Home Blog Page 206

Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ζητάει από τους Καναδούς την επιστροφή 3,2 δις$

0
Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση ζητάει από τους Καναδούς την επιστροφή 3,2 δις$

Από οικονομικά προγράμματα για την covid-19

Προσοχή! Αν πήρατε λεφτά από την καναδική κυβέρνηση από τα προγράμματα τής οικονομικής υποστήριξης covid-19 υπάρχουν πιθανότητες να σας ζητήσουν να τα επιστρέψετε… Από το Μάιο, η Υπηρεσία Εσόδων του Καναδά έχει στείλει ειδοποιήσεις ανάκτησης σε περίπου 825.000 φορολογούμενους, οι οποίοι, σύμφωνα με τα κριτήρια επιλεξιμότητας, δε δικαιούνταν έκτακτες παροχές.

Μετά την εκταμίευση δεκάδων δισεκατομμυρίων έκτακτης βοήθειας σε εργαζομένους και επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η Υπηρεσία Εσόδων του Καναδά (CRA) περνάει στο στάδιο της ανάκτησης παροχών που δε θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί. Και το ποσό είναι σημαντικό: 3,2 δισεκατομμύρια δολάρια στην περίπτωση του Canadian Emergency Response Benefit (CERB) και των επακόλουθων προγραμμάτων για βοήθεια ατόμων (the Benefit Canada Benef Emergency και το όφελος για την οικονομική ανάκαμψη του Καναδά) που εφαρμόστηκαν από την κυβέρνηση Τρουντό.

Το CRA έχει στείλει από το Μάιο ειδοποιήσεις είσπραξης σε περίπου 825.000 φορολογούμενους οι οποίοι, σύμφωνα με τα κριτήρια επιλεξιμότητας, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για έκτακτες παροχές. Στην περίπτωση του CERB, αυτό το πρόγραμμα πρόσφερε έως και 500$ φορολογητέα την εβδομάδα σε δικαιούχους εργαζόμενους που είχαν χάσει το εισόδημά τους ή τη δουλειά τους λόγω της πανδημίας. Συνολικά, το CRA εξέδωσε 83,4 δισεκατομμύρια δολάρια σε πληρωμές σε περίπου 9 εκατομμύρια Καναδούς.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, το CRA διαχειρίστηκε 12 προγράμματα έκτακτης ανάγκης που δημιουργήθηκαν με αστραπιαία ταχύτητα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Οι εργασίες επαλήθευσης και συλλογής θα παραταθούν έως το 2025, δήλωσε ο Marc Lemieux, βοηθός επίτροπος του κλάδου Συλλογών και Επαλήθευσης στο CRA.

«Ο Οργανισμός συνεχίζει τις ελεγκτικές προσπάθειές του για να διασφαλίσει την ακεραιότητα των προγραμμάτων παροχών και επιδοτήσεων. Κάνουμε αυτή τη δουλειά και την ανάκαμψη βάζοντας πρώτα τους ανθρώπους. Τα άτομα που λαμβάνουν ειδοποιήσεις μπορούν να μας καλέσουν για να κανονίσουμε εάν δεν μπορούν να εξοφλήσουν πλήρως τα οφειλόμενα οφέλη. Θα συνεργαστούμε μαζί τους για να το κάνουμε αυτό», είπε ο κ. Lemieux.

Τα προς ανάκτηση ποσά δε θεωρούνται απάτη, αλλά παροχές που καταβλήθηκαν σε άτομα, που αργότερα διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν επιλέξιμα. «Πολλοί άνθρωποι επηρεάζονται. Καταλαβαίνουμε ότι αυτό έχει αρνητικό αντίκτυπο. Είναι αγχωτικό. Ζητάμε επιστροφή ενός ποσού που μπορεί να είναι σημαντικό. Αλλά είναι δυνατό να γίνουν ρυθμίσεις αποπληρωμής που να αντικατοπτρίζουν τα μέσα και την ικανότητα κάθε ατόμου να πληρώσει», πρόσθεσε. Διευκρίνισε ότι δε θα επιβληθούν τόκοι ή κυρώσεις σε θιγόμενα άτομα.

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΘΥΜΑΤΑ ΚΛΟΠΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

Ο κ. Lemieux αποκάλυψε επίσης, ότι το CRA ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει ότι τουλάχιστον 25.000 Καναδοί έχουν πέσει θύματα κλοπής ταυτότητας τα τελευταία δύο χρόνια στα χέρια αδίστακτων ατόμων. «Καταφέραμε να το συγκρατήσουμε πολύ. Μπορώ να σας πω ότι εξετάσαμε πολύ περισσότερους από 25.000 φακέλους για να βρούμε 25.000 υποθέσεις», ανέφερε ο κ. Lemieux.

«Όπως πολλές εταιρείες, ο Οργανισμός έχει γίνει στόχος απατεώνων. Τους μπλοκάραμε και συνεχίζουμε να τους μπλοκάρουμε. Χρησιμοποιήσαμε ενδείξεις που είχαμε εντοπίσει εσωτερικά ή ενδείξεις που μας είχαν παρασχεθεί από συνεργάτες, όπως αστυνομικές δυνάμεις και τράπεζες. Μας έδιναν πληροφορίες για συναλλαγές που έμοιαζαν ύποπτες. Αυτό μας επέτρεψε να μπλοκάρουμε επικίνδυνες συναλλαγές», σημείωσε.

Ο κ. Lemieux και ο πρώην Αναπληρωτής Επίτροπος του κλάδου αξιολόγησης, παροχών και υπηρεσιών, Frank Vermaeten, παραχώρησαν συνέντευξη τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου για να σηματοδοτήσουν το τέλος των προγραμμάτων έκτακτης ανάγκης και τις προσπάθειες που έχουν αρχίσει για την ανάκτηση των ποσών που επιστρέφονται στις εφορίες.

Εξήγησαν τα παρασκήνια της υλοποίησης αυτών των προγραμμάτων βοήθειας που στοχεύουν στη στήριξη οικογενειών, εργαζομένων, φοιτητών και επιχειρήσεων, ενώ η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι επαρχίες επέβαλαν αυστηρά μέτρα περιορισμού, για να περιορίσουν τις απώλειες ζωών κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Κατά τους πρώτους μήνες της πανδημίας, οι υπάλληλοι του CRA δούλευαν κυριολεκτικά μέρα και νύχτα, επτά ημέρες την εβδομάδα, για να εκτελέσουν τις εντολές που τους είχαν ανατεθεί. Ολόκληρες ομάδες ανατέθηκαν εκ νέου σε άλλα καθήκοντα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είχαν ανατεθεί σε ελέγχους, που βοήθησαν όσους έπρεπε να απαντήσουν στις πολλές κλήσεις από Καναδούς που είχαν σωρεία ερωτήσεων.

Η κατάσταση ήταν επείγουσα. Η υγειονομική κρίση μαινόταν. Η καναδική οικονομία κατέρρεε. Οι κυβερνήσεις επέβαλαν άνευ προηγουμένου lockdown με την ελπίδα να περιορίσουν την εξάπλωση του ιού και να αποτρέψουν τα νοσοκομεία από το να κατακλύζονται από βαρέως πάσχοντες ασθενείς.

Την D-Day, το CRA έλαβε 31.000 αιτήματα στα πρώτα 10 λεπτά. Λίγες μέρες μετά την έναρξη των προγραμμάτων, υπήρξαν 3 εκατομμύρια αιτήματα.

ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

«Τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη του CERB, δέχθηκα άλλη μια κλήση από το Υπουργείο Οικονομικών που μου ζητούσε να διαχειριστώ ένα άλλο πρόγραμμα, αυτό των επιδοτήσεων μισθών για τις επιχειρήσεις. Έπρεπε να ξεκινήσει σε τέσσερις εβδομάδες», εξήγησε ο κ. Vermaeten ο οποίος πρόσθεσε ότι ήταν επιτακτική ανάγκη να γίνει η εφαρμογή όσο το δυνατόν πιο απλή και ευέλικτη. Επειδή ο θεμελιώδης στόχος ήταν να πληρωθούν τα επιδόματα όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Απαιτήθηκε μόνο βεβαίωση από τις αρχές στην περίπτωση ιδιωτών.

«Το Service Canada είχε ήδη κατακλυστεί από τον αυξανόμενο αριθμό των απαιτήσεων ασφάλισης εργασίας. Ως εκ τούτου, ήταν αδύνατο για το Service Canada να διαχειριστεί τα προγράμματα έκτακτης ανάγκης. Θα χρειάζονταν μήνες για να αξιολογηθούν οι απαιτήσεις και να πληρωθούν τα οφέλη. Και εκατομμύρια Καναδοί θα είχαν αποκλειστεί, όπως οι αυτοαπασχολούμενοι και οι συμβασιούχοι», είπε. Αυτοί οι άνθρωποι δε θα μπορούσαν να καλύψουν τις πιο βασικές τους ανάγκες όπως φαγητό, ενοίκιο και ρεύμα. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι κάτι ριζικά διαφορετικό έπρεπε να στηθεί για να αντιμετωπίσει μια εξαιρετική κατάσταση.

Αύξηση στους φόρους κατοικιών

0
Οι κάτοικοι του Μόντρεαλ θα πληρώσουν 4,1% περισσότερο και στο Villeray-Saint-Michel-Parc-Extension 4,5%

TA NEA | Οι φόροι ιδιοκτησίας κατοικιών θα αυξηθούν κατά μέσο όρο κατά 4,1% στο Μόντρεαλ το 2023, ενώ ο προϋπολογισμός της πόλης αυξάνεται κατά 300 εκατομμύρια δολάρια. Αυτή η αύξηση 4,1% του φορολογικού λογαριασμού του Μόντρεαλ είναι η μεγαλύτερη από το 2011, που έφτασε το 4,3%. Οι φόροι κατοικίας αυξήθηκαν κατά 2% το 2022. 

Σημαντική είναι και η αύξηση για τα μη οικιστικά κτίρια, στο 2,9%. Ήταν 1,5% το 2022.

ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΟΙΚΙΛΛΟΥΝ

Η αύξηση των φόρων δεν είναι ίδια από δήμο σε δήμο. Στο Mercier Hochelaga-Maisonneuve, για παράδειγμα, οι ιδιοκτήτες θα δουν το φορολογικό τους λογαριασμό να αυξάνεται κατά μέσο όρο κατά 5,7%, σε σύγκριση με 1,7% για εκείνους στο κέντρο της πόλης, στο Ville-Marie. Η διαφορά εξηγείται από το ρόλο της γης, ενώ ορισμένα ακίνητα και ορισμένες γειτονιές έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη αξία από άλλες τα τελευταία χρόνια. Η μέση αύξηση θα είναι 5,4% στο Côte-Des-Neiges-Notre-Dame-De-Grâce και στο Pierrefonds-Roxboro, 5% στο Anjou, 4,6% στο Rivière-des-Prairies-Pointe-aux-Aspen και 4,5% στο Villeray-Saint-Michel-Parc-Extension.

164$ ΕΤΗΣΙΩΣ ΚΑΤΑ ΜΕΣΟ ΟΡΟ

Για μια κατοικία αξίας 567.000$, η αύξηση 4,1% αντιπροσωπεύει αύξηση 164$ ετησίως στο φορολογικό λογαριασμό, από 3.989$ σε 4.153$. Στο Μόντρεαλ, η μέση αξία μιας μονοκατοικίας είναι 592.167$, ενός διαμερίσματος είναι 382.534$ και αυτή μιας πολυκατοικίας είναι 670.292$.

ΑΥΞΗΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

300 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ

Ο προϋπολογισμός της πόλης του Μόντρεαλ αυξάνεται στα 6,76 δισεκατομμύρια δολάρια το 2023, ή 300 εκατομμύρια δολάρια περισσότερο από πέρυσι. Πρόκειται για αύξηση δαπανών κατά 4,7%, όπως το 2022.

Από την άφιξη της Valérie Plante (φωτ.) στο δημαρχείο, οι δαπάνες αυξήθηκαν κατά 30% στο Μόντρεαλ.

Το μεγαλύτερο μέρος των επιπλέον 300 εκατομμυρίων δολαρίων θα κατανεμηθεί σε πληρωμή μετρητών σε πάγια στοιχεία ενεργητικού ύψους 107 εκατομμυρίων δολαρίων, 100 εκατομμυρίων δολαρίων για τη δημόσια ασφάλεια και 87,5 εκατομμυρίων δολαρίων για εξυπηρέτηση του χρέους.

2 ΝΕΟΙ ΦΟΡΟΙ

Για να καλύψει τα έξοδά της, η διοίκηση της Plante θα εισαγάγει δύο νέους φόρους το 2023, που απευθύνονται κυρίως σε επιχειρήσεις και βιομηχανίες. Πρώτα απ’ όλα, βιομηχανίες, επιχειρήσεις και ιδρύματα θα αρχίσουν να πληρώνουν για το νερό που καταναλώνουν το 2023. Θα λάβουν ένα λογαριασμό τον Ιανουάριο του 2024 για όλο το νερό που καταναλώθηκε το 2023 πέρα ​​από τα πρώτα 1.000 κυβικά μέτρα, ένας τρόπος να αποκλειστούν οι μικρότερες επιχειρήσεις. Οι έμποροι θα λάβουν αναφορά για την κατανάλωση νερού για το 2022 στην αρχή του έτους, ώστε να μπορέσουν να προσπαθήσουν να μειώσουν το λογαριασμό τους για το 2023.

Η πόλη αναμένει να λάβει 15,3 εκατομμύρια δολάρια με αυτό το μέτρο.

Το Μόντρεαλ έχει επίσης εισαγάγει νέο φόρο σε υπαίθριους χώρους στάθμευσης άνω των 20.000 m2 σε όλη την επικράτειά του, με κόστος 2$ ανά τετραγωνικό μέτρο. Θα πρέπει να αποφέρει περίπου 5 εκατομμύρια δολάρια.

Υπάρχει ήδη φόρος στάθμευσης στο Μόντρεαλ, ο οποίος είναι πολύ υψηλότερος ανά τετραγωνικό μέτρο, αλλά που ισχύει μόνο στο κέντρο της πόλης.

5 ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 2023

1] Χρήματα για στέγαση, αλλά όχι αμέσως: Η διοίκηση της δημάρχου Valérie Plante έχει προγραμματίσει να επενδύσει περισσότερα από 625 εκατομμύρια δολάρια σε κοινωνική και οικονομικά προσιτή στέγαση τα επόμενα 10 χρόνια. Ωστόσο, περισσότερο από το 60% αυτού του ποσού θα δαπανηθεί μόνο μετά το 2027. Το 2023, η πόλη του Μόντρεαλ σχεδιάζει να επενδύσει 30,5 εκατομμύρια δολάρια για την ανάπτυξη κοινωνικής και κοινοτικής στέγασης, καθώς και για την απόκτηση γης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κοινωνική και οικονομικά προσιτή στέγαση.

2] Ακόμα περισσότεροι εργαζόμενοι το 2023: Ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων στην πόλη του Μόντρεαλ θα συνεχίσει να αυξάνεται το 2023. Το ισοδύναμο 646 επιπλέον υπαλλήλων πλήρους απασχόλησης θα προσληφθούν, ανεβάζοντας τον αριθμό τους σε 24.760. Το Μόντρεαλ σχεδιάζει να προσλάβει 123 νέους αστυνομικούς του χρόνου. Η αύξηση του προσωπικού δε θα οδηγήσει σε τόσο σημαντικές δαπάνες. Η πόλη αναμένει ότι η μισθοδοσία της θα αυξηθεί κατά 17,8 εκατομμύρια δολάρια για να φτάσει τα 2,61 δισεκατομμύρια δολάρια, ή το 38,7% του συνολικού προϋπολογισμού της πόλης. Χάρη ιδίως στην καλή απόδοση των συνταξιοδοτικών προγραμμάτων του δήμου, θα μπορεί να περιορίσει την αύξηση των δαπανών για αποδοχές.

3] 15% των επενδύσεων σε ένα μόνο έργο: Ένα μεμονωμένο έργο πόλης αντιπροσωπεύει σχεδόν το 15% των 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε επενδύσεις που θα πραγματοποιηθούν το 2023. Σχεδόν 315 εκατομμύρια δολάρια θα επενδυθούν τον επόμενο χρόνο για την απολύμανση των λυμάτων με όζον, ένα έργο που αναμενόταν εδώ και σχεδόν 20 χρόνια για τη μείωση της ρύπανσης του ποταμού St. Lawrence. Σχεδόν 100 εκατομμύρια δολάρια θα πληρωθούν σε μετρητά, από τον προϋπολογισμό λειτουργίας του Δήμου. Με συνολικό κόστος σχεδόν 700 εκατομμύρια δολάρια, ο οζονισμός των λυμάτων είναι ένα από τα μεγαλύτερα έργα στην ιστορία του Μόντρεαλ από άποψη προϋπολογισμού.

4] Το χρέος συνεχίζει να αυξάνεται: Το ακαθάριστο χρέος του Μόντρεαλ συνεχίζει να αυξάνεται σε σχεδόν 16,4 δισεκατομμύρια δολάρια το 2023, σύμφωνα με εκτιμήσεις της πόλης. Ο λόγος χρέους προς εισόδημα ανέρχεται στο 115%, υψηλό όλων των εποχών. Η διοίκηση του Μόντρεαλ, ωστόσο, λέει ότι είναι «υπό έλεγχο» και ότι διατηρεί την πορεία της να επαναφέρει αυτό το ποσοστό στο 100% το 2027, παρά την άνοδο των επιτοκίων.

5] Αναβολή του προγράμματος φορητής κάμερας των αστυνομικών: Το πρόγραμμα της κάμερας του σώματος της αστυνομίας αναβάλλεται. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας το 2021, η δήμαρχος Valérie Plante είχε υποσχεθεί ότι οι κάμερες θα τοποθετούνταν στους αστυνομικούς του SPVM το 2022. Αυτό δεν υλοποιήθηκε, ωστόσο, και κατά πάσα πιθανότητα, θα αναβληθεί μετά το 2023.

Προς αυτοκυριαρχία της Αλμπέρτα

Η πρόσφατη ανακοίνωση της νεοεκλεγείσας πρωθυπουργού της Αλμπέρτα Danielle Smith δε με εξέπληξε. Ποια ανακοίνωση; Απλούστατα, την Τρίτη 29 Νοεμβρίου, η νέα πρωθυπουργός κατέθεσε νομοσχέδιο περί κυριαρχίας της Αλμπέρτα! Με άλλα λόγια, η Αλμπέρτα των φυσικών πόρων και των πετρελαίων, θα «υπερασπίσει» όλα τα δικαιώματα της από την Οτάβα. Παράλληλα, το νομοσχέδιο περί κυριαρχίας της Αλμπέρτα, θέλει την επαρχία μέσα σ’ ένα ενωμένο Καναδά. Δηλαδή, αυτό που λέμε ελληνικά, «και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο».

Το νομοσχέδιο θα έχει αναδρομική ισχύ, που σημαίνει όλοι οι υπουργοί θα επανεξετάσουν όλες τις ομοσπονδιακές πολιτικές και τη νομοθεσία για «υπέρβαση» στην επαρχιακή δικαιοδοσία. 

Αναμένονται ψηφίσματα μέχρι τις αρχές της άνοιξης για την αντιμετώπιση τυχόν εντοπισμένων ζητημάτων και οι ενέργειες που μπορεί να λάβει η επαρχία θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν αντίποινα κατά των ομοσπονδιακών νόμων, νομικές προκλήσεις και ξεκάθαρη άρνηση συμμόρφωσης. Εδώ γελάμε… Διότι, από τη μια μεριά η Αλμπέρτα θέλει κυριαρχία και από την άλλη θα εφαρμόσει αντίποινα και κυρώσεις στην Καναδική κυβέρνηση.

Με το νομοσχέδιο 1, η Αλμπέρτα στέλνει ένα σαφές μήνυμα ότι θα υπερασπιστεί από ομοσπονδιακούς νόμους, πολιτικές και πρακτικές που βλάπτουν την οικονομία και θα προωθήσει την ευημερία και τη συνταγματική δικαιοδοσία της ως επαρχία μέσα στη Συνομοσπονδία που λέγεται Καναδάς.

Ένας τομέας που προσδιόρισε ότι θα αντιμετωπιστεί είναι το ανώτατο όριο λιπασμάτων που έχει ορίσει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Άλλοι πιθανοί τομείς της ομοσπονδιακής εισβολής στην επαρχία μπορεί να είναι το προτεινόμενο ομοσπονδιακό ανώτατο όριο για τις εκπομπές πετρελαίου και φυσικού αερίου και η αμφισβητούμενη ομοσπονδιακή απαγόρευση όπλων.

Με δύο λόγια, η Αλμπέρτα γίνεται πολύ πιο σκληρή από την επαρχία του Κεμπέκ, προς την Καναδική κυβέρνηση.

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ MARCEL PRUD’HOMME

Όσοι θα θυμάστε το φιλελεύθερο ομοσπονδιακό βουλευτή Marcel Prud’homme, ήταν από τους πολιτικούς που δε συμμορφωνόταν ή μάλλον δεν ακολουθούσε κατά γράμμα το σύστημα… όποιο κι αν ήταν αυτό. Ήταν δε και η αιτία που ποτέ δε διορίστηκε υπουργός από την κυβέρνηση των Φιλελευθέρων. Ακόμα και ο διορισμός του ως ανεξάρτητος γερουσιαστής το 1993, έγινε από τον τότε Συντηρητικό πρωθυπουργό Brian Mulroney. Αλλά που… κολλάει ο Marcel Prud’homme και η θέληση της Αλμπέρτας να θελήσει κυριαρχία;

Το καλοκαίρι του 1984, στην προεκλογική περίοδο, ο βουλευτής Marcel Prud’homme μου έδωσε την ευκαιρία -ως νεαρός δημοσιογράφος που έκδιδα τη δεκαπενθήμερη Ελληνοκαναδική Δράση που κληρονόμησα ως παρακαταθήκη και λειτούργημα από τον πατέρα μου Στυλιανό- να παρακολουθήσω από πολύ κοντά την προεκλογική του ετοιμασία. Στις δέκα περίπου μέρες που είχα γίνει σχεδόν η σκιά του και έπαιξα και το ρόλο του σοφέρ, ο έμπειρος Marcel Prud’homme μου εκμυστηρεύτηκε πολλά πράγματα για τον Καναδά, για τη μεσόγειο, όπως σχέσεις Αραβικών χωρών και Ισραήλ, καθώς και τα Ελληνοτουρκικά.

Σήμερα όμως που υπάρχει το θέμα της θέλησης της Αλμπέρτα να αποκτήσει κυριαρχία, σαν… κουδούνι στα αυτιά μου ακούω τα λόγια του: «Να ξέρεις κ. Γκιούσμα (έτσι με φώναζε), ότι δε θα είναι το Κεμπέκ που θα αποκτήσει κυριαρχία στο μέλλον αλλά η Αλμπέρτα και στη συνέχεια οι δυτικές επαρχίες. Το Κεμπέκ με την πάροδο του χρόνου θα αποκτήσει -λόγω γκρίνιας- περισσότερες δικαιοδοσίες που έρχονται με εκατομμύρια δολάρια σε κυβερνητικά προγράμματα, αλλά παρόλο που ζητά αυτοκυριαρχία θα είναι το τελευταίο που θα το κάνει».

Είχε τονίσει ότι λόγω των φυσικών πόρων και της παραγωγής πετρελαίου, η επαρχία της Αλμπέρτα είναι η πιο οικονομικά δυνατή επαρχία του Καναδά. Πράγμα που θα της δώσει «φτερά» να κινήσει τη «διάσπαση» της καναδικής συνομοσπονδίας. «Μην ξεχνάμε ότι η Αλμπέρτα συνδράμει με δισεκατομμύρια από τα έσοδα της χρόνια τώρα στα οικονομικά ελλείματα των άλλων επαρχιών όπως το Κεμπέκ», μου είχε πει.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ EQUALIZATION ΕΞΙΣΩΣΗΣ

Το Equalization είναι ένα πρόγραμμα που διαχειρίζεται η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, το οποίο συλλέγει φόρους από όλους τους Καναδούς και μεταφέρει χρήματα σε επαρχίες με λιγότερη ικανότητα παραγωγής εσόδων. Η Αλμπέρτα, που είναι μια από τις πλουσιότερες επαρχίες του Καναδά, δε λαμβάνει αυτές τις πληρωμές. Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς, χωρίς εξίσωση, οι οικονομικές ανισότητες μεταξύ των επαρχιών θα ήταν πολύ μεγαλύτερες.

Τον Οκτώβριο του 2021, οι κάτοικοι της Αλμπέρτα σε δημοψήφισμα που συμμετείχαν μόνο το 38,7%, ψήφισαν με ποσοστό 61,7% υπέρ της κατάργησης της ισοστάθμισης από το Σύνταγμα: αφαίρεση το άρθρο 36 παράγραφος 2 του Καναδικού Συντάγματος σχετικά με την εξίσωση. Το αποτέλεσμα δε δέσμευε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά πυροδότησε εντάσεις μεταξύ της Οτάβας και της επαρχίας. Ο τότε πρωθυπουργός της επαρχίας, Jason Kenney, σε τότε ομιλία του, τόνισε ότι «εάν η Οτάβα και οι άλλες επαρχίες θέλουν να επωφεληθούν από τη σκληρή δουλειά και τους πόρους των κατοίκων μας, η Οτάβα πρέπει να μας επιτρέψει να αναπτύξουμε αυτούς τους πόρους και να αναπτύξουμε την οικονομία μας», είπε. Ως κύριο θέμα ανέφερε τα αποτυχημένα έργα του αγωγού Northern Gateway, του Energy East και της επέκτασης Keystone XL.

Η εξίσωση είναι σχεδόν ανεπανόρθωτη και είναι στην πραγματικότητα η κορυφή του παγόβουνου ενός βαθύτερου προβλήματος, αυτό της Αλμπέρτα, που βρίσκεται σε μειονεκτική συστημική φορολογία. Η Αλμπέρτα συνεισφέρει αλλά δε λαμβάνει ποτέ τίποτα και, επιπλέον, επαρχίες όπως το Κεμπέκ και η Βρετανική Κολομβία δείχνουν αχαριστία αντιτιθέμενες στην κατασκευή αγωγών.

Σε μια εποχή που οι προβλέψεις πολλαπλασιάζονται ανακοινώνοντας ένα ζοφερό μέλλον για τον ενεργειακό τομέα, η «εξίσωση» είναι πρόβλημα για την Αλμπέρτα.

Ο Marcel Prud’homme  με προειδοποίησε ότι αν δεν παρθούν μέτρα από την Οτάβα να «καταπραΰνει» τις επαρχίες,  η Συνομοσπονδία του Καναδά στο μέλλον θα σπάσει στα τρία. Ένα κομμάτι θα είναι οι δυτικές επαρχίες, ένα το Κεμπέκ και το Οντάριο και μετά, το τρίτο οι υπόλοιπες.

Λέτε να είχε δίκιο; Το μέλλον θα το δείξει. Πάντως η Αλμπέρτα κίνησε το χορό μιας μελλοντικής διάσπασης του Καναδά. Και πάλι, ποιος νομίζεται ότι θα ωφεληθεί; Ο γείτονας Μπάρμπας Σαμ…

Κρατικοί θύλακες λογοκρισίας

0

Η ελευθερία του λόγου, συνιστά καίριο χαρακτηριστικό ενός πολιτικά φιλελεύθερου κράτους, με δημοκρατική μορφή πολιτεύματος, εδράζεται αναμφίβολα εις την ελευθερία εκφράσεως (διάδοσης και λήψεως στοχασμών και πληροφοριών) δια του εν-τύπου.

Χαράλαμπος  Β. Κατσιβαρδάς

[Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω]

Η ελευθερία δε εκφράσεως των στοχασμών περιλαμβάνει εν προκειμένω όλες τις δυνατές μορφές τύπου, την παραδοσιακή (του εντύπου), τις απεικονίσεις ή ακόμη και μέσω ηχητικής αποτύπωσης της φωνής. Κάθε μορφή δηλαδή αναπαραγωγής σε όμοια αντίτυπα του αποτυπώματος έκφρασης. Συνιστώσες του δικαιώματος είναι η ελευθερία σύνταξης, έκδοσης και κυκλοφορίας του εντύπου αλλά στη σύγχρονη κοινωνία και δια μέσου των μέσων κοινωνικής δικτυώσεως.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 14 παράγραφος 1 του Συντάγματος, καθένας μπορεί να εκφράζει ελεύθερα και να διαδίδει, προφορικά, γραπτά και διά του Τύπου τους στοχασμούς του, τηρώντας τους νόμους του Κράτους, ενώ κατά την παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου, ο τύπος είναι ελεύθερος, η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύεται. Επίσης, κατά το άρθρο παρ. 1 της ΕΣΔΑ (κύρωση με το Ν. 53/1974) «Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν εκφράσεως. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερίαν γνώμης ως και την ελευθερίαν λήψεως ή μεταδόσεως πληροφορικών ή ιδεών άνευ επεμβάσεως των δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων».

Το δικαιολογημένο δε ενδιαφέρον κατά την ως άνω διάταξη του άρθρου 367 του Π.Κ είναι και αυτό που, σύμφωνα με τις ως άνω διατάξεις, πηγάζει από την προστατευμένη από το Σύνταγμα (άρθρο 14), την ΕΣΔΑ (άρθρο 10) και του Διεθνούς Συμφώνου για τα ανθρώπινα Δικαιώματα (άρθρο 19) ελευθερία εκφράσεως και την κοινωνική αποστολή του Τύπου, το έχουν δε και τα πρόσωπα που συνδέονται με τη λειτουργία (εκδότες, διευθυντές εφημερίδων, δημοσιογράφοι) για τη δημοσίευση ειδήσεων, σχετικών με τις πράξεις και τη συμπεριφορά φυσικών ή νομικών προσώπων, ή ομάδων προσώπων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για το κοινωνικό σύνολο, όπερ και τούτο συνεπάγεται: «στο πλαίσιο της βαθιάς εθνικής δέσμευσης στην αρχή ότι ο διάλογος πάνω σε δημόσια θέματα πρέπει να είναι δίχως αναστολές ζωηρός και ανοιχτός στα πάντα», ο συνταγματικά προστατευόμενος λόγος «μπορεί να περιλαμβάνει σφοδρές, καυστικές και κάποιες φορές δυσάρεστα οξείες επιθέσεις σε κυβερνητικούς και δημόσιους λειτουργούς».

Περαιτέρω: The New New York Times Co.v.Sullivan, 376 U.S 254,270 (1964)

Επιπλέον: «…δεν υφίσταται η έννοια της εσφαλμένης ιδέας. Όσο ολέθρια και να φαίνεται μία γνώμη, βασιζόμαστε για τη διόρθωση της, όχι στη συνείδηση των δικαστών και των ενόρκων αλλά στον ανταγωνισμό με άλλες ιδέες…» | Gertz v. Robert  Welch, Inc, 418 U.S. 323,339-340 (1974)

Η πολυφωνική πληροφόρηση από τη φαιά καθεστωτική προπαγάνδα, συνιστά μία δυσδιάκριτη έννοια, η πρώτη συνάδει προς, την εν τοις πράγμασι κοινοβουλευτική δημοκρατία η οποία σέβεται επί τη πράξη το δημόσιο συμφέρον, η δεύτερη δε, συνιστά το κίβδηλο πρόσχημα της κατ’ επίφαση δημοκρατίας, καθότι αποτελεί εργαλείο ολοκληρωτικών καθεστώτων να ασκήσουν συνειδησιακή βία, αντιμετωπίζοντας τον πολίτη ως υδαρή πνευματικά ευνουχισμένη μάζα.

Εις το σημείο αυτό παραθέτω ένα απόσπασμα το οποίο αναγνωρίζει το διακύβευμα να είναι κανείς ελεύθερος αλλά και να στοχάζεται ελεύθερα: «…ότι κανένας δεν μπορεί να μας αναγκάσει να είμαστε ευτυχισμένοι με το δικό του τρόπο (όπως αυτός στοχάζεται την ευτυχία άλλων ανθρώπων), αλλά ο καθένας έχει το δικαίωμα να επιλέξει την ευτυχία του με το δικό του τρόπο, αρκεί να μην εμποδίζει την ελευθερία των άλλων να επιδιώξουν, όμοιο σκοπό, που μπορεί να υπάρχει μαζί με την ελευθερία οποιουδήποτε σύμφωνα με το γενικό νόμο» απόσπασμα του Kant 1793 εις το δοκίμιο «Τούτο είναι ορθό στη Θεωρία, αλλά για την πράξη δεν ισχύει», και ειδικότερα εις το μέρος του δοκιμίου του «Η σχέση προς την πράξη μέσα στο δημόσιο δίκαιο».

Εν συντομία, ας θυμηθούμε το μυθιστόρημα του 1984 του Τζώρτζ Όργουελ, όπου περιγράφει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς όπου η απόλυτη εξουσία ευρίσκεται εις τα χέρια του παντοδύναμου κυβερνώντος κόμματος, με επικεφαλής το Μεγάλο αδελφό και με βασικά συνθήματα «ο πόλεμος είναι ειρήνη», «η ελευθερία είναι σκλαβιά», «η άγνοια είναι δύναμη»…

Το καθεστώς στηρίζεται στην πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας, την οποία οφείλουν να εμπεδώνουν καθημερινώς οι υπήκοοί του. Η αστυνομία της σκέψεως είναι μία από τις τέσσερις βασικές υπηρεσίες του Κράτους (οι άλλες τρεις είναι το υπουργείο ειρήνης, το υπουργείο αληθείας και το υπουργείο αγάπης). Ο ρόλος της αστυνομίας της σκέψεως παρακολουθεί επισταμένως το πώς σκέπτονται πολίτες, ώστε να μην έχουν άλλη άποψη από την άποψη του Κράτους.

© ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ: Ένα «αφανές» έγκλημα με τεράστιες διαστάσεις…

Καθώς στην «Κιβωτό του Κόσμου» άρχισε να ξετυλίγεται το «κουβάρι» των οικονομικών ατασθαλιών και των καταγγελιών για κακομεταχείριση των παιδιών, τα στοιχεία που αφορούν τοιαύτες συμπεριφορές στον Καναδά παρουσιάζονται λίαν αποθαρρυντικά.

Έκθεση από το Καναδικό Κέντρο για την Προστασία του Παιδιού αναφέρει, ότι 252 υπάλληλοι σχολείων διέπραξαν ή κατηγορήθηκαν για διάπραξη αδικημάτων σεξουαλικής φύσης κατά 548 παιδιών σε διάστημα πέντε ετών…

Άλλα 38 μέλη του προσωπικού κατηγορήθηκαν για ποινικά αδικήματα που σχετίζονται με την παιδική πορνογραφία κατά το ίδιο χρονικό διάστημα από το 2017 έως το 2021.

Η αναφορά περιλαμβάνει οποιοδήποτε άτομο που εργάζεται σε σχολικό περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των δασκάλων, διοικητικών υπαλλήλων, οδηγών λεωφορείων και του προσωπικού φύλαξης. Δεδομένου ότι η εκπαίδευση εμπίπτει στην επαρχιακή και εδαφική δικαιοδοσία, οι περισσότεροι φορείς που είναι υπεύθυνοι για την επίβλεψη της πειθαρχίας των υπαλλήλων σχολείων, δεν απαιτείται να δημοσιοποιούν τα αποτελέσματα των ερευνών.

Το 71% των θυμάτων ήταν κορίτσια και το 29% αγόρια. Από όλες τις παραβατικές συμπεριφορές, το 37% αφορούσε σωματική επαφή. Το ΚΚΠΠ, προορισμός του οποίου είναι να σταματήσει την εκμετάλλευση του παιδιού, αποτελείται από επιζώντες σεξουαλικής κακοποίησης που διαπράττονται από εκπαιδευτικούς. Το Κέντρο ζητεί τη δημιουργία εθνικών ή επαρχιακών ανεξάρτητων φορέων για τη διερεύνηση της σεξουαλικής εκμετάλλευσης από δάσκαλο σε μαθητή. Προτείνει επίσης μια εθνική έρευνα για την κακοποίηση παιδιών στα χέρια του προσωπικού σχολείων και την αποκατάσταση των επιζώντων.

Η έκθεση αναφέρει ακόμη, ότι σε 167 υπαλλήλους σχολείων είχαν απαγγελθεί ποινικές διώξεις κατά τη διάρκεια των πέντε ετών, κυρίως για σεξουαλική παρενόχληση και σεξουαλική εκμετάλλευση. Όταν εντοπίστηκε ένας δευτερεύων ρόλος, το 74% των παραβατών ήταν προπονητές. Η συντριπτική πλειοψηφία, σχεδόν το 85%, ήταν άντρες.

Η διευθύντρια του Κέντρου που εδρεύει στο Winnipeg, Noni Classen, είπε ότι όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ασφάλεια, ειδικά στα σχολεία. Πάνω από το 58% των παραβάσεων έγιναν σε σχολική ιδιοκτησία. «Όταν ένας αξιόπιστος ενήλικας ή μία εξουσία εκμεταλλεύεται αυτή την εμπιστοσύνη, η βλάβη στο παιδί επιδεινώνεται», τόνισε η Noni Classen και συμπλήρωσε: «Ένα σεξουαλικό μήνυμα ή ένα ακατάλληλο σχόλιο, δεν είναι απλώς μια πράξη ανοχής, θα μπορούσε να είναι καταστροφικό για ένα παιδί. Όταν κάποιος προδίδει την εμπιστοσύνη του παιδιού και της οικογένειας, δεν είμαι σίγουρη αν υπάρχει μεγαλύτερη προδοσία από αυτή».

Το Snapchat, το Instagram και το Facebook είναι οι πλατφόρμες που χρησιμοποιούνται συχνότερα για τη θυματοποίηση.

Συμπερασματικά, το ΚΚΠΠ συνιστά τη σύσταση ανεξάρτητων φορέων για την παραλαβή και τη διερεύνηση των καταγγελιών και προτείνει να δημοσιοποιηθούν τα πειθαρχικά αρχεία γι’ αυτά τα αδικήματα και το διδακτικό προσωπικό να θεσπίσει εκπαιδευτικά προγράμματα για την προστασία των παιδιών. Θα πρέπει τέλος να υπάρχει περισσότερη υποστήριξη για τα τραύματα που δημιουργούνται στους μαθητές που πέφτουν θύματα.

Διαπιστώνουμε δυστυχώς, πως οι διαστάσεις που έχει πάρει η παιδική βία είναι τεράστιες…

Ν.Δ.: Οι επιτυχίες, οι αστοχίες και κάποιες «αμαρτίες»…

0

Ν.Δ.: Οι επιτυχίες, οι αστοχίες και κάποιες «αμαρτίες»…

Η αποτίμηση της πρώτης τετραετίας του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει πολλά «παράσημα» αλλά και αστοχίες που θολώνουν τη μεγάλη εικόνα 

Λίγους μήνες πριν στηθούν οι κάλπες και με την κυβέρνηση να απέχει κάτι περισσότερο από ένα εξάμηνο συμπλήρωσης μίας πλήρους τετραετίας στην εξουσία, είναι εύλογο να ξεκινούν οι αποτιμήσεις του έργου που παράχθηκε από την τελευταία φορά που οι πολίτες… επισκέφθηκαν τις εθνικές κάλπες.

Αναδημοσίευση από την εβδομαδιαία

εφημερίδα της Ελλάδας «Η ΑΠΟΨΗ»

Αναμφίβολα, στη μεγάλη εικόνα το πρόσημο είναι θετικό για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Με τη χώρα να έρχεται αντιμέτωπη με πρωτόφαντες και αλλεπάλληλες κρίσεις (βλ. απόπειρα τουρκικής υβριδικής εισβολής στον Έβρο, επέλαση πανδημίας, ενεργειακή κρίση εξαιτίας της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, αλλά και πληθωριστική ακρίβεια) και μάλιστα μη έχοντας «αναρρώσει» πλήρως από τη σκληρή οικονομική προσαρμογή  των τριών μνημονίων, η μεγάλη εικόνα για την κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει πολλά «παράσημα», ειδικά αν συγκριθεί με τα κυβερνητικά πεπραγμένα της κυβέρνησης Τσίπρα – Καμένου.

Αυτό δεν αλλάζει, ωστόσο, το γεγονός ότι υπάρχουν και χαρακτηριστικές αστοχίες που θολώνουν το «γαλάζιο» κυβερνητικό βιογραφικό.

Θα εστιάσουμε σε μερικές από αυτές – πλην των υποκλοπών, αφού για το θέμα αυτό έρχονται στο φως νέα στοιχεία που δεν επιτρέπουν προς το παρόν σχετικά συμπεράσματα. Στην πλειοψηφία τους αυτές οι αστοχίες σχετίζονται με επιλογές του Μαξίμου κυρίως σε επιλογή προσώπων.

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΧΟΙΝΑ

Η πρώτη και μεγάλη αστοχία ήταν για παράδειγμα η επιλογή του Μαργαρίτη Σχοινά για τη θέση του Επιτρόπου στην Κομισιόν. Από τον πανταχού παρόντα Δημήτρη Αβραμόπουλο (σ.σ. πιέζεται από τις Βρυξέλλες να αναλάβει ως Ειδικός Απεσταλμένος της Ε.Ε. για τις Αραβικές χώρες), η Ελλάδα πόνταρε στον 60χρονο Θεσσαλονικιό και Ευρωπαϊστή καριέρας, που είτε θα λάμπει διά των επικοινωνιακών τρικ, είτε με τα φάλτσα του.

Ο νυν Έλληνας Επίτροπος διακρίνεται σε εκπομπές μαγειρικής για τις ικανότητες τους στο σουφλέ, για το ότι έχει ρεζερβέ θέση στα επίσημα του Χαριλάου για να απολαμβάνει την αγαπημένη του ομάδα, τον Άρη, αλλά και την τοποθέτηση του σε μία εποχή που η Ευρώπη «καίγεται» για την επιβολή πλαφόν στις τιμές του φυσικού αερίου και ο κ. Σχοινάς έστειλε αδιάβαστους Έλληνες και Ευρωπαίους.

Ως γνωστόν, η Κομισιόν προτείνει το πλαφόν να είναι στα 275 ευρώ/MWh, κάνοντας τις χώρες που παράγουν φυσικό αέριο να τρίβουν τα «χέρια τους» από χαρά, οραματιζόμενες υπερκέρδη. Τη στιγμή λοιπόν που οι ευρωπαϊκές αντιδράσεις φουσκώνουν, ο Σχοινάς υποστήριξε ότι με το… ψηλοτάβανο πλαφόν «υπάρχει μία βάση για να γίνει διαπραγμάτευση μεταξύ των υπουργών».

Για ποια βάση, άραγε, μιλάει ο κύριος Επίτροπος; Η Ελλάδα και οι άλλες χώρες έχουν θέσει ως ανώτατο όριο τα €200 τη μεγαβατώρα και πιέζουν για να καταλήξει στα €170. Τώρα που ξεκινούν από τα €275, πόσο κάτω να πέσουν; Άντε στα 220 με 230 με τα χίλια ζόρια. Δηλαδή μηδέν εις το πηλίκο.

Τι σημαίνει αυτό; Καταστροφή για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και φυσικά παλούκια για τους υπουργούς Οικονομικών, που θα πρέπει να βγάλουν λαγούς από τα καπέλα για να επιστρέψουν σε πρωτογενή πλεονάσματα. Άραγε ο κ. Σχοινάς έχει άποψη για όλα αυτά, ή έχει μείνει κολλημένος στο πόσο κανέλα και πόσο κύμινο βάζουμε στους κεφτέδες;

Βέβαια, έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν, ότι ο Κυριάκος έχει σκυλομετανιώσει για την επιλογή του αυτή, αφού μέχρι στιγμής μετά από τριάμισι χρόνια θητείας του κυρίου Μαργαρίτη ως αντιπρόεδρος στην Ε.Ε. δεν έχει να παρουσιάσει κάποια συμβολή του στα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν τη χώρα μας αλλά και τον υπόλοιπο ευρωπαϊκό χώρο.

ΟΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΑΤΣΗ – ΔΙΑΜΑΤΑΡΗ

Η έτερη αστοχία ακούει στο όνομα Ανδρέας Πάτσης. Προφανώς ο πρωθυπουργός δεν είναι υπεύθυνος για τα επαγγελματικά καμώματα του διαγραφέντα βουλευτή Γρεβενών που αγόρασε και διαχειριζόταν «κόκκινα» δάνεια όντας μέτοχος σε off shore εταιρείες τις οποίες δεν είχε δηλώσει στο Πόθεν Έσχες. Ενδεχομένως το ήξεραν (ή όφειλαν να το ξέρουν) οι κομματικοί επιτελάρχες των γαλάζιων μελών και υποψηφίων αλλά και η κοινοβουλευτική επιτροπή Πόθεν Έσχες. Τώρα όμως που αρκετοί στο κόμμα και την κυβέρνηση χτυπούν το κεφάλι τους για την υπόθεση Πάτση έχουν αναζητηθεί οι υπεύθυνοι του ελέγχου για τα κολλήματα, που ως γνωστόν υπήρχαν πριν την εκλογή του αλλά και ένα χρόνο αργότερα;

Ο κύριος Τσιάρας που η σύζυγος του ήταν συνέταιρος με τον Ανδρέα Πάτση, δε γνώριζε ότι παρανόμως ως βουλευτής είχε εταιρεία στο εξωτερικό; Διότι η ζημία για τη Νέα Δημοκρατία φαίνεται τώρα σε όλη της την έκταση, δεδομένου ότι με αφορμή τον πλειστηριασμό της κατοικίας της χαμηλοσυνταξιούχου δημοσιογράφου Ιωάννας Κολοβού, δόθηκε το επιχείρημα στην αξιωματική αντιπολίτευση να βγάζει κορώνες για «γαλάζιους» εκλεκτούς που αγόραζαν κοψοχρονιά «κόκκινα» δάνεια και για κοσμάκη που ξεσπιτώνεται επειδή δεν πληρώνει.

Κάπου στη λίστα των αστοχιών της «γαλάζιας» διακυβέρνησης υπάρχει και το όνομα του Αντώνη Διαματάρη. Η αλήθεια είναι ότι στην περίπτωση του πρώην υφυπουργού Απόδημου Ελληνισμού το… κακό ήταν μικρό, καθώς μέχρι να «σκάσει» το θέμα με το πτυχίο που είχε δηλώσει στο βιογραφικό του ότι είχε πάρει από το πανεπιστήμιο Columbia είχε προλάβει να μείνει στη θέση του μόλις πέντε μήνες (από τον Ιούλιο ως το Δεκέμβριο του 2019).

Αυτό που δε βγάζει κανένα νόημα, είναι η πρεμούρα για το φωτογραφικό ενσταντανέ Μητσοτάκη – Διαματάρη στο Μαξίμου με τον πρώην ΥΦΕΞ να μην έχει το… επίδικο πτυχίο το 2019, να το αποκτά το 2021 (έτσι λέει η… κορνίζα) και φωτογραφίζεται με το «χαρτί» – εν είδη άφεσης αμαρτιών – το 2022.

Η «ΑΜΑΡΤΙΑ» NOVARTIS 

Δίπλα στις αστοχίες της τετραετίας Μητσοτάκη υπάρχει και η «αμαρτία» που είναι μια κατηγορία μόνη της και δεν είναι άλλη από τη σκευωρία της Novartis. Τι να πρωτοθυμηθούμε… Ως γνωστόν, οι κουκουλοφόροι μάρτυρες σπίλωσαν τα δέκα πολιτικά πρόσωπα – για τα οποία όλες οι κατηγορίες έπεσαν στο κενό – και τελικά με ένα πέπλο προστασίας από πρόσωπα που επελέγησαν επί διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στο δικαστικό κλάδο παραμένουν σκανδαλωδώς ατιμώρητοι.

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΥΤΑ ΕΧΟΥΝ

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ

• Κώστας Τσιάρας: Υπουργός Δικαιοσύνης, ο οποίος επέτρεψε την παραμονή δικαστικών στα έδρανα επί τριάμισι χρόνια χωρίς να τους θέσει σε αργία.

• Βασίλης Πλιώτας: Πρώην Προϊστάμενος Εισαγγελέας Αρείου Πάγου που με πρωτοφανή για τα δικαστικά χρονικά απόφαση του ανέθεσε κατά μόνας σε δύο εισαγγελείς Α.Π. τους κ.κ. Ευ. Ζαχαρή και Λάμπρο Σοφουλάκη την έρευνα για τις τυχόν ευθύνες της κας Τουλουπάκη, με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν δύο διαφορετικά πορίσματα εκ διαμέτρου αντίθετα.

• Τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου του ειδικού δικαστηρίου που σκανδαλωδώς αποφάνθηκαν ότι δεν υπάρχουν ευθύνες για το διασυρμό των δέκα πολιτικών προσώπων με διαπιστωμένες κατασκευασμένες κατηγορίες.

• Δημήτριος Σκαλτσούνης, που επιλέγει από τη Νέα Δημοκρατία ως πρόεδρος του Σ.τ.Ε. Ο εν λόγω κύριος αμέσως μετά τη συμβολή του στο έργο «στα βράχια η Novartis» παρουσιάστηκε στη Βουλή ζητώντας να τοποθετηθεί πρόεδρος στην επιστημονική επιτροπή της… Ποιος του το είχε τάξει;

• Μιλτιάδης Χατζηγεωργίου, που επελέγη από τη Νέα Δημοκρατία ως αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου.

• Βασίλης Ανδρουλάκης, πρώην μέλος της επιτροπής μελέτης δικαστικών θεμάτων επί ΣΥΡΙΖΑ που αποσπάστηκε μαζί με τη σύζυγο του στο Μέγαρο της προεδρίας της Δημοκρατίας, περίπου «μεσοτοιχίας» με το Μέγαρο Μαξίμου.

ΟΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΟΔΗΓΗΣΑΝ

ΤΗ NOVARTIS ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ

Το πιθανότερο τώρα είναι ότι θα ακούσουμε επιχειρήματα του τύπου ότι «η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη κι αυτή αποφασίζει». Με τη διαφορά ότι στην περίπτωση της Novartis δεν αποφάσισε η τυφλή Θέμιδα αλλά η Δικαιοσύνη που έχει επιλέξει η Νέα Δημοκρατία.

Αυτά βλέπουν οι Βαξεβάνης και Παπαγγελόπουλος και κουνάνε το δάκτυλο στο θέμα των υποκλοπών, ζητώντας μέσω των νομικών παραστατών τους να ξαναχρησιμοποιηθεί η πρακτική των κουκουλοφόρων μαρτύρων στην υπόθεση των υποκλοπών, έτσι ώστε ακόμα και αν αποδειχθεί ότι οι προτεινόμενοι μάρτυρες δεν έχουν κανένα στοιχείο, ώστε να αποδείξουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι… κοριός, να μην τιμωρηθούν για τα λεγόμενα τους, αφού υπάρχει το προηγούμενο της Novartis που οι κουκουλοφόροι της υπόθεσης κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι.

Το κακό για το Μαξίμου είναι πως όσο κι αν «χτυπιέται» για τις επιλογές του, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου. Και το ταμείο έγραψε… Οπότε όσο υπάρχει καιρός ας στρίψει αλλιώς το τιμόνι ο πρωθυπουργός για να μην αναρωτιέται στο εγγύς μέλλον «πως έγινε αυτό;».

Η Κίνα αντιμέτωπη με τα όρια της πολιτικής zero-covid

0
Η Κίνα αντιμέτωπη με τα όρια της πολιτικής zero-covid

Αυτό που συμβαίνει στην Κίνα δείχνει ότι στην πραγματικότητα δεν μπορεί να εφαρμοστεί μια zero-covid πολιτική

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας πιστεύει πραγματικά στην κοινωνική μηχανική, το social engineering, δηλαδή τις μεγάλης κλίμακας παρεμβάσεις για την τροποποίηση της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Πιστεύει, επίσης, στα μεγάλα σχέδια γενικά. Την ίδια στιγμή έχει επίγνωση των ορίων που μπορεί να έχει, της κατάστασης των υποδομών και των αντιθέσεων που διαπερνούν την κινεζική κοινωνία.

Παναγιώτης Σωτήρης

© in.gr

Αυτές οι δύο παράμετροι όρισαν και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε την πανδημία. Ειδικότερα, η κινεζική κυβέρνηση όταν διαπίστωσε σχετικά νωρίς ότι ήταν αντιμέτωπη με μια επιδημία ενός κορωνοϊού και είχε τα πρώτα δεδομένα για τη μεταδοτικότητα και τη θνησιμότητα, αποφάσισε να ενεργοποιήσει πρωτόκολλα που είχε ούτως ή άλλως σχεδιάσει από την εποχή του SARS και τα οποία κατά βάση ήταν αυστηρά πρωτόκολλα καραντίνας και lockdown.

Αυτό στηριζόταν και στην επίγνωση ότι το κινεζικό σύστημα υγείας, με τις μεγάλες ανισότητες και τον αρκετά μεγάλο βαθμό ιδιωτικοποίησης, δε θα μπορούσε να αντέξει ένα μεγάλο αριθμό κρουσμάτων.

Σε αυτό το φόντο η λογική των αυστηρών λοκντάουν, όπως αυτό αρχικά της Γουχάν, η χρήση εφαρμογών που ούτως ή άλλως χρησιμοποιούνταν για την καταγραφή δεδομένων, η σχετικά μεγαλύτερη επιθυμία από ό,τι στην Ευρώπη να κλείσουν σύνορα, εξωτερικά και εσωτερικά, και μια ικανότητα να ξεδιπλώνεται ένας υποστηρικτικός μηχανισμός, θεωρήθηκε ότι ήταν μονόδρομος.

Και όντως, το 2020 φάνηκε ότι μπορούσε αυτή η στρατηγική να είναι αποτελεσματική, να περιορίσει την πανδημία στη Γουχάν και να κρατήσει πολύ χαμηλά τα ποσοστά σε άλλες περιοχές. 

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑ

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ 

Την ίδια στιγμή υπήρξαν άλλα προβλήματα: τα κινεζικά εμβόλια δεν αποδείχτηκαν το ίδιο αποτελεσματικά, ενώ τα ποσοστά κάλυψης δεν έφτασαν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η Κίνα απέφυγε να προχωρήσει σε δεύτερο μεγάλο οριζόντιο λοκντάουν το χειμώνα 2020-2021, αλλά σε μεγάλο βαθμό αυτό ήταν αποτέλεσμα της μικρής διασποράς και των κλειστών συνόρων, σε συνδυασμό με την ευκολία να μπουν σε καραντίνα ολόκληρες συνοικίες, πόλεις ή περιοχές.

Όμως, υπήρχε ένας προβληματικός ορίζοντας. Αργά ή γρήγορα οι περισσότερες χώρες αντιλήφθηκαν ότι δεν μπορούσε να υπάρξει μια πολιτική, που στόχο θα είχε πολύ μεγάλα τμήματα των πληθυσμών να μη συναντήσουν ποτέ τον ιό. Άλλωστε, ακόμη και τα εμβόλια MRNA αποδείχτηκαν πιο αποτελεσματικά στο να περιορίζουν τη σοβαρή νόσηση, όχι όμως και τη μετάδοση, ιδίως από όταν άρχισαν να εμφανίζονται νέες παραλλαγές του ιού. Ως αποτέλεσμα, και ύστερα από τη διαπίστωση ότι ακόμη και εντός αυστηρών περιορισμών η διασπορά συνεχίζεται (με την εξαίρεση φυσικά απομονωμένων νησιωτικών χωρών), σταδιακά άρχισε να υιοθετείται μια πολιτική που στόχο έβαζε απλώς να γίνει ενδημικός ο ιός, συναντώντας ένα βαθμό ανοσίας στον πληθυσμό που στηριζόταν τόσο στα εμβόλια όσο και στη φυσική νόσηση.

Η Κίνα, όμως, ακριβώς γιατί είχε υψηλότερο βαθμό απομόνωσης και περισσότερα μέτρα, απέφυγε αυτού του είδους τη διασπορά που σε άλλες χώρες οδηγεί σε μια περισσότερο ενδημική κατάσταση. Αυτό σήμαινε ότι είχε και έχει μπροστά της έναν ορίζοντα, όπου χωρίς λήψη μέτρων, ακόμη και με αυξημένο εμβολιασμό, θα είχε αρκετά υψηλά ποσοστά νόσησης και θνησιμότητας. Ουσιαστικά, είχε κερδίσει χρόνο, όμως είχε μπροστά της έναν ορίζοντα, που θα είχε και επιβάρυνση του συστήματος υγείας και θανάτους. Αυτό, όπως ήδη αναφέραμε, είχε να κάνει και με τα πραγματικά όρια του κινεζικού συστήματος υγείας, που σε κρίσιμες στατιστικές ακόμη υπολείπεται των αναπτυγμένων χωρών.

Όμως, μια συνθήκη που θα παρέπεμπε περισσότερο στο πώς βίωσαν την πανδημία άλλες χώρες, δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή από το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας. Ας μην ξεχνάμε, ότι μπορεί η Κίνα να μην έχει μια «κοινοβουλευτική δημοκρατία», όμως το ΚΚΚ πάντα ενδιαφέρεται να έχει κάποιου είδους ουσιαστική νομιμοποίηση. Και ως ένα βαθμό αυτό στηρίζεται στην προβολή της εικόνας ότι μπορεί να τα καταφέρει εκεί που άλλοι αποτυγχάνουν. Ή, για να το πούμε διαφορετικά, στο «κοινωνικό συμβόλαιο» που προσφέρει στην κινεζική κοινωνία, μια «ανεξέλεγκτη» πανδημία δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό και για τον ίδιο τον Σι Τζινπίνγκ που κλήθηκε να αντιμετωπίσει την πανδημία στην πορεία για να εξασφαλίσει την τρίτη θητεία στην ηγεσία. 

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ZEROCOVID ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Αυτό εξηγεί, γιατί η κινεζική κυβέρνηση επέμεινε τελικά σε μια στρατηγική zero-covid. Βεβαίως, προσπάθησε να την κάνει πιο ευέλικτη, κυρίως με το να προσπαθεί να την περιορίζει μόνο στις περιοχές ή ακόμη και στις συνοικίες όπου υπήρχαν κρούσματα. Όμως, δεν έπαυε να είναι ιδιαίτερα αυταρχική στην εφαρμογή της και να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα σε όσους έπρεπε να υποστούν τους περιορισμούς, σε μια χώρα που δεν έχει στην πραγματικότητα ένα επαρκές δίκτυ κοινωνικής προστασίας. Επιπλέον, φάνηκε ότι δεν μπορούσε να υπάρχει το είδος τής καλά οργανωμένης αλληλεγγύης που καταγράφηκε π.χ. στην περίπτωση της Γουχάν. Αυτό μπορεί να εξηγήσει και τις αντιδράσεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, που αποτυπώνουν μια πραγματική δυσαρέσκεια και κούραση για τα περιοριστικά μέτρα. Βεβαίως, για τα δεδομένα μιας τόσο μεγάλης χώρας, οι κινητοποιήσεις παραμένουν μικρές, όμως αποτελούν ένα πραγματικό σύμπτωμα.

Προφανώς και δεν απειλούν την κυρίαρχη πολιτική θέση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας και του ίδιου του Σι Τζινπίνγκ, όμως δείχνουν ότι μια ορισμένη αντίληψη διαχείρισης δεν είναι δεδομένο ότι μπορεί να περάσει. Ιδίως, όταν σε αντίθεση με την πρώτη φάση της πανδημίας, έχουμε σε μικρότερο βαθμό μια προσπάθεια κινητοποίησης και συμμετοχής και περισσότερο μια αυταρχική εφαρμογή.

Στην πραγματικότητα, η Κίνα έρχεται αντιμέτωπη με την οδυνηρή πολιτικά διαπίστωση ότι δεν είναι εφικτή μια zero-covid πολιτική, σε μια χώρα τόσο μεγάλη και ότι αντίθετα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, μια τέτοια πολιτική μπορεί και να δημιουργήσει προβλήματα, π.χ. με το παρατείνει το χρονικό διάστημα στο οποίο μια χώρα μπορεί να διατηρήσει τους περιορισμούς και να αυξήσει το συνολικό υγειονομικό, κοινωνικό και οικονομικό κόστος που θα κληθεί να πληρώσει.

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ

Έχει ενδιαφέρον, ότι η επίσημη στρατηγική «Δυναμική zero-covid στρατηγική», σημαίνει την προσπάθεια να περιοριστεί ο οικονομικός και κοινωνικός αντίκτυπος. Αυτό κυρίως περιγράφεται, ως μια προσπάθεια για πιο «στοχευμένα» μέτρα, έτσι να περιορίζεται ο αριθμός αυτών που επηρεάζονται και να μπορούν πιο εύκολα να αρθούν.

Όμως, στην πράξη φαίνεται ότι αυτή η ευελιξία μάλλον δεν εφαρμόζεται, εάν κρίνουμε από τις αναφορές στην ανάγκη να αποφεύγεται μια μονοδιάστατη προσέγγιση, που θεωρεί ότι τα ίδια μέτρα είναι κατάλληλα σε κάθε περίπτωση. Αυτό περιλαμβάνει πλέον και οδηγίες για το τι δεν πρέπει να κάνουν οι αρχές, όπως π.χ. να μη σφραγίζουν και καρφώνουν τις πόρτες των κτιρίων όπου εφαρμόζεται καραντίνα ή να μην επεκτείνουν αυθαίρετα την έκταση των περιοριστικών μέτρων. Περιλαμβάνει επίσης στοχευμένες άρσεις των περιοριστικών μέτρων, για να αποφεύγονται διαμαρτυρίες.

Όλα αυτά γίνονται πιο πιεστικά, από το γεγονός ότι πλέον οι εστίες διασποράς αφορούν και την πρωτεύουσα αλλά και κρίσιμες βιομηχανικές περιοχές, κάτι που σημαίνει ότι τα περιοριστικά μέτρα έχουν και μια συνολικότερη οικονομική επίπτωση. 

ΤΟ ΕΥΡΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΩΝ

Είναι γεγονός ότι οι διαμαρτυρίες μέχρι τώρα έχουν διαμορφώσει έναν αρκετά αντιφατικό συνασπισμό, που περιλαμβάνει, από τους εργάτες της εσωτερικής μετανάστευσης στο μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής iPhones, που διαμαρτύρονται για αμοιβές που δεν τους καταβλήθηκαν και κακές συνθήκες εργασίας, έως τους κατοίκους της Ουρούμκι, πρωτεύουσας της επαρχίας Σιντζιάνγκ, με τη μεγάλη συγκέντρωση Ουιγούρων, που διαμαρτύρονται επειδή θεωρούν ότι τα μέτρα ευθύνονται για τη δυσκολία κατάσβεσης μιας πυρκαγιάς σε κτίριο κατοικιών με δέκα θύματα, ακόμα και έως τις ελίτ των οικονομικά αναπτυγμένων πόλεων όπως η Σαγκάη, που δεν αντέχουν άλλο τους περιορισμούς.

Βεβαίως, δεν είναι οι μόνες κινητοποιήσεις, και στην πραγματικότητα στην Κίνα υπάρχουν συνεχώς διάφορες διαμαρτυρίες, απλώς συνήθως παραμένουν τοπικές και γύρω από συγκεκριμένα ζητήματα. Αυτή τη φορά η αντίθεση στα μέτρα φαίνεται να αποτελεί κοινό στοιχείο, όμως θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι από μόνη της παραπέμπει σε κάποιου είδους κρίση του καθεστώτος. Αντιθέτως, είναι πιθανό οι «διορθωτικές» παρεμβάσεις να αξιοποιηθούν επίσης ως «νομιμοποιητικός» μηχανισμός, όπως έχει γίνει και στο παρελθόν.

«Πόλεμος» δηλώσεων από Καναδά – Ρωσία για τις κοινωνικές παραδοσιακές αξίες

0
«Πόλεμος» δηλώσεων από Καναδά – Ρωσία για τις κοινωνικές παραδοσιακές αξίες

Από την ώρα που η Ρωσία ψήφισε νόμο, ο οποίος αποσκοπεί στη διατήρηση των παραδοσιακών αξιών και σχέσεων, ένας «πόλεμος» έχει ξεσπάσει με χώρες της Δύσης που εναντιώνονται σε αυτό που ψήφισε η Ρωσία, μεταξύ αυτών και ο Καναδάς, που έφτασε στο σημείο να καλέσει για εξηγήσεις στον υπουργείο Εξωτερικών, τον Πρέσβη της Ρωσίας!
Πιο συγκεκριμένα, μετά την «επίθεση» που δέχτηκε η Ρωσία από τον Καναδά, η πρεσβεία της έδωσε ηχηρή απάντηση στο υπουργείο Εξωτερικών του Καναδά, αναφορικά με τη θέση του για το νέο νόμο που ψηφίστηκε από τη Δούμα, ο οποίος όπως ήδη προείπαμε, αποσκοπεί στη διατήρηση των παραδοσιακών αξιών και σχέσεων.

Πρόσφατα στη Ρωσία πέρασε από τη Δούμα ένας νέος νόμος κατά της παιδοφιλίας και των μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων. Το έγγραφο που αναγνώστηκε στις 23 Νοεμβρίου, προβλέπει την απαγόρευση της προπαγάνδας μη παραδοσιακών σχέσεων, την παιδεραστία, καθώς και την απαγόρευση της διάδοσης πληροφοριών για τα LGBT στα μέσα ενημέρωσης, στο διαδίκτυο και σε διαφημίσεις, βιβλία και ταινίες. Περιλαμβάνει επίσης απαγόρευση δηλώσεων που μπορεί να παρακινήσουν τους εφήβους σε χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου στο Διαδίκτυο, στα μέσα ενημέρωσης και σε βιβλία, οπτικοακουστικές υπηρεσίες, ταινίες και διαφημίσεις.

Μεταξύ αυτών που αντέδρασαν σε αυτή την εξέλιξη, ήταν και ο Καναδάς. Με ανάρτησή του στο Twitter, το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας έσπευσε να καταδικάσει το νομοσχέδιο, επικαλούμενο και δήλωση του Συνασπισμού Ίσων Δικαιωμάτων. Η απάντηση δεν άργησε να έρθει από την πρεσβεία της Ρωσίας στον Καναδά, η οποία με μία σειρά από μηνύματα στο Twitter έθεσε το θέμα στην πραγματική του διάσταση, σε ό,τι αφορά το νόμο που προώθησε ο Βλαντιμίρ Πούτιν και οδεύει προς ψήφιση από τη Δούμα.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ

ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

«Η Πρεσβεία είναι έκπληκτη με το υπουργείο Εξωτερικών του Καναδά και τη δημοσίευση του που υποστηρίζει τη Δήλωση του λεγόμενου «Συνασπισμού Ίσων Δικαιωμάτων» σχετικά με την υιοθέτηση στη Ρωσία ενός Ομοσπονδιακού Νόμου που αποσκοπεί στη διατήρηση των παραδοσιακών αξιών. Θα θέλαμε να κάνουμε μερικά σχόλια σχετικά.

Η νέα νομοθεσία απαγορεύει την προπαγάνδα που προωθεί σεξουαλικές σχέσεις ή προτιμήσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, καθώς και την παιδεραστία και τις πληροφορίες που ενθαρρύνουν τη χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου.

Ο Καναδάς και μια σειρά από άλλα κράτη – υποστηρικτές της νεοφιλελεύθερης ατζέντας, διαστρεβλώνουν σκόπιμα την πραγματικότητα συγχέοντας τις έννοιες των ατομικών σεξουαλικών προτιμήσεων και των καθολικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ευτυχώς, δεν υπάρχουν διεθνώς αναγνωρισμένα έγγραφα που να καθιερώνουν ένα τέτοιο καθεστώς για οποιεσδήποτε σχέσεις που διαφέρουν από την παραδοσιακή οικογενειακή δομή (μια ευγενική υπενθύμιση ότι εξετάζουμε μια φυσική οικογένεια αναπαραγωγής, η οποία αναφέρεται σε μια κοινωνική μονάδα δύο ανδρών και γυναικών γονέων και των πιθανών παιδιών τους).

Είναι σημαντικό να επαναλάβουμε ότι δεν υπάρχουν διακρίσεις στη Ρωσία, όσον αφορά τα δικαιώματα των σεξουαλικών και άλλου είδους μειονοτήτων. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι η ελευθερία ενός ατόμου τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία ενός άλλου ανθρώπου. Πιστεύουμε ότι η προπαγάνδα των μη παραδοσιακών σχέσεων, πόσο μάλλον οι διεστραμμένες μορφές τους που διώκονται ποινικά (όπως η παιδεραστία), παραβιάζει τα δικαιώματα της παραδοσιακής πλειοψηφίας των Ρώσων πολιτών που είναι πρόθυμοι να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τα παιδιά τους από την επιβολή επιταγών που είναι ξένες προς τις πνευματικές και ηθικές αξίες τους.

Τέλος, η Πρεσβεία θα ήθελε να υπενθυμίσει ένα διάσημο απόφθεγμα του πρώην πρωθυπουργού του Καναδά Pierre Elliott Trudeau που έλεγε ότι «δεν υπάρχει θέση για το κράτος στα υπνοδωμάτια του Έθνους». Θα ήταν πολύ επίκαιρο τώρα να το ακολουθήσουμε με ένα εξίσου σημαντικό σχόλιο: «Δεν υπάρχει χώρος για κρεβατοκάμαρα στην κυβέρνηση».

Οι ατομικές σεξουαλικές προτιμήσεις των ενηλίκων και οι λεπτομέρειες των σχέσεων τους θα πρέπει να παραμένουν αυστηρά προσωπικές. Δεν πρέπει να γίνει πολιτικό ζήτημα, ειδικά θέμα ατζέντας των διεθνών σχέσεων. Η χώρα μας δεν ανακατεύεται στις εσωτερικές υποθέσεις του Καναδά. Εναπόκειται στις καναδικές αρχές και στους πολίτες να λάβουν αποφάσεις σε αυτόν τον τομέα.

Αναμένουμε από το υπουργικό συμβούλιο του Justin Trudeau αντίστοιχη στάση σεβασμού απέναντι στη νομοθετική διαδικασία στη Ρωσία που βασίζεται στην εθνική κρατική πολιτική να διατηρήσει και να ενισχύσει τις παραδοσιακές αξίες και τη βούληση του ρωσικού λαού».

Μάλιστα, η πρεσβεία το προχώρησε ένα βήμα παραπάνω, αναρτώντας κι άλλες φωτογραφίες στο Twitter τονίζοντας πως υπάρχει ο άνδρας, η γυναίκα και τα παιδιά σε μια κανονική οικογένεια. Επιπλέον, απάντησε και στον υπουργό Τουρισμού του Καναδά, υπέρμαχου των ΛΟΑΤΚΙ, με μια εικόνα της Παναγίας και γράφοντας «Στη Ρωσία είσαι ελεύθερος να είσαι εσύ & και να προστατεύεις τα παιδιά σου όσο είναι ανήλικα από την επιβολή και την αποτύπωση από την επιθετική προπαγάνδα».

ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ

ΓΙΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ Ο ΡΩΣΟΣ ΠΡΕΣΒΗΣ

Η υπουργός Εξωτερικών του Καναδά, οδήγησε τη Δευτέρα 28/11 τους αξιωματούχους της στο Ρώσο πρεσβευτή Oleg Stepanov, για μια σειρά από tweets κατά των LGBTQ, τα οποία περιλάμβαναν ένα που στόχευε μια ανοιχτά λεσβία ομοσπονδιακή υπουργό.

Η πρεσβεία δημοσίευσε τα μηνύματα στο Twitter τις τελευταίες ημέρες, αφού οι Ρώσοι νομοθέτες ενέκριναν ένα νομοσχέδιο που απαγορεύει κάθε μορφή LGBTQ «προπαγάνδας» που σύμφωνα με τους επικριτές, εντείνει την καταστολή των «μη παραδοσιακών» σεξουαλικών σχέσεων, επηρεάζοντας τα πάντα, από βιβλία και ταινίες μέχρι αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι Ρώσοι επέλεξαν για άλλη μια φορά την προπαγάνδα μίσους», είπε η αναπληρώτρια διευθύντρια επικοινωνίας Έμιλι Ουίλιαμς, της υπουργού Εξωτερικών Μελανί Ζολί, σε δήλωση.

«Πρόκειται για επίθεση στις καναδικές αξίες της αποδοχής και της ανεκτικότητας. Η υπουργός Ζολί έδωσε εντολή στην Global Affairs Canada να καλέσει το Ρώσο πρεσβευτή για να του πει το ίδιο», είπε.

Στα ρωσικά tweets συμπεριλήφθηκε μια φωτογραφία που περιλάμβανε μια σημαία υπερηφάνειας επικαλυμμένη με μια κόκκινη γραμμή μέσα σε έναν κόκκινο κύκλο, που υποδηλώνει ότι ήταν απαγορευμένη. Τα συνοδευτικά σχόλια έλεγαν «Είναι όλα για την οικογένεια. Η οικογένεια είναι ένας άνδρας και μια γυναίκα και τα παιδιά». 

Η ρωσική πρεσβεία στόχευσε επίσης την υπουργό Αθλητισμού του Καναδά, Πασκάλ Σεντ-Ονγκε, η οποία είναι ανοιχτά λεσβία. Η ταραχή ήρθε μετά την αντίρρησή της για τη «ρωσική ομοφοβική προπαγάνδα». Της ζητήθηκε να εξερευνήσει και να εξηγήσει «πώς εμφανίστηκες σε αυτόν τον κόσμο;».

«Δεν μπορούμε απολύτως να ανεχτούμε αυτή τη ρητορική και ακόμη λιγότερο τα επακόλουθα σχόλια για την απάντηση της ρωσικής πρεσβείας στην υπουργό υπουργού Σεντ-Όνγκε», είπε η Williams.

Σε ένα email στο Γαλλικό Πρακτορείο, η St-Onge είπε ότι «προσβλήθηκε βαθύτατα από το μήνυμα του Ρώσου πρέσβη κατά των ομοφυλόφιλων ενώ βρισκόταν στο Καναδικό έδαφος», χαρακτηρίζοντάς το «προσβολή στα δικαιώματα που κερδήθηκαν με κόπο ολόκληρης της LGBTQ2S+ κοινότητας».

Πηγές: Newsbomb, Primenews.press

Ta NEA volume 16-44

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-44 published December 2nd, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA, December 2nd, 2022
Greek Canadian News: Ta NEA, December 2nd, 2022, volume 16-44.

Η σημασία του μνημονίου κατανόησης για έρευνα – διάσωση

0

Τα όρια της δικαιοδοσίας ταυτίζονται με τα FIR Αθηνών –που αμφισβητεί η Τουρκία– και Καΐρου αντιστοίχως, ενώ ο συμφωνηθείς θαλάσσιος χώρος καλύπτει εκείνον που προσδιορίζει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο

Τα όρια της δικαιοδοσίας ταυτίζονται με τα FIR Αθηνών –που αμφισβητεί η Τουρκία– και Καΐρου αντιστοίχως, ενώ ο συμφωνηθείς θαλάσσιος χώρος καλύπτει εκείνον που προσδιορίζει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο

Ιδιαίτερα σημαντικό θεωρείται το μνημόνιο κατανόησης που υπέγραψαν Ελλάδα και Αίγυπτος την Τρίτη 22/11 στο Κάιρο και το οποίο αφορά τη συνεργασία των δύο χωρών στους τομείς Αεροναυτικής και Ναυτικής Έρευνας και Διάσωσης.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
[Kathimerini.gr]

Όπως επισήμανε χαρακτηριστικά ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ν. Παναγιωτόπουλος, ο οποίος υπέγραψε το μνημόνιο με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Μ. Ζάκι, παρουσία των υπουργών Εξωτερικών Ν. Δένδια και Σ. Σούκρι (φωτ.), «στη συμφωνία καθορίζονται τα όρια της δικαιοδοσίας και των περιοχών ευθύνης για την έρευνα και διάσωση μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, που ταυτίζονται με τα FIR Αθηνών και Καΐρου αντίστοιχα».

Ως γνωστόν, η Τουρκία αμφισβητεί τα όρια του FIR Αθηνών, ενώ ο συμφωνηθείς θαλάσσιος χώρος καλύπτει εκείνον που το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο προσδιορίζει. Η υπογραφείσα συμφωνία είναι «σε αντιδιαστολή με τα αποκαλούμενα “μνημόνια συνεργασίας” μεταξύ της Τουρκίας και της κυβέρνησης της Τρίπολης, που συνιστούν συμπεριφορές παράνομες, παραβατικές, άκυρες και αποσταθεροποιητικές», πρόσθεσε ο κ. Παναγιωτόπουλος.

«Η συμφωνία αυτή έχει βασικό άξονα την προσήλωση στο διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του Δικαίου της Θάλασσας, και στις αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, με γνώμονα το σεβασμό της διεθνούς νομιμότητας και την προαγωγή της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μεσόγειο και ευρύτερα», επισήμανε από την πλευρά του ο κ. Δένδιας, ενώ σημείωσε και πως στη συνάντηση με τον Αιγύπτιο ομόλογό του συζητήθηκαν οι εξελίξεις στη Λιβύη και η συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα.

Όπως μεταδόθηκε, ο κ. Σούκρι ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «η συνεργασία των δύο χωρών βασίζεται στο πλαίσιο του σεβασμού του διεθνούς δικαίου», με τον κ. Ζάκι να σχολιάζει ότι οι σχέσεις Ελλάδας και Αιγύπτου «θα πρέπει να είναι μοντέλο για τις σχέσεις όλων των χωρών. Βασίζονται στο σεβασμό και στις σχέσεις καλής γειτονίας».

Στο πλαίσιο των συναντήσεων, διμερή συμφωνία για την απασχόληση 5.000 εποχικών εργατών γης υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης με τον Αιγύπτιο ομόλογό του για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις.

Την ίδια ώρα, αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις της Τζόρτζια Μελόνι. Η νέα πρωθυπουργός της Ιταλίας δήλωσε πως συμφωνεί με πρόσφατη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της χώρας, Α. Ταγιάνι, ότι τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου ανήκουν, ασφαλώς, στην ελληνική κυριαρχία, ενώ παράλληλα εξέφρασε τη βούλησή της να συναντήσει σύντομα τον κ. Μητσοτάκη και να υπάρξει συνεργασία Ιταλίας – Ελλάδας στο μεταναστευτικό και στο προσφυγικό.