Home Blog Page 202

Ο γρίφος των εκλογών

Ta NEA
-
0
Ο γρίφος των εκλογών
Όλα τα σενάρια και οι πιθανές ημερομηνίες • Ο χρόνος «τρέχει» και οι τελικές αποφάσεις για το πότε τελικά αυτές θα γίνουν θα ληφθούν το αργότερο μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου

Τα σενάρια για το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών δίνουν και παίρνουν, παρόλο που το Μέγαρο Μαξίμου τις τοποθετεί από την άνοιξη του 2023 και μετά.

Αυτό άλλωστε διατυπώνουν καθημερινά σε δηλώσεις τους στελέχη της κυβέρνησης, με πιο πρόσφατες τις δηλώσεις -νωρίτερα αυτή την εβδομάδα- του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών, Στ. Πέτσα, ο οποίος εκτίμησε ότι σύμφωνα με όσα έχει πει ο Πρωθυπουργός, οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2023 και θα προκύψει αυτοδυναμία Μητσοτάκη, αλλά και του υπουργού Επικρατείας, Γ. Γεραπετρίτη, ο οποίος τόνισε πως «το αρνάκι στο χωριό θα το φάμε με ησυχία. Η αίσθησή μου είναι ότι οι εκλογές θα γίνουν στην ολοκλήρωση της τετραετίας».

Ο χρόνος «τρέχει» και οι τελικές αποφάσεις για το πότε τελικά αυτές θα γίνουν θα ληφθούν το αργότερο μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, βρίσκεται σε φάση προγραμματισμού των επόμενων κινήσεων, κάτι που ενδεχομένως να αποκάλυψε προ ημερών με τη φράση του στην αίθουσα των κοινοβουλευτικών συντακτών, ενόψει εορτών, «στο βουνό παίρνονται οι αποφάσεις. Θα πάω στο Μέτσοβο. Έχουμε αποφάσεις να πάρουμε».

Άλλωστε, δεν είναι λίγοι εκείνοι που χαρακτηρίζουν προεκλογική την εξαγγελία του Κυριάκου Μητσοτάκη στις 17/12 στη Βουλή για την επιδότηση του 10% της αγοράς τροφίμων για κάθε νοικοκυριό για έξι μήνες, αρχής γενομένης από το Φεβρουάριο του 2023. Πρόκειται για ένα ακόμη κυβερνητικό μέτρο στην κατεύθυνση της στήριξης της κοινωνίας, που θα λάβει «σάρκα και οστά» το 2023, μαζί με την αύξηση των συντάξεων, την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης, αλλά και της νέας αύξησης του κατώτατου μισθού, που θα στηρίξει στο δρόμο προς τις κάλπες τη ΝΔ.

Ήδη, τα κόμματα κινούνται σε ρυθμούς προεκλογικούς και εξετάζουν τις ημερομηνίες που θα μπορούσαν να στηθούν οι κάλπες.

Ενδεικτική πάντως, είναι και η δήλωση δια στόματος του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Λοβέρδου (στις 9/12) ότι ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών θα πραγματοποιηθεί είτε στις 2, είτε στις 9 Απριλίου.

Ωστόσο, μετά το σκάνδαλο διαφθοράς στις Βρυξέλλες και την εμπλοκή σε αυτό της Εύας Καϊλή, τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών αναζωπυρώθηκαν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Α. Τσίπρας, σε πρόσφατη περιοδεία του στη Φθιώτιδα, ανέφερε ότι είναι πιθανό ο Κ. Μητσοτάκης να μην ανοίξει ξανά τη Βουλή, μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού 2023 και να πάει σε πρόωρες εκλογές.

ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ

Με φόντο το δρόμο προς τις κάλπες, τα επιτελεία των κομμάτων σημειώνουν κρίσιμες ημερομηνίες, όχι όμως νωρίτερα από την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου του 2023. Ωστόσο, εάν το Μαξίμου αποφασίσει να κινηθεί σύντομα φέροντας πιο κοντά τις εκλογές, θα πρέπει να τις προκηρύξει μέχρι τις 20/1/2023 και να διεξαχθούν στις 19/2/2023, καθώς ακολουθεί η Κυριακής της Αποκριάς.

Στα σενάρια της συντόμευσης της προσφυγής στις κάλπες, είναι αυτές να στηθούν στις 5/3/2023 και οι δεύτερες την Κυριακή των Βαΐων στις 9/4/2023.

Ακόμη μια πιθανή ημερομηνία διεξαγωγής τους είναι στις 26/3/2023. Επίσης, μια ακόμη ημερομηνία που φαίνεται να βρίσκεται στο τραπέζι των συζητήσεων είναι να γίνουν στις 2/4/2023, που είναι το επικρατέστερο σενάριο, με τις δεύτερες κάλπες σε αυτή την περίπτωση να στήνονται μετά το Πάσχα.

Πάντως, όποτε και αν στηθούν οι κάλπες, δε θα πρέπει να συμπέσουν με το Πάσχα και τις πανελλαδικές εξετάσεις των μαθητών της Γ΄ Λυκείου που θα ξεκινήσουν στις 2 Ιουνίου 2023.

Σε περίπτωση που τελικά στηθούν κάλπες προς το τέλος της τετραετίας, τότε οι κρίσιμες ημερομηνίες είναι 30/4, 14/5 και 21/5.

© primenews.press

Ιστορική συμφωνία στην COP15

Ta NEA
-
0
Ιστορική συμφωνία στην COP15
«Σύμφωνο ειρήνης με τη φύση»

Περισσότερες από 190 χώρες υιοθέτησαν τη Δευτέρα 19/12 ιστορική συμφωνία στο Μόντρεαλ, για να προσπαθήσουν να σταματήσει η καταστροφή της βιοποικιλότητας και των πόρων της φύσης που είναι απαραίτητοι για την ανθρωπότητα.

Έπειτα από τέσσερα χρόνια δύσκολων διαπραγματεύσεων, δέκα ημέρες και έναν ολονύχτιο διπλωματικό μαραθώνιο, περισσότερες από 190 χώρες κατέληξαν σε συμφωνία υπό την αιγίδα της Κίνας, της χώρας που προεδρεύει της COP15, παρά την αντίθεση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Αυτό το «σύμφωνο ειρήνης με τη φύση», η λεγόμενη «συμφωνία του Κουνμίνγκ – Μόντρεαλ» αποσκοπεί στην προστασία των χερσαίων εκτάσεων, των ωκεανών και των ειδών της φύσης από τη μόλυνση, την υποβάθμιση και την κλιματική κρίση.

Οι χώρες συμφώνησαν σε έναν οδικό χάρτη που έχει κυρίως ως στόχο την προστασία του 30% του πλανήτη ως το 2030 και στην αποδέσμευση 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετήσιας βοήθειας για τη διατήρηση της φύσης για τις αναπτυσσόμενες χώρες. «Η συμφωνία υιοθετήθηκε», δήλωσε ο Χουάνγκ Ρούνκιου, ο Κινέζος πρόεδρος της COP15, κατά την σύνοδο της ολομέλειας που διεξαγόταν μέσα στη νύχτα, δεχόμενος χειροκροτήματα από τις εξαντλημένες αντιπροσωπείες που συμμετείχαν.

«Μαζί κάναμε ένα ιστορικό βήμα», δήλωσε παράλληλα, εκφράζοντας την ικανοποίησή του ο Στίβεν Γκιλμπό, ο υπουργός Περιβάλλοντος του Καναδά, της χώρας που φιλοξενούσε τη 15η Διάσκεψη της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη Βιοποικιλότητα, τη λεγόμενη «COP15 ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ».

Η δημιουργία προστατευόμενων περιοχών στο 30% του πλανήτη, το πιο γνωστό από τα 20 μέτρα που υιοθετήθηκαν, είχε παρουσιαστεί ως το αντίστοιχο για τη βιοποικιλότητα του στόχου του Παρισιού για τη μείωση της ανόδου της θερμοκρασίας στον πλανήτη στον 1,5 βαθμό Κελσίου στο πλαίσιο του αγώνα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Μέχρι σήμερα το 17% των χερσαίων εκτάσεων και το 8% των θαλασσών προστατεύονται.

Ωστόσο, το κείμενο αυτό που υιοθετήθηκε δίδει επίσης εγγυήσεις για τις κοινότητες αυτοχθόνων, που είναι οι φύλακες του 80% της εναπομείνασας βιοποικιλότητας στη Γη, προτείνει την αποκατάσταση του 30% των υποβαθμισμένων εδαφών και τη μείωση κατά το ήμισυ του κινδύνου που συνδέεται με τα φυτοφάρμακα.

Επίσης, στην προσπάθεια επίλυσης του χρηματοδοτικού ζητήματος το οποίο είναι πάντα φλέγον ανάμεσα στο Βορρά και το Νότο, η Κίνα προτείνει εξάλλου να φτάσει «σε τουλάχιστον 20 δισεκατομμύρια δολάρια» η ετήσια διεθνής βοήθεια για τη βιοποικιλότητα ως το 2025 και σε «τουλάχιστον 30 δισεκατομμύρια ως το 2030».

«ΠΟΛΙΚΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ»

«Η πλειονότητα λέει ότι είναι καλύτερο από αυτό που περιμέναμε από τις δύο πλευρές, από τις πλούσιες χώρες, όπως και από τις αναπτυσσόμενες. Αυτό δείχνει ένα καλό κείμενο», σημείωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος της Γκαμπόν, Λι Γουάιτ.

Για τη Μάσα Καλίνινα, της μη κυβερνητικής οργάνωσης Pew Charitable Trusts, «η προστασία τουλάχιστον του 30% των χερσαίων εκτάσεων και των θαλασσών ως το 2030 είναι ο νέος Πολικός Αστέρας που θα χρησιμοποιούμε για να πλοηγηθούμε προς την αποκατάσταση της φύσης».

«Τα ελάφια, οι θαλάσσιες χελώνες, οι παπαγάλοι, οι ρινόκεροι, οι σπάνιες φτέρες, ανήκουν στο ένα εκατομμύριο είδη των οποίων οι προοπτικές για το μέλλον θα βελτιωθούν σημαντικά» από αυτή τη συμφωνία, συμπλήρωσε ο Μπράιαν Ο’ Ντόνελ της ΜΚΟ Campaign for nature.

Το κείμενο αυτό είναι «ένα σημαντικό βήμα προόδου στον αγώνα για την προστασία της ζωής στη Γη, αλλά αυτό δεν αρκεί», σημείωσε παράλληλα ο Μπερτ Γουόντερ της ΜΚΟ Avaaz. «Οι κυβερνήσεις οφείλουν να ακούσουν αυτό που λέει η επιστήμη και να αυξήσουν γρήγορα τις φιλοδοξίες τους για να προστατευθεί το μισό της Γης ως το 2030» πρόσθεσε.

Κι άλλοι υπέρμαχοι του περιβάλλοντος εκφράζουν επίσης ανησυχίες για προθεσμίες πολύ μακρινές σε σχέση με τη σημερινή τρέχουσα ανάγκη.

Οι επιστήμονες είναι σαφείς στη διατύπωσή τους, ο χρόνος πιέζει. Το 75% των παγκόσμιων οικοσυστημάτων αλλοιώνεται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, περισσότερο από ένα εκατομμύριο είδη απειλούνται με εξαφάνιση και η ευημερία του κόσμου διακυβεύεται: περισσότερο από το μισό του παγκόσμιου ΑΕΠ εξαρτάται από τη φύση και τις υπηρεσίες της.

Επιπλέον, το προηγούμενο δεκαετές σχέδιο που είχε υπογραφεί στην Ιαπωνία το 2010 δεν πέτυχε σχεδόν κανέναν από τους στόχους του, κυρίως λόγω της απουσίας ουσιαστικών μηχανισμών εφαρμογής. Κρίνοντας ότι η ανθρωπότητα έχει μετατραπεί σε «όπλο μαζικής καταστροφής», ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, είχε απευθύνει έκκληση στις πλευρές να συνάψουν «σύμφωνο ειρήνης με τη φύση».

ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

Ωστόσο, οι συνομιλίες σκόνταφταν στο ζήτημα της χρηματοδότησης, το οποίο παρέμεινε ως το τέλος στο επίκεντρο των συζητήσεων, ακόμη και κατά τη διάρκεια της συνόδου της ολομέλειας για την υιοθέτηση της συμφωνίας, με ενστάσεις να διατυπώνονται από αρκετές αφρικανικές χώρες. Όπως συνέβη και στις συνομιλίες για το Κλίμα που έγιναν στην Αίγυπτο το Νοέμβριο, το ζήτημα αυτό δημιούργησε εντάσεις ανάμεσα στις πλούσιες χώρες και στις χώρες του Νότου.

Σε αντάλλαγμα για τις προσπάθειές τους, οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες ζητούσαν από τις πλούσιες 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Δηλαδή τουλάχιστον τη 10πλάσια σημερινή διεθνή βοήθεια για τη βιοποικιλότητα. Πέραν των επιδοτήσεων, οι χώρες του Νότου πίεζαν επίσης πολύ για τη δημιουργία παγκόσμιου ταμείου αφιερωμένου στη βιοποικιλότητα – ζήτημα αρχής – κατ’ εικόνα αυτού που εξασφαλίστηκε το Νοέμβριο για να τις βοηθήσει να αντιμετωπίσουν τις ζημιές από την κλιματική αλλαγή.

Όσον αφορά αυτό το σημείο, η Κίνα προτείνει ως συμβιβασμό τη δημιουργία ήδη από το 2023 παραρτήματος που θα είναι αφιερωμένο στη βιοποικιλότητα στους κόλπους του σημερινού Παγκόσμιου Ταμείου για το Περιβάλλον (FEM), η τρέχουσα λειτουργία του οποίου κρίνεται πολύ ανεπαρκής από τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες.

© ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Καναδική Γερουσία «ρουφάει» όλο και περισσότερα χρήματα

Dimitris Ilias
-
0
Η Καναδική Γερουσία «ρουφάει» όλο και περισσότερα χρήματα

Ο αριθμός των γραφειοκρατών της Γερουσίας έχει αυξηθεί περισσότερο από 30 τοις εκατό μέσα σε μόλις 5 χρόνια καθώς το Red Chamber κοστίζει τώρα 70% περισσότερο

Το κόστος της Γερουσίας του Καναδά έχει αυξηθεί κατά περίπου 70% τα επτά χρόνια από την πρώτη εκλογή του πρωθυπουργού Τζάστιν Τρουντό — μια αύξηση που ορισμένοι λένε ότι είναι απαράδεκτη, δεδομένου ότι ο αριθμός των γερουσιαστών παρέμεινε στάσιμος την ίδια περίοδο.

Η μόνιμη επιτροπή της Γερουσίας για την εσωτερική οικονομία, προϋπολογισμούς και διοίκηση (CIBA), το σώμα των γερουσιαστών που διοικεί την Άνω Βουλή, ενέκρινε έναν προϋπολογισμό την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου που θα κοστίσει στους Καναδούς φορολογούμενους 126,7 εκατομμύρια δολάρια το οικονομικό έτος 2023-2024. Το 2015-16, τον τελευταίο χρόνο πριν από τις μεταρρυθμίσεις του Τρουντό στην Κόκκινη Αίθουσα, οι δαπάνες της Γερουσίας ήταν 74,5 εκατομμύρια δολάρια.

Αυτή η σημαντική αύξηση έχει ωθήσει ορισμένους γερουσιαστές να απαιτήσουν μια «επανεξέταση αποτελεσματικότητας» όλων των δαπανών της Γερουσίας για να περιορίσουν το κόστος, σε μια εποχή που η οικονομία βρίσκεται στα όρια της ύφεσης. Όλοι οι γερουσιαστές που ήταν σε ετοιμότητα για τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό συμφώνησαν ότι η Γερουσία θα πρέπει να βρει τρόπους να κάνει πράγματα με χαμηλότερο κόστος.

Ο γερουσιαστής της Ομάδας Γερουσιαστών του Καναδά (CSG) Scott Tannas, ο πρόεδρος της υποεπιτροπής εκτιμήσεων της Γερουσίας, συνιστά επίσης προσωρινό πάγωμα προσλήψεων. Ο αριθμός των γραφειοκρατών που εργάζονται στη Γερουσία έχει αυξηθεί περισσότερο από 30 τοις εκατό μέσα σε μόλις πέντε χρόνια. Ο Tannas είπε ότι «ανησυχεί» από αυτό.

Το 2017, η Γερουσία είχε 372 εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης. Τώρα έχει φτάσει έως και 493 θέσεις. Ο αριθμός των εν ενεργεία γερουσιαστών ήταν πολύ χαμηλότερος από τη χωρητικότητα των 105 θέσεων της αίθουσας εδώ και χρόνια, επειδή η κυβέρνηση των Φιλελευθέρων άργησε να διορίσει νέους ανθρώπους. Η άνοδος των δαπανών της Γερουσίας έχει επίσης ξεπεράσει την αύξηση των δαπανών στη Βουλή των Κοινοτήτων. Το εκλεγμένο όργανο είδε το κόστος του να αυξάνεται κατά περίπου 40 τοις εκατό κατά την ίδια χρονική περίοδο επτά ετών, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στους δημόσιους λογαριασμούς.

Ο Συντηρητικός ηγέτης της Γερουσίας Ντον Πλετ, μέλος της CIBA, κατήγγειλε το αυξανόμενο κόστος κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον προϋπολογισμό, λέγοντας ότι είναι «πραγματικά ενοχλημένος» από αυτό που θεωρεί ως ανεπαρκή προσέγγιση των δαπανών από άλλους γερουσιαστές και ορισμένους Γραφειοκράτες της Γερουσίας. «Παίρνουν οι Καναδοί 70% περισσότερα από τη Γερουσία από ό,τι το 2016;» ρώτησε ο Πλετ.  Η αύξηση του κόστους οφείλεται σε μεγάλο βαθμό από τη διοίκηση της Γερουσίας – τους δημόσιους υπαλλήλους που συνδέονται με την Άνω Βουλή.

Τα 126,7 εκατομμύρια δολάρια για το επόμενο οικονομικό έτος αντιπροσωπεύουν αύξηση 4 τοις εκατό σε σχέση με πέρυσι, αλλά οι προϋπολογισμοί των γραφείων των γερουσιαστών – που χρησιμοποιούνται για την πληρωμή των εξόδων πολιτικού προσωπικού και άλλων δαπανών – θα αυξηθούν μόνο κατά 0,7 τοις εκατό, είπε ο Πλετ.

Τα έξοδα της διοίκησης της Γερουσίας, εν τω μεταξύ, αυξάνονται κατά 8,6 τοις εκατό από έτος σε έτος – αριθμός που είναι υψηλότερος από τον πληθωρισμό, ο οποίος έφτασε περίπου στο 5,3 τοις εκατό τον Οκτώβριο. «Η διοίκηση πρέπει να γίνει πολύ πιο λιτή. Πρέπει να περάσουμε από γραμμή προς γραμμή τον προϋπολογισμό. Δεν παίρνουμε αξία για τα χρήματά μας», είπε ο Πλετ στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό. «Συνάδελφοι, αυτό πρέπει να σταματήσει».

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ

ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ

Τα σχόλια του Plett προκάλεσαν μια έντονη επίπληξη από ορισμένους γερουσιαστές που διορίστηκαν από τον Trudeau, οι οποίοι είπαν ότι η κριτική του για τις αυξήσεις του προϋπολογισμού θα μπορούσε να εκληφθεί ως επίθεση στους γραφειοκράτες που εξυπηρετούν τους γερουσιαστές και το πολιτικό τους προσωπικό.

Η Ανεξάρτητη Γερουσιαστής του Οντάριο, Lucie Moncion, η πρόεδρος της CIBA, υπερασπίστηκε ορισμένες από τις αυξήσεις του κόστους, λέγοντας ότι η Γερουσία κάνει περισσότερα τώρα από ό,τι έκανε πριν από επτά χρόνια. Η Άνω Βουλή, για παράδειγμα, μεταδίδει τώρα τις εργασίες της στην τηλεόραση και στο Διαδίκτυο, κάτι που έχει προσθέσει στον προϋπολογισμό και τον αριθμό των εργαζομένων, είπε.

ΠΗΓΗ: CBC

Χαράτσι Legault στους βιομήχανους που χρησιμοποιούν Κεμπεκιώτικο νερό

Dimitris Ilias
-
0
Χαράτσι Legault στους βιομήχανους που χρησιμοποιούν Κεμπεκιώτικο νερό

Θα δημοσιοποιούνται πλέον οι ποσότητες νερού που χρησιμοποιούνται ετησίως στο Κεμπέκ από τους εμφιαλωτές και τη βιομηχανία

«Το νερό πηγή ζωής για το σύνολο των έμβιων όντων αρχή και προέλευση των πάντων» κατά τον Θαλή.

Το νερό αποτελεί το 70,9% του πλανήτη, ωστόσο μόλις το 3% από αυτό είναι πόσιμο. Ως φυσικός πόρος είναι ανανεώσιμος, αλλά όχι ανεξάντλητος. Η αυξημένη ζήτηση για καθαρό νερό λόγω της αύξησης του πληθυσμού ασκεί έντονη πίεση στους πεπερασμένους υδατικούς πόρους (επιφανειακούς και υπόγειους). Εάν στο παραπάνω προστεθούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής (αύξηση της θερμοκρασίας, μεταβολή του μετεωρολογικού κύκλου, ένταση ακραίων φαινομένων κ.τ.λ.), καθώς και η – σε αρκετές περιπτώσεις – μη ορθή διαχείριση και χρήση του νερού, η κατάσταση που διαμορφώνεται παγκοσμίως κρίνεται από τους επιστήμονες από ανησυχητική έως επικίνδυνη.

Γι’ αυτό το λόγο κλήθηκε να μιλήσει την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου στο COP15 στο Μόντρεαλ, ο Πρωθυπουργός του Κεμπέκ, Φρανσουά Λεγκώ και δεσμεύτηκε να καταθέσει στην επόμενη εθνοσυνέλευση ένα νομοσχέδιο για την προστασία του νερού, που προβλέπει, μεταξύ άλλων, αύξηση των δικαιωμάτων για το νερό που αντλείται στην επαρχία.

Υπενθυμίζοντας στους εκπροσώπους από όλο τον κόσμο, που συγκεντρώθηκαν στο Palais des Congrès για να συζητήσουν τη βιοποικιλότητα, ότι το Κεμπέκ έχει το 3% των αποθεμάτων γλυκού νερού του πλανήτη, ο François Legault εξήγησε ότι η προστασία της βιοποικιλότητας προέρχεται αναπόφευκτα από την προστασία του νερού.

«Τα επόμενα χρόνια, τα αποθέματα γλυκού νερού θα γίνονται όλο και πιο πολύτιμα. Πρέπει να τα προστατεύσουμε» είπε ο François Legault.

Περιγράφοντας αυτόν το φυσικό πλούτο ως γαλάζιο χρυσό, ο κ. Legault θρηνούσε που το Κεμπέκ δε λαμβάνει την οφειλή του από μεγάλες βιομηχανίες που αντλούν κάθε χρόνο πολύ φθηνά δισεκατομμύρια λίτρα στο γλυκό νερό της επαρχίας.

Το 2021, το Κεμπέκ έλαβε λιγότερα από 3 εκατομμύρια δολάρια για αντλήσεις νερού ύψους 811 δισεκατομμυρίων λίτρων. Αυτό δεν είναι αποδεκτό, ξεκίνησε ο Πρωθυπουργός του Κεμπέκ, ο οποίος υποσχέθηκε να καταθέσει νομοσχέδιο για την προστασία του νερού μόλις στην επόμενη κοινοβουλευτική συνεδρίαση.

Το πρώτο πράγμα που θα υπάρχει σε αυτό το νομοσχέδιο θα είναι η αύξηση των τελών νερού, υποσχέθηκε. Τα τέλη για το νερό που αντλείται εμπορικά στο Κεμπέκ δεν έχουν αυξηθεί από το 2010.

«Θα καθιερώσουμε ένα πιο δίκαιο τιμολόγιο, για να αποφύγουμε την κατάχρηση. Και για να πληρώνεται το νερό μας στην αντικειμενική του αξία» συνέχισε ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ. Η κυβέρνηση Legault είχε ήδη καταθέσει ένα νομοσχέδιο για τα δικαιώματα του νερού στις 8 Ιουνίου αλλά έμεινε στα αζήτητα, μετά την προκήρυξη των εκλογών το φθινόπωρο.

Στο Κέντρο Περιβαλλοντικού Δικαίου του Κεμπέκ (CQDE) και στο Eau Secours, χαιρετίσανε αυτήν την ανακοίνωση του πρωθυπουργού, υπενθυμίζοντας, ωστόσο, ότι το Κεμπέκ δε δημοσιοποίησε ποτέ τα στοιχεία του για τις ποσότητες νερού που αποσύρονται κάθε χρόνο από τη βιομηχανία και τους εμπορικούς εμφιαλωτές. Ωστόσο, η κυβέρνηση Legault δεν μπορεί, σύμφωνα με τους δύο οργανισμούς, να διατάξει αποτελεσματική αύξηση των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης, διατηρώντας παράλληλα τη μυστικότητα γύρω από τα δεδομένα για τη χρήση του νερού στο Κεμπέκ.

ΤΙ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙ

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΤΟΥ ΚΕΜΠΕΚ, ΜΠΕΝΟΥΑ ΣΑΡΕΤ

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιθώριο της ανακοίνωσης του Πρωθυπουργού, ο κ. Charette δήλωσε: «Θέλουμε να είμαστε πιο διαφανείς, αυτό που μας ζητάει το κοινό και αρκετοί φορείς εδώ και αρκετά χρόνια. Προς το παρόν, δε δημοσιοποιούνταν όλες οι ποσότητες νερού που αποσύρονται από εμπορικούς ή βιομηχανικούς χρήστες. Πρόκειται για πληροφορίες που θα δημοσιοποιούνται εφεξής με την ψήφιση του νομοσχεδίου» είπε ο Benoit Charette, Υπουργός Περιβάλλοντος του Κεμπέκ.

Από τη στιγμή που τα δεδομένα είναι δημόσια, αυτό θα ασκήσει ίσως κάποια εποικοδομητική πίεση στις εταιρείες που χρησιμοποιούν αυτό το νερό. Ίσως αυτό να τους καλέσει να αναθεωρήσουν τις πρακτικές τους, ελπίζει ο υπουργός.

Με περισσότερες από 3 εκατομμύρια λίμνες και δεκάδες χιλιάδες ποταμούς που καλύπτουν το 10% της επικράτειάς του, το

Κεμπέκ διαθέτει το 3% των ανανεώσιμων αποθεμάτων γλυκού νερού του πλανήτη.

ΜΠΛΕ ΤΑΜΕΙΟ

Εκτός από τη θέσπιση αύξησης των δικαιωμάτων ύδρευσης, το νομοσχέδιο του Κεμπέκ θα περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός Μπλε Ταμείου, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί κυρίως από αυτήν την αύξηση. Αυτό το ταμείο θα φτάσει, στο τέλος της θητείας, τα 150 εκατομμύρια δολάρια ετησίως και θα καταστήσει δυνατή τη χρηματοδότηση έργων για την προστασία και την ενίσχυση των πλωτών οδών μας, υποσχέθηκε ο François Legault.

Τα κεφάλαια αυτά θα διατεθούν, μεταξύ άλλων, για την καταπολέμηση των χωροκατακτητικών υδρόβιων ειδών, τον καθαρισμό των όχθεων ποταμών, την αναβλάστηση των παραποτάμιων λωρίδων και την αναβάθμιση ατομικών εγκαταστάσεων υγιεινής.

ΜΙΑ ΑΣΤΕΙΑ ΤΙΜΗ

Το 2010, τα δικαιώματα στο Κεμπέκ ήταν τα υψηλότερα στον Καναδά, αλλά σήμερα θεωρούνται αστεία. Επί του παρόντος, οι ισχύοντες συντελεστές είναι 0,0025$ ανά κυβικό μέτρο (2,50$ ανά εκατομμύριο λίτρα), ιδιαίτερα για το χαρτοπολτό και το χαρτί και τη βιομηχανία εξόρυξης.

Οι εμφιαλωτές νερού και οι κατασκευαστές σκυροδέματος πληρώνουν 0,070 δολάρια ανά κυβικό μέτρο (70 δολάρια ανά εκατομμύριο λίτρα). Αυτό είναι πολύ χαμηλότερο από τα τέλη που χρεώνονται αλλού στη χώρα και στην Ευρώπη. Στο Οντάριο, από το 2017, κοστίζει στους βιομηχανικούς και εμπορικούς χρήστες 3,71 δολάρια σε τέλη ανά εκατομμύριο λίτρα νερού. Οι εγκαταστάσεις εμφιάλωσης που αντλούν από υπόγεια αποθέματα πρέπει να πληρώνουν 503,71 δολάρια ανά εκατομμύριο λίτρα νερού που αντλούνται. Αυτό είναι επτά φορές περισσότερο από αυτό που χρεώνει σήμερα το Κεμπέκ τους εμφιαλωτές.

ΠΗΓΕΣ: CANADIAN PRESS, ICI RADIO CANADA, GREENAGENDA.GR

Τι γιορτάζουμε τελικά τα Χριστούγεννα

Michael Tellides
-
0
Τι γιορτάζουμε τελικά τα Χριστούγεννα

Φαίνεται πως το πραγματικό «νόημα» των Χριστουγέννων σιγά-σιγά χάνεται, καθώς όλο και περισσότερα παιδιά αγνοούν τι γιορτάζουμε. Σύμφωνα με μία ενδιαφέρουσα μελέτη που έπεσε στα χέρια μου, σε δείγμα χιλίων παιδιών στο βρετανικό εμπορικό κέντρο Brent Cross Center, ένα στα πέντε παιδιά πιστεύει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο διάσημος ποδοσφαιριστής… Ντέιβιντ Μπέκαμ!
Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 52% των παιδιών ηλικίας 5 έως 12 ετών, θεωρούν πως ανήμερα της 25ης Δεκεμβρίου γιορτάζουμε τα γενέθλια του Σάντα Κλάους…
Η ιστορία της Γέννησης φαίνεται να προκαλεί σύγχυση στα περισσότερα παιδιά, καθώς το 35% πιστεύει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε στο Βόρειο Πόλο, ενώ το 27% ισχυρίζεται πως η μητέρα του Ιησού τον γέννησε μέσα σε εκκλησία… Εν τω μεταξύ, το 10% πιστεύει ότι ο Ρούντολφ το ελαφάκι βρισκόταν μέσα στο στάβλο τη στιγμή της γέννησης του Χριστού…

Το 25% πιστεύει ότι οι βοσκοί βρήκαν τη φάτνη με τη χρήση των χαρτών Google, ενώ το 15% θεωρεί πως οι Μάγοι τού έδωσαν ως δώρα λαμπιόνια και στολίδια…

Όπως αποκαλύπτει η ίδια έρευνα, τα παιδιά έχουν μπερδέψει την πραγματική έννοια των Χριστουγέννων με το να έχουν μάθει απλώς να περιμένουν δώρα από τον Σάντα…

Ανάμεσα σε εκείνα που δεν πιστεύουν ότι ο Ιησούς είναι ποδοσφαιριστής – και μάλιστα επιθετικός – θεωρούν πως είναι αστροναύτης ή κάποιος δημοφιλής καλλιτέχνης…

Τελικά, φαίνεται πως κάπου ξεχαστήκαμε στην πορεία της ζωής μας και ειδικότερα στη ζωή των παιδιών μας. Χάσαμε, μέσα σε όλα τα άλλα, και το αληθινό νόημα της πιο χαρούμενης γιορτής. Δήθεν εκσυγχρονισμένοι και ολοκληρωτικά ξένο – επηρεασμένοι, απορρίψαμε εκείνα που νιώθαμε και γνωρίζαμε και μετατρέψαμε τα Χριστούγεννα σε πάρτι, με άφθονη ψυχική και σωματική κραιπάλη.

Η άγια γιορτή έγινε ρεβεγιόν, μπουζουκογλέντια, γεμιστή γαλοπούλα, τυπικές και ανούσιες ευχές, e-cards και SMS, περιττά δώρα χωρίς αγάπη και γλυκιά προσμονή.

Αλήθεια, που πήγε η μαγεία των Χριστουγέννων; Όχι πάντως αυτή που προσπαθούμε κάθε χρόνο με το ζόρι να δημιουργήσουμε από υποχρέωση. Τι γιορτάζουμε τελικά τα Χριστούγεννα; Τη γέννηση του Χριστού ή τη βίζιτα του Σάντα Κλάους με δώρα… Made in China;    

Αλλά και στα σχολεία τι διδάσκονται σήμερα τα παιδιά; Σε βιβλίο της Ε’ τάξης Δημοτικού βλέπουμε το Χριστό σαν ένα απλό μωρό χωρίς φωτοστέφανο. Ένα παιδί κάποιου πρόσφυγα να θέτει σε αμφιβολία για το αν υπάρχουν άγγελοι. Και όλο το κεφάλαιο για τα Χριστούγεννα αναφέρεται στη μάγισσα Φρικαντέλα…

Ακόμη βλέπουμε τα Θεοφάνια να είναι ένας απλός αγώνας κολύμβησης… Βάζουν τα παιδιά να φαντάζονται ότι είναι αντικείμενα και όχι νοήμονα όντα. Πλύση εγκεφάλου επίσης γίνεται ειδικά για τους εξωγήινους. Τι έχουμε να δούμε ακόμη…

Εμείς εδώ πάντως, σε πείσμα των σύγχρονων ιδεοληψιών, επιμένουμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα αυθεντικά, όπως μάθαμε και θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια.

Σας εύχομαι ολόψυχα Ευτυχισμένα παραδοσιακά Χριστούγεννα! 

Χριστούγεννα άνευ εορτής

Ta NEA
-
0
Χριστούγεννα άνευ εορτής

Το μείζον ζητούμενο, εν προκειμένω, έγκειται εις το γεγονός ότι, ανέκαθεν, ιδίως όμως τα τελευταία χρόνια, πόσω δε μάλλον, επί των ημερών μας, η έλευση των Χριστουγέννων, δεν κομίζει εις την κοινωνία το παραμικρό.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

Εν προκειμένω, θα προβώ εις μία αναγκαία διάκριση, ίνα να οριοθετήσω απαραιτήτως την σκέψη μου, διότι ο καθείς καθίσταται ελεύθερος και δύναται αδιατάρακτα αν εμβαθύνει εις τον Χριστιανικό βίο ή να ακολουθήσει ανυπερθέτως προς τον Μυστηριακό βίο ανά πάσα στιγμή, είτε θεολογικά – επιστημονικά ή βιωματικά μέσω του Κλήρου της Ελλαδικής Εκκλησίας ανά την Επικράτεια.

Εντούτοις, αυτό το οποίο εγώ καταδεικνύω και στηλιτεύω δια του παρόντος είναι, ότι η Συντεταγμένη Πολιτεία παρασιωπά εκκωφαντικά και δια δολίας προαιρέσεως την Γέννηση του Θεανθρώπου ή την απόδοση της δέουσας Τιμής δια μέσου της θεσμικά οργανωμένης πολιτείας όπως θα έδει.

Τούτο δε το λέγω, διότι καίτοι υφίσταται αρκούντος επαρκές νομικό οπλοστάσιο δια του Καταστατικού Χάρτη της Πατρίδας ήτοι το Σύνταγμα αναφορικώς με την πρωτοκαθεδρία της Ορθοδόξου παραδόσεως, δοθέντος ότι πρόκειται ανυπερθέτως δια το συστατικό στοιχείο της πολιτισμικής και ιστορικής μας ταυτότητας, εξ ού και η εθνική μας σημαία, εξ εκρήξεως του εθνο-απελευθερωτικού αγώνος και εντεύθεν, η επίσης Πολιτεία ποιείται την νήσσαν.

Απορίας δε άξιον, είναι ότι ανώτατοι αξιωματούχοι της εν λόγω Πολιτείας, καθαιρούν και τις Ιερές εικόνες, κατά έναν ιταμό και άκρως προκλητικό τρόπο, διότι τοιουτοτρόπως επιδεικνύουν έλλειψη σεβασμού προς τα Όσια και Ιερά αυτού του τόπου, μα προπάντων απαξιώνουν τον θεσμό τον οποίο υπηρετούν ο οποίος θέλοντας και μη, καθίσταται άρρηκτα συνδεδεμένος με την Ορθόδοξη παράδοσή μας.

Εν άλλοις λόγοις, δηλαδή καλώς ή κακώς, εάν οι ανώτατοι αξιωματούχοι αυτού του τόπου δεν νιώθουν Έλληνες ή Χριστιανοί Ορθόδοξοι, καθίσταται αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα τους, πλην όμως, εφόσον οι ίδιοι επέλεξαν να υπηρετήσουν από καθέδρας δια των αξιωμάτων, δηλαδή τον Ελληνικό λαό, οφείλουν να περιποιούνται τον δέοντα σεβασμό προς την Ιστορία αυτού του τόπου.

Ο Χριστιανισμός συγκερνάται με τον Ελληνισμό, ως οργανική του συνέχεια, τούτο τεκμηριώνεται, πέραν από την Βυζαντινή ασφαλώς αυτοκρατορία, αλλά ιδίως κατά την εθνεγερσία κατά του Τουρκικού ζυγού, όπου όλη η επιχειρηματολογία ήτο θεολογική, εξ αυτού του λόγου υφίσταται και ο επιστημονικός όρος «η Θεολογία της επαναστάσεως», εννοώ ότι το επίκεντρο της εξεγέρσεως των πρωτουργών ηρώων, ομνύαν Πίστη, Υπέρ Πίστεως και Πατρίδας και με σημαία τους τα δύο μεγάλα αυτά μεγέθη πότισαν δια του αίματος τους τα Ιερά Ελλαδικά χώματα, εξασφαλίζοντας την ελευθερία προς τις επιγενόμενες γενιές, μέχρι σήμερον.

Η ως άνω ευσύνοπτη αναδρομή υπογραμμίζει την αδιαμφισβήτητη ιστορική και εν συνεχεία Νομική (μέσω των Συνταγμάτων) άμεση και άρρηκτη σχέση Ελληνισμού και Χριστιανισμού, με αποτέλεσμα να πρέπει, η αλήθεια αυτή ως οιονεί παρακαταθήκη να διαφυλάσσεται ως «κόρην οφθαλμού» από τις νεότερες γενιές.

Εν τω ων ως άνω πλαισίων, της εκδήλωσης ασέβειας των κρατούντων προς την Ορθοδοξία, τηρουμένων λοιπόν των αναλογιών, δεν προβάλλουν ως οργανωμένο Κράτος, την Γέννηση του Θεανθρώπου, ούτε μέσω των Δήμων, της Περιφέρειας αλλά ούτε και δια μέσου της Κρατικής Τηλεοράσεως, αποδεικνύοντας κατά αυτόν τον τρόπο, την περιφρόνησή τους, ή εάν θέλετε την εσκεμμένη και καθ’ υπόδειξη στάση τους.

Τούτο δε το συνάγω εκ των στολισμών, κυριαρχούν περίτεχνα λαμπιόνια και ετερόκλητης λογής φτιασίδια, εισέτι και φάτνες πλην όμως ουδόλως εικονίζεται το πρόσωπο του Θεανθρώπου, το αυτό μετά τις ευχές, τα ραδιόφωνα και εν γένει τα μέσα, αναφέρονται προσεκτικά και ουδέτερα περί εορτών, ουδεμία μνεία περί της Γεννήσεως του Θεού, ουδεμία έστω και ακροθιγή ανάλυση, ή φωτεινή έκπληξη κατά τις επικείμενες αυτές Άγιες ημέρες.

Η πλήξη της προπαγάνδας δια μέσου των μέσων εν γένει μαζικής ενημέρωσης έχει καταστεί παροιμιώδης αλλά και η προβαλλόμενη ρητορική μίσους εις βάρους του Χριστιανισμού, ουχ ήττον, ημείς δέον όπως ανανήφουμε, να καταδεικνύουμε τα ως άνω κακώς κείμενα και να διατηρούμε άσβεστη την φλόγα της Αληθείας αλλά και την ακατάλυτη πίστη προς την Τριαδικό Θεό, την μοναδική διηνεκή καταφυγή μας, ιδιαίτατα κατά τους χαλαιπούς καιρούς, τους οποίους ανυπερθέτως σήμερον βιώνουμε.

Η οριοθέτηση της Χριστιανικής Πίστης και της διδασκαλίας του Ιησού διαφοροποιείται με ακρίβεια, σαφήνεια και ορθότητα, από την βιομηχανία αλληλεγγύης ορισμένων πολιτικών καιροσκόπων, οι οποίοι δια μέσου της φαιάς προπαγάνδας, σφετερίζονται όρους και επιδίδονται προς μια ακατάσχετη ρητορική πειθούς περί της αόριστης έννοιας της αγάπης, απλώς δια να δικαιολογήσουν εις την συνείδησή τους τις υποκριτικές πράξεις δήθεν ενδιαφέροντος προς τον πλησίον, τούτο όμως συντελείται παντελώς κιβδήλως, αναληθώς και προσχηματικώς, διότι το ισχυρό ελατήριο καθίσταται το ισχυρό αντίτιμο των «αργυρίων».

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα.

Περιμένοντας το 2023

George Guzmas
-
0
Περιμένοντας το 2023

Σε λίγες μέρες όλοι μας θα αποχαιρετήσουμε το 2022 και θα υποδεχτούμε – πάντα με μεγάλες ελπίδες – το νέο έτος 2023. Είναι σαν να περιμένουμε ανυπόμονα να μπει «το 2023» για να δώσουμε τα παπούτσια στο παλιό «2022». Θα έλεγε κανείς, ότι με την πάροδο του χρόνου μεταμορφώσαμε μια χρονική περίοδο αποτελούμενη από 365 ημέρες σχεδόν σε ένα ον, μια ζώσα ύλη, έναν «άνθρωπο» που θα τον χρησιμοποιήσουμε όποτε μας συμφέρει, για να εξηγήσουμε κάπως τα δικά μας λάθη.

Έτσι «ο χρόνος 2023» θα «γεννηθεί» όπως οι «προκάτοχοι» του και μετά από 365 μέρες θα τον πετάξουμε κι αυτόν, μην ξεχνώντας να του ρίξουμε όλες τις ευθύνες για ότι κακό διαδραματίστηκε στις 365 «ύπαρξης» του… Ναι «αυτός» φταίει για όλα και κανένας άλλος… Όλοι πιστεύουμε στα θετικά που θα φέρει ο νέος χρόνος – λες και είναι στο χέρι του – να αλλάξει όλα αυτά που είμαστε εμείς υπεύθυνοι.

Ο «χρόνος» φταίει για όσες επιπτώσεις περάσαμε από τον πόλεμο της Ουκρανίας ως τον πληθωρισμό που προήλθε από την πρόσθεση της πανδημίας και του πολέμου της Ουκρανίας.

Ο «χρόνος» φταίει που τα χαλάσαμε με φίλους και οικογενειακά πρόσωπα για ασήμαντα θέματα με διαφορετικές απόψεις, όπως αυτό της πανδημίας.

Και φυσικά ο «χρόνος» φταίει για ότι γίνεται στην παροικία μας.

Αντί λοιπόν να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε εμείς προς το καλύτερο, απαιτούμε ο «νέος χρόνος» να μας σώσει…

ΠΑΡΟΙΚΙΑ: ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΠΙΣΩ…

Με αυτές τις έξι λέξεις, θα μπορούσαμε να περιγράψουμε περιληπτικά, το τι έχει γίνει στην παροικία το 2022. Καιρός λοιπόν είναι να κάνουμε μια ανάλυση και μια σκληρή εποικοδομητική κριτική, για να εντοπίσουμε αποτελεσματικά τις αλλαγές που θα πρέπει να κάνουμε για να καλυτερεύσουν τα πράγματα στην παροικία.

Μια ανάλυση πολύ αναγκαία, που πρέπει να κάνει η οργανωμένη παροικία μας. Θα πρέπει κάποτε να απαντήσουμε στα ερωτήματα: αν πάμε καλά, αν όχι, τι φταίει, ποιά είναι τα λάθη του παρελθόντος και τι μπορούμε να κάνουμε για να μπορέσουμε να κρατήσουμε αυτά που έχουμε – και δε μιλώ μόνο για τα τούβλα/κτίρια – αλλά για το Ελληνικό στοιχείο.

Είναι λυπηρό το γεγονός ότι όλοι ανεξαιρέτως διερωτόμαστε ότι η «νεολαία μας», το μέλλον της παροικίας, δείχνει αποχή από τα κοινά.

Μιλώντας με μερικούς παράγοντες την περασμένη εβδομάδα έμαθα για άλλη μια φορά, ότι στο παρελθόν αποκαρδιώσαμε τη νεολαία με το να τη διώχνουμε από οργανωμένους χορούς που δημιουργούσαν για να βρίσκονται μαζί και με το να τους λεηλατούμε ποσά από τα δικά τους ταμεία που μάζεψαν με πολύ μόχθο από τις εκδηλώσεις τους. Δε θα αναφέρω ονόματα, ούτε οργανισμούς, αλλά το ίδιο τροπάριο επαναλήφθηκε σχεδόν σε όλους.

-Η παροικία έδιωξε κυριολεκτικά τους τότε νέους, που τώρα στα σαράντα τους ανταποδίδουν την «αγάπη» με το να απέχουν.

-Η παροικία έδιωξε τη νεολαία, διότι άφησε ορισμένους ταγούς να τη ντροπιάσουν με τα καμώματα τους.

-Η παροικία έδιωξε τη νεολαία, διότι ποτέ δεν εκπλήρωσε τις πραγματικές ανάγκες εκείνης της νέας γενιάς.

Τώρα ξαφνικά όλοι ξυπνήσαμε, ψάχνοντας να δούμε τι φταίει, που τα περισσότερα μέλη των συλλόγων μας είναι συνταξιούχοι. Μάλιστα, πολλοί είναι οι σύλλογοι που έκλεισαν και σε πολλές περιπτώσεις «χάθηκαν» ότι χρήματα υπήρχαν στα ταμεία.

Καιρός λοιπόν είναι να γίνει μια σωστή μελέτη και να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να κλείσουμε την πληγή που τρώει κάθε χρόνο τα σωθικά της παροικίας μας, Η ΑΠΟΧΗ.

Κι όταν λέμε μελέτη, δε λέμε μια απλή συζήτηση 4 ή 5 ωρών με 50 ή 100 άτομα.

Μιλώ για ένα γενικό κάλεσμα, δύο και τριών ημερών, όπου θα ακουστούν όλες οι γνώμες από μέλη και μη μέλη κοινοτήτων και οργανισμών και κάθε ηλικίας που θέλει να εκφραστεί και ύστερα θα γίνει μια ανάλυση για να βγει ένα πόρισμα.

Σε περίπτωση που δεν κάνουμε αυτή την «άσκηση», τότε μας βλέπω σε είκοσι χρόνια να μας μένουν τα κτίρια χωρίς έμψυχο υλικό. Και τότε δε θα φταίει κανείς άλλος παρά εμείς… η παροικία, είτε είμαστε μέλη των κοινοτήτων και των συλλόγων, είτε είμαστε απλοί θεατές…

Όσο για την κοινότητα – για όσους ενδιαφέρονται για τα κοινοτικά, μια και για τους περισσότερους δεν τους καίγεται καρφί και δηλώνουν όπως πάντα αποχή – ζήσαμε το χρόνο που μας πέρασε… πρωτοφανές σελίδες:

Ζήσαμε λοιπόν έναν έντονο κοινοτικό εκλογικό αγώνα μεταξύ τριών κοινοτικών ομάδων με νικήτρια την ομάδα ΑΝΝΑΓΕΝΝΗΣΗ του ιατρού Γιώργου Τσούκα, και με αντιπολίτευση την ομάδα ΠΡΑΞΗ, του πρώην βουλευτή και επαρχιακού βουλευτή Χρήστου Σύρρου. Για όσους δε γνωρίζεται, εδώ και λίγες μέρες πολλά στελέχη της παραιτήθηκαν από σύμβουλοι. Πιστεύω ότι ήταν ένα μεγάλο λάθος, που θα αυξήσει την αποχή στην παροικία.

Ζήσαμε ένα κοινοτικό συμβούλιο με σχεδόν χωρίς… ταμία! Ζήσαμε την πρωτοβουλία των συμβούλων Γιάννη Βάθη και Γιώργο Κανελλάκη, που γλίτωσαν την κοινότητα εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια σε επισκευές, που θα γινόντουσαν με βάση προσφορές εργολάβων. Αυτό κι αν ήταν πρωτοφανές…

Η αλήθεια είναι ότι η εξάμηνη κοινοτική διοίκηση είχε και θα έχει πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσει μέσα και έξω από το χώρο της κοινότητας.

Η έλλειψη γνώσης των πεπραγμένων του οργανισμού, όπως οι εσωτερικοί κανονισμοί, δε βοηθά. Θα μου πείτε, λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν τους εσωτερικούς κανονισμούς. Φυσικά επιβάλλεται να γίνουν τροποποιήσεις στους κανονισμούς, αλλά τροποποιήσεις δε σημαίνει η σχεδόν… κατάργηση τους. Εύχομαι να υπάρχουν αρκετοί «φύλακες» για να μην εξαλειφθούν.

Προς το παρόν, ο πρόεδρος Τσούκας είναι πολύ αισιόδοξος για τον κοινοτικό οργανισμό και διατυμπανίζει δημοσίως μεγαλεπήβολα έργα, όπως ένα νέο κοινοτικό συγκρότημα στο Λαβάλ και ένα πραγματικό γηροκομείο με νοσοκομειακές και ιατρικές υπηρεσίες. Θα δείξει…

Ας ελπίσουμε ότι το 2023 σαν παροικία θα κάνουμε λιγότερα στρατηγικά λάθη και θα αρχίσουμε να δουλεύουμε όλοι για το κοινό καλό, με απώτερο σκοπό να κάνουμε περισσότερα βήματα μπροστά. Χρόνια Πολλά.

Ta NEA volume 16-47

NEA Staff
-
0
Ta NEA volume 16-47

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-47 published December 23rd, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA, December 23rd, 2022
Greek Canadian News: Ta NEA, December 23rd, 2022, volume 16-47.

H σύγχρονη Ψηφιακή Φυλακή μας

Ta NEA
-
0
H σύγχρονη Ψηφιακή Φυλακή μας

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

«Η Τεχνοκρατική εποχή συνεπάγεται τη σταδιακή εμφάνιση μιας κοινωνίας, η οποία θα ελέγχεται και θα κυριαρχείται όλο και περισσότερο από μια ελίτ αποστασιοποιημένη από τις παραδοσιακές αξίες. Αυτή η ελίτ δε θα διστάσει να χρησιμοποιήσει τις πιο προηγμένες τεχνολογίες για την επίτευξη των πολιτικών της στόχων (…) για να διαμορφώσει τη δημόσια συμπεριφορά και να κρατήσει την κοινωνία υπό στενή εποπτεία και έλεγχο»

Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι [Πολωνοαμερικανός διπλωμάτης και πολιτικός επιστήμονας, 1928-2017]

Η νεοπαγής μορφή ολοκληρωτισμού, ως μείζονα έκφανση της παγκοσμιοποίησης, υπό τις ερπύστριες της οποίας έχει τεθεί εξ ολοκλήρου η πραγματικότητα, αποτυπώνεται λίαν ευγλώττως δια της στεντόρειας διακήρυξης της πολύφερνης ψηφιακής πραγματικότητας, η οποία υπό το πρόσχημα του εκσυγχρονισμού της κοινωνίας αποβλέπει προεχόντως και κυρίως, εις το να εξυπηρετήσει αμιγώς πολιτικούς σκοπούς πλήρους ελέγχου της ροής της πληροφόρησης.

Ασφαλώς οι υποκριτικές δυνάμεις των εξωνημένων πολιτικών ταγών της καθεστωτικής τάξης το παρασιωπά αθέμιτα, διαφημίζοντας στεντορείως τη μείζονα πρόοδο εις την επίλυση των γραφειοκρατικών προβλημάτων, πλην όμως η αντικειμενική πραγματικότητα – ιδίως επί της Δικηγορικής καθημερινότητας – ήδη συνηγορεί εις τη διατύπωση των ως άνω σκέψεων, καθότι ουδόλως έχει συρρικνωθεί ο χρόνος διεκπεραίωσης των υποθέσεων και επάγομαι ακολούθως:

Καταρχάς, η ανάληψη των εκδικασθεισών υποθέσεων μετά των πρακτικών καθυστερούν δυσανάλογα με τη δια ζώσης αυτοπρόσωπη ανάληψη, ούτως ώστε να αναφύονται πρόσθετα προβλήματα, ιδίως εάν εκκρεμούν συναφείς δίκες και καθίστανται αδηρίτως αναγκαία η χρήση εγγράφων ή αποφάσεων προς ετέρα απόφαση, το αυτό συμβαίνει, και εις περίπτωση δημιουργίας σφάλματος δια ηλεκτρονικού τρόπου.

Εις επίρρωση των ως άνω καθίσταται η ηλεκτρονική παραγγελία πιστοποιητικών εγγράφων, ένθα απαιτείται ιδιαίτατα ικανό χρονικό διάστημα ίνα εκδοθούν, ιδίως καθότι αφορά τα περί των κληρονομικών, με αποτέλεσμα να παρέρχονται ταχθείσες προθεσμίες υπό διάφορες υπηρεσίες, καθότι επιτάσσουν τα εν λόγω πιστοποιητικά να μην εξικνούνται των τριών μηνών, πράγμα εξ ορισμού ανέφικτο και αδύνατο.

Τη φαύλη αυτή περιδήνηση των πολιτών και των Δικηγόρων την ονοματίζουν οι πολύφερνοι ευαγγελιστές της κίβδηλης προόδου ως εξέλιξη, απτό γεγονός το οποίο αποδεικνύει την ανελευθερία των εξαρτημένων αυτών προπαγανδιστών, από εσμό αφανών και άφατων συμφερόντων, οι οποίοι ενδοιάζουν να ομολογήσουν ευθαρσώς και να αποκαλύψουν αντικειμενικά την αλήθεια περί της αλυσιτέλειας της δήθεν ψηφιοποιήσεως των εν λόγω υπηρεσιών.

Έτερο παράδειγμα έκθεσης της Πολιτείας δια τις ανακρίβειες και τις δυστοπικές της διακηρύξεις περί της σύντμησης του χρόνο διευθέτησης διαδικασιών δια της ψηφιακής πραγματικότητας, καθίσταται ο καθημαγμένος Νόμος Κατσέλη, όπου διαρκούσης της δευτέρας παρατεταμένης περιόδου εγκλεισμού ένεκεν, και συνεπεία της πανδημίας, εγκαινιάστηκε η περιλάλητη πλατφόρμα ηλεκτρονικής επανακατάθεσης των εκκρεμών, εις πρώτο βαθμό, υποθέσεων των πολιτών προς υπαγωγή εις το Ν. Κατσέλη.

Δια του τρόπου αυτού, δήθεν επισπεύδοντο οι δίκες και ούτως θα εκμηδενίζονταν ο όγκος  της εργασίας των δικαστών, καθότι οι εν λόγω υποθέσεις ποσώς θα χρόνιζαν επί έτη άχρι της εκδικάσεως των, πλην όμως και τούτο απεδείχθη μία φενάκη, καθότι ουδένα ουσιαστικό και τελέσφορο αποτέλεσμα παρήγε.

Καταρχάς, μετά από δύο έτη ελάχιστες υποθέσεις έχουν εκδικασθεί, άρα αποδεικνύει ότι η ψηφιακή πραγματικότητα εξυπηρετεί κατά το μάλλον ή ήττον αλλότριους σκοπούς εξ αυτών δια των οποίων έχει θεσπιστεί και συν τοις άλλοις, εν περιπτώσει τυχόν σφάλματος επί της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, οφείλεις να επικοινωνήσεις με το διαχειριστή αμιγώς ηλεκτρονικά μέσω αποστολής e-mail.

H ανταπόκριση απαντήσεως επί των αιτημάτων ανάγεται μετά την πάροδο 8 μηνών εκ της ημερομηνίας υποβολής της και ούτω καθ’ εξής.

Απολαμβάνουμε λοιπόν αγεληδόν και απερίσκεπτα την υπερεκχειλίζουσα ευήθη παραπληροφόρηση των εγκάθετων «αετονύχηδων» του συστήματος, οι οποίοι φέρονται ότι αυτοκλήτως ενδιαφέρονται όλως υποκριτικώς, δια το συλλογικό καλό, όπως το ίδιο αφήγημα προεβλήθη παραπειστικά πέρυσι, με τη στανική επιβολή και σπουδή του υποχρεωτικού εμβολιασμού με γνώμονα την προάσπιση της δημόσιας υγείας ως εσωτερικό κίνδυνο και ασύμμετρη απειλή δια τη δημόσια ζωή των πολιτών της κοινωνίας, ενώ ουδέποτε ασχολήθηκαν μέχρι τούδε δια τις άθλιες συνθήκες νοσηλείας εις τα δημόσια νοσοκομεία καθώς και δια τη χαίνουσα ανεξέλεγκτη πληγή των λοιμώξεων, η οποία ενδημεί ανεπίλυτη, ως εκ τούτου, αυτή ταύτη, είναι η επιβολή της «Οργουελιανής» πραγματικότητας του αντεστραμμένου βιούμενου κόσμου μας.

Συνελόντι ειπείν, το ζητούμενο είναι ο πολίτης να αφυπνισθεί και να μη θέτει εαυτόν προς εκμετάλλευση προς τους επίδοξους ταγούς του συστήματος, οι οποίοι αποβλέπουν ευθέως προς την ίδρυση μίας νεοφεουδαρχίας άνευ εθνών κρατών και πολιτισμικών ταυτοτήτων, ήδη εν άλλοις λόγοις, βιώνουμε εις τις παρυφές της εποχής του Αντίχριστου της αποκαλύψεως του Ιωάννη.

Ευθανασία ως ιατρική περίθαλψη

Dimitris Ilias
-
0
Ευθανασία ως ιατρική περίθαλψη
ΣΕ 3.663 ΑΤΟΜΑ ΣΤΟ ΚΕΜΠΕΚ

«Θα πρέπει να διεξαχθούν συλλογικές συζητήσεις για να καθοριστεί πόσο ο πληθυσμός του Κεμπέκ επιθυμεί να επεκτείνει την πρόσβαση στην Ευθανασία ως ιατρική περίθαλψη», σύμφωνα με την ετήσια έκθεση 2021-2022 της Επιτροπής για τη φροντίδα στο τέλος της ζωής.

Το 2021-2022, 3.663 άτομα έλαβαν ευθανασία ως ιατρική περίθαλψη(aide médicale à mourir / ΑΜΜ). Πρόκειται για αύξηση 51% (δηλαδή 1.236 άτομα περισσότερα) σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και σημάδι μιας πρακτικής που γίνεται όλο και πιο συνηθισμένη. «Αρχικά εισήχθη ως περίθαλψη ειδικών περιστάσεων, η ευθανασία ως ιατρική περίθαλψηαυξάνεται στο Κεμπέκ», η οποία «φαίνεται να μαρτυρεί την αυξανόμενη κοινωνική αποδοχή αυτής της φροντίδας», μπορούμε να διαβάσουμε στο 2021 – Ετήσια έκθεση 2022 της Επιτροπής για τη φροντίδα στο τέλος της ζωής που κατατέθηκε την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου στην Εθνοσυνέλευση.

Οι κάτοικοι του Κεμπέκ τη χρησιμοποιούν περισσότερο από ό,τι σε άλλες επαρχίες του Καναδά και σε άλλες χώρες όπου επιτρεπόταν εδώ και πολύ καιρό, όπως το Βέλγιο και η Ολλανδία, προσθέτουν οι συντάκτες της έκθεσης.

Διάφοροι παράγοντες μπορεί να εξηγήσουν τον υψηλότερο αριθμό και το ποσοστό θανάτων από ιατρική βοήθεια στο θάνατο στο Κεμπέκ, συμπεριλαμβανομένου του πολιτισμού, των αξιών και της επιλογής να το έχουν καταστήσει «ιατρική περίθαλψη», σε αντίθεση με το Βέλγιο και την Ολλανδία όπου πρόκειται απλά για ευθανασία και όχι ένας τύπος ιατρικής περίθαλψης.

Σε ένα απόσπασμα από την ετήσια έκθεση 2021-2022 της Επιτροπής για τη φροντίδα στο τέλος της ζωής που κατατέθηκε την Παρασκευή 9/12 στην Εθνοσυνέλευση μπορούμε επίσης να διαβάσουμε: «Θα πρέπει να διεξαχθούν συλλογικές συζητήσεις για να καθοριστεί πόσο μακριά ο πληθυσμός του Κεμπέκ επιθυμεί να διευρύνει την πρόσβαση στο ΑΜΜ και να προβληματιστεί σχετικά με τον αντίκτυπο αυτού του μετασχηματισμού του θανάτου στην κοινωνία μας.

Ο ΝΟΜΟΣ ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

Οι πολέμιοι της ιατρικής βοήθειας στο θάνατο επισημαίνουν ιδιαίτερα τους κινδύνους κατάχρησης ή τους κινδύνους κατάχρησης. Σύμφωνα με την έκθεση, ο νόμος δεν τηρήθηκε σε 15 περιπτώσεις. Σε έξι φακέλους το άτομο, «αν και υπέφερε και παρουσίαζε πτώση των ικανοτήτων του, δεν έπασχε από σοβαρή και ανίατη ασθένεια». Σε τρεις άλλες περιπτώσεις, το άτομο «δεν ήταν πλέον σε θέση να συναινέσει στη φροντίδα κατά τη στιγμή της λήψης ιατρικής βοήθειας για το θάνατο» (σε μία από αυτές τις περιπτώσεις, ο γιατρός είχε λάβει μόνο προφορική συγκατάθεση, ενώ απαιτείται γραπτή συναίνεση).

Σε μία περίπτωση, ο γιατρός δεν έλαβε πρώτα τη γνώμη δεύτερου γιατρού και σε τέσσερις άλλους φακέλους, το έντυπο αίτησης προσυπογράφηκε από φροντιστή που δεν ήταν επαγγελματίας υγείας ή υπηρεσιών. Τέλος, ένα από τα άτομα που έλαβαν ιατρική βοήθεια για το θάνατο είχε ληγμένη κάρτα ασφάλισης υγείας.

ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ

Συνολικά, το 93% των ατόμων που έλαβαν ιατρική βοήθεια για το θάνατο το 2021-2022 ήταν ηλικίας 60 ετών και άνω. Το 66% είχε καρκίνο και το 84% είχε πρόγνωση επιβίωσης ενός έτους ή λιγότερο. Η ιατρική βοήθεια στο θάνατο χορηγήθηκε κατά μέσο όρο 26 ημέρες μετά το υπογεγραμμένο αίτημα, και ήταν σχεδόν στα δύο τρίτα των αιτημάτων που υποβλήθηκαν.

Τι απέγινε ο τρίτος, που παρά τις επιθυμίες του δεν το παρέλαβε; Σύμφωνα με την έκθεση, το 34% πέθανε πριν από την ολοκλήρωση της αξιολόγησης ή πριν λάβει ιατρική βοήθεια πεθαίνοντας, το 22% δεν πληρούσε τα κριτήρια και το 18% απέσυρε το αίτημά του.

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο αριθμός των γιατρών που κλήθηκαν να εκτελέσουν αυτή την πράξη επίσης αυξήθηκε: 1.418 γιατροί το έκαναν φέτος, που αντιπροσωπεύει αύξηση 26% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Περίπου στις μισές περιπτώσεις, η ιατρική βοήθεια στο θάνατο γινόταν στο νοσοκομείο, ενώ το ένα τρίτο (33%) έγινε στο σπίτι, το 8% σε CHSLD και το 5% σε οίκο ευγηρίας.

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

Με βάση τις κλινικές περιλήψεις που έγραψαν οι γιατροί στις δηλώσεις τους, η Επιτροπή θεωρεί ότι «η ιατρική βοήθεια στο θάνατο δεν είναι μια επιλογή που κάνει το άτομο εξ ορισμού στο Κεμπέκ. Αναφέρεται συχνά ότι το άτομο λάμβανε παρηγορητική φροντίδα ή ότι του είχε προσφερθεί, ιδιαίτερα για άτομα με καρκίνο.

«Ωστόσο, τα δεδομένα που διαθέτει η Επιτροπή δεν μας επιτρέπουν να επαληθεύσουμε την ποιότητα της προσφερόμενης φροντίδας ή εάν ήταν επαρκής και προσφερόταν την κατάλληλη στιγμή για να καλύψει τις ανάγκες του ατόμου».

Η Επιτροπή διερωτάται «για την παροχή και την πρόσβαση σε παρηγορητική φροντίδα για άτομα που πάσχουν από σοβαρές και ανίατες ασθένειες εκτός από τον καρκίνο».

Η ΟΛΛΑΝΔΙΑ

Στην Ολλανδία, η ευθανασία, υποβοηθούμενη αυτοκτονία και μη ανάνηψη κατόπιν αιτήματος, πραγματοποιείται από το θεράποντα ιατρό που χορηγεί στον ασθενή μια θανατηφόρα δόση κατάλληλου φαρμάκου, κατόπιν ρητής αίτησής του. Η σχετική ολλανδική νομοθεσία καλύπτει επίσης την υποβοηθούμενη από ιατρό αυτοκτονία (όπου ο γιατρός προμηθεύει το φάρμακο αλλά ο ασθενής το χορηγεί). Η ανακουφιστική καταστολή δεν είναι μια μορφή ευθανασίας: ο ασθενής απλώς χάνει τις αισθήσεις του με φάρμακα που μειώνουν τον πόνο και τελικά πεθαίνει από φυσικά αίτια.

Η ευθανασία και η υποβοηθούμενη αυτοκτονία είναι νόμιμες μόνο εάν τηρούνται πλήρως τα κριτήρια που ορίζονται στον ολλανδικό νόμο περί τερματισμού της ζωής κατόπιν αιτήματος και υποβοηθούμενης αυτοκτονίας (διαδικασίες επανεξέτασης). Μόνο τότε ο ενδιαφερόμενος γιατρός έχει ασυλία από ποινική δίωξη. Τα αιτήματα για ευθανασία προέρχονται συχνά από ασθενείς που βιώνουν αφόρητη ταλαιπωρία, χωρίς προοπτική βελτίωσης. Το αίτημά τους πρέπει να γίνει σοβαρά και με πλήρη πεποίθηση. Βλέπουν την ευθανασία ως τη μόνη διαφυγή από την κατάσταση. Ωστόσο, οι ασθενείς δεν έχουν απόλυτο δικαίωμα στην ευθανασία και οι γιατροί δεν έχουν απόλυτο καθήκον να την πραγματοποιήσουν.

ΠΗΓΕΣ: 2021-2022 / Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΕΜΠΕΚ, ΟΛΛΑΝΔΙΚΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

1...201202203...404Page 202 of 404