Home Blog Page 231

«Καταπέλτης» ο καθηγητής Ιωαννίδης

0
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ

«Βομβαρδίστηκε ο πληθυσμός με ψέματα, ειδικά στην Ελλάδα ήταν μια ακραία μορφή ψεύδους»

«Θεσμοί και κυβερνήσεις έγιναν έρμαιο στα χέρια της φαρμακοβιομηχανίας»

Παρά το γεγονός ότι δέχτηκε «πόλεμο» από την ελληνική κυβέρνηση, ο καθηγητής Παθολογίας Έρευνας και Πολιτικής Υγείας, Επιστημών Δεδομένων και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο του ΣτάνφορντΙωάννης Ιωαννίδης, δικαιώθηκε πανηγυρικά σε όσα προέβλεψε για την πανδημία του κορωνοϊού.

Ο υψηλού κύρους επιστήμονας, που συγκαταλέγεται στους δέκα πιο επιδραστικούς του πλανήτη, άσκησε αυστηρή κριτική στην κυβέρνηση και στον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τη διαχείριση της πανδημίας, για τα lockdown τύπου ακορντεόν, για την υποβάθμιση του ΕΣΥ αλλά και για την υποχρεωτικότητα στον εμβολιασμό με τιμωρητικά πρόστιμα.

Ο καθηγητής σε νέα του συνέντευξη, στην εξαιρετική εκπομπή «ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ» του δημοσιογράφου Γιώργου Σαχίνη στο κανάλι ΚΡΗΤΗTV, μίλησε για την εξέλιξη της πανδημίας, την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα αλλά και τον τρόπο παρέμβασης των φαρμακευτικών εταιρειών όλο αυτό το διάστημα.

Ο κ. Ιωαννίδης, σημειώνει ότι είναι αφύσικο η Ελλάδα να έχει τόσο μεγάλο αριθμό νεκρών από τον Covid-19, τονίζει ότι τα lockdown δημιούργησαν προβλήματα και μιλάει για σοβαρές ψυχικές νόσους που προκλήθηκαν από την πανδημία. Μάλιστα, ο Καθηγητής αναφέρεται και στο σκάνδαλο Novartis, σημειώνοντας ότι στην Ελλάδα κατάφεραν να «κουκουλώσουν» την υπόθεση, ενώ όπως λέει, ο πολιτικός κόσμος υποκλίνεται στις εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, οι οποίες τελικά διοικούν τον κόσμο.

«NOVARTIS: ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΠΟΥ ΠΡΟΑΓΕΙ ΤΗΝ ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ»

«H λέξη ”σκάνδαλο” δεν αποδίδει πλήρως την πραγματικότητα. Σκάνδαλο σημαίνει κάτι ασυνήθιστο, κάτι που το ακούς πρώτη φορά. Αυτό που συνέβη με τη Novartis είναι μέσα στην καθημερινή πρακτική της βιομηχανίας. Το μεγαλύτερο μέρος του budget των φαρμακοβιομηχανιών δεν πηγαίνει σε έρευνα και ανάπτυξη, αλλά σε μάρκετινγκ. Το μάρκετινγκ έχει τις νόμιμες οδούς και τις υποχθόνιες οδούς για να επηρεάσει προς το συμφέρον του. Η Novartis έχει καταδικαστεί στην Αμερική. Η Ελλάδα θεωρήθηκε ότι ήταν πιθανότατα το ασθενές σημείο, όπου πολιτικοί και θεσμοί είναι πιο ευάλωτοι. Ζούμε σε ένα σύστημα που προάγει την ανηθικότητα. Όσο πιο ανήθικος τόσο πιο ψηλά φτάνεις» σημειώνει ο κ. Ιωαννίδης και προσθέτει: 

«Η επιστήμη είναι πεδίο μάχης όπου γίνονται συγκρούσεις ανάμεσα σε εξαρτημένους και ανεξάρτητους ανθρώπους. Οι εξαρτημένοι συνεχώς χρηματοδοτούνται και ενισχύονται όλο και πιο έντονα και η μάχη γίνεται όλο και πιο άνιση. Θεσμοί και κυβερνήσεις έχουν γίνει έρμαιο στα χέρια της βιομηχανίας. Ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει ότι δεν είναι όλοι σάπιοι, αλλά ότι γίνεται μάχη και ότι πρέπει να ενισχυθούν οι θεσμοί. Πάντως, η φαρμακοβιομηχανία είναι μικρός παίκτης, σε σχέση με την big tech και το venture capital. Η Novartis είναι μικρός παίκτης σε σχέση με την Amazon».

«ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΕΡΒΑΛΛΟΥΣΑ ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ»

«Η επιστήμη έπεσε με τα μούτρα στην πανδημία και ήταν λογικό. Και τα 174 πεδία της επιστήμης δημοσίευσαν κάτι για τον κορωνοϊό. Έγιναν περίπου 600.000 δημοσιεύσεις σχετικές με τον κορωνοϊό. Έγινε κοβιδοποίηση (από τον όρο COVID) της επιστήμης. Οι 98 από τις 100 πλέον αναφερόμενες δημοσιεύσεις σε όλη την επιστήμη έχουν να κάνουν με τον κορωνοϊό. Ένα σοβαρό θέμα θα μπορούσε να είναι 2, 3, 4 άρθρα, όχι 98. Η πανδημία ήταν ακτινογραφία για κάθε μια χώρα και το σύστημα υγείας της. Στη Σουηδία έβγαλε ένα μεγάλο λάθος, ότι έδωσαν τα γηροκομεία τους στον ιδιωτικό τομέα» σημείωσε και πρόσθεσε ότι η Ελλάδα έχει υπερβολικά υψηλό ποσοστό θνησιμότητας και αυτό οφείλεται στο πληττόμενο σύστημα υγείας που έχει γίνει έρμαιο συμφερόντων:

«Η Ελλάδα δείχνει υπερβάλλουσα θνησιμότητα περίπου 30.000 ανθρώπους, δηλαδή 0,3% του πληθυσμού. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν υπερβάλλουσα θνησιμότητα 0,1% – 0,2%. Η Ελλάδα βρίσκεται στην παγκόσμια κορυφή με λίγες ευρωπαϊκές χώρες και χώρες της αμερικανικής ηπείρου, γιατί έχει ένα σύστημα υγείας πληττόμενο και καταπονημένο από διάφορα συμφέροντα, αμέλεια, άγνοια και παραμέληση των κυβερνώντων. Ένα σύστημα υγείας που δεν έχει πρωτοβάθμια υγεία. Ήταν σα να έχει μπει ο εχθρός στην Αθήνα, να έχει πάρει την Ακρόπολη, και εσύ να προσπαθείς να κρατήσεις τη σημαία σε ένα προπύργιο. Φάνηκε η δυσλειτουργία στην κοινοποίηση της πληροφορίας, στην έλλειψη κοινωνικής συνοχής με βαριές υποχρεωτικότητες που περιθωριοποίησαν ανθρώπους και κυρίως ήδη περιθωριοποιημένους που τους έκαναν εχθρούς της δημόσιας υγείας. Τους έκαναν να νομίζουν ότι η δημόσια υγεία είναι το αντίπαλο κόμμα. Όλα αυτά έγιναν προσανάμματα κομματισμού, δευτερογενών σκέψεων και συμφερόντων, ενώ η πανδημία συνεχίζει να καλπάζει».

Ο καθηγητής Ιωαννίδης κάνει λόγο για ακραία μορφή ψεύδους στη χώρα μας: «Η επικοινωνιακή στρατηγική ήταν επικρατούσα όχι μόνο στην Ελλάδα. Διαμόρφωσε σκέψεις με ειδεχθή, επιθετικό και αντιεπιστημονικό τρόπο. Βομβαρδίστηκε ο πληθυσμός με ψέματα. Ειδικά στην Ελλάδα, ήταν μια ακραία μορφή ψεύδους. Φανταστείτε ένα μέρος με καουμπόηδες στο οποίο κυκλοφορεί η φήμη ότι έχουν μπει Ινδιάνοι. Τα κλείσαμε όλα, πυροβολούσαμε με όλα μας τα πυρομαχικά στο σκοτάδι, μέχρι που άρχισαν να τελειώνουν τα πυρομαχικά. Ο αρχικαουμπόης άρχισε να δίνει επιδόματα για να περάσουν οι υπόλοιποι και τελικά κάποια στιγμή οι Ινδιάνοι ήρθαν στ’ αλήθεια. Δεν υπάρχουν πυρομαχικά, δεν υπάρχει κανείς να φροντίσει το διπλανό και, τελικά, άρχισαν να ρίχνουν τις ευθύνες στους διπλανούς που δεν κάνουν τίποτα και δε φορούν μάσκα».

«Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΕΙ

ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΣ ”ΘΑ ΣΟΥ ΒΑΛΩ ΠΡΟΣΤΙΜΑ”»

Μιλώντας για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, ο ίδιος σημειώνει ότι ο χειρότερος τρόπος να πείσεις τον πληθυσμό, είναι να του επιβάλλεις πρόστιμα: «Είμαι φανατικός υπέρμαχος του εμβολιασμού, αλλά ο χειρότερος τρόπος για να πείσεις κάποιον να εμβολιαστεί είναι να του πεις ότι είναι πολίτης δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας και ”θα σου βάλω πρόστιμα” και ”θα σου κάνω δύσκολη τη ζωή μέχρι να εμβολιαστείς”. Την επόμενη φορά τι θα κάνεις; Αν δεν καταστραφεί η ανθρωπότητα, ο ιός θα είναι μαζί μας για εκατομμύρια χρόνια».

Αναφερόμενος στα lockdown, ο κ. Ιωαννίδης σημειώνει: «Το lockdown δεν έσωσε ζωές, σε κάποιες χώρες πιθανόν σκότωσε ανθρώπους. Ειδικά σε περιόδους έξαρσης που περιορίστηκαν άνθρωποι στα σπίτια με ασθενείς. Περιορίσαμε τις δυνατότητές μας να βρεθούμε σε ανοιχτούς χώρους, όπου η μετάδοση του ιού είναι δυσκολότερη. Οι χώρες – υποδείγματα στο πρώτο τρίμηνο ήταν οι χώρες που είναι απομακρυσμένες και έχουν μείνει πίσω. Το πρώτο κύμα έπληξε τις χώρες που είχαν μεγάλη κινητικότητα και ήταν το κέντρο της οικονομικής ζωής του πλανήτη. Γιατί χτυπήθηκαν Νέα Υόρκη, Μιλάνο, Βρυξέλλες; Θα χτυπηθεί η Ευρυτανία ή έστω η Αθήνα το Φεβρουάριο; Το ράντσο έριξε τα πυρομαχικά του, μάζεψε πέντε φτερά Ινδιάνων και μετά άρχισε η σφαγή».

«ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ»

«Θα μπορούσαμε να τα πάμε πολύ καλύτερα. Είναι ένα σύστημα που παραπαίει και ήρθε η κρίση και το ξεχαρβάλωσε τελείως» σημειώνει ο καθηγητής και τονίζει:

«Πλέον κυριαρχεί η σκέψη «βγάλτε το από το μυαλό σας». Και πρέπει σε ένα βαθμό να το κάνουμε, γιατί έχουμε πολύ πιο σοβαρά ζητήματα που πρέπει να λυθούν, λόγω των λαθών που έγιναν στην πανδημία (οικονομικά, ψυχολογικά και άλλα). Οι λύσεις, αν σώζεται πλέον κάτι, είναι αθόρυβες. Το να περιορίσεις το πρόβλημα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων δε θέλει διαγγέλματα. Μια πανδημία τελειώνει όταν εμείς πούμε ότι τελείωσε. Δε συμφωνούν καν όλοι για το τι σημαίνει μια πανδημία. Θέλουμε ο ιός να έχει περάσει από την κοινότητα είτε με φυσική λοίμωξη είτε να έχουμε προετοιμάσει την κοινότητα με εμβολιασμό. Είναι προτιμότερο να το έχουμε κάνει με εμβολιασμό. Θέλουμε ένα 70% έως 90%. Στις περισσότερες χώρες συνέβη το 90% είτε με μόλυνση είτε με εμβολιασμό στα τέλη του 2021 – αρχές 2022. Στην Ελλάδα είμαστε ουραγός σε αυτό. Στις περισσότερες χώρες έχουμε περάσει στην ενδημική φάση. Στην Ελλάδα έχουμε μια υβριδική κατάσταση, έχουμε ενδημία με τον ιό να κυκλοφορεί ευρύτατα, όμως ο αριθμός των νεκρών και διασωληνωμένων είναι μικρός. Πάντως, με το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού να έχει νοσήσει και πολλοί παραπάνω από μία φορά, ή να έχει εμβολιαστεί, πρέπει να κάνουμε κάτι πολύ στραβά για να έχουμε 20 νεκρούς την ημέρα. Θα έπρεπε να έχουμε 1-2, όπως έχουν οι περισσότερες χώρες. Μιλάμε για μια παραλλαγή που ο ιός μάς έκανε χάρη, θα μπορούσε να φέρει κάτι που θα ήταν 50 φορές χειρότερο» είπε και εξήγησε:

«Η πανδημία αυτή ήταν 1,5 έως 4 φορές χειρότερη από τη συνηθισμένη ινφλουέντζα στο αποτύπωμα της συνολικής απώλειας ετών ζωής. Όμως, η πανδημία του 1918 ήταν 100 φορές πάνω από τα συνηθισμένα. Ήμασταν τυχεροί μέσα στην ατυχία μας που δε μας έπληξε ένας τέτοιος ιός. Στην καλύτερη περίπτωση μιλάμε για την Ελλάδα με υπερβάλλουσα θνησιμότητα 30.000 θανάτους. Η χειρότερη εβδομάδα ήταν η πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου του 2021 λόγω της τοξικής ατμόσφαιρας από τον καύσωνα και τις πυρκαγιές. Μιλάμε για 1.500 – 2.000 περισσότερους νεκρούς μέσα σε λίγες ημέρες».

ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ ΟΙ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

«Οι περισσότερες θεραπείες και παρεμβάσεις καταρρίφθηκαν γρήγορα ως προς την αποτελεσματικότητά τους. Και αναφέρομαι σε υδροξυχλωροκίνη, ρεμδεσιβίρη, πλάσμα από αναρρωνύοντες, κολχικίνη, ιβερμεκτίνη, μονοκλωνικά κ.λπ. Δεν είναι ότι απέτυχαν πλήρως, κάποια μπορεί να έχουν συγκεκριμένη ένδειξη σε περιχαρακωμένες ομάδες. Τα μονοκλωνικά ήταν πολύ καλά για λίγες εβδομάδες ή για λίγους μήνες, αλλά γρήγορα ήταν μια παρέμβαση που χάθηκε η αξία της» σημειώνει ο καθηγητής.

«ΔΩΣΑΜΕ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ»

Μιλώντας για τα εμβόλια, ο κ. Ιωαννίδης σημειώνει, ότι η κυβέρνηση έδωσε λάθος μήνυμα: «Τα εμβόλια θεωρώ ότι συνολικά έσωσαν ζωές, όμως δώσαμε πολύ περισσότερες υποσχέσεις. Δώσαμε νούμερα 99%, 98% κ.λπ., όμως τα εμβόλια δεν έκαναν τίποτα πρακτικά για την αναχαίτιση των πανδημικών κυμάτων. Δώσαμε λάθος μήνυμα, περισσότερες υποσχέσεις απ’ όσο θα έπρεπε. Οι φαρμακευτικές εταιρείες, που τους βγάζω το καπέλο για το ότι έβγαλαν εμβόλια σε τόσο μικρό διάστημα και αποτελεσματικά εμβόλια για κάποιο χρονικό διάστημα, έδωσαν την εντύπωση ότι μπορούν να κάνουν κλινικές μελέτες, να μη μοιραστούν τα δεδομένα, να βγάλουν αυτά τα τρομερά ποσοστά 99% με δύο μήνες παρακολούθηση. Τα εμβόλια ήταν φανταστική προσφορά, αλλά τα προωθήσαμε με τον λάθος τρόπο, με αποτέλεσμα να αποξενώσουμε πολλούς ανθρώπους, που πέσανε σε άλλες σκέψεις. Εγώ νιώθω ευθύνη για την αποτυχία να περάσουμε ένα ορθολογικό μήνυμα σχετικά με τον εμβολιασμό, που θα έλεγε “αυτά ξέρουμε, αυτά δεν ξέρουμε”. Όπως και για το ότι δε μιλήσαμε ειλικρινά για τις παρενέργειες. Βρήκαμε σοβαρές παρενέργειες για τα εμβόλια αυτά. Δεν είναι λύση να τις υποτιμάς. Κάποιοι επιστημονικοί φορείς έλεγαν να μη μιλήσουμε για τις παρενέργειες. Θα ήταν πιο ειλικρινές να λέγαμε ότι “είναι ένα χρήσιμο όπλο, αυτά ξέρω, σ’ το προτείνω” και από εκεί και πέρα οι επιπλέον υποχρεωτικότητες, πρόστιμα, να κάνουμε δύσκολη τη ζωή των ανθρώπων… Κάποιος που είναι μη εμβολιασμένος είναι ο ασθενέστερος. Αυτόν πρέπει να προστατεύσω. Δεν μπορώ να του πω ότι είναι άνθρωπος τρίτης κατηγορίας. Για τους υγειονομικούς ήταν τεράστιο λάθος που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, σε ένα σύστημα το οποίο έχει τόσες ελλείψεις. Είδαμε στο πλαίσιο της πανδημίας να εγείρονται τα πιο χαμηλά ένστικτα των ανθρώπων. Οι κυβερνήσεις χειραγώγησαν όχλους και δημιούργησαν κανιβάλους φυλής. Τους είπαμε ότι δε φταίνε οι ανίκανες κυβερνήσεις. Τους είπαμε ότι ο εχθρός είναι ο συνάνθρωπος, ο πατέρας και ο φίλος. Η κοινωνία τινάχτηκε στον αέρα, με ένα σύστημα ενισχυμένης ψυχολογίας του πλήθους. Τα προβλήματα ήταν υπαρκτά και χρειαζόμασταν θύματα. Το αφήγημα θα έπρεπε να είναι ειρήνη, συνοχή και αλληλεγγύη. Ότι είμαστε όλοι μαζί» σημειώνει και προσθέτει:

«Σε αυτόν που έλεγε ότι προσπαθούσε να μας ελέγξει ο Γκέιτς δώσαμε βέλη στη φαρέτρα με τον τρόπο που τη χειριστήκαμε. Βρίσκομαι σε πολύ δύσκολη θέση να αντιμετωπίσω τους αντιεμβολιαστές. Θεωρώ τρομερό πρόβλημα το αντιεμβολιαστικό κίνημα, όμως δώσαμε πυρομαχικά σε θεωρίες συνωμοσίας».

«ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΩ

ΟΤΙ ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ»

Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ σημειώνει, ότι δεν μπορεί να αποκλείσει το γεγονός ότι ο ιός μπορεί και να κατασκευάστηκε σε εργαστήριο: «Θα ήθελα να πιστεύω ότι ο ιός ήταν μια εξέλιξη που έγινε στη φύση. Δεν μπορώ όμως να αποκλείσω ότι φτιάχτηκε στο εργαστήριο ή ήταν ένας φυσικός ιός, που κάτι πήγε στραβά στο εργαστήριο. Θα ήταν καλύτερο αν είχαν κοινοποιηθεί τα πειράματα που έγιναν στην Κίνα και αλλού. Τα δεδομένα πρέπει να είναι διαφανή και διαθέσιμα στην επιστημονική κοινότητα. Τα δεδομένα για τα πειράματα στη Γουχάν υπάρχουν, και αν δε γίνουν διαθέσιμα, όπως και αυτά που έγιναν στις ΗΠΑ, είμαι εγώ ένας αποτυχημένος, γιατί το θέμα μου είναι η ηθική της επιστήμης και η διάθεση των δεδομένων».

Μιλώντας για την οξεία ηπατίτιδα και την ευλογιά των πιθήκων, ο ίδιος τονίζει ότι δε χρειάζεται πανικός: «Η οξεία ηπατίτιδα και η ευλογιά των πιθήκων είναι πεδίο όπου πρέπει να μάθουμε περισσότερα, αλλά δεν είναι κάτι που θα πέρναγα σε μορφή μαζικού πανικού. Αν έχουμε το μισό πληθυσμό με ψυχικά προβλήματα, θα του πετάμε περισσότερα προβλήματα;».

ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΩΝ ΝΟΣΩΝ

ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

Σύμφωνα με τον κ. Ιωαννίδη, τα παιδιά ήταν τα μεγαλύτερα θύματα της πανδημίας: «Είδαμε αύξηση των ψυχικών νόσων σε όλες τις ηλικίες, και κυρίως στα παιδιά. Βάλαμε μπροστά τα παιδιά μας σε αυτή την πανδημία. Τους στερήσαμε εκπαίδευση, μαζική συναναστροφή, δημιουργήσαμε παιδιά που δεν έχουν μέλλον και παιδιά με άνισο μέλλον. Τα παιδιά των πλουσίων μπορούσαν να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους με κάποιον τρόπο, τα παιδιά των φτωχών δεινοπάθησαν. Δημιουργούμε μια νέα γενιά καταπιεσμένων και ανεκπαίδευτων παιδιών και νέων ανθρώπων που θα είναι ακόμη πιο διαχειρίσιμοι» σημειώνει.

«Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΔΕΧΤΗΚΕ ΚΑΠΕΛΩΜΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ»

Μάλιστα, ο ίδιος κάνει λόγο για καπέλωμα της επιστήμης από την πολιτική: «Η επιστήμη δέχτηκε καπέλωμα από την πολιτική, αναλόγως με το πού έχουν στοιχηματίσει τα κόμματα σε κάθε χώρα ότι θα κάτσει η μπίλια. Πολλοί επιστήμονες έχουν δεχτεί επιθέσεις. Τα 2/3 δέχτηκαν κάποια μορφή επίθεσης. Το 2% έφαγε ξύλο. Και εγώ και μέλη της οικογένειάς μου δέχτηκαν επιθέσεις και απειλές» καταλήγει ο κ. Ιωαννίδης.

© primenews.press

Η απαλλοτρίωση της Ιατρικής Επιστήμης

Ένεκεν της ενδημούσας πανδημίας και της εξάρτησης της παροχής εργασίας εκ της εξαναγκαστικής υποβολής προς μία ιατρική πράξη, χάριν της αόριστης νομικής έννοιας της δημόσιας υγείας, αλλά και της αναιτιολόγητης επιτακτικής κατάστασης ανάγκης η οποία περιφέρεται εν είδει «μπαμπούλα», συν το σύγχρονο αντιδημοκρατικό αποκλεισμό οιασδήποτε διαφορετικής ιατρικής άποψης περί του πολύπτυχου και ακανθώδους τούτου ζητήματος, εν συνδυασμώ με την επιβολή της μονομέρειας της δογματικής και αυθεντικής επιτροπής των «σοφών» – ακαταδίωκτων λοιμωξιολόγων, ο κόσμος μας έχει ήδη μεταλλαχθεί.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

Πέραν από τη νέα τύπου δικτατορία, η οποία επιβάλλεται εν είδει ασύμμετρης απειλής με τη νέα «θρησκεία» και το απολυταρχικό δόγμα της επιτακτικής ανάγκης δημόσιας υγείας, αποδεικνύεται ότι ο ιός καθίσταται αμιγώς το πρόσχημα, καθότι αυτοσκοπός είναι αμιγώς ο εμβολιασμός «ξύλοις και ροπάλοις».

Εις τον βωμό του εμβολιασμού θυσιάζονται, ο νόμος, η ανθρώπινη αξία καθώς και η ίδια η υγεία, διότι ευθαρσώς η παρούσα κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως πειραματόζωα, αδιαφορώντας παντελώς διά την ίδια την εξέλιξη της υγείας τους, καθώς και διά τις προκληθείσες εκ του εμβολίου συνέπειες.

Ο παραλογισμός ο οποίος βιώνουμε, δεν καθίσταται καταληπτός, διότι πέραν από τα αλλότρια συμφέροντα των υπερεθνικών διευθυντηρίων περί του καθολικού εξανδραποδισμού των ανθρώπινων προσώπων, φαλκιδεύουν οιαδήποτε μορφή ελευθερίας του πολίτη, ο οποίος καθίσταται ανήμπορος, με ένα υπέρ-κράτος το οποίο διοικεί διά της διάχυσης της τηλεοπτικής τρομολαγνείας άνευ ετέρου τινός.

Η κρατική θεσμική βία έχει εκτραχυνθεί, τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα έχουν συνθλιβεί, όπως εξάλλου και το ιατρικό απόρρητο, παν ψήγμα νομιμότητας, δίκην του περίφημου αυτού ιού έχουν κατακρημνισθεί, δήθεν δια το δικό μας καλό.

Ο δικτατορικός τρόπος επιβολής των σωτήριων αυτών εμβολίων, επιβάλλονται κατά τρόπο μεσαιωνικό, δια του οποίου ο άνθρωπος τιμωρείται, απόλλυται η εργασία του και εν γένει η μισθοδοσία αλλά και οι εισφορές του, επειδή ορθώνει επιστημονικά το ανάστημα να αντισταθεί προς την επιβολή του υποχρεωτικού εμβολιασμού δια της βίας.

Πώς είναι δυνατόν να υφίσταται -με βάσει τα ως άνω- κράτος δικαίου, το οποίο να σέβεται τους πολίτες και να στέργει δια την ευημερία του, όταν τους τιμωρεί απηνώς δια του εξοβελισμού των, εκ της εργασίας τους, επειδή διατηρούν σκεπτικισμό προς μία ιατρική πράξη, δια την οποία καταγγέλλουν πλημμελή ενημέρωση και διατηρούν ρητή επιφύλαξη περί της ασφάλειάς τους, τη στιγμή την οποία το Κράτος τους «τραμπουκίζει» εν είδει παρακρατικής συμμορίας, αντί να τους πείσει με διαφάνεια και στέρεη ορθολογιστική επιχειρηματολογία.

Η πόλις εάλω, η λογική καθίσταται εις γύψο, οι θεσμοί έχουν ισοπεδωθεί και ουδέν λειτουργεί ως έδει, παρά μόνον ευθυγραμμισμένα εις τις επιταγές των κρατικών ταγών, οι οποίοι βάλλονται κατά των πολιτών και του ίδιου του έθνους και του λαού.

Είναι πρόδηλο ότι βαίνουμε προς τα έσχατα και μεταβαίνουμε δυνάμει των τρεχουσών αυτών εξελίξεων προς μία νέα τάξη πραγμάτων, δια της οποίας ο άνθρωπος σώνει και καλά μεταβάλλεται εις ένα σύγχρονο ρομπότ, εξ αυτού του λόγου, οι εγκάθετοι δημοσιογράφοι δρουν λυσσωδώς εις την κυριολεξία, προβάλλοντας τη διαλεκτική σχέση της πανδημίας με την ψηφιακή πραγματικότητα.

Εις επίρρωσιν των ως άνω καθίσταται το γεγονός ότι, ενώ κατά των εγκλεισμών επιτρέπονται τα μαθήματα εξ αποστάσεως των μαθητών, εις τον αντίποδα, όταν ετέθη το ζήτημα της προϋπόθεσης του αυτοδιαγνωστικού ελέγχου ως προ-απαιτούμενο, απαγόρευσαν οιαδήποτε μορφή εξ αποστάσεως διδασκαλία, τιμωρώντας ρατσιστικά  και αποκλείοντας τα παιδιά αυτά.

Εν κατακλείδι, απαιτείται απλή λογική, δια να αποκωδικοποιήσει κανείς και να επισκοπήσει την τρέχουσα πραγματικότητα περί της εξουδετέρωσης των αντιφρονούντων.

Δρ Karl Weiss: «Ο ιός COVID-19 θα είναι σαν γρίπη»

0
Να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με… κύματα, δεν έχουν πλέον σημασία!»

Αν και ο εθνικός διευθυντής δημόσιας υγείας του Κεμπέκ, Δρ. Luc Boileau, ανακοίνωνε το πρωί της Πέμπτης 7 Ιουλίου, ότι το Κεμπέκ είχε εισέλθει στο έβδομο κύμα του COVID-19, αυτή η ιδέα «δε θα είχε πλέον μεγάλη σημασία», σύμφωνα με τον Δρ Karl Weiss, μικροβιολόγο και ειδικό στα λοιμώδη νοσήματα στο Εβραϊκό Γενικό Νοσοκομείο στο Μόντρεαλ. 

«Νομίζω ότι πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε για κύματα. […] Τα κύματα, για έναν ιό πανδημίας, δεν έχουν πλέον μεγάλη σημασία», εξήγησε εξαρχής σε συνέντευξή του την Πέμπτη 7 Ιουλίου. «Θα είναι σαν τη γρίπη, θα είναι σαν το κρυολόγημα, θα έχουμε συνεχείς διαδοχές κρουσμάτων που θα συμβούν κάποια στιγμή», είπε ο ειδικός.

Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι φυσιολογικό να βλέπουμε αύξηση των κρουσμάτων, εφόσον οι επαφές μεταξύ των ανθρώπων είναι «πιο έντονες και πολύ πιο πολλές», αλλά οι επιπτώσεις στο σύστημα υγείας δεν είναι πλέον τόσο σημαντικές όσο στην αρχή της πανδημίας. «Η πλειονότητα των ασθενών που νοσηλεύουμε σήμερα με COVID, δε νοσηλεύονται για COVID, δηλαδή νοσηλεύονται, αλλά έχουν άλλα πράγματα», είπε ο Δρ Weiss.

Τάσσεται επίσης στο πλευρό της Δημόσιας Υγείας, η οποία επέλεξε να μη λάβει μέτρα υγείας, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης χρήσης μάσκας. «Δε νομίζω ότι πρέπει να επιστρέψουμε σε εξαιρετικά δραστικά μέτρα όπως κάναμε στο παρελθόν», είπε.

Ο ειδικός πιστεύει επίσης, ότι η διάρκεια της απομόνωσης μετά την προσβολή του ιού, 10 ημέρες, σίγουρα θα πρέπει να αναθεωρηθεί τα επόμενα χρόνια. Όσον αφορά τη νέα αναμνηστική δόση για το εμβόλιο, η κατάσταση δεν είναι επείγουσα, σύμφωνα με τον ίδιο. «Δεν υπάρχει βιασύνη για τη λήψη μιας δόσης εμβολίου τώρα, οι «αναμνηστικές» δόσεις είναι κυρίως για έναν πληθυσμό που κινδυνεύει», πρότεινε.

© journaldemontreal.com

SLANG: Η «ζωντανή» γλώσσα του δρόμου…

Το σημερινό άρθρο θ’ ασχοληθεί με τη νέα SLANG, δηλαδή τη «ζωντανή» γλώσσα του δρόμου, που δυστυχώς εξελίσσεται ραγδαία σήμερα στην Ελλάδα. Είναι η γλώσσα που χρησιμοποιούν οι λεγόμενοι σκεϊτάδες και γκραφιτάδες, η νέα «συνθηματική» γλώσσα των νέων για να μη τους καταλαβαίνουν οι μεγαλύτεροι.

Οι νεολογισμοί και οι φράσεις που προκύπτουν από την επαφή με άτομα από άλλες κουλτούρες, είναι κάτι που δεν προέκυψε τώρα. Στην ελληνική γλώσσα ανέκαθεν έμπαιναν σφήνα ξένες λέξεις και φράσεις που έρχονταν από άλλες γλώσσες ή φτιάχνονταν «κατά παραγγελία», κυρίως από τους νέους. Εάν ακούσετε τους νεοέλληνες να μιλάνε μεταξύ τους νομίζετε ότι έρχονται από άλλον κόσμο γιατί περιέχουν ένα σωρό ακαταλαβίστικες λέξεις.

Η αποκαλούμενη γλώσσα του δρόμου λοιπόν περιέχει λέξεις, κυρίως από την αγγλική αργκό και αποτελείται από ένα συνονθύλευμα λέξεων. Παραθέτω κάποιες από αυτές,  που ενδεχομένως να φανούν «χρήσιμες» σε όσους σκοπεύουν να επισκεφτούν φέτος την Ελλάδα.  

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Τέπο=ποτέ, Τερμαλιρέ=παρακάνεις, Τερματηλέ=φλυαρείς, Τεκάν=ούτε καν, Κέτο=πακέτο, Μπιστάρι=σαβούρα, Ultra κούρα=πολλή κούραση, Ποτατί=τίποτα, Σάκαρος=χαζός, Τέκου=ανόητος, Άιντα=επιφώνημα ενθουσιασμού, Σερτιφιέ=σίγουρα, Μονέτο=μονόφυλλος, Προφάνουσλυ=προφανώς, Κάνω diss=δείχνω ασέβεια, Ντόπα=ναρκωτικό, Γράφω ένα verse=γράφω ένα στίχο, Κάνω beef=αρχίζω καυγά, Κάνω flex=κάνω επίδειξη, Έχω το sauce=αποπνέω, Salute=γεια, Τζέτ=τέλεια, Γιαναμσέινγκ=το εννοώ, Fam=οικογένεια, Αιτ=εντάξει, Μπρο=αδελφός, Τσιλ=χαλαρά, Γκάνγκ=παρέα, Χάσλιν=δουλεύεις έξυπνα, Χουν=γειτονιά, Χόμι=φίλος από παλιά, Ντόουπ=εξαιρετικό, Φλάι=είσαι κουλ, Τσιό=χόρτο, Γκαφρά=πρασινάδα, Τσικάκι=γκόμενα, Χιονάτη=κοκαΐνη, Μπαφάρισμα=άσπρισμα τοίχου, Τσούτσου=τραίνο, Στριτάδες=καλλιτέχνες του δρόμου…

Δε χωρεί πλέον καμία αμφιβολία, ότι η ελληνική γλώσσα φθείρεται και συρρικνώνεται ραγδαία. Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για το αν κινδυνεύει η γλώσσα μας από τις ξένες λέξεις που έχουν εισβάλλει στην καθημερινή ζωή.

Το κακό βέβαια αρχίζει με τους καναλάρχες. Δεν υπάρχει τηλεοπτικός σταθμός που να μην έχει ως τίτλο κάποια αγγλική ονομασία. Alpha, Ant1, Open, One, Star, Sky κ.λπ.

Οι εκπομπές όμως που αποτελούν «περιβόλι» των φραγκολεβαντίνικων ελληνικών είναι οι «live», όπως αποκαλούνται οι ζωντανές εκπομπές, στις οποίες πρωταγωνιστούν οι ξανθομαλλούσες τηλεπερσόνες. Μερικά γλωσσικά μαργαριτάρια είναι ενδεικτικά: By the way, μπορείς να μου πεις… Είναι ώρα για ένα break… Με το come back… Μου έδωσε permission… In my case… Βρήκε το σωστό timing… Είχαμε μια conversation… Θα σου δείξω μια άλλη version… και άλλα ηχηρά παρόμοια!

Θεωρείται βλέπετε «in», να χρησιμοποιούν διάφορες «αγγλικούρες», κάτι που δε σημαίνει βέβαια πως κατέχουν την αγγλική γλώσσα. Απλά γνωρίζουν κάποιες στερεότυπες αγγλικές λέξεις ή φράσεις.

Από την άλλη πλευρά, η χρήση των αγγλικών λέξεων αλλά και τα greeklish, που τα χρησιμοποιούν κυρίως οι νέοι από τα κινητά τηλέφωνα όταν συνομιλούν με τους φίλους τους, θεωρούνται ως ένα επικίνδυνο μέσο επικοινωνίας, εφόσον χάνεται η ορθογραφία της λέξης και κάποιες φορές ακόμα και η σημασία της.

Προσωπικά, πιστεύω ότι το εκπαιδευτικό σύστημα παίζει τεράστιο ρόλο στη διατήρηση της γλώσσας, το οποίο οφείλει να εμπλουτίσει τα παιδιά με πλούσιες γνώσεις, οι οποίες θα αποτελέσουν το μέλλον μας.

Λαβάλ: Χιλιάδες κόσμος στο πανηγύρι!

0
Λαβάλ: Χιλιάδες κόσμος στο πανηγύρι!

Αν και οι διοργανωτές – το νέο περιφερειακό συμβούλιο του Λαβάλ – είχαν μόνο 9 ημέρες για να ετοιμάσουν το καθιερωμένο τριήμερο πανηγύρι στο Λαβάλ, το Σαββατοκύριακο 9-10 Ιουλίου, κάλλιστα μπορούμε να πούμε ότι τα κατάφεραν με μεγάλη επιτυχία. Φυσικά βοήθησε σε αυτό ο υπέροχος καιρός.

ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

«Είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι για το φετινό Ελληνικό φεστιβάλ», μας δήλωσε η Άννα Γεωργαντά, η νέα πρόεδρος του περιφερειακού συμβουλίου του Λαβάλ, της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ.

«Μετά τον Covid, είναι τόσο ωραίο να βλέπουμε τους πάντες εδώ έξω για να μας υποστηρίξουν», είπε. «Υπάρχουν πολλές νέες οικογένειες εδώ με τα παιδιά τους. Είμαστε επίσης πολύ ενθουσιασμένοι που συμμετέχουμε στο νέο περιφερειακό συμβούλιο, με πολλές θετικές αλλαγές να προχωρούν προς τα εμπρός».

Αν και το Πανηγύρι πραγματοποιείται κανονικά το Σαββατοκύριακο της Ημέρας του Καναδά, οι πρόσφατες εκλογές της ΕΚΜΜ άφησαν στα νέο-εκλεγέντα μέλη του διοικητικού συμβουλίου ανεπαρκή χρόνο για να προετοιμαστούν. «Ως νέο συμβούλιο, είχαμε στην πραγματικότητα μόλις εννέα ημέρες για να σχεδιάσουμε τη φετινή εκδήλωση», δήλωσε η κα Γεωργαντά. «Επειδή οι εκλογές της ΕΚΜΜ διεξήχθησαν μόλις πριν από δύο εβδομάδες, ο χρόνος αυτού του φεστιβάλ ήταν σχεδόν αδύνατος. Γι’ αυτό έπρεπε να το αναβάλουμε κατά μία εβδομάδα». Είπε ότι το σχέδιο που θα προχωρήσει θα είναι να συνεχιστεί η παράδοση του Σαββατοκύριακου της Ημέρας του Καναδά σε ετήσια βάση.

ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Παρά την καθυστέρηση μιας εβδομάδας, ο νέο-εκλεγείς πρόεδρος της ΕΚΜΜ Δρ. Γιώργος Τσούκας, ήταν αισιόδοξος. «Είμαστε κάπως αργά για την Ημέρα του Καναδά», είπε. «Αλλά, όπως γνωρίζετε, εμείς οι Έλληνες ξέρουμε να κάνουμε πανηγύρια και πάρτι. Έτσι, περιμένουμε αυτό το Σαββατοκύριακο να είναι πολύ διασκεδαστικό και οι άνθρωποι θα διασκεδάσουν πραγματικά. Υπάρχει εξαιρετικό φαγητό, χορός και μια ευκαιρία για τους Έλληνες να συναντηθούν».

ΕΝΑ MUST ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΥΣ

«Εύχομαι στο νέο διοικητικό συμβούλιο καλή τύχη, γιατί αυτό είναι το πρώτο φεστιβάλ που διοργανώνουν», δήλωσε η δημοτικός σύμβουλος του Chomedey, Αγλαΐα Ρεβελάκη. Μεταξύ των αξιωματούχων που παρευρέθηκαν επίσης το Σάββατο 9 Ιουλίου, ήταν η δημοτική σύμβουλος του Laval για το Souvenir-Labelle Sandra El Helou, ο δημοτικός σύμβουλος του l’Abord-à-Plouffe Βασίλειος Καρυδόγιαννης, η Ομοσπονδιακή βουλευτής του Vimy, Άννη Κουτράκη και η δημοτική σύμβουλος του Parc Extension, Μαίρη Ντέρου.

Η δημοτική σύμβουλος του Λαβάλ El Helou μας είπε ότι ο δήμαρχος Stéphane Boyer ήταν προετοιμασμένος να παρευρεθεί στο φεστιβάλ και ότι τον ενθάρρυνε να το κάνει, αλλά δυστυχώς, στη μεγάλη βιασύνη να διοργανώσουν τη φετινή εκδήλωση, η πρόσκληση της κοινότητας χάθηκε κάπως ή δεν έφτασε εγκαίρως.

Για πρώτη φορά που εξελέγη από το 2015, ο Ομοσπονδιακός βουλευτής των Φιλελευθέρων Laval-Les Îles, Fayçal El-Khoury, δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στο φετινό φεστιβάλ, διότι βρισκόταν στην αμερικανική πολιτεία της Οκλαχόμα, όπου εκπροσωπούσε τον Καναδά κατά τη διάρκεια μιας διακοινοβουλευτικής ανταλλαγής με εκλεγμένους αξιωματούχους εκεί, δήλωσε η ακόλουθος του γραφείου του, κα Karine Sahakian. «Θα ήθελε πολύ να ήταν εδώ», τόνισε.

Το αδιαχώρητο στο Παρκ Εξτένσιον

0
Πλήρη αποσυντονισμό της πολιτείας καταγγέλλει η Μαίρη Ντέρου

Πλήρη αποσυντονισμό της πολιτείας καταγγέλλει η Μαίρη Ντέρου

Αυτές τις μέρες, το να πάει κανείς στο Παρκ Εξ αποτελεί μια… περιπέτεια. Μια περιπέτεια αρχαιοελληνικών μυθολογικών διαστάσεων. όμοια με το μύθο του λαβύρινθου. Μπαίνεις δύσκολα και βγαίνεις ακόμα πιο δύσκολα.

ΤΑ ΝΕΑ, σε συνέντευξη τους με τη δημοτική σύμβουλο Μαίρη Ντέρου, αποκαλύπτουν τις τεράστιες δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει το ήδη στρυμωγμένο προάστιο. Η βετεράνος πολιτικός που εκλέγεται επί σειρά χρόνων στο Park-Extension, δέχεται καθημερινά δεκάδες κλήσεις από αγανακτισμένους πολίτες, που δεν μπορούνε να μπούνε στο μικρό προάστειο και ακόμα δυσκολότερα να βγούνε από αυτό.

Μία μεγάλη σειρά έργων έχει καταντήσει τη ζωή των πολιτών δύσκολη, ενώ από ότι μας είπε η κα Ντέρου, αυτή τη στιγμή υπάρχουν ακόμα και κίνδυνοι για ατυχήματα, ιδίως τα βράδια.

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ

Το κακό έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετούς μήνες, σύμφωνα με τη δημοτική σύμβουλο. Η δήμαρχος Valerie Plante, είχε υποσχεθεί ότι θα ανέθετε σε ειδικούς τον έλεγχο της διεκπεραίωσης των έργων που πρέπει να γίνουν στο Park-Extension χωρίς να δυσκολέψει η ζωή των πολιτών. Όμως αυτό δεν έγινε ή τουλάχιστον όπως λέει η αγανακτισμένη κα Ντέρου «δεν έχουμε δει τα αποτελέσματα αυτού του συντονισμού».

Η δημοτική σύμβουλος θυμάται ότι πέρυσι τα ίδια προβλήματα είχαν δημιουργηθεί με πάμπολλα εργοτάξια του Δήμου, ενώ την ίδια στιγμή, παράλληλα γυρίζονταν ταινίες, κλείνοντας ακόμα περισσότερους δρόμους. Η πλήρης έλλειψη συντονισμού ήταν προφανής.

ΤΟ PARK-EXTENSION ΑΠΟΡΘΗΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ

Αυτή τη στιγμή στην οδό Ogilvy o δρόμος έχει κλείσει από την Querbes μέχρι την Huychinson, ενώ η οδός Champagneur έχει κλείσει από την Ogilvy μέχρι την Jarry και σε λίγο αναμένεται να φτάσει και πιο μακριά.

Τα λεωφορεία, τα οποία δεν μπορούν να περάσουν από τις παλιές τους διαδρομές, πρέπει να αλλάξουν δρομολόγια δημιουργώντας ακόμα μεγαλύτερο κυκλοφοριακό χάος. Η Hydro Quebec η οποία κάνει εκσκαφές για να αλλάξει τα συστήματα της αλλά και η εταιρεία ύδρευσης, η οποία αλλάζει τις σωλήνες της από μολύβι σε χαλκό, έχουνε προσθέσει πολλούς περισσότερους πονοκεφάλους.

Η Μαίρη Ντέρου τόνισε ότι το κυκλοφοριακό πρόβλημα έχει επίσης επιδεινώσει την κατάσταση με την αποκομιδή των σκουπιδιών αλλά η εφημερίδα μας θα ασχοληθεί με αυτό σε ξεχωριστό άρθρο.

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ

«Σε πολλά από τα έργα ο κόσμος πρέπει να περπατήσει σε πολύ μικρά πεζοδρόμια και να περάσει πατώντας πάνω σε ξύλινες τάβλες, πράγμα το οποίο είναι πάρα πολύ επικίνδυνο, ιδίως για τους γηραιότερους, ιδίως τα βράδια» είπε η Μαίρη Ντέρου. Μέσα στα πολλά τηλεφωνήματα από αγανακτισμένους πολίτες, η κα Ντέρου έχει να αντιμετωπίσει τη δυσφορία των πολιτών, οι οποίοι παραπονούνται ότι στην κυριολεξία τούς έχουνε χαλάσει τις καλοκαιρινές τους διακοπές, προσπαθώντας να περάσουν από τους δρόμους του Παρκ Εξ.

Μιλώντας με τον υπεύθυνο κυκλοφορίας του δήμου, η κα Ντέρου έλαβε την απάντηση ότι τα έργα είναι απολύτως απαραίτητα να γίνουν, χωρίς όμως να αναφερθεί τίποτα για το σχεδιασμό των διαφόρων εργοταξίων για το πως αυτός θα μπορούσε να γίνει με τέτοιο τρόπο, ώστε να εξυπηρετηθεί ο κόσμος. Ο υπεύθυνος κυκλοφορίας του δήμου του Μόντρεαλ τη διαβεβαίωσε, ότι του χρόνου αυτού του είδους τα προβλήματα θα έχουν πια τελειώσει, δίνοντας ανάσα στο μαρτυρικό προάστειο.

Ο ΤΡΟΥΝΤΟ ΣΤΟ ΠΑΡΚ ΕΞ

Μιλώντας για το προάστιό της, η Δημοτική σύμβουλος μας μίλησε επίσης για μία συνάντηση που είχε ο πρωθυπουργός του Καναδά Justin Trudeau με τους διάφορους εκλεγμένους της περιοχής Villeray – Saint/Michel –Parc/Extension. 

Kατά τη διάρκεια της συνάντησης αναφέρθηκε στη δυσφορία του πρωθυπουργού με την κυβέρνηση του Κεμπέκ, κυρίως στο θέμα των ομοσπονδιακών κονδυλίων που διατίθενται, για προγράμματα χαμηλών ενοικίων για οικογένειες με οικονομικά προβλήματα. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνομιλίας, ήρθε στην επιφάνεια το θέμα ότι πολλά από τα κονδύλια τα οποία προορίζονταν γι αυτά τα προγράμματα κατοίκησης χαμηλού κόστους, έχουν διατεθεί από την κυβέρνηση του Κεμπέκ σε άλλους τομείς, ευνοϊκότερους για την πολιτική τους καριέρα.

Covid-19: Αντεπίθεση με το 7ο κύμα στο Κεμπέκ

0
Ενημέρωση για τις νέες μεταλλάξεις BA.5 και BA.4

Ενημέρωση για τις νέες μεταλλάξεις BA.5 και BA.4

Οι Κεμπεκιώτες περίμεναν μια πανδημική ηρεμία κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ηλιοθεραπεία μακριά από τον COVID-19 και τις πολλαπλές παραλλαγές του. Μάλλον πιάστηκαν, στην αρχή των διακοπών τους, από ένα έβδομο κύμα που τροφοδοτήθηκε από τις υπό-παραλλαγές της ΟΜΙΚΡΟΝ, BA.5 και BA.4.

ΓΙΑΤΙ ΤΑ BA.5 ΚΑΙ BA.4 ΕΞΑΠΛΩΝΟΝΤΑΙ

ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΠΑΡΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ;

Ο SARS-CoV-2 δεν αντιμετωπίζει «εποχικότητα» όπως οι αναπνευστικοί ιοί που μεταδίδονται «κυρίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα» (όπως ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός ή ο ιός της γρίπης, για παράδειγμα), υποδεικνύει ο Δρ Donald Vinh, μικροβιολόγος μολυσματικών ασθενειών στο McGill University Health Centre.

«Θεωρήθηκε ότι ο COVID-19 θα μεταδιδόταν ελάχιστα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού επειδή ήταν ένας «αναπνευστικός» ιός, λέει. Η συμπεριφορά του δεν εκτιμήθηκε σωστά».

Η τρέχουσα υψηλή μεταδοτικότητα οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Οι BA.5 και BA.4 είναι πιο μεταδοτικοί από τις άλλες υπό-μεταβλητές, σχεδόν τόσο μεταδοτικά όσο η ιλαρά.

«Πριν είπαμε ότι χρειάστηκαν τουλάχιστον 15 λεπτά σε ένα μέρος που δεν αερίζεται καλά με ένα μολυσμένο άτομο για να μολυνθεί κάποιος», λέει η Nathalie Grandvaux. Σήμερα, αν μιλήσουμε με κάποιον που είναι μεταδοτικός σε ένα μέρος που δεν αερίζεται για λίγα λεπτά, έχουμε κάθε πιθανότητα να μολυνθούμε. Οι κανόνες προφύλαξης όπως η υποχρέωση χρήσης μάσκας στα καταστήματα και τα μέσα μαζικής μεταφοράς καταργήθηκαν επίσης πριν από το καλοκαίρι.

«Δεν υπάρχουν πλέον φραγμοί στην κοινωνία», λέει ο Δρ. Karl Weiss, πρόεδρος της Ένωσης Μικροβιολόγων – Μολυσματολόγων Ιατρών του Κεμπέκ. Η παγκόσμια εναέρια κυκλοφορία έχει σχεδόν επιστρέψει σε κατάσταση προ πανδημίας. Ο αριθμός των κρουσμάτων αυξάνεται απλώς και μόνο επειδή οι επαφές είναι έντονες. Τα BA.5 και BA.4 καταφέρνουν επίσης να αποφύγουν την ανοσία που παρέχεται από άλλη μόλυνση ή το εμβόλιο COVID-19. Αυτές οι νέες υπό-παραλλαγές έχουν υποστεί μεταλλάξεις και τα αντισώματα που αναπτύχθηκαν στο παρελθόν είναι λιγότερο αποτελεσματικά στην καταπολέμησή τους.

ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟΙ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΕ ΤΑ BA.5 ΚΑΙ BA.4;

«Με την Omicron, ελπίζαμε ότι μετά από πέντε ημέρες, η μεταδοτικότητα θα είχε τελειώσει, κάτι που στην πραγματικότητα δεν ισχύει, απαντά η Δρ Caroline Quach-Tanh, μικροβιολόγος – μολυσματολόγος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Sainte-Justine (CHU). Παραμένουμε μεταδοτικοί για 10 μέρες όπως πριν. Η κατάσταση δεν αλλάζει με τα BA.5 και BA.4.

Σύμφωνα με τον Δρ. Vinh, αυτές οι υπό-παραλλαγές θα μπορούσαν, ωστόσο, να απαιτούν μια περίοδο απομόνωσης μεγαλύτερη από 10 ημέρες. «Μπορεί η εξάλειψη του ιού να είναι λίγο πιο αργή, λόγω του υψηλού ιϊκού φορτίου του BA.5», λέει.

Αντίθετα, ο Δρ Weiss πιστεύει, ότι χρειάζεται μια «αλλαγή παραδείγματος» όσον αφορά την απομόνωση των μολυσμένων ατόμων. Επί του παρόντος, η Δημόσια Υγεία συνιστά στον πληθυσμό να απομονωθεί πλήρως για πέντε ημέρες και στη συνέχεια να φορέσει μάσκα «κατά τη διάρκεια κάθε κοινωνικής αλληλεπίδρασης» για τις επόμενες πέντε ημέρες. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να αποφεύγονται μη βασικές «δημόσιες» δραστηριότητες, όπως το φαγητό έξω, η επίσκεψη σε φίλους ή η μετάβαση σε φεστιβάλ.

«Έχουμε τριπλά εμβολιασμένους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που είναι θετικοί, που είναι ελάχιστα άρρωστοι και που απομακρύνονται από το νοσοκομειακό σύστημα για 10 ημέρες, λέει με λύπη ο Δρ Weiss. Ακυρώνουμε λειτουργίες, ακυρώνουμε δραστηριότητες. Ο Δρ Weiss υπενθυμίζει στους εργαζόμενους να μη μένουν σπίτι για 10 ημέρες όταν έχουν γρίπη. «Θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε, από κοινωνική άποψη, τον COVID και πώς ζούμε με αυτόν. Είναι σαφές ότι δε θα απαλλαγούμε από τον ιό σύντομα».

ΕΙΝΑΙ Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΟΒΑΡΗ

ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΜΟΛΥΝΘΕΙ ΜΕ BA.5 ΚΑΙ BA.4;

Είναι δύσκολο να απαντηθεί αυτό το ερώτημα με τα δεδομένα που συλλέγονται στο Κεμπέκ. Δεδομένου ότι οι δοκιμές PCR προορίζονται αποκλειστικά για ορισμένες κατηγορίες πληθυσμού (ιδιαίτερα εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και ηλικιωμένους), είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί πραγματικά ο αριθμός των ατόμων που μολύνθηκαν. Επομένως, είναι αδύνατο να γνωρίζουμε το ακριβές ποσοστό των ατόμων που καταλήγουν στο νοσοκομείο, λόγω αυτών των νέων υπό-παραλλαγών.

«Παρά τον αριθμό των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί αυτή τη στιγμή, ο αριθμός των νοσηλειών αυξάνεται, αλλά όχι με τον ίδιο ρυθμό με τον αριθμό των κρουσμάτων», παρατηρεί ο Δρ Κουάχ-Τανχ. Έτσι, φαίνεται ότι όσον αφορά τη βαρύτητα, δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με το προγονικό στέλεχος του 2020».

© Le Devoir

Η καναδική υγειονομική περίθαλψη στο χείλος της καταστροφής

0

Πρωθυπουργοί και νοσηλευτές συμφωνούν

Οι Καναδοί εκπρόσωποι νοσηλευτικής λένε, ότι έστειλαν ένα μήνυμα στους πρωθυπουργούς των επαρχιών, καθώς αυτοί συναντιόνται αυτή την εβδομάδα που οι ασθενείς και οι νοσηλευτές υποφέρουν από μια «τρομερή κρίση προσωπικού» που απειλεί τη βιωσιμότητα της δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης.

Μια δήλωση της Linda Silas, προέδρου της Καναδικής Ομοσπονδίας Νοσηλευτών, λέει ότι το σύστημα είναι «στο χείλος της καταστροφής» και οι ηγέτες των νοσηλευτών μοιράστηκαν τις προτεινόμενες λύσεις την Τρίτη 12 Ιουλίου, καθώς οι πρωθυπουργοί ξεκινούν τη συνεδρίαση του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας.

Η Σίλας λέει ότι οι νοσοκόμες «παλεύουν με ακραίες ελλείψεις προσωπικού, αναγκαστικές υπερωρίες και ακυρωμένες διακοπές, χωρίς να φαίνεται τέλος» σε αβάσταχτες συνθήκες.

Η ομοσπονδία λέει, ότι οι προτάσεις της επικεντρώνονται στη διατήρηση των νοσηλευτών, στην ενθάρρυνση τους να επιστρέψουν στο επάγγελμα, στο δημόσιο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και σε νέα μέτρα για τη στρατολόγηση και την εκπαίδευση της επόμενης γενιάς.

Η Silas προσθέτει, ότι οι δεσμεύσεις της επαρχίας για ενίσχυση της υγειονομικής περίθαλψης είναι ευπρόσδεκτες, αλλά «καμία επαρχία ή περιοχή δεν μπορεί να το λύσει μόνη της» και η ομοσπονδιακή χρηματοδότηση θα είναι το κλειδί για τη λύση του προβλήματος.

Ο πρωθυπουργός της BC, John Horgan, ο οικοδεσπότης και πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, είπε ότι η χρηματοδότηση για την υγεία θα είναι το επίκεντρο της ατζέντας, συγκεκριμένα, η Οτάβα να αυξήσει το μερίδιό της στις δαπάνες από 22 σε 35 τοις εκατό για να βοηθήσει στη βελτίωση του συστήματος.

Οι πρωθυπουργοί συναντώνται για πρώτη φορά με ηγέτες των Εθνικών Οργανώσεων Ιθαγενών και μια δήλωση από το Songhees Nation, που συνδιοργανώνει την εκδήλωση, αναφέρει ότι οι συζητήσεις θα αφορούν την ευημερία των οικογενειών και της νεολαίας των ιθαγενών και το περιβάλλον.

Εν τω μεταξύ, ο πρωθυπουργός της Αλμπέρτα, Τζέισον Κέννεϊ, λέει ότι θα σημάνει το συναγερμό για το σχέδιο μείωσης των εκπομπών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης. Λέει ότι το σχέδιο μείωσης είναι «πίτα στον ουρανό», αποκαλώντας το «γελοίο» στόχο, χωρίς κατάλληλο σχέδιο για εφαρμογή.

Ο Kenney, ο οποίος έκανε τα σχόλια στο ετήσιο πρωινό του Calgary Stampede τη Δευτέρα 11 Ιουλίου, είπε ότι οι επιπτώσεις του σχεδίου θα ήταν καταστροφικές για την Αλμπέρτα, καθώς ο κόσμος χρειάζεται περισσότερη από την ενέργειά της.

Το ομοσπονδιακό σχέδιο που κυκλοφόρησε νωρίτερα αυτό το έτος, στοχεύει στον περιορισμό των εκπομπών του τομέα πετρελαίου και φυσικού αερίου, για την επίτευξη καθαρών μηδενικών εκπομπών έως το 2050 και τη μείωση των εκπομπών πετρελαίου και αερίου μεθανίου, κατά τουλάχιστον 75 τοις εκατό έως το 2030.

Στο μεταξύ οι επαρχίες δεν έχουν λάβει ακόμη τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια σε συμπληρωματικές ενισχύσεις για την υγεία που ανακοινώθηκαν από τους Φιλελεύθερους το Μάρτιο. Το πρόβλημα, λένε οι πρωθυπουργοί και οι ιθαγενείς ηγέτες, δεν είναι μόνο οι επιπτώσεις της κρίσης του COVID, αλλά η συστημική υπό-χρηματοδότηση της υγειονομικής περίθαλψης που επιμένουν επιδεινώνεται κάθε χρόνο, καθώς ο πληθυσμός του Καναδά γερνάει και το κόστος των νέων θεραπειών αυξάνεται προσθέτοντας τις φωνές σε αυτές των νοσηλευτών.

Οι πρωθυπουργοί απεικονίζουν την πολυπλοκότητα των ελλείψεων χρηματοδότησης σε έναν απλό αριθμό: 22 τοις εκατό, αυτό είναι το μερίδιο που υπολογίζουν ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξοδεύει στο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης για κάθε Καναδό – ​​ένα ποσοστό που πλησίαζε το 50 τοις εκατό τις πρώτες μέρες του δημοσίου συστήματος υγείας του Καναδά.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν εκπροσωπήθηκε στις συνεδριάσεις της Βικτώριας, αλλά στο τέλος της πρώτης ημέρας, ο υπουργός Διακυβερνητικών Υποθέσεων Dominic LeBlanc αντέκρουσε από την Οτάβα, κατηγορώντας τους πρωθυπουργούς ότι ώθησαν έναν ψεύτικο αριθμό, παραλείποντας να συμπεριλάβουν φορολογικούς βαθμούς που μεταφέρθηκαν στις επαρχίες.

Ο LeBlanc έθεσε επίσης ένα συνεχή ερεθισμό στην ομοσπονδιακή πλευρά: οι επαρχίες ξοδεύουν χρήματα από ομοσπονδιακή βοήθεια που προοριζόταν για την υγεία. Ο LeBlanc αναφέρθηκε στα 500$ ανά άτομο που έστειλε η κυβέρνηση του Κεμπέκ του Francois Legault και στην επιστροφή των τελών πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από τον πρωθυπουργό του Οντάριο Doug Ford, λίγο πριν από τις επαρχιακές εκλογές.

Ενώ η πρόοδος σε ένα εθνικό πρόγραμμα φαρμάκων ήταν αργή, οι Φιλελεύθεροι πρέπει να αρχίσουν να εφαρμόζουν την οδοντιατρική περίθαλψη ως προϋπόθεση συμφωνίας με το ομοσπονδιακό NDP για να διατηρήσουν την εξουσία μέχρι το 2025. Και τα δύο προγράμματα απαιτούν διαπραγματεύσεις με τις επαρχίες για την εφαρμογή του.

Οι δύο ημέρες στη Βικτώρια ήταν οι πρώτες κατ’ ιδίαν συναντήσεις πρωθυπουργών και εδαφικών ηγετών από το 2019. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, συναντήθηκαν τακτικά με τον πρωθυπουργό για να συντονίσουν την απόκρισή τους στον COVID-19. Αλλά καθώς οι πρωθυπουργοί επιστρέφουν στις επαρχίες τους, δεν υπάρχει σχέδιο για μια συνεδρίαση με τον Τρουντό ή τους υπουργούς του, ούτε συγκεκριμένες δεσμεύσεις για αύξηση των ομοσπονδιακών κονδυλίων.

Το πνεύμα συνεργασίας που επικρατούσε κατά τη διάρκεια του COVID φαίνεται τώρα να ξεθωριάζει, καθώς το σύστημα υγείας εξακολουθεί να αγωνίζεται να ανακάμψει από τη μεγαλύτερη κρίση που έχει αντιμετωπίσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

© The Canadian Press,
CTV news, CBC news

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΑΡΙΝΑ ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ

0

«Η Ιστορία “ΠΟΡΕΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ” είναι το DNA μου, η ταυτότητά μου»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΑΡΙΝΑ ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ

Τι σου έκανε να ασχοληθείς με παραγωγή ντοκιμαντέρ;

Από μικρή ήθελα να γίνω δημοσιογράφος και θυμάμαι τότε, ως παιδάκι, με το άνοιγμα της ιδιωτικής τηλεόρασης στην Ελλάδα, να σηκώνομαι κρυφά τα βράδια από το κρεβάτι μου και να παρακολουθώ τον πόλεμο του κόλπου, χωρίς να καταλαβαίνω και πολλά. Οι ειδήσεις αν και μικρό παιδί τραβούσαν την προσοχή μου και θυμάμαι την πτώση του τείχους στο Βερολίνο και μετά την πτώση του καθεστώτος Χότζα στην Αλβανία και τις αλλαγές που προκάλεσε στην Ελλάδα. Δεν έχω μνήμες ουσίας, σαν ταινίες χωρίς ήχο. Ήμουν πολύ μικρή. Μέχρι που μεγάλωσα όμως ήξερα πως θέλω να γίνω δημοσιογράφος και οι εμπόλεμες ζώνες με μαγνήτιζαν, ήταν σαν να με βοηθούσαν να καταλάβω περισσότερο τον πατέρα μου, τα βιώματά του, τα μουρμουρητά τους για όπλα, σφαίρες, νεκρούς, όταν έβλεπε εφιάλτες. Τελικά δημοσιογράφος έγινα και στη δημοσιογραφική μου διαδρομή αναζητούσα πάντα την ταυτότητά μου. Όσο κι αν πετύχαινα, κάτι μου έλειπε. Και ήμουν σε διαρκή αναζήτηση. Κάποια στιγμή, με τη διαδικτυακή επανάσταση, είχα εύκολη πρόσβαση σε πλατφόρμες που έδειχναν ντοκιμαντέρ και πολλές από τις ιστορίες που είδα να περιγράφουν, τις είχα ζήσει ως δημοσιογράφος. Κάποιες από αυτές λίγο διαφορετικά από ότι περιέγραφαν τα ντοκιμαντέρ και άρχισα να ψάχνομαι περισσότερο για να διαπιστώσω πως είναι πολύ λίγοι οι δημοσιογράφοι στην βιομηχανία των ντοκιμαντέρ διεθνώς – στη χώρα μας είναι ανύπαρκτη αυτή η βιομηχανία άλλωστε – και αυτό με προβλημάτισε, διότι ειδικά σε ότι αφορά τα ντοκιμαντέρ με πραγματικούς πρωταγωνιστές, είναι ξεκάθαρα δημοσιογραφική δουλειά. Ξεκαθάρισε εντελώς μέσα μου όταν έμαθα για τα γεγονότα του Κουτσοβέντη και μέλη του Τάγματος Πεζικού 361, μου ζήτησαν να γράψω βιβλίο γι΄ αυτό. Δεν ξέρω να γράφω βιβλία, απάντησα, δεν είμαι ιστορικός. Ξέρω όμως να φτιάχνω οπτικοακουστικό υλικό. Τότε αποφάσισα πως είναι η ώρα να κάνω ένα ντοκιμαντέρ, προς τιμήν των επιζώντων και των νεκρών ηρώων. Για εμένα είναι όλοι τους ήρωες. Πλησίασα ανθρώπους/συναδέλφους, μου είπαν ότι η ιδέα μου είναι τρελή, αλλά τη στήριξαν. Στη διαδικασία της δημιουργίας ανακάλυψα πως τόσα χρόνια αυτό μου έλειπε. Αυτή είναι η ταυτότητά μου, σε αυτόν τον ρυθμό χτυπάει η καρδιά μου. Παίρνω πνοή μέσα από αυτό, όσο δύσκολη κι αν είναι μέχρι σήμερα η διαδρομή. Κυκλοφόρησε η “Πορεία Θανάτου” και μερικά χρόνια μετά παραιτήθηκα από την τηλεόραση και παλεύω να βάλω τη χώρα μας (Ελλάδα και Κύπρο) στον χάρτη της βιομηχανίας, με σοβαρές προοπτικές, όχι αρπαχτές. Πιστεύω πως κάποια στιγμή θα τα καταφέρω.

Τι σου ώθησε να κάνεις το ΠΟΡΕΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ;

Το ένστικτό μου. Αυτή η ιστορία είναι το DNA μου, είναι η ταυτότητά μου. Αυτή η ιστορία μου έδειξε τον δρόμο μου, με φώτισε από την πρώτη στιγμή. Ένιωθα πως το χρωστάω σε εμένα, στον πατέρα μου, στους πατεράδες όλων των επιζώντων και στις οικογένειες όλων των νεκρών. Ένιωθα ότι το χρωστούσα στην πατρίδα και πως δεν ήταν τυχαίο που έγινα τελικά δημοσιογράφος, και είχα γνώσεις και εργαλεία για να μιλήσω γι΄αυτό. Το γεγονός ότι αυτή η ιστορία έμενε “κρυφή” με είχε προβληματίσει βαθιά και ήξερα πως κάτι πρέπει να κάνω γι αυτό. Με το χέρι στην καρδιά σας λέω πως θα την έκανα ακόμη κι αν δεν ανακάλυπτα τη συμμετοχή του πατέρα μου, ακόμη και δεν ήταν μέρος της ιστορίας. Το γεγονός ότι ήταν ωστόσο, με ευλόγησε να δω τη λύτρωση του ίδιου και των συμπολεμιστών του, μαζί και όλων των μελών των οικογενειών μας που επηρεάζονταν από το τραύμα που κουβαλούσαν οι πατεράδες μας. 

Ποιοι σε βοήθησαν σε αυτό το δυσκολο έργο;

Για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ εργάστηκαν όλοι αφιλοκερδώς, ενώ όλα τα έξοδα έγιναν από τη δημοσιογραφική και τεχνική ομάδα. Σε αυτή την πορεία της “Πορείας Θανάτου” στάθηκαν δίπλα μου οι δημοσιογράφοι Κυριάκος Πομηλορίδης και Άντρη Χαραλάμπους, ο κινηματογραφιστής Γιώργος Ευθυβούλου, στο μοντάζ η Ξένια Τέκκη Λάμπρου, στα γραφικά και τους τίτλους αρχής και τέλους ο Χρίστος Γιαλλούρης και για τη μουσική επένδυση το τραγούδι των τίτλων “η μάνα τ’ αγνοούμενου’ έγραψε και ερμηνεύει ο Βασίλης Ιωάννου, σε στοίχους του Χαράλαμπου Χαραλάμπους, ενώ έγινε ειδική ηχογράφηση της μελωδίας.

Επίσης ο Μίκης Πασιάς, στρατιώτης του 361, μας παραχώρησε υλικό από το προσωπικό του αρχείο.

Ποιες δυσκολίες αντιμετώπισες στη παραγωγή του και ποιες μετά στη διάδοση του και μαζική προβολή;

Αυτό είναι πραγματικά μεγάλο κεφάλαιο. Αρχικά επειδή εργαζόμασταν σε πλήρη απασχόληση με ιδιαίτερα απαιτητικό ωράριο, ένα από τα βασικά ζητήματα ήταν ο χρόνος. Πραγματικά θυσιάσαμε ολόκληρες τις ζωές μας εκτός δουλειάς, αλλά άξιζε τον κόπο. Εννοείται πως το ζήτημα των χρημάτων λειτούργησε απαγορευτικά στο να κάνουμε περισσότερες αναπαραστάσεις της μάχης. Σε όσες έγιναν συμμετέχουν εθελοντικά, με άδεια του Υπουργείου Άμυνας, οι πραγματικοί στρατιώτες του 361ΤΠ την εποχή των γυρισμάτων. Τα γυρίσματα έγιναν σε Ελλάδα και Κύπρο και πέρα από όσα φαίνονται στο ντοκιμαντέρ, ήταν πολύ περισσότερα καθώς τον πρώτο χρόνο τον αφιερώσαμε στην προσπάθεια να εντοπίσουμε αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν μίλησαν ποτέ μεταξύ τους από τότε. Βρήκαμε όσα στοιχεία μπορούσαμε στο στρατιωτικό αρχείο και ακολούθως στις καταθέσεις του τότε, από το αρχείο της αστυνομίας. Από εκεί και πέρα η έρευνα πήγαινε από πόρτα σε πόρτα και οι πρώτες αντιδράσεις όλων ήταν αρνητικές. Τα είχαν κλειδώσει όλα μέσα τους και δεν ήθελαν να μιλήσουν. Μεταξύ αυτών και ο πατέρας μου. Εγώ όμως ήμουν αποφασισμένη και δεν τους άφησα σε ησυχία, ούτε τους χάιδεψα τα αυτιά. Ένιωθα ότι το χρωστούσαν στα παιδιά τους και στους νεκρούς και ήμουν αποφασισμένη να τους λυτρώσω και να λυτρωθώ. 

Στην πορεία και όσο τα γυρίσματα δημιουργούσαν ψυθίρους για το ντοκιμαντέρ, ιδιαίτερα προς το τέλος του υλικού, οργανωμένα σύνολα, κόμματα και οργανώσεις προσέγγισαν τον τότε εργοδότη μας, Λουκή Παπαφιλίππου, για προσπάθησαν να τον πείσουν να μας λογοκρίνει. Το ντοκιμαντέρ ήταν ανεξάρτητο από το κανάλι που εργαζόμασταν και είχαμε ζητήσει να το προβάλει.  Άλλωστε όλη η ομάδα εργαζόμασταν τότε στον ΑΝΤ1 Κύπρου. Ο κ. Παπαφιλίππου στάθηκε βράχος δίπλα μας, αντιστάθηκε σε κάθε προσπάθεια αποτροπής της προβολής του και επιπρόσθετα δεν μας έκανε κανέναν έλεγχο και καμιά λογοκρισία. Στο τέλος ο ΑΝΤ1 μας βοήθησε με την προβολή στους κινηματογράφους της Κύπρου (παρ’ ότι εγώ είχα ήδη αποχωρήσει από το κανάλι) και δείχνει το ντοκιμαντέρ μας κάθε καλοκαίρι, χωρίς καμία λογοκρισία. Αντισταθήκαμε συνειδητά σε κάθε φωνή καταστολής και αυτό μέχρι σήμερα με κάνει περήφανη για όλη την ομάδα μου. 

Η προβολή στο εξωτερικό ήταν πολύ πιο δύσκολη για εμάς, αφού δεν υπήρχε κανείς να μας βοηθήσει κόντρα στην αδιαφορία των “μεγάλων”. Αντίθετα από την πολιτεία, που αδιαφόρησε, η στρατιωτική ηγεσία του 361 ενέταξε το ντοκιμαντέρ στην εκπαίδευση των στρατιωτών, ενώ ο τότε Υπουργός Άμυνας μας παρασημοφόρησε με το μετάλλιο “Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος”. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας με στόχο η ιστορία αυτή να φτάσει σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Κάποια στιγμή εύχομαι να προβληθεί και από ξένα μέσα, γεγονός που θα μας δώσει χρήματα για την επόμενη δουλειά μας. Μέχρι σήμερα σε όλα τα ελληνικά μέσα το ντοκιμαντέρ διατίθεται δωρεάν. Αυτή είναι η απόφασή μας. 

Τι αποκόμισες κάνοντας αυτό το ντοκιμαντέρ, ως παραγωγός αλλά και ως έμμεσα μπλεγμένη μια και πατέρας  σου ήταν από τους τρεις επιζώντες στη μάχη του Κουτσοβέντη;

Βρήκα την ταυτότητά μου. Βρήκα τον πατέρα μου, τον κατάλαβα. Ανακάλυψα τις ρίζες μου και τον δρόμο που θέλω να ακολουθήσω. Ένιωσα για πρώτη φορά ελεύθερη, αλλά και ευγνώμον. Πέρα όμως από όλα αυτά ένιωσα ευλογημένη αφενός για το ταξίδι και την εμπειρία, αλλά και για το γεγονός ότι είδα αυτούς τους ανθρώπους να συνδέονται από την αρχή, να γίνονται οικογένεια και να απελευθερώνονται επιτέλους από το μεγάλο βάρος που κουβαλούσαν. Ο πόνος τους είναι εκεί, παραμένουν ματωμένοι και τραυματισμένοι, αλλά όχι αλυσοδεμένοι. Ελευθερώθηκαν από αόρατα δεσμά που τους έπνιγαν. 

Μιλώντας για τον πατέρα σου, τι νόμιζες γι αυτόν πριν το ντοκιμαντέρ και πως τον βλέπεις τώρα;

Καταρχάς πιστεύω ότι όλα τα παιδιά κατανοούν περισσότερο τους γονείς τους, ως ενήλικα. 

Στην περίπτωση τη δική μας πιστεύω ότι η πρώτη φορά που γνώρισα τον πατέρα μου ολοκληρωτικά, ήταν όταν τον πήρα αγκαλιά μετά τη δίωρη/τρίωρη συνέντευξη μαρτυρία, που είχα αποφασίσει ότι θα έπαιρνα εγώ και όχι κάποιος άλλος από την ομάδα. Ήταν η πρώτη φορά που με άφησε να διανύσω τα “ιερά” και “απάτητα” χιλιόμετρα στο σκοτεινό μέρος της ψυχής του. Μετά από αυτό, ο ίδιος ίσως να μην το έχει συνειδητοποιήσει μέχρι σήμερα, έκανε 7 μέρες να μου ξαναμιλήσει. Αλλά όταν μου ξαναμίλησε είχε ήδη αρχίσει η διαδικασία της λύτρωσης. Δεν άλλαξα μόνο εγώ μέσα από αυτή τη διαδικασία, άλλαξε και ο ίδιος. Το έζησα πρώτα με τον δικό μου πατέρα και μετά με τους άλλους δύο σοβαρά τραυματίες που διασώθηκαν την ίδια μέρα. Ο πατέρας μου είναι ο Στέλιος Χατζηκώστας, οι άλλοι δύο είναι ο Σάββας Σωτηρίου και ο Σπύρος Μελαχροινός. Εγώ είχα προετοιμάσει τον εαυτό μου, αλλά οι άνθρωποι αυτοί ήταν απροετοίμαστοι… τους πόνεσα πολύ. Δακρύζω ακόμη και τώρα που απαντάω σε αυτές τις ερωτήσεις, σκεπτόμενη όσα έκανα. 

Η αρχή έγινε με τον πατέρα μου και θυμάμαι πως τον πίεζα ξανά και ξανά τόσο πολύ, τρυφερά και σκληρά ταυτόχρονα, μέχρι που τον γονάτισα και έσπασε… Δεν θα το ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου, γονάτισε κυριολεκτικά και ζήτησα από το συνεργείο να κάνει διάλειμμα 5 λεπτά. Πήγα στην άλλη πλευρά του κτηρίου, για να πάρει εκείνος τα 5 λεπτά του και να μαζέψω κι εγώ τα κομμάτια μου. Ανασκουμπώθηκα και γύρισα δυνατή, ένιωθα ότι θα τον αποτελειώσω, άλλα έπρεπε να διανύσω τη διαδρομή πάνω στο σχοινί. Στις επόμενες συνεντεύξεις των δύο σοβαρά τραυματιών ακολούθησα το ίδιο μοτίβο. Τους έβλεπα να σπάνε σε χίλια κομμάτια μπροστά μου, τους έβλεπε να εγκλωβίζονται σε μια γυάλινη φυλακή, να χάνουν την ανάσα τους, να ουρλιάζει η ψυχή του, αλλά δεν εγκατέλειπα την “τσιμπίδα” που κρατούσα και ερώτηση προς ερώτηση αφαιρούσα κι ένα κομματάκι αιχμηρό γυαλί από την ψυχή τους.

Μιλώντας αργότερα με τις κόρες των άλλων δύο, ξέρω πως ότι ακολούθησε με τον πατέρα μου, ακολούθησε και με τους δικούς τους πατεράδες. Η σιωπή, η αγωνία, τα ξεσπάσματα… η λύρωση. Το υλικό που δείχνει αυτά τα δεδομένα μέχρι που ζητάω να κλείσουν οι κάμερες, δεν θα το αποκαλύψω ποτέ σε κανέναν άλλον, πέρα από τα παιδιά τους, όταν αυτά θέλουν. Δεν θα το αποκαλύψω ούτε καν στους ίδιους. Δεν είναι όμως μόνο οι τρεις πολυτραυματίες.

Λύρωση ένιωσαν όσοι όλοι μας μίλησαν, φώτισαν κι αυτοί τα σκοτεινά μονοπάτια τους. Καθάρισαν για πρώτη φορά τη μνήμη τους. Αυτό ήταν η πιο βαθιά πνοή ζωής για εκείνους και το καλύτερο μνημόσυνο για τους νεκρούς τους.

Δεν ξέρω αν απαντάω ακριβώς στο ερώτημα, με απλά λόγια αυτό που θέλω να πω είναι πως το μονοπάτι του εξαγνισμού ήταν δύσκολο και άλλαξε όλους μας προς το καλό.

Με ποιο τρόπο διάδωσες το ντοκιμαντέρ αυτό και πως θα ήθελες να το μοιράσεις στους απανταχού Έλληνες.

Το ντοκιμαντέρ έπαιξε στους κινηματογράφους σε όλες τις πόλεις της ελεύθερης Κύπρου, είμαστε σε συζήτηση με συνδρομητικό πανελλήνιο κανάλι (τα ελεύθερης πρόσβασης δεν έδειξαν ενδιαφέρον δυστυχώς) και αναζητούμε συμμάχους πια σε όλες τις χώρες.  Η χαρά μου που θα μεταδοθεί στον Καναδά δεν περιγράφεται με λόγια καθώς επίσης και η αγωνία μου για την αποδοχή του. Είμαι σίγουρη πως ενωμένοι πως όλοι μαζί μπορούμε να καταφέρουμε περισσότερα.

Πως βλέπεις τον Απόδημο Ελληνισμό;

Ανήκω κι εγώ στους πολλούς Έλληνες που έχουν συγγενείς στο εξωτερικό…Μόνο αγάπη και θαυμασμό νιώθω για τους ανθρώπους που κουβάλησαν την πατρίδα μας σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και διέδωσαν τον ελληνισμό, τον πολιτισμό μας. Πολλές φορές αισθάνομαι πως η αγάπη τους για την πατρίδα μας, για εμάς, είναι πιο ατόφια και πιο δυνατή από πολλούς Έλληνες που βρίσκονται εδώ. Δεν κρίνω καμία πλευρά, αλλά η καρδιά μου χτυπάει λίγο πιο δυνατά όταν με καλούν απόδημοι Έλληνες ή Έλληνες που ζουν στα ακριτικά μέρη μας. Δεν μου αρέσει να γίνομαι υπερβολική, ωστόσο ο σεβασμός που νιώθω για τον απόδημο ελληνισμό είναι απεριόριστος.

Τέλος ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια ως παραγωγός;

Αυτό που πραγματικά ονειρεύομαι, το όραμα που έχω, είναι πως θα μπορέσω να βρω το μονοπάτι που θα με οδηγήσει ολοκληρωτικά στη δημιουργία Ντοκιμαντέρ, τα οποία θα είναι πάντα συνδεδεμένα με τον ελληνισμό. Ιστορικά, αλλά όχι μόνο. Στα σκαριά έχω ένα ντοκιμαντέρ για τους βιασμούς που διαπράχθηκαν το 1974 στην Κύπρο, κατά την βίαιη τουρκική εισβολή. Ωστόσο με αφορμή τη γνωριμία που με κάποιους Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία που ταξίδεψα πρόσφατα, σκέφτομαι και την ιστορία των απόδημου ελληνισμού και του νέου μεταναστευτικού κύματος, λόγω οικονομικής κρίσης. Όλοι εσείς κουβαλάτες σπουδαίες οικογενειακές ιστορίες, κάποιες θα μπορούσαν να είναι ένα ντοκιμαντέρ μόνες τους και κάποιες άλλες συνδυασμένες. Ο αγώνας που δίνω τώρα είναι η εξεύρεση πόρων για την υλοποίηση ενός ακόμη ντοκιμαντέρ το οποίο θα διεκδικήσει πωλήσεις και προβολές στη διεθνή αγορά και τα διεθνή φεστιβάλ. Αν καταφέρω και αυτό το βήμα, τότε τίποτα δεν μπορεί να μας σταματήσει από τη διάδοση της ιστορίας μας και της ιστορίας των δικών μας ανθρώπων, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Είστε ευπρόσδεκτοι να συμμαχήσουμε και να δημιουργήσουμε τις ιστορίες εκείνες που θα αφήσουν το δικό μας αποτύπωμα στην ιστορία. 

Γουργουλιάνης: Kαλό νέο για τον κορωνοϊό από τη Νότια Αφρική

0
Γουργουλιάνης: Kαλό νέο για τον κορωνοϊό από τη Νότια Αφρική

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας προέβλεψε ότι μέσα στον Ιούλιο θα τελειώσει στην Ελλάδα το πανδημικό κύμα που ξεκίνησε την 1η Ιουνίου, όπως ακριβώς συνέβη και στην Πορτογαλία

Αισιόδοξος και καθησυχαστικός για την πορεία της πανδημίας εμφανίζεται ο καθηγητής Πνευμονολογίας της Ιατρικής του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Κώστας Γουργουλιάνης, ο οποίος μιλώντας στον ΣΚΑΪ σημείωσε, ότι ο κορωνοϊός ναι μεν έχει γίνει πιο μεταδοτικός, αλλά δεν προκαλεί σοβαρή νόσο και δε σκοτώνει. 

«Το καλό νέο για τον κορωνοϊό έρχεται από τη Νότια Αφρική και το έχουμε δει στην πατρίδα μας τους τελευταίους 6 μήνες. Αυτές οι μεταλλάξεις δεν κάνουν πνευμονίες, που σημαίνει ότι δεν προκαλούν βαριά νόσο, δε χρειάζεται οι άνθρωποι να μπουν στο νοσοκομείο, να διασωληνωθούν και δεν πεθαίνουν», δήλωσε.

Στο πλαίσιο αυτό, τόνισε ότι ο αριθμός των κρουσμάτων ή των μολύνσεων από μόνος του δε λέει τίποτα.

Ωστόσο, εξήγησε ότι υπάρχουν και άνθρωποι, οι οποίοι αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, και ακόμα και προ κορωνοϊού με μια απλή λοίμωξη ταλαιπωρούνται. «Από τον Ιανουάριο και μετά έχουμε στα νοσοκομεία ανθρώπους που η μέση ηλικία τους είναι πάνω από 80 χρονών και οι συν-νοσηρότητες που έχουν είναι το βασικό πρόβλημα. Αυτή είναι η πλειονότητα των ασθενών που έχουμε και αυτούς πρέπει να προστατεύσουμε», επισήμανε ο κ. Γουργουλιάνης καλώντας τους ευάλωτους να εμβολιαστούν και με την τέταρτη δόση. 

Μάλιστα, προέβλεψε ότι μέσα στον Ιούλιο θα τελειώσει το πανδημικό κύμα που ξεκίνησε την 1η Ιουνίου στη χώρα μας, όπως συνέβη και στην Πορτογαλία. Όπως είπε, θα έχουμε συνεχώς καινούριες μεταλλάξεις με ολοένα και πιο αυξημένη μεταδοτικότητα, η οποία βέβαια θα συνοδεύεται με ελαφρύτερη νόσο. «Όταν ο ιός γίνεται μεταδοτικότερος, δε σκοτώνει. Γιατί αν σκότωνε τους ανθρώπους, δε θα επιβίωνε», κατέληξε. 

© iatronet.gr