Thursday, February 26, 2026
spot_img
spot_img
Home Blog Page 253

Η επίσημη λίστα των Βρετανών

0
Η διευρυμένη λίστα με τα συμπτώματα του βρετανικού ΕΣΥ – Daily Mail

Οι Βρετανοί εμπειρογνώμονες πρόσθεσαν 9 νέα «σημάδια» ασθένειας στον επίσημο κατάλογο του κορωνοϊού

Το βρετανικό ΕΣΥ αποφάσισε να επεκτείνει αθόρυβα τη λίστα των συμπτωμάτων της Covid-19 για να συμπεριλάβει 9 νέα σημάδια ασθένειας, σε μία κίνηση που σύμφωνα με τους επικριτές καθυστέρησε… δύο χρόνια.
Από την έναρξη της πανδημίας, οι επικεφαλής υγείας στη Βρετανία έχουν επισημάνει μόνο τρία συμπτώματα: υψηλή θερμοκρασία, βήχα και απώλεια ή αλλαγή στη γεύση ή την όσφρηση, παρά το γεγονός ότι άλλες χώρες και υγειονομικοί φορείς έκαναν λόγο ακόμη και για 14.
Η κίνηση – για την οποία οι επικριτές ισχυρίζονται ότι έγινε με δύο χρόνια καθυστέρηση – έρχεται λίγες μέρες αφότου η Ντάουνινγκ Στριτ τερμάτισε τα δωρεάν τεστ για τον κορωνοϊό για όλους, με τις λοιμώξεις να φτάνουν στο υψηλότερο επίπεδο όλων των εποχών. Μόνο οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής φροντίδας, οι ηλικιωμένοι και οι πιο ευάλωτοι Βρετανοί, εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση στις δωρεάν εξετάσεις.

ΤΑ 9 ΝΕΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ
Η νέα λίστα με όλα τα ενδεικτικά σημάδια του ιού περιλαμβάνει:
-Δύσπνοια/Δυσκολία στην αναπνοή
-Αίσθημα κόπωσης και εξάντλησης
-Πόνοι στο σώμα
-Πονοκέφαλος
-Πονόλαιμος
-Ρινική καταρροή (μύτη που τρέχει) ή συμφόρηση (μπούκωμα)
-Απώλεια όρεξης
-Διάρροια
-Αίσθημα ναυτίας

Το βρετανικό ΕΣΥ σημειώνει στον ιστότοπό του, ότι τα συμπτώματα είναι «παρόμοια με συμπτώματα άλλων ασθενειών, όπως το κρυολόγημα και η γρίπη». Τα άτομα που παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα θα πρέπει να «προσπαθούν να μένουν στο σπίτι και να αποφεύγουν την επαφή με άλλους ανθρώπους», καθώς και να λαμβάνουν «έξτρα προσοχή» για να αποφύγουν την επαφή με οποιονδήποτε διατρέχει υψηλότερο κίνδυνο από τον ιό.
Ο καθηγητής Tιμ Σπέκτορ, επικεφαλής επιστήμονας της εφαρμογής παρακολούθησης συμπτωμάτων κορωνοϊού, έγραψε στο Twitter ότι η αλλαγή έρχεται μετά από δύο χρόνια προτροπής των προϊσταμένων υγείας να επεκταθεί η λίστα. «Τα επίσημα κύρια συμπτώματα του βρετανικού ΕΣΥ άλλαξαν επιτέλους μετά από δύο χρόνια πιέσεων. Κρίμα που έχουν λάθος σειρά – αλλά είναι μια αρχή και θα μπορούσε να βοηθήσει στη μείωση των λοιμώξεων».
Το Μάρτιο, ο καθηγητής Σπέκτορ επέκρινε έντονα την κυβέρνηση επειδή δεν αναγνώριζε έναν ευρύτερο κατάλογο συμπτωμάτων του ιού. «Η άρνηση της κυβέρνησης να αναγνωρίσει το ευρύ φάσμα συμπτωμάτων και να εγκαταλείψει τις συμβουλές απομόνωσης και τα τεστ είναι πιθανό να ευθύνεται για τον απίστευτο αριθμό περιπτώσεων που βλέπουμε σήμερα. Πολλοί άνθρωποι δεν απομονώνονται πλέον όταν έχουν συμπτώματα, είτε επειδή αισθάνονται ότι δε χρειάζεται πια είτε επειδή αυτοί ή οι εργοδότες τους εξακολουθούν να μην αναγνωρίζουν συμπτώματα, όπως ρινική καταρροή ή πονόλαιμο ως Covid-19» έλεγε τότε.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας απαριθμεί 13 συμπτώματα του ιού, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων που δεν αναφέρονται από τους Βρετανούς: εξάνθημα ή αποχρωματισμός των δακτύλων των χεριών ή των ποδιών, κόκκινα ή ερεθισμένα μάτια, απώλεια ομιλίας ή κινητικότητας και πόνος στο στήθος.
Εν τω μεταξύ, η λίστα συμπτωμάτων των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ είναι η ίδια με τον ιστότοπο του NHS, χωρίς να περιλαμβάνει ωστόσο την απώλεια όρεξης. Και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων απαριθμεί 12 συμπτώματα, ενώ η Γερμανία αναγνωρίζει 14.
Ο καθηγητής Σπέκτορ είπε στη MailOnline ότι τα περισσότερα συμπτώματα στη λίστα του NHS «είναι σίγουρα ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση που θα μπορούσε να βοηθήσει στη μείωση των λοιμώξεων όσο προχωράμε».
Το ξέσπασμα της επιδημίας στη Βρετανία στο σύνολό της είναι επίσης μεγαλύτερο από ποτέ, με 4,9 εκατομμύρια ανθρώπους να έχουν μολυνθεί – από 4,3 εκατομμύρια που ήταν την περασμένη εβδομάδα. Οι ειδικοί λένε ότι η αύξηση οφείλεται στην πιο μεταδοτική παραλλαγή Όμικρον.

© Newsbomb.gr

Κορωνοϊός: Η κότα με τα… χρυσά αυγά!

0
Αλμπερτ Μπουρλά και λοιποί CEO κολυμπούν στα δολάρια χάρη στα εμβόλια

Τελικά, ο κορωνοϊός ήταν η κότα που γεννά τα «χρυσά αυγά» για τις φαρμακευτικές εταιρείες και τους επικεφαλής αυτών. Μόνο τρεις από αυτούς, οι Άλμπερτ Μπουρλά της Pfizer, Ουγκούρ Σαχίν της BioNTech που συνεργάζεται με την Pfizer και Στεφάν Μπανσέλ της Moderna έβαλαν στα θησαυροφυλάκιά τους πάνω από 107 εκατομμύρια δολάρια.
Αλλά δεν κέρδισαν μόνο αυτά τα χρήματα. Είδαν επίσης την αξία των μετοχών που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους να εκτινάσσεται στα ύψη, επειδή οι τιμές αυτών παρουσίασαν μεγάλη άνοδο στα χρηματιστήρια. Όλα αυτά προκύπτουν από στοιχεία που επεξεργάστηκαν οι Financial Times, τα οποία είναι βασισμένα στις ανακοινώσεις και τα ετήσια οικονομικά αποτελέσματα των ίδιων των εταιρειών.
Ανάλυση των πακέτων αποδοχών των φαρμακευτικών που κατασκευάζουν τα εμβόλια mRNA για το 2020 και το 2021 που έκανε η βρετανική εφημερίδα, δείχνουν ότι τη μεγαλύτερη αύξηση αποδοχών εν μέσω πανδημίας την είχε ο Άλμπερτ Μπουρλά. Έλαβε, σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, συνολικά 45,3 εκατ. δολ. το 2020-2021 από 27,7 εκατ. δολ. την περίοδο 2018-2019.
Σημειώνεται επίσης, ότι τότε ο ίδιος κατείχε τη θέση του επιχειρησιακού διευθυντή (chief operating officer) και πήρε προαγωγή για να γίνει διευθύνων σύμβουλος της Pfizer τον Ιανουάριο του 2019.

Ο Σαχίν έλαβε, όπως δείχνουν τα ίδια στοιχεία, συνολικά 30,8 εκατ. δολ. το 2020-2021 από 8,5 εκατ. δολ. την περίοδο 2018-2019. Οι συνολικές αποδοχές του Μπανσέλ υποχώρησαν, από 67,5 εκατ. δολ. την περίοδο 2018-2019 σε 31,1 εκατ. δολ. την περίοδο 2020-2021. Αυτό αποδίδεται σύμφωνα με τους ΦΤ στο γεγονός ότι το 2018 η Moderna είχε προχωρήσει σε αρχική δημόσια εγγραφή μέσω της οποίας ο ίδιος είχε κέρδη από μετοχές ύψους 58,6 εκατ. δολ.
Οι εταιρείες προσέφεραν υψηλές αμοιβές καθώς είχαν μεγάλα κέρδη. Το εμβόλιο των BioNTech και Pfizer απέφερε πέρσι στην εταιρεία έσοδα 37,5 δις δολ. ενώ το εμβόλιο της Moderna απέφερε έσοδα 17 δισ. δολ. σύμφωνα με την εταιρεία παροχής στοιχείων Airfinity.

ΚΕΡΔΟΦΟΡΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΣΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ
Εκτός όμως από τις αμοιβές υπάρχουν και οι συμμετοχές των ισχυρών αυτών ανδρών στις φαρμακευτικές που τους αποφέρουν -όχι μόνο λογιστικά αλλά και πρακτικά- πολύ μεγάλα ποσά. Ο Σαχίν της BioNTech και ο Μπανσέλ της Moderna έχουν ήδη γίνει δισεκατομμυριούχοι, επειδή έχουν συμμετοχή 17,1% και 7,8% αντίστοιχα στις εταιρείες τους όπως δείχνουν τα εν λόγω στοιχεία. Έτσι η προσωπική περιουσία τους υπολογίζεται σε 7,8 δισ. δολ. και 5,4 δισ. δολ. αντίστοιχα.
Ο Σαχίν Ουγκούρ συνέβαλε στην παραγωγή του εμβολίου των Pfizer και BioNTech κατά της πανδημίας. Σύμφωνα με τη λίστα δισεκατομμυριούχων του Bloomberg ο 56χρονος ογκολόγος και ανοσολόγος βρίσκεται στην 305η θέση με τους κροίσους του πλανήτη ενώ αποτελεί το μόνο Τούρκο που συμπεριλαμβάνεται σε αυτόν. Ο Σαχίν γεννήθηκε στην Τουρκία αλλά μεγάλωσε στη Γερμανία.

ΟΙ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΜΕΤΟΧΩΝ
Όπως σημειώνεται επίσης από τους Financial Times, που επικαλούνται στοιχεία της εταιρείας Verity, ο Μπανσέλ έσπευσε να εκμεταλλευτεί τη μεγάλη αύξηση της χρηματιστηριακής αξίας της εταιρείας του πουλώντας από τον Ιανουάριο του 2020 και μετά μετοχές αξίας άνω των 400 εκατ. δολ. Ο Μπουρλά είχε πουλήσει μετοχές αξίας 5,6 εκατ. δολ. την ίδια ημέρα που η Pfizer και BioNTech είχαν ανακοινώσει ότι το εμβόλιό τους ήταν αποτελεσματικό κατά 90% έναντι της πανδημίας. Ο Σαχίν δεν έχει κάνει μεγάλες πωλήσεις μετοχών.

© primenews.press

Eντοπίστηκε νέα παραλλαγή κορωνοϊού

0

Η παραλλαγή XE έχει επίσης εντοπιστεί στην Ταϊλάνδη και τη Νέα Ζηλανδία | Πιθανόν είναι πιο μεταδοτική

Μια νέα παραλλαγή COVID-19 με την ονομασία XE ανακαλύφθηκε στη Βρετανία, θεωρείται μετάλλαξη των στελεχών BA.1 και BA.2 της Όμικρον. Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, θα μπορούσε να είναι περίπου 10% πιο μεταδοτική από τις άλλες μεταλλάξεις. Υπόψιν, ότι η ΟΜΙΚΡΟΝ-2 ήταν περίπου 30% πιο μεταδοτική από την ΟΜΙΚΡΟΝ-1.

Η XE μπήκε στο μικροσκόπιο της Υπηρεσίας Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHSA). Έως τις 22 Μαρτίου, 637 κρούσματα XE είχαν εντοπιστεί στην Αγγλία, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία.

Η καθηγήτρια Σούζαν Χόπκινς, επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος του UKHSA, είπε ωστόσο ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τη μεταδοτικότητα και τη σοβαρότητα της παραλλαγής, ή την αποτελεσματικότητα του εμβολίου. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και ανακοίνωση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Πάντως, από τις 16 Μαρτίου, όταν και εντοπίστηκε, η XE είχε ρυθμό ανάπτυξης 9,8% παραπάνω από εκείνον της λεγόμενης παραλλαγής stealth BA.2 Omicron που είναι ήδη γνωστή ως εξαιρετικά μεταδοτική, ανέφερε η UKHSA.

Η παραλλαγή XE έχει επίσης εντοπιστεί στην Ταϊλάνδη και τη Νέα Ζηλανδία. Το XE ανήκει στην παραλλαγή Omicron μέχρι να αναφερθούν σημαντικές διαφορές στα χαρακτηριστικά μετάδοσης και της νόσου, συμπεριλαμβανομένης της σοβαρότητας.

© YGEIANEWS

Η Τουρκία ως «ανεξάρτητη» δύναμη

0
Η Τουρκία ως «ανεξάρτητη» δύναμη

Στην Τουρκία, από την ίδρυσή της το 1923, είναι εμπεδωμένη η άποψη ότι η χώρα είναι αυτόνομη, αντι-ιμπεριαλιστική και χωρίς εξαρτήσεις από καμία δύναμη στην εξωτερική της πολιτική.

Σάββας Καλεντερίδης*
© pontosnews.gr

Μάλιστα, στο μάθημα της Ιστορίας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, ο αγώνας που έκανε ο Μουσταφά Κεμάλ αποκλειστικά εναντίον των Ελλήνων από το 1919 μέχρι το 1922 παρουσιάζεται ως απελευθερωτικός, κατά των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που είχαν καταλάβει τη χώρα.

Η αλήθεια είναι, ότι ο Μουσταφά Κεμάλ, αφού πήρε βίζα από την αγγλική διοίκηση, αναχώρησε από την Κωνσταντινούπολη στις 16 Μαΐου και αποβιβάστηκε στην Αμισό στις 19 Μαΐου 1919, όπου συναντήθηκε με Άγγλους αξιωματικούς. Από τη μαρτυρική Αμισό ξεκίνησε ο «αντι-ιμπεριαλιστικός» αγώνας, ο οποίος ήταν τουλάχιστον εν γνώσει των Άγγλων.

Όσον αφορά τους Γάλλους, που είχαν καταλάβει μια μεγάλη έκταση από τη Μερσίνα μέχρι την αλεξανδρινή Έδεσσα (Ούρφα), οι Τούρκοι δεν έριξαν ούτε μία σφαίρα εναντίον τους. Μετά τη συνάντηση που είχε στις 7 Δεκεμβρίου 1919 στη Σεβάστεια ο πρώην Υψηλός Κομισάριος της Γαλλίας στη Συρία, ο περίφημος Φρανσουά Γκιόργκι-Πικό, με τον Μουσταφά Κεμάλ, οι Γάλλοι άρχισαν να αποσύρουν τα στρατεύματά τους απ’ όσες περιοχές είχαν καταλάβει, παραχωρώντας μάλιστα δωρεάν πολύτιμο στρατιωτικό υλικό στον τουρκικό στρατό. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώθηκε με τη Συμφωνία της Άγκυρας που υπογράφηκε μεταξύ της κεμαλικής κυβέρνησης και της Γαλλίας στις 20 Οκτωβρίου 1921.

Μετά από την υπογραφή της συνθήκης η Γαλλία ανέλαβε την υποχρέωση να καλύψει τις ανάγκες των Τούρκων σε όπλα και πυρομαχικά, ενώ η αποχώρηση των γαλλικών στρατευμάτων από το «Νότιο Μέτωπο» έδινε τη δυνατότητα στον Κεμάλ να μεταφέρει δυνάμεις στα μέτωπα της ελληνικής Στρατιάς της Μικράς Ασίας.

Και οι Ιταλοί αποσύρθηκαν από τις περιοχές της Παμφυλίας, της Λυκίας και της Καρίας που είχαν καταλάβει, μέχρι το ρου του Μαίανδρου ποταμού, χωρίς να έρθουν σε συμπλοκή με τα κεμαλικά στρατεύματα.

Όσον αφορά τους Ρώσους, αποσύρθηκαν από την Τραπεζούντα και τις περιοχές που κατείχαν το 1918 μετά την επικράτηση των Μπολσεβίκων, οι οποίοι βοήθησαν με χρυσές λίρες και όπλα προσδοκώντας καλές σχέσεις με το νότιο γείτονά τους.

Άρα, με τους μόνους που πολέμησαν οι Κεμαλικοί ήταν οι Έλληνες, ενώ το ίδιο διάστημα, εκμεταλλευόμενοι τη στήριξη Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Σοβιετικών, συνέχισαν το αποτρόπαιο έργο της Γενοκτονίας των Ελλήνων και Αρμενίων.

Πάνω σ’ αυτό το ψέμα στηρίχτηκε η «ιδεολογία» της ανεξάρτητης αντι-ιμπεριαλιστικής Τουρκίας, στην οποία σε μεγάλο βαθμό οφείλεται ο αντι-δυτικισμός που χαρακτηρίζει πλατιά στρώματα της τουρκικής κοινωνίας και μεγάλο μέρος του πολιτικού και στρατιωτικού προσωπικού.

Σ’ αυτό το υπόστρωμα ο Ερντογάν οικοδόμησε το δόγμα της «ανεξάρτητης» Τουρκίας, κυρίως μετά την απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016. Ο Τούρκος πρόεδρος «παίζοντας» με τα συναισθήματα των πολιτών στοχοποίησε τη Δύση ως υπεύθυνη για το πραξικόπημα, άρχισε τη μεθοδική απο-ΝΑΤΟποίηση του στρατεύματος, ενώ ξήλωσε από τη διπλωματική υπηρεσία όλους τους δυτικότροπους και δυτικόφιλους διπλωμάτες.

Με έναν καθαρά «εθνικό» στρατό, μια διπλωματική υπηρεσία ορκισμένη στον Ερντογάν, το ισλάμ και το τουρκικό έθνος, και με ένα κράτος που έχει αλωθεί σε μεγάλο βαθμό από στελέχη του συγκυβερνώντος κόμματος των Γκρίζων Λύκων, η Τουρκία άρχισε να διεκδικεί έναν αυτόνομο ρόλο στην περιοχή.

Αυτή η Τουρκία απείλησε τις ΗΠΑ του Ντόναλτ Τραμπ, ότι αν δεν υπάρξει απόσυρση από την περιοχή Σερεκάνιγιε – Γκίρε Σπι τα τουρκικά στρατεύματα θα χτυπούσαν – αποτέλεσμα ήταν η αποχώρηση των στρατευμάτων των ΗΠΑ, που χαρακτηρίστηκε ως «μεγάλη προδοσία» από Αμερικανούς στρατηγούς και διπλωμάτες. Το ίδιο διάστημα –και επειδή οι ΗΠΑ δεν άλλαζαν την πολιτική τους στο Κουρδικό– στη ΒΑ Συρία–Ροζάβα η Τουρκία στράφηκε στη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν.

Από το 2016 άρχισαν οι ταλαντώσεις μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον, με στόχο σε κάθε ταλάντωση η Τουρκία να ανοίγει «χώρο» για να ασκεί τη δική της ανεξάρτητη πολιτική.

Δεν ήταν δε λίγες οι φορές, που η Άγκυρα αψήφησε υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, ακόμα και ψηφίσματα του ΟΗΕ για εμπάργκο στη Λιβύη, και εφάρμοσε τη δική της πολιτική, όπως απαιτούσε το εθνικό της συμφέρον.

Με τον τρόπο αυτό προσπάθησε να κατοχυρώσει το ρόλο της ανεξάρτητης δύναμης που έχει το δικαίωμα να ασκεί τη δική της εξωτερική πολιτική, ακόμα και εισβολές σε ξένες χώρες, αδιαφορώντας για τις συμμαχικές της υποχρεώσεις.

«Πρώτα τα εθνικά συμφέροντα και μετά οι ΝΑΤΟϊκές και λοιπές υποχρεώσεις», είναι το δόγμα της πολιτικής αυτής που εκφράστηκε ανάγλυφα στην περίπτωση της Ρωσίας, αφού η Τουρκία όχι μόνο αρνήθηκε να επιβάλει κυρώσεις και να κλείσει τον εναέριο χώρο της στα ρωσικά αεροσκάφη, αλλά επωφελήθηκε απ’ αυτές, καλώντας μάλιστα τους Ρώσους ολιγάρχες να εγκατασταθούν στη χώρα.

Όσο δε για το σουρεάλ της υπόθεσης, η Τουρκία –που έχει εισβάλει και κατέχει εδάφη στο Ιράκ, στη Συρία και στην Κύπρο από το 1974– φιλοξενεί διαπραγματεύσεις για να τερματιστεί η ρωσική κατοχή στα εδάφη της Ουκρανίας.

Όμως, επειδή είναι ορατός ο κίνδυνος η Άγκυρα να επιβάλει αυτό το ρόλο στους Δυτικούς, σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, είναι ορατό το ενδεχόμενο να οδηγήσει την Κύπρο και την Ελλάδα στα δόντια της μυλόπετρας.

Ας το έχουν υπόψη τους αυτό όσοι επαναπαύονται με την αίσθηση ότι είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας.

Και το 1955 και το 1964 και το 1974 στη σωστή πλευρά της Ιστορίας ήμασταν, αλλά οι πληγές στο σώμα του ελληνισμού είναι ακόμα ανοιχτές.

*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής.

Οι τιμές «καίνε λίπος» της κυβέρνησης

0
Η ακρίβεια το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα για την κοινωνία, όπως αποτυπώνεται και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εδώ και δύο χρόνια πορεύεται εν μέσω ναρκοπεδίου, καθώς η μία κρίση διαδέχεται την άλλη. Και δε μιλάμε για απλές κρίσεις. Δε μιλάμε για μία κρίση, όπου ένας κυβερνήτης μπορεί αν στοχοπροσηλωθεί να την επιλύσει. Από το Φεβρουάριο του 2020, πριν καλά-καλά σβήσει τη μία εστία, ανάβει άλλη.

Μιχάλης Κωτσάκος

© Η ΑΠΟΨΗ [iapopsi.gr]

Κάπως έτσι φτάσαμε στον Απρίλιο του 2022, όπου σύμφωνα και με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι Έλληνες θεωρούν ως κυρίαρχο πρόβλημα την ακρίβεια, ξεχνώντας μέχρι και την πανδημία του κορωνοϊού, που συνεχίζει να παίρνει ζωές (σχεδόν 60 άνθρωποι κατά μέσο όρο πεθαίνουν καθημερινά τις τελευταίες εβδομάδες). Ακόμη και ο πόλεμος στην Ουκρανία φοβίζει τους πολίτες, όμως η ακρίβεια και οι διαρκείς ανατιμήσεις των προϊόντων οδηγεί μικρούς και μεσαίους σε αδιέξοδο.
Και μπορεί η κυβέρνηση μετά τη σύσκεψη της Δευτέρας 28/3 στο Μαξίμου να εξέπεμψε σήμα αισιοδοξίας για επάρκεια των αγαθών, εν τούτοις, όπως αναφέρουν οι πολίτες στις παρεμβάσεις τους σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές «υπάρχει επάρκεια ακριβών τροφίμων». Σίγουρα αυτό είναι πέρα για πέρα ανακριβές, αλλά έτσι νιώθουν.

Όλοι στο Μαξίμου έχουν κατανοήσει ότι η τεράστια αύξηση στο κόστος παραγωγής αναγκάζει και τους παραγωγούς και τους εμπόρους να μετακυλούν ένα μέρος του κόστους στους καταναλωτές με συνέπεια να υπάρχει γενικευμένη αντίδραση. Και όσο δε φαίνεται φως στο τούνελ για να σιγάσουν τα όπλα στην Ουκρανία, τόσο θα διογκώνεται το πρόβλημα. Διότι οι όποιες ελλείψεις στην αγορά είναι προς ώρας μικρές και δεν προβληματίζουν τους καταναλωτές. Οι ανατιμήσεις είναι που δημιουργούν γκρίνια και υπάρχουν αντιδράσεις.

ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

Και στο Μέγαρο Μαξίμου και στο οικονομικό επιτελείο, αντιλαμβάνονται το μέγεθος των δυσκολιών και διαβάζοντας παράλληλα τις δυσοίωνες προβλέψεις διεθνών αναλυτών περί ακρίβειας διαρκείας για τουλάχιστον ένα χρόνο, ανεξαρτήτως της στιγμής που θα μπουν τίτλοι τέλους στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, κάνουν καθημερινά νέες ασκήσεις για τη δυσεπίλυτη εξίσωση που ισορροπεί μεταξύ της περαιτέρω στήριξης των πολιτών και της δημοσιονομικής σταθερότητας, καθώς οι πόροι δεν είναι ανεξάντλητοι.

Σε αυτό το πλαίσιο ο πρωθυπουργός μιλώντας στο forum του Οικονομικού Ταχυδρόμου, άνοιξε παράθυρο υλοποίησης του μέτρου μείωσης του ΦΠΑ στα τρόφιμα. «Είναι πάντα ένα μέτρο το οποίο μπορεί να υπάρχει στη φαρέτρα μας», είπε χαρακτηριστικά. Υπογράμμισε, ωστόσο, πως έχει κόστος. Συνεπώς, οποιαδήποτε απόφαση απαιτεί ενδελεχή μελέτη και πολύ προσεκτικά βήματα, προκειμένου να μην τινάξει στον αέρα τον προϋπολογισμό.

Από την άλλη ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του διαβάζουν προσεκτικά τα αποτελέσματα των μετρήσεων της κοινής γνώμης και διαπιστώνουν ότι πλέον ακόμη κι ένα μέσο νοικοκυριό έχει εισέλθει στη ζώνη του… λυκόφωτος, καθώς ο μήνας βγαίνει με πολλές οικονομίες και τεράστιες δυσκολίες. Ακόμη κι αυτοί που δηλώνουν ως υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα τον πόλεμο, εν συνεχεία αναφέρουν ότι φοβούνται τα επακόλουθα, δηλαδή τις ελλείψεις σε αγαθά και τις ανατιμήσεις. Όταν δε οι πολίτες ακούν τους ειδικούς ότι δεν μπορούν να προβλέψουν το πότε θα τερματιστεί ο πόλεμος και όλοι ισχυρίζονται ότι αυτό είναι κάτι το απροσδιόριστο, ακόμη και ο πιο αδαής θα κατανοήσει ότι η αγωνία και η αβεβαιότητα είναι τα πρώτα συναισθήματα που κυριαρχούν.

Στο Μαξίμου βλέπουν πως καίγεται το πολιτικό λίπος της κυβέρνησης έναντι του ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά ουδείς ξέρει τι θα συμβεί εάν συνεχιστεί αυτή η αβεβαιότητα και δεν υπάρξει ανάσχεση των ανατιμήσεων. Μάλιστα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του αναγνωρίζουν, ότι η ακρίβεια μπορεί και να καθορίσει τις εξελίξεις.

ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ

Η κυβέρνηση προσπαθεί να πάρει μέτρα στήριξης των πιο ευάλωτων κοινωνικά ομάδων και πολλοί τα βλέπουν θετικά. Οι πολίτες δε ζουν σε άλλο πλανήτη όπως πολλά στελέχη της Αντιπολίτευσης που θυμήθηκαν το 2012-2015 και βλέπουν στις δυσκολίες της συγκυρίας απλά μια ευκαιρία να εισπράξουν ψήφους. Οι πολίτες ναι μεν αναγνωρίζουν την κυβερνητική προσπάθεια και στην πρώτη και δεύτερη φάση της πανδημίας, όταν ολόκληροι κλάδοι στηρίχτηκαν με το πακέτο των 43 δισ. ευρώ. Όμως αυτό γρήγορα ξεχνιέται, καθώς μέσα σε χρόνο ρεκόρ τα όποια μέτρα εξαϋλώνονται και η τσέπη δεν αντέχει. Όταν υπάρχει αυτό το πρόβλημα αρχίζουν πολλοί να μην ακούν, αρχίζει να εκδηλώνεται ένας γενικότερος αρνητισμός και το φάντασμα του λαϊκισμού ξαναζωντανεύει. Οι πολίτες κατανοούν ότι οι ρίζες αυτού του κύματος ακρίβειας βρίσκονται στα προβλήματα της διεθνούς συγκυρίας. Ωστόσο, σε κάποιον πρέπει να απευθυνθούν και αυτός δεν είναι άλλος από την κυβέρνησή του.

Ήδη μετά την ομιλία του κ. Μητσοτάκη στο οικονομικό φόρουμ, όπου προανήγγειλε τη μείωση στο ΦΠΑ για τα τρόφιμα, όλοι πλέον δεν κοιτάζουν τις ενισχύσεις που θα δώσει η κυβέρνηση και τα χρήματα που θα μοιράσει τον Απρίλιο, είτε ως επιταγή ακρίβειας, είτε ως επιδότηση για τα καύσιμα. Αναμφίβολα, εάν μειωθεί ο ΦΠΑ από το 13% στο 6% για προϊόντα ευρείας κατανάλωσης, όπως μακαρόνια, γάλα, τυριά, δημητριακά ίσως και το ψωμί, θα υπάρξει μία συγκράτηση των τιμών. Όμως την ίδια ώρα αναμένουν μειώσεις στο ΦΠΑ και για τις ζωοτροφές, οι τιμές των οποίων έχουν εκτοξευτεί στα ύψη. Άλλωστε και οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή τους έχουν καταθέσει σχετικό αίτημα μπροστά στις αυξήσεις 10% – 35% και την εκτίμηση νέων ανατιμήσεων εντός του Απριλίου.

Για τους αγρότες, προκειμένου να περιοριστεί το κόστος παραγωγής αναμένονται παρεμβάσεις από την κυβέρνηση, για να στηριχθούν αγρότες και κτηνοτρόφοι. Από το Μαξίμου εκπέμπεται ότι θα υπάρξει μία ευχάριστη έκπληξη με μία φοροελάφρυνση – έκπληξη, όπως λένε. Εξάλλου, η Ελλάδα θα λάβει σύντομα περί των 26,3 εκατομμυρίων ευρώ από το αποθεματικό κρίσης της Ε.Ε. και το οποίο, σύμφωνα και με τις αποφάσεις της Κομισιόν, θα διοχετευθεί όλο στους παραγωγούς. Σε αυτό το ποσό η κάθε κυβέρνηση μπορεί να δώσει και εθνικούς πόρους, οι οποίοι δύναται να φτάσουν και στο 200%. Άρα ο κάθε παραγωγός -ανάλογα με τις εκμεταλλεύσεις- μπορεί να εισπράξει μέχρι και 30.000 ευρώ.

Μπορεί να είναι λύση μία ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ;

0
ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Οι ανεξέλεγκτοι παράγοντες της ιστορίας και η αυξανόμενη εντροπία του συστήματος, οδήγησαν τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να πει στη συνέντευξή του στο forum του Οικονομικού Ταχυδρόμου, ότι «στόχος είναι η σταθερότητα, όχι επί τούτω η αυτοδυναμία» και ότι «ο ελληνικός λαός θα αποφασίσει, τελικά, για το σχήμα το οποίο θα κυβερνήσει τη χώρα την επόμενη τετραετία». Έτσι, οι αναλυτές της αριθμητικής των δημοσκοπήσεων άνοιξαν τη συζήτηση για τρικομματική κυβέρνηση.

Μάκης Ανδρονόπουλος*
© slpress.gr

Μετά από δεκαετίες μεταπολιτευτικού δικομματισμού που αποτέλεσε μια υβριδική συνέχεια του πάλαι ποτέ «εθνικού διχασμού» και μια όχι και τόσο αποτελεσματική οικονομικά και αναπτυξιακά διακυβέρνηση της χώρας, είχα προσωπικά στραφεί στην επιλογή της απλής αναλογικής ως μέσου υπέρβασης του δικομματισμού, που ήταν υπεύθυνος και για τη διαφθορά, τη διαπλοκή και τη λεηλασία του εθνικού πλούτου από τα μεγάλα, ελληνικά και ξένα, συμφέροντα.

Η υπέρβαση του δικομματισμού θα υποχρέωνε τα κόμματα να συμφωνήσουν στα περιβόητα αυτονόητα και στην υλοποίησή τους, αλλά ενδεχομένως και να περιορίσουν τη διαπλοκή. Αυτό είναι το καλό σενάριο, που σε μια δημιουργική συνεργασία των μεγάλων κομμάτων για τη διακυβέρνηση της χώρας, θα μπορούσε να αποτελέσει εφαλτήριο για την εκτίναξη της χώρας προς την ανάπτυξη και την ισχύ.

Βέβαια, εδώ πρέπει να σημειώσουμε πως, γενικά οι συγκυβερνήσεις δεξιών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, εξυπηρετούν μόνο το σύστημα με την αρνητική έννοια του όρου, οδηγούν στην ιδεολογική αποφόρτιση των κομμάτων, στην απουσία ουσιαστικής αντιπολίτευσης και στην έκπτωση της δημοκρατικής λειτουργίας. Η μονομερής ενεργειακή εξάρτηση της Γερμανίας και πολλά άλλα δομικά προβλήματα της γερμανικής οικονομίας οφείλονται ακριβώς σε αυτού του τύπου διακυβέρνηση.

Έτσι, στην Ελλάδα μετά την τραυματική για το ΠΑΣΟΚ συγκυβέρνηση υπό τη ΝΔ την περίοδο της κρίσης, δηλ. τον επί 25 χρόνια πολιτικό του αντίπαλο, όχι μόνο έριξε στα τάρταρα το ΠΑΣΟΚ, αλλά και το ευνούχισε ιδεολογικά. Είναι μάλλον πιο σωστό να γίνονται συμμαχικές κυβερνήσεις, με κοινή πατριωτική και κοινωνικο – οικονομική κατεύθυνση. Φυσικά, στη δημοκρατία, όπως και στη ζωή, όλα είναι ανοιχτά και συμβαίνουν…

Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ

Σε καιρούς δομικών γεωοικονομικών και γεωπολιτικών αναδιατάξεων όπως η τρέχουσα, μια χώρα με ανοιχτά εθνικά ζητήματα που περιλαμβάνουν κι ένα casus belli και την πληγή του Κυπριακού πάντα κακοφορμούσα, μια τρικομματική ή μεγαλο-δικομματική κυβέρνηση που θα δημιουργεί σταθερότητα στο εξωτερικό και το εσωτερικό μέτωπο και η οποία θα έχει χαρακτηριστικά «εθνικής ενότητας» μπορεί να είναι όχι μόνο αναγκαία, αλλά και η μόνη καλή λύση για τη διακυβέρνηση της χώρας.

Μια τέτοια κυβέρνηση θα μπορούσε επιτέλους να διαμορφώσει πάνω στα νέα δεδομένα μια εθνική στρατηγική μακράς πνοής, όχι μόνο για την εξωτερική και αμυντική πολιτική και την οικονομική ανάπτυξη, αλλά και για την παιδεία, την υγεία, την αγροτική παραγωγή, τη βιομηχανία, την ενέργεια κ.ο.κ.

Υπό αυτό το πρίσμα, ο πραγματισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη θα μπορούσε να ενισχυθεί και από τη συγκυρία των αλλεπάλληλων κρίσεων, τις οποίες μόνο το κράτος μπορεί να διαχειριστεί. Ως νεοφιλελεύθερος μπορεί υπό τις τρέχουσες συνθήκες να αποδεχθεί επιτέλους την αυτονόητη -και με εξωστρεφή προοπτική διάσταση- του ΕΣΥ, το δημοκρατικό αυστηρό έλεγχο των τραπεζών, των εταιριών ενέργειας, της αμυντικής βιομηχανίας, τα ναυπηγεία, τα δίκτυα και γενικά στρατηγικούς τομείς που διασφαλίζουν σχετική αυτάρκεια και αυτονομία στη χώρα.

Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στο αναπτυξιακό μοντέλο βάζοντας ξανά στο παιγνίδι τις ΜMΕ και την τεχνολογία, στην αναδιάταξη του αγροτικού τομέα, λαμβάνοντας υπόψη και την κλιματική κρίση και κυρίως στην απαλλαγή των νοικοκυριών από τα χρέη. Μια τέτοια κυβέρνηση θα μπορούσε όχι μόνο να μας σώσει, αλλά να εκτινάξει την Ελλάδα στη θέση που μπορεί να καταλάβει στην ευρωπαϊκή και τη διεθνή σκηνή, με κεντρικό ρόλο στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο.

ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ

ΤΗΣ ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ 

Δυστυχώς, πέρα από το καλό σενάριο μιας τρικομματικής ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ υπάρχει και το κακό που στηρίζεται τόσο στο ιστορικό παρελθόν των τριών κομμάτων, αλλά και στα όσα υπονοούν οι αρχηγοί τους τώρα. Και τα τρία κόμματα δεν έκαναν καμία ειλικρινή κριτική για τα λάθη τους, η ΝΔ για τη χρεοκοπία, το ΠΑΣΟΚ για τα μνημόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ για την τραγική του αφέλεια. Και τα τρία κόμματα είναι διαχρονικά εκτεθειμένα στη διαπλοκή.

Το πιο επικίνδυνο από όλα -κι αυτό που τα ενώνει- είναι η ηττοπαθής αντίληψη για το εθνικό συμφέρον που εκδηλώνεται στην παρακολούθηση των κελευσμάτων του εκάστοτε Αμερικανού πρεσβευτή, του Γερμανού καγκελάριου και των γραφειοκρατών των Βρυξελλών. Στο κλίμα αυτό και οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί είναι υπέρ τού να τα βρούμε με τους Τούρκους, να πάμε Ελσίνκι, να κάνουμε συνεκμετάλλευση, να στείλουμε τα όπλα από τα νησιά στην Ουκρανία και διάφορα τέτοια τραγικά.

Ορισμένοι υποστηρίζουν, ότι το ΝΑΤΟ ματαίωσε τις πρόωρες εκλογές που θα έκανε φέτος την άνοιξη ο Μητσοτάκης. Ορισμένοι φοβούνται πως πίσω από τη σεναριολογία για τρικομματική κρύβεται ένας αμερικανο-νατοϊκός σχεδιασμός με τη συναίνεση των Ελλήνων ολιγαρχών για να τα δώσουμε όλα στην Τουρκία, 50% του Αιγαίου, την ΑΟΖ του Καστελόριζου, την υποταγή και της ελεύθερης Κύπρου κ.ο.κ. Σε εσχάτη περίπτωση, επειδή είναι και φοβικοί, θα βάλουν να κάνει τη δουλειά κάποιος πρόθυμος, και τέτοιους έχουν τουλάχιστον δύο. Αν όλα αυτά δεν έχουν γίνει είναι γιατί όλοι ξέρουν, πως αν αποτολμήσουν κάτι τέτοιο θα βγει ο κόσμος στους δρόμους και δε θα μείνει τίποτε όρθιο.

*Ο Μάκης Ανδρονόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας

Η… κολοκυθιά με τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες

0
Η… κολοκυθιά με τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες

Η γερμανική εφημερίδα «Handelsblatt» επανάφερε στην επιφάνεια τα μπρος-πίσω της Ελλάδας σχετικά με τη δυνατότητα εξόρυξης και εκμετάλλευσης του ορυκτού υποθαλάσσιου πλούτου της

Με την ενεργειακή κρίση να έχει ξεκινήσει πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία αλλά μετά από την έναρξή του να έχει αποκτήσει διαστάσεις χιονοστιβάδας, που καταπίνει κρατικούς και οικογενειακούς προϋπολογισμούς, το ζητούμενο για τις εθνικές ηγεσίες ανά την Ευρώπη είναι να κρατήσουν το κεφάλι πάνω από το νερό. Τι γίνεται, όμως, όταν κάτω από το… νερό μπορεί να βρίσκεται η λύση του ενεργειακού προβλήματος, τουλάχιστον για την Ελλάδα;

Νίκος Τσαγκατάκης

© Η ΑΠΟΨΗ [iapopsi.gr]

Σύμφωνα με τον Ουίνστων Τσόρτσιλ «πολιτική είναι η ικανότητα να παρουσιάζεις σήμερα τι θα γίνει αύριο και να εξηγείς αύριο γιατί δεν έγινε». Στις 26 Φεβρουαρίου του 2014, έναν μήνα μετά από την 49η επέτειο του θανάτου του εμβληματικού Βρετανού πρωθυπουργού, ο Έλληνας τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πέρναγε το κατώφλι του υπουργείου Περιβάλλοντος.

Στη σύσκεψη που θα ακολουθούσε θα παρουσίαζε ένα σχέδιο αναφορικά με το ενεργειακό «αύριο» της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, ο Μεσσήνιος ανήγγειλε τότε τη διαμόρφωση μίας νέας εθνικής ενεργειακής στρατηγικής που με αφετηρία την έρευνα και αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα θα καθιστούσαν τη χώρα ενεργειακά αυτάρκη, γεωπολιτικά αναβαθμισμένη και κοινωνικά προστατευμένη, μέσω της εξασφάλισης της βιωσιμότητας του ταμείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών.

Για να υπάρχει μία τάξη μεγέθους, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων μόνο στον Πατραϊκό Κόλπο, στα Ιωάννινα και στο Κατάκολο, θα μπορούσε να αποφέρει έσοδα έως και 150 δισ. ευρώ σε χρονικό ορίζοντα 30ετίας.

Σύμφωνα, δε, με τον τότε υπουργό Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων από τους υδρογονάνθρακες θα εισέρρεε από το έτος 2019 στα δημόσια ταμεία, δεδομένου ότι η διεθνής πετρελαϊκή βιομηχανία προσδίδει απίστευτες ωφελιμότητες στις οικονομίες, ακόμα και πριν βγει το πρώτο βαρέλι.

ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΤΑ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ

Τα έφερε έτσι η ζωή που, τις εξηγήσεις, γιατί αυτό το «αύριο» δεν έγινε πραγματικότητα, που έλεγε ο… μπαρμπα – Ουίνστων, κλήθηκε να τις δώσει μία άλλη φιλελεύθερη κυβέρνηση, αυτή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Έτσι, το Μάιο του 2020 πρωθυπουργός ων, ο πρόεδρος της Ν.Δ. έλεγε στη Βουλή ότι η συζήτηση για έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου στη χώρα μας είναι περί «όνου σκιάς», επιχειρηματολογώντας ότι με τις άνοδο των τιμών του «μαύρου χρυσού» είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν υπάρχει πραγματικό επιχειρηματικό ενδιαφέρον για νέες εξορύξεις πετρελαίου στην Ελλάδα.

Μετά ακολούθησε ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, που επισκεπτόμενος τον Απρίλιο του 2021 την πετρελαιοπαραγωγό Σαουδική Αραβία ξεκαθάρισε ότι: «Η Ελλάδα πιστεύει στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και δεν πρόκειται να αρχίσει να σκάβει το βυθό της Μεσογείου για να βρει αέριο και πετρέλαιο, για έναν πολύ απλό λόγο: χρειαζόμαστε 10 με 20 χρόνια για να το βρούμε και να το εκμεταλλευτούμε, και από οικονομική άποψη θα ήταν πολύ πιο ακριβό για παράδειγμα από το δικό σας, της Σαουδικής Αραβίας. Έτσι, οικονομικά δεν οραματίζομαι την Ελλάδα να γίνει χώρα παραγωγής πετρελαίου».

Συμπλήρωσε, δε, ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, ότι το Αιγαίο «είναι ένας παράδεισος στη γη. Δε σκοπεύουμε να το μετατρέψουμε σε κόλπο του Μεξικού. Η Ελλάδα δε σχεδιάζει στο άμεσο μέλλον να γίνει χώρα παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου».

ΑΛΛΑΓΗ ΡΟΤΑΣ

Αυτό που κακώς δεν είχε λογαριάσει –ως όφειλε– η Αθήνα, είναι η ενεργειακή εξάρτησή της από τον «ξενοδόχο» Βλαντιμίρ Πούτιν. Την απρονοησία παραδέχτηκε εμμέσως πλην σαφώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης την Τετάρτη 23/3 όταν από το βήμα της Βουλής υπογράμμισε ότι η προσοχή της κυβέρνησης «θα επανέλθει στα δυνητικά κοιτάσματα φυσικού αερίου σε Κρήτη και Ιόνιο», συμπληρώνοντας ότι «πρέπει να γνωρίζουμε αν είναι οικονομικά αξιοποιήσιμα» και πως «αυτά σε συνδυασμό με τις ΑΠΕ και τις διασυνδέσεις αποτελούν τον κορμό του εθνικού μας ενεργειακού μείγματος».

Είναι αναμφίβολα εύλογη και αναγκαία η αλλαγή ρότας στα ενεργειακά της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία επισημαίνεται και από διεθνή ΜΜΕ (σ.σ. όπως η ηλεκτρονική έκδοση της γερμανικής εφημερίδας «Handelsblatt»), αφού οι στρατιωτικές εξελίξεις στη βορειοανατολική Ευρώπη αλλάζουν όσα είχαμε ως δεδομένα μέχρι σήμερα.

Η στροφή, όμως, δεν απαντά στο εξίσου εύλογο ερώτημα, ούτε γιατί πέρσι την άνοιξη ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας ξόρκιζε την εξόρυξη υδρογονανθράκων, ούτε πώς ξαναέγινε οικονομικά συμφέρουσα η διαδικασία εξόρυξής τους όταν από το Μαξίμου υποστηρίζεται τα τελευταία δύο χρόνια ότι πρόκειται για ασύμφορη οικονομικά και οικολογικά ενεργειακή επιλογή.

Κυρίως, δεν απαντά στο γιατί χάθηκε τόσος πολύτιμος χρόνος και γιατί υπήρξε τέτοια αδράνεια, που σε αντίθετη περίπτωση και ανεξαρτήτως πολέμου (σ.σ. η ενεργειακή κρίση και ο καλπασμός των τιμών δεν ξεκίνησε με τον πόλεμο, απλώς επιδεινώθηκε με αυτόν) ίσως είχε βάλει τη χώρα στο χάρτη των ισχυρών ενεργειακών παικτών. Το συμπέρασμα δεν είναι δικό μας.

Το λένε τα στοιχεία και οι έρευνες που είχε επικαλεστεί και ο Αντώνης Σαμαράς και τα οποία αποτιμούν την αγοραία αξία των αξιοποιήσιμων ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων σε περισσότερα από 400 δισ. ευρώ. Το λένε και τα αποτελέσματα των σεισμικών ερευνών που ακολούθησαν το 2017 και το 2018 και τα οποία με τη σειρά τους εντοπίζουν «φλέβες» φυσικού αερίου που σε ποσότητα ξεπερνούν κατά 50 (!!!) φορές την τρέχουσα ετήσια κατανάλωση της Ελλάδας.

Ο γέγονε, γέγονε θα πουν οι οπαδοί της Realpolitik. Υπάρχει όμως μια ουσιαστική και με εθνική διάσταση ένσταση. Αν αυτά τα 8 χρόνια από το 2014 ως σήμερα πήγαν στράφι επειδή ένας πρωθυπουργός και οι επιτελείς του προέβλεψαν λάθος τα μελλούμενα ή υπερεκτίμησαν τις δυνατότητες της χώρας π.χ. να απολιγνητοποιηθεί πολύ γρηγορότερα από ό,τι το κάνει η Γερμανία να το… καταπιούμε και να κοιτάξουμε μπροστά. Αν, όμως, τελικά αυτό συνέβη για να μην κακοκαρδιστεί ο οξύθυμος γείτονας που ζητά εναγωνίως συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, τότε τα (προς κατευνασμό;) μπρος-πίσω της πολιτικής ηγεσίας δεν μπορούν να πάνε κάτω αμάσητα…

Η «ιαματική» Νομική Θεολογία

Η έννοια της Θεολογίας της Επαναστάσεως εν συνδυασμώ με τη Νομική Θεολογία όπως αυτές τελούσες εν αγαστή σύμπνοια συγκρότησαν τη Συνταγματική παράδοση του εθνικώς ανεξάρτητου έθνους-Κράτους, παρά τις όποιες καχεξίες και αβελτηρίες του Κράτους, εις βάρος της Εκκλησίας και της προκρούστειας επίδρασης αυτού καθ’ αυτού προς τον Οικουμενικό της χαρακτήρα, δεδομένου ότι μέχρι σήμερον το πολύπαθον και καθημαγμένο έθνος μας, τελεί εν ομηρία από το κατά περίσταση δοτό ανθελληνικό κράτος μας.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

Εντούτοις όμως, η Συνταγματική μας παράδοση και τα καινοφανή βιούμενα γεγονότα του έπους του 1821, έχουν αποκρυσταλλώσει και βεβαιώσει ότι η αγωνία για την ελευθερία η οποία κατακτιέται με θυσιαστικούς συλλογικούς αγώνες προς προάσπιση των τιμίων αγαθών, όπως είναι η Πίστη και η Πατρίδα, έχει ουσιαστικό αντίκρισμα.

Περαιτέρω, ο αγώνας δια το υπέρτερο αγαθό της Ελευθερίας και η θυσιαστική αυταπάρνηση, καταργεί επί την πράξη το νάρθηκα της ακινητοποιημένης έννοιας της Εκκλησίας, κατακρημνίζει τον οιωνοί φολκλορικό της επιστημονικοφανή ρόλο, διότι ο λόγος του Θεού σαρκώνεται εις τον υπερβατικό στίχο του Διονυσίου Σολωμού, «Σε γνωρίζω από την όψη του Σπαθιού την Τρομερή», το οποίο απηχεί εις τη φιλοσοφία της αυτοθυσίας και την αγωνιστική μάχιμη διάθεση να τη διεκδικήσεις.

Ως εκ τούτου λοιπόν, η ορθόδοξη παράδοση συνιστά δομική σταθερά της εθνικής μας ιδιοπροσωπίας, δίχως να συνιστά ιδεολογία και δίχως η αυτοκέφαλη Εκκλησία να υπόκειται εις την εξάρτηση από το Κράτος, ασφαλώς βεβαίως σέβεται το Σύνταγμα και τους Νόμους και ένεκεν της υφιστάμενης αυτής σχέσης συναλληλίας δέον όπως να υπάρχει αμοιβαίως σεβασμός προς άρση τυχόν αδιεξόδων εις τη μεταξύ τους πορεία, με γνώμονα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Ως εκ τούτου λοιπόν, η Ελλαδική Επανάσταση όπως συντελέστηκε, και αντικατοπτρίζεται τη Συνταγματική μας παράδοση, διαστέλλεται από τη Γαλλική και Αμερικανική Επανάσταση λόγω του ιδιαίτερου επαναστατικού και ανατρεπτικού της χαρακτήρα, εδράστηκε εις την Πίστη και την Πατρίδα, δίχως να συνιστά Ιερό Πόλεμο ζηλωτών και δίχως το έθνος, η Εκκλησία να ταυτιστεί κατ’ ανάγκη με το Κράτος.

Η ιδιορρυθμία της Ελλαδικής επαναστάσεως γέννησε την προρρηθείσα Θεολογία της Επαναστάσεως και ύστερον της Νομικής Θεολογίας, καθότι οι σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας τελούν εν πλήρη ισορροπία, ήτοι εν σχέσει αλληλοπεριχωρήσεως, όπου υφίσταται αμοιβαίως σεβασμός, συνύπαρξη πλην όμως διατηρείται εκατέρωθεν η Αυτοτέλεια και η Αυτοκεφαλία.

Ως εκ τούτου λοιπόν, ο Οικουμενικός χαρακτήρας της Εκκλησίας παραμένει, συνυπάρχοντας υπερβατικά με την έννοια του Ελλαδικού «παγκόσμιου» έθνους, παρά τις όποιες ανωμαλίες δημιουργούνται διοικητικά με το Κράτος.

Εν κατακλείδι, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αλλοτριωθεί εκ των αρχικών ιδρυτικών της διακηρύξεων, έχοντας μετασχηματισθεί εις έναν εσμό γραφειοκρατών, οι οποίοι δρουν με γνώμονα όχι την Ευρώπη των λαών αλλά αμιγώς των οικονομικών συμφερόντων, έχοντας απεμπολήσει πλήρως το όραμα της πολιτικής και αμυντικής ολοκλήρωσης, πρόκειται δια έναν οργανισμό χωρίς ταυτότητα, παρανάλωμα της παγκοσμιοποιήσεως της οικονομίας, των θρησκειών και των λαών, υπό του παν-συμμοριτισμού των λαών με πρόταγμα τον Κομμουνιστικό Καπιταλισμό και εργαλεία τον πολιτισμικό μαρξισμό και το νεοπαγή ολοκληρωτισμό της πολιτικής ορθότητας.

Μία νέα τάξη πραγμάτων αναδύεται με εργαλείο τις εκκλησίες, η προβληματική κατ’ εμέ έγκειται, ή προασπίζουμε της παραδόσεις μας και συν-διαλεγόμαστε με γνώμονα το εθνικό μας συμφέρον ή εξανδραποδιζόμαστε προς μία καινοφανή δουλεία, εις τας χείρας των νέων μορφών αυτοκρατοριών που ξεπροβάλλουν.

Εν κατακλείδι, εις τους χαλεπούς καιρούς τους οποίους βιώνουμε η θεολογία, η πολιτική θεολογία επιβάλλεται να επέμβει ούτως ώστε να διασφαλίσει τις ειρηνικές συνθήκες ή τουλάχιστον να αναδείξει, την πολιτισμική της πρωτοκαθεδρία εν σχέσει προς την επεκτατική πολιτική του εκάστοτε κράτους.

Ως εκ τούτου, το μείζον ζητούμενο ανάγεται εις το γεγονός ότι η Θεολογία θα πρέπει να κατευνάζει τις διεθνείς πολιτικές δυνάμεις και συνάμα η έμπρακτος εφαρμογή αυτής, η οποία καθίσταται η παρέμβαση των επίσημων αυτοκέφαλων Εκκλησιών προς την ειρηνοποιό διαμεσολάβηση και ουχί να συντάσσονται αναφανδόν ή να εργαλειοποιούνται υπέρ ή εις βάρος των πολιτικών συμφερόντων καταργώντας επί τη πράξει τα πιστεύω του ή απεμπολώντας την καταστατική τους αποστολή υπέρ επικράτησης της ειρήνης υπέρ του σύμπαντος κόσμου.

Όταν η εξουσία φθείρει και διαφθείρει…

Σήμερα, φίλοι αναγνώστες, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα άρθρο, του καταξιωμένου κοινωνιολόγου Δ. Δένη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα και αφορά την εξουσία. 
Η εξουσία, γράφει ο κ. Δένης, είναι μεθυστική, πολλές φορές και αφροδισιακή. Δίνει την αίσθηση της παντοδυναμίας σε αυτούς που την ασκούν. Δίνει όμως και τη δυνατότητα να δείξουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα, όσοι είναι πραγματικά αδύναμοι, αλλά και όσοι στερούνται των βασικών γονιδιακών ή επίκτητων «υποδομών» συγκρότησης και διαχείρισης μεγαλύτερων από όσες τους αναλογούν, ευθυνών.

Όταν λοιπόν τους πιάσεις με τη γίδα στην πλάτη και τους βγάλεις δημόσια στον τάκο (επισημαίνεις τα λάθη τους), τότε φουντώνει το εγώ τους, θυμώνουν και επιχειρούν να σε υποβαθμίσουν, είτε ατομικά είτε οργανωμένα είτε συντεχνιακά. Τι μπορεί να ισχυριστούν; Τα πάντα!

-Ότι παρά το ότι τους ήσουν καλός και χρήσιμος όταν βρίσκονταν στην αντιπολίτευση, τώρα εσύ «τα έχεις βρει» με τη νέα αντιπολίτευση.

-Ότι συναλλάσσεσαι (όχι, δεν έχουμε όλοι τα ίδια μούτρα).

-Ότι… τρελάθηκες και αν αυτό δεν πιάσει, ότι είσαι χαμηλού ειδικού βάρους να τους κρίνεις, ΑΥΤΟΥΣ, τους «Θεούς της γνώσης, της επιστημονικής επάρκειας, της ηθικής».

-Ότι είσαι κατώτερος! Ναι είμαι περήφανος να είμαι ένα σκαλί πιο κάτω από άτομα της επόμενης γενιάς. Άλλωστε αυτό δεν είναι η εξέλιξη;

Οι ασκούντες την εξουσία, όταν γίνει η στραβή, έχουν πάντα δύο δρόμους να διαλέξουν. Ή να παραδεχτούν τα λάθη τους και να προσπαθήσουν να μην τα επαναλάβουν, ή να τυφλωθούν από εγωισμό ή απληστία και να κάνουν ακόμη μεγαλύτερα. Τέλος, άλλοι καβαλάνε το καλάμι μετά από χρόνια, ενώ οι αδύναμοι μέσα σε μερικούς μήνες!

«Όλοι αγωνιζόμαστε για το κοινό καλό», θα σου πουν. Ποιο κοινό καλό; Του συνόλου των πολιτών, ή μιας κλειστής ομάδας που βρέθηκαν σε θέσεις ευθύνης και είπαν να επωφεληθούν;

Και θα κλείσω με μερικά αποφθέγματα επωνύμων που αφορούν την εξουσία.

«Δεν μπορεί να σταθεί η εξουσία, όταν στηρίζεται στην αδικία, στην επιορκία και στην προδοσία» – Δημοσθένης

«Η εμπάθεια αυτών που ανεβαίνουν στην εξουσία φέρνει την καταστροφή» – Αριστοτέλης

«Η εξουσία μοιάζει με τις ερωμένες, που προκαλούν την αγάπη, όμως καταστρέφουν τους εραστές τους» – Ισοκράτης

«Αυτός που βρίσκεται στην εξουσία, δεν μπορεί να κοιμηθεί ήσυχα μια ολόκληρη νύχτα» – Όμηρος

«Κανείς δεν έχει τόση φρόνηση ή καλοσύνη που ν’ αξίζει την εμπιστοσύνη για απεριόριστη εξουσία» – Τσαρλς Κόλτον

«Αν θες να δοκιμάσεις τον χαρακτήρα κάποιου, δώσ’ του εξουσία» – Αβραάμ Λίνκολν

«Η μεγαλύτερη εξουσία μπορεί να χαθεί με κακή διοίκηση» – Τάκιτος

«Κάθε έθνος, κάθε εποχή, κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος, πρέπει συχνά να καθορίζει τα όρια ανάμεσα στην ελευθερία και την εξουσία. Γιατί ελευθερία χωρίς εξουσία καταντάει χάος και εξουσία χωρίς το σεβασμό της ελευθερίας, τυραννία» – Στέφαν Τσβάιχ

«Ο χωρίς σκέψη σεβασμός προς την εξουσία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της αλήθειας» – Άλμπερτ Αϊνστάιν

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Ta NEA volume 16-13

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-13 published April 8th, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Greek Canadian News: Ta NEA April 8. 2022 Volume 16-13