Home Blog Page 269

Κορωνοϊός: Παγκόσμιος συναγερμός για τη νέα μετάλλαξη «Κένταυρος»

0
Ανησυχία προκαλεί η νέα υπό-παραλλαγή της Όμικρον BA.2.75 η οποία έχει ονομαστεί «Centaurus» και πρωτοεμφανίστηκε στην Ινδία | Καμπανάκι από ΠΟΥ και ECDC

Ανησυχία προκαλεί η νέα υπό-παραλλαγή της Όμικρον BA.2.75 η οποία έχει ονομαστεί «Centaurus» και πρωτοεμφανίστηκε στην Ινδία | Καμπανάκι από ΠΟΥ και ECDC

Συναγερμό έχει σημάνει στην επιστημονική κοινότητα για την εμφάνιση της νέας υπό-παραλλαγής της Όμικρον BA.2.75 που έχει λάβει την ονομασία «Κένταυρος» ή «Centaurus».

Η νέα μετάλλαξη πρωτοεμφανίστηκε στην Ινδία στα μέσα Μαΐου και έχει ήδη φτάσει στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ κρούσματα έχουν εντοπιστεί σε ακόμη 8 χώρες, μεταξύ αυτών, οι ΗΠΑ, η Αυστραλία, η Γερμανία και ο Καναδάς.

Από την πλευρά του, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) χαρακτήρισε τον «Κένταυρο» ως «παραλλαγή υπό παρακολούθηση» στις 7 Ιουλίου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι θα μπορούσε να είναι πιο μεταδοτική ή να συνδέεται με πιο σοβαρή ασθένεια, αλλά τα στοιχεία δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί.

Και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας παρακολουθεί στενά τη νέα παραλλαγή, όμως σημειώνεται πως δεν υπάρχουν ακόμη αρκετά δείγματα για να εκτιμηθεί η σοβαρότητά της.

Ο προβληματισμός των ειδικών πάντως αυξάνεται, όπως αναφέρει ο Guardian, λόγω του τεράστιου αριθμού των επιπλέον μεταλλάξεων που εντοπίζουν από την BA.2.75, σε σχέση με την BA.2, από την οποία είναι πιθανό να έχει εξελιχθεί.

«Είναι δύσκολο να προβλεφθεί η επίδραση τόσων πολλών μεταλλάξεων που εμφανίζονται μαζί. Δίνει στον ιό μια ιδιότητα μπαλαντέρ», αναφέρει ο Τομ Πίκοκ, ιολόγος στο Imperial College του Λονδίνου, ο οποίος ήταν ο πρώτος που εντόπισε τη μετάλλαξη Όμικρον το Νοέμβριο του 2021.

ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΑΠΟ ECDC: «Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ»

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η πανδημία δεν έχει τελειώσει και δεν υπάρχει χρόνος για εφησυχασμό», τόνισε την Τρίτη 12/7 η διευθύντρια του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), Άντρεα Αμόν, μιλώντας στην ειδική επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τον κορωνοϊό. Σημείωσε ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που βρίσκονται σε κίνδυνο για σοβαρή νόσηση τους οποίους «χρειάζεται να προστατεύσουμε το συντομότερο δυνατόν».

«Ακόμη, ο στόχος όλων των προσπαθειών για εμβολιασμό είναι να αποφευχθεί η σοβαρή νόσηση και ο θάνατος, και αυτό που έχουμε δει μέχρι τώρα είναι ότι τα παρόντα εμβόλια είναι ακόμη αποτελεσματικά απέναντι στη σοβαρή νόσηση» τόνισε η κα Αμόν.

Επιπλέον, ανέφερε ότι τις τελευταίες τρεις εβδομάδες έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στους δείκτες των κρουσμάτων και στις νοσηλείες και επανέλαβε τη σύσταση του ECDC και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) για δεύτερη ενισχυτική δόση σε όσους είναι άνω των 60 ή είναι πιο ευάλωτοι.

«Έχουμε δει ότι πολλές χώρες θα προετοιμαστούν για τις εκστρατείες εμβολιασμού λίγο πιο αργά, το Σεπτέμβριο ή αργότερα, θα χρειαστούν λοιπόν κάποιες προσπάθειες να επιτευχθεί τώρα μια άμεση εκστρατεία, γιατί μέχρι το Σεπτέμβριο πιστεύουμε ότι οι περισσότερες χώρες θα είναι στην κορυφή ή πάνω από την κορυφή κι έτσι ο αντίκτυπος για την ενισχυτική δόση θα είναι μικρότερος» συμπλήρωσε η διευθύντρια του ECDC.

«Δε γνωρίζουμε ακόμη ποια θα είναι η επιδημιολογική κατάσταση το φθινόπωρο, ποια θα είναι η παραλλαγή που θα κυκλοφορεί» επισήμανε, προσθέτοντας ότι είναι σημαντικό οι χώρες να προετοιμάσουν επίσης ένα συστηματικό και ανθεκτικό σύστημα παρακολούθησης όχι μόνο για τον κορωνοϊό, αλλά και για άλλες ασθένειες του αναπνευστικού, πρώτα από όλα για τη γρίπη.

ΠΟΥ: «Ο ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΓΚΗ – ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ»

Η πανδημία της Covid-19 «απέχει πολύ από το να έχει τελειώσει», δήλωσε από την πλευρά του ο διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, σε συνέντευξη Τύπου στη Γενεύη. «Καθώς ο ιός κάνει ένα άνοιγμα, πρέπει να τον αναχαιτίσουμε», δήλωσε ο δρ Τέντρος και πρόσθεσε: «Η πανδημία της Covid-19 απέχει πολύ από το να έχει τελειώσει».

«Καθώς οι νοσηλείες και η μετάδοση της Covid-19 αυξάνονται, οι κυβερνήσεις πρέπει να αναπτύξουν μέτρα που δοκιμάστηκαν και αποδείχτηκαν αποτελεσματικά, όπως η χρήση μάσκας, καλύτερος εξαερισμός και πρωτόκολλα ιχνηλάτησης και θεραπείας», πρόσθεσε.

Έκανε τις δηλώσεις αυτές, στο περιθώριο της δημοσίευσης από τον ΠΟΥ των αποτελεσμάτων της τελευταίας συνάντησης της Επιτροπής εκτάκτων αναγκών για την Covid-19, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 8 Ιουλίου.

Ο οργανισμός του ΟΗΕ ανακοίνωσε ως εκ τούτου τη διατήρηση της Covid-19 στη θέση της «έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας παγκόσμιας εμβέλειας», το πιο υψηλό επίπεδο συναγερμού του ΠΟΥ, έπειτα από ομόφωνη απόφαση της Επιτροπής.

Η Επιτροπή σημειώνει τη μείωση των ιχνηλατήσεων και της αλληλούχησης του γονιδιώματος που καθιστά «όλο και πιο δύσκολη» την αξιολόγηση της επίπτωσης των παραλλαγών της Covid-19 και υπογραμμίζει «την ανεπάρκεια της τρέχουσας επιτήρησης» της πανδημίας.

Η Επιτροπή σημειώνει την πρόσφατη αύξηση των θετικών διαγνώσεων Covid-19 σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου, καθώς και την απουσία εφαρμογής μέτρων δημόσιας υγείας, προσαρμοσμένων στις περιοχές που πλήττονται από μια αναζωπύρωση των θετικών διαγνώσεων.

ΣΥΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗ ΔΟΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΥΑΛΩΤΟΥΣ

Το παράρτημα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Ευρώπη συνέστησε να κάνουν και δεύτερη δόση αναμνηστικού εμβολίου για την Covid-19 οι πιο ευάλωτοι πολίτες, λόγω της αύξησης των κρουσμάτων στην ήπειρο.

Οι περίπου 50 χώρες που ανήκουν στον ΠΟΥ Ευρώπης καλούνται να χορηγήσουν δεύτερη αναμνηστική δόση σε «μετρίως έως σοβαρά ανοσοκατεσταλμένα άτομα, ηλικίας από 5 ετών και άνω, καθώς και στο στενό περιβάλλον τους». Συστήνεται επίσης να εξετάσουν οι χώρες το ενδεχόμενο να προτείνουν μια δεύτερη αναμνηστική δόση σε συγκεκριμένες ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως στους ηλικιωμένους, τους εργαζόμενους στον υγειονομικό τομέα και τις έγκυες, ει δυνατόν σε συνδυασμό με το εμβόλιο της εποχικής γρίπης, όπου είναι εφικτό.

Ο εμβολιασμός όλου του πληθυσμού παραμένει «προτεραιότητα στην Ευρώπη», υπενθύμισε ο διευθυντής του ΠΟΥ Ευρώπης, Χανς Κλούγκε, σε ανακοίνωσή του.

Στα τέλη Ιουνίου ο ΠΟΥ είχε προειδοποιήσει ότι αναμένει αυξημένο αριθμό κρουσμάτων της Covid-19 αυτό το καλοκαίρι και ζήτησε από τις χώρες να παρακολουθούν την κατάσταση, μετά τον τριπλασιασμό των κρουσμάτων μέσα σε ένα μήνα. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου, οι υγειονομικές υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνέστησαν επίσης να χορηγείται δεύτερη αναμνηστική δόση για την Covid-19 σε όλα τα άτομα άνω των 60 ετών. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες χορηγούν ήδη αυτή τη δεύτερη αναμνηστική δόση στους ηλικιωμένους, ακόμη και πριν το συστήσουν οι διεθνείς οργανισμοί.

Στις χώρες της ζώνης του ΠΟΥ Ευρώπης, ο αριθμός των κρουσμάτων καταγράφει μεγάλη αύξηση από τα τέλη Μαΐου. Τις τελευταίες 7 ημέρες τα κρούσματα έφτασαν σχεδόν τα 3 εκατομμύρια. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες αναφέρουν επίσης αύξηση των νοσηλειών που συνδέονται με την Covid-19, ωστόσο ο αριθμός των θανάτων παραμένει σχετικά χαμηλός.

© NEWS247.GR

Πόσο ειλικρινής είναι η στροφή Μητσοτάκη για τις εκλογές

0
Πόσο ειλικρινής είναι η στροφή Μητσοτάκη για τις εκλογές

Με την κατηγορηματική του τοποθέτηση ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, ο πρωθυπουργός κλείνει οριστικά την εκλογολογία και αποκλείει το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, διαμορφώνοντας ένα νέο πολιτικό τοπίο, με ορίζοντα πλέον την επόμενη Άνοιξη.

Σπύρος Γκουτζάνης*
© slpress.gr

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ, δεν αρκέστηκε στο κατά συνθήκη ψεύδος όλων των πρωθυπουργών, αλλά ανέπτυξε τη συνολική του επιχειρηματολογία για το τέλος της τετραετίας. Είπε ο κ. Μητσοτάκης ότι «δεν ψάχνει για δημοσκοπικό ξέφωτο» και πρόσθεσε: «Παίρνω το ρίσκο της σταθερότητας κι αν αυτό έχει πολιτικό κόστος, ας έχει. Αλλά ξέρω ότι αυτή τη στιγμή το να οδηγήσουμε τη χώρα σε πρόωρες εκλογές με τη βόμβα της απλής αναλογικής, με μία απρόβλεπτη Τουρκία απέναντι μας, δεν πιστεύω ότι είναι πράξη εθνικά υπεύθυνη. Κι αν αυτό με οδηγήσει στο να έχω ένα πολιτικό κόστος, γιατί θα πρέπει να διαχειριστώ ένα δύσκολο χειμώνα, ας είναι έτσι».

Με την κατηγορηματική του τοποθέτηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης αιφνιδίασε ακόμη και τους δικούς του, πολιτικούς και δημοσιογράφους. Είναι δεδομένο ότι το τελευταίο δίμηνο είχε διαμορφωθεί κλίμα πρόωρων εκλογών το Σεπτέμβριο, με διαρροές από κύκλους του Μαξίμου, αλλά και με τις επαμφοτερίζουσες τοποθετήσεις του ίδιου του πρωθυπουργού που άφηνε το ζήτημα ανοικτό. Ενώ όμως ο Μητσοτάκης ήθελε να έχει ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα και τη δυνατότητα της τελικής επιλογής, οι πρόωρες εκλογές απέκτησαν δική τους πολιτική δυναμική, τείνοντας να εγκλωβίσουν ακόμη και τον ίδιο.

Υπουργοί, βουλευτές και κομματικός μηχανισμός, αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, έκαναν τους σχεδιασμούς τους για εκλογές το Σεπτέμβριο, δίνοντας μάλιστα και τις ημερομηνίες. Μετά τις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού το πολιτικό τοπίο αλλάζει, καθώς κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα αναπροσαρμόσουν τον πολιτικό τους σχεδιασμό με ορίζοντα πλέον την επόμενη Άνοιξη.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΥΛΑ 

Το ερώτημα, γιατί άλλαξε άποψη ο κ. Μητσοτάκης, παραμένει. Σύμφωνα με μία εκδοχή, σχετίζεται με την εσωτερική αντιπαράθεση στο ευρύτερο σύστημα εξουσίας. Ένα τμήμα του επιχειρηματικού κατεστημένου που τον στηρίζει, προτιμά εκλογές στο τέλος της τετραετίας, για να κλείσουν οι δουλειές. Ένα άλλο τμήμα, που πέρα από τα επιχειρηματικά συμπεριφέρεται σαν πολιτικός συνδιαχειριστής της χώρας, προτιμούσε πρόωρες εκλογές και ανανέωση τετραετίας, με συντριπτικό χτύπημα κατά της μισητής «συριζαίας Αριστεράς».

Η λογική των πρόωρων εκλογών βασίζεται στην παραδοχή ότι «εφόσον πλησιάζει το τέλος της τετραετίας, εκλογές κάνεις όταν μπορείς να τις κερδίσεις». Ένας καλός λόγος για την αλλαγή στάσης του πρωθυπουργού, είναι εάν εκτιμά ότι ο κίνδυνος να χάσει τις εκλογές είναι αυξημένος. Τότε είναι λογικό να προτιμά την εξάντληση της τετραετίας.

Πάντως, μέχρι τώρα οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κυβέρνηση προηγείται και ότι οι πιθανότητες το Σεπτέμβριο θα ήταν με το μέρος της, αν και το αποτέλεσμα δε θα ήταν βέβαιο, όπως π.χ. τον Ιούλιο του 2019. Ωστόσο, έχει εισέλθει σε περίοδο φθοράς και συνεχούς πτώσης. Είναι χαρακτηριστικό, ότι η πρόσφατη δημοσκόπηση της MRB δείχνει την ψαλίδα με τον ΣΥΡΙΖΑ στο 7%, τη ΝΔ στο 29,5% (να μη γράφει «3» μπροστά στο ποσοστό της) και να έχει αρνητική πρωτιά, με 40,5%, στο ερώτημα ποιο κόμμα δε θέλετε να κερδίσει, έστω και με μία ψήφο.

Παρότι στη σύγκριση με τον ΣΥΡΙΖΑ προηγείται, όπως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έναντι του Αλέξη Τσίπρα, τα ποσοστά αρνητικής γνώμης είναι συντριπτικά για όλους τους επιμέρους τομείς πολιτικής. Με δεδομένο ότι η ενεργειακή κρίση και η ακρίβεια θα συνεχιστούν, ο χρόνος κυλά σε βάρος της, καθώς η κοινωνική δυσαρέσκεια θα ενταθεί και θα μεταφραστεί σε πολιτική αποδοκιμασία. Ο κύκλος της ακρίβειας στα βασικά καταναλωτικά αγαθά αναμένεται να κλείσει στο 40%, σε σχέση με την προ κρίσης περίοδο.

Η ενεργειακή κρίση θα οξυνθεί και είναι χαρακτηριστικό ότι ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, προετοιμάζουν τον πληθυσμό για καθιέρωση δελτίου στο φυσικό αέριο και στο ρεύμα, ενώ η Γαλλία κρατικοποιεί την επιχείρηση ενέργειας EDF, στην Ελλάδα ο κ. Σκρέκας διαβεβαιώνει ότι έχει τις λύσεις… Επιπλέον, η υπεροχή της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ σε σημαντικό βαθμό οφείλεται στη θετική αντιμετώπιση από τα ΜΜΕ και στην αρνητική αντίστοιχα του ΣΥΡΙΖΑ, που στρεβλώνει τους όρους του πολιτικού παιχνιδιού. Αλλά ακόμη και αυτό θα μειωθεί την προεκλογική περίοδο.

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Όπως έκανε και στη Βουλή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έβαλε ξανά το θέμα της απλής αναλογικής ως το εκλογικό σύστημα που δημιουργεί συνθήκες αστάθειας. Η τοποθέτησή του ενισχύει σενάρια ότι είναι ανοιχτό το ζήτημα της αλλαγής του εκλογικού νόμου, ώστε μετά τις πρώτες εκλογές (που θα γίνουν με απλή αναλογική) να υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Στη συνέντευξη του στον ΣΚΑΙ ο πρωθυπουργός δε φάνηκε «ζεστός» στο θέμα της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ. Άλλωστε και η δυναμική που αναπτύσσεται στο ΠΑΣΟΚ δεν ευνοεί.

Είναι σαφές, ότι όσο πλατιά και αν ερμηνευτεί η θέση του Νίκου Ανδρουλάκη, κυβέρνηση με σοσιαλδημοκρατικό χαρακτήρα με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη πρώτο κόμμα, είναι αντίφαση εν τοις όροις. Άλλωστε ο κ. Ανδρουλάκης μιλά για άλλον πρωθυπουργό. Κάπως έτσι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιστρέφει στη λογική της αυτοδυναμίας. Το εάν θα αντέξει το ΠΑΣΟΚ σε μία τέτοια τοποθέτηση είναι διαφορετικό θέμα.

Από τη στιγμή που αποκλείει τις πρόωρες εκλογές, ανοίγει εκ των πραγμάτων το θέμα ενός τελευταίου και ουσιαστικού – δομικού ανασχηματισμού, που θα φρεσκάρει το κουρασμένο κυβερνητικό σχήμα και θα διαχειριστεί τη δύσκολη κατάσταση μέχρι το τέλος της τετραετίας. Εννοείται ένας ανασχηματισμός, που δε θα εξαντληθεί σε μερικές μετακινήσεις. Σε αυτή την περίπτωση θα επισφραγίσει ότι θα εξαντλήσει την τετραετία.

Βέβαια, τίποτα δεν αποκλείει να αλλάξει άποψη και να αιφνιδιάσει περί το τέλος Αυγούστου, αν και μία τέτοια «κωλοτούμπα» θα έχει κόστος. Όπως σχολίαζε όμως παράγοντας του δημοσίου βίου «μία αλλαγή στάσης το Σεπτέμβριο μπορεί να έχει κόστος για τον ίδιο και την κυβέρνηση, αλλά θα είναι μικρότερο από το να εξαντλήσει την τετραετία».

Το ρίσκο της διαχείρισης του δύσκολου χειμώνα, στο οποίο αναφέρθηκε, δεν είναι βέβαια μόνο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά συνολικά για τη χώρα. Ο αντίλογος στο περί ρίσκου του πρωθυπουργού, από πολιτικούς αλλά και επιχειρηματικούς κύκλους, είναι ότι, καθώς θα απαιτηθούν δύσκολες αποφάσεις, ίσως θα ήταν υπεύθυνο να υπάρχει μία κυβέρνηση με νωπή εντολή και δίχως το φόβο της κατάρρευσης στις επόμενες εκλογές.

* Ο Σπύρος Γκουτζάνης είναι δημοσιογράφος. Από το 1990 έχει εργαστεί σε περισσότερα από 15 ΜΜΕ, μεταξύ των οποίων, 90,2 Αριστερά στα fm, Φλας 9,61, Καθημερινή, Επενδυτής, Πρώτο Θέμα, Επίκαιρα, Δημοκρατία, ΕΡΤ, Star Chanell. Από το 2000 είναι πολιτικός και κυβερνητικός συντάκτης. Από το 2004 εργάζεται στο ΑΠΕ και από το 2016 μέχρι το Δεκέμβριο του 2018 παρουσίαζε την καθημερινή εκπομπή «Επί του Πιεστηρίου», στο Kontra Chanell.

Ta NEA volume 16-27

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 16-27 published July 15th, 2022.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA, July 15th, 2022
Greek Canadian News: Ta NEA, July 15th, 2022, volume 16-27.

Μια συνεδρίαση με διαφορετική «γεύση»

0

Μια από τις πιο γνωστές παροιμίες είναι «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται». Αυτή λοιπόν η παροιμία δίνει την πλήρη εικόνα που αποκόμισα από τη συνεδρίαση της 5ης Ιουλίου, του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, που άρχισε στις 7 το βράδυ και τελείωσε στις 11 και 30. Αυτό μάλιστα αγανάκτησε πολλούς συμβούλους, ζητώντας να μειωθεί το χρονικό πλαίσιο των προσεχών συνεδριάσεων.

Εδώ γελάμε. Αλλά δεν τους παρεξηγώ, διότι οι περισσότεροι δεν έχουν παρακολουθήσει στο παρελθόν συνεδριάσεις των κοινοτικών συμβουλίων. Δε θα εκπλαγώ, αν ορισμένοι θα αποχωρήσουν από το συμβούλιο όταν διαπιστώσουν ότι άλλο η θεωρία να είσαι σύμβουλος και άλλο στην πράξη, όπου χρειάζεται – όπως έγραψα πρόσφατα – προσωπική και επαγγελματική θυσία για να είσαι σύμβουλος.

Για να ελαττωθούν οι ώρες που θα επενδύσουν εθελοντικά τα μέλη του συμβουλίου, θα πρέπει να δοθεί περισσότερη αρμοδιότητα και ελευθερία στον εκτελεστικό διευθυντή κ. Διονύση Κότσορο, που διόρισε η προηγούμενη κοινοτική διοίκηση Κριλή. Οι εσωτερικοί κανονισμοί δίνουν πλήρης λεπτομέρειες για τις δικαιοδοσίες του Εκτελεστικού διευθυντή. Παραθέτω ορισμένες σε περίληψη, ορισμένα άρθρα των εσωτερικών κανονισμών:

10.2 – Ο Εκτελεστικός Διευθυντής της Κοινότητας είναι Διευθύνων Προϊστάμενος των εργασιών της Κοινότητας και διαχειρίζεται και διευθύνει τις καθημερινές δραστηριότητες της Κοινότητας, σύμφωνα και με τις κατευθυντήριες γραμμές που έχουν καταρτισθεί από την Κοινοτική Εκτελεστική Επιτροπή και από το Διοικητικό Συμβούλιο, και ασκεί όποιες άλλες εξουσίες και αρμοδιότητες, καθορίζονται από καιρού εις καιρόν από το Διοικητικό Συμβούλιο. Είναι υπόλογος και δίνει αναφορά τουλάχιστον μια φορά το μήνα στην Κοινοτική Εκτελεστική Επιτροπή.

10.3 – Ο Εκτελεστικός Διευθυντής υπαγόμενος πάντα στις κατευθύνσεις και στους περιορισμούς, όπως μπορεί να επιβάλλονται από καιρού εις καιρόν από το Διοικητικό Συμβούλιο και τους Εσωτερικούς Κανονισμούς, έχει πληρεξουσιότητα και αρμοδιότητα, που περιλαμβάνει την αρμοδιότητα και εξουσιοδότηση να συνάπτει συμβάσεις, συμφωνίες και δεσμεύσεις κάθε φύσεως και είδους εν ονόματι και εκ μέρους της Κοινότητας, να προσλαμβάνει, να απασχολεί και να αποπέμπει κάθε εταιρία, υπάλληλο ή αντιπρόσωπο της Κοινότητας, εκτός από εταιρίες, υπαλλήλους, αντιπροσώπους ή άλλα πρόσωπα που έχουν απευθείας διορισθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο της Κοινότητας, και να προβαίνει σε όλες τις αναγκαίες λειτουργικές δαπάνες που προβλέπονται από τους λειτουργικούς προϋπολογισμούς και σύμφωνα με τους εσωτερικούς ελέγχους που εγκρίνει το Διοικητικό Συμβούλιο.

10.5 – Είναι υπεύθυνος για την προετοιμασία και εισήγηση στο Διοικητικό Συμβούλιο στρατηγικών και/ή επιχειρηματικών προγραμμάτων για την Κοινότητα, σύμφωνα με τη διαδικασία σχεδιασμού που έχει εγκριθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο, και τον ετήσιο προϋπολογισμό της Κοινότητας.

10.6 – Εξασφαλίζει ώστε το Διοικητικό Συμβούλιο να έχει στη διάθεσή του ουσιαστικές, κατάλληλες και έγκαιρες πληροφορίες, που να του δώσουν τη δυνατότητα να εκτελέσει όπως πρέπει τα καθήκοντά του.

Μόνο αν δοθούν οι αρμοδιότητες στον Εκτελεστικό Διευθυντή χωρίς να χρειάζεται να ζητά άδεια για να κάνει κάτι, τότε μόνο όπως προανέφερα, μπορεί να ελαττωθούν οι εθελοντικές ώρες των μελών του συμβουλίου.

Στο σημείο πρέπει να προσθέσω, ότι ο κ. Κότσορος αναφέρθηκε σ’ ένα νέο πρόγραμμα ENTREPRISE RESOURCE PLANNING που είναι ενσωματωμένο στο λογιστικό πρόγραμμα SAGE που διαθέτει η κοινότητα. Το κόστος θα είναι περίπου $100.000 που συμπεριλαμβάνει και την εκπαίδευση των υπαλλήλων σε αυτό.

Αυτό όπως είπε θα βοηθήσει στην ανάπτυξη του οργανισμού και των προγραμμάτων του, εντοπίζοντας λεπτομερώς την οικονομική διαχείριση κάθε τομέα. Σύμφωνα με την αναφορά του πρόεδρος Δρ. Τσούκα αν δεν ήταν ο κ. Κότσορος, δε θα ήξερε το νέο συμβούλιο τα της κοινότητας, διότι δεν έγινε η σωστή μεταφορά αρμοδιοτήτων από το πρώην συμβούλιο στο νέο…

ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΔΥΟ ΟΜΑΔΩΝ

Διαπίστωσα, ότι όσο και να μη θέλουν να το παραδεχτούν ορισμένοι σύμβουλοι, τα επόμενα τρία χρόνια -εκτός απροόπτου- το διοικητικό συμβούλιο δε θα είναι ενιαίο αλλά «χωρισμένο» σε δύο κοινοτικές ομάδες, ΑΝΑΓΓΕΝΗΣΗΣ και ΠΡΑΞΙΣ.

Διαπίστωσα, ότι φαίνεται να υπάρχει μια άλλη ομάδα εντός της ομάδας ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ. Το λέω αυτό, διότι ενώ ο πρόεδρος Δρ. Τσούκας πρότεινε ένα μέλος να αναλάβει μια γραμματεία, η αντιπρόταση δεν ήρθε από την πλευρά της ομάδας ΠΡΑΞΙΣ αλλά από… μέλος της ομάδας ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ!

Είναι σαν ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης να προτείνει στο υπουργικό συμβούλιο κάποιο διορισμό υφυπουργού ή γενικό γραμματέα υπουργείου και ένας άλλος υπουργός να προτείνει άλλο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να γίνει ψηφοφορία. Εντέλει πέρασε ο διορισμός που πρότεινε ο πρόεδρος Δρ. Τσούκας…

ΘΕΜΑ ΣΜΥΡΝΙΟΥ

Το κύριο θέμα που απασχόλησε τη συνεδρίαση ήταν, αν ο πρόεδρος του συμβουλίου, δικηγόρος Δημήτρης Σμυρνιός, είχε δικαίωμα να είναι υποψήφιος στις εκλογές και αν είναι νόμιμο αυτό, μια και έχει θέση ως σύμβουλος στο Συμβούλιο της Αρχιεπισκοπής Καναδά και είναι επίσης και ο νομικός της σύμβουλος. Μετά από πολλές διαμάχες που κράτησαν σχεδόν 2 ώρες, συμφωνήθηκε -και μάλλον θα έρθει προς ψήφιση στην επόμενη συνεδρίαση- όπως ο κ. Σμυρνιός απέχει από το συμβούλιο σε συζητήσεις που αφορούν σχέσεις κοινότητας και Αρχιεπισκοπής.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΟΠΟΙΗΣΗ

Άφησα τέλος την έλξη που έχουν ορισμένοι σύμβουλοι να «αγγλοποιήσουν» τις συνεδριάσεις της κοινότητας. Φαίνεται ότι ο αντιπρόεδρος Δρ. Μιχάλης Τσούκας γνώριζε το άρθρο 1 των Εσωτερικών Κανονισμών και τόνισε ότι οι συνεδριάσεις θα πρέπει να γίνονται στα ελληνικά ως επί το πλείστων. Αποφασίστηκε όπως οι σύμβουλοι μπορούν να εκφράζονται στην αγγλική αν δεν μπορούν να εκφραστούν στην Ελληνική γλώσσα.

Ιδού τι λέει ο Κανονισμός:

1.1         Οι σκοποί και το αντικείμενο της Κοινότητας είναι να διασφαλίζει την πρόοδο της κουλτούρας του ελληνικής καταγωγής πληθυσμού της περιφέρειας του Μόντρεαλ, και ειδικότερα,

(i)           να διατηρεί και να προβάλλει την ελληνική γλώσσα…,

Αν λοιπόν οι σύμβουλοι της κοινότητας δεν πιστεύουν στη διατήρηση της Ελληνικής γλώσσας θα τους έλεγα ότι δε θα παρεξηγηθούν αν δώσουν την παραίτηση τους το συντομότερο! Αρκετές «γλάστρες» είδαμε στα προηγούμενα κοινοτικά συμβούλια. Δε χρειάζονται άλλες…

Ποιος θα κερδίσει τον πόλεμο της ενέργειας;

0
Ποιος θα κερδίσει τον πόλεμο της ενέργειας;

• Περισσότερο παρά ποτέ η ενέργεια γίνεται το πεδίο ιδιαίτερα έντονων αντιπαραθέσεων
• Το ερώτημα είναι ποιος θα είναι ο νικητής;

Ο πλανήτης παραμένει διψασμένος για πετρέλαιο. Αυτή τουλάχιστον είναι η εκτίμηση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας στην τελευταία μηνιαία έκθεσή του για την κατάσταση στην αγορά πετρελαίου.

Παναγιώτης Σωτήρης

© in.gr

Η παγκόσμια ζήτηση για πετρέλαιο αναμένεται το 2023 να φτάσει και να ξεπεράσει τα επίπεδα προ της πανδημίας, φτάνοντας τα 101,6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα και αυτό παρά την αύξηση των τιμών που θα έπρεπε να συγκρατεί τη ζήτηση. Βασική πηγή της αυξημένης ζήτησης θα είναι η Κίνα και συνολικά οι χώρες εκτός ΟΟΣΑ, στις οποίες θα οφείλεται το 80% της αύξησης της ζήτησης.

Η παραγωγή των διυλιστηρίων αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά, κατά 2,3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα το 2022 και κατά 1,9 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα το 2023, όμως τα περιθώρια για τις αγορές θα παραμείνουν στενά, ενώ υπάρχουν ανησυχίες για την προσφορά πετρελαίου ντίζελ και κηροζίνης. Τα αποθέματα αυξάνονται, όμως βρίσκονται κάτω από το μέσο όρο της περιόδου 2017-2021.

Συνολικά, η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου θα προσπαθεί διαρκώς να καλύψει την αυξημένη ζήτηση, ιδίως εάν οι κυρώσεις οδηγήσουν τη Ρωσία να μειώσει την παραγωγή της. Όμως, αυτό θα σημαίνει ότι τόσο οι χώρες – μέλη του OPEC+ όσο και όσες δεν είναι μέλη θα κληθούν να αυξήσουν σημαντικά την παραγωγή τους για να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση. 

Η ΣΥΝΘΕΤΗ ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ

Οι αγορές του φυσικού αερίου δέχτηκαν τη μεγαλύτερη αναστάτωση από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ούτως ή άλλως, η συνθήκη ήταν πιεστική ήδη πριν τις 24 Φεβρουαρίου, καθώς τα αποθέματα στην Ευρώπη ήταν πιο χαμηλά, ενώ μειώθηκε και η συνολική ρωσική παροχή στην περίοδο 2021-2022. Η αύξηση της ζήτησης για LNG πυροδότησε τιμές ρεκόρ στις τιμές σποτ στην Ασία, ενώ η στροφή και της Ευρώπης σε αυτή την αγορά, διαμόρφωσε επίσης μια συνθήκη, μιας αγοράς, χωρίς περιθώρια ευελιξίας.

Το συνολικό αποτέλεσμα είναι μια εκτίμηση, ότι η συνολική ζήτηση για φυσικό αέριο το 2022 μπορεί να έχει μικρή μείωση, ως αποτέλεσμα της αύξησης των τιμών και της συνολικής αναστάτωσης. Και αυτό, παρότι το 2021 υπήρξε μια αύξηση της ζήτησης για φυσικό αέριο, ως αποτέλεσμα και της ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας. Ωστόσο, αυτή η τάση δεν ήταν ισόμορφα κατανεμημένη σε όλες τις αγορές. Για παράδειγμα, οι αμερικανικές εξαγωγές LNG αυξήθηκαν, άλλωστε υπήρξε και σημαντική αύξηση της αμερικανικής παραγωγής αερίου, όμως η εσωτερική αγορά των ΗΠΑ ήταν στάσιμη και η χρήση φυσικού αερίου για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας υποχώρησε. Αντίθετα, η ζήτηση στην περιοχή του Ινδό – Ειρηνικού αυξήθηκε το 2021 με ρυθμό διπλάσιο από την περίοδο 2015-2020. Η παραγωγή φυσικού αερίου στην περιοχή της Ευρασίας αυξήθηκε κατά 10% (ή 90 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα) το 2021 με τον κύριο όγκο τής αύξησης να έρχεται από τη Ρωσία. Αντίστοιχα, το 2021 αυξήθηκε σημαντικά και η κατανάλωση το 2021 κατά 6% στην Ευρώπη.

Οι εκτιμήσεις για μειωμένη ζήτηση στην Ευρώπη το 2022 στηρίζονται κυρίως στην πίεση από τις αυξημένες τιμές, που από ένα σημείο και μετά καθιστούν τις μονάδες που καίνε γαιάνθρακα πιο συμφέρουσες, την ώρα που ειδικά για την παραγωγή ενέργειας αυξάνεται η καταφυγή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, ενώ και η βιομηχανία είναι πιθανό αντιμέτωπη με αυξημένες τιμές να προσπαθήσει στην Ευρώπη να μειώσει την κατανάλωση φυσικού αερίου. Αντίστοιχα, οι αυξημένες τιμές του φυσικού αερίου αναμένεται να οδηγήσουν σε σχετική συγκράτηση και της αύξησης της ζήτησης για φυσικό αέριο το 2022.

Αντίθετα, η παραγωγή φυσικού αερίου στις ΗΠΑ αυξήθηκε, φτάνοντας το Δεκέμβριο του 2021 στο επίπεδο ρεκόρ της ημερήσιας παραγωγής, άνω των 97 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων, για να υποχωρήσει σε ένα μέσο όρο 95 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων το 2022. Αυτό οφειλόταν σε αυξημένη παραγωγή σε όλα τα πεδία σχιστολιθικού αερίου και στις πλατφόρμες στον Κόλπο του Μεξικού, ενώ οι εξαγωγές διευκολύνθηκαν και από νέες υποδομές υγροποίησης, που επέτρεψαν στις ΗΠΑ να γίνουν για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 2021 η πρώτη εξαγωγός χώρα LNG. Αυτό οδηγεί σε μια πρόβλεψη για άνοδο της αμερικανικής παραγωγής φυσικού αερίου κατά 2,5% το 2022.

Όλα αυτά κατατείνουν σε μια εικόνα, όπου η Ευρώπη αναμένεται να γίνει, στο πλαίσιο και της απεξάρτησης από τις ρωσικές ροές, η μεγαλύτερη αγορά LNG. Μόνο στο πρώτο τρίμηνο του 2022 οι καθαρές εισαγωγές LNG της Ευρώπης αυξήθηκαν κατά 70% ή 18 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Αυτό θα ενισχύσει την αμερικανική παραγωγή, καθώς η Βόρεια Αμερική θα συνεισφέρει κατά 65% στην καθαρή αύξηση της παραγωγής LNG το 2022.

Ωστόσο, παρά τη συγκράτηση της κατανάλωσης, οι αλλαγές στη ζήτηση και απεξάρτηση από το φυσικό αέριο σημαίνουν μια σημαντική αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου, που αποτυπώνεται στην ανοδική εξέλιξη και των τριών τιμών αναφοράς φυσικού αερίου (TTF, Asian Spot LNG και Henry Hub). 

ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΧΑΜΕΝΟΙ

Στους κερδισμένους από τους πολέμους της ενέργειας συγκαταλέγονται οι ΗΠΑ. Μπορεί οι αυξημένες τιμές να έχουν μια αρνητική επίπτωση στους Αμερικανούς καταναλωτές, που για πρώτη φορά μετά από καιρό δυσκολεύονται να γεμίσουν τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων τους, όμως, την ίδια στιγμή, η χώρα ευνοείται από τη δυνατότητα που έχει να παράγει σχιστολιθικό αέριο και το γεγονός ότι είναι σήμερα ένας καθαρός εξαγωγέας ενέργειας, σε μια περίοδο που η συνολική ενεργειακή ζήτηση αυξάνεται. Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν μια δυνατότητα να κάνουν πολιτική και με το πώς χειρίζονται τις εξαγωγές ενέργειας.

Η Ρωσία μέχρι τώρα δε συγκαταλέγεται στους χαμένους. Οι ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου αυξήθηκαν κατά 12% τους πρώτους μήνες του 2022 με αγοραστές από την Ασία να εκμεταλλεύονται τις εκπτώσεις που προσφέρει η ρωσική πλευρά, σε σχέση με άλλες τιμές αναφοράς (για παράδειγμα η τιμή Urals είναι πάνω από 30 δολάρια το βαρέλι μικρότερη από την τιμή του Brent).  

Η ρωσική κυβέρνηση εκτιμά, ότι στο τέλος της χρονιάς τα συνολικά κέρδη από τις εξαγωγές ενέργειας θα είναι αυξημένα. Ωστόσο, πολλά θα εξαρτηθούν από το τι θα γίνει, σε σχέση με την προσπάθεια μείωσης της ευρωπαϊκής ζήτησης για ρωσικό φυσικό αέριο (αν και μέχρι στιγμής οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κυρίως διαμαρτύρονται για το ενδεχόμενο να κλείσουν οι στρόφιγγες). Μεσοπρόθεσμα, το ερώτημα είναι βέβαια τι θα σημαίνει για τη Ρωσία η συνολική παγκόσμια απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, όταν αρχίσει να γίνεται αισθητή.

Στους χαμένους σίγουρα συμπεριλαμβάνεται η Ευρώπη, που σήμερα καλείται να αντιμετωπίσει τόσο τις συνολικές αυξήσεις των ενεργειακών τιμών, όσο και το γεγονός ότι η στροφή από το ρωσικό φυσικό αέριο σε άλλες αγορές φυσικού αερίου, κυρίως μέσα από εισαγωγές LNG, ακόμη και εάν ευοδωθούν σχέδια όπως η συνεργασία με Αίγυπτο και Ισραήλ ή η ανάπτυξη ενός νέου εξορυκτικού πεδίου στη Σενεγάλη, προς το οποίο εξέφρασε πρόσφατα τη στήριξή του ο Όλαφ Σολτς, θα σημαίνει σαφώς υψηλότερες τιμές. Επιπλέον, το ίδιο το γεγονός ότι συζητιέται η εκ νέου χρήση γαιάνθρακα, απλώς υπογραμμίζει τη δύσκολη συγκυρία.

Και βέβαια, ο μεγάλος χαμένος είναι ο ίδιος ο πλανήτης. Σε πείσμα των διακηρύξεων για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη είναι ένας αγώνας δρόμου για την εξασφάλιση ακόμη περισσότερων ορυκτών καυσίμων, χωρίς κάποια προοπτική σε παγκόσμια κλίμακα, να υπάρξει στο βραχύ χρόνο μια πραγματική στροφή, ακόμη και σε μια συγκυρία όπου φαίνονται τα πολλαπλά προβλήματα των παραλλαγών ενεργειακών εξάρτησης και όπου θα περίμενε κανείς, μια αποφασιστική στροφή σε άλλες πηγές ενέργειας.

Το ΝΑΤΟ κηρύσσει επισήμως το νέο Ψυχρό Πόλεμο

0
Η νέα «στρατηγική έννοια» του ΝΑΤΟ επικυρώνει την είσοδο σε μια νέα συγκρουσιακή φάση

Το ότι έχουμε μπει σε μια νέα φάση Ψυχρού Πολέμου, δηλαδή σε μια νέα φάση αντιπαράθεσης ανάμεσα σε μεγάλα πολιτικό-στρατιωτικά μπλοκ με συμβατικές και πυρηνικές δυνάμεις στη διάθεσή τους, είναι κάτι που έχει υποστηριχτεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Όμως, με τον πόλεμο στην Ουκρανία τα πράγματα πήραν μία άλλη τροχιά.

Παναγιώτης Σωτήρης

© in.gr

Όχι μόνο η Δύση, δηλαδή οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα μέλη του ΝΑΤΟ, αντιμετώπισε ως εχθρική κίνηση την «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» της Ρωσίας στην Ουκρανία, επιλέγοντας μάλιστα να στηρίξει με κάθε δυνατό τρόπο την ουκρανική πλευρά (πλην της άμεσης αποστολής στρατευμάτων), αλλά και προχώρησε σε ένα φάσμα κυρώσεων, που σηματοδοτούν ξανά μια εντυπωσιακή διαίρεση του κόσμου.

Αρκεί να σκεφτούμε ότι, αυτή τη στιγμή, οι χώρες του ΝΑΤΟ στέλνουν διαρκώς στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανία, την ώρα που βασικός στόχος των ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων στην Ουκρανία είναι ακριβώς να καταστραφεί αυτός ειδικά ο στρατιωτικός εξοπλισμός που φτάνει.

Την ίδια ώρα κινήσεις, όπως τα αιτήματα εισόδου στο ΝΑΤΟ από τη Φινλανδία και τη Σουηδία, παραπέμπουν σε μια εγκατάλειψη της όποιας ουδετερότητας μπορεί να υπήρχε και μιας σαφούς λήψης με τη μία πλευρά.

Μπορεί να μη χρησιμοποιείται πλέον η έκφραση «Σιδηρούν Παραπέτασμα», αλλά στην πραγματικότητα η Ευρώπη είναι περισσότερο διαιρεμένη παρά ποτέ. Και μπορεί ο χάρτης να μην είναι ίδιος με αυτόν της μεταπολεμικής περιόδου, καθώς οι περισσότερες χώρες – μέλη του πάλαι ποτέ «Συμφώνου της Βαρσοβίας» είναι πλέον μέλη του ΝΑΤΟ, στοιχείο που εκτός των άλλων εξηγεί και γιατί η Ουκρανία ήταν εξαρχής το πεδίο της μεγάλης αντιπαράθεσης, όμως η διαχωριστική γραμμή είναι εξίσου βαθιά.

Γιατί μπορεί αυτή τη φορά να μην έχουμε μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο οικονομικά συστήματα – γιατί όπως και να χαρακτηρίσει κανείς το «σοβιετικό» κοινωνικό-οικονομικό σύστημα, το σίγουρο είναι ότι ήταν διαφορετικό από το «δυτικό» καπιταλιστικό σύστημα – μια που και λίγο πολύ, όλες οι πλευρές την ίδια παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική οικονομία ασπάζονται, όμως η στρατηγική αντιπαράθεση είναι εξίσου έντονη. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε, ότι και ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος έγινε ανάμεσα σε χώρες που είχαν παρόμοια οικονομικά και πολιτικά συστήματα, οπότε είναι μύθος, ότι όταν οι χώρες ασπάζονται την αγορά, μετά σταματούν οι πόλεμοι μεταξύ τους. Αυτό που έμενε ήταν αυτή η ρήξη να αποτυπωθεί και στο επίσημο δόγμα του ΝΑΤΟ. 

ΤΟ ΝΕΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως μία αντιστοίχιση ανάμεσα στη ρητορική και την πραγματικότητα. Και αυτό γιατί, ποτέ το ΝΑΤΟ δεν εγκατέλειψε μια εκδοχή αντιπαράθεσης που έβλεπε και τη Ρωσία ως δυνητική απειλή και προοπτικά την Κίνα. Σε τελική ανάλυση, όλη η ιστορία της διεύρυνσής του σε αυτή την κατεύθυνση κατατείνει, εάν δούμε ότι πρακτικά έμοιαζε ως να διαμορφωνόταν μια «υγειονομική ζώνη» γύρω από τη Ρωσία.

Την ίδια ώρα, παρότι το ΝΑΤΟ λόγω της συγκεκριμένης «εδαφικότητάς» του, που το κάνει πάντα να επικεντρώνει στην Ευρώπη, ολοένα και περισσότερο καλείτο να αναμετρηθεί και με την Κίνα και τον τρόπο που αναδεικνυόταν σε μια δύναμη που προοπτικά φαντάζει ως αμφισβήτηση της «Δύσης».

Όλα αυτά έπρεπε να αποτυπωθούν και σε μια νέα ρητορική αλλά και σε νέες προβλέψεις για τον ίδιο τον σχεδιασμό του ΝΑΤΟ.

Η νέα ρητορική αφορούσε προφανώς τη ρητή αντιμετώπιση της Ρωσίας ως απειλής, στοιχείο που σηματοδοτεί την πλήρη εγκατάλειψη κάθε έννοιας συνεργατικής αντίληψης για τη συλλογική ασφάλεια. Η αντιμετώπιση της Ρωσίας ως απειλής, όπως προβλέπει η νέα στρατηγική έννοια, σημαίνει ότι το ΝΑΤΟ πλέον ρητά στρατεύεται στο ενδεχόμενο «θερμής» αντιπαράθεσης με τη Ρωσία και προετοιμάζεται και για ένοπλη σύγκρουση με τις ρωσικές δυνάμεις. Αντίστοιχα και το γεγονός ότι με την ευρύτερη έννοια στις απειλές εντάσσεται και η Κίνα, παρά την αναφορά σε δυνατότητες που υπάρχουν για πιο συνεργατική προσέγγιση.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΨΥΧΡΟΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ

Αυτή η αλλαγή στρατηγικού δόγματος του ΝΑΤΟ σημαίνει, ότι ουσιαστικά συμπαρασύρεται και όλο το πλέγμα των συμφωνιών και πρακτικών που είχαν αρχίσει να διαμορφώνονται ουσιαστικά από τη δεκαετία του 1970 και αφορούσαν τον αφοπλισμό αρχικά και αργότερα μια προσπάθεια συνολικότερης συνεργασίας στο ευρωπαϊκό πεδίο. Ουσιαστικά καταρρέει η αρχιτεκτονική που ξεκινάει με το Ελσίνκι, συνεχίζεται με τη διαμόρφωση του ΟΑΣΕ και κατέληγε στην ιδέα του Partnership for Peace.

Το ποιες επιπτώσεις θα έχει αυτό συνολικά, είναι κάτι που μένει να το δούμε. Ήδη, άλλωστε, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έχει γίνει πολύ περισσότερο πεδίο καταγραφής διαφωνιών, παρά σημείο διαμόρφωσης συγκλίσεων και μένει να δούμε, ποιες επιπτώσεις θα έχει η ρήξη αυτή σε μια σειρά από συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις, στις οποίες συμμετέχουν όλες οι πλευρές. 

Ο ΝΕΟΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Όμως, ο μεγάλος πονοκέφαλος για το ΝΑΤΟ είναι πώς θα κάνει πράξη ένα νέο αμυντικό σχεδιασμό, που αφετηρία έχει ότι μπορούν χώρες στα ανατολικά όριά του να δεχτούν πραγματικές απειλές από τη Ρωσία και τεθεί θέμα υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητάς τους.

Το ΝΑΤΟ είχε έναν τέτοιο σχεδιασμό στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, με τη διατήρηση μεγάλων χερσαίων δυνάμεων στην Ευρώπη, κυρίως στη διαιρεμένη Γερμανία, που αναμενόταν να ήταν βασικό θέατρο επιχειρήσεων. Αντίστοιχα, ένα μεγάλο δίκτυο αμερικανικών βάσεων διατηρούσε μια διαρκή παρουσία και αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη.

Όμως, στη μεταψυχροπολεμική περίοδο, θεωρήθηκε ότι δε χρειαζόταν πια τέτοιος σχεδιασμός και ακόμη και η έννοια της «δύναμης ταχείας επέμβασης» αναπροσαρμόστηκε περισσότερο, πιο κοντά στη διαχείριση κρίσεων εκτός Ευρώπης. Τώρα, ο σχεδιασμός παραπέμπει πολύ πιο ανοιχτά στο ενδεχόμενο ένοπλης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία. Μόνο που αυτό σημαίνει πολύ μεγαλύτερη κινητοποίηση νατοϊκών δυνάμεων και άρα τη διαμόρφωση εγκαταστάσεων και κυρίως, το πόσες δυνάμεις μπορούν να διαθέσουν τα κράτη – μέλη, κάτι που δεν είναι απαραίτητα εύκολο. Πάντως στους κερδισμένους είναι η Πολωνία, που καιρό επεδίωκε να υπάρξει ένα μεγάλο νατοϊκό στρατηγείο στο έδαφός της.

ΔΕΝ «ΠΑΙΡΝΕΙ ΘΕΣΗ» ΟΛΟΣ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Ωστόσο, παρά την εικόνα μιας πολύ διαιρεμένης και συγκρουσιακής Ευρώπης, ο υπόλοιπος πλανήτης δε δείχνει να ακολουθεί αυτή ακριβώς την επιταγή να «πάρει θέση». Σίγουρα στις χώρες του ΝΑΤΟ μπορεί να προσθέσει κανείς χώρες που είναι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, όπως η Ιαπωνία, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, ως ένα βαθμό και τη Νότια Κορέα. Όμως, μια σειρά από άλλες χώρες προτιμούν  να χαράσσουν μια πολιτική που δεν κινείται μονόπλευρα προς τη μία ή την άλλη πλευρά. Το παράδειγμα της Ινδίας είναι χαρακτηριστικό: οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει παραδοσιακά στη συνεργασία μαζί της, αξιοποιώντας την πάγια ινδική ανησυχία για την Κίνα, όμως οι σχέσεις ανάμεσα στο Νέο Δελχί και τη Μόσχα δεν έχουν επιδεινωθεί. Αντίστοιχα, στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή, και την Κεντρική Ασία, η Ρωσία, όπως και η Κίνα, διατηρούν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας. Το ίδιο και στη Λατινική Αμερική.

Η διαιρεμένη Ευρώπη δε μεταφράζεται σε έναν αντίστοιχα διαιρεμένο κόσμο και αυτό αποτυπώνεται και σε ζητήματα όπως ο περιορισμένος αντίκτυπος των κυρώσεων των G7 και της ΕΕ στη Ρωσία, την ώρα που επιταχύνει δυναμικές μετάβασης σε μια «αποδολαριοποιημένη» παγκόσμια οικονομία.

Δεν αρκούν οι υγειονομικοί παγκοσμίως

0
Δεν αρκούν οι υγειονομικοί παγκοσμίως

Εκτιμάται ότι τουλάχιστον 130 χώρες έχουν ελλείψεις γιατρών και πάνω από 150 ελλείψεις νοσηλευτών και μαιών

Περισσότεροι από 43 εκατομμύρια επιπρόσθετοι γιατροί, νοσηλευτές, φαρμακοποιοί, οδοντογιατροί και άλλοι υγειονομικοί απαιτούνται, για να ικανοποιηθεί ο στόχος της καθολικής κάλυψης των αναγκών υγείας σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μιας νέας επιστημονικής μελέτης, της πιο ολοκληρωμένης του είδους της μέχρι σήμερα.

Οι ερευνητές από το διεθνούς φήμης αμερικανικό Ινστιτούτο Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας (ΙΗΜΕ) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Άνι Χάακενσταντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», εκτιμούν ότι τα μεγαλύτερα κενά σε υγειονομικό προσωπικό υπάρχουν κατά σειρά στην υποσαχάρια Αφρική, στη νότια Ασία, στη βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή.

ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ

Εκτιμάται ότι τουλάχιστον 130 χώρες έχουν ελλείψεις γιατρών και πάνω από 150 ελλείψεις νοσηλευτών και μαιών. Το 2019 (τελευταία διαθέσιμα παγκόσμια στοιχεία) υπήρχαν στον κόσμο περίπου 104 εκατ. υγειονομικοί, εκ των οποίων 12,8 εκατ. γιατροί, 29,8 εκατ. νοσηλευτές και μαίες, 4,6 εκατ. οδοντογιατροί και 5,2 εκατ. φαρμακοποιοί. Η μέση παγκόσμια πυκνότητα γιατρών υπολογίστηκε σε 16,7 ανά 10.000 άτομα του πληθυσμού και των νοσηλευτών – μαιών σε 38,6 ανά 10.000 κατοίκους.

Για να καλυφθεί τουλάχιστον σε ποσοστό 80% ο στόχος κάλυψης των ιατρικών – νοσοκομειακών αναγκών του παγκόσμιου πληθυσμού (με βάση το διεθνή Δείκτη Καθολικής Υγειονομικής Κάλυψης), εκτιμάται ότι θα χρειαστούν ακόμη, ανά 10.000 κατοίκους, τουλάχιστον 20,7 γιατροί, 70,6 νοσηλευτές – μαίες, 8,2 οδοντογιατροί και 9,4 φαρμακοποιοί. Συνολικά υπάρχει κενό τουλάχιστον 6,4 εκατ. γιατρών, 30,6 εκατ. νοσηλευτών – μαιών, 3,3 εκατ. οδοντιάτρων και 2,9 εκατ. φαρμακοποιών.

Η μέση πυκνότητα γιατρών κυμαίνεται από μόνο 2,9 ανά 10.000 κατοίκους στην υποσαχάρια Αφρική, έως 38,3 ανά 10.000 στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Στους νοσηλευτές και στις μαίες η πυκνότητα κυμαίνεται, από 152,3 ανά 10.000 κατοίκους στην Αυστραλασία, έως 37,4 στη Νότια Αμερική, όπου σε επίπεδο χωρών ξεχωρίζει η Κούβα με 84,4 ανά 10.000, έναντι μόνο 2,1 στη γειτονική Αϊτή.

Η μελέτη επισημαίνει ότι στους παράγοντες που συμβάλλουν στις ελλείψεις, είναι η μετανάστευση των υγειονομικών σε άλλες χώρες με περισσότερες ευκαιρίες εργασίας, οι πόλεμοι και οι πολιτικές αναταραχές, η βία κατά των υγειονομικών, τα ανεπαρκή κίνητρα για εκπαίδευση και παραμονή κ.α. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι «τα ευρήματα δείχνουν πόσο ανεπαρκώς προετοιμασμένος ήταν ο κόσμος, όταν η πανδημία Covid-19 σάρωσε την ανθρωπότητα, επιβαρύνοντας τα συστήματα υγείας που ήδη είχαν ελλείψεις εργαζομένων πρώτης γραμμής».

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Για την Ελλάδα, η μελέτη εκτιμά ότι το 2019 υπήρχε πυκνότητα 47,6 γιατρών ανά 10.000 κατοίκους και καμία έλλειψη, πυκνότητα 49,1 νοσηλευτών – μαιών ανά 10.000 κατοίκους και έλλειψη 19,7 ανά 10.000 κατοίκους (ή 20.339 σε απόλυτο αριθμό), πυκνότητα 9,6 οδοντιάτρων ανά 10.000 κατοίκους και καμία έλλειψη, ενώ για το φαρμακευτικό προσωπικό πυκνότητα 8,6 ανά 10.000 κατοίκους και έλλειψη 5,6 ανά 10.000 (ή 5.761 σε απόλυτο αριθμό).

© ΑΠΕ – ΜΠΕ

Αυξήσεις – εφιάλτης στο καλάθι της νοικοκυράς!

0
«Φωτιά» έχουν πάρει βασικά είδη διατροφής, την ώρα που το οικογενειακό εισόδημα παραμένει καθηλωμένο

Μπροστά σε ένα συνεχιζόμενο μπαράζ ανατιμήσεων βρίσκονται καθημερινά τα ελληνικά νοικοκυριά. Ακόμα και βασικά είδη διατροφής έχουν αυξηθεί, μέσα σε μόλις ένα έτος σχεδόν κατά 50%-60%, όπως για παράδειγμα το αλεύρι, την ώρα που το οικογενειακό εισόδημα παραμένει καθηλωμένο σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.

Άκρως αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Ινστιτούτο Καταναλωτών (ΙΝ.ΚΑ.), το οποίο συνέκρινε τις τιμές σε συγκεκριμένα προϊόντα τον Ιούνιο του 2022 σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2021. Όλα αυτά, την ώρα που η κυβέρνηση αρνείται να μειώσει τον ΦΠΑ στα τρόφιμα, επικαλούμενη το μεγάλο δημοσιονομικό κόστος αλλά και το γεγονός ότι η μείωση του φόρου θα «χαθεί» στους ενδιάμεσους κρίκους της αλυσίδας και δε θα φτάσει στον τελικό καταναλωτή.

Ωστόσο, την ίδια ώρα επικαλείται στήριξη στους ευάλωτους, οι οποίοι πληρώνουν πανάκριβα τα τρόφιμα, καταβάλλοντας αντίστοιχα τεράστια ποσά στο κράτος μέσω του ΦΠΑ. Μέρος αυτών των εσόδων το οικονομικό επιτελείο διανέμει στη συνέχεια ως παροχές στους… ευάλωτους, δηλαδή και σε όσους καλούνται να καταβάλλουν καθημερινά υπέρογκους έμμεσους φόρους!

Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δραματική, όταν πραγματοποιηθεί μια σύγκριση τιμών σε προϊόντα που συνθέτουν μέρος του καλαθιού της νοικοκυράς. Για μια λίστα με 16 προϊόντα, γάλα, λάδι, ψωμί του τοστ, μακαρόνια, κοτόπουλο, σαρδέλες, μαρούλια, ντομάτες, κρεμμύδια, τυρί φέτα, τυρί του τοστ, αλεύρι, ζάχαρη, πορτοκάλια, κεράσια και χαρτοπετσέτες, προκύπτει ότι για τον Ιούνιο του 2021 μια οικογένεια θα πλήρωνε από 41,03 ευρώ έως 43,33 ευρώ. Φέτος, για τα ίδια ακριβώς προϊόντα, καλείται να καταβάλει από 54,57 ευρώ έως 57,4 ευρώ.

Δηλαδή, οι ανατιμήσεις αγγίζουν το 33% ή σε απόλυτους αριθμούς τα 13,5-14 ευρώ.

Για παράδειγμα, το φρέσκο γάλα έχει ανατιμηθεί κατά σχεδόν 20%, καθώς από τα 1,18 ευρώ πέρυσι, οι καταναλωτές το βρίσκουν στα ράφια των σούπερ μάρκετ προς 1,41 ευρώ. Αντίστοιχα, το ψωμί του τοστ έχει αυξηθεί κατά 30% και από 1,44 ευρώ πέρυσι, φέτος πωλείται προς 1,88 ευρώ, ενώ τα μακαρόνια από 1,04 ευρώ τον Ιούνιο του 2021 έχουν εκτοξευτεί στα 1,53 ευρώ, αύξηση της τάξης του 47%.

Οι ανατιμήσεις σπάνε κάθε αρνητικό «ρεκόρ» σε μια σειρά από προϊόντα, όπως στο αλεύρι, η τιμή του οποίου έχει αυξηθεί κατά 55%, κάτι που αποδίδεται στον πόλεμο της Ουκρανίας. Η συγκεκριμένη χώρα θεωρείται ο «σιτοβολώνας» της Ευρώπης και το «πάγωμα» των εξαγωγών οδήγησε σε μεγάλη αύξηση των τιμών.

Ωστόσο, δεν υπάρχουν αντίστοιχες… δικαιολογίες για άλλα προϊόντα, όπως είναι τα κεράσια και η σαρδέλα, στα οποία υπάρχει αυξημένη ελληνική παραγωγή. Για παράδειγμα, η τιμή της σαρδέλας πέρυσι άγγιζε τα 3 ευρώ το κιλό και φέτος πωλείται προς 5 ευρώ, αύξηση που προσεγγίζει το 66%! Τα κεράσια (έφτασαν να πωλούνται στα σούπερ μάρκετ ακόμα και προς 24 ευρώ το κιλό!) από τα 2,5-4,5 ευρώ της αγοράς τους τον Ιούνιο του 2021, φέτος πωλούνται κατά 33-60% ακριβότερα, από 3,99 έως 5,99 ευρώ το κιλό.

Όπως σημειώνει το ΙΝ.ΚΑ., στη σύγκριση των τιμών που πραγματοποίησε σε συνολικά 59 προϊόντα οι τιμές είναι ενδεικτικές, καθώς σε ορισμένα βασικά είδη υπήρχαν την ημέρα της τιμοληψίας εκπτώσεις της τάξης του 20%-40%.

© dimokratia.gr

Οριστικοποιήθηκαν οι πρόωρες
εκλογές στην Ελλάδα για 18/9 ή 25/9

0
Τέλη Ιουλίου ο Πρωθυπουργός καταρτίζει τα ψηφοδέλτια και αρχές Αυγούστου το Επικρατείας

Κλείνουν σιγά – σιγά οι τελευταίες λεπτομέρειες για το σχεδιασμό εκλογών το φθινόπωρο και οριοθετούνται στο μυαλό του Πρωθυπουργού οι ημερομηνίες για την εκλογική αναμέτρηση. Μιλώντας με κορυφαίο στέλεχος στο Μέγαρο Μαξίμου που δε θέλει να κατονομαστεί για ευνόητους λόγους, μάς εξήγησε τον τρόπο και το χρόνο που σκέφτεται ο Πρωθυπουργός την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΓΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΑΝ ΕΧΟΥΜΕ

ΚΑΠΟΙΟ ΑΚΡΑΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Για να προκηρύξει εκλογές ο Πρωθυπουργός ξεκάθαρα χρειάζονται να μη γίνουν 2 συγκεκριμένα γεγονότα:

-Πρώτον, να έχουμε ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, που παρά το τεταμένο κλίμα που συμφέρει και τους δύο, δε φαίνεται κάτι τέτοιο στον ορίζοντα.

-Δεύτερον, να μην έχουμε μία καταστροφική πυρκαγιά ή κάποιο ακραίο φυσικό φαινόμενο που θα επιφέρει και απώλειες ζωών.

Στην αντίθετη περίπτωση, είναι δύσκολη η προσφυγή, καθώς θα υπάρξει ιδιαίτερα αρνητικό γεγονός. Βάσει των παραπάνω αποκλείονται ο Ιούλιος και το μέσο Αυγούστου. Ακόμα και προς το τέλος Αυγούστου έχουμε περιπτώσεις πυρκαγιών. Θα είναι μεγάλο στοίχημα αυτό.

ΤΕΛΗ ΙΟΥΛΙΟΥ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΤΑΡΤΙΖΕΙ

ΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΕΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Ο Πρωθυπουργός στα τέλη Ιουλίου θα εξετάσει μόνο τα ψηφοδέλτια και θα κάνει το πρώτο φιλτράρισμα των υποψηφίων σε όλα τα ψηφοδέλτια. Τη λίστα την έχει επιμεληθεί ο Θανάσης Νέζης, στενός συνεργάτης του. Μιλάμε και για τους πολιτευτές, όχι μόνο τους ήδη βουλευτές. Η επιδίωξη είναι να υπάρχουν αρκετές γυναίκες και νέοι άνθρωποι. Μέχρι τώρα, τα ψηφοδέλτια είναι καταρτισμένα κατά 80%. Αρχές Αυγούστου, ο Πρωθυπουργός ίσως από τα Χανιά ή την Τήνο που θα σπεύσει για ολιγοήμερες διακοπές, θα αποφασίσει τις τελικές λίστες, θα πάρει τα τηλέφωνα του για να κλείσει κάποια πρόσωπα και θα οριστικοποιήσει και την τελική λίστα του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ

ΜΑΧΕΣ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ – 28 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ Η ΒΟΥΛΗ

Το Μέγαρο Μαξίμου έχει μπροστά του δύο μεγάλες κοινοβουλευτικές μάχες. Η μία έγινε την Τετάρτη 6 Ιουλίου (σ.σ.: η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή), ενώ η δεύτερη μάχη είναι την επόμενη εβδομάδα, όπου θα συζητηθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο για την Παιδεία, όπου επίσης η κυβέρνηση προετοιμάζεται για μάχη με την αντιπολίτευση. Η Βουλή θα κλείσει 28 Ιουλίου και θα ανοίξει 22 Αυγούστου.

ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΟΡΙΣΤΙΚΟ: 18/9 ή 25/9
ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ

Οι δύο ημερομηνίες που έχει οριστικοποιήσει σχεδόν το Μαξίμου είναι οι 18/9 και η 25/9. Οι λόγοι, όπως μάς εξηγήθηκαν, είναι οι εξής: Η 11η Σεπτεμβρίου δεν είναι δόκιμη ημερομηνία, καθώς 10 – 18/9 είναι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης και είναι κομβική έκθεση για τους Θεσσαλονικείς. Αν γίνουν εκλογές, ουσιαστικά πάει χαμένη η έκθεση και θα υπάρξει δυσαρέσκεια.

Επειδή υπάρχουν εστίες δυσαρέσκειας στη Β. Ελλάδα για την κυβέρνηση, κανείς δε θα αποτολμήσει να χαλάσει μία έκθεση που φέρνει χρήμα και επενδύσεις στη Βόρεια Ελλάδα. Η 2η Οκτώβρη, επίσης, είναι μία μακρινή ημερομηνία, καθώς οι δεύτερες εκλογές ουσιαστικά φτάνουν μέχρις τέλος Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου.

Αν τις κάνει 25 Σεπτεμβρίου 2022, ο Πρωθυπουργός μπορεί να τις προκηρύξει αρχές Σεπτεμβρίου 2022 και μετά τις 25 Αυγούστου εάν τις κάνει 18 Σεπτεμβρίου 2022. Οι περισσότερες πιθανότητες συγκεντρώνονται στις 18 Σεπτεμβρίου.

ΑΡΧΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΠΑΠΠΑ – ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ

Σημαντική υποσημείωση. Σύμφωνα με δικαστικές πληροφορίες, αρχές Σεπτέμβρη θα εκκινήσει η διαδικασία του Ειδικού Δικαστηρίου για Παππά, Παπαγγελόπουλο. Το κλίμα θα είναι ιδιαίτερα τοξικό και βεβαίως όσα θα ακουστούν στην αίθουσα θα βαρύνουν πολύ το κλίμα και στο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Πρωθυπουργός θα ανέβει στη ΔΕΘ με ένα σημαντικό καλάθι νέων αυξήσεων για την επόμενη τετραετία. Εκτός από το επιτελικό κράτος 2.0 και το Ολοήμερο Σχολείο 2.0, θα ανακοινώσει νέα αύξηση στον κατώτατο μισθό, αύξηση 6% στις κύριες συντάξεις, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, κατάργηση εισφοράς αλληλεγγύης και κούρεμα του τέλους επιτηδεύματος.

© primenews.press

Οι δοτοί Αναθεωρητές της Ιστορίας

Η θεσμική ελίτ της Εκκλησίας, συντάσσεται με τις εκάστοτε κρατικές επιταγές αναφανδόν, απεμπολώντας παν ηθικό ψήγμα προασπίσεως του καθημαγμένου ποιμνίου.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Β. ΚΑΤΣΙΒΑΡΔΑΣ*

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

Ο ενεστώς παθητικός ρόλος της Εκκλησίας, ήτοι η περιθωριοποίηση της, εκ της ζώσας κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, έχει δημιουργήσει ένα χαίνον κενό, μεταξύ της επισήμου Θεσμικά Εκκλησίας και τους πολίτες, καθότι η Εκκλησία χρησιμοποιείται με τη συγκατάθεση της, υπό της Πολιτείας, ως εργαλείο κατευνασμού των μαζών και ενίοτε κυματοθραύστης, των αντι-Ορθόδοξων επιλογών της.

Είναι πρόδηλο ότι Η Εκκλησία, υποβαθμίζεται εκουσίως ως ένα θεσμό ο οποίος πρεσβεύει δήθεν αμιγώς το αόριστο επέκεινα και διευθετεί οτιδήποτε σχετίζεται με συναφείς προς τούτο διαδικαστικές ενέργειες, στυγνά επαγγελματικά, αφιστάμενη πλήρως από την ιστορική της διαδρομή, η οποία καθίσταται αναπόσπαστα και αρρήκτως συνδεδεμένη με τη Συνταγματική έννομη τάξη του έθνους και της Πατρίδας μας, εξού και η Ελληνική Σημαία με το μαρτυρικό Σταυρό του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

Η εκκωφαντική απουσία της Εκκλησίας από την καθημερινότητα, η πνευματική αφυδάτωση, ο πλήρης Χριστιανικός αποχρωματισμός και η μη προβολή του βίου των Αγίων, ως ενάρετα πρότυπα για τη νέα γενιά, δημιουργεί μία κόλουρη εθνικά και ακρωτηριασμένη συνειδησιακά κοινωνία, η οποία εκλαμβάνει την Εκκλησία αποκλειστικά και μόνο ως έναν απονεκρωμένο φολκλορικό και άνευρο θεσμό, ο οποίος δεν ομιλεί εις την Καρδιά των ανθρώπων, δεν τους ψηλαφεί τις πληγές, δεν τους καθοδηγεί, δε φέρει εξ ορισμού επαναστατικό ρόλο, τόσο ηθικά εντός της κοινωνίας, αλλά και εν γένει οντολογικά, διότι ο άνθρωπος ως κατ’ εικόνα του Τριαδικού Θεού, γεννιέται δια να ζώσει το θνησιγενή βίο της χοϊκής του φύσεως και ύστερα δυνητικά να καταστεί καθ’ ομοίωση, απολαμβάνοντας εις το διηνεκές την αιώνια Ζωή, συνεπεία της συντριβής του Θανάτου και ένεκεν ταύτης, δια της καταλυτικής Αναστάσεως του Κυρίου Ιησού Χριστού, την Τρίτη Ημέρα κατά τας Γραφάς, μετά τη Σταύρωση – Αποκαθήλωση και Ταφή.

Η παγκοσμιοποίηση, οργανικό εξάρτημα της οποίας, καθίσταται και η παρούσα κυβέρνηση, ως αποδεικνύεται πανηγυρικά δια των πράξεων και παραλείψεων της, επιβάλλει την απάλειψη της ζώσης Ορθόδοξης παράδοσης με όλα τα συνακόλουθα ελληνοχριστιανικά νάματα, αρχής γενομένης εκ της επαναστάσεως του 1821 και εντεύθεν, λόγω του γεγονότος ότι η Εκκλησία αφυπνίζει και φωτίζει, δια μιας, τους Έλληνες Πολίτες, από τον καλλιεργούμενο «νήδυμο ύπνο» της ιστορικής λήθης και της θρησκευτικής απαξίας.

Ο συνεχής και αδικαιολόγητος ενδοτισμός της Εκκλησίας, δια τα ακανθώδη και καίρια πολιτικά – κοινωνικά και ουχί κομματικά ζητήματα της τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας, απονεκρώνει το ζωτικό ρόλο της προς την κοινή γνώμη, με αποτέλεσμα να πλήττεται το κύρος και να κλονίζεται η εμπιστοσύνη του κόσμου και ιδίως της νεολαίας.

Τα σκοτεινά σχέδια των κοσμο-εξουσιαστών, έχουν ήδη εγκαθιδρύσει άτυπα εν Ελλάδι, ήδη ένα ουδετερόθρησκο και ένα ουδετερο – εθνές κράτος, πράγμα το οποίο οσονούπω θα το πραγματώσουν και επί τη πράξει, αμβλύνοντας ή εκμηδενίζοντας ως ένα βαθμό, εις το μέτρο το οποίο επιθυμούν κατά το δοκούν, το Σύνταγμα το οποίο το «γε νυν έχον»*, συνιστά μία μορφή αναχώματος προς την ολετήρα της παντελούς ισοπέδωσης πάσας θεσμικής αξίας και Αρχής.

Ήδη δρομολογείται και υποστηρίζεται κιόλας από εξωνημένους έμμισθους κήνσορες του διεφθαρμένου συστήματος, ο διαχωρισμός Εκκλησίας και Πολιτείας, πράγμα το οποίο αντίκεται κατά εμέ εις την ιστορική παράδοση του τόπου όπου διατρέχει το Σύνολο της Συνταγματικής εννόμου τάξεως, αρχής γενομένης εκ της προμετωπίδας η οποία αναφέρει: «εις το Όνομα της Αγίας Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», έως και το άρθρο 3 περί της εννοίας της Κρατούσας Θρησκείας.

Συνεκδοχικώς, ο δρομολογούμενος διαχωρισμός Εκκλησίας και Πολιτείας, δια μέσου της επικείμενης Αναθεωρήσεως του Συντάγματος, θα επιφέρει μία σωρεία τεκτονικών αλλαγών εις τα δομικά θεμέλια του έθνους, αποσχίζοντας το Σταυρό ως Σύμβολο από την Ελληνική σημαία, διότι μετά ταύτα και κατά ταύτα, δε θα μπορεί να υπάρχει βάσει των ανωτέρω επαγωγικώς και επαλλήλως,  ένα θρησκευτικό σύμβολο εις ένα Κρατικό. Το «γε νυν έχον»* τελούμε εν εγρηγόρσει ενόψει των εξελίξεων.

*όπως έχουν τώρα τα πράγματα