπάρχει η επιλογή της Air Canada, η οποία διατηρεί εποχικές απευθείας πτήσεις μεταξύ των δύο πόλεων. Με την αποχώρηση της Air Transat, η Air Canada θα παραμείνει ο μοναδικός αερομεταφορέας που θα προσφέρει απευθείας σύνδεση Μόντρεαλ – Αθήνα.

Η εξέλιξη αυτή ενδέχεται να έχει αντίκτυπο και στις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων, καθώς η μείωση του ανταγωνισμού στη συγκεκριμένη γραμμή μπορεί να περιορίσει τις διαθέσιμες θέσεις κατά τους μήνες υψηλής ζήτησης. Παράλληλα, αρκετοί ταξιδιώτες από το Κεμπέκ ίσως στραφούν σε αναχωρήσεις από το Τορόντο ή σε πτήσεις με ενδιάμεσους σταθμούς.

ΣΥΝΟΨΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ

➥ Τι ίσχυε: Η εταιρεία εκτελούσε εποχιακά τη συγκεκριμένη πτήση 3 φορές την εβδομάδα με αεροσκάφη Airbus A330-200. Το τελευταίο δρομολόγιο για τη σεζόν του 2026 πραγματοποιήθηκε στις 17 Οκτωβρίου.

➥ Η αλλαγή: Σύμφωνα με τα επίσημα συστήματα κρατήσεων και τις αεροπορικές αναλύσεις (AeroRoutes), η γραμμή αφαιρέθηκε πλήρως από τον προγραμματισμό του καλοκαιριού του 2027.

➥ Τι ισχύει για την Ελλάδα: Η Air Transat θα συνεχίσει να εξυπηρετεί την Αθήνα, αλλά μόνο μέσω του Τορόντο (YYZ), με 3 πτήσεις την εβδομάδα που είναι προγραμματισμένες να ξεκινήσουν στις 4 Ιουνίου 2027.

➥ Η εναλλακτική για το Μόντρεαλ: Μετά την αποχώρηση της Air Transat, η Air Canada παραμένει πλέον η μοναδική αεροπορική εταιρεία που θα προσφέρει απευθείας εποχιακές πτήσεις μεταξύ Μόντρεαλ και Αθήνας. Η κίνηση αυτή εντάσσεται σε μια γενικότερη αναδιάρθρωση του δικτύου της εταιρείας λόγω του αυξημένου κόστους λειτουργίας και των καυσίμων.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΝΑΒΟΛΗ
ή ΜΟΝΙΜΗ;

Η επίσημη ανακοίνωση και η αφαίρεση από τα συστήματα κρατήσεων αφορούν ρητά και συγκεκριμένα τη θερινή περίοδο του 2027. Στον κλάδο των αερομεταφορών, οι εταιρείες σπάνια χρησιμοποιούν τη φράση «για πάντα», καθώς ο προγραμματισμός των δρομολογίων γίνεται ανά σεζόν (season by season). Ωστόσο, στην πράξη η κατάσταση διαμορφώνεται ως εξής:

⇲ Δεν πρόκειται για προσωρινή αναβολή λίγων εβδομάδων: Η γραμμή έχει κοπεί πλήρως για ολόκληρο το έτος 2027.

⇲ Μελλοντική επιστροφή: Παρόλο που δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα μόνιμος αποκλεισμός, η επιστροφή του δρομολογίου από το 2028 και μετά θα εξαρτηθεί από τις τότε οικονομικές συνθήκες, το κόστος των καυσίμων και τη διαθεσιμότητα του στόλου της εταιρείας.

⇲ Η τρέχουσα στρατηγική: Προς το παρόν, η Air Transat επιλέγει να συγκεντρώσει τις δυνάμεις της στην αγορά της Ελλάδας αποκλειστικά μέσω του κόμβου της στο Τορόντο.

Συνεπώς, για το εγγύς μέλλον (και σίγουρα για το 2027) η γραμμή θεωρείται καταργημένη, αλλά το αν θα επιστρέψει σε μεταγενέστερα έτη παραμένει ανοιχτό, αν και προς το παρόν απίθανο.

Οι Σύμβουλοι του κράτους: Δισεκατομμύρια δολάρια δαπάνες

Κάθε κυβέρνηση υπόσχεται να περιορίσει τη σπατάλη. Κάθε κυβέρνηση μιλά για καλύτερη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών. Και όμως, χρόνο με το χρόνο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά συνεχίζει να δαπανά ολοένα μεγαλύτερα ποσά σε εξωτερικές υπηρεσίες, ενώ οι φορολογούμενοι εξακολουθούν να μη γνωρίζουν με ακρίβεια πόσα χρήματα πηγαίνουν σε συμβούλους, πόσα σε έργα πληροφορικής και πόσα σε άλλους εξωτερικούς αναδόχους.

Τα στοιχεία των Δημόσιων Λογαριασμών δείχνουν μια ξεκάθαρη τάση. Από το 2000 έως το 2026, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εκτιμάται ότι δαπάνησε μεταξύ 250 και 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε εξωτερικές επαγγελματικές υπηρεσίες. Το ποσό αυτό είναι εντυπωσιακό. Αντιστοιχεί σε περισσότερα από ένα τέταρτο του τρισεκατομμυρίου δολαρίων και αντικατοπτρίζει μια σταδιακή μεταφορά εργασιών από το δημόσιο προς τον ιδιωτικό τομέα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 οι ετήσιες δαπάνες κυμαίνονταν συνήθως μεταξύ 5 και 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Την περίοδο της κυβέρνησης Χάρπερ αυξήθηκαν σταδιακά και έφθασαν περίπου τα 8 έως 11 δισεκατομμύρια ετησίως. Τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα μετά την πανδημία, η εξάρτηση από εξωτερικούς συμβούλους και παρόχους τεχνολογικών υπηρεσιών εκτοξεύθηκε. Σήμερα οι αντίστοιχες δαπάνες προσεγγίζουν τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Το κόστος έχει εκτοξευθεί σε επίπεδα που θα ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς πριν από δύο δεκαετίες.

Οι δαπάνες για επαγγελματικές και ειδικές υπηρεσίες έφτασαν τα 19,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024-25 και παρέμειναν στα 19,2 δισεκατομμύρια το 2025-26. Μέσα σε μια γενιά, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει δαπανήσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε εξωτερικές υπηρεσίες. Το ποσό αυτό, βέβαια, δεν αφορά αποκλειστικά συμβουλευτικές εταιρείες. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το πρόβλημα. Η κυβέρνηση δε δημοσιεύει έναν ξεκάθαρο, ενιαίο αριθμό, που να δείχνει πόσα χρήματα κατευθύνονται αποκλειστικά σε εταιρείες management consulting. Αντίθετα, όλες αυτές οι δαπάνες συγκεντρώνονται σε μια ευρεία κατηγορία που περιλαμβάνει συμβούλους επιχειρήσεων, πληροφορικής, τηλεπικοινωνίες, επιστημονικές υπηρεσίες, μηχανικούς, δικηγόρους και προσωρινό προσωπικό.

Έτσι, ενώ οι Καναδοί ακούν συχνά για συμβάσεις με εταιρείες όπως η Deloitte, η KPMG, η PwC, η EY, η Accenture, η IBM ή η CGI, δεν μπορούν να γνωρίζουν με σαφήνεια πόσο κοστίζει συνολικά η εξάρτηση του κράτους από εξωτερικούς συμβούλους. Η περίφημη υπόθεση της McKinsey πυροδότησε έντονες αντιδράσεις, όχι μόνο λόγω του ύψους των συμβάσεων, αλλά επειδή αποκάλυψε ένα ευρύτερο πρόβλημα διαφάνειας.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι, παρά τις εξαγγελίες για περιορισμό των αναθέσεων, η συνολική αξία των συμβάσεων παραμένει τεράστια. Οι κυβερνητικές προβλέψεις δείχνουν, ότι οι συμβασιοποιημένες υπηρεσίες θα συνεχίσουν να απορροφούν δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση αναγνωρίζει πως οι δαπάνες για συμβουλευτικές υπηρεσίες έχουν αυξηθεί σε βαθμό που απαιτούνται διορθωτικές παρεμβάσεις.

Ωστόσο, τα ίδια τα κυβερνητικά έγγραφα δείχνουν, ότι η Οτάβα αναγνωρίζει το ζήτημα. Στην Οικονομική Ενημέρωση του 2026, η κυβέρνηση ανακοίνωσε στόχο μείωσης κατά 20% των δαπανών για management consulting και άλλες συμβουλευτικές υπηρεσίες μέσα σε τρία χρόνια. Το Υπουργείο Οικονομικών εκτιμά, ότι η πρωτοβουλία θα αποφέρει εξοικονόμηση 450 εκατομμυρίων δολαρίων το οικονομικό έτος 2027-28 και 900 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως από το 2028-29 και μετά.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός, ότι η κυβέρνηση αποκάλυψε πως οι δαπάνες για εξωτερικές συμβουλευτικές υπηρεσίες, εκπαίδευση, υπηρεσίες πληροφορικής και επιστημονικές συμβουλές, ανήλθαν σε περίπου 5,1 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024-25. Αυτός είναι ο πλησιέστερος επίσημος αριθμός που διαθέτουμε, για την ευρύτερη κατηγορία των συμβουλευτικών υπηρεσιών και είναι σημαντικά χαμηλότερος από τα 19 δισεκατομμύρια που αφορούν το σύνολο των επαγγελματικών υπηρεσιών.

Παρά τις δεσμεύσεις για περικοπές, οι προβλέψεις δείχνουν ότι η συνολική χρήση εξωτερικών συμβάσεων παραμένει υψηλή. Τα κυβερνητικά στοιχεία προβλέπουν, ότι οι συνολικές δαπάνες για συμβασιοποιημένες υπηρεσίες θα φθάσουν περίπου τα 26,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2026-27, όταν συνυπολογίζονται όλες οι μορφές εξωτερικών αναθέσεων και συμβάσεων. Η ίδια η ύπαρξη αυτού του στόχου αποτελεί έμμεση παραδοχή, ότι οι σχετικές δαπάνες έχουν ξεφύγει από τα επίπεδα που θεωρούνται αποδεκτά.

Το ερώτημα όμως παραμένει αναπάντητο. Αν η ομοσπονδιακή δημόσια διοίκηση απασχολεί εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους και διαθέτει δεκάδες υπουργεία, γιατί χρειάζεται ολοένα περισσότερους εξωτερικούς συμβούλους; Πρόκειται για έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού; Για αποτυχία διατήρησης τεχνογνωσίας εντός του δημόσιου τομέα; Ή μήπως έχει δημιουργηθεί μια κουλτούρα εξάρτησης από ιδιωτικές εταιρείες, που αναλαμβάνουν εργασίες τις οποίες παλαιότερα εκτελούσε το ίδιο το κράτος;

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι σε τομείς όπως η κυβερνοασφάλεια, η τεχνητή νοημοσύνη και τα μεγάλα πληροφοριακά συστήματα, απαιτείται εξειδικευμένη γνώση. Όμως όταν οι δαπάνες μετρούνται πλέον σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο, η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στο αν οι υπηρεσίες είναι χρήσιμες. Πρέπει να αφορά και το αν προσφέρουν πραγματική αξία για τα χρήματα των φορολογούμενων.

Η μεγαλύτερη πρόκληση για την κυβέρνηση δεν είναι να μειώσει τα έξοδα κατά μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Είναι να πείσει τους πολίτες ότι γνωρίζει ακριβώς πού πηγαίνει το κάθε δολάριο.

Οι Καναδοί φορολογούμενοι δεν αμφισβητούν την ανάγκη εξειδικευμένων υπηρεσιών, όταν αυτές είναι απαραίτητες. Εκείνο που ζητούν είναι διαφάνεια. Θέλουν να γνωρίζουν πόσα χρήματα πηγαίνουν πραγματικά σε συμβούλους διοίκησης, πόσα σε έργα πληροφορικής και ποια αποτελέσματα παράγονται από αυτές τις δαπάνες.

Όταν το συνολικό κόστος ξεπερνά το ένα τέταρτο του τρισεκατομμυρίου δολαρίων μέσα σε μια γενιά, η λογοδοσία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση. Και όσο η κυβέρνηση δεν παρέχει σαφή και αναλυτικά στοιχεία, η συζήτηση γύρω από τους συμβούλους θα παραμένει ανοιχτή, μαζί με το ερώτημα αν οι φορολογούμενοι παίρνουν πραγματικά αξία για τα χρήματά τους.

Και όσο η δημόσια λογοδοσία παραμένει λιγότερο διαφανής, από το ύψος των ίδιων των δαπανών, οι ερωτήσεις θα συνεχίσουν να αυξάνονται μαζί με τους λογαριασμούς.

Ta NEA volume 20-41

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 20-41 published November 13th, 2026.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.

Προϋπολογισμός 2026: Ο Καναδάς επενδύει στην ανάπτυξη και στηρίζει τα νοικοκυριά

0
Προϋπολογισμός 2026: Ο Καναδάς επενδύει στην ανάπτυξη και στηρίζει τα νοικοκυριά

ΤΑ ΝΕΑ__ Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά κατέθεσε την Πέμπτη 5/11 τον προϋπολογισμό του 2026, παρουσιάζοντας ένα εκτεταμένο σχέδιο οικονομικής πολιτικής, που φιλοδοξεί να συνδυάσει ανάπτυξη, επενδύσεις και στήριξη των νοικοκυριών.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να θωρακίσει την οικονομία απέναντι στις διεθνείς αβεβαιότητες, να μειώσει την εξάρτηση από την αμερικανική αγορά και να ενισχύσει την παραγωγικότητα της χώρας.

Παρουσιάζοντας το οικονομικό σχέδιο της κυβέρνησης, ο υπουργός Οικονομικών, François–Philippe Champagne, έδωσε έμφαση στις παραγωγικές επενδύσεις, τη βιομηχανική πολιτική, την τεχνητή νοημοσύνη, την άμυνα και τη στέγαση, τομείς που θεωρούνται κρίσιμοι για τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της καναδικής οικονομίας.

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 125 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΔΟΛΑΡΙΩΝ

Στο επίκεντρο του προϋπολογισμού βρίσκεται η υλοποίηση 21 έργων εθνικής σημασίας, τα οποία αναμένεται να κινητοποιήσουν περισσότερα από 125 δισ. καναδικά δολάρια σε δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις.

Τα έργα περιλαμβάνουν: αναβάθμιση λιμανιών και σιδηροδρομικών δικτύων, νέες ενεργειακές υποδομές, εγκαταστάσεις παραγωγής καθαρής ενέργειας, βιομηχανικά συγκροτήματα επεξεργασίας κρίσιμων ορυκτών, έργα που συνδέονται με την ηλεκτροκίνηση και την παραγωγή μπαταριών.

Η κυβέρνηση εκτιμά ότι μόνο κατά τη φάση κατασκευής τους τα έργα αυτά θα δημιουργήσουν περίπου 60.000 νέες θέσεις εργασίας σε ολόκληρη τη χώρα.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ CANADA STRONG FUND

Μία από τις σημαντικότερες καινοτομίες του προϋπολογισμού είναι η δημιουργία του Canada Strong Fund, του πρώτου εθνικού επενδυτικού ταμείου της χώρας. Ο στόχος του ταμείου είναι: η χρηματοδότηση στρατηγικών υποδομών, η ενίσχυση καναδικών επιχειρήσεων με αναπτυξιακές προοπτικές, η προσέλκυση ξένων επενδυτών, η διατήρηση της ιδιοκτησίας κρίσιμων περιουσιακών στοιχείων σε καναδικά χέρια.

Το μοντέλο θυμίζει τα κρατικά επενδυτικά ταμεία που λειτουργούν σε χώρες όπως η Νορβηγία και η Σιγκαπούρη, αν και σε μικρότερη κλίμακα.

ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ

Ο Καναδάς επιδιώκει να διατηρήσει τη θέση του ως μία από τις παγκόσμιες δυνάμεις στην τεχνητή νοημοσύνη. Ο προϋπολογισμός περιλαμβάνει: νέες επενδύσεις σε κέντρα δεδομένων, ενίσχυση ερευνητικών ιδρυμάτων, χρηματοδότηση νεοφυών επιχειρήσεων τεχνολογίας, ανάπτυξη υποδομών υπολογιστικής ισχύος για εφαρμογές AI.

Η κυβέρνηση θεωρεί ότι ο κλάδος μπορεί να αποτελέσει κινητήριο μοχλό παραγωγικότητας για τις επόμενες δεκαετίες και να προσελκύσει δισεκατομμύρια δολάρια ξένων επενδύσεων.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΟΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ

Ο Καναδάς συνεχίζει να επενδύει δυναμικά στην αλυσίδα παραγωγής ηλεκτρικών οχημάτων. Η στρατηγική περιλαμβάνει: κίνητρα για νέες μονάδες κατασκευής μπαταριών, στήριξη της παραγωγής οχημάτων «Made in Canada», αξιοποίηση των κοιτασμάτων νικελίου, λιθίου και κοβαλτίου, συνεργασίες με διεθνείς αυτοκινητοβιομηχανίες.

Στόχος είναι η δημιουργία μιας ολοκληρωμένης βιομηχανικής αλυσίδας, που θα ξεκινά από τα ορυχεία και θα καταλήγει στην παραγωγή τελικών οχημάτων.

ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Η κυβέρνηση συνδέει πλέον την αμυντική πολιτική με την αναπτυξιακή στρατηγική της χώρας. Προβλέπονται: περισσότερες παραγγελίες σε καναδικές επιχειρήσεις, επενδύσεις στην αεροδιαστημική βιομηχανία, ανάπτυξη νέων τεχνολογιών άμυνας, δημιουργία ειδικού φορέα επενδύσεων στην αμυντική βιομηχανία.

Στόχος είναι η ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και η μείωση της εξάρτησης από ξένους προμηθευτές.

ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ

Η στεγαστική κρίση παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την καναδική οικονομία. Ο προϋπολογισμός προβλέπει: επιτάχυνση της ανέγερσης νέων κατοικιών, συνεργασία με δήμους και επαρχίες για πολεοδομικές μεταρρυθμίσεις, κίνητρα για αύξηση της προσφοράς κατοικιών, μέτρα στήριξης νέων αγοραστών και ενοικιαστών.

Η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι η έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες αύξησης του κόστους ζωής.

ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

Ιδιαίτερη σημασία έχει η προσπάθεια διαφοροποίησης των εξαγωγών του Καναδά. Σήμερα περίπου το 75% των καναδικών εξαγωγών κατευθύνονται προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κυβέρνηση επιδιώκει να ενισχύσει τις εμπορικές σχέσεις με: την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις χώρες του Ινδο-Ειρηνικού, τη Λατινική Αμερική, τη Μέση Ανατολή.

Η στρατηγική αυτή θεωρείται απάντηση στις εμπορικές τριβές και τους δασμούς, που έχουν κατά καιρούς επιβληθεί από τις ΗΠΑ.

ΤΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΕΤΩΝ

Ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός θα παραμείνει ελλειμματικός τα επόμενα χρόνια, ήτοι:

➥ 2025-26: 66,9 δισ. δολάρια

➥ 2026-27: 65,3 δισ. δολάρια

➥ 2027-28: 63,1 δισ. δολάρια

➥ 2028-29: 57,7 δισ. δολάρια

➥ 2030-31: 53,2 δισ. δολάρια

Η κυβέρνηση εκτιμά ότι τα ελλείμματα θα μειώνονται σταδιακά, καθώς οι επενδύσεις άνω των 125 δισ. δολαρίων σε μεγάλα έργα υποδομών, τεχνολογία και βιομηχανία, θα ενισχύσουν την ανάπτυξη και τα δημόσια έσοδα.

Με λίγα λόγια, η Οτάβα επιλέγει να διατηρήσει υψηλές δημόσιες δαπάνες σήμερα, ποντάροντας ότι η ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη θα οδηγήσει σε μικρότερα ελλείμματα τα επόμενα χρόνια.

Ακριβότερο το χρήμα στον Καναδά

0
Ακριβότερο το χρήμα στον Καναδά

Η πρώτη αύξηση από το 2023 φέρνει νέα αβεβαιότητα για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Ο πληθωρισμός αποδεικνύεται πιο επίμονος από τις αρχικές προβλέψεις και η κεντρική τράπεζα δεν αποκλείει νέες αυξήσεις. Για εκατομμύρια Καναδούς, που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στους λογαριασμούς, τις δόσεις των δανείων και τις συνεχείς ανατιμήσεις, η είδηση της 28ης Οκτωβρίου δεν ήταν ευχάριστη.

Η Τράπεζα του Καναδά αποφάσισε να αυξήσει το βασικό της επιτόκιο κατά 0,25 ποσοστιαίες μονάδες, ανεβάζοντάς το στο 2,5%. Ήταν η πρώτη αύξηση από τον Ιούλιο του 2023, σηματοδοτώντας μια αλλαγή πορείας στη νομισματική πολιτική της χώρας. Πίσω από την απόφαση βρίσκεται ένας παλιός γνώριμος, που αρνείται να υποχωρήσει: ο πληθωρισμός. Οι τιμές συνεχίζουν να αυξάνονται ταχύτερα από όσο θα επιθυμούσε η κεντρική τράπεζα, ενώ οι υψηλές τιμές της ενέργειας δημιουργούν πρόσθετες πιέσεις σε επιχειρήσεις και καταναλωτές.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ;

Η απόφαση δεν ήταν αποτέλεσμα μιας ξαφνικής οικονομικής κρίσης. Αντίθετα, η Τράπεζα του Καναδά διαπίστωσε ότι η οικονομική δραστηριότητα αποδείχθηκε πιο ανθεκτική από τις προηγούμενες εκτιμήσεις της. Η ανθεκτικότητα αυτή αποτελεί θετική εξέλιξη για την απασχόληση και την παραγωγή. Όταν όμως συνδυάζεται με επίμονες ανατιμήσεις, μπορεί να δυσκολέψει την επιστροφή του πληθωρισμού στον επιθυμητό στόχο του 2%.

Το Σεπτέμβριο, ο ετήσιος πληθωρισμός είχε φτάσει το 3,2%, ξεπερνώντας το ανώτατο όριο του εύρους 1% έως 3% που χρησιμοποιεί η κεντρική τράπεζα για την αξιολόγηση της σταθερότητας των τιμών. Οι οικονομολόγοι της τράπεζας εκτιμούν πλέον ότι ο πληθωρισμός θα μπορούσε να φτάσει περίπου το 3,5% προς το τέλος του 2026. Η νέα πρόβλεψη είναι σαφώς λιγότερο αισιόδοξη από εκείνη που είχε παρουσιαστεί το καλοκαίρι.

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΝΕΒΑΖΕΙ

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΟΥ

Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες πίσω από την απόφαση είναι το υψηλό κόστος της ενέργειας. Όταν αυξάνεται η τιμή του πετρελαίου, δεν επηρεάζονται μόνο όσοι γεμίζουν το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου τους. Ακριβότερες γίνονται οι μεταφορές εμπορευμάτων, η παραγωγή πολλών βιομηχανικών προϊόντων και η λειτουργία επιχειρήσεων, που εξαρτώνται από καύσιμα ή ενεργοβόρες διαδικασίες.

Μέχρι τώρα, σύμφωνα με την Τράπεζα του Καναδά, αρκετές επιχειρήσεις απορροφούσαν μέρος των πρόσθετων εξόδων, περιορίζοντας τις αυξήσεις που μεταφέρονταν στους πελάτες. Ωστόσο, πρόσφατες επιχειρηματικές έρευνες δείχνουν, ότι αυτή η πρακτική ενδέχεται να περιοριστεί. Με απλά λόγια, οι επιχειρήσεις μπορεί να αρχίσουν να μεταφέρουν μεγαλύτερο μέρος του κόστους στους καταναλωτές. Και αυτό σημαίνει νέες πιέσεις στις τιμές προϊόντων και υπηρεσιών.

ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ

ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΘΗΚΕΣ

Η αύξηση του βασικού επιτοκίου δε σημαίνει ότι όλα τα δάνεια γίνονται αυτομάτως ακριβότερα κατά το ίδιο ποσοστό. Η επίδραση εξαρτάται από τους όρους κάθε χρηματοδοτικού προϊόντος. Όσοι διαθέτουν στεγαστικά δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου, ενδέχεται να αντιμετωπίσουν υψηλότερο κόστος δανεισμού, ανάλογα με τον τρόπο υπολογισμού των δόσεων τους.

Αντίθετα, οι δανειολήπτες με σταθερό επιτόκιο, δε βλέπουν συνήθως άμεση αλλαγή στη συμφωνημένη δόση τους, εξαιτίας μιας συγκεκριμένης απόφασης της κεντρικής τράπεζας. Η κατάσταση διαφοροποιείται όταν πλησιάζει η ημερομηνία ανανέωσης του δανείου. Εκεί, οι νέοι όροι εξαρτώνται από τις συνθήκες της αγοράς και τις προσφορές των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Για να γίνει αντιληπτή η τάξη μεγέθους, μια αύξηση 0,25 ποσοστιαίων μονάδων αντιστοιχεί σε περίπου 250 δολάρια πρόσθετου ετήσιου τόκου ανά 100.000 δολάρια ανεξόφλητου κεφαλαίου, εφόσον ολόκληρη η αύξηση μεταφερθεί στο επιτόκιο και το υπόλοιπο παραμείνει αμετάβλητο. Αυτός είναι ένας απλός υπολογισμός τόκων και όχι πρόβλεψη για την πραγματική μεταβολή της μηνιαίας δόσης.

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

Η νομισματική πολιτική βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη ισορροπία. Από τη μία πλευρά, τα υψηλότερα επιτόκια μπορούν να περιορίσουν τη ζήτηση και να συμβάλουν στη συγκράτηση του πληθωρισμού. Από την άλλη, ο ακριβότερος δανεισμός μπορεί να επιβαρύνει τις οικογένειες, να αποθαρρύνει επενδύσεις και να περιορίσει την οικονομική δραστηριότητα. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο, όταν οι ανατιμήσεις προέρχονται από διεθνείς παράγοντες, όπως η ενέργεια, τους οποίους η Τράπεζα του Καναδά δεν μπορεί να ελέγξει. Η αύξηση των επιτοκίων δε μειώνει άμεσα την παγκόσμια τιμή του πετρελαίου. Μπορεί, όμως, να περιορίσει τον κίνδυνο, οι αρχικές ανατιμήσεις να εξαπλωθούν σε ολόκληρη την οικονομία.

ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ 2027

Η κεντρική τράπεζα εκτιμά ότι ο πληθωρισμός θα διαμορφωθεί κατά μέσο όρο περίπου στο 3% το 2027, μία ολόκληρη ποσοστιαία μονάδα υψηλότερα από την προηγούμενη πρόβλεψή της. Η επιστροφή κοντά στο στόχο του 2% τοποθετείται πλέον στα μέσα του 2028. Παράλληλα, η οικονομική ανάπτυξη προβλέπεται να φτάσει περίπου το 1% το 2026 και το 2% τόσο το 2027 όσο και το 2028.

Οι προβλέψεις αυτές δεν αποτελούν εγγυήσεις. Εξαρτώνται από την πορεία των διεθνών τιμών, τις εμπορικές σχέσεις, τις επιχειρηματικές αποφάσεις και τη συμπεριφορά των καταναλωτών.

ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ

ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ;

Η Τράπεζα του Καναδά άφησε ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο. Στην ανακοίνωσή της υπογράμμισε, ότι ενδέχεται να χρειαστούν πρόσθετες αυξήσεις, εάν οι πιέσεις στις τιμές συνεχιστούν. Ταυτόχρονα, ξεκαθάρισε ότι θα κινηθεί προσεκτικά, αναγνωρίζοντας τις σημαντικές αβεβαιότητες που εξακολουθούν να επηρεάζουν την οικονομία.

Η επόμενη προγραμματισμένη απόφαση για το βασικό επιτόκιο αναμένεται στις 9 Δεκεμβρίου 2026.

Μέχρι τότε, η κεντρική τράπεζα θα παρακολουθεί τα στοιχεία του πληθωρισμού, της απασχόλησης και της οικονομικής δραστηριότητας. Για τους καταναλωτές, όμως, η πραγματικότητα είναι πιο άμεση. Οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί καλούνται να απορροφήσουν ταυτόχρονα το υψηλό κόστος ζωής και την προοπτική ακριβότερου δανεισμού.

Η μάχη κατά του πληθωρισμού συνεχίζεται. Και, όπως συμβαίνει συχνά, ένα σημαντικό μέρος της θα δοθεί μέσα στα ίδια τα νοικοκυριά.

Όταν η αναμονή γίνεται εμπόδιο στη θεραπεία

0
Όταν η αναμονή γίνεται εμπόδιο στη θεραπεία

Νέα δημοσκόπηση αποκαλύπτει την έκταση της απογοήτευσης από τις καθυστερήσεις στο σύστημα υγείας ◘ Σχεδόν ένας στους δύο κατοίκους της επαρχίας δηλώνει ότι έχει καταφύγει σε ιδιωτικές υπηρεσίες περίθαλψης

Μια νέα δημοσκόπηση, που δημοσιοποιήθηκε στις 29 Οκτωβρίου, αποτυπώνει το μέγεθος αυτής της ανησυχητικής τάσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας Léger, το 56% των ερωτηθέντων στο Κεμπέκ δήλωσε ότι έχει αποφύγει να συμβουλευτεί γιατρό ή να επισκεφθεί νοσοκομείο, εξαιτίας των χρόνων αναμονής. Σε πανκαναδικό επίπεδο, το αντίστοιχο ποσοστό διαμορφώθηκε στο 50%.

Τα στοιχεία δεν αποδεικνύουν, ότι περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους της επαρχίας στερήθηκαν αναγκαία θεραπεία. Δείχνουν, όμως, πόσο βαθιά έχει επηρεάσει η προσδοκία μεγάλης αναμονής τις αποφάσεις των πολιτών σχετικά με την υγεία τους.

Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ

Όταν συζητούμε για τις καθυστερήσεις στα επείγοντα, συνήθως αναφερόμαστε σε ανθρώπους που βρίσκονται ήδη στο νοσοκομείο. Οι υπηρεσίες υγείας μπορούν να καταγράψουν πόσο περιμένουν, πότε εξετάζονται και πόσοι αποχωρούν, πριν ολοκληρωθεί η αξιολόγησή τους. Υπάρχει, ωστόσο, και μια λιγότερο ορατή κατηγορία: όσοι αποφασίζουν εξαρχής να μην αναζητήσουν βοήθεια. Αυτούς ακριβώς προσπάθησε να εντοπίσει η δημοσκόπηση, που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του Ινστιτούτου Οικονομικών Μελετών του Μόντρεαλ (IEDM), της οργάνωσης SecondStreet.org και του Canadian Constitution Foundation.

Ο Ρενό Μπροσάρ, αντιπρόεδρος επικοινωνίας του IEDM, εξήγησε ότι είναι πολύ δυσκολότερο να υπολογιστεί πόσοι ασθενείς μένουν στο σπίτι, επειδή θεωρούν ότι δε θα μπορέσουν να εξεταστούν εγκαίρως. Η απόφαση αυτή μπορεί να έχει διαφορετικές συνέπειες, ανάλογα με την κατάσταση της υγείας του καθενός. Ένα ήπιο πρόβλημα ενδέχεται να υποχωρήσει. Ένα άλλο, όμως, μπορεί να επιδεινωθεί, εάν καθυστερήσει η διάγνωση ή η θεραπεία.

ΣΧΕΔΟΝ ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΠΛΗΡΩΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΑ

Η ίδια δημοσκόπηση ανέδειξε μια ακόμη σημαντική διαφορά ανάμεσα στο Κεμπέκ και τον υπόλοιπο Καναδά. Το 46% των ερωτηθέντων στην επαρχία δήλωσε ότι έχει πληρώσει για ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας, εξαιτίας της δυσαρέσκειας από το δημόσιο σύστημα ή για να αποφύγει τις μεγάλες καθυστερήσεις. Στο σύνολο της χώρας, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 27%. Η διαφορά είναι αξιοσημείωτη. Για ένα νοικοκυριό με περιορισμένο εισόδημα, όμως, το κόστος μπορεί να αποτελεί απαγορευτικό εμπόδιο.

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΗΣΕ Η ΕΡΕΥΝΑ

Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά από τις 16 έως τις 19 Οκτωβρίου 2026, με τη συμμετοχή 1.510 Καναδών. Υπάρχουν ορισμένες σημαντικές επιφυλάξεις στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Δε διευκρινίζεται, εάν οι ερωτηθέντες απέφυγαν να ζητήσουν ιατρική βοήθεια τον τελευταίο χρόνο ή σε κάποια άλλη στιγμή της ζωής τους. Επίσης, δεν είναι γνωστό εάν όσοι απέφυγαν να επισκεφθούν γιατρό, απευθύνθηκαν τελικά σε φαρμακοποιό, νοσηλευτή ή άλλη υπηρεσία. Επειδή η έρευνα βασίστηκε σε διαδικτυακό δείγμα και όχι σε τυχαία επιλογή του πληθυσμού, δεν μπορεί να της αποδοθεί συμβατικό στατιστικό περιθώριο σφάλματος. Αυτές οι διευκρινίσεις δεν ακυρώνουν τα αποτελέσματα, αλλά είναι απαραίτητες για να μην παρουσιαστούν ως κάτι που δεν είναι.

Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΔΙΧΑΖΕΙ

Η έρευνα κατέγραψε επίσης, ότι το 61% των ερωτηθέντων στον Καναδά υποστήριξε τη δυνατότητα πληρωμής από την προσωπική τσέπη ή μέσω ασφάλισης για ιδιωτική περίθαλψη, όταν δεν είναι δυνατή η έγκαιρη πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα. Περίπου ένας στους τέσσερις εξέφρασε αντίθεση στη συνύπαρξη δημόσιων και ιδιωτικών υπηρεσιών.

Η συζήτηση αυτή δεν είναι καινούργια στο Κεμπέκ. Οι υποστηρικτές της μεγαλύτερης συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα θεωρούν, ότι μπορεί να προσφέρει πρόσθετες επιλογές και να περιορίσει τις αναμονές. Οι επικριτές της προσέγγισης ανησυχούν, ότι η μετακίνηση προσωπικού και πόρων προς ιδιωτικές υπηρεσίες μπορεί να αποδυναμώσει το δημόσιο σύστημα και να δημιουργήσει διαφορετικές ταχύτητες περίθαλψης.

Η δημοσκόπηση χρηματοδοτήθηκε από οργανισμούς που έχουν εκφράσει συγκεκριμένες θέσεις υπέρ αλλαγών στο μοντέλο παροχής υπηρεσιών υγείας. Γι’ αυτό η ερμηνεία των αποτελεσμάτων πρέπει να διαχωρίζεται από τις πολιτικές προτάσεις των φορέων που την παρήγγειλαν.

ΤΟ 84% ΖΗΤΑ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ένα ακόμη αποτέλεσμα της έρευνας είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό: το 84% των ερωτηθέντων στον Καναδά θεωρεί ότι το σύστημα υγείας στην περιοχή του χρειάζεται αλλαγές. Το ποσοστό αυτό δεν υποδεικνύει ποια συγκεκριμένη μεταρρύθμιση επιθυμούν οι πολίτες. Φανερώνει, ωστόσο, το εύρος της δυσαρέσκειας που καταγράφει η έρευνα.

Για τους κατοίκους του Κεμπέκ, η πρόσβαση σε γιατρούς, οι χρόνοι αναμονής και η λειτουργία των επειγόντων, εξακολουθούν να αποτελούν καθημερινές ανησυχίες. Η ουσία βρίσκεται πέρα από τη διαμάχη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ένας ασθενής που χρειάζεται βοήθεια πρέπει να μπορεί να την αναζητήσει χωρίς να αποθαρρύνεται από την αναμονή.

Επτά αστυνομικοί σε διαθεσιμότητα

0

και σοβαρές καταγγελίες

Επτά αστυνομικοί σε διαθεσιμότητα
και σοβαρές καταγγελίες

Έρευνες για ρατσιστική συμπεριφορά, κατάχρηση εξουσίας και ενδεχόμενη παρεμπόδιση της δικαιοσύνης ◘ Ο αρχηγός της αστυνομίας προειδοποιεί για αποκαλύψεις που ενδέχεται να προκαλέσουν σοκ

Μια αστυνομική υπηρεσία οφείλει να προστατεύει τους πολίτες. Τι συμβαίνει όμως, όταν οι καταγγελίες αφορούν τους ίδιους τους ανθρώπους που έχουν αναλάβει αυτή την αποστολή; Η Αστυνομία του Μόντρεαλ (SPVM) βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή κρίση εμπιστοσύνης, καθώς αποκαλύπτονται νέες πληροφορίες για φερόμενες ρατσιστικές και καταχρηστικές συμπεριφορές αστυνομικών.

Στις 29 και 30 Οκτωβρίου, η SPVM ανακοίνωσε εξελίξεις, σε έρευνες που αφορούν προσωπικό των αστυνομικών τμημάτων 39 (στο Μόντρεαλ-Νορντ) και 21 (στο κέντρο της πόλης). Συνολικά, επτά αστυνομικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα. Ο αρχηγός της υπηρεσίας, Φαντί Νταγκέρ, προειδοποίησε ότι ορισμένα από τα στοιχεία που ενδέχεται να δημοσιοποιηθούν θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστα.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΟ

Οι έρευνες άρχισαν το Μάρτιο του 2026, έπειτα από εσωτερικές καταγγελίες για πιθανές ρατσιστικές συμπεριφορές και σοβαρές παραβιάσεις επαγγελματικών κανόνων από αστυνομικούς του τμήματος 39. Ανάμεσα στους πιο σοκαριστικούς ισχυρισμούς ήταν ότι αστυνομικοί φέρονταν να κόβουν τούφες μαλλιών από πολίτες φυλετικών μειονοτήτων και να τις κρατούν ως «τρόπαια». Οι καταγγελίες παραμένουν υπό διερεύνηση και δεν αποτελούν αποδεδειγμένα γεγονότα.

Τον Ιούνιο, η διοίκηση διέλυσε ολόκληρη ομάδα 16 αστυνομικών του συγκεκριμένου τμήματος, απομακρύνοντας τα μέλη της από τα συνήθη καθήκοντά τους. Η απόφαση ανέδειξε τη σοβαρότητα της κατάστασης, σε μια περιοχή όπου οι σχέσεις αστυνομίας και ορισμένων κοινοτήτων έχουν δοκιμαστεί επανειλημμένα.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ

Στις 29 Οκτωβρίου, η SPVM επιβεβαίωσε ξεχωριστή ποινική έρευνα για ενδεχόμενη κατάχρηση εξουσίας και παρεμπόδιση της δικαιοσύνης, σε σχέση με περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας του 2025. Σύμφωνα με δημοσιευμένες πληροφορίες, διερευνάται καταγγελία ότι αστυνομικός φέρεται να διέγραψε αποδεικτικό βίντεο που είχε προσκομίσει γυναίκα για να καταγγείλει περιστατικό βίας. Η αστυνομία επιβεβαίωσε την έρευνα, όχι όμως δημόσια όλες τις λεπτομέρειες του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Το εμπλεκόμενο μέλος του προσωπικού μεταφέρθηκε σε διοικητικά καθήκοντα χωρίς επαφή με πολίτες. Παράλληλα, αστυνομικός του τμήματος 21 τέθηκε σε διαθεσιμότητα, λόγω άλλων καταγγελιών για πιθανές ρατσιστικές συμπεριφορές.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Νέες πληροφορίες έδειξαν, ότι οι ερευνητές είχαν συγκεντρώσει επαρκή στοιχεία για τη λήψη διοικητικών μέτρων ήδη από τις 11 Ιουνίου, αλλά η ομάδα των 16 αστυνομικών διαλύθηκε την επόμενη ημέρα. Στο μεταξύ, μέλη της συνέχισαν να εργάζονται.

Η SPVM εξήγησε ότι χρειαζόταν χρόνος για την αντικατάσταση ολόκληρης της ομάδας, ώστε να μη διακοπεί η αστυνομική κάλυψη της περιοχής. Δε διευκρίνισε, ωστόσο, εάν οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί είχαν άμεση επαφή με πολίτες κατά το επίμαχο διάστημα.

ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΓΙΑ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Σε συνέντευξη Τύπου στις 30 Οκτωβρίου, ο Φαντί Νταγκέρ δεσμεύτηκε ότι τα αποτελέσματα των ερευνών δε θα αποκρυφθούν. Προειδοποίησε ότι ενδεχόμενες φωτογραφίες και βίντεο θα μπορούσαν να προκαλέσουν έντονες αντιδράσεις, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτες τις καταγγελλόμενες συμπεριφορές.

Ανακοίνωσε επίσης την προετοιμασία σχεδίου δράσης με τη συμμετοχή κοινοτικών οργανώσεων, με περισσότερες λεπτομέρειες να αναμένονται στα τέλη Νοεμβρίου και στις αρχές Δεκεμβρίου.

Η SPVM έχει ήδη διαβιβάσει στοιχεία στον Directeur des poursuites criminelles et pénales (DPCP). Παραμένει, βεβαίως, σε ισχύ το τεκμήριο αθωότητας για όλους τους εμπλεκόμενους.

Για τους κατοίκους του Μόντρεαλ, όμως, το ζήτημα ξεπερνά τις πιθανές πειθαρχικές ή ποινικές συνέπειες. Αφορά την ίδια την εμπιστοσύνη προς την αστυνομία. Η πραγματική δοκιμασία για τη διοίκησή της θα είναι η πλήρης διερεύνηση των καταγγελιών, η απόδοση ευθυνών όπου προκύπτουν και η αποκατάσταση της σχέσης της με τους πολίτες.

Διότι η ασφάλεια μιας πόλης δεν εξαρτάται μόνο από την παρουσία αστυνομικών στους δρόμους, αλλά και από την εμπιστοσύνη ότι η εξουσία τους ασκείται με δικαιοσύνη και σεβασμό.

Κεμπέκ: Ο επικίνδυνος δρόμος του εθνικισμού

Η στάση της νέας επαρχιακής κυβέρνησης στο Κεμπέκ και η προκλητική απόφαση του πρωθυπουργού Paul St-Pierre Plamondon να μποϊκοτάρει τη Σύνοδο Κορυφής μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά, αποτελούν μια ηχηρή και ανησυχητική επιβεβαίωση των πραγματικών προθέσεων του Parti Québécois.

Για ακόμη μία φορά στην ιστορία της επαρχίας, η πολιτική ηγεσία επιλέγει να θέσει πάνω από το κοινό καλό, τη σταθερότητα και την ανάπτυξη, ένα και μοναδικό ιδεολογικό στόχο: την απόσχιση του Κεμπέκ από τον υπόλοιπο Καναδά.

Η επιλογή της αποχής από μια τόσο θεμελιώδη διεθνή σύνοδο, δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική απρέπεια, αλλά καταδεικνύει μια επικίνδυνη αδιαφορία για κρίσιμες συμφωνίες. Πρόκειται για διεθνείς συμφωνίες, που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την τοπική οικονομία, να προσελκύσουν ξένες επενδύσεις και να βελτιώσουν ουσιαστικά το καθημερινό επίπεδο ζωής των ίδιων των πολιτών. Αντί για την προώθηση της συλλογικής ευημερίας, προτάσσεται απροκάλυπτα μια πολιτική απομονωτισμού, όπου οι διεθνείς σχέσεις, η εμπορική ανάπτυξη και οι οικονομικές ευκαιρίες θυσιάζονται αδίστακτα, στο βωμό του εθνικιστικού δογματισμού.

Ο πολιτικός φανατισμός στο Κεμπέκ δεν αποτελεί δυστυχώς νέο φαινόμενο. Ιστορικά εκδηλώνεται συστηματικά μέσα από έντονες και τοξικές ιδεολογικές πολώσεις, οι οποίες επικεντρώνονται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από την εθνική ταυτότητα, τη γλώσσα και την ανεξαρτησία. Η επιστροφή του Parti Québécois αναζωπύρωσε επικίνδυνα τα πάθη, την ίδια ακριβώς στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών εμφανίζεται πλέον εξαντλημένη και κουρασμένη από την προοπτική νέων εθνικών διχασμών, αβεβαιότητας και εσωστρέφειας.

Τα διδάγματα του παρελθόντος είναι αμείλικτα και οι συνέπειες του φανατισμού έχουν καταγραφεί με μελανά χρώματα στην ιστορία της επαρχίας:

◘ Η δράση της αυτονομιστικής οργάνωσης FLQ το 1970 οδήγησε σε ακραίες τρομοκρατικές ενέργειες, βομβιστικές επιθέσεις και απαγωγές πολιτών, βυθίζοντας ολόκληρη την κοινωνία στο φόβο και την ανασφάλεια.

◘ Τα Δημοψηφίσματα του 1980 και του 1995 είχαν ολέθριες οικονομικές συνέπειες. Πλήθος μεγάλων επιχειρήσεων, τραπεζικών ιδρυμάτων και πολυεθνικών κολοσσών, αφαίρεσαν την εμπιστοσύνη τους από την περιοχή και μετέφεραν εσπευσμένα τα κεντρικά τους γραφεία στο Τορόντο. Αποτέλεσμα ήταν να χαθούν δεκάδες χιλιάδες πολύτιμες θέσεις εργασίας, και το Κεμπέκ, από κύριο εμπορικό και οικονομικό κέντρο ολόκληρου του Καναδά που μεσουρανούσε, να μετατραπεί σταδιακά σε μια περιθωριοποιημένη επαρχία – παρατηρητή των εξελίξεων.

Σήμερα, η κυβέρνηση Plamondon συμπεριφέρεται αυθαίρετα και προκλητικά ως κυβέρνηση ανεξάρτητου κράτους, παρότι δε διαθέτει καμία απολύτως λαϊκή ή συνταγματική εντολή για κάτι τέτοιο.

Με το ποσοστό προτίμησης των πολιτών προς την κυβέρνηση να βρίσκεται στο ισχνό 28% και με το 70% της κοινωνίας να απορρίπτει κατηγορηματικά την προοπτική της ανεξαρτησίας, η ηγεσία επιμένει να αγνοεί προκλητικά τη θέληση της πλειοψηφίας.

Η ιστορική εμπειρία αποδεικνύει αδιάψευστα, ότι όπου επικρατεί ο δογματισμός, ο φανατισμός και οι ιδεολογικές εμμονές, η πρόοδος και η ευημερία αναστέλλονται πλήρως. Για άλλη μία φορά, τις βαριές συνέπειες αυτών των πολιτικών τακτικισμών καλείται να υποστεί ο ταλαίπωρος λαός του Κεμπέκ…