Home Blog Page 215

Τα όρια της τουρκικής κυριαρχίας

0
Όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου απελευθερώθηκαν από τον Ελληνικό Στόλο το 1912-13, με την εξαίρεση των Δωδεκανήσων που είχαν καταληφθεί το 1911-12 από την Ιταλία

Στην πρόσφατη επιστολή της προς τον ΟΗΕ (17 Σεπτεμβρίου 2022) η Τουρκία αμφισβήτησε το εδαφικό καθεστώς των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Θεώρησε ότι είναι απολύτως συνδεδεμένο με τους περιορισμούς ως προς τη στρατιωτικοποίηση που ετέθησαν από τις Συνθήκες της Λοζάνης και των Παρισίων. Οι απόψεις αυτές δεν έχουν καμία σχέση με τη νομική και πολιτική πραγματικότητα της εποχής που συντάχτηκαν οι Συνθήκες.

Του Άγγελου Μ. Συρίγου*

Όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου απελευθερώθηκαν από τον Ελληνικό Στόλο το 1912-13, με την εξαίρεση των Δωδεκανήσων που είχαν καταληφθεί το 1911-12 από την Ιταλία. Σύμφωνα με το άρθρο 5 της Συνθήκης του Λονδίνου το Μάιο του 1913, η τύχη «πασών των οθωμανικών νήσων του Αιγαίου πελάγους, εκτός της Κρήτης» είχε αφεθεί στην κρίση των Μεγάλων Δυνάμεων. Με διπλωματική διακοίνωση στις 1/13 Φεβρουαρίου 1914 οι Μεγάλες Δυνάμεις ζήτησαν από την Ελλάδα να επιστρέψει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία την Ίμβρο και την Τένεδο και να διατηρήσει υπό την κυριαρχία της όλα τα άλλα νησιά του Αιγαίου που κατείχε. Η Τουρκία αρνήθηκε να αποδεχθεί τη διακοίνωση και το θέμα έμεινε εκεί λόγω του επακολουθήσαντος Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κατά τη διάρκεια της Συνδιασκέψεως στη Λοζάνη το 1922-23 η Τουρκία έθεσε θέμα κυριαρχίας επί των νησιών, λέγοντας ότι ήταν ζωτικής σημασίας για την ειρήνη και την ασφάλειά της. Επίσης ήταν γεωγραφικά εξαρτημένα από τη Μικρά Ασία. Ακολούθως ζήτησε την αναγνώριση της τουρκικής κυριαρχίας σε Ίμβρο, Τένεδο και Σαμοθράκη. Απαίτησε ειδικό καθεστώς αυτονομίας για Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία και διεκδίκησε την πλήρη αποστρατιωτικοποίηση των συγκεκριμένων νησιών.

Αντιθέτως, η ελληνική πλευρά χρησιμοποίησε επιχειρήματα που συνδέονταν με την πληθυσμιακή σύσταση και την ιστορία των νησιών. Αποδέχθηκε να συζητήσει την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, αλλά τόνισε ότι όλα τα νησιά έπρεπε να παραμείνουν ελληνικά.

Τελικώς, η Συνθήκη της Λοζάνης στα άρθρα 1 έως 26 περιέλαβε, μεταξύ άλλων, διατάξεις για τον καθορισμό των συνόρων της Τουρκίας με τους γείτονές της. Στην Τουρκία δόθηκαν όλα τα νησιά που βρίσκονταν εντός τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές και δεν είχαν εκχωρηθεί ρητώς στην Ελλάδα (π.χ. Σάμος). Επομένως, ό,τι βρίσκεται πέραν των τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές (4.827 μέτρα) δεν ανήκει στην Τουρκία. Παράλληλα, δόθηκαν στην Τουρκία η Ίμβρος και η Τένεδος, υπό τον όρο δημιουργίας ειδικού καθεστώτος αυτονομίας, λόγω του ελληνικού πληθυσμού που κατοικούσε στα δύο νησιά (άρθρα 12 και 14).

Για τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου και κυρίως τα νησιά Λήμνο, Σαμοθράκη, Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία, απλώς επιβεβαιώθηκε η διπλωματική διακοίνωση της 1/13 Φεβρουαρίου 1914 των Μεγάλων Δυνάμεων (άρθρο 12), με την οποία είχαν ήδη δοθεί στην Ελλάδα. Δεν υπήρξε καμία άλλη αναφορά, πλην της συγκεκριμένης διακοινώσεως, ούτε υπήρξε αναφορά σε προηγούμενη τουρκική κυριαρχία. Στο αμέσως επόμενο άρθρο (άρθρο 13) αναφέρθηκε ότι «προς εξασφάλισιν της ειρήνης» θα ετίθεντο περιορισμοί στην αμυντική ικανότητα των Λέσβου, Χίου, Σάμου και Ικαρίας. Η ελληνική κυριότητα δε διασυνδέθηκε με τους περιορισμούς.

Η διατύπωση ως προς το εδαφικό καθεστώς των Δωδεκανήσων ήταν διαφορετική. Στην περίπτωση αυτή, η Τουρκία ρητώς παραιτήθηκε υπέρ της Ιταλίας από τα δικαιώματά της επί των Δωδεκανήσων (άρθρο 15). Πρόκειται για σημαντική διαφορά. Στα Δωδεκάνησα η Τουρκία παραιτείται των δικαιωμάτων της, ενώ στα υπόλοιπα νησιά επιβεβαιώνεται η ελληνική κυριαρχία.

Επίσης, η Τουρκία δείχνει να ξεχνά ότι με τη Συνθήκη αναγνώρισε ρητώς και αποδέχθηκε χωρίς καμία επιφύλαξη ή όρο τα σύνορα της Ελλάδας (άρθρο 26). Επίσης, παραιτήθηκε από κάθε τίτλο και δικαίωμα στα εδάφη και στα νησιά που βρίσκονταν εκτός τουρκικής κυριαρχίας (άρθρο 16). Με δεδομένο ότι η τουρκική κυριαρχία επεκτεινόταν ρητώς μόνο στα νησιά και στις νησίδες που βρίσκονταν μέχρι τρία μίλια από τις ακτές της (άρθρο 6), η Τουρκία έχασε κάθε δικαίωμα πέραν αυτής της ζώνης.

Το 1932 υπεγράφη συνθήκη και ακολούθως συμπληρωματική συμφωνία/πρακτικό (procès-verbal) μεταξύ Τουρκίας και Ιταλίας, η οποία τότε κατείχε τα Δωδεκάνησα. Με αυτές θεσπίστηκε οριοθετική γραμμή που διαχώριζε με σαφήνεια τα νησιά κάθε χώρας. Η οριοθετική γραμμή ακολούθησε την πρόβλεψη της Συνθήκης της Λοζάνης περί παραιτήσεως της Τουρκίας από νησιά που βρίσκονταν πέραν των τριών μιλίων από τις ακτές της. Φυσικά, δεν υπήρχε τότε καθεστώς αποστρατιωτικοποιήσεως για τα Δωδεκάνησα.

Με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, η Ελλάδα υπεισήλθε ως καθολικός διάδοχος της Ιταλίας στα Δωδεκάνησα και συνεπώς ανέλαβε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Ιταλίας. Ούτε κι εκεί υπήρξε κάποια επιφύλαξη για την ελληνική κυριαρχία. / © tanea.gr

*Ο Άγγελος Συρίγος είναι αν. καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο. Βουλευτής ΝΔ στην Α΄ Αθηνών, υφυπουργός Παιδείας

Σισύφειος λίθος

0

Η αναζωπύρωση της Θεωρίας των δύο άκρων, ως επίδοξος διάδοχη κατάσταση του αφηγήματος της πανδημίας, με την καθολικώς συντεταγμένη θεσμική υποστήριξη, της άνευ ουδενός επί της ουσίας αντικειμενικού πολιτικού διακυβεύματος, ήτοι αφενός, των ακραιφνών δήθεν κακών «ακροδεξιών» εναντίον των αρτιοσκλητωτικών δήθεν καλών «ακροαριστερών», αρχής γενομένης εκ των σχολείων των μαθητών και κατ’ επέκταση εν τω συνόλω της κοινωνίας, αποδεικνύει πανηγυρικά, την πάλαι ποτέ διαχρονική προσφιλή πρακτική της «προβοκάτσιας» με απώτερο σκοπό, το καθεστώς, να παρελκύσει την κοινή γνώμη εκ των ζεόντων και ακανθωδών τρεχουσών ζητημάτων της επικαιρότητας.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Β. ΚΑΤΣΙΒΑΡΔΑΣ*
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

Το κράτος ως έμμεσος αυτουργός την εν θέματι προβοκάτσιας, υποδαυλίζει, υπογείως πλην εκατέρωθεν την εν λόγω αμοιβαία σύρραξη των άκρων, προς την ανατροφοδότηση του φαύλου τούτου μυθεύματος, ήτοι, της ύπαρξης ενός απροσδιόριστου, «μπαμπούλα», ο οποίος περιφέρεται δημοσίως και προβάλλεται κατά το δοκούν εκ των συστημικών μέσων μαζικής ενημερώσεως, προκειμένου να καταπείσει λυσιτελώς την κοινή γνώμη, ότι ο δαίμων των πάντων καθίσταται το έθνος, εξ αυτού του λόγου, υπήγαγαν, κατά το μάλλον ή ήττον, το κίνημα των φερόμενων αντι-εμβολιαστών, ότι σχετίζεται άμεσα με αυτόνομες ακροδεξιές οργανώσεις, οι οποίες δραστηριοποιούνται ως εκβλαστήματα, διατεταγμένες παραφυάδες της Χρυσής Αυγής.
Η επιμελής αυτή μεθοδολογία κατασυκοφάντησης, συμψηφισμού και άκρατης συλλήβδην εξομοίωσης με το «ναζισμό», οιασδήποτε διαφορετικής υγιούς φωνής προς την καθεστωτική γνώμη της κυβερνήσεως, τιτρώσκει εκ βαθέων τη δημοκρατία, καθότι οι άθλιες αυτές πρακτικές, διαπόμπευσης και φίμωσης της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, συνάδει καταδήλως προς αμιγώς αντιδημοκρατικά καθεστώτα.
Η ολοκληρωτική αυτή πρακτική εξουδετέρωσης των αντιφρονούντων δια του στίγματος της «ακροδεξιάς», και η επιστράτευση ορισμένων έμμισθων «γκρουπούσκουλων» ή ετερόκλητων ταγμάτων, να το επιβεβαιώνουν, διά πράξεων ή παραλείψεων, δίχως να συνειδητοποιεί κανείς, ότι η μεγαλύτερη μορφή προσβολής των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών μας τα βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, υπό το μανδύα, αφενός του δημοσίου συμφέροντος και εξ ετέρου της δημόσιας υγείας, ως εκ τούτου, εν ονόματι λοιπόν, των ως άνω μεγεθών, διαπράττονται αθόρυβα, πλην κατά συρροή, κοινοβουλευτικά εγκλήματα, τα οποία πλήττουν την ποιότητα της δημοκρατίας μας.
Περαιτέρω, η στυγνή ιερά εξέταση των αντιφρονούντων δια της προκρούστειας λογικής της εξόντωσης εις ότι αντίκειται ευθέως εις την καθεστωτική προπαγάνδα, υπό το μανδύα της επίφασης της δημοκρατίας συνιστά, μείζονα και κορυφαία έκφανση ολοκληρωτισμού-φασισμού, Ναζισμού, Σταλινισμού.
Το παρασιτικό, ανθελληνικό, και έξωθεν κηδεμονευόμενο Ελλαδικό Κράτος, το οποίο διοικείται απολυταρχικά από την εντεταλμένη θεσμική ελίτ, επιδιώκει να αποδομήσει το έθνος και να καταλύσει, με τη συνέργεια της εθνομηδενιστικής διεθνιστικής αριστεράς, παν ταυτοτικό στοιχείο του Ελληνισμού, διότι στόχος του καθίσταται η προλείανση του εδάφους εκ της εγκαθιδρυθησομένης παγκοσμιοποίησης, η οποία κατατείνει προεχόντως και κυρίως εις τη νόθευση των εθνών.
Συναφώς λοιπόν, με τα ως άνω, η κυβέρνηση ασκεί καταχρηστικά τη δύναμη της ως οιονεί παντοδύναμος αυθέντης ηγεμών, ποδοπατώντας ηδονικά υπό τις ερπύστριες της, παν ψήγμα Συνταγματικής νομιμότητας, ενώ εκ παραλλήλου, πατάσσει οτιδήποτε προσκρούει εις τις ιδικές της απόψεις.
Τούτο δε το επιτυγχάνει με τις δυνάμεις καταστολής, την αστυνομία, με την Εισαγγελική αρχή, ήτοι δια την ασκούμενη θεσμικά κρατική πολιτική επίθεσης κατά της ελευθερίας σκέψεως των πολιτών αλλά εν ταυτώ και δια έτερων μεθόδων, όπως των εμφιλοχωρούντων «Δουρείων ίππων» – κατασκόπων του συστήματος, οι οποίοι παρεισφρέουν επί σκοπώ, εις διάφορα αντικρατικά κινήματα, ακριβώς δια να αντλήσουν πληροφορίες, και ύστερα ως σύγχρονοι δοσίλογοι λογοδοτούν αμελλητί, εις τους ιθύνοντες εντολείς-δεξίλογους περί της δράσεως των αντικαθεστωτικών, με αποτέλεσμα να καταπνίγεται εν τη γενέσει της οιαδήποτε απόπειρα αντίδρασης προς το σύστημα.
Το κράτος – παρακράτος αποτελεί τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος, -Ιανός με δύο πρόσωπα-, το οποίο επιδιώκει παντί τρόπω να θωρακίσει τα κεκτημένα της εξουσίας και να απαλλαγεί από οιονδήποτε επικριτή του, ως εκ τούτου έλκεται αείποτε, από εκμαυλισμένο πολιτικό προσωπικό, ευεπίφορο προς την εσχάτη προδοσία, δίχως εθνικό όραμα, ιδανικά και αξίες, ούτως ώστε να καθίσταται ευχερώς πειθήνιο και υπάκουο, διότι, εις τον αντίποδα, όποιος συμβάλλει προς την ανάνηψη του λαού, αυθωρεί και παραχρήμα, αποτελεί θανάσιμο εχθρό του συστήματος, εξ αυτού λοιπόν του λόγου, εν κατακλείδι και η αναγωγή ως προς τη μεθόδευση της παρωχημένης πλέον επαναφοράς της θεωρίας των δύο άκρων, θα επιφέρει το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ήτοι φθορά εις το ίδιο το κράτος-πρωτουργό του χάους, διότι οι εποχές έχουν άρδην αλλάξει και τα αντανακλαστικά του λαού, ιδίως τα τελευταία έτη, ενδημούν ιδιαζόντως τεταμένα.

Ελλάδα – Καναδάς: Ήρθε η ώρα για μια πιο φιλόδοξη διμερή ατζέντα

0
Οικονομικές ευκαιρίες και γεωπολιτικές προκλήσεις απαιτούν μια πιο φιλόδοξη ατζέντα στις ιστορικές σχέσεις Ελλάδας – Καναδά

Στο αποκορύφωμα της ελληνικής κρίσης χρέους, ο Καναδάς ανεδείχθη σε κορυφαίο ξένο επενδυτή στην Ελλάδα, καθώς οι καναδικές εταιρείες ήταν από τις πρώτες που εντόπισαν τις ευκαιρίες και προέβλεψαν μια ισχυρή ελληνική ανάκαμψη. Σήμερα, καθώς συμπληρώνονται 80 χρόνια διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Καναδά, ο Καναδάς έχει εδραιώσει τη θέση του ως κορυφαίος επενδυτής στη χώρα.

Robert W. Peck / Κατερίνα Σώκου*

© Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Οι στενότεροι οικονομικοί δεσμοί χαράσσουν ένα νέο, συναρπαστικό κεφάλαιο στη μακρά ιστορία των διμερών σχέσεων και θα είναι το θέμα του Toronto Economic Forum, του πρώτου ελληνικού επενδυτικού φόρουμ στο οικονομικό κέντρο του Καναδά.

Το ίδιο το φόρουμ είναι προϊόν των ισχυρών ανθρώπινων δεσμών που έχουν τις ρίζες τους βαθιά στην ιστορία των δύο εθνών μας.

Οι Έλληνες ήταν μέρος της καναδικής ιστορίας ήδη από το 1592, όταν ο Χουάν ντε Φούκα, ένας Έλληνας θαλασσοπόρος που έπλευσε για την Ισπανία με ισπανικό όνομα, εξερεύνησε το ομώνυμο στενό στα ανοιχτά του νησιού Βανκούβερ. Κύματα Ελλήνων μεταναστών έχουν συνεισφέρει στην καναδική οικονομία από το 19ο αιώνα, από την κατασκευή των σιδηροδρόμων μέχρι το Blackberry. Οι ζωντανές τους κοινότητες και τα ταλαντούχα μέλη τους έχουν από τότε μια ξεχωριστή συμβολή στον καναδικό πολιτισμό.

Η Ελλάδα έχει μακρά ιστορία συνεργασίας με τον Καναδά στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, του ΝΑΤΟ, του ΟΑΣΕ και του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας. Ήταν η πρώτη χώρα της ΕΕ που υποστήριξε την επιτυχημένη υποψηφιότητα της Michaëlle Jean να γίνει η πρώτη γυναίκα Γενικός Γραμματέας του. Ομοίως, η Ελλάδα έχει βιώσει από πρώτο χέρι τη δέσμευση του Καναδά στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις διεθνείς δεσμεύσεις: Οι Καναδοί συσπειρώθηκαν για να υποστηρίξουν το Ελληνικό Ταμείο Αρωγής Πολέμου κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που έσωσε χιλιάδες ζωές. Αργότερα ο Καναδάς παρείχε ασφαλές καταφύγιο στο μελλοντικό πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής χούντας.

Σήμερα, οι δύο εταίροι του ΝΑΤΟ είναι ενωμένοι στην ανεπιφύλακτη υποστήριξή τους προς την Ουκρανία, στη δέσμευσή τους στα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και στις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων ασφάλειας, από την περιφερειακή σταθερότητα μέχρι την κλιματική αλλαγή.

Η πλούσια ιστορία και οι ισχυροί μας δεσμοί μπορούν να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε από κοινού και το μέλλον. Σε μια εποχή που οι αυταρχικές δυνάμεις αμφισβητούν τη μεταπολεμική διεθνή τάξη, χώρες που έχουν επενδύσει στην πολυμερή διπλωματία όσο ο Καναδάς και η Ελλάδα, πρέπει να συνεργασθούν για να προστατεύσουν τους θεσμούς που εξασφάλισαν τη μεγαλύτερη περίοδο ειρήνης και ευημερίας στη σύγχρονη ιστορία.

Ήρθε η ώρα λοιπόν για μια πιο φιλόδοξη διμερή ατζέντα. Η επανεκκίνηση της σχέσης θα πρέπει να αντανακλά τις νέες απειλές και να εντοπίσει τους τομείς όπου θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε περαιτέρω τη συνεργασία μας.

Η διεύρυνση και η εμβάθυνση της σχέσης θα μπορούσε να ξεκινήσει με δέσμευση για ετήσιες διμερείς διαβουλεύσεις: ένας τακτικός διάλογος σε ανώτερο επίπεδο θα προσέδιδε νέο δυναμισμό στις διμερείς σχέσεις αυξάνοντας το προφίλ τους, προσδιορίζοντας τομείς προτεραιότητας συνεργασίας και υλοποιώντας μια κοινή ατζέντα. Η περιφερειακή ασφάλεια και η διεθνής συνεργασία θα πρέπει να βρίσκονται στην κορυφή της λίστας, ενώ τα πρώτα βήματα για στενότερη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας θα ήταν η ανταλλαγή Ακόλουθων Άμυνας και η δημιουργία κοινών στρατιωτικών ανταλλαγών και εκπαίδευσης.

Η οικονομική συνεργασία θα πρέπει επίσης να βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα, ώστε να αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες που παρουσιάζει η ψηφιακή επανάσταση και ο μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας. Θα μπορούσε να περιλαμβάνει μια ανανεωμένη προσπάθεια επίλυσης των εκκρεμών διαφορών και την πλήρη αξιοποίηση της CETA, της εμπορικής συμφωνίας μεταξύ του Καναδά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να εστιάσει στον τρόπο περαιτέρω μείωσης των εμποδίων στο εμπόριο, τις επενδύσεις και την οικονομική κινητικότητα.

Η αξιόλογη ελληνική αντιπροσωπεία στο Toronto Economic Forum, η οποία θα παρουσιάσει ευκαιρίες για συνεργασία σε θέματα ενέργειας και ορυκτών, τεχνολογίας, φαρμακευτικών προϊόντων και τουρισμού, θα μπορούσε να ανταποδοθεί με μία καναδική εμπορική και επενδυτική αποστολή στην Ελλάδα. Ομοίως, η αύξηση των τακτικών αεροπορικών συνδέσεων θα διευκόλυνε περαιτέρω το εμπόριο – και θα ενίσχυε μερικές από τις πιο επιθυμητές διαδρομές στον παγκόσμιο τουρισμό. Η ισχύς της καναδικής αγοράς θα δικαιολογούσε επίσης την επαναλειτουργία του γραφείου του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού στον Καναδά. Και παρ’ όλο που οι Ελληνικές Σπουδές ευδοκιμούν στον Καναδά, υπάρχουν αναξιοποίητες δυνατότητες ακαδημαϊκής συνεργασίας και ανταλλαγών σε περισσότερους τομείς σπουδών, οι οποίες θα συμπλήρωναν επίσης το ελάχιστα δημοσιοποιημένο πρόγραμμα κινητικότητας των νέων μεταξύ των δύο χωρών μας.

Μια τέτοια διπλωματική άσκηση για την προώθηση της διμερούς ατζέντας θα βοηθούσε επίσης να δοθεί προτεραιότητα στις πολύ αραιές σήμερα επισκέψεις υψηλού επιπέδου, από αρχηγούς κρατών έως βουλευτές. Ωστόσο, αυτό που πραγματικά θα λειτουργούσε καταλυτικά για την ανανέωση των διμερών δεσμών, και έχει καθυστερήσει πολύ, είναι μια επίσημη πρόσκληση προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό να επισκεφθεί την Οτάβα: Κανένας Έλληνας πρωθυπουργός δεν έχει επισκεφτεί τον Καναδά από το 1983 – και ο τελευταίος Καναδός πρωθυπουργός που επισκέφθηκε την Ελλάδα ήταν το 2011.

Από την κοινή προώθηση του διεθνούς δικαίου έως την επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης και την τόνωση της ανάπτυξης μέσω του εμπορίου και των επενδύσεων, οι ευκαιρίες για συνεργασία είναι άφθονες. Όταν ο κόσμος που χτίσαμε μαζί αμφισβητείται, εξαρτάται από εμάς να συνεργασθούμε με τους στενότερους φίλους και συμμάχους μας, για να προστατεύσουμε τις κοινές μας αξίες και συμφέροντα για την επόμενη γενιά.

*Το Toronto Economic Forum διοργανώνεται από το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, σε συνεργασία με το The Hellenic Initiative Canada και φέτος πραγματοποιήθηκε 17-18 Οκτωβρίου στο Τορόντο του Καναδά. 

*Robert W. Peck: Πρώην Πρέσβης του Καναδά στην Ελλάδα (2011-2015)

*Κατερίνα Σώκου: Εξωτερική Συνεργάτης, Atlantic Council

Ρεκόρ υπερβάλλουσας θνησιμότητας και τον Αύγουστο στην Ελλάδα!

0

Ενώ θα έπρεπε να αποτελεί το κύριο θέμα συζήτησης, αλλά κυρίως την πρώτη μέριμνα της κυβέρνησης, ουδείς ασχολείται! Ο λόγος για τη συνεχιζόμενη αύξηση της θνησιμότητας των Ελλήνων, η οποία και για τον Αύγουστο ήταν διπλάσια από το μέσο όρο της ΕΕ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν, η υπερβολική θνησιμότητα στην ΕΕ έφτασε το +12% τον Αύγουστο του 2022. Το υψηλότερο ποσοστό καταγράφηκε στην Ελλάδα, που κατέγραψε το εφιαλτικό ποσοστό του +24 %.

Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν σε Ουγγαρία (+2%) , Σλοβακία (+4%) , Βουλγαρία και Τσεχία (και οι δύο +5%). Με απλά λόγια, ακόμα και η γειτονική Βουλγαρία έχει υποπολλαπλάσιο ποσοστό αύξησης θνησιμότητας, από ότι η Ελλάδα. Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο.

Αναλυτικά ο χάρτης με τα στοιχεία του Αυγούστου: Πρωταθλήτρια Ευρώπης η Ελλάδα στη θνησιμότητα, με διπλάσιο ποσοστό από το μέσο όρο

Άλλη μία αρνητική πρωτιά για τη χώρα μας, η οποία όμως ισοδυναμεί με υπαρξιακή απειλή. Αυτή η ολέθρια εξέλιξη έρχεται μετά από δύο έτη, όπου η Ελλάδα κατέγραψε τη μεγαλύτερη μείωση πληθυσμού σε καιρό ειρήνης, στην καταγεγραμμένη ιστορία του νεότερου ελληνικού κράτους.

«ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ»: ΡΕΚΟΡ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ 2021!

Τον Ιανουάριο του 2021 είχαμε συγκλονιστεί με τα στατιστικά στοιχεία που έδειχναν τη μεγαλύτερη μείωση του ελληνικού πληθυσμού από τότε που κρατούνται στατιστικά στοιχεία, αφού μέσα σε 12 μήνες, αφανίστηκε μία πόλη σαν τη Λαμία. Τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ που δόθηκαν στη δημοσιότητα για όλες τις χώρες του κόσμου και αναδημοσιεύονται από το worldometers, είχαν καταγράψει ιλιγγιώδη μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας σε ποσοστό 0,48%! Για να καταλάβουμε το μέγεθος του ολέθρου, 50.401 Έλληνες χάθηκαν μέσα στο 2020. Ένα μαύρο ιστορικό ρεκόρ.

Εκεί λοιπόν που θα έπρεπε η κυβέρνηση και σύσσωμο το κράτος να πέσει πάνω στο μεγαλύτερο πρόβλημα, υπήρξε όχι απλά αδιαφορία, αλλά και μία συντονισμένη προσπάθεια απόκρυψης της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας, προκειμένου να μην υπάρξει πολιτικό κόστος. Με αποτέλεσμα το 2021, σύμφωνα πάντα με το worldometers, να καταγραφεί μία μείωση πληθυσμού που παραπέμπει πλέον σε συντονισμένη γενοκτονία, την ώρα που η γειτονική Τουρκία καταγράφει ραγδαία άνοδο, με αύξηση πληθυσμού που ξεπέρασε τις 900.000!

Ο πληθυσμός της Ελλάδας αυτή τη στιγμή

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία του ΟΗΕ, ο πληθυσμός της Ελλάδας αυτή τη στιγμή είναι 10.347.000 ψυχές. Όταν στο τέλος του 2020, ανερχόταν σε 10.423.054 ψυχές. Μιλάμε δηλαδή για μία μείωση της τάξης των 76.000 ανθρώπων, έναν πραγματικό αφανισμό!

Διαφορετικά είναι τα στοιχεία που δίνει η ΕΛΣΤΑΤ, η οποία ναι μεν καταγράφει τεράστια μείωση της τάξεως των 45.902 ψυχών, αλλά προσθέτει το «θετικό ισοζύγιο» της μετανάστευσης, ήτοι 6.384 άτομα καταλήγοντας στο «συμπέρασμα» μείωσης πληθυσμού κατά 0,37%.

Είτε ο ΟΗΕ δίνει λάθος στοιχεία, είτε η ΕΛΣΤΑΤ. Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική γενοκτονία είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός και το ελληνικό κράτος θα πρέπει να έχει ως κύριο και υπέρτατο στόχο την επιβίωση του ελληνικού έθνους. Όλα τα άλλα, είναι δευτερεύοντα.

Ειδάλλως, αυτό το άθλιο κράτος, θα καταφέρει αυτό που δεν κατάφεραν Πέρσες, Ρωμαίοι, Οθωμανοί, Γερμανοί.

© Newsbreak.gr

Ο Άντονι Φάουτσι χρηματοδότησε τη δημιουργία ενός νέου πιο θανατηφόρου κορωνοϊού!

0
«Σκότωσε το 80% των ποντικών που μολύνθηκαν με το νέο ιό»!

Mόνο ως τρέλα μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό που έκανε μία ομάδα 14 επιστημόνων στα National Emerging Infectious Diseases Laboratories (NEIDL) του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, η οποία ανέπτυξε ένα νέο στέλεχος του COVID-19 που σκότωσε το 80% των ποντικών που είχαν μολυνθεί από τον ιό σε εργαστηριακό περιβάλλον, σύμφωνα με μια προκαταρκτική μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 14 Οκτωβρίου όπως αναφέρει το «The Defender».

Μετά την ανακοίνωση, πολλές ειδήσεις σχετικά με τα αποτελέσματα της μελέτης επικεντρώθηκαν στο ποσοστό θνησιμότητας που παρατηρήθηκε στα εργαστηριακά ποντίκια που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη, καθώς δημιουργεί «τη δυνατότητα να σκοτωθούν περισσότεροι άνθρωποι από οποιοδήποτε μοναδικό πυρηνικό όπλο»!

Ωστόσο, πίσω από τα πρωτοσέλιδα, ορισμένοι επιστήμονες και άλλοι εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τη φύση της έρευνας και το γεγονός ότι χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από το Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID), με επικεφαλής τον Άντονι Φάουτσι! Εν ολίγοις, ο «εκλεκτός» του Τζο Μπάιντεν χρηματοδότησε την «έρευνα» αυτή με ομοσπονδιακά κονδύλια.

Δε φτάνει που ολόκληρος ο πλανήτης υπέστη μία άνευ προηγουμένου οικονομική και ανθρωπιστική καταστροφή με τον ιό όπως τον γνωρίσαμε, κάποιοι στη διακυβέρνηση Μπάιντεν είχαν τη φαεινή ιδέα να δημιουργήσουν μία νέα «βελτιωμένη» έκδοση από την οποία όντως, θεωρητικά, δε θα ξέφευγε το 70%-80% του πληθυσμού!

Η έρευνα διεξήχθη χρησιμοποιώντας αυτό που ορισμένοι επιστήμονες ονόμασαν έρευνα «κέρδους λειτουργίας – gain of function», εγείροντας ανησυχίες ότι αυτό το είδος έρευνας – το οποίο ορισμένοι θεωρούν ότι οδήγησε στη δημιουργία και τη διαφυγή του αρχικού στελέχους του COVID-19 της Γουχάν – εξακολουθεί να λαμβάνει χώρα, παρά τις ανησυχίες ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε περισσότερες εργαστηριακές αποδράσεις και περισσότερες πανδημίες.

Όπως αναφέρεται, η έρευνα φέρεται να επικεντρώνεται στη «χειραγώγηση των παθογόνων παραγόντων για να γίνουν πιο επικίνδυνα», με την ελπίδα «να προλάβουμε ένα μελλοντικό ξέσπασμα».

Δηλαδή, βάζουμε μία τεράστια πυρκαγιά με… εκατό εστίες και μετά τρέχουμε να τη σβήσουμε για να δούμε πως σβήνει!

Σχολιάζοντας την ανακοίνωση των ερευνητών, ο Robert F. Kennedy, Jr., πρόεδρος του συμβουλίου και επικεφαλής νομικός σύμβουλος της Παιδικής Υγείας, παρατήρησε τον πιθανό κίνδυνο μιας τέτοιας έρευνας — και την ομοσπονδιακή χρηματοδότησή της: «Τι θα μπορούσε να είναι πιο τρελό από το να χρηματοδοτεί ο Άντονι Φάουτσι τα πειράματα;».

Η Rachel Lapal Cavallario, αναπληρώτρια αντιπρόεδρος δημοσίων σχέσεων και κοινωνικών μέσων του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, διατείνεται στα μέσα ενημέρωσης ότι η έρευνα που διεξήχθη δεν ήταν έρευνα κέρδους-λειτουργίας και ότι, «στην πραγματικότητα, αυτή η έρευνα έκανε τον ιό λιγότερο επικίνδυνο». Ωστόσο, άλλοι αμφισβήτησαν αυτόν τον ισχυρισμό.

Ο γερουσιαστής Roger Marshall (R-Kan.), γιατρός, είπε ότι η έρευνα περιλάμβανε «θανατηφόρο κέρδος έρευνας-λειτουργίας για ιούς» που δημιουργεί τη «δυνατότητα να σκοτωθούν περισσότεροι άνθρωποι από οποιοδήποτε μοναδικό πυρηνικό όπλο».

«Οι ιοί έχουν καταφέρει να ξεφύγουν ακόμη και από τα πιο ασφαλή εργαστήρια», είπε ο Μάρσαλ, προσθέτοντας ότι «αυτό το είδος έρευνας πρέπει να σταματήσει αμέσως».

Η Jessica Rose, Ph.D., σχολιάζοντας την έρευνα NEIDL για το Substack, έγραψε: «Αυτό που έχουν κάνει σε αυτή τη δουλειά, όπως περιγράφεται από τις δικές τους μεθόδους και αποτελέσματα, μοιάζει με τρέλα. Είναι παρόμοιο με τρέλα γιατί… βασικά δημιούργησαν και δημοσίευσαν μια συνταγή για ένα θανατηφόρο παθογόνο (ποσοστό θνησιμότητας 80% στα υποκείμενα των πειραμάτων τους) δικής τους κατασκευής στο εργαστήριό τους. Παρεμπιπτόντως, αυτή είναι μια έρευνα κέρδους-λειτουργίας. Δε θα μπορούσε να είναι πιο περιγραφικό».
Το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης εξέδωσε την ακόλουθη δήλωση, υποβαθμίζοντας τους κινδύνους της έρευνας: «Η έρευνα αναθεωρήθηκε και εγκρίθηκε από την Επιτροπή Ιδρυματικής Βιοασφάλειας (IBC), η οποία αποτελείται από επιστήμονες, καθώς και από μέλη της τοπικής κοινότητας. Η Επιτροπή Δημόσιας Υγείας της Βοστώνης ενέκρινε επίσης την έρευνα. Επιπλέον, αυτή η έρευνα αντικατοπτρίζει και ενισχύει τα ευρήματα άλλης, παρόμοιας έρευνας, που διεξήχθη από άλλους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένου του FDA. Τελικά, αυτή η έρευνα θα προσφέρει δημόσιο όφελος οδηγώντας σε καλύτερες, στοχευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις, που θα βοηθήσουν στην καταπολέμηση των μελλοντικών πανδημιών».

© childrenshealthdefense.org/defender/new-covid-strain-risky-gain-of-function-research/

Ta NEA volume 16-38

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-38 published October 21st, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA, October 21st, 2022
Greek Canadian News: Ta NEA, October 21st, 2022, volume 16-38.

Καμία επιστροφή των μέτρων υγείας

0
Οι επόμενοι μήνες θα είναι δύσκολοι στα νοσοκομεία με την επιστροφή αρκετών ιών ταυτόχρονα

Η γρίπη και η αύξηση των κρουσμάτων COVID ενδέχεται σύντομα να αυξήσουν την πίεση στο σύστημα υγείας του Κεμπέκ. Η αύξηση των κρουσμάτων και των νοσηλειών που σχετίζονται με τον COVID-19 τις τελευταίες εβδομάδες προαναγγέλλει ένα αναπόφευκτο όγδοο κύμα, σύμφωνα με αρκετούς ειδικούς. Ανησυχούν για τις επιπτώσεις στα νοσοκομεία με την ισχυρή επιστροφή της γρίπης ταυτόχρονα.

Ενώ πολλοί ήλπιζαν ότι η πανδημία θα ήταν παρελθόν, αφού έφτανε στην κορυφή του έβδομου κύματος στα μέσα Ιουλίου, τα κρούσματα αυξάνονται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, όπως και οι νοσηλείες. Μια «προβλέψιμη» κατάσταση, που αποδίδεται σε διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της έναρξης της σχολικής χρονιάς και των συχνότερων συγκεντρώσεων σε εσωτερικούς χώρους, λόγω της χαμηλότερης θερμοκρασίας, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας.

«Θα υπάρξει άλλο ένα κύμα, είναι αναπόφευκτο, αλλά το μέγεθός του είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Μπορεί να εξαρτάται από την κυκλοφορία νέων υποπαραλλαγών», λέει ο ιολόγος και καθηγητής του UQAM, Benoit Barbeau.

ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΜΕΙΓΜΑ

Όπως αλλού στον κόσμο, είναι η υποπαραλλαγή του Omicron BA.5 που κυριαρχεί αυτή τη στιγμή στην επαρχία, αλλά το BQ.1, που έκανε την είσοδό του στον Καναδά πριν από μερικές εβδομάδες, ανησυχεί. Το τελευταίο έχει μια κάποια ευκολία στην ανατροπή της ανοσίας που δημιουργήθηκε από μια προηγούμενη μόλυνση ή ένα εμβόλιο, ενώ η πλειοψηφία του πληθυσμού δεν έχει εμβολιαστεί επαρκώς. Και ακόμα κι αν δεν ήταν τελικά πιο συμπτωματικό, αλλά μόνο πιο μεταδοτικό, το BQ.1 θα μπορούσε να προκαλέσει πολλούς πονοκεφάλους στα νοσοκομεία. Αυτό συμβαίνει επειδή εμφανίζεται όταν η δραστηριότητα της γρίπης είναι νωρίτερα από το μέσο όρο των τελευταίων πέντε ετών.

«Όσο περισσότερες λοιμώξεις από τον COVID-19 και τους ιούς της γρίπης έχουμε την ίδια περίοδο, τόσο θα αυξάνεται η πίεση στα ιδρύματα υγείας», υπογραμμίζει ο κ. Barbeau.

ΜΗΝ ΚΛΕΙΝΕΤΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ

«Θα ήταν ακόμα σημαντικό για τα πιο ευάλωτα άτομα να σκεφτούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους, έστω και με μάσκα σε κλειστούς χώρους», λέει η Roxane Borgès Da Silva, καθηγήτρια στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου του Μόντρεαλ.

Γι’ αυτήν, και για τους άλλους ειδικούς, δεν πρέπει να αποκλείσουμε την επανέναρξη ορισμένων μέτρων, εάν η κατάσταση της υγείας το απαιτεί τους επόμενους μήνες.

ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ BQ.1

Η Υποπαραλλαγή του Omicron είναι απόγονος της υποπαραλλαγής BA.5 (η οποία είναι η πιο κοινή στον Καναδά αυτή τη στιγμή). Θεωρείται ως η υπομεταβλητή με τη μεγαλύτερη ικανότητα να ξεφύγει από την ανοσία που αποκτήθηκε χάρη στο εμβόλιο. Η πρώτη περίπτωση ανακαλύφθηκε στη χώρα στα μέσα Σεπτεμβρίου και ξεχωρίζει για την ικανότητά του να μολύνει ξανά άτομα που έχουν ήδη μολυνθεί.

ΟΧΙ ΣΕ ΜΕΤΡΑ ΥΓΕΙΑΣ

Παρόλα αυτά, η Δημόσια Υγεία του Κεμπέκ αποκλείει την ιδέα της επαναφοράς των μέτρων υγείας. «Βρισκόμαστε ξεκάθαρα σε μια κατάσταση που μας δείχνει ότι υπάρχει μια αύξηση που θέλει να διευθετηθεί. Πιστεύουμε ότι βρισκόμαστε καθ’ οδόν προς μια αύξηση, και ως εκ τούτου πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση», προειδοποίησε ο Δρ. Luc Boileau, εθνικός διευθυντής δημόσιας υγείας, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης Τύπου την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου.

Αν και επί του παρόντος είναι δύσκολο, σύμφωνα με τον ίδιο, να εντοπιστεί μια μακροπρόθεσμη τάση, αρκετοί δείκτες δείχνουν αύξηση, όπως οι αναλύσεις λυμάτων, ο αριθμός των κρουσμάτων και οι νοσηλείες. «Ήταν αναμενόμενο, ακόμα κι αν δεν υπάρχουν παραλλαγές που έχουν φτάσει στο Κεμπέκ», στάθμισε ο Δρ Boileau, υπενθυμίζοντας ότι αυτή είναι η τρίτη επιστροφή στο σχολείο στο πλαίσιο του COVID-19.

«Η άφιξη του φθινοπώρου προωθεί τη στενότερη επαφή σε εσωτερικούς χώρους και μπορεί να προωθήσει την ευκολότερη μετάδοση του COVID-19», είπε. Παρά την κατάσταση, προς το παρόν αποκλείει την ιδέα της αποκατάστασης των περιορισμών υγείας, όπως η υποχρέωση χρήσης μάσκας.

«Πιστεύουμε ότι με την εμπειρία που έχουμε και τις αναλύσεις που κάνουμε σε όλα τα επίπεδα, δε θα χρειαστεί να προχωρήσουμε σε πληθυσμιακά μέτρα, όπως αυτά που ήταν ήδη γνωστά στο παρελθόν», είπε. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι η εξέλιξη της κατάστασης θα μπορούσε να τον εξαναγκάσει, δίνοντας ως παράδειγμα την υποθετική άφιξη νέων, πιο επικίνδυνων παραλλαγών.

Και παρόλο που η χρήση μάσκας δεν είναι υποχρεωτική, ο Δρ Boileau παρόλα αυτά την ενθαρρύνει, καθώς και τον εμβολιασμό κατά του COVID-19 και το σεβασμό της περιόδου απομόνωσης από άτομα που δηλώνονται θετικά.

ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ

Αν και το 85% του πληθυσμού έχει λάβει τουλάχιστον μία δόση εμβολίου, μόνο το 22% των ενηλίκων του Κεμπέκ έχουν λάβει την αναμνηστική τους δόση τους τελευταίους πέντε μήνες. Το ποσοστό πέφτει στο 7% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 18 έως 39 ετών, ενώ ανεβαίνει στο 53% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 80 ετών και άνω.

Ωστόσο, η κατάσταση δεν είναι ανησυχητική, σύμφωνα με τον Δρα Boileau. «Αισθανόμαστε ότι οι άνθρωποι που κινδυνεύουν έρχονται να κάνουν το εμβόλιο. Αλλά, φυσικά, θα θέλαμε να έχουμε μεγαλύτερα νούμερα. Η εκστρατεία δεν έχει τελειώσει», είπε.

Επανέλαβε ότι είναι σημαντικό να εμβολιαστεί ο πληθυσμός, λόγω της αναμενόμενης αύξησης των κρουσμάτων COVID. Η Δημόσια Υγεία ξεκίνησε επίσης την εκστρατεία αντιγριπικού εμβολιασμού στις 5 Οκτωβρίου, η οποία θα διεξαχθεί παράλληλα με αυτήν κατά του COVID. Θα είναι δυνατή η λήψη και των δύο εμβολίων σε ένα ραντεβού.

© Journal de Montreal, Santé Québec, Health Canada

Η Bauer αναστέλλει την υποστήριξή της ως πάροχος εξοπλισμού στο Hockey Canada

0
Το διοικητικό της Hockey Canada καταρρέει

Την Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2022, η Bauer Hockey ανακοίνωσε ότι σταματά μια δέσμευση πολλών εκατομμυρίων δολαρίων ως επίσημος πάροχος εξοπλισμού για τις ανδρικές ομάδες του Χόκεϋ Καναδά. Η Bauer Hockey έγινε απλώς η πιο πρόσφατη εταιρεία που σταμάτησε την υποστήριξη λόγω του σκανδάλου της Hockey Canada, μια οργάνωση που συνεχίζει να δέχεται ευρεία κριτική για το χειρισμό μιας υποτιθέμενης ομαδικής σεξουαλικής επίθεσης στην οποία εμπλέκονται μέλη της εθνικής ομάδα νέων ανδρών του 2018.

Την Τρίτη 11/10, η Bauer Hockey ανακοίνωσε ότι σταματά μια δέσμευση πολλών εκατομμυρίων δολαρίων ως επίσημος πάροχος εξοπλισμού για τις ανδρικές ομάδες του Χόκεϋ Καναδά. Σε μια δήλωση, η Bauer είπε ότι το Hockey Canada μπορεί ακόμα να αγοράσει προϊόντα για τα ανδρικά προγράμματα και θα αναδιανείμει τα κέρδη για να «αυξήσει την προσβασιμότητα και την ισότητα σε κορίτσια, γυναίκες, para hockey και άλλες υποεκπροσωπούμενες κοινότητες».

Ο κατασκευαστής είπε ότι θα συνεχίσει να προμηθεύει εξοπλισμό στα προγράμματα των γυναικών. Η Nike ανέστειλε τη συνεργασία με το Hockey Canada, «διέκοψε» την υποστήριξη μετά από ισχυρισμούς για σεξουαλική επίθεση.

«Στόχος μας είναι να προωθήσουμε ουσιαστικές αλλαγές, όχι να επηρεάσουμε τους αθλητές», ανέφερε η δήλωση του διευθύνοντος συμβούλου της Bauer Ed Kinnaly και της αντιπρόεδρου Mary-Kay Messier. «Η κρίση μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες για ουσιαστική αλλαγή. Ελπίζουμε ότι συλλογικά θα ξεκινήσουμε σύντομα μια πορεία προς τα εμπρός και ότι μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να επαναφέρουμε μια ανανεωμένη εστίαση σε ό,τι είναι πιο σημαντικό για το παιχνίδι του χόκεϊ – δημιουργώντας ευκαιρίες για παιδιά και οικογένειες μέσω του παιχνιδιού του χόκεϊ».

Η απόφαση της Bauer είναι απλώς το πιο πρόσφατο ντόμινο που έπεσε ως αντίδραση στην είδηση, ​​ότι η οργάνωση χόκεϋ έχει πληρώσει σχεδόν 9 εκατομμύρια δολάρια σε διακανονισμούς από το 1989 σε 21 άτομα που καταγγέλλουν σεξουαλική κακοποίηση. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων πήγε για αποζημίωση για τους καταγγέλλοντες στην περίπτωση του Γκράχαμ Τζέιμς, ενός πρώην προπονητή χόκεϊ επί πάγου που κατηγορήθηκε για σεξουαλική κακοποίηση παικτών στις ομάδες του. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ένα ταμείο που αποτελείται εν μέρει από τα τέλη εγγραφής των παικτών χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή αυτού του διακανονισμού.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΤΗΣ HOCKEY CANADA ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, η Andrea Skinner παραιτήθηκε από διευθύντρια και προσωρινή πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Hockey Canada, μερικές ημέρες μετά από μια αμφιλεγόμενη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής επιτροπής όπου υπερασπίστηκε τον οργανισμό.

Μπροστά στους βουλευτές, περιέγραψε το Χόκεϊ Καναδά ως θύμα και είπε ότι το διοικητικό συμβούλιο της δεν πιστεύει ότι η ανώτερη ηγεσία «θα πρέπει να αντικατασταθεί με βάση αυτό που θεωρούμε ότι είναι ουσιαστική παραπληροφόρηση και αδικαιολόγητα κυνικές επιθέσεις».

Ο Sébastien Lemire είπε ότι η Andrea Skinner πήρε τη σωστή απόφαση να παραιτηθεί από τη θέση του προσωρινού προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του Hockey Canada το Σάββατο 8/10.

Ο Lemire, βουλευτής του Bloc-Québécois που συμμετέχει στη μόνιμη επιτροπή για το Canadian Heritage, έγραψε στο Twitter στα γαλλικά την Κυριακή ότι «για το καλό όλων» το Hockey Canada πρέπει να συνεχίσει την εκκαθάριση του «σπιτιού» του.

Η Skinner και ο προκάτοχός της Michael Brind’Amour επικρίθηκαν σθεναρά από την κοινοβουλευτική επιτροπή την Τρίτη 11 Οκτωβρίου για το χειρισμό από το Hockey Canada του θέματος του σκανδάλου. Λίγο αργότερα, το μεσημέρι της ίδιας Τρίτης, ολόκληρο το διοικητικό συμβούλιο του Hockey Canada και ο Διευθύνων Σύμβουλός του, Σκοτ ​​Σμιθ, ανακοίνωσαν τελικά ότι παραιτούνται για να «ανοίξουν το δρόμο για μια νέα λίστα διευθυντών».

«Θα σχηματιστεί μια προσωρινή διαχειριστική επιτροπή για να επιβλέπει τον οργανισμό έως ότου ένα νέο διοικητικό συμβούλιο διορίσει ένα νέο διευθύνοντα σύμβουλο για να ηγηθεί του οργανισμού», ανέφερε η αθλητική ομοσπονδία σε μια σύντομη δήλωση.

ΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ

Μεγάλοι χορηγοί – συμπεριλαμβανομένων των Nike, Tim Hortons, Canadian Tire, Esso και Telus – απάντησαν διακόπτοντας οριστικά τους δεσμούς με το Hockey Canada ή αποσύροντας τη χρηματοδότηση για το χόκεϊ ανδρών αυτή τη σεζόν.

Οι  χορηγοί του Hockey Canada αντέδρασαν γρήγορα στο θέμα του σκανδάλου, αποσύροντας ή διακόπτοντας χορηγίες:

Το Canadian Tire και το Sobeys διέκοψαν εξολοκλήρου τις χορηγίες τους. Οι εταιρείες BDO, PepsiCo, Swiss Chalet (Recipe Unlimited), The Keg (Recipe Unlimited), Esso, Tim Hortons, Chevrolet, Telus, Scotiabank, Nike, Bauer και BFL Canada ανέστειλαν ή μείωσαν τις χορηγίες τους και τέλος οι εταιρείες Hankook Tire, Timber Mart, EA Sports, Janes, Spordle και LordCo συνεχίζουν προς το παρόν την υποστήριξή τους στη Hockey Canada.

Το Park Extension γιορτάζει τη διαφορετικότητα

0
Πιστό στη σύνθεση του πληθυσμού του, το Park Extension γιόρτασε και διατήρησε την εθνοτική του ποικιλομορφία

Η τεράστια τοιχογραφία 121 τετραγωνικών μέτρων βαμμένη σε ακρυλικό λατέξ στο Parc Saint-Roch χρειαζόταν αποκατάσταση. Η τοιχογραφία του εορτασμού της εκατονταετηρίδας του Park-Extension ζωγραφίστηκε το 2010 από την Annie Hamel η οποία την ονόμασε Cent motifs, un paysage.

Σε μια συνέντευξή της με τα ΝΕΑ, η δημοτική σύμβουλος Mary Deros είπε ότι η τοιχογραφία ήταν ένα κομβικό σημείο για τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας πριν από περισσότερο από μια δεκαετία. Ζωγραφισμένη σε διάστημα εννέα εβδομάδων, η τοιχογραφία απεικονίζει την ποικιλομορφία της γειτονιάς μέσα από τον πλούτο των υφασμάτων από διάφορες χώρες. Το έργο αναφέρεται σε ένα πάπλωμα, μια σημαντική εικονογραφία του Κεμπέκ, όπου κάθε ύφασμα ξεχωριστά διατηρεί τα μοτίβα και τις ιδιαιτερότητές του, ενώ σχηματίζει ένα σύνολο που ζεσταίνει και ενώνει. Το πάπλωμα γίνεται έτσι σύμβολο του ανθρώπινου ιστού.

«Ωστόσο, όταν πρόσφατα ζητήσαμε χρηματοδότηση για την αποκατάσταση δε μας δόθηκαν τα απαραίτητα κεφάλαια», είπε η Ντέρου. «Το κτίριο στο πλάι του οποίου βρίσκεται η τοιχογραφία χρειαζόταν επισκευή πριν καν ξεκινήσουμε την αποκατάσταση της τοιχογραφίας». Στη διάσωση ήρθε η MU, η οποία είναι ένας φιλανθρωπικός οργανισμός που μεταμορφώνει το δημόσιο χώρο στο Μόντρεαλ, δημιουργώντας τοιχογραφίες που έχουν τις ρίζες τους σε κοινότητες και προσφέροντας εργαστήρια τέχνης τοιχογραφίας για νέους, στις πιο μειονεκτικές γειτονιές του Μόντρεαλ. Κατάφεραν να συγκεντρώσουν τα κεφάλαια για να το επισκευάσουν. Η Ντέρου επιβεβαίωσε το γεγονός, ότι τα χρώματα της τοιχογραφίας είναι ολοένα και πιο ζωντανά μετά την επαναζωγραφική.

ΓΙΟΡΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ JARRY PARK

Σε μια ξεχωριστή εκδήλωση το Σάββατο 1 Οκτωβρίου στο Jarry Park, δίπλα στη δυτική είσοδο του πάρκου και τη σιδηροδρομική γραμμή, ανάμεσα στα γήπεδα του μπέιζμπολ και το Saint-Roch Park, οργανώθηκε μια όμορφη γιορτή της διαφορετικότητας.

Η εκδήλωση οργανώθηκε από το δήμο του πολιτιστικού τμήματος Park-Extension σε συνεργασία με το Table de Concertation Culturelle Villeray Parc-Extension με την υποστήριξη του Conseil des Arts de Montréal και του Arrondissement de Villeray—Saint−Michel—Parc−Extension. Η εκδήλωση περιλάμβανε καλλιτεχνικό πρόγραμμα, ενημερωτικά περίπτερα, δραστηριότητες και πολιτιστική διαμεσολάβηση.

Μεταξύ των οργανώσεων που συμμετείχαν ήταν το Vue sur la Relève, ένας οργανισμός που εργάζεται για να παρουσιάσει ανερχόμενους καλλιτέχνες και προσφέρει επίσης πολιτιστικές δραστηριότητες σε παιδιά σχολικής ηλικίας, το Théâtre Aux Écuries που είναι ένα θέατρο που προσφέρει στο ευρύ κοινό όλο και πιο μοναδικές, εκπληκτικές και ποιητικές ανακαλύψεις, το Singa Québec που αποτελεί μέρος ενός διεθνούς κινήματος πολιτών, στόχος του οποίου είναι να δημιουργήσει γέφυρες για συναντήσεις και ανταλλαγές μεταξύ νεοφερμένων, συμπεριλαμβανομένων των προσφύγων, καθώς και το À Portée de Mains, του οποίου η αποστολή είναι να προωθήσει την ανάπτυξη ατόμων και κοινοτήτων χρησιμοποιώντας τις τέχνες και τον πολιτισμό ως μέσα κοινωνικής ανάπτυξης.

Εξίσου εντυπωσιακές ήταν οι προσφορές των άλλων συμμετεχόντων οργανισμών, όπως το Salle de diffusion de Parc-Extension, το πρόγραμμα HORS LES MURS του δήμου που απευθύνεται στους πολίτες για να τους προσφέρει την ευκαιρία να εξοικειωθούν με τον πολιτισμό σε όλες τις μορφές του, το PARK Extension Historical Society Société d’histoire de Parc-Extension, το Brique par brique, που δημιουργεί υποδομές για κοινωνική αλλαγή, το Regroupement du conte au Québec που στοχεύει στην προώθηση της τέχνης της αφήγησης σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο, η Bibliothèque de Parc-Extension και το Long Haul Art Studios / Les ateliers le Corrid’art που καταλαμβάνει 10.000 τετραγωνικά πόδια ενός βιομηχανικού κτιρίου στο Parc Extension και παρέχει σε 40 καλλιτέχνες 20 οικονομικούς χώρους για να δημιουργήσουν τα έργα τους.

Η Mary Deros εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από τη συμμετοχή της Petites-Mains που είναι μια επιχείρηση ένταξης που βοηθά άτομα που βρίσκονται σε κατάσταση κοινωνικού αποκλεισμού, κυρίως μετανάστριες λόγω του πολιτισμού και της θρησκείας τους. «Αυτή η οργάνωση βοηθά αυτές τις γυναίκες να βγουν από την απομόνωσή τους και να μάθουν ένα επάγγελμα που θα διευκολύνει την ένταξή τους στην αγορά εργασίας και στην κοινωνία του Κεμπέκ» είπε η Ντέρου.

Βαθαίνει το ρήγμα ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία

0
Η άρνηση της Σαουδικής Αραβίας να εξυπηρετήσει τις ΗΠΑ ως προς την τιμή του πετρελαίου αποτυπώνει μια συνολικότερη μετατόπιση

Το βασικό στοιχείο, που δείχνει ότι μια χώρα έχει πραγματική ισχύ στο διεθνές τοπίο, δεν είναι τόσο ο όγκος των ενόπλων δυνάμεών της, αλλά ο βαθμός στον οποίο μπορεί να εξασφαλίζει, ότι άλλες χώρες θα συνταχθούν με το ένα ή το άλλο αίτημά της. Εάν ισχύει αυτός ο απλουστευτικός κανόνας, τότε οι ΗΠΑ αρχίζουν και αποκτούν επίγνωση των πραγματικών ορίων της επιρροής τους, από τον τρόπο που συμπεριφέρονται χώρες όπως η Σαουδική Αραβία.

Παναγιώτης Σωτήρης
© in.gr

Τελευταίο παράδειγμα, η επιμονή της σαουδαραβικής κυβέρνησης να προχωρήσει στη μείωση της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου, αποφασισμένη μέσα από το σχήμα OPEC+ δηλαδή σε συνεννόηση και με τη Ρωσία, παρότι η Ουάσιγκτον έκανε απολύτως σαφές προς το Ριάντ ότι θα θεωρούσε μια τέτοια επιλογή ως «φιλορωσική» και ότι αυτό θα είχε επιπτώσεις συνολικά στις διμερείς σχέσεις.
Η σαουδαραβική κυβέρνηση εκτίμησε, ότι όλα αυτά απλώς απηχούν την ανησυχία της κυβέρνησης Μπάιντεν να μην πάει στις εκλογές του Νοεμβρίου (όπου κρίνεται ο συσχετισμός στο Κογκρέσο) με υψηλές τιμές καυσίμων και υψηλό πληθωρισμό, με τους Δημοκρατικούς υποψηφίους να πληρώνουν το τίμημα.
Αντί γι’ αυτό, προτίμησαν να αποφασίσουν τη μείωση της παραγωγής, γιατί σε αυτή τη φάση δεν ήθελαν να δουν να συνεχίζει να υποχωρεί η τιμή του πετρελαίου (ιδίως εάν το χειμώνα μεγάλες οικονομίες μπουν σε ύφεση) την ώρα που οι εκτιμήσεις είναι ότι χρειάζεται η τιμή του πετρελαίου να μην πέσει κάτω από τα 76-78 δολάρια το βαρέλι, για να μπορεί η Σαουδική Αραβία να μην έχει ελλειμματικό προϋπολογισμό, ιδίως σε μια περίοδο που προσπαθεί να προετοιμαστεί για το μέλλον μετά το πετρέλαιο. Μάλιστα, οι Σαουδάραβες αρνήθηκαν ακόμη και την αμερικανική πρόταση να αγοράζουν οι ΗΠΑ πετρέλαιο από την αγορά οποτεδήποτε η τιμή του Μπρεντ πέφτει κάτω από τα 75 δολάρια το βαρέλι, ώστε να διαψευστούν οι φόβοι ότι οι ΗΠΑ θέλουν να κατρακυλήσουν οι τιμές ακόμη πιο χαμηλά.
Το αποτέλεσμα δείχνει να είναι μια κρίση στις σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, με τον Τζο Μπάιντεν να προειδοποιεί στις 11 Οκτωβρίου ότι «θα υπάρξουν επιπτώσεις» από τις επιλογές που κάνει η Σαουδική Αραβία.

Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΜΙΑΣ ΣΧΕΣΗΣ
Παρότι η Σαουδική Αραβία είχε παίξει ενεργό ρόλο στο εμπάργκο του OPEC του 1973 σε απάντηση στη δυτική υποστήριξη στο Ισραήλ, που είχε πυροδοτήσει την πρώτη μεγάλη πετρελαϊκή κρίση, στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του βασιλείου είναι μια σύμμαχος των ΗΠΑ.
Αυτό αφορά και γεωπολιτικές παραμέτρους, όπως είναι το γεγονός ότι παραδοσιακά ήταν ένα αντίβαρο στις δυνάμεις και τις χώρες του Αραβικού Εθνικισμού και αργότερα βασικό στήριγμα της αμερικανικής παρουσίας στη Μέση Ανατολή, παρά τις μεγάλες αντιδράσεις στις ΗΠΑ για τις εκτεταμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αφορά και οικονομικές παραμέτρους, καθώς η Σαουδική Αραβία, που έχει μεγάλα αποθέματα πετρελαίου και χαμηλό κόστος εξόρυξης, είναι χώρα που με την παραγωγή της ρυθμίζει σε σημαντικό βαθμό την τιμή του πετρελαίου. Σε κάθε περίπτωση, η αμερικανική υποστήριξη έχει φανεί και από το εύρος της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς τη Σαουδική Αραβία.
Όμως, τώρα φαίνεται ότι υπάρχει μεγαλύτερη καχυποψία. Ας μην ξεχνάμε, ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν πια την ίδια πολιτική και στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή και αυτό σημαίνει, ότι μια σειρά από χώρες δεν περιορίζουν τις επαφές τους μόνο στη Δύση.
Επιπλέον, η σαουδαραβική ηγεσία εκτιμά, ότι οι ΗΠΑ θέλουν να αλλάξουν τους «όρους του παιχνιδιού» σε σχέση με τις τιμές του πετρελαίου, δηλαδή να διαμορφώσουν μια συνθήκη, όπου τις τιμές θα τις διαμορφώνουν οι καταναλώτριες χώρες και όχι οι πετρελαιοπαραγωγοί.
Το κλειδί εδώ είναι οι κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας. Για το Ριάντ, κινήσεις όπως η προσπάθεια να επιβληθεί πλαφόν από τις χώρες του G7 και την ΕΕ στην τιμή του ρωσικού πετρελαίου, δεν έχουν να κάνουν ούτε μόνο, ούτε κυρίως με τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά με την προσπάθεια οι αναπτυγμένες χώρες να βρουν τρόπους να επιβάλουν τις τιμές που θέλουν σε βάρος των πετρελαιοπαραγωγών χωρών, σε κάτι που ισοδυναμεί με «αλλαγή παραδείγματος» για τις αγορές ενέργειας. Σήμερα η Ρωσία, αύριο το Ιράν, μεθαύριο η Σαουδική Αραβία, θα μπορούσε να περιγραφεί αυτή η λογική.

ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΧΑΜΕΝΟΙ
Η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει επιλέξει να απαντήσουν σε αυτή τη φάση μέσα από μια ρητορική που παραπέμπει σε «επανεξέταση» της σχέσης ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία, παραπέμποντας εμμέσως σε μια αντιστροφή της σημερινής υποστήριξης που παρέχουν στο Ριάντ. Αντίστοιχος τόνος έρχεται και από τη μεριά πολιτικών του Δημοκρατικού Κόμματος. Ωστόσο, σε αυτή τη φάση, δύσκολα θα μπορούσαν οι ΗΠΑ να πάνε σε μια πλήρη ρήξη, που εκτός των άλλων θα διαμόρφωνε νέες ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και θα έκανε ακόμη πιο σύνθετη την κατάσταση στην αγορά ενέργειας.
Η Σαουδική Αραβία εκτιμά, ότι οι ΗΠΑ δε θα μπορέσουν να κάνουν πολλά, κυρίως γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα, δεδομένης και της πίεσης από την εσωτερική τους αγορά (και της πολιτικής των μεγάλων στρατηγικών αποθεμάτων), να αναλάβουν να αντισταθμίσουν τη μείωση της παραγωγής με αύξηση της δικής τους παραγωγής. Με αυτή την έννοια, οι Σαουδάραβες εκτιμούν ότι σε αυτή τη φάση πετυχαίνουν το στόχο τους, που είναι ακριβώς να αποτρέψουν μια πάγια υπονόμευση της δικής τους διαπραγματευτικής δύναμης ως προς την τιμή του πετρελαίου.
Και η Ρωσία είναι κερδισμένη από την τρέχουσα διαρρύθμιση, κυρίως γιατί στην πράξη δε θα χρειαστεί να μειώσει πολύ την παραγωγή της και κυρίως θα μπορεί να συνεχίσει να πουλάει σε χώρες εκτός κυρώσεων και σε σχετικά υψηλή τιμή, ακόμη και μετά τη διακοπή αγορών από την Ευρώπη.
Αντιθέτως, η μεγάλη χαμένη παραμένει η Ευρώπη, στο βαθμό που παραμένει εξαρτημένη από τις εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, άρα και από τον τρόπο που διαμορφώνονται αυτή τη στιγμή από το συνδυασμό ανάμεσα στον πόλεμο, τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας και τις αποφάσεις των πετρελαιοπαραγωγών χωρών.