Home Blog Page 213

Οι άξονες κατά της ακρίβειας

0
Οι άξονες κατά της ακρίβειας

• Το Μαξίμου αναμένει να λειτουργήσει στην πράξη το σχέδιο της Κομισιόν για τον έλεγχο στην τιμή των καυσίμων

• Ταξίδι στην Αίγυπτο ετοιμάζει το Νοέμβριο ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να λάβει μέρος στην Διάσκεψη  του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή

Αναμφίβολα η ακρίβεια είναι ο υπ’ αριθμόν ένας πονοκέφαλος της κυβέρνησης και γι’ αυτό το λόγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ζητήσει τόσο από τον υπουργό Οικονομικών, Χρήστο Σταϊκούρα, όσο και από τον υπουργό Ανάπτυξης, Άδωνη Γεωργιάδη, ένα σχέδιο αντιμετώπισης των ανατιμήσεων. Ένα σχέδιο, που θα ανακουφίσει τους πολίτες, ελπίζοντας ότι τελικά η Ε.Ε. θα λάβει τις σωστές αποφάσεις, ώστε να πάρουν ανάσα όλοι οι Ευρωπαίοι.

Ήδη στην κυβέρνηση έχουν καταλήξει στους τέσσερις άξονες που θα στηριχθούν για να αντιμετωπίσουν το τέρας της ακρίβειας, που ταλανίζει τον κόσμο. Ο πρώτος άξονας είναι η παρέμβαση στην αλυσίδα των αγαθών που πωλούνται στα σούπερ μάρκετ. Εκτός από το «καλάθι του νοικοκυριού» που συστήνουν οι επιχειρήσεις και αναμένεται να φέρει κάποια αποτελέσματα, το υπουργείο Ανάπτυξης έχει ξεκινήσει σειρά επαφών με τη βιομηχανία και τους χονδρέμπορους, έτσι ώστε να φρενάρουν οι ανατιμήσεις. Η βασική θέση του υπουργείου είναι να πάρουν και οι επιχειρήσεις ένα μέρος του αυξημένου κόστους, περιορίζοντας όχι τόσο το ποσοστιαίο κέρδος, όσο το κέρδος σε απόλυτους αριθμούς.

Ο δεύτερος άξονας αφορά την εντατικοποίηση ελέγχων με τη χρήση όλων των εργαλείων που έχει στα χέρια του το κράτος, κατά της αισχροκέρδειας και των περιθωρίων κέρδους. Να σημειωθεί ότι υπάρχει ενεργή η ρύθμιση για μία σειρά προϊόντων που απαγορεύει να υπάρχει υψηλότερο κέρδος, από ότι το Σεπτέμβριο του 2021.

Ο τρίτος άξονας είναι η περαιτέρω στήριξη του αγροτικού τομέα, με σειρά παρεμβάσεων, προκειμένου να μη μεταφέρουν στο σύνολό τους τις ανατιμήσεις που προκύπτουν, λόγω του αυξημένου κόστους.

Και τέλος, ο τέταρτος άξονας είναι με την παρέμβαση στην αγορά των καυσίμων, μέσα από τις επιδοτήσεις στην θέρμανσης, αλλά και στην εκτιμώμενη επιστροφή της επιδότησης στο diesel κίνησης. Με τον τρόπο αυτό εκτιμάται ότι θα φρενάρει η επιβάρυνση στις επιχειρήσεις από το κόστος μεταφορών και έτσι θα μπορέσουν αυτό να το αποτυπώσουν στις τιμές των αγαθών.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ Ε.Ε.

Στην κυβέρνηση εκτιμούν πως αυτοί οι άξονες αντιμετώπισης της ακρίβειας θα αποδειχθούν και αποτελεσματικοί και ανθεκτικοί εάν χειροτερέψουν τα πράγματα. Όλα βέβαια θα γίνουν πολύ καλύτερα εάν τελικά καταλήξουν σε συμφωνία οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Συμφωνία για αποφασιστικά μέτρα και όχι αυτό το ήξεις αφίξεις που παρουσίασε η Κομισιόν, το οποίο εν πολλοίς δεν οδηγεί πουθενά, καθώς είναι προσωρινό.

Πάντως για την Ελλάδα είναι καλό ότι στην πρόταση της Κομισιόν συμπεριελήφθησαν και δύο μέτρα που πρότεινε η χώρα μας. Το μηχανισμό διόρθωσης τιμών στο χρηματιστήριο φυσικού αερίου της Ολλανδίας και τον περιορισμό των διακυμάνσεων στις αγορές παραγώγων ενέργειας. Όμως η αγωνία όλων, αλλά και του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι εάν τελικά στην πράξη λειτουργήσει ο έλεγχος στις τιμές των καυσίμων, ή απλά αποδειχθεί άλλο ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο της Κομισιόν το οποίο στην πράξη κριθεί αναποτελεσματικό;

Και ο καθένας μας μπορεί να καταλάβει ότι εάν τελικά το σχέδιο της Κομισιόν λύσει το πρόβλημα της ενέργειας, τότε και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα ενισχύσουν τους άξονες άμυνας έναντι της κρίσης. Διαφορετικά θα τρέχουν όλοι και δε θα φτάνουν.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Εκτός των κρίσιμων επαφών με τους άλλους ευρωπαίους εταίρους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν ξεχνά και τα εθνικά θέματα. Και γι’ αυτό το λόγο ετοιμάζεται για ταξίδι στην Αίγυπτο το Νοέμβριο, με φόντο το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Στη βόρειο-αφρικανική χώρα, τον επόμενο μήνα θα πραγματοποιηθεί μία διεθνής διάσκεψη με διοργανωτή τον ΟΗΕ, η οποία αποκτά περαιτέρω σημασία για την Ελλάδα. Μπορεί η διάσκεψη να είναι αφιερωμένη στο θέμα που απασχολεί ολόκληρο τον πλανήτη, αυτό της κλιματικής αλλαγής,  όμως για τη χώρα μας θα αποτελέσει μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να συνεχίσει την εκστρατεία διεθνοποίησης των τουρκικών προκλήσεων.

Το παρών στη Διάσκεψη θα δώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και στην παρέμβαση του αναμένεται να αναπτύξει τις ελληνικές θέσεις για το κλίμα. Παρ’ όλα αυτά, στο περιθώριο της διάσκεψης ο Έλληνας πρωθυπουργός θα θέσει τον τουρκικό αναθεωρητισμό και τις συνεχείς εκτός ορίων τοποθετήσεις Τούρκων αξιωματούχων εναντίον της Ελλάδας. Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα, προγραμματίζονται τετ α τετ του κ. Μητσοτάκη και με την αιγυπτιακή ηγεσία που φιλοξενεί τη Σύνοδο και όπως είναι γνωστό έχει διατυπώσει «καθαρές» θέσεις υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. Ειδικά στο ζήτημα του υποτιθέμενου τουρκολιβυκού μνημονίου το αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών έχει ταχθεί ανοιχτά στο πλευρό της Ελλάδας, κάτι που λειτουργεί υποστηρικτικά  στην επιχείρηση αναχαίτισης του τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού.

Σε κάθε περίπτωση, όπως ήδη έχει αποδείξει, η Ελλάδα δεν επενδύει στην αντιπαράθεση με την Τουρκία όπως κάνει η γειτονική χώρα. Το Μέγαρο Μαξίμου θα επιμείνει στην οδό των στοχευμένων απαντήσεων μέσω της θεσμικής οδού, κάτι που αποτυπώθηκε και με τη διεθνοποίηση των φωτογραφιών με τους ξεγυμνωμένους και δαρμένους μετανάστες που έσπρωξε η Τουρκία στον Έβρο.

Ο κ. Μητσοτάκης δε σκοπεύει να αυξάνει τη ρητορική της έντασης, αναλόγως με την πορεία της εσωτερικής πολιτικής σκηνής. Τακτική που δείχνει να ακολουθεί ο Ταγίπ Ερντογάν.  Αντιθέτως, κάθε φορά που η Αθήνα θα εκτιμά ότι χρειάζεται θα προσφεύγει στα διεθνή φόρα και θα καταγγέλλει την τουρκική αδιαλλαξία.

Κοινή πεποίθηση πάντως στο πρωθυπουργικό γραφείο είναι, ότι ο κ. Ερντογάν θα επιμείνει στην ίδια στρατηγική μέχρι και τις τουρκικές εκλογές, κάνοντας εξαγωγή της κρίσης που βιώνουν οι Τούρκοι πολίτες και εκτιμώντας ότι αυτό θα του αποφέρει εκλογικά οφέλη.

Μιχάλης Κωτσάκος
© iapopsi.gr

Σωφρονιστικός Κώδικας
και «εγκληματίες συνείδησης»

0

Το κατ’ επίφαση δημοκρατικό πολίτευμα, ανά την ιστορία της χώρας εν τη Πατρίδι μας αλλά εν γένει και διεθνώς έχει αποδείξει ότι απεχθάνεται και αντιμετωπίζει ως μιάσματα την ελεύθερη έκφραση διατύπωσης γνώμης, καθώς και την ανέλεγκτη και ακηδεμόνευτη διακίνηση ιδεών, καθότι έχει εθιστεί προς τη δουλοφροσύνη και τη χειραγώγηση, ομνύοντας πίστη προς το σκοταδισμό του μεσαίωνα, ψήγματα του οποίου έχουν εγκατασπαρεί και εις τις λεγόμενες δυτικές δημοκρατίες.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

Το πολιτειακό πρόβλημα ουδέποτε έχει λυθεί, πέραν από τη ρητορική συνεργεία των εξωνημένων μέσων μαζικής εξαπατήσεως, τα οποία δρουν ως την αιχμή του δόρατος και λειτουργούν προσηκόντως ως το προπύργιο της εκάστοτε καθεστωτικής προπαγάνδας.

Οι αφανείς κρατικοί μηχανισμοί κατ’ εντολή των υπερεθνικών διευθυντηρίων και δομών, συνθλίβουν τον αντιφρονούντα, πλήττοντας τον ολούθε και πανταχόθεν, ακριβώς επειδή το ίδιο το σαθρό σύστημα στερείται οργάνωσης και σοβαρότητας να αντιμετωπίζει δημοκρατικά τους πολιτικούς του αντιπάλους, καίτοι τους κατηγορεί υποκριτικά ότι εμφορούνται από μη δημοκρατικές ιδές, εν άλλοις λόγοις το ίδιο το σύστημα αναγορεύεται αυτοκλήτως ως μία δύναμη ανάσχεσης και καταστολής οιασδήποτε ελεύθερης αντίδρασης, η οποία αμφισβητεί τις χρόνια παγιωμένες διεφθαρμένες δυνάμεις.

Είναι πρόδηλο ότι οι αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης των τελούντων υπό κράτηση προσώπων συνιστά ένα μείζον πρόκριμα δια το Κράτος Δικαίου, μίας Συντεταγμένης Πολιτείας, υπό το φως του σεβασμού της ανθρώπινης αξίας και της προσωπικότητας του, κατά τις θεμελιώδεις επιταγές του  Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).

Τα νομοθετικά εχέγγυα και η πρόληψη μέριμνας διασφάλισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, δια μέσου της ασκήσεως των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων, με κορυφαίο εξ αυτών, το πολύπτυχο δικαίωμα της επικοινωνίας με το ευρύτερο περιβάλλον του κρατουμένου, δυνάμει του άρθρου 51 του Σωφρονιστικού Κώδικα, λειτουργούν ως αντίβαρο προς τις παρατηρούμενες συνέπειες του εγκλεισμού, όπως: αφενός είναι η αναπόδραστη ιδρυματοποίηση του, ήτοι η βαθμηδόν αποξένωση – αποικοινωνικοποίηση του ατόμου από το ελεύθερο κοινωνικό του περιβάλλον προς την ακούσια προσαρμογή του προς μια νεοπαγή πραγματικότητα, δηλαδή η κατά το προσφυώς λεγόμενο βίαιη καταναγκαστική ένταξη του προς την υποπολιτισμική ομάδα των φυλακών, η οποία συνιστά ανυπερθέτως μία αλλότρια και καινοφανής μορφή κοινωνικοποιήσεως του κατάδικου προσώπου, εξ ετέρου οι επαχθείς συνέπειες εις την ατομική και ψυχική του υγεία, ένεκεν των μη κατάλληλων συνθηκών κράτησης και διαβίωσης εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων και συνεπεία του απόλυτου ετεροκαθορισμού εκ του συνόλου των δραστηριοτήτων του, υπό το καθεστώς άρσης των δικαιωμάτων του λόγω της εκτίσεως ποινής, τα οποία όμως εθεωρούνται δεδομένα προ του εγκλεισμού του.

Η ως άνω ασφυκτική αντικειμενική πραγματικότητα εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων της φυλακής αμβλύνεται εν τω μέτρω του δυνατού, δια της δυνατότητας επικοινωνίας του κρατούμενου, με ορισμένα πρόσωπα της ελεύθερης κοινωνίας, ούτως ώστε να ενισχυθεί ούτως ψυχικά και ηθικά, διαχειριζόμενος τελέσφορα, τα δεινά της κράτησής του, αποσοβώντας συν  τοις άλλοις, τον κίνδυνο διολίσθησης του θεσμού της «φυλακής» από σωφρονιστική διεργασία αποβλέπουσα εις την ομαλή επανένταξη του καταδίκου εις το κοινωνικό σύνολο, εις φυσικό χώρο τιμωρητικής και απάνθρωπης εξόντωσης – εξουδετέρωσης των κρατουμένων, αποκλειομένης πάσης προοπτικής άρσης του επελθόντος δια της εκτιτέας ποινής, απαξιωτικού κοινωνικού στίγματος.

Έτι περαιτέρω μία έτερη μορφή επικοινωνίας πέραν της δια ζώσης και εκ του σύνεγγυς επαφής με έναν ορισμένο κύκλο προσώπων, κατ’ άρθρο 51 παράγραφος 2α και άρθρο 52, καθίσταται η τηλεφωνική επικοινωνία και η αλληλογραφία, όπως ειδικότερα ορίζει ο Εσωτερικός Κανονισμός Καταστημάτων Κράτησης Τύπου Α’ και Β  κατ’ άρθρο 22 παράγραφος 1.

«Ο νόμος Μέτρων Έκτακτης Ανάγκης είναι χρήσιμος αλλά όχι απαραίτητος»

Ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής δικαστής Rouleau, θέτει ερωτήσεις στον αξιωματικό έφορο Robert Bernier

Καθώς συνεχίζονται οι εργασίες της εξεταστικής επιτροπής, που εξετάζει αν ήταν απαραίτητη η απόφαση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να επικαλεστεί το Νόμο Έκτακτης Ανάγκης το Φεβρουάριο 2022 στην Οτάβα, οι αστυνομικές υπηρεσίες μέσω των καταθέσεων των αξιωματικών τους, παρουσιάζουν ότι ο νόμος δεν ήταν και τόσο αναγκαίος αλλά βοήθησε.

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΟΤΑΒΑ ΓΝΩΡΙΖΕ

ΤΙ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕ

Η Επαρχιακή Αστυνομία του Οντάριο (OPP) προειδοποίησε τη Δημοτική Αστυνομία της Οτάβα ότι οι συμμετέχοντες στο «κομβόι ελευθερίας» οργανώνονταν για να παραμείνουν πολύ καιρό και ότι πολλές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των «δεξιών εξτρεμιστών» που ζητούσαν «μεγάλες αναταραχές», θα συρρέουν κάτω στην πόλη.

Μια αλυσίδα ηλεκτρονικών μηνυμάτων που ανταλλάχθηκαν μεταξύ αξιωματικών της OPP και της αστυνομίας της Οτάβας, τις ημέρες πριν από την άφιξη των πρώτων φορτηγών, καταχωρίστηκε ως αποδεικτικά στοιχεία στην Εξεταστική Επιτροπή.

Ο επικεφαλής του Επαρχιακού Γραφείου Πληροφοριών Επιχειρήσεων της OPP, Pat Morris, είπε στην επιτροπή, ότι το γραφείο του είχε υποβάλει σχετική έκθεση στην αστυνομία της Οτάβας στις 20 Ιανουαρίου, δέκα μέρες πριν την άφιξη των διαδηλωτών.

Η έκθεση ανατέθηκε από τον πρώην αρχηγό τής αστυνομίας της Οτάβα, Peter Sloly. Ανέφερε ότι οι διαδηλωτές σκόπευαν να παραμείνουν μέχρι να αρθούν τα υγειονομικά μέτρα, όσο καιρό κι αν χρειαστεί.

Ωστόσο, η αστυνομία της Οτάβας συνέχισε να σχεδιάζει τις ενέργειές της σαν να ήταν απλώς μια διαμαρτυρία το Σαββατοκύριακο και διαβεβαίωσε τους αξιωματούχους της πόλης «ότι δεν υπήρχε τίποτα ανησυχητικό και ότι οι διαδηλωτές θα είχαν φύγει μέσα σε δύο ή τρεις ημέρες το πολύ», δήλωσε η Diane Deans, πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου Αστυνομικών Υπηρεσιών της πόλης της Οτάβας.

Η υπηρεσιακή υπαρχηγός της δημοτικής αστυνομίας, Patricia Fergusson, εξήγησε ότι οι υπηρεσίες της αμφισβήτησαν τις προειδοποιήσεις της επαρχιακής αστυνομίας του Οντάριο, λόγω της παραπληροφόρησης και της διαδικτυακής προπαγάνδας που περιβάλλει ομάδες συνωμοσίας.

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΝΤΑΡΣΙΑ

Όταν ο κ. Sloly είδε ότι οι διαδηλωτές δεν έφευγαν μετά το πρώτο Σαββατοκύριακο χάους όπως είχε σχεδιάσει η OPP, ζήτησε από τους υπαξιωματικούς του να αναπτύξουν ένα νέο σχέδιο δράσης για να φέρουν την τάξη, σύμφωνα με μια ανταλλαγή μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που κατατέθηκε ενώπιον της επιτροπής.

Η κ. Fergusson εξήγησε στην Επιτροπή, ότι τα αιτήματα του αρχηγού ήρθαν σε αντίθεση με την έλλειψη προσωπικού. Ένα τμήμα της αστυνομίας, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας, ήθελε να διαπραγματευτεί με τους διαδηλωτές ακόμα κι αν χρειαζόταν περισσότερος χρόνος για την επίλυση της κρίσης.

Η κ. Deans είπε ότι ο κ. Sloly, ο πρώτος έγχρωμος αρχηγός της αστυνομίας της Οτάβα, ήταν στόχος ρατσισμού στις τάξεις του και αντιμετώπισε «κάποιο είδος εξέγερσης». Είπε ότι είχε προκύψει σύγκρουση μεταξύ του ίδιου και της υπαρχηγού, κυρίας Fergusson, εν μέσω των γεγονότων.

ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

CARSON PARDY ΚΑΙ STEVE BELL

Στην κατάθεση του, ο επικεφαλής της Επαρχιακής Αστυνομίας του Οντάριο (OPP) είπε ότι οι αστυνομικές δυνάμεις δε χρειάζονται το νόμο περί έκτακτων περιστατικών για την κατάσχεση ή τη ρυμούλκηση οχημάτων.

Ο εν ενεργεία αρχηγός της αστυνομίας της Οτάβας, Steve Bell, αναγνώρισε ότι οι αρχές έχουν ήδη εξουσίες να ενεργήσουν, αλλά πρόσθεσε επίσης ότι η ομοσπονδιακή κήρυξη έκτακτης ανάγκης έχει δημιουργήσει «ένα σταθερό περιβάλλον» για την υλοποίηση του σχεδίου παρέμβασής τους.

Είπε ότι έδωσε τη δυνατότητα στην αστυνομία να επισπεύσει την ορκωμοσία αξιωματικών από όλη τη χώρα για να βοηθήσει, να βρει τρακτέρ – ρυμουλκούμενα για να μετακινήσει τα βαρέα φορτηγά οχήματα που κλείνουν τους δρόμους, να διεξάγει έρευνες για τα περιουσιακά στοιχεία των συμμετεχόντων – ο νόμος επέτρεπε στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να δεσμεύουν τα περιουσιακά τους στοιχεία – και να υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο για την απελευθέρωση του κέντρου της πόλης.

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ BRENDA LUCKI

Η αστυνομία δεν είχε ακόμη χρησιμοποιήσει όλες τις εξουσίες της, όταν η κυβέρνηση Trudeau αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το Νόμο για τις καταστάσεις Έκτακτης Ανάγκης για να βάλει τέλος στο «καραβάνι ελευθερίας». Αυτό έγραψε η επίτροπος της Βασιλικής Καναδικής Έφιππης Αστυνομίας (RCMP), Brenda Lucki, στον αρχηγό του προσωπικού του Υπουργού Δημόσιας Ασφάλειας, Marco Mendicino, στις 14 Φεβρουαρίου.

Λίγες ώρες αργότερα, ο Πρωθυπουργός Justin Trudeau ενημέρωσε τους επαρχιακούς ομολόγους του ότι επρόκειτο να επικαλεστεί αυτή τη νομοθεσία, προκειμένου να βάλει τέλος στις διαδηλώσεις που είχαν παραλύσει το κέντρο της Οτάβα για αρκετές εβδομάδες και στα οδοφράγματα που είχαν ανεγερθεί σε πολλά συνοριακά περάσματα.

Το email της κας Lucki που στάλθηκε μετά τα μεσάνυχτα, αναφέρει πρόσθετες εξουσίες, που θα ήταν χρήσιμες για την αστυνομία για να σταματήσει να εκδιώξει τους διαδηλωτές και τα φορτηγά τους. Ωστόσο, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν είναι απαραίτητα.

«Τούτου λεχθέντος, πιστεύω ότι δεν έχουμε εξαντλήσει όλα τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας μέσω των υφιστάμενων νόμων», γράφει. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου θα μπορούσαν να απαγγελθούν κατηγορίες βάσει των υφιστάμενων εξουσιών για διάφορα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα που λαμβάνουν χώρα αυτή τη στιγμή κατά τη διάρκεια αυτής της διαμαρτυρίας».

Πρόσθεσε δε, ότι η κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης από την κυβέρνηση του Οντάριο θα προσφέρει περισσότερα αποτρεπτικά εργαλεία στην εργαλειοθήκη τους.

«Αυτά τα υπάρχοντα εργαλεία αποτελούν μέρος των τρεχόντων σχεδίων μας και θα χρησιμοποιηθούν σε εύθετο χρόνο, όπως χρειαστεί», καταλήγει.

Στο email της, παραθέτει μια λίστα με τις εξουσίες που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το RCMP για να βοηθήσει την αστυνομία της Οτάβα και την επαρχιακή αστυνομία του Οντάριο να κλείσουν τη «συνοδεία ελευθερίας». Υπάρχουν έξι:

1] Απαγόρευση δημόσιων συναντήσεων σε δρόμους, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων καθορισμένων περιοχών όπως αεροδρόμια και σιδηροδρομικοί σταθμοί και δημιουργία περιμέτρου γύρω από κυβερνητικά κτίρια και αστυνομικά τμήματα.

2] Απαγόρευση παροχής ορισμένων πόρων, όπως βενζίνη, στη συνοδεία φορτηγών.

3] Η ισχύς για την επίταξη φορτηγών – ρυμουλκούμενων.

4] Τη δύναμη να μπλοκάρει κυτταρικά κύματα.

5] Την απαγόρευση μετακίνησης σε μέρη όπου απαγορεύεται η συγκέντρωση.

6] Την εξουσία να καταστεί παράνομη η συμμετοχή ανηλίκων σε μια διαδήλωση.

Η απαγόρευση προσαγωγής παιδιών ή εφήβων σε παράνομη συγκέντρωση και η απαγόρευση επίταξης φορτηγών-ρυμουλκούμενων, ήταν μεταξύ των εξουσιών που απονέμονται με την κήρυξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Αυτό ανακλήθηκε δέκα ημέρες αργότερα, την Τετάρτη μετά την τεράστια αστυνομική επιχείρηση για την απομάκρυνση διαδηλωτών και φορτηγών από το κέντρο της Οτάβα.

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ROBERT BERNIER

Την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου συνέχισε την κατάθεση του ο Έφορος Robert Bernier, ο οποίος ηγήθηκε του Κέντρου Διοίκησης της Αστυνομίας της Οτάβα για μέρος των διαδηλώσεων του Φεβρουαρίου.

Ο κ. Bernier είπε στην επιτροπή, ότι τις ημέρες πριν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρησιμοποιήσει το Νόμο Έκτακτης Ανάγκης, η αστυνομία είχε αναπτύξει ένα επιχειρησιακό σχέδιο για να απομακρύνει τους διαδηλωτές βάσει της υπάρχουσας νομοθεσίας.

Συγκεκριμένα, την ημέρα πριν ο Πρωθυπουργός ανακοινώσει τη χρήση του νόμου, η OPP διέθετε 34 ρυμουλκούμενα με οδηγούς έτοιμους να μετακινήσουν οχήματα που έφραζαν τους δρόμους γύρω από το λόφο του Κοινοβουλίου.

Οι εισαγγελείς της Επιτροπής ρώτησαν συγκεκριμένα τον κ. Bernier εάν πιστεύει ότι ο ομοσπονδιακός νόμος ήταν απαραίτητος για να ξεριζωθούν οι διαδηλωτές. «Μου είναι δύσκολο να το πω», απάντησε. «Δεν ξέρω τι επιπλοκές θα είχε αν δεν υπήρχε [ο νόμος] και αν είχε χρησιμοποιηθεί το κοινό δίκαιο».

Ο Bernier είπε στην επιτροπή, ότι συμφώνησε με την εκτίμηση του προσωρινού αρχηγού της αστυνομίας της Οτάβα, Steve Bell, ότι ο νόμος ήταν χρήσιμος στη δημιουργία ζώνης αποκλεισμού στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα. Ο κ. Bernier πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η αστυνομία είχε ήδη σχεδιάσει τη δημιουργία μιας τέτοιας ζώνης αποκλεισμού, χρησιμοποιώντας τους υπάρχοντες νόμους.

Ο κ. Bernier δήλωσε στην επιτροπή, ότι ο νόμος έκτακτης ανάγκης μπορεί να έπεισε τους διαδηλωτές να μείνουν μακριά από το κέντρο της πόλης της Οτάβα και να συμμορφωθούν περαιτέρω με τις οδηγίες της αστυνομίας.

Η επιχείρηση απομάκρυνσης των διαδηλωτών και των οχημάτων τους ξεκίνησε στις 18 Φεβρουαρίου, τρεις εβδομάδες μετά την άφιξη των πρώτων διαδηλωτών στην πρωτεύουσα.

Ο Έφορος Bernier εξήγησε, ότι η αστυνομία υιοθέτησε μια «αργή, μεθοδική και νόμιμη» προσέγγιση για την εξάλειψη των συγκεντρώσεων, επειδή «δεν ήθελε να εξαναγκάσει μια αντιπαράθεση» και δεν ήξερε πώς θα αντιδρούσαν οι διαδηλωτές. Υποστήριξε επίσης ότι μόλις ξεκίνησε η επιχείρηση, η αστυνομία συνάντησε αντίσταση και ότι με την πάροδο του χρόνου, οι διαδηλωτές έγιναν πιο επιθετικοί και ασταθείς.

Συνελήφθησαν περισσότερα από 100 άτομα και σε αρκετούς από αυτούς απαγγέλθηκαν κατηγορίες για αταξία.

«ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ

Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ CBC»

Το Κέντρο Δικαιοσύνης (The Justice Centre), το Δημοκρατικό Κεφάλαιο (Democracy Fund) και η Όμιλος Ελευθερίας (Freedom Corp) επιθυμούν όπως η εξεταστική επιτροπή καλέσει τη διευθύντρια του CBC, Catherine Tait, για να καταθέσει και να απαντήσει στις ερωτήσεις των δικηγόρων τους.

Αυτό το βασίζουν στην κατάθεση του έφορου Morris – επικεφαλής του Επαρχιακού Γραφείου Πληροφοριών Επιχειρήσεων – ο οποίος τόνισε ότι ήταν ανήσυχος από τα σχόλια και την κάλυψη που έβγαινε στα ενημερωτικά μέσα, η οποία δε βασιζόταν στην πραγματικότητα. «Αυτό που διοχέτευαν ήταν περισσότερο για να προξενήσουν εντυπώσεις και προκαλούσαν επίσης την ένταση των γεγονότων».

«Εφόσον το CBC είναι η κύρια πηγή ειδήσεων και πληροφόρησης στον Καναδά, θέλουμε να εξετάσουμε την κα Catherine Tait για τη μη αντικειμενικότητα και παραπληροφόρηση των γεγονότων» εξήγησε ο δικηγόρος Kheir, νομικός σύμβουλος του Justice Centre.

ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ Ο DOUG FORD

Ο πρωθυπουργός του Οντάριο Doug Ford και η Sylvia Jones – η οποία ήταν η γενική εισαγγελέας της επαρχίας κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων – κλήθηκαν από την επιτροπή να εμφανιστούν πολλές φορές, σύμφωνα με επιστολή του νομικού συμβούλου της επιτροπής. Πρόσφατα, η επιτροπή αναγκάστηκε να τους στείλει κλήση, αλλά η κυβέρνησή του λέει ότι θα αμφισβητήσει την κλήση στο δικαστήριο.

Άρθρο – βόμβα της New York Post για τις κυρώσεις που εξελίσσονται σε παγκόσμιο σκάνδαλο

0
Άρθρο – βόμβα της New York Post για τις κυρώσεις που εξελίσσονται σε παγκόσμιο σκάνδαλο

Σε παγκόσμιο σκάνδαλο φαίνεται ότι εξελίσσονται οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας που επέβαλαν συγκεκριμένα λόμπι της Δύσης, τα οποία και επωφελούνται από αυτές αποκομίζοντας δισεκατομμύρια. Το άρθρο της New York Post είναι ενδεικτικό για την αυτοκτονική πολιτική, που όχι μόνο δεν πλήττει τον Πούτιν, αλλά αντίθετα καταστρέφει τις δυτικές οικονομίες, απογειώνοντας παράλληλα την Κίνα και την Ινδία, που εξασφαλίζοντας ενέργεια σε χαμηλές τιμές, αυξάνουν ραγδαία την ανταγωνιστικότητα τους.

Γράφει συγκεκριμένα η εφημερίδα στην ανάλυση της που έχει προκαλέσει αίσθηση στις ΗΠΑ: Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στα τέλη Φεβρουαρίου, τα δυτικά έθνη, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και την Ευρώπη, έσπευσαν να επιβάλουν κυρώσεις στο Κρεμλίνο. Η δικαιολογία ήταν να τιμωρηθεί η Ρωσία για την εισβολή, γκρεμίζοντας την οικονομία της. Ο Πρόεδρος Μπάιντεν είπε μάλιστα στη δημόσια δήλωση του, ότι ο στόχος ήταν «να μετατρέψουμε το ρούβλι σε συντρίμμια».

Οκτώ μήνες αργότερα, είναι σαφές ότι αυτό δε λειτούργησε. Το ρούβλι δεν είναι «μπάζα» — στην πραγματικότητα, είναι ισχυρότερο από ό,τι ήταν πριν από τον πόλεμο το Φεβρουάριο, έχοντας αυξηθεί περίπου 23% έναντι του δολαρίου. Γιατί οι κυρώσεις απέτυχαν παταγωδώς;

Με απλά λόγια: Ο πόλεμος και οι ίδιες οι κυρώσεις έχουν αυξήσει δραστικά το ενεργειακό κόστος. Δεδομένου ότι η κύρια εξαγωγή της Ρωσίας είναι τα ενεργειακά προϊόντα, αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία συσσωρεύει πλούτο. Το Σεπτέμβριο του 2021, το πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της Ρωσίας – το ποσό των χρημάτων που κερδίζει η Ρωσία από τους εμπορικούς της εταίρους – ήταν περίπου 75 δισεκατομμύρια δολάρια. Σήμερα είναι περίπου 198 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι πολιτικές κυρώσεων έχουν δημιουργήσει μια περίεργη κατάσταση, στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους πληρώνουν περισσότερα στην αντλία, και οι Ρώσοι κάθονται σε έναν αυξανόμενο σωρό μετρητών.

Το Φεβρουάριο, πολλοί υπέθεταν ότι αν σταματούσαμε να αγοράζουμε ρωσικά ενεργειακά προϊόντα, δε θα υπήρχε κανένας άλλος να τα αγοράσει και η χώρα θα κατέρρεε. Χωρίς χρήματα στην τράπεζα, το Κρεμλίνο δε θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο. Αυτό όμως δε συνέβη. Αντίθετα, άλλες χώρες, κυρίως η Κίνα και η Ινδία, έχουν προχωρήσει και αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Δεν μπορείτε να έχετε απαγόρευση εξαγωγών χωρίς συνεργασία από τα περισσότερα έθνη.

Το ακόμα χειρότερο σε αυτή την κατάσταση είναι, ότι αυτές οι χώρες λαμβάνουν ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο με έκπτωση. Ενώ οι Αμερικανοί καταναλωτές πληρώνουν μια περιουσία στην αντλία, και η Ευρώπη αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να παγώσει αυτό το χειμώνα λόγω έλλειψης ενέργειας, οι σύμμαχοι της Ρωσίας καταναλώνουν φθηνή ρωσική ενέργεια.

Προφανώς, αυτή η κατάσταση δεν έχει νόημα. Οι κυρώσεις μάς βλάπτουν και ωφελούν τη Ρωσία και τους συμμάχους της. Κάτι πρέπει να αλλάξει. Απαιτείται μια νέα προσέγγιση. Δεδομένου ότι η Ρωσία επωφελείται σαφώς από τις υψηλές τιμές της ενέργειας, το κλειδί είναι να προσπαθήσουμε να μειώσουμε αυτές τις τιμές. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζονται δύο βήματα.

Το πρώτο είναι αδιανόητο: Η Αμερική και οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να καταργήσουν τις κυρώσεις για το πετρέλαιο. Αυτό θα επιτρέψει στο ρωσικό πετρέλαιο να ρέει ελεύθερα στις παγκόσμιες αγορές και θα μειώσει την τιμή.

Αυτό δε σημαίνει τη διακοπή της χρήσης οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Θα πρέπει να συνεχίσουμε να επιβάλλουμε τραπεζικές κυρώσεις σε ολιγάρχες και να χρησιμοποιήσουμε άλλους μοχλούς για να τιμωρήσουμε το Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν για την παράνομη εισβολή του.

Το δεύτερο βήμα είναι η αύξηση της παραγωγής ενέργειας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Αμερική έχει μερικά από τα μεγαλύτερα αποθέματα ενέργειας στον κόσμο. Απλώς πρέπει να τα εκμεταλλευτεί. Αντί να εξαντλήσει τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου, η κυβέρνηση Μπάιντεν πρέπει να απελευθερώσει τον ενεργειακό τομέα και να του επιτρέψει να πραγματοποιήσει γεωτρήσεις όπου χρειάζεται.

Η τρέχουσα προσέγγιση για την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία έχει αποτύχει. Το ρούβλι είναι ισχυρότερο από ό,τι πριν από τον πόλεμο και το πολεμικό ήθος της Ρωσίας αυξάνεται λόγω των υψηλών τιμών της ενέργειας. Οι Αμερικανοί καταναλωτές υποφέρουν και οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν έναν άθλιο χειμώνα. Ας ενεργοποιηθούμε όλοι και ας μειώσουμε αυτές τις τιμές της ενέργειας — με κάθε μέσο./ © Newsbreak.gr

ΚΑΝΑΔΑΣ: Νέα αύξηση στις τιμές των αγαθών το Σεπτέμβριο

0

Το Σεπτέμβριο, ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) αυξήθηκε 6,9% σε ετήσια βάση, επιβραδύνοντας από άνοδο 7% τον Αύγουστο, σημειώνοντας την τρίτη συνεχόμενη μηνιαία επιβράδυνση του μετρούμενου πληθωρισμού. Οι χαμηλότερες τιμές της βενζίνης ευθύνονται κυρίως για την επιβράδυνση.

Ενώ οι τιμές στην αντλία βενζίνης μειώθηκαν το Σεπτέμβριο σε σύγκριση με τον Αύγουστο, οι Καναδοί συνέχισαν να αισθάνονται την πίεση από τις υψηλότερες τιμές των τροφίμων. Εξαιρουμένων των τροφίμων και της ενέργειας, οι τιμές αυξήθηκαν 5,4% σε ετήσια βάση το Σεπτέμβριο, μετά από άνοδο 5,3% τον Αύγουστο. Οι τιμές των διαρκών αγαθών, όπως τα έπιπλα και τα επιβατικά οχήματα, αυξήθηκαν με ταχύτερο ρυθμό το Σεπτέμβριο σε σύγκριση με τον Αύγουστο.

Το Σεπτέμβριο, ο Δείκτης Κόστους Τόκου στεγαστικών δανείων συνέχισε να ασκεί ανοδική πίεση στον ΔΤΚ όλων των στοιχείων, καθώς οι Καναδοί ανανέωσαν ή ξεκίνησαν τα στεγαστικά δάνεια με υψηλότερα επιτόκια.

Σε μηνιαία βάση, ο ΔΤΚ αυξήθηκε κατά 0,1% το Σεπτέμβριο. Σε εποχικά διορθωμένη μηνιαία βάση, ο ΔΤΚ αυξήθηκε κατά 0,4%.

Οι μέσοι ωρομίσθιοι αυξήθηκαν 5,2% σε ετήσια βάση το Σεπτέμβριο, πράγμα που σημαίνει ότι, κατά μέσο όρο, οι τιμές αυξήθηκαν ταχύτερα από τους μισθούς. Το χάσμα το Σεπτέμβριο ήταν μεγαλύτερο σε σύγκριση με τον Αύγουστο.

Οι τιμές της βενζίνης πέφτουν το Σεπτέμβριο σε σύγκριση με τον Αύγουστο: Σε μηνιαία βάση, οι τιμές της βενζίνης μειώθηκαν κατά 7,4% το Σεπτέμβριο μετά από μείωση 9,6% τον Αύγουστο. Αυτή είναι η τρίτη συνεχόμενη πτώση της τιμής της βενζίνης από μήνα σε μήνα. Η αύξηση της παγκόσμιας προσφοράς αργού πετρελαίου ήταν ένας παράγοντας που συνέβαλε στην πτώση των τιμών της βενζίνης σε σύγκριση με τον Αύγουστο. Σε ετήσια βάση, οι τιμές της βενζίνης αυξήθηκαν κατά 13,2% το Σεπτέμβριο, από 22,1% τον Αύγουστο.

Οι καταναλωτές πληρώνουν περισσότερα για τα παντοπωλεία: Το Σεπτέμβριο, οι τιμές των τροφίμων που αγοράζονται από καταστήματα (+11,4%) αυξήθηκαν με τον ταχύτερο ρυθμό από έτος σε έτος από τον Αύγουστο του 1981 (+11,9%). Οι τιμές των τροφίμων που αγοράζονται από καταστήματα αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό από τον ΔΤΚ όλων των ειδών για 10 συνεχείς μήνες, από το Δεκέμβριο του 2021.

Στις αυξήσεις των τιμών των τροφίμων και των ποτών συνέβαλαν οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες, οι υψηλότερες τιμές για σημαντικές εισροές, όπως τα λιπάσματα και το φυσικό αέριο, καθώς και η γεωπολιτική αστάθεια που προήλθε από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Η αύξηση των τιμών των τροφίμων παρέμεινε σε ευρεία βάση το Σεπτέμβριο. Σε ετήσια βάση, οι Καναδοί πλήρωσαν περισσότερα για κρέας (+7,6%), γαλακτοκομικά προϊόντα (+9,7%), προϊόντα αρτοποιίας (+14,8%) και φρέσκα λαχανικά (+11,8%), μεταξύ άλλων τροφίμων.

Τα λοιπά ιδιόκτητα έξοδα διαμονής αυξάνονται με βραδύτερο ρυθμό εν μέσω του «παγώματος» της αγοράς κατοικιών: Το Σεπτέμβριο, οι τιμές των λοιπών ιδιόκτητων δαπανών διαμονής (+5,8%), στις οποίες περιλαμβάνονται και οι προμήθειες από την πώληση ακινήτων, αυξήθηκαν με βραδύτερο ρυθμό σε σύγκριση με τον Αύγουστο (+7,4%). Τα λοιπά ιδιόκτητα έξοδα διαμονής έχουν επιβραδυνθεί, σε ετήσια βάση, για πέντε συνεχείς μήνες.

Ο δείκτης κόστους αντικατάστασης των ιδιοκτητών σπιτιού, ο οποίος σχετίζεται με την τιμή των νέων κατοικιών, επιβραδύνθηκε το Σεπτέμβριο (+7,7%) μετά την αύξηση (+8,4%) τον Αύγουστο. Αυτός ο δείκτης επιβραδύνθηκε σε ετήσια βάση κάθε μήνα από το Μάιο του 2022 (+11,1%). Αυτές οι κινήσεις αντικατοπτρίζουν ένα γενικό «πάγωμα» της αγοράς κατοικίας.

Αντίθετα, οι Καναδοί ανανέωσαν ή ξεκίνησαν στεγαστικά δάνεια με υψηλότερα επιτόκια από την έναρξη των πρόσφατων αυξήσεων επιτοκίων, που μετρήθηκαν στον ΔΤΚ μέσω του δείκτη κόστους στεγαστικών επιτοκίων (+8,3%), ο οποίος αυξήθηκε σε ετήσια βάση για τρεις συνεχόμενους μήνες.

Οι τιμές των επιβατικών οχημάτων και των επίπλων αυξάνονται: Σε ετήσια βάση, οι τιμές των διαρκών αγαθών αυξήθηκαν ταχύτερα το Σεπτέμβριο (+6,7%) σε σύγκριση με τον Αύγουστο (+6%). Τα μέγιστα στην άνοδο συνέβαλε ο δείκτης αγορών επιβατικών οχημάτων, με άνοδο 8,4% το Σεπτέμβριο. Το κέρδος αποδόθηκε εν μέρει στη συνεχιζόμενη έλλειψη τσιπ ημιαγωγών.

Οι τιμές των επίπλων αυξήθηκαν με ταχύτερο ρυθμό σε ετήσια βάση το Σεπτέμβριο (+13,3%) σε σύγκριση με τον Αύγουστο (+12,2%), κυρίως λόγω των υψηλότερων τιμών των άλλων επίπλων (+10,3%) και συγκεκριμένα των στρωμάτων.

Οι φοιτητές πληρώνουν περισσότερα για δίδακτρα το 2022: Με ετήσια τιμή, τα δίδακτρα αυξήθηκαν 2,3% σε ετήσια βάση το Σεπτέμβριο 2022 σε σύγκριση με το Σεπτέμβριο του 2021 (+1,9%), αυξάνοντας περισσότερο στην Αλμπέρτα (+7,7%). Η τιμή των διδάκτρων στη Νέα Γη και το Λαμπραντόρ αυξήθηκε κατά 6,8% το Σεπτέμβριο, μετά την άρση του παγώματος των διδάκτρων, που ίσχυε από το 1999.

Περιφερειακά σημεία: Από έτος σε έτος, οι τιμές αυξήθηκαν με βραδύτερο ρυθμό το Σεπτέμβριο σε σύγκριση με τον Αύγουστο σε πέντε επαρχίες.

Αυξάνονται οι τιμές της βενζίνης στη Βρετανική Κολομβία: Οι τιμές της βενζίνης από έτος σε έτος αυξήθηκαν με βραδύτερο ρυθμό σε κάθε επαρχία το Σεπτέμβριο σε σύγκριση με τον Αύγουστο, εκτός από τη Βρετανική Κολομβία. Το Σεπτέμβριο, οι τιμές της βενζίνης αυξήθηκαν κατά 27% στη Βρετανική Κολομβία σε σύγκριση με αύξηση 17,7% τον Αύγουστο. Η αύξηση αποδίδεται εν μέρει στη μειωμένη προσφορά εν μέσω πολλαπλών παύσης λειτουργίας διυλιστηρίων στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό.

© ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΝΑΔΑ

Όταν γίνουμε κανονικό κράτος

0
Έντονο προβληματισμό θα πρέπει να προκαλεί ο τρόπος με τον οποίον ενεργεί το ελληνικό κράτος στο διεθνές σκηνικό, ειδικά στις σχέσεις του με άλλα κράτη.

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης*

Πρώτον, μας απείλησε η Τουρκία με πόλεμο, από το 1995, για να μην κάνουμε χρήση ενός νόμιμου δικαιώματός μας, που είναι η επέκταση των χωρικών μας υδάτων από τα 6 στα 12 νμ. Για να γίνει πιο κατανοητό, με δεδομένο ότι από τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ απαγορεύεται η απειλή χρήσης βίας** – η Τουρκία με παράνομο τρόπο απειλεί την Ελλάδα να μην κάνει χρήση ενός νόμιμου δικαιώματός της. Και η Ελλάδα, επί 27 ολόκληρα χρόνια, υποτάσσεται στο φόβο και στην ουσία πειθαρχεί στο «νταβατζή», ο οποίος ως γνωστόν επιβάλλει το παράνομο έναντι του νόμιμου, χρησιμοποιώντας την απειλή χρήσης βίας.

Δεύτερον, με βάση το Διεθνές Δίκαιο και τον περίφημο «Χάρτη της Σεβίλλης», Ελλάδα – Κυπριακή Δημοκρατία – Αίγυπτος μπορούμε να οριοθετήσουμε μεταξύ μας ΑΟΖ. Όμως η Ελλάδα, αντί να πράξει αυτό, προχώρησε σε τμηματική οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο, αφήνοντας για άλλη μια φορά την Κύπρο στο έλεος της Τουρκίας, αφού με την τμηματική οριοθέτηση δίνεται ένα σαφέστατο μήνυμα στην Άγκυρα ότι είναι ανοικτή η πόρτα για οριοθέτηση μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου στις θαλάσσιες ζώνες ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, που αν γίνει αυτό, αποκόπτεται η Ελλάδα από την Κύπρο.

Τρίτον, το 2003 η Κυπριακή Δημοκρατία είχε ολοκληρώσει τις συνομιλίες για οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο και η Ελλάδα είχε κληθεί να γίνει τριμερής οριοθέτηση, με τη σύμφωνη γνώμη του Μουμπάρακ, όπως γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου στο hellasjournal.com. Όμως, πάντα σύμφωνα με το μαχητικό δημοσιογράφο, «η Αθήνα όχι μόνο κλότσησε την ευκαιρία αλλά έκανε παρέμβαση για να “τραβήξουν” πίσω το δυτικό άκρο της συμφωνίας Κύπρου-Αιγύπτου για να μην ενοχληθεί η Τουρκία». Με άλλα λόγια, η Αθήνα δεν ήθελε η συμφωνία Αιγύπτου-Κύπρου να υπονοήσει και την αναγνώριση της επήρειας του Καστελόριζου, για να μην έχει προβλήματα με την Τουρκία. Οι άνθρωποι που χειρίστηκαν τις υποθέσεις τότε στη Λευκωσία είναι ζωντανοί και οι διηγήσεις τους ανατριχιαστικές.

Τέταρτον, όταν ήταν σε εξέλιξη οι συνομιλίες της Τουρκίας με την κυβέρνηση Σαράζ στη Λιβύη, σχεδόν ένα χρόνο πριν από την υπογραφή της παράνομης συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών, η ελληνική κυβέρνηση είχε ενημερωθεί από Έλληνες αλλά και από ξένους διπλωμάτες που δεν ήθελαν την υπογραφή αυτής της συμφωνίας. Η Ελλάδα, και εννοούμε και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την κυβέρνηση της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν έκαναν τίποτα.

Πέμπτον, όταν υπεγράφη η συμφωνία η Ελλάδα αντέδρασε, αλλά με λάθος τρόπο. Απέλασε τον πρέσβη της Λιβύης, αντί να απελάσει τον κύριο υπεύθυνο αυτής της συμφωνίας. Η συγκεκριμένη συμφωνία γράφτηκε στην Άγκυρα και απλώς κλήθηκε να υπογράψει ο αρμόδιος υπουργός της κυβέρνησης της Τρίπολης. Με ποια λογική απελαύνεις τον πρέσβη της χώρας που απλώς υπέγραψε και όχι τον πρέσβη της χώρας που επέβαλε τη συμφωνία; Είναι αυτό που λέει ο λαός μας, «αντί να χτυπήσουμε το γάιδαρο, χτυπάμε το σαμάρι».

Έκτον, από την πρόσφατη συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ της Άγκυρας και της κυβέρνησης της Τρίπολης, με την οποία τίθεται σε εφαρμογή στο πεδίο το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, γράφτηκε στον Τύπο ότι η Ελλάδα αιφνιδιάστηκε. Μάλλον το έμαθε από τις εφημερίδες. Αναρωτιέται κανείς τι έκαναν οι πρεσβείες μας στην Άγκυρα και την Τρίπολη και δεν ενημέρωσαν έγκαιρα το υπουργείο Εξωτερικών. Για την Άγκυρα δε γνωρίζουμε, γνωρίζουμε όμως τι γινόταν τους κρίσιμους μήνες που κυοφορούνταν η εν λόγω συμφωνία στην πρεσβεία μας στην Τρίπολη. Ο επιτετραμμένος της Ελλάδας στην πρεσβεία μας στην Τρίπολη, αφού πήρε την καλοκαιρινή του άδεια, αναχώρησε για το νέο του πόστο στο Λος Άντζελες. Έτσι έμεινε επί τρεις μήνες η πρεσβεία μας χωρίς διπλωμάτη, κι έτσι αιφνιδιάστηκε το ΥΠΕΞ. Γιατί έμεινε επί τρεις μήνες χωρίς διπλωμάτη, μάλλον πρέπει να το ψάξει εισαγγελέας και δεν επεκτεινόμαστε στο θέμα, για να μην αδικήσουμε κανέναν.

Πάντως, εισαγγελέας πρέπει να το ψάξει, γιατί πιθανόν να υπάρχει και θέμα οικονομικής φύσεως.

Τα παραδείγματα πολλά, θα έλεγε κανείς άπειρα, που δείχνουν ότι η Ελλάδα δε συμπεριφέρεται σαν ένα κανονικό κράτος, αν σκεφθεί κανείς ότι βρέθηκε ελληνική κυβέρνηση να βάλει την υπογραφή της ότι υπάρχει ξεχωριστό μακεδονικό έθνος και γλώσσα, και μάλιστα εκείνοι που υπέγραψαν να είναι από πάνω και υπερήφανοι γι’ αυτό. Γελάνε οι ανά τον κόσμο διπλωμάτες και καθηγητές Ιστορίας με αυτό το ανοσιούργημα, μ’ αυτήν την καραμπινάτη προδοσία. Αρκεί να δει κανείς τι πέτυχε με μια απλή κίνηση η Βουλγαρία, που εξαφάνισε τη «μακεδονική γλώσσα», μια κίνηση όμως που έκανε ένα κανονικό κράτος.

Ας πάμε σε ένα πρόσφατο παράδειγμα.

Έβδομον και τελευταίον, το θέμα που προέκυψε με την ταπεινωτική για την Ελλάδα ακύρωση της επίσκεψης του υπουργού Άμυνας του Ισραήλ, που έγινε για να μη θυμώσει η Τουρκία, την οποία επισκέφτηκε την Τετάρτη 26/10, όπου έγινε δεκτός με τιμές από τον Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος πριν από λίγες μέρες έδωσε εντολή να γίνει χρήση χημικών από τον τουρκικό στρατό εναντίον των Κούρδων ανταρτών, με 15 νεκρούς. Δηλαδή, ο Μπέντζαμιν Γκατς προτίμησε έναν «ανιψιό» του Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος έκαψε με χημικά τους Κούρδους στη Χαλέπτσε, αντί του καλόβολου και εξαιρετικά ευγενικού Νίκου Παναγιωτόπουλου!

Όσον αφορά τον Έλληνα υπουργό, κύκλοι του υπουργείου Άμυνας δηλώνουν διπλά αιφνιδιασμένοι για την ακύρωση της επίσκεψης του Ισραηλινού υπουργού στην Ελλάδα. Ο ένας αιφνιδιασμός αφορά την ακύρωση της επίσκεψης, και ο δεύτερος την επίσκεψη στην Άγκυρα. Να σημειωθεί ότι η επίσκεψη του Μπένι Γκατς στην Καλαμάτα ακυρώνεται για δεύτερη φορά μέσα σε περίπου ένα χρόνο.

Επίσης, να σημειωθεί, ότι η επίσκεψη αφορούσε την επίσημη τελετή στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος, στην Καλαμάτα, στην οποία η Αθήνα προτίμησε την ισραηλινή και όχι την καναδική εταιρεία, που είχε φθηνότερη προσφορά, καθαρά για πολιτικούς λόγους.

Μόνο που αυτούς τους πολιτικούς λόγους μάλλον δεν τους εκτίμησε το Ισραήλ.

Η Ελλάδα έχει δώσει σχεδόν τα πάντα στο Ισραήλ, στην ουσία έχει εμπιστευθεί στη χώρα αυτήν κρίσιμους τομείς της εθνικής μας άμυνας, και τώρα παρατηρούμε αυτήν την απαράδεκτη συμπεριφορά. Αναρωτιέμαι πώς θα αντιδρούσε το Ισραήλ αν ο Έλληνας υπουργός Άμυνας ακύρωνε επίσκεψη για τελετή ελληνικής επένδυσης στο Ισραήλ, για την οποία το Τελ Αβίβ είχε πληρώσει ακριβότερο τίμημα, για να επισκεφθεί τον ομόλογό του στην Τεχεράνη. Η σύγκριση είναι απολύτως λογική. Το Ιράν θέλει να εξαφανίσει το Ισραήλ και η Τουρκία την Ελλάδα.

Τέλος, το πιο προσβλητικό, είναι αυτό που διαβάζουμε στην Καθημερινή: «Η ακύρωση της επίσκεψης του υπουργού Άμυνας Μπένι Γκατς στην Ελλάδα οφείλεται σε λόγους που επιβάλλουν ο υπουργός να βρίσκεται στο Ισραήλ, αναφέρουν ισραηλινές πηγές».

Πάντως, για την επίσκεψη πριν από λίγες μέρες στο Αζερμπαϊτζάν, και αυτήν της Τετάρτης 26/10 στην Άγκυρα, δεν υφίστανται τέτοιοι λόγοι.

Όμως όλα αυτά συμβαίνουν, επειδή η Ελλάδα γενικώς ξεχνάει να διασφαλίσει τα συμφέροντά της, αφού δε λειτουργεί ως κανονικό κράτος.

Γενικό συμπέρασμα: Όταν η Ελλάδα αποφασίσει να λειτουργεί σαν κανονικό κράτος, τότε θα μας σέβονται. Ως τότε θα δεχόμαστε προσβολές από τα Σκόπια, την Αλβανία, τη Λιβύη, την Τουρκία – και τώρα από το Ισραήλ.

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής.

_____
**Το άρθρο 2 παρ. 4 αναφέρει αναλυτικότερα πως: «Όλα τα Μέλη στις διεθνείς τους σχέσεις θα απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας, που εκδηλώνεται εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους είτε με οποιαδήποτε άλλη ενέργεια ασυμβίβαστη προς τους Σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών».

Ρίσι Σούνακ: Θα τα καταφέρει εκεί που απέτυχαν όλοι οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί;

0
Ρίσι Σούνακ: Θα τα καταφέρει εκεί που απέτυχαν όλοι οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί;

Ο Ρίσι Σούνακ είναι ο νέος πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας και οι προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει είναι τεράστιες

Εάν υπήρχε το «βρετανικό όνειρο», κατ’ αναλογία προς το αμερικανικό αντίστοιχο, ο Ρίσι Σούνακ, νέος πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανία, θα ήταν εκ πρώτης όψεως η πραγμάτωσή του. Και λέμε «εκ πρώτης όψεως», γιατί στην πραγματικότητα ο Σούνακ έχει πολύ περισσότερα κοινά με τις βρετανικές ελίτ, παρά με τους περισσότερους βρετανούς πολίτες μεταναστευτικής καταγωγής.

Παναγιώτης Σωτήρης

© in.gr

Οι γονείς του είχαν καταγωγή από την Ινδία, αλλά είχαν γεννηθεί στην Αφρική, πριν οι οικογένειές τους μεταναστεύσουν στη δεκαετία του 1960. Ο ίδιος σπούδασε σε ιδιωτικό σχολείο, στη συνέχεια στην Οξφόρδη και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, όπου και γνώρισε τη σύζυγό του, Ακσάτα Μούρτι, κόρη του Ινδού δισεκατομμυριούχου Ναραγιάνα Mούρτι, συνιδρυτή της εταιρείας Infosys και ενός από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου.

Η δική του επαγγελματική εμπειρία, πριν στραφεί προς την επαγγελματική πολιτική, ήταν στο χρηματο-οικονομικό τομέα, σε hedge funds καθώς και στην εταιρεία Catamaran Ventures, ιδιοκτησίας του πεθερού του.

Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε με την εκλογή του το 2014 σε μια από τις ασφαλέστερες έδρες των Συντηρητικών, αφού την κατέχουν αδιάλειπτα εδώ και πάνω από 100 χρόνια, και συνεχίστηκε με την ανάληψη υπουργικών καθηκόντων επί πρωθυπουργίας Μπόρις Τζόνσον. Άλλωστε, o Σούνακ, σε αντίθεση με άλλα ανώτερα στελέχη των Συντηρητικών, ήταν υπέρ του Brexit.

Η πολιτική του άνοδος ήταν ταχεία στην περίοδο της διακυβέρνησης Τζόνσον, αφού βρέθηκε στην κρίσιμη θέση του υπουργού Οικονομικών, από την οποία διαχειρίστηκε τις οικονομικές πλευρές της αναμέτρησης της Βρετανίας με την πανδημία Covid-19.

ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΟ ΑΣΤΕΡΙ

ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΖΟΝΣΟΝ

Στην εποχή εκείνη ο Σούνακ θεωρείτο ως κατεξοχήν άνθρωπος του Τζόνσον και «ανερχόμενο αστέρι» μέσα στο Συντηρητικό Κόμμα. Μάλιστα, είχε σχολιαστεί ότι, το γεγονός ότι αντικατέστησε τον Σατζίντ Τζαβίντ, αποτύπωνε ακριβώς ότι ο Τζόνσον ήθελε μεγαλύτερο έλεγχο στο υπουργείο Οικονομικών. Και αυτό γιατί ο Τζαβίντ, ο οποίος όντως προερχόταν από μια φτωχή οικογένεια μεταναστών, παραιτήθηκε επειδή είχε αρνηθεί ουσιαστικά να δεχθεί να βρίσκεται υπό την κηδεμονία του τότε πανίσχυρου συμβούλου του Τζόνσον, Ντόμινικ Κάμινγκς.

Η θητεία του Σούνακ στο υπουργείο Οικονομικών σημαδεύτηκε από πολύ μεγάλα πακέτα οικονομικών ενισχύσεων για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί η πανδημία, παρότι είχε κατηγορηθεί ότι άφηνε έξω κάποιες κατηγορίες, και στη συνέχεια από μια πολιτική αύξησης των φόρων, για να αντιμετωπιστεί η κρίση του κόστους ζωής. Τότε είχε διατυπωθεί η εκτίμηση ότι με δεδομένη και την αύξηση του πληθωρισμού, η Βρετανία είχε να αντιμετωπίσει ένα σημαντικό πλήγμα στο επίπεδο διαβίωσης αλλά ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο φορολογικό βάρος από τη δεκαετία του 1940.

Η ΣΤΡΟΦΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΖΟΝΣΟΝ

Παρότι ο Σούνακ ήταν από αυτούς που ευνοήθηκαν στην καριέρα τους από τον Τζόνσον, συμμετείχε στην ευρεία προσπάθεια για την ανατροπή του. Παρότι συνήθως αναφέρονται ως λόγοι το λεγόμενο partygate, δηλαδή η παραβίαση από τον Τζόνσον και των συνεργατών του, των πανδημικών περιορισμών και η ταλάντευσή του ως προς την αποπομπή του αναπληρωτή επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας, Κρις Πίντσερ, ύστερα από τις σε βάρος του τελευταίου καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση δύο ανδρών, στην πραγματικότητα υπήρχε ένας διάχυτος φόβος στο Συντηρητικό Κόμμα ότι με τον Τζόνσον επικεφαλής θα είχαν δυσκολία στις επόμενες εκλογές.

Ο Σούνακ θα διεκδικήσει τότε την ηγεσία απέναντι στη Λιζ Τρας. Σε όλες τις ψηφοφορίες σε επίπεδο κοινοβουλευτικής ομάδας θα είναι πρώτος, όμως η Τρας θα κερδίσει την ψήφο των ίδιων των μελών του κόμματος και θα αναλάβει την πρωθυπουργία.

Η Τρας μαζί με τον υπουργό Οικονομικών, Κουάσι Κουαρτένγκ, θα προσπαθήσει να εφαρμόσει μια πολιτική που θα συνδύαζε τη μεγαλύτερη μείωση φόρων από το 1972 με τη σημαντική αύξηση των δημοσίων δαπανών. Η πολιτική αυτή, όμως, θα οδηγούσε σε αύξηση σημαντική του χρέους, με αποτέλεσμα να αντιδράσουν αρνητικά οι αγορές των ομολόγων και αυτό να απειλήσει τη χρηματοδοτική θέση των Ταμείων Συνταξιοδότησης και συνολικά της βρετανικής οικονομίας. Η Τρας θα αναγκαστεί να αποκηρύξει την πολιτική αυτή (και μαζί τον Κουαρτένγκ) και τελικά να βρεθεί και αυτή αντιμέτωπη με ένα κόμμα έτοιμο να την ανατρέψει. Θα ανακοινώσει την παραίτησή της, έτσι ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία της διαδοχής.

Ο Σούνακ θα είναι υποψήφιος και από τη στιγμή που θα γίνει σαφές ότι ο Μπόρις Τζόνσον δε θα διεκδικούσε ξανά την πρωθυπουργία, άνοιξε ο δρόμος για να γίνει αυτός ο ένοικος του αριθμού 10 της Downing Street. 

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ

Οι αγορές αντέδρασαν θετικά στην ανάδειξη του Σούνακ στην πρωθυπουργία. Άλλωστε, έχει τη φήμη του συντηρητικού στα δημοσιονομικά και αναμένεται να κρατήσει τον επίσης συντηρητικό στα δημοσιονομικά σημερινό υπουργό Οικονομικών, Τζέρεμι Χαντ. Αυτό έχει την «καθησυχαστική» διάσταση ότι δε θα υπάρξουν νέα πειράματα με την οικονομία.

Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι τα πράγματα θα είναι εύκολα. Η παγκόσμια οικονομία έχει μπει σε μια φάση ιδιαίτερης αστάθειας και με έντονες κρισιακές τάσεις. Η άνοδος του πληθωρισμού στο συνδυασμό με την επιβράδυνση της ανάπτυξης, τις επιπτώσεις του πολέμου, διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον, που την ίδια στιγμή που ζητά πολιτικές «ποσοτικής σύσφιξης» για να απαντηθεί, ο πληθωρισμός εξακολουθεί να πιέζει για σημαντικές κρατικές παρεμβάσεις και ενισχύσεις, για να αποφευχθεί τυχόν κρίση ρευστότητας ή καταβύθιση στην ύφεση.

Στην περίπτωση της Βρετανίας αυτά συνδυάζονται με τη συνολικότερη πρόκληση που είναι το ίδιο το μέλλον της χώρας και της οικονομίας της μετά το Brexit, ένα ερώτημα στο οποίο οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της δεν έχουν δώσει ακόμη απάντηση.

Και βέβαια σε επίπεδο διακυβέρνησης, ο Σούνακ έχει να αντιμετωπίσει την ίδια την πολιτική κρίση και την κρίση ηγεσίας που αποτυπώνει το γεγονός, ότι είναι ο τρίτος πρωθυπουργός της χώρας (και ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος) μέσα σε λιγότερο από δύο μήνες, και ο πέμπτος πρωθυπουργός τα τελευταία έξι χρόνια, γεγονός που μόνο ως αποτυχία του βρετανικού πολιτικού συστήματος μπορεί να περιγραφεί.

Στα άμεσα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει είναι να μπορέσει να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της βρετανικής οικονομίας στα μάτια των αγορών και των επενδυτών, αλλά και να μπορέσει να χειριστεί ουκ ολίγες «καυτές πατάτες»: η χώρα χρειάζεται ένα πακέτο μέτρων για να αντιμετωπίσει την ενεργειακή κρίση και δεν έχει απαντηθεί από πού θα χρηματοδοτηθεί. Η επιστροφή σε μέτρα αύξησης της φορολογίας δεν είναι βέβαιο ότι θα είναι δημοφιλής. Σημαντικοί τομείς της οικονομίας, ιδίως αυτοί που σχετίζονται με τα δημόσια αγαθά, όπως οι συγκοινωνίες, είναι σε αναστάτωση, με τους εργαζόμενους να οργανώνουν απεργίες διεκδικώντας αυξήσεις που να καλύπτουν την αύξηση του κόστους ζωής.

Οι αποφάσεις που θα πάρει πάνω σε αυτά τα ζητήματα δεν είναι βέβαιο ότι θα τον κάνουν πιο δημοφιλή σε μερίδες της κοινωνίας ή και στο ίδιο το Συντηρητικό Κόμμα. Ένα κόμμα που αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά εσωτερικής ακυβερνησίας που δύσκολα  μπορούν να το καταστήσουν φερέγγυο κόμμα εξουσίας, ιδίως από τη στιγμή που αποδεικνύεται πολύ πιο ικανό να οργανώσει «ανακτορικά πραξικοπήματα» ενάντια στις ηγεσίες, παρά να συσπειρώνεται πραγματικά γύρω από τον εκάστοτε πρωθυπουργό. Ας μην ξεχνάμε, ότι μπορεί τώρα ο Σούνακ να αναδείχθηκε ως μόνη λύση, αλλά ένα μεγάλο μέρος του κόμματος δεν τον συμπαθεί, όπως φάνηκε και στην προηγούμενη μάχη για την ηγεσία.

Σε κάθε περίπτωση, η μεγαλύτερη δοκιμασία του δε θα είναι να πείσει ότι είναι άνθρωπος της αγοράς (και της βρετανικής ελίτ), αλλά εάν αυτό ακριβώς το στοιχείο, δηλαδή η προέλευσή του, όπως και των προκατόχων από μια συγκεκριμένη εκπαιδευτική, κοινωνική και επαγγελματική διαδρομή, τον καθιστά ικανό να έχει τη στρατηγική σκέψη που απαιτεί η χάραξη πορείας για μια μεγάλη χώρα και οικονομία, στα αχαρτογράφητα ακόμη νερά μιας νέας φάσης για το διεθνές σύστημα και για την παγκόσμια οικονομία.

ΧΑΛΟΓΟΥΙΝ Των αγίων πάντων…

Έφτασε το Χάλογουιν. Η πολυπόθητη γιορτή των παιδιών. Κάθε χρόνο στις 31 Οκτωβρίου ο δυτικός κόσμος γιορτάζει το Halloween «All Hallows» (των αγίων πάντων), μια γιορτή που θυμίζει τις Απόκριες με σύμβολο την κολοκύθα. Σύμφωνα με εγκυκλοπαιδικά στοιχεία, το έθιμο αυτό προέρχεται από τον 7ο μ.Χ. αιώνα. Αρχικά εορτάζονταν στις 13 Μαΐου και ήταν μια νύχτα μνήμης των νεκρών αγίων και μαρτύρων. Η ημερομηνία άλλαξε αργότερα και έγινε 1η Νοεμβρίου, προκειμένου η δυτική εκκλησία να «εκχριστιανίσει» τις παγανιστικές εορτές της εποχής.

Ωστόσο, το Halloween αποτελεί εξέλιξη της αρχαίας Κελτικής γιορτής Samhaim. Ενώ προήλθε αρχικά από την Ιρλανδία, γιορτάζεται περισσότερο στη βόρεια Αμερική.

Οι Κέλτες θεωρούσαν ότι η μέρα αυτή σημάδευε το τέλος της συγκομιδής και την αρχή του χειμώνα. Παράλληλα, η μεταβατική περίοδος από το φθινόπωρο προς το χειμώνα, θεωρείτο ως μία είδους γέφυρα μεταξύ των ζωντανών και των νεκρών.

Η γιορτή είναι πολύ δημοφιλής στις ΗΠΑ και στον Καναδά (ήδη άρχισε να εδραιώνεται και στην Ευρώπη), ενώ ακόμα ανάμεσα στους χριστιανούς έχει γίνει αποδεκτή, με πολλές Διαμαρτυρόμενες εκκλησίες να διοργανώνουν επίσημες γιορτές. Αντίθετα, η Ορθόδοξη εκκλησία αντιδρά έντονα και πολλοί ιερείς θεωρούν «έθιμο θανάτου» το μασκάρεμα των παιδιών με τρομακτικές κολοκύθες και σκελετούς…

Σκληρή κριτική στην περίφημη γιορτή του Χάλογουιν, που κορυφώνεται τα μεσάνυχτα, ασκεί η εκκλησία της Ελλάδος, θεωρώντας ότι επιχειρεί να βυθίσει τη νεολαία σε έναν κόσμο σκοτεινό με βρικόλακες, σατανάδες και φαντάσματα, στο όνομα της διασκέδασης και του κέρδους.

Στον Καναδά, ορισμένοι ιερείς μας προειδοποιούν ότι η γιορτή ουσιαστικά υμνεί την κουλτούρα του θανάτου και καλούν τη νεολαία να απέχει, ενώ την ημέρα αυτή προσκαλούν τα παιδιά σε κατηχητικό, σαν ένα κίνητρο για να ασχοληθούν με άλλα θέματα, ώστε να αποσπαστεί η προσοχή τους από τις μάγισσες και τους δαίμονες…

Η επίσημη εκκλησία βέβαια έχει ήδη τοποθετηθεί κατ’ επανάληψη και κατά του καρναβαλιού και άλλων εθίμων και συμβόλων όπως ο Santa Claus, οι elfs, το πασχαλινό κουνέλι, κ.λπ. που τα θεωρεί αντίθετα προς την Ορθόδοξη παράδοση.

Αντίθεση με την εκκλησία εκφράζουν οι κολοκυθοπαραγωγοί, οι οποίοι δηλώνουν ότι μόνο η γιορτή αυτή έχει μείνει να συντηρεί τον πολύπαθο κλάδο. Το Χάλογουιν πάντως έχει σαν πρωταγωνιστές τα μικρά παιδιά, τα οποία μεταμφιεσμένα γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι θέτοντας το ερώτημα: «Trick or treat» δηλαδή «Σκανταλιά ή κέρασμα».

Τελευταία η γιορτή έχει γίνει πολύ δημοφιλής και στην Ελλάδα. Εν όψει αυτής της πραγματικότητας, η εκκλησία καλείται πλέον να επιλέξει ανάμεσα στην αναπόφευκτη προσαρμογή στη ρεαλιστική ροή των πραγμάτων με τις όποιες επακόλουθες συνέπειες και τη διατήρηση του status quo καθεστώτος, το οποίο θα μπορούσε να τη φέρει αντιμέτωπη με αντιδραστικές δυνάμεις, με κίνδυνο να οδηγηθεί σ’ έναν κυκεώνα πολύμορφων αντιπαραθετικών αντιλήψεων.

Οι επιλογές της εκκλησίας πάντως, σε ότι αφορά ειδικότερα το συγκεκριμένο θέμα, διαφαίνονται ασφυκτικά περιορισμένες…

Το μετα-covid πλεόνασμα του Κεμπέκ

0
«Οι οικονομικοί κίνδυνοι που αντιμετωπίζει το Κεμπέκ, ιδιαίτερα ο επίμονος πληθωρισμός, η αύξηση των επιτοκίων, οι διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού και ο πόλεμος στην Ουκρανία, θα μπορούσαν ωστόσο να επηρεάσουν τα δημόσια οικονομικά κατά τη διάρκεια του έτους» είπε ο Υπουργός Οικονομικών Eric Girard

Η κυβέρνηση του Κεμπέκ εμφανίζει δημοσιονομικό πλεόνασμα 496 εκατομμυρίων δολαρίων από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο

Η κυβέρνηση του Κεμπέκ αναφέρει δημοσιονομικό πλεόνασμα 496 εκατομμυρίων δολαρίων στο τέλος των πρώτων τεσσάρων μηνών του οικονομικού έτους 2022-2023. Το Κεμπέκ παρουσίασε έλλειμμα 214 εκατ. κατά την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου οικονομικού έτους.

Η κυβέρνηση αποδίδει αυτό το αποτέλεσμα στις 31 Ιουλίου 2022 σε μεγάλο βαθμό σε αύξηση 10,8% των εσόδων από ίδιες πηγές στην αρχή του έτους, κυρίως λόγω της αύξησης των μισθών και της κατανάλωσης των νοικοκυριών και των κερδών των επιχειρήσεων.

Σύμφωνα με τη δημοσίευση της Μηνιαίας Έκθεσης Χρηματο-οικονομικών Δραστηριοτήτων στις 31 Ιουλίου 2022, που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2022, οι δαπάνες αυξήθηκαν κατά 6,7%, κυρίως στην εκπαίδευση και την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Το έγγραφο σημειώνει ότι η πιο σταθερή αύξηση των δαπανών στην αρχή του οικονομικού έτους θα απορροφηθεί κατά τη διάρκεια του έτους για να επιτευχθεί ο προβλεπόμενος ετήσιος στόχος του 3,4% που έχει υπολογιστεί από την κυβέρνηση του François Legault.

Το αποτέλεσμα αυτό προέρχεται από έσοδα 46,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, δαπάνες 44,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων και καταθέσεις 1,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Generations Fund.

Το γραφείο του υπουργού Οικονομικών Eric Girard – ο οποίος επανεκλέχθηκε και διορίστηκε στον ίδιο υπουργικό θώκο αυτή την εβδομάδα – υπενθυμίζει ότι η οικονομική δραστηριότητα στο Κεμπέκ έχει δείξει σημάδια επιβράδυνσης τους τελευταίους μήνες. Παρόλα αυτά, τα οικονομικά αποτελέσματα παραμένουν επί του παρόντος σύμφωνα με τις προβλέψεις.

«Οι οικονομικοί κίνδυνοι που αντιμετωπίζει το Κεμπέκ, ιδιαίτερα ο επίμονος πληθωρισμός, η αύξηση των επιτοκίων, οι διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού και ο πόλεμος στην Ουκρανία, θα μπορούσαν ωστόσο να επηρεάσουν τα δημόσια οικονομικά κατά τη διάρκεια του έτους»  ανακοίνωσε στα ΜΜΕ ο Υπουργός Οικονομικών, Eric Girard.

«Είναι επομένως σημαντικό να παραμείνουμε συνετοί όσον αφορά τη διαχείριση του δημοσιονομικού πλαισίου», προσθέτει.

Αυτό συμπέρανε επίσης η Γενική Ελεγκτής, Guylaine Leclerc, τον Αύγουστο μετά την αποκάλυψη του εγγράφου που παρείχε ο υπουργός Girard σχετικά με την αναμενόμενη κατάσταση των δημόσιων οικονομικών για την περίοδο 2022-2023 έως 2024-2025, καθώς πλησιάζει η προεκλογική εκστρατεία.

Η κ. Leclerc ανέφερε, ότι οι προβλέψεις του προϋπολογισμού του Υπουργού ήταν εύλογες, ενώ πρόσθεσε ότι ο πιθανός αντίκτυπος του κλίματος οικονομικής αβεβαιότητας στην υγεία των δημόσιων οικονομικών του Κεμπέκ παραμένει ασυνήθιστα υψηλός. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται στην προεκλογική έκθεση για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών του Κεμπέκ (Αύγουστος 2022), προβλέπεται δημοσιονομικό έλλειμμα 1,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων για ολόκληρο το οικονομικό έτος, πριν από τη χρήση του αποθεματικού σταθεροποίησης. Αυτό το έλλειμμα περιλαμβάνει πρόβλεψη 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων για οικονομικούς κινδύνους και άλλα μέτρα στήριξης και ανάκαμψης.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Ο Francois Legault διόρισε εκ νέου τους δύο κορυφαίους οικονομικούς υπαλλήλους του μετά την ολοκληρωτική εκλογική του νίκη στις πρόσφατες εκλογές της επαρχίας. Ο Eric Girard, πρώην «ταμίας» της Εθνικής Τράπεζας του Καναδά, συνεχίζει ως υπουργός Οικονομικών, ενώ ο επιχειρηματίας Pierre Fitzgibbon γίνεται ο λεγόμενος «σούπερ υπουργός» οικονομίας, με το ενεργειακό χαρτοφυλάκιο να προστίθεται στις αρμοδιότητές του.

Θα πρέπει να διαχειριστεί τις αυξανόμενες εντάσεις μεταξύ της κυβέρνησης και του επικεφαλής της κρατικής εταιρείας ηλεκτρικής ενέργειας της επαρχίας. Η Sophie Brochu, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Hydro-Quebec, απείλησε να εγκαταλείψει τη θέση της εάν η κυβέρνηση πιέσει πολύ σκληρά για να πραγματοποιηθούν μεγάλα βιομηχανικά έργα, όπως η ανάπτυξη πράσινου υδρογόνου.

Σε μια ομιλία του, ο Legault προσπάθησε να ηρεμήσει τα πράγματα. «Μίλησα με τη Sophie Brochu και μοιραζόμαστε τον ίδιο στόχο, να διασφαλίσουμε ότι το Hydro-Quebec εξελίσσεται με τάξη προς όφελος όλων των Κεμπεκιωτών», είπε. Ανακοίνωσε τη δημιουργία επιτροπής για την οικονομία και την ενεργειακή μετάβαση της οποίας θα προεδρεύει.

© Ici Radio Canada, Canadian Press

Το Μόντρεαλ μετατρέπεται σε ποδηλατούπολη

0
Μεταξύ 2020 και 2021 η ποδηλατάδα αυξήθηκε κατά 20%

Η ποδηλασία πηγαίνει καλά στο Μόντρεαλ, σύμφωνα με τα στοιχεία επιβατών για τους ποδηλατοδρόμους της πόλης και το BIXI. Μεταξύ 2020 και 2021, ο αριθμός των διαδρομών με ποδήλατο αυξήθηκε κατά 20%, όπως μέτρησαν οι μετρητές των ποδηλατοδρόμων της μητρόπολης.

Κατά τους πρώτους εννέα μήνες του τρέχοντος έτους, οι μετρητές των ποδηλατοδρόμων του Μόντρεαλ έχουν ήδη καταγράψει συνολικά περισσότερα από 12 εκατομμύρια ταξίδια. Αυτή η έκθεση ακολουθεί την αξιοσημείωτη αύξηση που παρατηρήθηκε το 2021, όταν καταγράφηκαν σχεδόν 17 εκατομμύρια περάσματα, σε σύγκριση με 14 εκατομμύρια το προηγούμενο έτος.

Για περισσότερα από πέντε χρόνια, οι κάτοικοι του Μόντρεαλ στρέφονται πιο τακτικά στο ποδήλατο, σύμφωνα με τον Philippe Apparicio, διευθυντή του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Ισότητας. «Υπήρξε μια στροφή από τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην ποδηλασία, επειδή οι γραμμές, ειδικά η πορτοκαλί γραμμή, ήταν υπερφορτωμένες. Πολλοί χρήστες αποφάσισαν να πάρουν το ποδήλατο συνειδητοποιώντας ότι είναι εξίσου αποτελεσματικό με το μετρό», εξηγεί.

Η πανδημία, που οδηγεί σε φόβο για τα μέσα μαζικής μεταφοράς για ορισμένους, ενθαρρύνει με τη σειρά της αυτή την αλλαγή. Η περίοδος είναι επίσης αρκετά μεγάλη ώστε το ποδήλατο, ακόμη και μετά την άρση των περιορισμών υγείας, να έχει γίνει συνήθεια για πολλούς. «Περίπου το 20% των ποδηλατών είπε ότι έκανε περισσότερο ποδήλατο κατά τη διάρκεια της πανδημίας και φαίνεται ότι κράτησαν αυτές τις συνήθειες», εξηγεί η Priscilla Dutra Dia Viola, διδακτορική φοιτήτρια στη Σχολή Σχεδιασμού στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ.

REV

Η άφιξη του Réseau express vélo (REV) από το 2019 φαίνεται να έχει δώσει νέα ώθηση σε αυτό τον τρόπο μετακίνησης με δύο τροχούς. «Το REV αλλάζει το πρόσωπο της ποδηλασίας στο Μόντρεαλ», επιβεβαιώνει ο Magali Bebronne, διευθυντής προγράμματος και εκπρόσωπος του Vélo Québec.

Ίδιο συμπέρασμα για τον Samuel Milette-Lacombe, συν-εκπρόσωπο του Association for Active Mobility of Ahuntsic-Cartierville.

Όπως αποδεικνύεται από τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν από τη La Presse, η υποδομή είναι μια τρομερή επιτυχία με τους χρήστες. Σύμφωνα με τον Philippe Apparicio, από το Environmental Equity Laboratory, θα μπορούσε να φέρει το ποδήλατο πιο κοντά στο αυτοκίνητο σε απόδοση. «Αν θέλουμε το ποδήλατο να χρησιμοποιείται σε μια πόλη όπως το Μόντρεαλ, πρέπει να είναι τόσο αποτελεσματικό, όσο ή πιο αποδοτικό από άλλα μέσα μεταφοράς. Το REV το επιτρέπει, γιατί είναι μια γρήγορη και ασφαλής διαδρομή», εξηγεί.

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ BIXI

Ένας άλλος υπεύθυνος για την αύξηση είναι το δίκτυο ποδηλάτων αυτοεξυπηρέτησης BIXI, το οποίο, περισσότερο από μια δεκαετία μετά την ίδρυσή του στο Μόντρεαλ, συνεχίζει να προσελκύει νέους λάτρεις. Τα στοιχεία που δημοσιεύει το δίκτυο αποδεικνύουν την επιτυχία του. Από τον Ιούλιο του 2022, η υπηρεσία είχε 35.000 νέους συνδρομητές και περίπου 250.000 περιστασιακές αγορές πρόσβασης.

«Το BIXI άλλαξε το παιχνίδι, γιατί δημιούργησε κοινωνική αποδοχή και μια ευκαιρία στους ανθρώπους να δοκιμάσουν το ποδήλατο. Έδωσε τεράστια ώθηση στην ποδηλατική κουλτούρα», εξηγεί ο Magali Bebronne, από το Vélo Québec.

Όταν κοιτάτε τα αποτελέσματα του BIXI σε σύγκριση με άλλα συστήματα κοινής χρήσης ποδηλάτων, το σύστημα είναι εξαιρετικά δημοφιλές. Ο Frédéric Bataille, εκπρόσωπος του Montreal Active Mobility Coalition, συνδέει αυτήν την επιτυχία με αυτή των υποδομών που δημιούργησε η πόλη του Μόντρεαλ. «Έχουμε δει τη χρήση των BIXI να αυξάνεται πολύ τα τελευταία χρόνια. Έχει σχέση με τις εγκαταστάσεις ποδηλασίας. Όσο περισσότερες υπάρχουν, τόσο περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα ποδήλατα self-service.

Τα αποτελέσματα του REV και αυτά του BIXI φαίνεται λοιπόν να αποδεικνύουν τη δημοτικότητα της ποδηλασίας στο Μόντρεαλ. Ωστόσο, οι λόγοι και τα δεδομένα συχνά αφορούν μόνο το κέντρο της πόλης. «Πρέπει επίσης να συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε το δίκτυο περιφερειακών ποδηλατοδρόμων. Υπάρχουν ακόμα πολλές παραμελημένες περιοχές που δε διαθέτουν προστατευμένο δίκτυο ποδηλασίας», λέει ο Samuel Milette-Lacombe, της Ένωσης Ahuntsic-Cartierville για την Ενεργή Κινητικότητα.

Οι αριθμοί επιβατών καθώς και αυτοί της BIXI εξακολουθούν να επιβεβαιώνουν τα θετικά αποτελέσματα που δημοσίευσε η Vélo Québec το 2020 στην έκθεσή της με τίτλο The State of Cycling in Québec. Ο οργανισμός μέτρησε τότε 4,5 εκατομμύρια ποδηλάτες στο Κεμπέκ, εκ των οποίων το 1,1 εκατομμύριο ήταν από το Μόντρεαλ. «Γνωρίζουμε ότι ένας στους δύο Κεμπεκιότες κάνει ποδήλατο, για διάφορους λόγους, για παράδειγμα για αναψυχή. Στο Μόντρεαλ, η πραγματικότητα είναι διαφορετική, το ποδήλατο είναι ένας τρόπος μεταφοράς», επαναβεβαιώνει η Magali Bebronne.

© La Presse, Vélo Québec