Εκστρατεία ενημέρωσης για την απαγόρευση των μέσων
κοινωνικής δικτύωσης σε έφηβους κάτω των 16 ετών

Η ραγδαία εξάπλωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχει φέρει επανάσταση στην επικοινωνία, την ενημέρωση και την κοινωνική αλληλεπίδραση. Ωστόσο, η ανεξέλεγκτη χρήση τους από ανήλικους, έχει εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ψυχική υγεία, την ασφάλεια και την ανάπτυξη των παιδιών. Σε αυτό το πλαίσιο, η Αυστραλία προχώρησε σε μια τολμηρή πρωτοβουλία: την απαγόρευση της πρόσβασης στα social media για έφηβους κάτω των 16 ετών, συνοδευόμενη από μια εκτεταμένη εκστρατεία ενημέρωσης με τίτλο «Για το καλό του».

ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ

Η εκστρατεία ενημέρωσης έχει ως βασικό στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, για τους κινδύνους που ενέχει η πρόωρη έκθεση των παιδιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με σλόγκαν «Για το καλό των παιδιών μας», η καμπάνια επιδιώκει να προωθήσει την αποδοχή του νέου μέτρου από γονείς, εκπαιδευτικούς και την ευρύτερη κοινότητα.

Η κυβέρνηση της Αυστραλίας επένδυσε 14 εκατομμύρια δολάρια Αυστραλίας (περίπου 7,8 εκατ. ευρώ) στη διαφημιστική εκστρατεία, η οποία περιλαμβάνει τηλεοπτικά σποτ, διαφημιστικές πινακίδες και ψηφιακές δράσεις. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η χρήση των ίδιων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για την προώθηση του μηνύματος, με «ειρωνικό» τρόπο, όπως δήλωσε η υπουργός Επικοινωνιών, Ανίκα Γουέλς.

ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Η εκστρατεία αξιοποιεί ένα ευρύ φάσμα επικοινωνιακών εργαλείων:

• Τηλεοπτικά σποτ: Σύντομα βίντεο που παρουσιάζουν τις αρνητικές επιπτώσεις της υπερβολικής χρήσης των social media από ανήλικους.

• Διαφημιστικές πινακίδες: Τοποθετημένες σε κεντρικά σημεία πόλεων, με μηνύματα που προκαλούν προβληματισμό.

• Ψηφιακή προβολή: Χρήση πλατφορμών όπως Facebook, Instagram και TikTok για τη διάδοση του μηνύματος, με στόχο να φτάσει στους ίδιους τους νέους και τους γονείς τους.

• Συνεργασία με σχολεία: Παροχή εκπαιδευτικού υλικού και διοργάνωση ενημερωτικών ημερίδων.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η απόφαση για την απαγόρευση βασίζεται σε πληθώρα ερευνών, που καταδεικνύουν τις αρνητικές συνέπειες της πρόωρης χρήσης των social media:

• Αύξηση άγχους και κατάθλιψης: Η συνεχής έκθεση σε ιδανικές εικόνες και συγκρίσεις, οδηγεί σε χαμηλή αυτοεκτίμηση.

• Διαταραχές ύπνου: Η χρήση κινητών πριν τον ύπνο επηρεάζει την ποιότητα και τη διάρκεια του ύπνου.

• Κίνδυνοι διαδικτυακής παρενόχλησης: Οι ανήλικοι είναι πιο ευάλωτοι σε φαινόμενα cyberbullying.

• Μειωμένη συγκέντρωση: Η συνεχής εναλλαγή περιεχομένου μειώνει την ικανότητα συγκέντρωσης και μάθησης.

Η εκστρατεία επιδιώκει να ενημερώσει τους γονείς γι’ αυτά τα φαινόμενα και να τους ενθαρρύνει να θέσουν όρια στην ψηφιακή ζωή των παιδιών τους.

ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Η νομοθεσία που συνοδεύει την εκστρατεία προβλέπει την αύξηση του ηλικιακού ορίου για τη δημιουργία λογαριασμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τα 13 στα 16 έτη. Οι πλατφόρμες υποχρεούνται να εφαρμόσουν μηχανισμούς επαλήθευσης ηλικίας, ενώ προβλέπονται κυρώσεις για παραβίαση του μέτρου. Η εφαρμογή του μέτρου αναμένεται να ξεκινήσει το Δεκέμβριο του 2025, με την κυβέρνηση να δηλώνει αποφασισμένη να προστατεύσει τα παιδιά από τους κινδύνους της ψηφιακής εποχής.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ

Η εκστρατεία έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις:

• Υποστήριξη από γονείς και εκπαιδευτικούς: Πολλοί θεωρούν ότι το μέτρο είναι απαραίτητο για την προστασία των παιδιών.

• Αντιδράσεις από οργανώσεις ελευθερίας του λόγου: Εκφράζουν ανησυχίες για περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης και πρόσβασης στην πληροφορία.

• Αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα: Ορισμένοι ειδικοί επισημαίνουν, ότι οι ανήλικοι μπορούν να παρακάμψουν τους περιορισμούς μέσω ψευδών στοιχείων ή εναλλακτικών εφαρμογών. Η κυβέρνηση απαντά ότι το μέτρο δεν είναι πανάκεια, αλλά ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της ψηφιακής ωριμότητας και ασφάλειας.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

Η πρωτοβουλία της Αυστραλίας αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία και ενδέχεται να αποτελέσει πρότυπο για άλλες χώρες. Ήδη, κυβερνήσεις σε Ευρώπη και Αμερική παρακολουθούν τις εξελίξεις και εξετάζουν παρόμοια μέτρα. Η εκστρατεία «Για το καλό του» δεν είναι απλώς μια διαφημιστική καμπάνια, αλλά μια προσπάθεια αλλαγής νοοτροπίας. Προωθεί την ιδέα ότι η ψηφιακή ελευθερία πρέπει να συνοδεύεται από υπευθυνότητα και ότι η προστασία των παιδιών είναι συλλογική ευθύνη.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η εκστρατεία ενημέρωσης για την απαγόρευση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε ανήλικους αποτελεί μια τολμηρή και πρωτοποριακή προσπάθεια αντιμετώπισης των προκλήσεων της ψηφιακής εποχής. Αν και δε λείπουν οι αντιδράσεις και οι προβληματισμοί, η ουσία του μέτρου βρίσκεται στην πρόθεση να προστατευθούν οι νέοι από κινδύνους που δεν είναι πάντα ορατοί. Η επιτυχία της εκστρατείας θα εξαρτηθεί από την αποδοχή της κοινωνίας, την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών εφαρμογής και τη συνέχιση του διαλόγου για την ψηφιακή ασφάλεια. Το μέλλον της ψηφιακής παιδείας ξεκινά από σήμερα – και είναι «για το καλό των παιδιών μας».

© ΤΑ ΝΕΑ

Ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας αποτελεί ένα από τα πιο καθοριστικά γεγονότα της τελευταίας δεκαετίας για την παγκόσμια οικονομία. Οι δασμοί που επιβάλλονται εκατέρωθεν δεν επηρεάζουν μόνο τις βιομηχανίες και τους καταναλωτές, αλλά έχουν και βαθιές συνέπειες στον τομέα της ναυτιλίας, ο οποίος αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του διεθνούς εμπορίου.

📉 ΑΥΞΗΜΕΝΟ ΚΟΣΤΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ

Η επιβολή λιμενικών τελών από τις ΗΠΑ σε πλοία κινεζικής κατασκευής ή διαχείρισης, καθώς και τα αντίμετρα της Κίνας, έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του κόστους μεταφοράς. Τα αμερικανικά τέλη υπολογίζονται ανά καθαρό τόνο ή ανά μονάδα εμπορευματοκιβωτίου (TEU), γεγονός που επηρεάζει δυσανάλογα τα πλοία που προέρχονται από κινεζικά ναυπηγεία – τα οποία αντιπροσωπεύουν πάνω από το 50% των νεότευκτων πλοίων παγκοσμίως. Αυτό σημαίνει, ότι οι ναυτιλιακές εταιρείες που χρησιμοποιούν κινεζικά πλοία αντιμετωπίζουν αυξημένα λειτουργικά έξοδα, τα οποία μετακυλίονται στους πελάτες και τελικά στους καταναλωτές. Η αύξηση των ναύλων είναι αναπόφευκτη, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ανταγωνιστικότητα των μεταφορών και να διαταράσσεται η εφοδιαστική αλυσίδα.

🚢 ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΛΙΜΑΝΙΑ

Η Κίνα, ως αντίδραση στα αμερικανικά μέτρα, έχει επιβάλει περιορισμούς πρόσβασης σε πλοία από χώρες που υποστηρίζουν τους δασμούς των ΗΠΑ. Αυτό περιλαμβάνει αυστηρότερους ελέγχους στα κινεζικά λιμάνια και περιορισμούς στις ναυτιλιακές δραστηριότητες των εταιρειών που θεωρούνται «μη φιλικές». Οι περιορισμοί αυτοί δημιουργούν εμπόδια στην ομαλή λειτουργία των πλοίων, καθυστερήσεις στις εκφορτώσεις και αυξημένο διοικητικό κόστος. Επιπλέον, οι ναυτιλιακές εταιρείες αναγκάζονται να αναζητήσουν εναλλακτικά λιμάνια ή να τροποποιήσουν τις διαδρομές τους, κάτι που επιβαρύνει περαιτέρω το κόστος και την αποτελεσματικότητα των μεταφορών.

🌐 ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ ΣΤΗΝ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΥΣΙΔΑ

Η ναυτιλία είναι ο κρίσιμος κρίκος στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα. Οι δασμοί και τα αντίμετρα μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας έχουν προκαλέσει αβεβαιότητα και αστάθεια, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται οι χρόνοι παράδοσης, η διαθεσιμότητα προϊόντων και η προβλεψιμότητα των εμπορικών ροών. Οι εισαγωγείς και εξαγωγείς αναγκάζονται να προσαρμόσουν τις στρατηγικές τους, να αποθηκεύουν μεγαλύτερες ποσότητες προϊόντων ή να αναζητούν εναλλακτικούς προμηθευτές. Αυτό οδηγεί σε αυξημένο κόστος, μειωμένη αποδοτικότητα και ενδεχόμενες ελλείψεις στην αγορά.

🏭 ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ

ΚΑΙ ΤΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής πλοίων στον κόσμο. Οι δασμοί που επιβάλλονται σε κινεζικά πλοία επηρεάζουν άμεσα τη ζήτηση για νέα ναυπηγήματα, καθώς οι εταιρείες αποφεύγουν να επενδύσουν σε πλοία που ενδέχεται να υπόκεινται σε επιπλέον τέλη. Αυτό έχει αρνητικές συνέπειες για τα κινεζικά ναυπηγεία, τα οποία βλέπουν μείωση στις παραγγελίες και πιέσεις στην κερδοφορία τους. Παράλληλα, η τεχνολογική συνεργασία μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας στον τομέα της ναυτιλίας περιορίζεται, με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται η καινοτομία και η μετάβαση σε πιο «πράσινες» λύσεις.

📊 ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ

Η εμπορική αντιπαράθεση μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων δεν είναι απλώς οικονομική, αλλά έχει και γεωπολιτικές διαστάσεις. Η ναυτιλία, ως στρατηγικός τομέας, επηρεάζεται από τις ευρύτερες σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας, και οι δασμοί αποτελούν εργαλείο πίεσης και επιρροής. Μακροπρόθεσμα, ενδέχεται να δούμε αναδιάρθρωση των εμπορικών διαδρομών, ενίσχυση περιφερειακών συνεργασιών και μετατόπιση της ναυτιλιακής ισχύος προς άλλες χώρες. Η Ευρώπη, η Ινδία και οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, ενδέχεται να επωφεληθούν από τη μετατόπιση των εμπορικών ροών, ενώ οι ΗΠΑ και η Κίνα θα πρέπει να επανεξετάσουν τις στρατηγικές τους για να διατηρήσουν την επιρροή τους.

🔄 ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ

ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

Μπροστά σε αυτή την αβεβαιότητα, οι ναυτιλιακές εταιρείες αναπτύσσουν νέες στρατηγικές για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις. Αυτό περιλαμβάνει:

► Διαφοροποίηση στόλου: Επένδυση σε πλοία μη κινεζικής κατασκευής για αποφυγή δασμών.

► Εναλλακτικές διαδρομές: Χρήση λιμανιών τρίτων χωρών για αποφυγή περιορισμών.

► Συμμαχίες και συνεργασίες: Δημιουργία στρατηγικών συνεργασιών για κοινή αντιμετώπιση των εμποδίων.

► Τεχνολογική αναβάθμιση: Επένδυση σε ψηφιακές λύσεις για βελτιστοποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας.

🔚 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Οι δασμοί μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας έχουν προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στη ναυτιλιακή βιομηχανία, επηρεάζοντας το κόστος, την πρόσβαση, την αποδοτικότητα και τη στρατηγική των εταιρειών. Αν και οι επιπτώσεις είναι αρνητικές στο βραχυπρόθεσμο επίπεδο, η κρίση αυτή μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για αναδιάρθρωση, καινοτομία και ενίσχυση της ανθεκτικότητας του κλάδου. Η ναυτιλία, ως παγκόσμιος συνδετικός κρίκος, καλείται να προσαρμοστεί στις νέες γεωοικονομικές συνθήκες και να διατηρήσει το ρόλο της, ως κινητήριος δύναμη του διεθνούς εμπορίου.

Μουσουλμάνοι το 94% του πληθυσμού στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική ◙ Κατά 90 εκατομμύρια αυξήθηκαν οι Μουσουλμάνοι στη ΜΕΝΑ (Middle East – North Africa) μεταξύ 2010-2020, μόλις 1 κατά εκατομμύριο οι Χριστιανοί

Το Μεσανατολικό είναι ένα θέμα που απασχολεί την παγκόσμια κοινή γνώμη τα τελευταία χρόνια. Η αρχική σύγκρουση Χαμάς-Ισραήλ επεκτάθηκε και ήδη έχουν εμπλακεί σε αυτή και άλλες χώρες της περιοχής (Ιράν, Υεμένη, Κατάρ κ.ά.). Μια παράμετρος της όλης κατάστασης στη Μέση Ανατολή που δεν έχει εξεταστεί όσο θα έπρεπε, είναι οι θρησκείες στις χώρες της λεγόμενης ΜΕΝΑ (Middle East – North Africa, δηλαδή Μέση Ανατολή – Βόρεια Αφρική).

Σύμφωνα με το Pew Research Center και το κεφάλαιο Religion in the Middle East and North Africa (Θρησκεία στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική) η Μέση Ανατολή, η κοιτίδα του Χριστιανισμού, του Μουσουλμανισμού (Ισλάμ) και του Ιουδαϊσμού, είχε το 2020 περίπου 440 εκατομμύρια κατοίκους, αύξηση 24% σε σχέση με το 2010, οπότε ο πληθυσμός της περιοχής ανερχόταν σε 355.630.000 κατοίκους.
Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι κάτοικοι της περιοχής είναι Μουσουλμάνοι (94,2% επί του συνόλου).

Εντυπωσιάζει ο αριθμός των Μουσουλμάνων (414.100.000), αλλά κυρίως η μεγάλη αύξησή τους κατά 23,9% σε σχέση με το 2010, οπότε οι πιστοί του Ισλάμ στη ΜΕΝΑ ανέρχονταν σε 334.180.000.

Δεν υπάρχει καμία άλλη περιοχή του κόσμου με τόσο υψηλή συγκέντρωση μιας θρησκείας.

Φυσικά σε όλη τη Γη ζουν περίπου δύο δισεκατομμύρια Μουσουλμάνοι, αλλά η περιοχή της Μέσης Ανατολής – Βόρειας Αφρικής είναι η μόνη μεγάλη περιοχή παγκοσμίως με τόσο συντριπτική μουσουλμανική πλειοψηφία.
Οι Χριστιανοί στη ΜΕΝΑ ήταν το 2020, 12.900.000, έναντι 11.800.000 το 2010. Αυξήθηκαν δηλαδή κατά 1,92 εκατομμύρια (ποσοστό 9,5%), αλλά συνολικά το ποσοστό τους στις χώρες της περιοχής μειώθηκε από 3,3% σε 2,9%. Οι περισσότεροι Χριστιανοί ζουν στην Αίγυπτο. Το 2020 ζούσαν στις χώρες της ΜΕΝΑ 6.790.000 Εβραίοι, έναντι 5.770.000 το 2010. Η ποσοστιαία αύξησή τους ήταν 17,7%, αλλά το συνολικό ποσοστό τους μειώθηκε από 1,69% σε 1,5%. Όπως είναι φυσικό, οι περισσότεροι Εβραίοι ζουν στο Ισραήλ. Σημαντική μειοψηφία, αριθμητικά αλλά και ποσοστιαία, είναι οι Ινδουιστές. Από 1.990.000 το 2010 έφτασαν σε 3.220.000 το 2020. Η ποσοστιαία αύξηση του αριθμού των Ινδουϊστών είναι εντυπωσιακή (61,7%), το συνολικό ποσοστό τους όμως αυξήθηκε οριακά, κατά 0,2%.
1.680.000 άτομα στη Μέση Ανατολή – Βόρεια Αφρική δε σχετίζονταν με καμία θρησκεία (Religiously unaffiliated είναι ο διεθνής όρος) το 2020. Το 2010, τα άτομα αυτά ήταν 1.320.000, 540.000 λιγότερα δηλαδή, απ’ ό, τι το 2020. Η ποσοστιαία αύξησή τους είναι θεαματική (41,2%), αλλά το συνολικό ποσοστό τους στις χώρες της ΜΕΝΑ παραμένει σχεδόν αμετάβλητο (0,4%). Στην περιοχή ζουν επίσης 700.000 πιστοί άλλων θρησκειών (έναντι 510.000 το 2010, αύξηση 36,5%). Πολλοί από αυτούς είναι Δρούζοι, που ζουν κυρίως στο Λίβανο και το Ισραήλ.
Τέλος, στις χώρες της ΜΕΝΑ, ζούσαν και 90.000 Βουδιστές το 2020, έναντι 60.000 το 2010. Η ποσοστιαία αύξησή τους είναι εντυπωσιακή, 37,3%, ωστόσο αντιπροσωπεύουν πάρα πολύ μικρό ποσοστό, λίγο παραπάνω από το 0% του συνολικού πληθυσμού της περιοχής.

24,5 ΕΤΩΝ Η ΔΙΑΜΕΣΗ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ

ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΜΕΝΑ

Ένα άλλο, πολύ ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας που αναφέραμε, είναι η πολύ μικρή διάμεση ηλικία των Μουσουλμάνων στις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Η διάμεση ηλικία, την οποία ακούγαμε συνεχώς την περίοδο του κορωνοϊού, είναι ένας ενιαίος δείκτης που συνοψίζει την ηλικιακή κατανομή του πληθυσμού μιας χώρας. Είναι διαφορετική από το μέσο όρο της ηλικίας τού πληθυσμού μιας χώρας. Για να βρεθεί η διάμεση ηλικία, όλα τα άτομα του πληθυσμού μιας χώρας ταξινομούνται κατά ηλικία, από το νεότερο στην ηλικία ως το γηραιότερο. Η ηλικία του ατόμου που βρίσκεται ακριβώς στη μέση αυτής της ταξινομημένης λίστας είναι η ζητούμενη διάμεση ηλικία. Δηλαδή, το 50% του πληθυσμού της χώρας έχουν ηλικία μικρότερη από τη διάμεση και το άλλο 50% μεγαλύτερη. Η διάμεση ηλικία χρησιμοποιείται για την κατανόηση της ηλικιακής δομής και της γήρανσης ενός πληθυσμού.

Να σημειώσουμε με την ευκαίρια, ότι η διάμεση ηλικία παγκοσμίως το 2020 σε 183 χώρες ήταν 30,9 έτη. Η Ελλάδα, δυστυχώς, φιγουράρει στην 5^η θέση του σχετικού πίνακα με 45,5 έτη διάμεση ηλικία. Προηγούνται: Ιαπωνία (48,4 έτη), Ιταλία (47,3 έτη), Πορτογαλία (46,2 έτη) και Γερμανία (45,7 έτη). Αυτό είναι ένα ακόμα στοιχείο που δείχνει τη γήρανση του πληθυσμού της χώρας μας και δε γνωρίζουμε αν έχει μελετηθεί επαρκώς από τους αρμόδιους.

Για την ιστορία, τη μικρότερη διάμεση ηλικία παγκοσμίως έχει η Δημοκρατία του Νίγηρα, χώρα της δυτικής Αφρικής, με πρωτεύουσα το Νιαμέι και είναι μόλις 15,2 έτη! Για να επανέλθουμε στις χώρες της ΜΕΝΑ, η διάμεση ηλικία των Μουσουλμάνων που ζουν σε αυτές είναι μόλις 24,5 έτη, αρκετά πιο κάτω από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Είναι μία από τις μικρότερες διάμεσες ηλικίες παγκοσμίως. Μόνο οι χώρες της υποσαχάριας Αφρικής έχουν μικρότερη διάμεση ηλικία. Ενδεικτικά αναφέρουμε: Μάλι (16,3), Ουγκάντα (16,7), Σομαλία (16,7) κ.ά. Όσο για τους Εβραίους, έχουν σχετικά μικρή διάμεση ηλικία, 31,2 έτη συγκεκριμένα, όμως αρκετά μεγαλύτερη από την αντίστοιχη των Μουσουλμάνων.

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ

Από το 2010 ως το 2020, οι δύο χώρες της ΜΕΝΑ που παρουσίασαν σημαντική μεταβολή (τουλάχιστον 5%) στο ποσοστό μιας θρησκευτικής ομάδας στο συνολικό πληθυσμό τους, είναι ο Λίβανος και το Ομάν. Στο Λίβανο το ποσοστό των Μουσουλμάνων αυξήθηκε κατά 5,5% (από 62,3% σε 67,5%). Αυτό οφείλεται κυρίως στην άφιξη στη χώρα μεγάλου αριθμού Σύρων προσφύγων, αλλά και στη μείωση του ποσοστού των Χριστιανών στη χώρα (από 33,8% σε 27,9%). Αντίθετα, οι Μουσουλμάνοι μειώθηκαν ποσοστιαία κατά 8,3% στο Ομάν (από 91,1% σε 81,8%). Αυτό όμως δεν οφείλεται σε κάποια μαζική φυγή ή διωγμό Μουσουλμάνων από τη χώρα, αλλά στην άφιξη σε αυτή εργατών με διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις (Χριστιανοί, Ινδουιστές κ.ά.). Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σε άλλες χώρες της περιοχής, όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που έχουν προσελκύσει μη Μουσουλμάνους μετανάστες.
Ωστόσο, ο αριθμός των Χριστιανών στις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής μειώνεται δραματικά.

Για παράδειγμα στη Συρία σήμερα, οι Χριστιανοί αποτελούν μόλις το 3,84% του πληθυσμού της χώρας. Η δράση των τζιχαντιστών και άλλων τοπικών ενόπλων εξτρεμιστικών ομάδων είχε σαν αποτέλεσμα την εξόντωση ή τη φυγή πολλών Χριστιανών από τη χώρα. Και δυστυχώς τα δείγματα γραφής που έχει δώσει η νέα κυβέρνηση που διαδέχθηκε τον Μπασάρ αλ Άσαντ είναι άκρως ανησυχητικά. Στην Αίγυπτο, οι Κόπτες Χριστιανοί είναι σήμερα περίπου το 10% του πληθυσμού της χώρας (σχεδόν το 90% είναι Μουσουλμάνοι), όταν μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσαν περίπου το 20%.

Και στο Ιράκ υπάρχει δραματική μείωση. Οι Χριστιανοί διαφόρων δογμάτων είναι σήμερα στη χώρα περίπου 300.000, όταν σύμφωνα με τον Αναστάσιο Καράμπαμπα, το 1950 ήταν μεταξύ 1,2 και 1,5 εκατομμυρίων. Αντίθετα, το 90%-95% των 45.000.000 κατοίκων της χώρας είναι Μουσουλμάνοι (61% Σιίτες, 35% Σουνίτες και το υπόλοιπο 4% ανήκει σε άλλα «παρακλάδια» του Ισλάμ).

Όσο για τη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη, σύμφωνα και πάλι με τον κύριο Καράμπαμπα, οι Χριστιανοί είναι σήμερα λιγότεροι από 1.000, όταν το 1950 ήταν στη μεν Γάζα 6.000, στη δε Δυτική Όχθη 15.000… Για Χριστιανούς στις άλλες χώρες της Βόρειας Αφρικής (Λιβύη, Τυνησία, Αλγερία, Μαρόκο), ούτε λόγος να γίνεται σήμερα… Και όμως, το όχι και πολύ μακρινό 1950 ζούσαν σε αυτές αρκετές χιλιάδες Χριστιανοί… Στην Τυνησία για παράδειγμα, περίπου 100.000 και στη Λιβύη γύρω στους 50.000. Σήμερα, οι Χριστιανοί είναι 500-1.000 σε καθεμία από τις δύο χώρες…

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ο Χριστιανισμός, ο Μουσουλμανισμός (Ισλάμ), ο Ινδουισμός, ο Βουδισμός και ο Ιουδαϊσμός, θεωρούνται οι πέντε σημαντικότερες θρησκείες παγκοσμίως. Οι Χριστιανοί (Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Διαμαρτυρόμενοι κ.ά.) εκτιμώνται σήμερα σε 2,6 δισεκατομμύρια παγκοσμίως, αποτελώντας τη μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα. Οι Μουσουλμάνοι ακολουθούν με περίπου 2 δισεκατομμύρια πιστούς. Οι Ινδουιστές φτάνουν τα 1,2 δισεκατομμύρια και οι Βουδιστές τα 300 εκατομμύρια. Τέλος, οι Εβραίοι είναι γύρω στα 15 εκατομμύρια. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες άλλες θρησκείες, όπως ο Σιντοϊσμός, με 90 εκατομμύρια πιστούς, κυρίως Ιάπωνες, ο Ταοϊσμός, κινεζική λαϊκή θρησκεία, αφρικανικές θρησκείες, τοπικού κυρίως χαρακτήρα κ.λπ. – ενώ εκατοντάδες εκατομμύρια παγκοσμίως δηλώνουν άθεοι και γενικότερα μη συνδεδεμένοι με καμία θρησκεία.
Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει, εκτός από όλα τα άλλα, και απόλυτη θρησκευτική ελευθερία. Να πιστεύει δηλαδή σε όποιον Θεό ο ίδιος θέλει ή να μην πιστεύει σε κανένα Θεό. Το να διώκεται κάποιος για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις είναι απαράδεκτο και καταδικαστέο. Ο βίαιος θρησκευτικός προσηλυτισμός, οι διώξεις και οι πρακτικές εθνοκάθαρσης για θρησκευτικούς λόγους, είναι αδιανόητες το 2025.

Δυστυχώς, στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, όλα τα φώτα έχουν «πέσει» πάνω στις πολεμικές συγκρούσεις και στο αν διαπράττεται γενοκτονία ή όχι σε βάρος των Παλαιστινίων. Σε πολλές μουσουλμανικές χώρες, έχουν γίνει ή γίνονται διώξεις μειονοτήτων. Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, αποτελούν μία χαρακτηριστική περίπτωση. Όλοι αυτοί που κόπτονται για τα δικαιώματα π.χ. των Παλαιστινίων, εθελοτυφλούν (;) απέναντι στις διώξεις Χριστιανών για την πίστη τους και όλοι όσοι αναφέρονται, με στοιχεία, στις διώξεις αυτές, χαρακτηρίζονται αβασάνιστα «φασίστες» και «χριστιανοταλιμπάν»…

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΟΥΚΑΣ