Home Blog Page 216

Δικαστική διαμάχη για το νομοσχέδιο 96

0
Με ισχύ από την 1η Ιουνίου, το νομοσχέδιο 96 αμφισβητείται στο δικαστήριο • Francisation Κεμπέκ: Το Κεμπέκ αναμένει αύξηση της εγγραφής στα γαλλικά μαθήματα

Με ισχύ από την 1η Ιουνίου, το νομοσχέδιο 96 αμφισβητείται στο δικαστήριο • Francisation Κεμπέκ: Το Κεμπέκ αναμένει αύξηση της εγγραφής στα γαλλικά μαθήματα

Του Γιώργου Στυλ. Γκιούσμα

Από την Πέμπτη 1 Ιουνίου το νομοσχέδιο 96 του Κεμπέκ μπήκε σε πλήρη ισχύ. Ο αμφιλεγόμενος νόμος, που περιορίζει τη χρήση της αγγλικής γλώσσας σε ορισμένες ρυθμίσεις, σχεδιάστηκε για να προστατεύσει τη χρήση των γαλλικών στο Κεμπέκ. Έχει προκαλέσει διαμαρτυρίες, δικαστικές προκλήσεις και ανησυχία, από ομάδες που εκπροσωπούν τους αγγλόφωνους της επαρχίας. Ακολουθεί μια γρήγορη περίληψη ορισμένων από τις αλλαγές που έρχονται.

ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΘΑ ΔΗΛΩΝΟΥΝ
ΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Όλες οι εταιρείες που έχουν μεταξύ πέντε και 49 υπαλλήλους, θα πρέπει να δηλώνουν κάθε χρόνο το ποσοστό του εργατικού δυναμικού τους που «δεν μπορεί να επικοινωνήσει στα γαλλικά». Το ποσοστό επάρκειας μιας εταιρείας στη γαλλική γλώσσα θα δημοσιοποιείται στο μητρώο επιχειρήσεων. Η κυβέρνηση ορίζει τη δυνατότητα επικοινωνίας στα γαλλικά ως την ικανότητα εκτέλεσης καθηκόντων στα γαλλικά.

«Ανάλογα με την κατηγορία εργασίας ενός υπαλλήλου και τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί, αυτή η ικανότητα μπορεί να αξιολογηθεί στο πλαίσιο προφορικών ή γραπτών ανταλλαγών με συναδέλφους, προϊσταμένους ή πελάτες», σύμφωνα με την κυβέρνηση.

«Η επικοινωνία στα γαλλικά συνεπάγεται, για παράδειγμα, την ικανότητα κατανόησης των οδηγιών εργασίας, συμμετοχής σε συναντήσεις, κατάρτισης, σύνταξης ή κοινής χρήσης εγγράφων εργασίας (σημειώματα, εκθέσεις, έντυπα κ.λπ.) και να εξυπηρετήσει τους πελάτες στα γαλλικά».

Ο Jean-François Roberge, υπουργός αρμόδιος για τη γαλλική γλώσσα, δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα βοηθήσει τις επιχειρήσεις με αυτή την απαίτηση.

Όμως, η Καναδική Ομοσπονδία Ανεξάρτητων Επιχειρήσεων, ανησυχεί ότι το νομοσχέδιο 96 θα δημιουργήσει μεγαλύτερη επιβάρυνση στις μικρές επιχειρήσεις που ήδη αγωνίζονται να επιζήσουν. Επίσης, όλα τα συμβόλαια – με ελάχιστες εξαιρέσεις – πρέπει να γίνονται στη γαλλική γλώσσα. Συμπεριλαμβάνονται τα συμβόλαια ασφάλειας, όρους παροχής υπηρεσιών και συμφωνίες δικαιόχρησης.

ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Οι νέοι μετανάστες στο Κεμπέκ θα έχουν μια περίοδο χάριτος, πριν οι διατάξεις του νομοσχεδίου 96 τους επηρεάσουν άμεσα. Οι νέοι μετανάστες πρέπει να λαμβάνουν κυβερνητικές υπηρεσίες αποκλειστικά στα γαλλικά, έξι μήνες μετά την άφιξή τους στο Κεμπέκ.

Η κυβέρνηση αναφέρει ότι «οι γνώσεις τους στα γαλλικά θα ληφθούν υπόψη στη διαδικασία επιλογής και η επάρκειά τους στη γαλλική γλώσσα θα απαιτηθεί για ορισμένα προγράμματα μετανάστευσης, για όσους επιθυμούν να μεταβούν από προσωρινή άδεια παραμονής σε μόνιμη».

ΝΕΑ ΠΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΓΑΛΛΙΚΩΝ

Όποιος επιθυμεί να βελτιώσει τις γνώσεις του στη γαλλική γλώσσα θα μπορεί να εγγραφεί στη νέα διαδικτυακή πύλη της κυβέρνησης. Η πύλη Francization Québec θα είναι διαθέσιμη στους μελλοντικούς μετανάστες που θέλουν να μάθουν γαλλικά πριν από την άφιξή τους στο Κεμπέκ, εργαζόμενους και κατοίκους του Κεμπέκ που δε μιλούν γαλλικά.

ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Με στόχο την προώθηση της γαλλικής γλώσσας, το νομοσχέδιο 96 απαιτεί από την πολιτική διοίκηση να χρησιμοποιεί τα γαλλικά «με υποδειγματικό τρόπο», σύμφωνα με το άρθρο 13.2 του νόμου. Αυτό ισχύει για κυβερνητικά υπουργεία και υπηρεσίες, δημοτικούς οργανισμούς, οργανισμούς υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών και εκπαιδευτικούς οργανισμούς, με ορισμένες εξαιρέσεις.

Εξαιρέσεις περιλαμβάνουν άτομα που είναι επιλέξιμα να λάβουν εκπαίδευση στα αγγλικά, αυτόχθονες πληθυσμούς, μετανάστες που βρίσκονται στο Κεμπέκ για λιγότερο από έξι μήνες, τουριστικές υπηρεσίες και όταν η κυβέρνηση παρέχει υπηρεσίες εκτός του Κεμπέκ.

Οι επαρχιακοί δημόσιοι υπάλληλοι έχουν κληθεί να ελέγξουν εάν ένας πελάτης πληροί τουλάχιστον μία από τις προϋποθέσεις σε κατάλογο κριτηρίων του υπουργείου, πριν προσφέρουν υπηρεσία σε οποιαδήποτε γλώσσα εκτός της γαλλικής. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα καθορίζουν ποιος πληροί αυτά τα κριτήρια, βασιζόμενοι σε πελάτες που ενεργούν «καλή τη πίστη».

ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

Οι υπηρεσίες στα αγγλικά ή σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα μπορούν να παρασχεθούν σε έναν πελάτη μόνο εάν:

-Το άτομο μπορεί να πάει σε αγγλόφωνο σχολείο.

-Το άτομο είναι αυτόχθονο.

-Το άτομο έχει ιστορικό επικοινωνίας με την εν λόγω υπηρεσία στα αγγλικά πριν από τις 13 Μαΐου 2021.

-Το άτομο λαμβάνει υπηρεσίες εκτός του Κεμπέκ.

-Το άτομο είναι ένας νέος μετανάστης στον Καναδά που έφτασε στο Κεμπέκ μέσα στους προηγούμενους έξι μήνες και μαθαίνει γαλλικά.

-Οι κανόνες δεν ισχύουν για τις δημοτικές υπηρεσίες.

ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ 96 ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ

ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ JULIUS GREY

Μεταξύ των διατάξεων που αμφισβητεί ο Grey περιλαμβάνονται νέες εξουσίες που παρέχονται στο Office québécois de la langue française για την έρευνα και την κατάσχεση εγγράφων, ιδίως εκείνων που θα μπορούσαν να προστατεύονται από το νομικό απόρρητο μεταξύ δικηγόρων και πελατών τους.

Η αγωγή αμφισβητεί επίσης διατάξεις που απαιτούν όλα τα δικαστικά έγγραφα να είναι στα γαλλικά, καθώς και εκείνες που καταργούν τις απαιτήσεις για τους δικαστές να είναι δίγλωσσοι. Ο Γκρέι είπε, ότι οι τελευταίες διατάξεις παραβιάζουν την αρχή ότι ο κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα να γίνει κατανοητός από ένα δικαστή και έχει το δικαίωμα να κατανοήσει τις νομικές διαδικασίες.

Επίσης αμφισβητείται από την «Ομάδα Εργασίας για τη Γλωσσική Πολιτική». Την Τετάρτη 31 Μαΐου, η Ομάδα Εργασίας για τη Γλωσσική Πολιτική μέσω του δικηγόρου της Mtre. Μάικλ Μπέργκμαν, κατέθεσε τη νομική της προσφυγή στο νομοσχέδιο 96 στο Ανώτατο Δικαστήριο του Κεμπέκ. Η προσφυγή δίνει έμφαση στα θεμελιώδη δικαιώματα των ατόμων και αμφισβητεί την έννοια των «συλλογικών δικαιωμάτων» όπως ορίζεται στο νομοσχέδιο 96. Το ενημερωτικό σημείωμα επισημαίνει, ότι το νομοσχέδιο επιβάλλει ένα εντελώς νέο καθεστώς και ιεραρχία δικαιωμάτων, σύμφωνα με τα οποία «η ταυτότητα της γαλλόφωνης πλειοψηφίας και του πολιτισμού του Κεμπέκ υπερισχύει της ατομικής ταυτότητας, της γλώσσας και του πολιτισμού των μη γαλλόφωνων του Κεμπέκ». Η συνέπεια είναι, ότι οι εταιρείες μπορούν να επικοινωνούν μόνο με την κυβέρνηση του Κεμπέκ στα γαλλικά και μόνο οι κάτοικοι του Κεμπέκ που έχουν εκπαιδευτεί στα αγγλικά στον Καναδά επιτρέπεται να απευθύνονται στην κυβέρνηση στα αγγλικά. Το ενημερωτικό σημείωμα αμφισβητεί επίσης τη μονομερή τροποποίηση του καναδικού συντάγματος που αναγνωρίζει το Κεμπέκ ως γαλλόφωνο έθνος.
Θα χρειαστούν χρόνια και θα κοστίσουν εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια σε νομικές αμοιβές πριν εκδοθεί ετυμηγορία στις αγωγές κατά του νομοσχεδίου 96.

Με επιτυχία στέφτηκε η δεξίωση της Hellenic Initiative Canada

0
Από αριστερά, ο συμπρόεδρος της Ελληνικής Πρωτοβουλίας Καναδά κ. John Sotos, η δημοσιογράφος και ανταποκρίτρια της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ στην Ουάσιγκτον και διευθύντρια της Ελληνικής Πρωτοβουλίας Καναδά, Κατερίνα Σώκου, ο κ. John Poulos και ο επιχειρηματίας/συν-ιδρυτής και συν-ιδιοκτήτης της μοναδικής Καναδικής εταιρείας κέντρων ελέγχου κ,. Γιάννης Γεωργούδης

Ειδικός καλεσμένος ο διευθύνων σύμβουλος της Dominion Voting Systems, John Poulos

Την Πέμπτη 25 Μαΐου, πάνω από 100 άτομα παραβρέθηκαν στην δεξίωση του οργανισμού Hellenic Initiative Canada – Ελληνικής Πρωτοβουλίας Καναδά, που έλαβε χώρα στο πολυτελέστατο ξενοδοχείο Nelligan στο παλιό Μόντρεαλ.

Του Martin C. Barry

Η φιλοξενία που προσφέρθηκε κατά τη διάρκεια της δεξίωσης από τους ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου Nelligan, την οικογένεια Αντωνόπουλου, η οποία παρεμπιπτόντως συμμετέχει ενεργά σε αυτή την οργάνωση, ήταν εξαιρετική και άρμοζε σε αυτή την εκδήλωση. Οι παρευρεθέντες είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν από ένα πλούσιο μπουφέ, που περιλάμβανε ποικιλία θαλασσινών, όπως παγωμένες γαρίδες jumbo, καθώς και σπάνιο ψητό βόειο κρέας, ζουμερά μίνι μπιφτέκια και σαλάτες και πολλά άλλα αμέτρητα, νοστιμότατα εδέσματα.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στο Μόντρεαλ, Κατερίνα Βαρβαρήγου, η οποία  απηύθυνε ορισμένες σκέψεις.

Ο ειδικός καλεσμένος, John Poulos, ήταν πολύ θερμός και προσιτός σε όλους για διάφορες συζητήσεις. Όλοι ήθελαν να φωτογραφηθούν μαζί του.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗ FOX NEWS

Η υπόθεση της Dominion, που κατατέθηκε το 2021 και διευθετήθηκε εξωδικαστικά τον περασμένο Απρίλιο, καθώς η δίκη επρόκειτο να ξεκινήσει, μένει στην ιστορία ως μία από τις μεγαλύτερες νομικές και επιχειρηματικές συγκρούσεις που έπληξαν ποτέ τη News Corp, την αυτοκρατορία των μέσων μαζικής ενημέρωσης που ελέγχεται από τον παγκόσμιο επιχειρηματικό βαρόνο Rupert Murdoch.

Η Dominion, η οποία είχε ζητήσει αποζημίωση ύψους 1,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ισχυρίστηκε στην αγωγή της ότι αρκετοί παρουσιαστές του προγράμματος Fox – ο Tucker Carlson ήταν ο πιο εξέχων – είχαν κάνει ψευδείς ισχυρισμούς, ότι τα μηχανήματα ψηφοφορίας της Dominion ήταν στημένα για να κλέψουν τις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών του 2020 από το σημερινό πρόεδρο Donald Trump.

Κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης περιόδου ανακάλυψης πριν από τη δίκη, οι εσωτερικές επικοινωνίες του Fox News αποκτήθηκαν από τους δικηγόρους της Dominion και δημοσιοποιήθηκαν. Ανέφεραν ότι οι παρουσιαστές του Fox News TV καθώς και τα στελέχη της εταιρείας, γνώριζαν ότι το δίκτυο ανέφερε ψέματα, αλλά συνέχισαν να το κάνουν για να διατηρήσουν την τηλεθέαση.

Η υπόθεση κορυφώθηκε με το μεγαλύτερο γνωστό διακανονισμό για αγωγή δυσφήμισης (787,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) και την ανατροπή του κορυφαίου αστέρα της Fox, Tucker Carlson, ο οποίος ήταν το υψηλότερο προφίλ δεξιός πολιτικός σχολιαστής στις ΗΠΑ, καθώς και ένθερμος υποστηρικτής του πρώην προέδρου Donald Trump.

«Αυτό είναι πραγματικά πόλεμος – ειδικά όταν ο αντίπαλός σου έχει το μικρόφωνο», παρατήρησε ο συμπρόεδρος της Ελληνικής Πρωτοβουλίας Καναδά, John Sotos, καθώς ο John Poulos έδινε συνέντευξη μπροστά σε ένα εμφανώς ενθουσιασμένο ακροατήριο.

Σε κάποιο σημείο, κατά τη διάρκεια της ιστορικής αγωγής δυσφήμισης της Dominion Voting Systems εναντίον του Fox News, ο ιδρυτής της Dominion με έδρα το Τορόντο, John Poulos, αποκάλυψε ότι η εταιρεία του λάμβανε έως και 400 απειλές θανάτου καθημερινά.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΡΙΘΗΚΑΝ ΨΕΥΔΕΙΣ

Σε μια απόφαση που εκδόθηκε στα τέλη Μαρτίου, πριν από τη δίκη για δυσφήμιση που πήρε το πράσινο φως για να προχωρήσει, ο προεδρεύων δικαστής έκρινε ότι καμία από τις αμφισβητούμενες δηλώσεις που έκανε το Fox News για την Dominion δεν ήταν αληθινή, αφήνοντας μόνο το ερώτημα εάν η Fox ενήργησε με πραγματική κακία.

Ένα από τα δικαστικά έγγραφα που υπέβαλε η Dominion σημείωσε, ότι ένα στέλεχος του Fox είχε δηλώσει σε μία από τις εσωτερικές επικοινωνίες που δημοσιοποιήθηκαν ότι «οι αδύναμες αξιολογήσεις μερικές φορές κάνουν τους καλούς δημοσιογράφους να κάνουν κακά πράγματα», παραφράζοντας το έγγραφο που κυκλοφόρησε.

Είπε ότι μερικές από τις χειρότερες μέρες στη δοκιμασία της Dominion ήρθαν το Δεκέμβριο του 2020, «όταν έφτασε στο σημείο όπου ακόμη και άνθρωποι που μας γνώριζαν μάς αμφισβητούσαν». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, περίπου εκείνη την εποχή η εταιρεία δεχόταν επίσης περίπου 400 απειλές θανάτου κάθε μέρα.

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΙ»

Ο Sotos ρώτησε τι είδους υποστήριξη έλαβε η Dominion από άλλα μέσα ενημέρωσης της Βόρειας Αμερικής, όσον αφορά την αντίκρουση των ισχυρισμών του Fox News – οι οποίοι τελικά αποδείχθηκαν εντελώς ψευδείς.

«Στην περίπτωσή μας ήταν τόσο εξωφρενικό το πώς οι εταιρείες μέσων ενημέρωσης περνούσαν αυτή τη γραμμή, μεταδίδοντας, υποστηρίζοντας και ενισχύοντας πράγματα που δεν ήταν αλήθεια, εν γνώσει τους δεν ήταν αλήθεια», είπε ο Poulos.

«Πώς παίζει αυτό για εμάς, δεν είμαστε κομματική εταιρεία: είμαστε πολύ ακομμάτιστοι, ειλικρινά. Και δεν αφορούσε ένα συγκεκριμένο μέσο ενημέρωσης. Θα μπορούσε να ήταν οποιαδήποτε εταιρεία μέσων ενημέρωσης».

«Για εμάς, στην περίπτωσή μας, έτυχε να είναι οι τρεις εταιρείες μέσων ενημέρωσης εναντίον των οποίων ξεκινήσαμε αξιώσεις. Και η επίδραση που είχε στη δημοκρατία νομίζω ότι είναι αρκετά αυτονόητη».

Είπε ότι «βασιζόμαστε στα μέσα ενημέρωσης για να κάνουμε τους ανθρώπους να λογοδοτήσουν και να πουν την αλήθεια και νομίζω ότι αυτό είναι απαραίτητο».

Ας σημειωθεί ότι η Dominion έχει διεξάγει πάνω από 1000 δημοτικές εκλογές στον Καναδά.

Ταγίπ Ερντογάν: Ονειρεύεται να γίνει Κεμάλ του 21ου αιώνα!

0

Ταγίπ Ερντογάν: Ονειρεύεται να γίνει Κεμάλ του 21ου αιώνα!

Η Τουρκία του «σουλτάνου» που προκύπτει μετά τις εκλογές είναι η πιο εθνικιστική στα 100 χρόνια της Ιστορίας της

Ο Ερντογάν απολαμβάνει το θρίαμβό του στο παλάτι τού 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων με περισσότερα από 1.000 δωμάτια. Διέψευσε όλες τις δημοσκοπήσεις και τις προσδοκίες της Δύσης. Ο Κιλιτσντάρογλου ηττήθηκε πανηγυρικά.

Από τον Βασίλη Γαλούπη
© Newsbreak.gr

Έπειτα από 20 χρόνια στην εξουσία ο Ερντογάν φροντίζει την υστεροφημία του. Μ’ αυτή τη νίκη θέλει να μείνει στη συνείδηση των Τούρκων ως ο «Ατατούρκ του 21ου αιώνα». Η ηγεσία Ερντογάν διαχωρίζεται σε δύο περιόδους: προ και μετά αυταρχικότητα. Ήταν το Φεβρουάριο 2010, όταν συνέλαβε πρώτη φορά 18 εν ενεργεία και απόστρατους αξιωματικούς για απόπειρα πραξικοπήματος. «Κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου» έλεγε τότε.

Ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια, και ειδικά μετά την αμφιλεγόμενη επιχείρηση πραξικοπήματος του 2016, εκκαθαρίσεις. Χιλιάδες δικαστικοί, στρατιωτικοί, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι, πολίτες «σαρώθηκαν» από τη «μηχανή εξουσίας» του Ερντογάν. Ο στρατός υποτάχθηκε σ’ αυτόν. Το ίδιο και η Δικαιοσύνη. Τα ΜΜΕ εξαγοράστηκαν από «φίλους» του ή τα έκλεισε. Τα social media «ελέγχθηκαν». Στο τέλος τον υπηρέτησε ακόμα και η Κεντρική Τράπεζα.

Ο Ερντογάν «έσπασε» συμμαχίες με τη Δύση, απείλησε την Ελλάδα, εκβίασε με το Μεταναστευτικό, απομακρύνθηκε από την Ευρώπη, ήρθε ακόμα πιο κοντά στη Ρωσία και ενεπλάκη σε πολέμους στη Συρία, στη Λιβύη, στο Ιράκ. Η Δύση πίστεψε ότι η ενωμένη αντιπολίτευση θα τον «ρίξει». Ούτε, όμως, ο πληθωρισμός, ούτε η απαξίωση της τουρκικής λίρας γκρέμισαν τον οθωμανικό απολυταρχισμό του «σουλτάνου». Η Δύση παραμένει μπερδεμένη. Αδυνατεί να αντιληφθεί, γιατί η πλειονότητα των Τούρκων επέλεξε ξανά Ερντογάν. Μια πιθανή απάντηση, ότι δεν ενέπνευσε ο Κιλιτσντάρογλου, δεν αποδίδει τη μεγάλη εικόνα. Ναι, η χώρα μαστίζεται από την ακρίβεια, τις δωροδοκίες, την πελατοκρατία. Αλλά ο Τούρκος ψηφοφόρος βλέπει με ικανοποίηση ότι η χώρα του μετατρέπεται σε μια ισχυρή ισλαμιστική – εθνικιστική και πολεμοχαρή δύναμη. Παράγει δικά της όπλα, επιδεικνύει εμπράκτως τη στρατιωτική ισχύ της σε γείτονες, αψηφά ακόμα και τη δυσαρέσκεια της Αμερικής.

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΥΒΕΡΝΑ ΕΝΑ ΛΑΟ

ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΤΙΑΞΕΙ ΚΑΤ’ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ

Το φαΐ στην κατσαρόλα δε φουσκώνει πάντα το στομάχι των Τούρκων, αλλά το ηθικό και η εθνική ταυτότητα φαίνεται ότι αρκούν για να «χορτάσουν» τα κενά περηφάνιας τους. Την επομένη των εκλογών, η Τουρκία παραμένει μια διχασμένη χώρα. Με ανίσχυρο νόμισμα, πληθωρισμό στα ύψη και εκατομμύρια αστέγους από τα ερείπια του σεισμού. Η πλειονότητα, όμως, έστεψε ξανά τον Ερντογάν βασιλιά. Θα συνεχίσει να κυβερνά ένα λαό που ουσιαστικά έχει φτιάξει πια κατ’ εικόνα του.

Πρακτικά, ο Ερντογάν έχει «επαναπρογραμματίσει» ολόκληρη την Τουρκία, ώστε να μπορεί να διατηρεί την εξουσία. Από φαραωνικά έργα υποδομής μέχρι τηλεοπτικές σαπουνόπερες, από πολυδιαφημισμένα οπλικά συστήματα made in Turkey μέχρι τη μετατροπή της Αγ. Σοφίας σε τζαμί, ολόκληρη η χώρα στρίβει προς την αναβίωση ενός μεγαλοπρεπούς οθωμανικού παρελθόντος.

Η Τουρκία που προκύπτει μετά τις εκλογές της Κυριακής 28/5 είναι η πιο εθνικιστική στα 100 χρόνια Ιστορίας της. Ποτέ από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923 δεν έχει μετρήσει τόσο πολλούς εθνικιστές και ισλαμιστές νομοθέτες στη Βουλή. Ενα από τα πιο μεγαλόστομα συνθήματα του Ερντογάν καθ’ οδόν για τις εκλογές, ήταν η υπόσχεση για έναν «τουρκικό αιώνα».

Όπως σε κάθε τόπο, όπου κουμάντο κάνει μια παντοδύναμη κυβέρνηση, υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα που δουλεύει πολύ πριν από τις κάλπες. Τηλεόραση, τράπεζες, επιχειρηματίες, όλα είναι μοχλοί μιας πολιτικής εκστρατείας. Μπορεί οι εκτός Τουρκίας αναλυτές να περιγράφουν την κυβέρνηση ως «ισλαμιστική», αλλά στην πραγματικότητα είναι ο εθνικισμός, όχι η θρησκεία, η κινητήρια δύναμη του Ερντογάν.

Η χώρα του έχει μπει σε μια διαρκή πολιτική εχθρικότητας, απειλών και μόνιμων απαιτήσεων για ακρωτηριασμό της Ελλάδας. Στο εσωτερικό, η απόπειρα σερβίρεται στους Τούρκους ως «παράπονο» για αδικίες που έχει, υποτίθεται, υποστεί η πατρίδα τους μέσα από τις Διεθνείς Συνθήκες. Το αποτέλεσμα είναι μια άγρια εθνικιστική χώρα, ακραία ανταγωνιστική και πλήρως αποθρασυμένη για το τι είναι δικό της και τι ανήκει σε άλλους.

Για τον Ερντογάν, ο «τουρκικός αιώνας» που διατυμπανίζει στους ψηφοφόρους του θα έχει σαν συμβολική αφετηρία την επερχόμενη εκατονταετηρίδα της Τουρκίας, που ιδρύθηκε υπό τον Κεμάλ Ατατούρκ στις 29 Οκτωβρίου 1923. Αλλά η φιλοδοξία του είναι, η δική του ερντογανική κληρονομιά να επισκιάσει στο μέλλον τον εθνικό ήρωα της Τουρκίας, Ατατούρκ, που έμεινε για 15 χρόνια στην προεδρία.

Αρχικά θεωρήθηκε ευάλωτος, επειδή κακοδιαχειρίστηκε την οικονομία. Την ίδια ώρα, αυτός πλάσαρε πιο επιτυχημένα στο «εκπαιδευμένο» κοινό του το αφήγημα, ότι οι εκλογές έχουν κυρίως να κάνουν με την ηγεμονία της Τουρκίας. Το μήνυμα τού Ερντογάν πέρασε μια χαρά στην τουρκική κοινωνία. Από σήμερα οι Τούρκοι θα συνεχίσουν να έχουν για πέντε χρόνια ακόμα τον αυταρχικό ηγέτη που επιθυμούσαν.

Το βασικό αντεπιχείρημα του «σουλτάνου» στην κριτική για τη διολίσθηση της χώρας στον αυταρχισμό, ήταν οι δύο γύροι των εκλογών. «Πώς θα μπορούσε κάποιος που πηγαίνει σε δεύτερο γύρο, αντί να ολοκληρώσει στον πρώτο γύρο με το 49,5%, να είναι δικτάτορας;» αναρωτήθηκε σε συνέντευξη στο CNN.

Δημοκρατία δεν είναι μόνο οι εκλογές. Όταν το σύστημα ενημέρωσης στερεί από τον κόσμο σημαντικές πληροφορίες, οι αποφάσεις που λαμβάνουν στην κάλπη δεν είναι πάντα ανεπηρέαστες. Αλλά αυτό καθόλου δε στενοχωρεί τον Ερντογάν. Ούτε ίσως και το «γείτονά του» στην Αθήνα…

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκε το 1954 σε εργατική συνοικία της Κωνσταντινούπολης. Ο πατέρας του υπηρετούσε στην τουρκική ακτοφυλακή. Στο βιογραφικό του εμφανίζει ότι σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο πανεπιστήμιο του Μαρμαρά, αν και υπάρχει αμφισβήτηση για το κατά πόσο πήρε πτυχίο. Είναι ιδρυτής του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, ενώ από το 1994 έως το 1998 υπήρξε δήμαρχος Κωνσταντινούπολης. Από το 2003 έως το 2014 ήταν πρωθυπουργός της Τουρκίας και από το 2014 πρόεδρος της χώρας. Επί των ημερών του η Τουρκία ασκεί επιθετική νέο-οθωμανική εξωτερική πολιτική, κι έχει οπισθοδρομήσει σε ζητήματα δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διαφθοράς.

Τι σημαίνει η νίκη της Danielle Smith στις εκλογές στην Αλμπέρτα για τον υπόλοιπο Καναδά

0
Τι σημαίνει η νίκη της Danielle Smith στις εκλογές στην Αλμπέρτα για τον υπόλοιπο Καναδά

Όταν η Danielle Smith ανέβηκε στο βήμα το βράδυ της Δευτέρας 29/5 για να γιορτάσει τη νίκη της στις εκλογές στην Αλμπέρτα, είχε ένα μήνυμα για τον πρωθυπουργό Justin Trudeau. «Ελπίζουμε ότι ο πρωθυπουργός και η κοινοβουλευτική ομάδα του παρακολουθούν απόψε», είπε η νεοεκλεγείσα πρωθυπουργός σε ένα θορυβώδες πλήθος υποστηρικτών στο Κάλγκαρι.

Sean Boynton
© GlobalNews

Πράγματι, όλα τα βλέμματα θα είναι στραμμένα στην Αλμπέρτα, καθώς η Smith ξεκινά τη δεύτερη θητεία της, η οποία σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές θα έχει επιπτώσεις όχι μόνο για την επαρχία αλλά και για τον υπόλοιπο Καναδά.

Η Αλμπέρτα είχε πάντα μια «δοκιμαστική» σχέση με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, ακόμη και με άλλες επαρχίες, καθώς υπερασπίζεται την κερδοφόρα βιομηχανία ενέργειας και άλλα συμφέροντά της. Όμως, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, υπό το Ηνωμένο Συντηρητικό Κόμμα και κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19, οι σχέσεις του Έντμοντον με την Οτάβα έγιναν ιδιαίτερα… καταιγιστικές. Το ερώτημα τώρα είναι αν υπάρχει μια νέα αρχή στον ορίζοντα — αν και οι ειδικοί έχουν αμφιβολίες.

«Είναι ευαγγέλιο ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αγνοεί την Αλμπέρτα, και σε βαθμό που είναι σωστό», είπε ο Άλαν Τάπερ, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας που πέρασε δεκαετίες διδάσκοντας στην Αλμπέρτα. «Υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια».

«Στο τέλος της ημέρας η Σμιθ πρέπει να αναγνωρίσει ότι πρέπει να αντιμετωπίσει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Ανεξάρτητα από το είδος των νόμων που εγκρίνει, οι επαρχίες πρέπει να συνεργαστούν με την Οτάβα».

Μένει να δούμε αν η Smith συνεχίζει να ακολουθεί τη συχνά τεταμένη προσέγγιση με την Οτάβα που επέδειξε κατά τη σύντομη πρωθυπουργία της. Η κυβέρνησή της ψήφισε τον αμφιλεγόμενο νόμο περί κυριαρχίας της Αλμπέρτα και σκέφτηκε ανοιχτά την εξαίρεση από το συνταξιοδοτικό πρόγραμμα του Καναδά και την αντικατάστασή του με μια επαρχιακή εκδοχή.

Καμία από αυτές τις προτάσεις δεν ήταν μέρος της πλατφόρμας του UCP κατά τη διάρκεια της εκστρατείας και μένει να δούμε τι θα συμβεί όταν ή εάν η κυβέρνηση του Smith επικαλεστεί την πράξη κυριαρχίας – μια κίνηση που πιθανότατα θα πυροδοτήσει δικαστικές προκλήσεις.

Το Onion Lake Cree Nation στην Αλμπέρτα έχει ήδη κάνει μήνυση για να μπλοκάρει τη νομοθεσία, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση δε διαβουλεύτηκε με ομάδες ιθαγενών. Η Σμιθ ξεκίνησε διαβουλεύσεις με τους αυτόχθονες μετά την ψήφιση του νόμου. Εάν η Smith προχωρήσει στην επιδίωξη ενός επαρχιακού συνταξιοδοτικού προγράμματος ή άλλων παρόμοιων κινήσεων, οι ειδικοί λένε ότι αυτό θα μπορούσε να βλάψει τις προσπάθειες μεταξύ της Οτάβα και των επαρχιών να συνεργαστούν για την επίλυση εθνικών ζητημάτων, όπως η χρηματοδότηση της υγειονομικής περίθαλψης νωρίτερα φέτος.

«Νομίζω ότι υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με το πώς ο Καναδάς και η ομοσπονδία μπορούν να συνεργαστούν όταν φαίνεται να υπάρχει κάποιο πολιτικό πλεονέκτημα που πρέπει να αποκτηθεί με την επίθεση στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τις επαρχίες με τις οποίες διαφωνούν», δήλωσε η Λόρι Γουίλιαμς, καθηγήτρια πολιτικών επιστημών στο Calgary’s Mount Βασιλικό Πανεπιστήμιο.

Ένας τομέας όπου η Σμιθ είναι πιθανό να έρθει σε αντιπαράθεση με τον Τρουντό είναι το κλίμα. Η πρωθυπουργός αποδοκίμασε το «Σχέδιο Βιώσιμης Εργασίας» της φιλελεύθερης κυβέρνησης για να μετακινήσει την οικονομία του Καναδά μακριά από τα ορυκτά καύσιμα προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι οι εργαζόμενοι στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο εκπαιδεύονται για τις θέσεις εργασίας του μέλλοντος.

Η Smith πίεσε να εξαιρεθεί η Αλμπέρτα από το σχέδιο, υποστηρίζοντας ότι δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα της Αλμπέρτα να αναπτύξει τους δικούς της φυσικούς πόρους και να διαχειρίζεται το εργατικό της δυναμικό. Η Smith έχει επίσης επικρίνει το φόρο άνθρακα της Οτάβα και το στόχο της να μειώσει τις εκπομπές 40 έως 45 τοις εκατό κάτω από τα επίπεδα του 2005 μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας, καθώς και ένα δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας με μηδενικό καθαρό έως το 2035.

Ο ενεργειακός τομέας της Αλμπέρτα έχει ήδη λάβει μέτρα για τη μείωση των εκπομπών και την υιοθέτηση μέτρων, όπως η δέσμευση άνθρακα και άλλες τεχνολογικές εξελίξεις. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι τοπικοί και εξωτερικοί επενδυτές θα θέλουν έναν πρωθυπουργό που θα υποστηρίζει τη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου υπερασπιζόμενος τα δικά της περιβαλλοντικά μέτρα, αντί να στηρίζεται στα ορυκτά καύσιμα.

«Η επίτευξη αυτής της ισορροπίας… στρατηγικά έχει περισσότερο νόημα», είπε ο Williams. «Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ο Jason Kenney, τώρα η Danielle Smith, πιστεύει ότι (η υποστήριξη του πετρελαίου και του φυσικού αερίου καταπολεμώντας τη δράση για το κλίμα) είναι νικητής μακροπρόθεσμα πέρα ​​από την ενεργοποίηση της βάσης τους».

Κατά τη διάρκεια της νικηφόρας ομιλίας της, η Σμιθ προέτρεψε τον Τρουντό και την κυβέρνησή του να συνεργαστούν με την Αλμπέρτα για να αναπτύξουν μια στρατηγική για το κλίμα που «θα έχει νόημα» και δε θα επηρεάσει αρνητικά τις θέσεις εργασίας ή τα έσοδα στην επαρχία.

Προειδοποίησε ότι οι εισερχόμενες ομοσπονδιακές πολιτικές θα βλάψουν τους Καναδούς σε ολόκληρη τη χώρα και θα «επιβαρύνουν την υπομονή και την καλή θέληση των Αλμπερτανών».

«Όταν οι Καναδοί εργάζονται μαζί, δεν υπάρχει καμία πρόκληση που να μην μπορούμε να ξεπεράσουμε. Το πιστεύω αυτό, αλλά χρειάζονται δύο μέρη που ενεργούν καλόπιστα για να επιτευχθεί αυτή η ουσιαστική συνεργασία», είπε.

«Η Αλμπέρτα είναι πρόθυμη να είναι αυτός ο εταίρος και χρειαζόμαστε την ομοσπονδιακή μας κυβέρνηση να δείξει ότι είναι πρόθυμη να συνεργαστεί με καλή πίστη επίσης, και τώρα είναι η ώρα να το κάνουμε. Περιμένουμε…».

Ένα άτομο που θα παρακολουθεί τη νίκη και την απόδοση της Σμιθ να προχωρά θα είναι ο ομοσπονδιακός ηγέτης των Συντηρητικών Πιερ Ποϊλιέβ. Όπως η Smith, έτσι και αυτός έχει εκμεταλλευτεί τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων για τους Φιλελεύθερους του Τρουντό, ενώ επιδιώκει να επεκτείνει τη βάση του.

Ενώ ο Poilievre πιθανότατα θα ενθαρρυνθεί να δει τη Smith να διατηρεί την πρωθυπουργία της, δεν είναι ακόμη σαφές εάν η υποστήριξή της θα μπορούσε να τον βλάψει, όταν το κόμμα του αντιμετωπίσει πιο μετριοπαθείς ψηφοφόρους στο Οντάριο και το Κεμπέκ, των οποίων τις ψήφους θα χρειαστεί για να γίνει πρωθυπουργός.

Μέχρι τις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές, αυτό που σημαίνει η νίκη της Σμιθ είναι πιθανότατα περισσότερες πολιτικές τριβές μεταξύ Αλμπέρτα και Οτάβα – για να μην αναφέρουμε το ενδεχόμενο να αναγκαστεί να αποχωρήσει από την ηγεσία του κόμματος, όπως ακριβώς συνέβη και με τον προκάτοχό της Kenney.

Την αλήθεια για την οικονομία, την αναθεώρηση και τη Χάγη

0

Την αλήθεια για την οικονομία, την αναθεώρηση και τη Χάγη

Θέλει ο κ. Μητσοτάκης πλειοψηφία 180 ψήφων, για να κάνει άνετη αναθεώρηση, όπως μαρτύρησε ο Άδωνις Γεωργιάδης; Βεβαίως! Με μία προϋπόθεση, όμως: Να αποκαλύψει πριν από τις εκλογές σε ποια άρθρα του Συντάγματος θα παρέμβει

Ο πολιτικός θρίαμβος που κατήγαγε στις πρώτες εκλογές της 21ης Μαΐου ο Κυριάκος Μητσοτάκης αλλάζει εντελώς τα πολιτικά δεδομένα. Αποκλειστικός συνομιλητής της φιλελεύθερης παράταξης και του ιδίου του πρωθυπουργού, ελλείψει αξιόμαχου αντιπάλου στις δεύτερες εκλογές, είναι το ίδιο το εκλογικό σώμα. Ο ελληνικός λαός.

Γράφει ο δημοσιογράφος
Μανώλης Κοττάκης

Με αυτόν θα αναμετρηθεί ο κύριος πρωθυπουργός. Αυτός είναι η «αντιπολίτευσή» του. Αυτόν πρέπει να πείσει. Και αφού κρίθηκαν ήδη την Κυριακή 21/5 τα «μείζονα» θέματα της «Δήμητρας», του νομίσματος, της κυβέρνησης ειδικού σκοπού, της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη και του ΕΦΚΑ, καιρός τώρα να μπούμε και στην ουσία των θεμάτων.

Οικονομία, συνταγματική αναθεώρηση, Χάγη. Γι’ αυτά ακούσαμε πολύ λίγα έως ελάχιστα. Για την οικονομία υπάρχει ανάγκη διευκρινίσεων. Μέγα θέμα η επενδυτική βαθμίδα, αλλά και μέγα θέμα, εξίσου, οι εισοδηματικές ενισχύσεις που δίδει η Πολιτεία στους ευάλωτους για να τα «φέρνουν» βόλτα.

Μετά τη βόμβα του πρώην υπουργού Αλέκου Παπαδόπουλου για την εκτόξευση του χρέους στα 400 δισ. ευρώ και του ελλείμματος στο 4% (την οποία η κυβέρνηση απέκρουσε αμήχανα με παραπομπή Σκέρτσου σε στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ.) και αφού μεσολάβησαν οι εκλογές, η Κομισιόν εκτόξευσε τη ρουκέτα της: Ζητά να μπει κόφτης λιτότητας στις δαπάνες του Προϋπολογισμού του 2024 και να μη γίνει καμία άλλη παροχή πλην των συμφωνημένων αυξήσεων στις συντάξεις και στο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων.

Ειδική μνεία έκανε η Κομισιόν στην ανάγκη περιστολής των επιδομάτων, με έμφαση στη διακοπή των ενισχύσεων για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσεως. Η οποία κρίση όμως, σύμφωνα με εκθέσεις διεθνών οίκων, φέτος θα επιδεινωθεί σε σύγκριση με πέρυσι που επικράτησε το χειμώνα καλοκαιρία.

Η κυβέρνηση χρωστά απαντήσεις. Κυρίως στους οικονομικώς αδύναμους. Το εκλογικό σώμα καλείται με την ψήφο του να εγκρίνει και το πρόγραμμα της Ν.Δ., το οποίο στη σελίδα 23 του αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Αναβάθμιση ελέγχου κοινωνικών επιδομάτων με δημιουργία ηλεκτρονικής βάσης για όλα τα επιδόματα ανά δικαιούχο, αυτοματοποιημένο έλεγχο κριτηρίων, συγκέντρωση επιδομάτων σε μια βάση, εναρμόνιση κριτηρίων».

Τι σημαίνουν στην πράξη όλα αυτά; Ενοποίηση των επιδομάτων που εισπράττει ένας δικαιούχος σε ένα και έπειτα μείωση του ποσού σε σύγκριση με το προηγούμενο άθροισμα; Ότι θα σου κόβει τα επιδόματα ο υπολογιστής αυτομάτως; Εάν η κυβέρνηση θεωρεί ότι γίνονται αδικίες και εξ αυτού του λόγου επιδόματα θα συρρικνωθούν, πρέπει να βγει εντίμως και να το πει στον ελληνικό λαό. Να πει με ποια «κριτήρια» θα κόβονται. Όχι κρυφτούλι του τύπου «εμείς τα είχαμε στο πρόγραμμά μας, ας τα βλέπατε».

Το ίδιο πρέπει να γίνει και για τις περίφημες τριετίες στους μισθούς των εργαζομένων, των οποίων την κατάργηση η Κομισιόν επιθυμεί. Επειδή, επίσης, οι μεταρρυθμίσεις είναι στο αίμα της κυβερνήσεως, πρέπει με θάρρος να πει στον ελληνικό λαό πόσες χιλιάδες θέσεις εργασίας θα καταργήσει σε βάθος χρόνου το gov.gr και τι είδους αλλαγές και ανατροπές θα φέρει στη ζωή μας η Τεχνητή Νοημοσύνη.

Αμέσως συνδεόμενες με τις αλλαγές στην οικονομία, είναι οι προωθούμενες αλλαγές στο Σύνταγμα της χώρας. Θέλει ο κ. Μητσοτάκης πλειοψηφία 180 ψήφων για να κάνει άνετη αναθεώρηση, όπως μαρτύρησε ο Αδωνις Γεωργιάδης; Βεβαίως! Με μία προϋπόθεση όμως: Να αποκαλύψει πριν από τις εκλογές σε ποια άρθρα του Συντάγματος θα παρέμβει και σε ποια θα κάνει προσθήκες.

Θα παρέμβει για τον χωρισμό Κράτους – Εκκλησίας, τον οποίο κατά βάθος πιστεύει; Θα παρέμβει στο άρθρο 14 περί Τύπου, όπου οι διαθέσεις του είναι γνωστές; Θα νομοθετήσει τον πολιτικό όρκο; Την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ; Την ψήφο των μεταναστών; Την απαγόρευση των εθνικιστικών κομμάτων; Την παράκαμψη της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικρατείας, όταν πρόκειται για την έγκριση μεγάλων επενδύσεων που θα αλλάξουν τη χώρα;

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μέσα του κατά βάθος αυτά θέλει ο κύριος πρωθυπουργός. Καλό είναι όμως και να τα μοιραστεί μαζί μας. Να μας τα πει. Να μας ζητήσει να τα εγκρίνουμε. Ο πανίσχυρος ηγέτης λογικά δε φοβάται τίποτε. Στη ζωή και στην πολιτική άλλωστε αντέχουν οι σχέσεις που βασίζονται στην ειλικρίνεια. Στο Σύνταγμα πρέπει να περιληφθεί δέσμη αλλαγών που να αφορά τους θεσμούς.

Ο πρωθυπουργός, όπως εξελίχθηκε ο θεσμός μετά την αναθεώρηση του 1985, είναι ανεξέλεγκτος μονάρχης. Η Δικαιοσύνη διορίζεται από το υπουργικό συμβούλιο. Ο Τύπος είναι υπό την εποπτεία του κράτους. Τα κανάλια λειτουργούν χωρίς ασυμβίβαστα. Ο ρόλος του βουλευτή έχει υποβαθμιστεί σε υποτακτικό χωρίς ανεξαρτησία γνώμης. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει αρμοδιότητες. Λείπει από το πολίτευμα η ισορροπία. Και αν δεν υπάρχει και αξιωματική αντιπολίτευση…

Τελευταίο αλλά όχι έλασσον, η Χάγη και τα Ελληνοτουρκικά. Θα υπάρξει μεγάλη κινητικότητα μέσα στον Ιούνιο με τις επισκέψεις του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν και του ειδικού μεσολαβητή Άμος Χοκστάιν. Οι σύμμαχοι άκουσαν με ενδιαφέρον τη δέσμευση του πρωθυπουργού ότι θα συναντηθεί διμερώς στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν, ο οποίος ζητά από τον κύριο Μητσοτάκη να τηρήσει την υπόσχεση που του έδωσε στο Βόσπορο για απευθείας διαπραγμάτευση χωρίς τη μεσολάβηση των ΗΠΑ.

Παρακολουθούν επίσης με προσοχή τις διεργασίες, για τη συγκρότηση πλειοψηφίας συνυποσχετικού και αναθεώρησης στο επόμενο Κοινοβούλιο. Ο πρωθυπουργός, προς τιμήν του, ξεκαθάρισε στον Alpha ότι η αποστρατιωτικοποίηση και τα θέματα κυριαρχίας νησιών θα εξαιρεθούν από το διάλογο.

Θα είχε την ίδια αξία να ακούσουμε από όλους, πώς στο συνυποσχετικό που θα έλθει προς κύρωση στη Βουλή σύμφωνα με το άρθρο 28 τα ίδια θέματα δε θα τεθούν στην κρίση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Διότι άλλο δεν το συζητάμε διμερώς και άλλο το θέτουμε στην κρίση διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου και δεσμευόμαστε από την αμερόληπτη απόφασή του.

Πόσο βαθιά είναι τα νερά του Αιγαίου;

0
Πόσο βαθιά είναι τα νερά του Αιγαίου;

Όταν εκφέρεται ο όρος «θαλάσσιες ζώνες», τότε δίνουμε το σύνθημα στη διεθνή κοινότητα και την Τουρκία, ότι είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε με την Άγκυρα και το θέμα του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης

Ένα ζήτημα που απασχολεί τη Δύση, το ΝΑΤΟ, την Ε.Ε., την Κύπρο, την Ελλάδα, αλλά και τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, είναι η πολιτική που θα ακολουθήσει ο Ερντογάν, όσον αφορά το γεωπολιτικό προσανατολισμό της Τουρκίας.

Γράφει ο

Σάββας Καλεντερίδης*

Ο Ερντογάν, όταν ανέλαβε την εξουσία, χρησιμοποίησε τις ΗΠΑ, την Ευρώπη, το δίκτυο Γκιουλέν, με το οποίο συγκυβερνούσε, για να καταστείλει στο εσωτερικό της Τουρκίας τις δυνάμεις εκείνες οι οποίες τον θεωρούσαν «εθνικό κίνδυνο». Ετσι κατόρθωσε να κατισχύσει και να εξουδετερώσει την οργάνωση του βαθέος κράτους «Εργενεκόν», αλλά και τους μηχανισμούς στο στράτευμα, με την υπόθεση «Μπαλιόζ» («Βαριοπούλα»).

Οταν στη δεύτερη δεκαετία της διακυβέρνησής του, με διάφορους δόλιους τρόπους κατόρθωσε να θέσει υπό σχετικό έλεγχο το κουρδικό κίνημα, στράφηκε εναντίον του δικτύου Γκιουλέν, με το οποίο μέχρι τότε συγκυβερνούσε, και το θεωρούσε και αυτό απειλή για τα σχέδιά του.

Οταν ο Ερντογάν εξουδετέρωσε όλους τους εσωτερικούς εχθρούς, άρχισε να παρουσιάζει το πραγματικό του πρόσωπο και τους πραγματικούς του σκοπούς, όσον αφορά την εσωτερική αλλά και την εξωτερική του πολιτική: παντουρκισμός, πανισλαμισμός, νέο-οθωμανισμός.

Το εις βάρος του πραξικόπημα, το οποίο ήταν πραγματικό, συνετέλεσε στο να εκφράσει χωρίς καμία αναστολή και το μίσος του εναντίον της Δύσης, του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε., των ΗΠΑ…
Τότε έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιό του να «ανεξαρτητοποιηθεί» η Τουρκία από τα «δεσμά της Δύσης». Ετσι, ο Ερντογάν έστρεψε την Τουρκία προς τη Ρωσία, την Κίνα και την Τεχεράνη.

Ετσι ανέλαβε την ηγεσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.
Ετσι έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, μαζί με τον τότε πρόεδρο του Καζακστάν, Νουσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, στη μετατροπή του Συμβουλίου Συνεργασίας Τουρκόφωνων Κρατών σε διεθνή οργανισμό, δηλαδή στον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών, στο πλαίσιο της πολιτικής του παντουρκισμού.

Ετσι ο Ερντογάν, στο πλαίσιο της νέο-οθωμανικής πολιτικής, άρχισε τις εισβολές σε Ιράκ, Συρία, Λιβύη, έτσι είδαμε να γίνεται «πράξη» το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας»…
Τη Δευτέρα 29 Μαΐου, μαύρη επέτειο της Αλωσης της Κωνσταντινούπολης, ο Ερντογάν έδωσε τα πρώτα δείγματα της πορείας που θα ακολουθήσει. Σύμφωνα με διπλωματικές και δημοσιογραφικές πηγές, προεκλογικά υπόσχεται και καθησυχάζει τις χώρες της Ευρώπης ότι την επομένη των εκλογών θα ακολουθήσει άλλη πολιτική έναντι της Δύσης.

Αυτό είναι προφανές ότι εντάσσεται στο σχέδιό του να κερδίσει τις εκλογές και στη συνέχεια να ακολουθήσει τα γνωστά του βήματα προς την Ευρασία, τον «τουρκικό» και το μουσουλμανικό κόσμο. Αν τελικά συμβεί αυτό, η Κύπρος και η Ελλάδα θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε την τουρκική επιθετικότητα με νέες εισβολές στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την πολιτική των δύο ανεξάρτητων κρατών στην Κύπρο, με τη λεηλασία των ελληνικών περιουσιών της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου.

Αν τελικά συμβεί αυτό, θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε νέες εισβολές της Τουρκίας στην – με βάση το Διεθνές Δίκαιο – ελληνική υφαλοκρηπίδα μεταξύ Κύπρου – Καστελόριζου – Κρήτης, αλλά και νοτίως της Κρήτης, με βάση τα – παράνομα μεν, υπαρκτά δε – τουρκολιβυκά μνημόνια 1 και 2, νέες πιέσεις για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, νέες απειλές για τα ελληνικά νησιά.

Φυσικά, εάν ο Ερντογάν συνεχίσει να εκνευρίζει και να προκαλεί ανησυχίες στη Δύση, στης ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε., θα αλλάξει επί τα βελτίω η γεωπολιτική αξία της Κύπρου και της Ελλάδας, ενώ θα είναι πιο εύκολο να περνάμε τις θέσεις μας στους συμμάχους μας.
Ομως, να είμαστε σίγουροι, ότι πρώτα θα επιχειρηθεί η «εξημέρωση» του θηρίου, με στόχο να πειστεί η Τουρκία να παραμείνει, έστω εν μέρει, στο «δυτικό μαντρί». Και αυτό σημαίνει, ότι θα προσφερθεί στο «θηρίο» τροφή από την Κύπρο και την Ελλάδα. Ηδη κάποια κέντρα στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση.

Η συνεχόμενη αναφορά από τον πρωθυπουργό αλλά και από πολιτικούς, που χρημάτισαν υπουργοί Εξωτερικών, ότι «η μοναδική διαφορά που έχουμε με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών» αποτελεί απόδειξη ότι ίσως έχει τεθεί στο τραπέζι και το πλαίσιο.

Στην επίσημη ιστοσελίδα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, στο κεφάλαιο «Ζητήματα Ελληνοτουρκικών Σχέσεων», αναφέρεται το εξής: «Η Ελλάδα επιδιώκει, στο πλαίσιο αυτό, να επιλύσει τη μόνη διαφορά που υφίσταται μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, δηλαδή την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και, ειδικότερα, το Δίκαιο της Θάλασσας».

Οταν όμως εκ των επισημότερων χειλέων εκφέρεται ο όρος «θαλάσσιες ζώνες», τότε δίνουμε το σύνθημα στη διεθνή κοινότητα και την Τουρκία ότι είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε με την Αγκυρα και το θέμα του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης, που εντάσσεται στον όρο «θαλάσσιες ζώνες».

Και η συνεχής αναφορά σε αυτό οδηγεί σε μια συμφωνία που ο λαός έχει χαρακτηρίσει «Πρέσπες του Αιγαίου». Προσοχή! Κάποιοι πνίγηκαν στα νερά των Πρεσπών. Σκεφτείτε τι θα γίνει στα νερά του Αιγαίου, που είναι και πιο βαθιά.

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής

Η ποδοπάτηση του Συντάγματος

Η κατάστασις καθίσται λίαν κρίσιμος, η Ελλάς βαίνει εις κρημνόν, η Πατρίς καθημάζεται υπό τους νεοπαγείς επίδοξους καταλύτες της Συνταγματικής εννόμου τάξεως, ένεκεν και συνεπεία των άνωθεν θεσμικών πραξικοπημάτων, τα οποία αποσκοπούν εις την ποδηγέτηση του Ελληνικού λαού και δια τη γνήσια νόθευση της εκ του αποτελέσματος ετυμηγορίας του Ελληνικού λαού.

Γράφει ο δικηγόρος

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*

Είναι πρόδηλο, ότι η Ελλάς σύρεται υπό αδιαφανείς διαδικασίες, ίνα επιλέξει, κατά την κρίσιμον τοιαύτη καμπή, το κόμμα όπου οι μηχανισμοί άνωθεν επιβάλλουν, ούτως ώστε να συνεχίζουν κατ’ εξακολούθηση και απρόσκοπτα την εξυπηρέτηση των αντεθνικών πολιτικών συλλήβδην προς όλους τους τομείς.

Η Ελλάς καθίστατι δέσμια ως προς την παραγωγή νόμων, εις τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, το μη ανεξάρτητο Τραπεζικό σύστημα έχει καθολικώς κηδεμονεύσει την Ελλάδα, η διαρκής λογοδοσία της Πατρίδας μας προς τους δανειστές ως απόρροια των επαχθών όρων του Μνημονίου, καθώς και η στρατιωτική και πολιτική εξάρτηση υπό της Γερμανίας εν τω πλαισίω της Ε.Ε. και κατ’ επέκταση μονομερώς των Η.Π.Α. έχει δημιουργήσει ένα ασφυκτικό αδιέξοδο, ως εκ τούτου η Ελλάς πνέει τα λοίσθια, δοθέντος ότι, δρα ως αποικία χρέους και ως μία υποτελής χώρα – πειραματόζωο, με πολιτικούς αυταναγορευόμενους ως εύλαλες υποτακτικές μαριονέτες των υπερεθνικών διευθυντηρίων.

Οι εκλογές αυτές αποδεικνύουν πανηγυρικά το καταφανές και πρόδηλο έλλειμμα πραγματικής δημοκρατίας, την εγκαθίδρυση μίας ιδιότυπης δικτατορίας της θεσμικής ελίτ, η οποία υποστηρίζεται σθεναρώς υπό τις διεθνείς ελίτ, προκειμένου να προάγει ευθέως το ιδεολόγημα της Νέας Τάξης Πραγμάτων και δη της ισοπεδωτικής και αντεθνικής παγκοσμιοποιήσεως.

Η Ευρώπη παραδίδεται εις τα ερεβώδη σχέδια της νοθεύσεως των Εθνών, της καταλύσεως των επιμέρους ταυτοτήτων, εις την εξάλειψη των παραδόσεων και των κοινωνικών αξιών, ούτως ώστε να δημιουργηθεί ένας ουδετεροεθνής, ουδετερόθρησκος και ουδετερόφιλος κοινωνικός πολτός, ο οποίος άνευ ιδιαίτατων χαρακτηριστικών γνωρισμάτων και στοιχείων, θα καθίσταται ευεπίφορος εις οιαδήποτε δόλια, εκ των μηχανισμών ετεροκατευθύνσεως, με αποτέλεσμα να κυριαρχεί πλήρης ταραχώδη σύγχυση.

Το διακύβευμα των εκλογών τούτων καθίσταται μηδαμινό δια τον ασυμβίβαστο έντιμο πολίτη, ο οποίος αποκλείστηκε ιταμώς εκ των παρόντων εκλογών, λοιδορήθηκε και καταφρονήθηκε σφόδρα, λόγω του γεγονότος ότι πρέσβευε τη μοναδική εν Ελλάδι, άπεφθη και ανόθευτη αντισυστημική δύναμη, η οποία δεν καθίσταται έτερη εκ του κατασυκοφαντημένου κόμματος «Έλληνες».

Εις τον αντίποδα και όλως τουναντίον, ο εσμός της διαπλοκής των συμφερόντων επιθυμεί δια πυρός και σιδήρου όπως νεμηθεί την εξουσία απρόσκοπτα, προσφεύγοντας, δίκην καταστάσεως εκτάκτης ανάγκης, το σχηματισμό κυβερνήσεως εθνικής ενότητας, ως η πλέον πρόσφορη και τελεσφόρα λύση δια την από κοινού και δια ενότητας δήθεν επιλύσεως των μειζόνων προκλήσεων, ήτοι την επιβολή πρόσθετης τυχόν οικονομικής επιτηρήσεως και εν ταυτώ, την ανάδειξη τυχόν κρυφών συμφωνιών, αναφορικώς προς την περίπυστη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Τα συμφέροντα καθίστανται δυσθεώρητα δια τους οιονεί επιτρόπους και ωσεί ελεγκτές των ημεδαπών πολιτικών, εξ αυτού και αντιμάχονται λυσσωδώς οιαδήποτε υγιή δύναμη αντιδράσεως προς το εριζωμένο σηψαιμικό κατεστημένο.

Ως εκ τούτου, λοιπόν, η παρωδία των εκλογών κατ’ άνωθεν έμμεση υπαγόρευση των συστημικών κομμάτων, δια του αποκλεισμού λοιπών άλλων σχηματισμών, συνιστά απλώς ποδοπάτηση της Συνταγματικής εννόμου τάξης και μία ιταμή περιφρόνηση προς τη λαϊκή κυριαρχία, η ελευθέρα βούληση της οποίας φαλκιδεύεται, δοθέντος ότι αντιβαίνει προδήλως προς τα κατεστημένα συμφέροντα του συστήματος.

Η ψευδεπίγραφη δημοκρατία πνέει τα λοίσθια, η λαϊκή κυραρχία απόλλυται και η Ελλάδα εφεξής δρα εις ένα παροκολούθημα, δορυφόρος των μεγάλων δυνάμεων, άνευ ουδεμίας κυριαρχίας και εξουσίας.

Το μνημόσυνο της ενταφιασμένης Δημοκρατίας έλαβε χώρα πανηγυρικά την Κυριακή 21-5-2023, όπου η όζουσα οσμή του θεσμικού πραξικοπήματος ανέδειξε την προβληματική της Δημοκρατίας, να λειτουργεί παντελώς αυθαίρετα αποκλείοντας έτερα κόμματα, όπως αυτό των Ελλήνων, άνευ ουσιαστικής επιχειρηματολογίας, αλλά με το κίβδηλο και εύηθες πρόσχημα ότι ο τρόπος με τον οποίο το κόμμα δήθεν πολιτεύετο αντιβαίνει εις τη Δημοκρατία, επιδεικνύοντας πέραν από μεροληπτική μεταχείρηση εις βάρος του εν θέματι κόμματος και εν ταυτώ, πρόδηλη εμπάθεια και φόβο προς ένα εξ ορισμού ανισυστημικό κόμμα, καίτοι πανδήμως αποδεκτό από τον πυρήνα της καθημαγμένης Κοινωνίας.

Κατά συνέπεια, η εκ των ενόντων καθολική κατάργηση της Δημοκρατίας, επ’ ονόματι της Σταυροφορίας των ψευδεπίγραφων δημοκρατών, προβαίνουν σε πασίδηλα θεσμικά πραξικοπήματα τα οποία καταλύουν εκ των ενόντων την έννοια του θεσμού της Δημοκρατίας, η οποία εν τοις πράγμασι δεν έχει αδιέξοδα, διότι οιαδήποτε εξωθεσμική παρέμβαση καταργεί ευθέως τον πυρήνα και την υπόσταση της Δημοκρατίας, η οποία δήθεν νιώθει ότι απειλείται, από κόμματα τα οποία πρεσβεύουν διαφορετικές πεποιθήσεις από τα πλειοψηφούντα κόμματα του κατεστημένου. Αναμένοντες την Ανάσταση της Δημοκρατίας μας.

Ο «εφιάλτης» της οριακής πλειοψηφίας

0
Ο «εφιάλτης» της οριακής πλειοψηφίας

Στην «κόψη» του «ξυραφιού» η κατάκτηση της αυτοδυναμίας ή όχι για τη Νέα Δημοκρατία • Πώς μπορούν να συμβούν όλα τα σενάρια και πως αλληλοεπιδρούν οι ψηφοφόροι των κομμάτων

Στην «κόψη» του «ξυραφιού» θα κριθεί το αποτέλεσμα των εκλογών της 25ης Ιουνίου. Οι αποστάσεις από την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, από την οριακή αυτοδυναμία, από το να έχουμε πεντακομματική ή εξακομματική ή επτακομματική ή ακόμα και οκτακομματική Βουλή, όπως τελικά και να μην κατακτήσει την αυτοδυναμία η «γαλάζια παράταξη», είναι τόσο μικρές, που όλα τα ενδεχόμενα είναι πιθανά.

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

©pronews.gr

Στην περίπτωση της αυτοδυναμίας περιλαμβάνονται και οι υποπεριπτώσεις ως προς το τι αυτοδυναμία θα είναι αυτή. Θα είναι ευρεία; Θα είναι οριακή; Το σίγουρο είναι ότι αν δεν προκύψει, η χώρα θα προχωρήσει σε τρίτες εκλογές, όπως άλλωστε το δήλωσε και το βασικό στέλεχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο Μάκης Βορίδης, οι οποίες θα γίνουν τον Οκτώβριο μαζί με τις δημοτικές εκλογές για λόγους εξοικονόμησης δαπανών. Σε αυτό το σενάριο, η Ελλάδα θα ζήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της τη διακυβέρνηση από μία υπηρεσιακή κυβέρνηση για πέντε μήνες.

Εάν προκύψει οριακή αυτοδυναμία, αυτό ίσως να είναι ακόμα χειρότερο σενάριο για τη Νέα Δημοκρατία, καθώς τότε δε θα έχει καμία δικαιολογία για να προχωρήσει σε τρίτες εκλογές και θα πρέπει να κυβερνήσει τη χώρα σε οριακές συνθήκες με 151 – 152 βουλευτές.

Άρα, τα προτιμητέα σενάρια για τη Νέα Δημοκρατία είναι αυτά της ευρείας πλειοψηφίας ή του να μην έχει καθόλου, ώστε να προκηρυχτούν εκ νέου εκλογές χωρίς να έχει την ευθύνη γι’ αυτό.

Στις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου μπορούν να συμβούν τα πάντα:

-Μπορεί η ψήφος να είναι χαλαρή, κάτι που θα επιφέρει διόρθωση στα ποσοστά της Ν.Δ. και αντίθετα αύξηση στα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι σίγουρο ότι θα κάνει τα πάντα για να συσπειρώσει την παλαιότερη εκλογική βάση που είχε από το 2019.

-Μπορεί όμως και οι ψηφοφόροι να θεωρήσουν, πως η διασπορά της ψήφου σε μικρότερα κόμματα θα φέρει τη χώρα σε νέες εκλογικές περιπέτειες και να υποκύψουν στο δίλημμα που τους επέβαλε η Νέα Δημοκρατία, να υπάρξει πόλωση και να αυξήσουν τα ποσοστά του δικομματισμού.

-Μπορεί κάποιοι εκ των ψηφοφόρων να σκεφτούν, πως εφόσον τα δύο κόμματα «Πλεύση Ελευθερίας» και «Νίκη» βρίσκονται κοντά στο όριο του 3% για να μπουν στη Βουλή, να τα ψηφίσουν για να κερδίσουν την είσοδό τους.

-Μπορεί αντίθετα κάποιοι από αυτούς που ψήφισαν τα δύο κόμματα να επιλέξουν να στραφούν προς τους βασικούς πολιτικούς χώρους από τους οποίους προήλθαν, δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία. Οι πρώτοι για να ενισχύσουν την αξιωματική αντιπολίτευση και οι δεύτεροι για να κατακτήσει η Νέα Δημοκρατία την αυτοδυναμία στις εκλογές.

-Ακόμα και το ΜεΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη με τις αλλαγές που έχει κάνει, θεωρητικά θα μπορούσε να επαναφέρει κάποιους ψηφοφόρους του και να μπει στη Βουλή.

Το πρόβλημα με τις επερχόμενες εκλογές είναι, ότι στην πραγματικότητα επιχειρείται να λυθεί μία εξίσωση τύπου «Θεωρίας των Παιγνίων» στηριζόμενοι σε πολλές μεταβλητές και παραμέτρους, στην ουσία για όσους ξέρουν μαθηματικά μιλάμε για μια διαφορική εξίσωση. Και αυτό, γιατί οι μάζες των ψηφοφόρων που θα κρίνουν το εκλογικό αποτέλεσμα, αλληλοεπιδρούν με όλα τα κόμματα τα οποία πρωταγωνιστούν στην εκλογική αναμέτρηση.

Το μόνο κόμμα που ίσως δεν ανησυχεί καθόλου είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό, για δύο πολύ απλούς λόγους:

Πρώτον, είναι αδύνατο να πάει χειρότερα από όσο πήγε στις εκλογές της 21ης Μαΐου και δεύτερον, γιατί είναι πολύ πιο πιθανό να υπάρξει έστω μια μερική συσπείρωση που να αποδώσει κάποιες μονάδες επιπλέον στα ποσοστά του.

Το άγχος είναι καθαρά στη Νέα Δημοκρατία, για το αν θα καταφέρει να είναι αυτοδύναμη ή όχι. Η δήλωση Βορίδη έδειξε ακριβώς αυτό.

Άγχος έχει και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και αυτό γιατί αυτοπαγιδεύτηκε από μόνο του από τις δηλώσεις του Νίκου Ανδρουλάκη. Ο αρχηγός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τις δηλώσεις που έκανε έθεσε τον πήχη της επιτυχίας στις δεύτερες εκλογές τόσο ψηλά, δηλαδή να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Όσο για τα μικρά κόμματα, το άγχος το έχει σίγουρα η «Ελληνική Λύση» του Κυριάκου Βελόπουλου, γιατί γνωρίζουν στο κόμμα πως εάν το «ΝΙΚΗ» περάσει το όριο εισόδου στη Βουλή, κατά πάσα πιθανότητα οι ψηφοφόροι θα έχουν προέλθει από το δικό τους χώρο.

Ποντάροντας στο θρησκευτικό συναίσθημα…

Η εκμετάλλευση του θρησκευτικού συναισθήματος αποτελεί ένα πολυσύνθετο φαινόμενο με βαθιές ιστορικές, πολιτικές και κοινωνικές ρίζες. Στο παρόν άρθρο, θα αναφερθώ εν ολίγοις στην εκμετάλλευση του θρησκευτικού συναισθήματος από τα δημόσια κυρίως πρόσωπα και τους αιρετούς άρχοντες.

Οι τελευταίοι, έχοντας διαγνώσει ότι το θρησκευτικό κομμάτι της κοινωνίας έχει πολύ ενδιαφέρον από ψηφοθηρική άποψη, δεν παραλείπουν να υποκρίνονται τους ευλαβείς χριστιανούς, κολακεύοντας τους ανύποπτους θρησκευόμενους, προκειμένου να αποσπάσουν εύνοια και… ψήφους.

Υπό το μανδύα του πατριωτισμού, διάφορα «πατριωτικά» σχήματα έκαναν την εμφάνισή τους στις εκλογές της 21ης Μαΐου και προς γενική κατάπληξη κατέγραψαν σημαντικά αυξημένα ποσοστά. Πρόκειται για νεότευκτα κόμματα που έκαναν τη μεγάλη έκπληξη και βρίσκονται οριακά εκτός Βουλής.  

Αυτοπροσδιορίζονται εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα και απευθύνονται κυρίως σε ευάλωτες και ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, υποσχόμενα να διασώσουν την Ελλάδα από την παγκόσμια τάξη πραγμάτων.

Μιλούν για ξεπούλημα της Ελλάδας, για προδότες πολιτικούς, για μασόνους εβραίους, για κατάσκοπους μετανάστες, για κάθε είδους συνωμοσιολογίες…

Στο καταστατικό τους γίνεται ελάχιστη αναφορά για οικονομική ανάκαμψη, για βελτίωση της δημόσιας υγείας ή προώθηση της εκπαίδευσης. Αντιθέτως, στο πρόγραμμα κυριαρχούν ο ρατσισμός και ο φανατισμός, εν ονόματι… Κυρίου!

Μία υποκριτική πολιτική εκμετάλλευση των βαθύτερων φόβων και συναισθημάτων ενός εκλογικού κοινού που δε βλέπει διέξοδο στις σύγχρονες προκλήσεις και αλλαγές.

Ωστόσο, η προσπάθεια πολιτικοποίησης του Θεού ξεκινά από την απώτερη αρχαιότητα και συνεχίζεται στις μέρες μας. Τα Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα, παραδείγματος χάριν, υποστηρίζουν ότι εκπροσωπούν τις θρησκευτικές αξίες σηκώνοντας το λάβαρο του Χριστιανισμού ως μέρος της πολιτικής ταυτότητας, ενώ η πολιτική αυτών των κομμάτων συχνά δεν έχει να κάνει με την πίστη.

Οι λαϊκιστές πολιτικοί σπάνια είναι εκφραστές της πίστης στην πράξη και σε πολλές περιπτώσεις δεν εφαρμόζουν τους συντηρητικούς κανόνες της εκκλησίας στη δική τους ζωή. Μάλιστα, οι πιο πολλοί δεν έχουν παραδοσιακή οικογένεια.

Θα ήταν παράληψη αν δεν αναφερόμουν στους αυτοδιορισμένους Ιεροκήρυκες της γείτονος που συγκινούν εκατομμύρια πλήθη αποσπώντας κραυγές έκστασης, καθώς και εκατομμύρια δολάρια, χάρη στη μαγεία του εμπνευσμένου λόγου τους, όπου σκηνοθετείται η πάλη μεταξύ Σατανά και Αγίου Πνεύματος…

Είναι οι «θεόπνευστοι» τηλευαγγελιστές, των οποίων η σταυροφορία εκτείνεται πέραν των συνόρων και σίγουρα δεν μπορούν να αγνοηθούν. Εκμεταλλεύονται στο έπακρο τις βαθιές τάσεις μερίδας της κοινωνίας, της οποίας ο σκοταδισμός προάγει τις χείριστες πρακτικές.

Κοινωνιολόγοι ερευνητές ζήτησαν από ερωτηθέντες να φανταστούν, τι θα σκεφτόταν ο Ιησούς για τα σύγχρονα ζητήματα. Οι Χριστιανοί Ρεπουμπλικάνοι φαντάζονταν έναν Ιησού που έτεινε να είναι κατά της αναδιανομής του πλούτου, των παράνομων μεταναστών, των αμβλώσεων και των γάμων ομοφύλων, ενώ οι Χριστιανοδημοκράτες πίστευαν ότι θα είχε πολύ πιο φιλελεύθερες απόψεις, δίνοντας προτεραιότητα στη φιλανθρωπία προς τους μετανάστες παρά την αντίθεση στην ευθανασία…

Θα συνιστούσα, οι απλοί ευλαβείς άνθρωποι, να προφυλάξουν τους εαυτούς τους από τους κάθε μορφής σαλτιμπάγκους. Ο Θεός άλλωστε εκπροσωπείται μόνο από την επίσημη Εκκλησία…

Ta NEA volume 17-21

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 17-21 published June 2nd, 2023.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA, June 2nd, 2023
Greek Canadian News: Ta NEA, June 2nd, 2023, volume 17-21.