Η επικεφαλής δημόσιας υγείας του Καναδά, Δρ. TheresaTam, πιστεύει ότι ο αριθμός των κρουσμάτων παραλλαγής Omicron θα «κλιμακωθεί γρήγορα» τις επόμενες ημέρες και θα κυριαρχήσει ως η κύρια παραλλαγή του κορωνοϊού στον Καναδά.
Με την ταχεία αύξηση των κρουσμάτων – λόγω της ΟΜΙΚΡΟΝ – την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου, ο πρωθυπουργός FrancoisLegault ανακοίνωσε την επαναφορά περιορισμών για συγκεντρώσεις φέτος στις εορτές. Αν και είχε ανακοινώσει πρόσφατα ότι θα επιτρέπονται συγκεντρώσεις 20 πλήρως εμβολιασμένων ατόμων, τώρα θα επιτρέπονται 10 άτομα πλήρως εμβολιασμένα. Επίσης, από τη Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου, το όριο των ατόμων που επιτρέπονται στα καταστήματα θα μειωθεί στο 50%.
Ακυρώνονται ακόμα όλα τα εσωτερικά αθλητικά τουρνουά. Οι εκκλησίες θα μπορούν να δεχτούν μόνο το 50% των πιστών της χωρητικότητας κάθε εκκλησίας (ή μάξιμουμ 250 άτομα) και οι πιστοί θα πρέπει να έχουν πιστοποιητικό πλήρους εμβολιασμού. Αυτό ισχύει και για όλες τις δραστηριότητες – εκδηλώσεις.
Η ανακοίνωση αυτή πηγάζει από την κοινή απόφαση που πήραν όλοι οι πρωθυπουργοί των επαρχιών, με τον πρωθυπουργό του Καναδά JustinTrudeau: Η μόνη λύση για να «φρενάρουν» την παραλλαγή ΟΜΙΚΡΟΝ είναι ο περιορισμός κυκλοφορίας και τα αυστηρά απαγορευτικά μέτρα.
Επίσης, το Κεμπέκ ζητά από τους εργοδότες να δώσουν για άλλη μια φορά προτεραιότητα στην εργασία από το σπίτι. Τις επόμενες ημέρες τα φαρμακεία θα διαθέτουν (PCR) τεστ δίνοντας στους πολίτες πρόσβαση σε πέντε δωρεάν εξετάσεις κάθε 30 ημέρες. Τα φαρμακεία που θα διαθέτουν τα τεστ θα έχουν ειδική αφίσα στην είσοδο τους. Η κύρια σύσταση είναι να φοράτε τη μάσκα σας σχεδόν παντού και να κρατάτε αποστάσεις.
Τέλος, πολλοί ταξιδιώτες ήδη έχουν ακυρώσει τα ταξίδια των διακοπών τους μετά την έκκληση της κυβέρνησης να τα αναβάλουν.
Νομοσχέδιο για μια καινοτόμο αστυνομική δύναμη σύμφωνα με τις προσδοκίες των πολιτών
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΜΠΕΚ καταθέτει ένα πολυνομοσχέδιο, που συγκεντρώνει διάφορες νομοθετικές αλλαγές που αφορούν τις δραστηριότητες των αστυνομικών δυνάμεων και των οργανισμών δημόσιας ασφάλειας, όπως την Ανεξάρτητη Γραμματεία Ερευνών και τον Επίτροπο Αστυνομικής Δεοντολογίας.
Η Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας, Αναπληρωτής Υπουργός Διεθνών Σχέσεων και Γαλλοφωνίας και Υπουργός αρμόδια για την περιοχή Capitale-Nationale, κα Geneviève Guilbault, διευκρίνισε το περιεχόμενο του νομοσχεδίου κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
Αυτό στοχεύει, σε μεγάλο βαθμό, στην εφαρμογή των πρώτων αλλαγών που συνιστούν την αστυνομική μεταρρύθμιση. Ενεργεί με βάση περίπου σαράντα συστάσεις που διατυπώθηκαν από τη Συμβουλευτική Επιτροπή για την Αστυνομική Πραγματικότητα (CCRP), της οποίας το κύριο πλαίσιο είναι η εμπιστοσύνη του κοινού στην αστυνομία.
Ειδικότερα, θα επιτρέψει:
-να κατοχυρωθεί η αρχή της αστυνομικής ανεξαρτησίας και να προβλεφθούν μέτρα για τη διασφάλιση του σεβασμού της.
-να εκσυγχρονίσει την αστυνομική αποστολή με την προώθηση της διαβούλευσης και της εταιρικής σχέσης, ώστε να προωθηθεί η αποτελεσματικότητα των αστυνομικών ενεργειών.
-να δημιουργήσει μια οδηγία, που θα επιτρέπει στον Υπουργό Δημόσιας Ασφάλειας να καταστήσει υποχρεωτική την αστυνομική πρακτική σε σχέση με αστυνομικές στάσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βασίζονται σε διακρίσεις. Η μη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία θα συνιστά εφεξής σφάλμα, που οδηγεί σε πειθαρχική κύρωση. Αυτή η εξουσία θα επιτρέψει επίσης στον Υπουργό να παρεμβαίνει σε άλλες αστυνομικές δραστηριότητες και δεν περιορίζεται σε συλλήψεις. Η παρούσα πρόταση ανταποκρίνεται σε μία από τις κύριες συστάσεις της Ομάδας Δράσης κατά του Ρατσισμού (GACR).
-την εισαγωγή νόμου που προσφέρει στους αστυνομικούς νέα μέσα δράσης για να ενεργούν γρήγορα σε περίπτωση εξαφάνισης ενός ατόμου, παρέχοντάς τους πρόσβαση σε κρίσιμες προσωπικές πληροφορίες.
Επιπλέον, το νομοσχέδιο προτείνει αλλαγές στον τομέα των σωφρονιστικών υπηρεσιών και των σχεδίων πυρασφάλειας. Όσον αφορά τη σωφρονιστική πτυχή, οι τροποποιήσεις που προτείνονται από τη Γενική Διεύθυνση Σωφρονιστικών Υπηρεσιών (Direction générale des services correctionnels) και την Commission québécoise des liberations conditionnelles στο νόμο του σωφρονιστικού συστήματος του Κεμπέκ, αποσκοπούν στην επιβολή μεγαλύτερης αυστηρότητας στις προκύπτουσες διαδικασίες, για να εξασφαλιστεί πολύ μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα και να επιτραπεί η αυστηρή και δίκαιη λήψη αποφάσεων, χωρίς να αποδυναμώνεται η λεπτή ισορροπία που πρέπει συνεχώς να διατηρείται μεταξύ της προστασίας του κοινού και της κοινωνικής επανένταξης των αποφυλακισθέντων.
Όσον αφορά την αναθεώρηση των σχημάτων κάλυψης κινδύνου πυρκαγιάς, στοχεύει κυρίως να καταστήσει τη διαδικασία πιο αποτελεσματική. Προβλέπει επίσης την προσθήκη μηχανισμών εποπτείας που ζητούνται από την κοινωνία, που θα βοηθήσουν στη βελτίωση της ασφάλειας του πληθυσμού.
«Εκτός από την ανταπόκριση σε πολλές συστάσεις στην έκθεση CCRP και την προετοιμασία της μεταρρύθμισης των αστυνομικών μας οργανώσεων, αυτό το νομοσχέδιο προβλέπει νομοθετικές αλλαγές που θα συμβάλουν στην ενίσχυση του δεσμού εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτών μας και των αστυνομικών μας. Θέλουμε να σημειώσουμε σημαντική πρόοδο, ιδίως όσον αφορά τη δεοντολογία και τις διαδικασίες για την εξαφάνιση ανθρώπων» είπε η υπουργός Geneviève Guilbault.
Το νομοσχέδιο αποτελεί το πρώτο στάδιο μιας μεγάλης μεταρρύθμισης του αστυνομικού συστήματος με στόχο για τη διασφάλιση της ανάπτυξης μιας καινοτόμου και αποτελεσματικής αστυνομικής δύναμης, σύμφωνα με τις προσδοκίες των πολιτών και την εξέλιξη της κοινωνίας του Κεμπέκ. Αυτό προκύπτει από μία διαβούλευση για την αστυνομία στο Κεμπέκ που ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2019 ο Υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας, ο οποίος κατέληξε, το Μάιο του 2021, στην κατάθεση της Τελικής Έκθεσης [Εκμοντερνισμός – Αυτοπεποίθηση – Αποδοτικότητα] της CCRP που παρουσιάζει 138 συστάσεις. Η επένδυση των 930.000 δολαρίων που ανακοινώθηκε στις 5 Δεκεμβρίου για την ανάπτυξη εκπαίδευσης σχετικά με το ρατσισμό, είναι ένα επιπλέον εργαλείο για τους αστυνομικούς και ανταποκρίνεται στις συστάσεις CCRP και GACR.
ΠΗΓΗ: Υπουργικό συμβούλιο από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Δημόσιας Ασφάλειας
M.A.G.I.C. MISSION
Μία ανέλπιστη βοήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ πολλοί κοινωφελείς οργανισμοί στην Παροικία. Σπάνια όμως βρίσκουμε έναν οργανισμό τόσο δραστήριο, που να βοηθάει τόσο πολύ άτομα με ανάγκες στην Ελλάδα. Ένας τέτοιος οργανισμός, που οι υπηρεσίες του έχουν διευρυνθεί πολύ περισσότερο από την αρχική του αποστολή, είναι το M.A.G.I.C. Mission.
Το M.A.G.I.C. Mission εδραιώθηκε το Μάρτη του 2012 από μια ομάδα εθελοντών από την ελληνική Παροικία του Μόντρεαλ, ευαισθητοποιημένη από τις καταστροφικές επιδράσεις που δημιούργησε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα σε οικογένειες, σε ιδρύματα και άλλους κοινωφελείς οργανισμούς, και ιδιαίτερα στα παιδικά ιδρύματα. Αποφάσισε να δράσει άμεσα και να κινητοποιήσει τους συμπάροικους να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στην πατρίδα και τους ανθρώπους της.
Η ομάδα των εθελοντών ίδρυσε την Επιτροπή Συμπαράστασης Παιδικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας «Μagic Mission» με σκοπό να βοηθήσει οργανισμούς και ιδρύματα που ασχολούνται κυρίως με παιδιά, από βρεφική ηλικία έως 18 χρονών. Το σύνθημά τους «Κανένα παιδί να μην πεινάει» έγινε η κινητήριος δύναμη για έναν ασταμάτητο αγώνα ανθρωπιάς, αγάπης, αλληλεγγύης.
Από το Μάρτη του 2012 μέχρι και σήμερα, το M.A.G.I.C. Mission τροφοδοτεί πάνω από 45 τέτοιους οργανισμούς και ιδρύματα σε όλη την επικράτεια της Ελλάδας. Ασταμάτητα φεύγουνε Containers με τρόφιμα, ρουχισμό, υπόδηση, φάρμακα, παιχνίδια, παιδικές τροφές, πάνες, είδη υγιεινής, σχολικά είδη, είδη πρώτης ανάγκης και ό,τι άλλο ζητούν οι εν Ελλάδι οργανισμοί.
Αυτή η προσφορά έχει κάνει το «Magic Mission» γνωστό, παντού στην Ελλάδα. Καθημερινά λαμβάνουν γράμματα ή e-mail από διάφορα ιδρύματα, που πολλές φορές δεν ασχολούνται με παιδιά, όπως είναι τα κοινωνικά παντοπωλεία, φυλακές ανηλίκων, ορφανοτροφεία σε περιοχές που επλήγησαν από σεισμούς, όπως η Λευκάδα και η Κεφαλονιά, ιδρύματα ανιάτων κ.ά. Η ιστορική πρώτη τους αποστολή ήταν στον οργανισμό «Το χαμόγελο του παιδιού», που εκείνον τον καιρό άνοιγε ακόμα ένα κέντρο στην Αρχαία Κόρινθο. Το «Magic Mission» έστειλε κουζινικά σκεύη (κατσαρόλες, πιάτα, κουταλοπίρουνα, ταψιά κ.ά.). Επίσης αγοράσανε από Ελλάδα ηλεκτρικές συσκευές (ψυγεία, κουζίνες, πλυντήρια πιάτων και ρούχων).
Στη συνέχεια, ήρθανε σε επαφή με δύο οργανισμούς στην Αθήνα το «Μπορούμε» και «Μαζί για το παιδί», που δουλειά τους είναι να βρίσκουν τους οργανισμούς που έχουν άμεση ανάγκη και που ερευνούν, αν πράγματι υπάρχουν οι οργανισμοί που ζητούν βοήθεια. Αυτή είναι μία πολύ σημαντική υπηρεσία για το M.A.G.I.C. Mission καθώς ο οργανισμός θέλει να είναι σίγουρος, ότι οι οργανισμοί που βοηθάνε στην Ελλάδα είναι φερέγγυοι και πραγματικά χρήζουνε βοήθειας από τον Καναδά.
Σε συνέντευξή της στα ΝΕΑ η Βρισηίς Μαύρου-Παϊδούση, ιδρυτικό μέλος του M.A.G.I.C. Mission, δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι αποστολές για την τροφοδοσία των διαφόρων ιδρυμάτων αυξήθηκαν, όταν θα περίμενε κανείς να μειωθούν, λόγω των δυσκολιών μεταφοράς. Τέσσερα κοντέινερ το χρόνο φύγανε κατά την πανδημία. Αυτό αποτελεί απόδειξη του πάθους των μελών του M.A.G.I.C. Mission να «μην πεινάει κανένα παιδί». Σύμφωνα με την κα Μαύρου Παϊδούση, οι δωρεές του οργανισμού έχουν επεκταθεί ακόμα και σε πολύτεκνες οικογένειες. Η επόμενη αποστολή προγραμματίζεται τώρα για το Φεβρουάριο του 2022.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΩΡΗΤΕΣ
Η κα Μαύρου Παϊδούση ανέφερε, ότι ο οργανισμός χαίρει μεγάλης εκτίμησης στην παροικία και πολλοί συμπάροικοι τον συνδράμουν. Ωστόσο, μία παράκληση είναι, όταν οι συμπάροικοι δωρίζουν τρόφιμα να προσέχουν πάνω από όλα την ημερομηνία λήξης. Μία ημερομηνία λήξης ξεπερασμένη, έχει πολλαπλά αρνητικά αποτελέσματα. Πρώτα από όλα, το προϊόν δεν μπορεί να καταναλωθεί όταν έχει λήξει η ημερομηνία του. Δεύτερον, το τελωνείο ελέγχει δειγματοληπτικά τα διάφορα κιβώτια που φεύγουν από το M.A.G.I.C. Mission για την Ελλάδα. Αν βρεθεί ένα ληγμένο προϊόν, πετιέται όλο το κιβώτιο. Τέλος, αν κάτι τέτοιο συμβαίνει συχνά, δημιουργείται κακό προηγούμενο με το τελωνείο και οι έλεγχοι αυξάνονται δυσχεραίνοντας το έργο του οργανισμού. Το ιδανικό είναι πάντα, τα προϊόντα που δωρίζονται να έχουν ημερομηνία λήξεως τουλάχιστον 6 μηνών, ώστε να φτάσουν στον προορισμό τους με ένα εύλογο σχετικά περιθώριο κατανάλωσης.
Δρ. Tam: «Η μετάλλαξη Όμικρον αναμένεται να πολλαπλασιαστεί γρήγορα τις επόμενες ημέρες»
Η επικεφαλής δημόσιας υγείας του Καναδά δήλωσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ότι υπάρχουν ενδείξεις εξάπλωσης της παραλλαγής ΟΜΙΚΡΟΝ στην κοινότητα και τα νέα κρούσματα COVID-19 αναμένεται να «κλιμακωθούν γρήγορα» τις επόμενες ημέρες.
Η Δρ Theresa Tam είπε ότι υπάρχει «μεγάλη δυνατότητα εξάπλωσης» με το Όμικρον και η κατάσταση στον Καναδά είναι «λίγες ημέρες ή ίσως μια εβδομάδα» πίσω από το Ηνωμένο Βασίλειο — όπου ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον δήλωσε προ ημερών, ότι «η χώρα αντιμετωπίζει ένα παλιρροιακό κύμα νέων λοιμώξεων, με το φόρτο των κρουσμάτων να διπλασιάζεται κάθε δύο ή τρεις ημέρες» καθώς η μετάλλαξη παίρνει ισχύ.
«Ξέρουμε πώς να συνεργαστούμε για να ισοπεδώσουμε αυτή την καμπύλη και πρέπει να το κάνουμε πολύ γρήγορα, ξεκινώντας τώρα», είπε η Tam. «Όπως και με άλλα κύματα της πανδημίας, η ταχεία δράση και η μείωση της επαφής [είναι] κλειδιά για την πρόληψη αυτής της πολύ έντονης κορύφωσης».
Στο Οντάριο, τα κρούσματα COVID-19 διπλασιάστηκαν σε διάστημα δύο εβδομάδων, με 1.808 την Τετάρτη 15/12, ενώ το Κεμπέκ την ίδια ημέρα «έγραψε» 2.386, τα περισσότερα το Δεκέμβριο έως εκείνη τη μέρα, που οι αριθμοί έγιναν πάλι… τετραψήφιοι. Ορισμένες κοινότητες – ιδίως Kingston, Ont. – είδαν τις συνθήκες να επιδεινώνονται γρήγορα με εκατοντάδες νέα κρούσματα το Σαββατοκύριακο 11-12 Δεκεμβρίου, ωθώντας τον αριθμό των κρουσμάτων στο υψηλότερο επίπεδο από την έναρξη της πανδημίας το Μάρτιο του 2020.
«ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΕΤΑΔΟΣΗ
ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ»
Υψηλή μεταδοτικότητα δείχνει ο επιστημονικός συμβουλευτικός πίνακας του Οντάριο COVID-19. Σύντομα η παραλλαγή του ΟΜΙΚΡΟΝ θα αντικαταστήσει την τρέχουσα κυρίαρχη παραλλαγή ΔΕΛΤΑ ως το κύριο στέλεχος στην επαρχία μέχρι τα Χριστούγεννα — κάτι που η Ταμ είπε ότι αναμένει να δει να συμβεί και σε άλλα μέρη της χώρας μέχρι το τέλος του έτους. Τα πρώτα δεδομένα υποδηλώνουν ότι το ΟΜΙΚΡΟΝ είναι τρεις φορές πιο μεταδοτικό από το ΔΕΛΤΑ. «Αυτό που βλέπουμε στο Οντάριο, περιμένω να το δούμε και σε άλλες περιοχές της χώρας», είπε η Ταμ σε συνέντευξη Τύπου. «Βλέπουμε τη μετάδοση της κοινότητας, πιθανώς στα αρχικά της στάδια, αλλά αυτό μπορεί να κλιμακωθεί γρήγορα τις επόμενες ημέρες».
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΟΜΙΚΡΟΝ ΝΙΚΑΕΙ ΤΟ ΔΕΛΤΑ;
Ενώ ο Καναδάς θα μπορούσε σύντομα να αντιμετωπίσει το μεγαλύτερο κύμα κρουσμάτων COVID-19 που έχει καταγραφεί ποτέ κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης υγείας, ένα μεγάλο άγνωστο είναι, πόσο λοιμώδης συγκρίνεται η παραλλαγή του ΟΜΙΚΡΟΝ με προηγούμενες παραλλαγές, όπως ΑΛΦΑ ή ΔΕΛΤΑ.
Το Ηνωμένο Βασίλειο ανέφερε τον υψηλό αριθμό 54.661 κρούσματα κορωνοϊού έως την Τρίτη 14/12, αλλά μόνο 10 άτομα με την παραλλαγή ΟΜΙΚΡΟΝ έχουν νοσηλευτεί μέχρι στιγμής σε νοσοκομείο της Αγγλίας.
Ενώ οι ερευνητές προσπαθούν να προσδιορίσουν τη σοβαρότητα αυτής της παραλλαγής, η Tam είπε ότι οι επαρχίες πρέπει επειγόντως να εφαρμόσουν ενισχυτικά μέτρα για να προστατεύσουν τους ηλικιωμένους και ευάλωτους Καναδούς.
«ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΣΙΑΣ»
Είπε ότι υπάρχουν ενδείξεις για «φθίνουσα ανοσία» από λοιμώξεις και εμβόλια COVID-19 και η γρήγορη χορήγηση μιας τρίτης δόσης εμβολίου, σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, μπορεί να βοηθήσει στην αμβλύτητα της εξάπλωσης.
Η Tam είπε επίσης, ότι θα χρειαστεί χρόνος για να ξεκινήσουν οι ενισχυτικές δόσεις – επομένως οι Καναδοί θα πρέπει να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες δημόσιας υγείας. «Έχουμε επιτύχει υψηλή εμβολιαστική κάλυψη σε σύγκριση με άλλες χώρες και εδώ ζητάμε ξανά από τους ανθρώπους να σηκώσουν τα μανίκια γι αυτές τις αναμνηστικές δόσεις — ειδικά για τους πληθυσμούς υψηλότερου κινδύνου. Σε αυτό πρέπει να εστιάσουμε», είπε η Tam.
Η Tam είπε ότι η αποστασιοποίηση θα βοηθήσει στην προστασία των νοσοκομείων του Καναδά από πιθανό κατακλυσμό ασθενών. «Νομίζω ότι μάθαμε με την πάροδο του χρόνου, αν δεν ενεργήσουμε γρήγορα, τότε αρχίζουμε να χάνουμε την ικανότητα να διαχειριζόμαστε την κατάσταση» είπε.
Οι προειδοποιήσεις της Tam έρχονται την ίδια ημέρα που δημοσίευσε την ετήσια έκθεσή της. Σε αυτό το έγγραφο, η Tam λέει ότι το σύστημα δημόσιας υγείας είναι «τεντωμένο επικίνδυνα» μετά από δύο χρόνια κρίσης COVID-19 και μια παράλληλη επιδημία οπιοειδών.
Για να αντιμετωπίσει ορισμένες από τις ελλείψεις του συστήματος, η Tam είπε ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να διαθέσουν περισσότερα χρήματα για τη δημόσια υγεία για να θέσουν ένα τέλος σε αυτό που αποκαλεί τον κύκλο «άνθησης και κατάρρευσης» – ένα μοντέλο χρηματοδότησης, όπου τα χρήματα ρέουν σε μια περίοδο κρίσης, μόνο για να συλληφθούν όταν η κατάσταση σταθεροποιηθεί. Η Ταμ είπε ότι τα χρήματα πρέπει να διατεθούν για την πρόσληψη και τη διατήρηση εργαζομένων στον τομέα της υγείας, που αντιμετώπισαν δύσκολες συνθήκες εργασίας κατά τη διάρκεια αυτής της πανδημίας.
ΚΡΙΣΗ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
Η ετήσια έκθεση της Tam αποκαλύπτει επίσης, πόσο επιζήμια ήταν η κρίση του COVID-19 για άλλους τομείς της δημόσιας υγείας. Η πανδημία έχει προκαλέσει όλεθρο στις ζωές Καναδών που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες, εθισμό στα οπιοειδή και άλλα προβλήματα κατάχρησης ουσιών.
Η έκθεση της Tam λέει ότι «υπήρξαν 7.150 περισσότεροι θάνατοι από τους αναμενόμενους σε άτομα ηλικίας κάτω των 65 ετών, μεταξύ Μαρτίου 2020 και Μαΐου 2021. Οι θάνατοι που σχετίζονται με τον COVID-19 αντιστοιχούν σε 1.600 από αυτούς τους θανάτους, ενώ η επιδείνωση της κρίσης υπερβολικής δόσης οπιοειδών, επίσης πιθανότατα προκάλεσε σημαντικό αριθμό θανάτων», είπε η Ταμ.
Η κοινωνική απομόνωση, η προμήθεια πιο τοξικών ναρκωτικών και τα μέτρα φυσικής απόστασης σε χώρους ασφαλούς κατανάλωσης, μεταξύ άλλων παραγόντων, έχουν κάνει την κρίση των οπιοειδών πιο θανατηφόρα, αναφέρει η έκθεση. Ο αριθμός των θανάτων που σχετίζονται με τα οπιοειδή το 2020 (6.214) ξεπέρασε κατά πολύ τον αριθμό των θανάτων το 2018 (4.389).
ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ – Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΣΘΕΝΗΣ
Ο Καναδάς αντιμετωπίζει επίσης προβλήματα ψυχικής υγείας, με το 42% των ανθρώπων να αναφέρουν ότι η ψυχική τους υγεία είναι «κάπως χειρότερη» ή «πολύ χειρότερη» από ό,τι πριν από την πανδημία, σύμφωνα με την Canada Community Health Survey.
Αν και τα άτομα ηλικίας 12 έως 17 ετών ήταν μεταξύ των ηλικιακών ομάδων που ήταν λιγότερο πιθανό να αναφέρουν αισθήματα επιδείνωσης της ψυχικής υγείας, το μερίδιο αυτής της δημογραφικής αναφοράς αντιλήψεων για φτωχότερη ψυχική υγεία έχει διπλασιαστεί από το Σεπτέμβριο του 2020.
Το Kids Help Phone, μια ηλεκτρονική υπηρεσία ψυχικής υγείας, που προσφέρει δωρεάν εμπιστευτική υποστήριξη σε νεαρούς Καναδούς, ανέφερε ότι ο αριθμός των κλήσεων, των γραπτών μηνυμάτων και των κλικ στους διαδικτυακούς πόρους τους υπερδιπλασιάστηκε το 2020 σε σχέση με το 2019, και επειδή πολλές δικαιοδοσίες έχουν αναβάλει τις επιλεκτικές και άλλες χειρουργικές επεμβάσεις, η έκθεση της Tam προτείνει ότι θα υπάρξει μια «μελλοντική αύξηση των περιπτώσεων καρκίνου» μόλις ξαναρχίσουν τα χειρουργεία μετά από διακοπές που σχετίζονται με τον COVID-19.
Ο Ελληνοκαναδός Κωνσταντίνος Πάσσαρης διακρίθηκε με τον τίτλο τιμής
του Τάγματος του Νιου Μπράνσγουικ
Ο Ελληνοκαναδός Κωνσταντίνος Πάσσαρης έλαβε την ανώτατη διάκριση της κυβέρνησης του Νιου Μπράνσγουικ του Καναδά που δίδεται σε πολίτη. Ο κ. Πάσσαρης είναι ο πρώτος Ελληνοκαναδός που έχει λάβει την τιμή του Τάγματος του Νιου Μπράνσγουικ στην ιστορία του τίτλου. Κάθε χρόνο, δέκα άτομα εισέρχονται στο Τάγμα για την αποδεδειγμένη αριστεία και τα επιτεύγματά τους, καθώς και για την πολύ σημαντική συνεισφορά τους στην κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ευημερία του Νιου Μπράνσγουικ και των κατοίκων του.
Ο κ. Πάσσαρης είναι Καναδός υπήκοος ελληνικής καταγωγής, που μετέβη στον Καναδά ως διεθνής φοιτητής και στη συνέχεια διορίστηκε Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Νιου Μπράνσγουικ (UNB / Καναδάς).
Στο λόγο που εκφωνήθηκε κατά την τελετή απονομής του Τάγματος του Νιου Μπράνσγουικ το Νοέμβριο του 2021 αναφέρθηκε πως: «Κατά τη σχεδόν 50χρονη ακαδημαϊκή του καριέρα, έχει διδάξει χιλιάδες φοιτητές κι έχει λάβει το υψηλότερο βραβείο διδασκαλίας από το Πανεπιστήμιο του Νιου Μπράνσγουικ, ενώ δύο φορές επιλέχθηκε από τον Οδηγό Μακλίν των Καναδικών Πανεπιστημίων (Maclean’s Guide) ως δημοφιλής καθηγητής. Ως αξιόπιστος οικονομικός σύμβουλος, οι αξιοσέβαστες απόψεις του έγιναν η ραχοκοκαλιά της στρατηγικής οικονομικής ανάπτυξης της κυβέρνησης του Νιου Μπράνσγουικ υπό τον Περιφερειάρχη Φρανκ ΜακΚένα και έθεσαν τα θεμέλια για τη στρατηγική μετανάστευσης της επαρχίας του Νιου Μπράνσγουικ. Ο κ. Πάσσαρης έχει λάβει πολυάριθμες διακρίσεις και βραβεία, συμπεριλαμβανομένων του Βραβείου της Κυβέρνησης του Καναδά, το εθνικό βραβείο από το Καναδικό Συμβούλιο για την Πολυπολιτισμική και Διαπολιτισμική Εκπαίδευση, το Αναμνηστικό Μετάλλιο για την 125η Επέτειο της Συνομοσπονδίας του Καναδά και το Μετάλλιο Ιωβηλαίου Διαμαντιού της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ για την εξαιρετική του συνεισφορά στο Νιου Μπράνσγουικ και τον Καναδά. Επιπρόσθετα, ήταν ο πρώτος που έλαβε το Βραβείο Ευεργεσιών από το Πολυπολιτισμικό Συμβούλιο του Νιου Μπράνσγουικ, ως αναγνώριση για το όραμα και τα επιτεύγματά του στην ενημέρωση και καθοδήγηση της επαρχιακής (Νιου Μπρανσγουικ) και εθνικής (Καναδάς) διαδικασίας. Ο Κωνσταντίνος Πάσσαρης λαμβάνει το Τάγμα του New Brunswick για το οραματικό του έργο ως ένθερμος υπερασπιστής και ισχυρός υπέρμαχος της πολυπολιτισμικότητας, της μετανάστευσης, της ένταξης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Ο κ. Πάσσαρης διατηρεί στενούς δεσμούς με την πατρίδα του. Έχει παράσχει τις συμβουλές του σε αρκετές Ελληνικές κυβερνήσεις και την Καναδική Πρεσβεία στην Ελλάδα. Επιπλέον, έχει προεδρεύσει σε πολλές εξωτερικές επιτροπές αξιολόγησης και εξωτερικές επιτροπές διαπίστευσης κατόπιν αιτήματος του Eλληνικού Υπουργείου Παιδείας.
Το 2020 συμπεριλήφθηκε στην 1η Πορφυρή έκδοση του «Who’s Who in Greece» για τη μακρόχρονη και διακεκριμένη προσφορά του στην Ελλάδα. Ο καθηγητής Οικονομικών είναι επίσης ένας από τους μετρημένους στα δάχτυλα διεθνής παραλήπτες της υψηλού κύρους υποτροφίας του Ιδρύματος Ωνάση με έδρα την Ελλάδα, την οποία έλαβε δύο φορές. Οι παραλήπτες αυτού του βραβείου επιλέγονται μέσα από διεθνή διαγωνισμό, ανάμεσα σε κορυφαίους ακαδημαϊκούς και σπουδαστές, οι οποίοι έχουν αποκτήσει διεθνή φήμη μέσω των ερευνητικών δημοσιεύσεών τους.
Επιπλέον, έχει υπηρετήσει για αρκετά χρόνια ως επισκέπτης καθηγητής στο Διεθνές Κέντρο Συγγραφέων στη Ρόδο. Ως αναγνωρισμένος ειδήμονας σε πολλούς τομείς, ο κ. Πάσσαρης έχει παρουσιάσει κεντρικές ομιλίες και ακαδημαϊκές εργασίες σε διεθνή συνέδρια που διοργανώθηκαν από ελληνικά πανεπιστήμια και ελληνικά κυβερνητικά ιδρύματα και έχει συγγράψει πολυάριθμα άρθρα σε ελληνικές εφημερίδες και τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης.
Από το ξεκίνημα της πανδημίας, θεωρώ ότι κράτησα μια σοβαρή και μετριοπαθή αλλά ειλικρινή στάση. Αυτό το επιβεβαίωσα και από τις αντιδράσεις των αναγνωστών μου. Άλλοι με κατηγορούσαν για ήπια αντίδραση. Άλλοι για υπερβολική αντίδραση. Κάποιο καλοί μου φίλοι με απομόνωσαν. Εγώ επέμεινα στην αλήθεια όπως την πίστευα, με όποιο κόστος. Και πολύ φοβάμαι, ότι πολλά από όσα προειδοποιούσαμε στα άρθρα μας έκρυβαν αλήθειες, που θα τις βρούμε μπροστά μας.
Στο θέμα των εμβολίων ήμασταν ξεκάθαροι. Δεν είμαστε σε καμία περίπτωση κατά των εμβολίων. Πρέπει όμως όποιος εμβολιαστεί, να ξέρει ότι πολύ λίγα γνωρίζουμε για τις παρενέργειες αυτών των εμβολίων. Όχι για τις άμεσες. Αλλά για τις μέσο – μακροπρόθεσμες. Κάποιοι με κορόιδεψαν και έλεγαν περιχαρείς, ότι το μόνο που αισθάνθηκαν ήταν πόνος στο χέρι και μια ημέρα πυρετός ή αδυναμία. Τα μέσα και οι επιστήμονες διαβεβαίωναν ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Όσοι φοβούνταν ήταν ψεκασμένοι.
Το δικαίωμα στον εμβολιασμό ή μη είναι αδιαπραγμάτευτο. Όποιος αισθάνεται ασφαλής και έτοιμος να εμβολιαστεί πρέπει να το κάνει. Το αντίθετο βέβαια, όχι. Έχει καταπατηθεί βάναυσα το δικαίωμα στο μη εμβολιασμό. Σε κάθε περίπτωση όμως, η απόφαση πρέπει να είναι προϊόν καθαρής σκέψης και τίμιας ενημέρωσης. Και τα δύο, είναι είδη εν ανεπάρκεια στις μέρες μας. Καθαρή σκέψη με τον εκβιασμό και τις κραυγές δεν υπάρχει. Όσο για την ενημέρωση, ας μη γίνεται συζήτηση. Μονομερής σε όλο της το μεγαλείο. Τρομοκρατία από τα ΜΜΕ με τρομακτικά δελτία ειδήσεων. Τραγικές ιστορίες ανεμβολίαστων που στην επιθανάτιο κλίνη τους μετανοούσαν πικρά για την επιλογή τους. Κοινωνική πίεση αφόρητη. Εκβιασμοί, δωροδοκίες, ρατσισμός, καταπάτηση στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πάγια θέση μας από την αρχή ήταν, ότι τα εμβόλια κυκλοφόρησαν πολύ γρήγορα, πήραν προσωρινές άδειες χρήσης και βάσει της συλλογικής εμπειρίας που έχουμε από τη χρήση φαρμάκων και εμβολίων, χρειάζεται πολύ περισσότερος χρόνος για να αξιολογηθούν. Στην επιπόλαιη παρατήρηση, ότι δισεκατομμύρια δόσεις έχουν χορηγηθεί, απαντούσαμε ότι δε μας λείπει ο αριθμός, μας λείπει ο χρόνος. Όσο λοιπόν ο χρόνος προχωρά, τόσο αρχίζουν και εμφανίζονται εργασίες που δημιουργούν προβληματισμούς.
Σήμερα, στους γνωστούς κακοπροαίρετους επικριτές μου, θα αφιερώσω μία. Πρόκειται για εργασία που δημοσιεύθηκε στο Αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό Circulation στις 16 Νοεμβρίου 2021. Το περιοδικό αυτό δεν είναι απλώς ένα περιοδικό, είναι το εγκυρότερο περιοδικό παγκοσμίως σε θέματα καρδιάς και αγγείων. Για να δημοσιεύσει κάτι, πρέπει να είναι πολύ καλά ελεγμένο και από πολύ γνωστή επιστημονική ομάδα. Τι λέει λοιπόν το άρθρο;
Με τίτλο «M–RNACOVIDVaccinesDramaticallyIncreaseEndothelialInflammatoryMarketsandACSRiskasMeasuredbythePULSCardiacTest: aWarning» δηλαδή «Τα εμβόλια M–RNA COVID αυξάνουν δραματικά τους ενδοθηλιακούς φλεγμονώδεις δείκτες και τον κίνδυνο οξέων στεφανιαίων επεισοδίων όπως μετριέται με το Καρδιολογικό Τεστ PULS: Προειδοποίηση»* αναφέρεται στην αύξηση των θρομβώσεων και των καρδιακών επεισοδίων, όπως Έμφραγμα του Μυοκαρδίου, Στηθάγχη κλπ. Τι λέει το άρθρο; Αντιγράφω επί λέξει την περίληψη:
«Η ομάδα μας χρησιμοποιεί το PLUS Cardiac Test (GD Biosciences, Inc, Irvine, CA) μια κλινικά επικυρωμένη μέτρηση πολλαπλών βιοδεικτών πρωτεΐνης που δημιουργεί μια βαθμολογία που προβλέπει τον κίνδυνο 5 ετών (ποσοστιαία πιθανότητα) ενός νέου Οξέος Στεφανιαίου Συνδρόμου (ACS). Η βαθμολογία βασίζεται σε αλλαγές από τον κανόνα πολλαπλών πρωτεϊνικών βιοδεικτών συμπεριλαμβανομένης της IL-16, μιας προφλεγμονώδους κυτοκίνης, του διαλυτού Fas, ενός επαγωγέα απόπτωσης και του αυξητικού παράγοντα ηπατοκυττάρων (HGF) που χρησιμεύει ως δείκτης για τη χημειοταξία των Τ-κυττάρων στο επιθήλιο. και τον καρδιακό ιστό, μεταξύ άλλων δεικτών. Η ανύψωση πάνω από τον κανόνα, αυξάνει τη βαθμολογία PULS, ενώ η μείωση κάτω από το φυσιολογικό μειώνει τη βαθμολογία PULS. Η βαθμολογία μετράτε κάθε 3-6 μήνες στον πληθυσμό ασθενών μας για 8 χρόνια. Πρόσφατα, με την εμφάνιση των εμβολίων mRNA COVID 19 (vac) από τη Moderna και την Pfizer, έγιναν εμφανείς δραματικές αλλαγές στη βαθμολογία PULS στους περισσότερους ασθενείς. Αυτή η αναφορά συνοψίζει αυτά τα αποτελέσματα. Συνολικά 566 ασθενείς, ηλικίας 28 έως 97 ετών, αναλογία Α:Γ 1:1 που παρατηρήθηκε σε προληπτική καρδιολογική πρακτική, είχαν ένα νέο τεστ PULS που λήφθηκε από 2 έως 10 εβδομάδες μετά τη 2η δόση για τον COVID και συγκρίθηκε με την προηγούμενη βαθμολογία PULS 3 έως 5 μήνες πριν από τη λήψη.
Η βασική γραμμή IL-16 αυξήθηκε από 35=/-20 πάνω από το κανονικό σε 82=/-75 πάνω από το κανονικό μετά το εμβόλιο. Το sFas αυξήθηκε από 22+/-15 πάνω από το κανονικό σε 46=/-24 πάνω από το κανονικό μετά τον εμβολιασμό. Ο HGF αυξήθηκε από 42+/-12 πάνω από το φυσιολογικό σε 86+/-31 πάνω από το φυσιολογικό μετά το εμβόλιο. Αυτές οι αλλαγές οδήγησαν σε αύξηση της βαθμολογίας PULS από 11% κίνδυνο ACS 5 ετών σε 25% κίνδυνο ACS 5 ετών. Κατά τη στιγμή αυτής της αναφοράς, αυτές οι αλλαγές επιμένουν για τουλάχιστον 2,5 μήνες μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου. Συμπεραίνουμε ότι τα εμβόλια mRNA αυξάνουν δραματικά τη φλεγμονή στο ενδοθήλιο και τη διήθηση των κυττάρων «Τ» του καρδιακού μυός και μπορεί να ευθύνονται για τις παρατηρήσεις αυξημένης θρόμβωσης, μυοκαρδιοπάθειας και άλλων αγγειακών συμβάντων μετά τον εμβολιασμό».
Σας ζητώ συγγνώμη, γιατί φυσικά ένα τεχνικό ιατρικό κείμενο μόνο κουραστικό είναι για εσάς, αλλά πρέπει όσους θα αποπειραθούν να με συλλάβουν για διασπορά ψευδών ειδήσεων να τους παραπέμψω στη συντακτική επιτροπή του Circulation. Είναι απαραίτητο, γιατί με τεράστιο ζήλο καταδιώκονται όσοι εκφράζουν διαφορετική άποψη. Και ενώ δίκες εγκληματιών καθυστερούν μήνες, όσοι αντιλέγουν, βρίσκονται άμεσα στο εδώλιο και καταδικάζονται.
Τι λέει λοιπόν απλά αυτό το άρθρο; Ότι μετά τον εμβολιασμό, τα κύτταρα που καλύπτουν εσωτερικά τα αγγεία παρουσιάζουν έντονη φλεγμονή που οδηγεί σε θρομβώσεις. Επίσης τα «Τ» κύτταρα του αίματος επιτίθενται στα κύτταρα του μυοκαρδίου και προκαλούν μυοκαρδιοπάθειες. Αποτέλεσμα, αύξηση των θρομβώσεων σε όλο τον οργανισμό και σοβαρά καρδιακά επεισόδια. Και μάλιστα, τα ευρήματα επιμένουν τουλάχιστον για 2,5 μήνες μετά τον εμβολιασμό αλλά με προοπτική πιθανώς πολύ μεγαλύτερη. Εξάλλου, η πρόβλεψη της ομάδας εκτείνεται στην πενταετία.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι όταν κάποιος πάθει μια πνευμονική εμβολή, ή ένα έμφραγμα, όλοι θα το αποδώσουν σε χίλιες αιτίες (εξάλλου αυτά υπήρχαν και προ των εμβολίων) όμως κάποιοι θα τα έπαθαν μόνο εξαιτίας του εμβολίου. Πόσοι θα είναι; Κατά το άρθρο, είναι το 14% που προκύπτει, αν το 11% προ του εμβολίου γίνει 25% όπως παρατηρήθηκε μετά.
Να μην κάνουμε λοιπόν το εμβόλιο; Και βέβαια να το κάνετε. Αρκεί να γνωρίζετε, ότι υπάρχει και αυτή η παράμετρος. Και τότε, ως αληθινά πληροφορημένοι πολίτες, είστε ελεύθεροι.
Υ.Γ.: Και σε όσους ερασιτέχνες, όπως δημοσιογράφοι, πολιτικοί, ιερωμένοι, κάνουν τους ειδικούς, ας προσέξουν. Γιατί η ιατρική έχει τους κανόνες της. Και στους υπέρ-σίγουρους συναδέλφους επίσης, όπως λέει ο τίτλος του άρθρου: «Προειδοποίηση» γιατί μπορεί να έλθουν και άλλα τέτοια ή χειρότερα άρθρα στο μέλλον. Ταπεινότητα και μετριοπάθεια. Σιγουρά, σε μια βιολογική επιστήμη όπως η ιατρική, δεν υπάρχει. Πείτε το παρακαλώ στους ασθενείς σας.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟΔΩΡΟ ΚΑΡΥΩΤΗ
Γιατί το Μακεδονικό δεν είναι υπόθεση του ΟΗΕ
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟΔΩΡΟ ΚΑΡΥΩΤΗ
Οι εξελίξεις στα Σκόπια αναζωπύρωσαν τη συζήτηση αναφορικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών, εξαιτίας της καταφανούς απροθυμίας της γειτονικής χώρας να εφαρμόσει όσα προβλέπονται σ’ αυτήν. Την ίδια στιγμή βέβαια, οι Σλάβοι της γείτονος διεκδικούν την εφαρμογή όσων θετικών για τις επιδιώξεις τους περιέχει η Συμφωνία. Με άλλα λόγια, θέλουν τα θετικά γι’ αυτούς που προβλέπουν οι Πρέσπες, αλλά όχι το θετικό για την Ελλάδα, τη σύνθετη ονομασία «Βόρεια Μακεδονία», το οποίο είναι και η συνταγματική ονομασία του κράτους τους.
Αντιδρώντας στις φωνές που υπογραμμίζουν το παραπάνω γεγονός, ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης παρενέβη με άρθρο του. Υποστηρίζει την ανάγκη τήρησης της Συμφωνίας των Πρεσπών από ελληνικής πλευράς, επισείοντας τον κίνδυνο η γειτονική χώρα να αλλάξει μονομερώς με μια απλή επιστολή στον ΟΗΕ το όνομά της και από «Βόρεια Μακεδονία που υποτίθεται πως κατοχυρώθηκε με τις Πρέσπες», να επιστρέψει στο σκέτο «Μακεδονία».
Παραθέτει δε μια δεκάδα περιπτώσεων, όπου κράτη άλλαξαν το όνομά τους με αυτή τη διαδικασία (Persia/Iran, Kampuchea/Cambodia, Burma/Myanmar, Transjordan/Jordan, Abyssinia/Ethiopia, Bechuanaland/Botswana, Ceylon/SriLanka, Zaire/Democratic Republic of the Congo, Upper Volta/Burkina Faso, Dahomey/Benin).
Ο καθηγητής Καρυώτης, αγαπητός στον υπογράφοντα, είναι γνωστός από την πολυετή ενασχόλησή του με το ζήτημα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Ωστόσο, το κεντρικό επιχείρημα του παρόντος σημειώματος είναι, ότι η άποψη που εκθέτει, παρά το ενδιαφέρον που παρουσιάζει, δεν κατορθώνει να συλλάβει τη μεγάλη εικόνα της διένεξης ανάμεσα στην Αθήνα και τα Σκόπια.
Επικαλείται παραδείγματα ομοειδών ονομασιών, όπως το κράτος Γεωργία και η Πολιτεία Γεωργία των ΗΠΑ, το κράτος Μεξικό και η Πολιτεία Νέο Μεξικό στις ΗΠΑ, που μάλιστα συνορεύουν, λέγοντας πως «απαγορεύεται μόνο ένα κράτος να χρησιμοποιεί την ονομασία άλλου κράτους». Γράφει, λοιπόν, πως το Μεξικό δεν απαίτησε από την Πολιτεία Νέο Μεξικό να αλλάξει το όνομά της. Ούτε το κράτος Γεωργία δε ζήτησε να αλλάξει το όνομά της η Πολιτεία Γεωργία. Το ίδιο ισχύει και για το κράτος Λουξεμβούργο, που δεν απαίτησε να αλλάξει το όνομά της η επαρχία Λουξεμβούργο του Βελγίου, επειδή συνορεύει μαζί του.
ΕΝΑ ΕΥΣΤΟΧΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ
Αρχικά, η δυνατότητα να αλλάξουν οι γείτονες το όνομά τους στον ΟΗΕ «τιμωρώντας» την Ελλάδα για την αποδέσμευση από τη Συμφωνία των Πρεσπών, δε θα πρέπει να εντυπωσιάζει ιδιαίτερα κανέναν. Το ότι ο ΟΗΕ δεν έχει διαδικασία έγερσης αντιρρήσεων είναι πρόβλημα του Οργανισμού, που ποτέ δε διακρίθηκε για την αποτελεσματικότητά του.
Τί έγινε π.χ. που ζήτησε την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από την Κύπρο; Τί έπραξε με το καταφανώς παράνομο μνημόνιο Άγκυρας – Τρίπολης;
Στη συνέχεια, θα επικαλεστώ ένα κατά τη γνώμη μου εύστοχο επιχείρημα του γνωστού δημοσιογράφου, Σταύρου Λυγερού, το οποίο έχει διατυπωθεί για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες και ειλικρινά απορώ για ποιο λόγο δεν εντάχθηκε, εξ όσων γνωρίζω, στο ελληνικό διπλωματικό οπλοστάσιο.
Το επιχείρημά του που συνοψίζεται στο ότι «δε γίνεται το μέρος να οικειοποιείται / καπηλεύεται το όλον», έχει ως εξής:
Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα, διά του Κοινοβουλίου της, αποφάσιζε μια ωραία πρωία να μετονομαστεί σε «Ευρωπαϊκή Δημοκρατία» και η εθνικότητα από ελληνική να μετονομαστεί ευρωπαϊκή. Εάν, λοιπόν, η Αθήνα έστελνε επιστολή στον ΟΗΕ με την απόφασή της, επικαλούμενη το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, δηλαδή να ονομάζεται όπως επιθυμεί, τί θα συνέβαινε;
Θα έλεγαν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ότι είναι δικαίωμα της Ελλάδας να μετονομαστεί σε «Ευρωπαϊκή Δημοκρατία» (δεν υπάρχει κράτος με αυτό το όνομα) ή θα σήκωναν το κόσμο στο πόδι; Η μη ύπαρξη διαδικασιών στον ΟΗΕ θα τους εμπόδιζε; Προφανώς δε θα τους εμπόδιζε και δικαιολογημένα, επειδή το Μέρος (Ελλάδα) θα οικειοποιείτο το Όλον (Ευρώπη). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους Σλάβους που κατοικούν σε ένα μέρος της γεωγραφικής περιοχής, που στους νεότερους χρόνους (όχι στην αρχαιότητα) ονομάζεται Μακεδονία. Αν και Μέρος, σφετερίζονται το όνομα Μακεδονία (κρατική ονομασία) και τη μακεδονική ταυτότητα, στερώντας τα από τις υπόλοιπες εθνότητες που κατοικούν στην ίδια γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας, η οποία ανήκει στην Ελλάδα και ένα μικρό τμήμα στη Βουλγαρία (Πιρίν).
Η ΑΣΥΛΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ
Δεν εισέρχομαι στο ζήτημα του σφετερισμού της αρχαίας μακεδονικής κληρονομιάς από τους Σλάβους, που ήρθαν στην περιοχή μετά από μία χιλιετία, τον 7ο αιώνα μ.Χ. Αυτό το έχει λύσει η ιστορική επιστήμη και μόνο γελοίες μπορούν να χαρακτηριστούν οι θεωρίες εθνικιστικής σκοπιμότητας που ανέπτυξαν μεταπολεμικά στα Σκόπια.
Ένα από τα ερωτήματα που πρέπει να τεθεί, για όλα τα παραδείγματα του καθηγητή Καρυώτη, είναι εάν σε αυτές τις περιπτώσεις υπήρξε τέτοιο ζήτημα και παρακάμφθηκε. Η απάντηση είναι αρνητική. Το Νέο Μεξικό ανήκε ιστορικά στο Μεξικό πριν προσαρτηθεί στις ΗΠΑ. Η δε Γεωργία στον Καύκασο δεν έχει καμία σχέση με την ομώνυμη Πολιτεία των ΗΠΑ. Όπως δεν έχει και η πόλη Αθήνα των ΗΠΑ με την πρωτεύουσα της Ελλάδας.
Η ασυλία που απολαμβάνουν τα Σκόπια, ερμηνεύεται και από την ιστορικά λανθασμένη διπλωματική αντίδραση της Ελλάδας, αλλά κυρίως για γεωπολιτικούς λόγους. Υπενθυμίζω στον καθηγητή Καρυώτη, πως πριν ο Τίτο απομακρυνθεί από τη Μόσχα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Στετίνιους είχε εγγράφως καταδικάσει με τον πιο έντονο τρόπο τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία» για το τότε ομόσπονδο γιουγκοσλαβικό κρατίδιο. Είχε, μάλιστα, δώσει εντολή στην αμερικανική διπλωματία, να αντιταχθεί ενεργά. Όταν, όμως, ο Τίτο έκανε στροφή, άλλαξε γραμμή και η Ουάσιγκτον, πιέζοντας και την Αθήνα να μην αντιδρά.
ΤΟ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΠΑΙΓΝΙΟ
Για το καθεστώς του Τίτο, η δημιουργία εκ του μηδενός «μακεδονικής ταυτότητας» εξυπηρετούσε, αφενός την ανάγκη να αποκόψει τους Σλάβους των Σκοπίων από την ιστορική βουλγαρική επιρροή, αφετέρου να εγγράψει μία υποθήκη σε βάρος της ελληνικής Μακεδονίας με σκοπό την έξοδο στο Αιγαίο.
Και ενώ η περιοχή έχει τόσο βεβαρημένη Ιστορία, που αφορά ζωτικά την Ελλάδα, αφού οι σχεδιασμοί δείχνουν αξιοπρόσεκτη ιστορική συνέχεια, είναι δυνατόν το θέμα να το υποβιβάζουμε οι ίδιοι σε επίπεδο διαδικασιών ΟΗΕ; Ή να επικαλούμαστε την ανεξέλεγκτη δυνατότητα των γειτόνων, να υιοθετούν όποιο όνομα θέλουν, λες και το «Μακεδονία» είναι ένα ουδέτερο όνομα κι όχι ένα όνομα φορτισμένο και ιστορικά – πολιτισμικά και γεωπολιτικά;
Ιδού λοιπόν και με στρατηγικούς όρους, για ποιο λόγο δεν πρέπει να επιτραπεί «στο Μέρος να καπηλευτεί το Όλον». Και εφόσον το παίγνιο είναι γεωστρατηγικό, είναι αφελές να μην παίζεται από ελληνικής πλευράς με αντίστοιχους όρους. Η μετριοπάθεια και η συμβιβαστική διάθεση είναι διπλωματικό πλεονέκτημα, αρκεί να υπάρχουν ξεκάθαρες και άκαμπτες διακηρυγμένες «κόκκινες γραμμές».
*Ο Ζαχαρίας Μίχας είναι συνιδρυτής και διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ΙΑΑΑ/ISDA). Διαθέτει μεταπτυχιακό τίτλο στις Στρατηγικές Σπουδές (MSc.Econ in Strategic Studies) από το τμήμα Διεθνούς Πολιτικής του Πανεπιστημίου της Ουαλίας. Το πρώτο του πτυχίο είναι από το τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Ειδικεύεται σε θέματα στρατηγικής, πληροφοριών και ασχολείται με ζητήματα διεθνούς ασφαλείας.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει αρκετές παθογένειες, αλλά μια σημαντική, αν και σχετικά παραγνωρισμένη, είναι ο επαρχιωτισμός της. Το ότι δηλαδή λειτουργεί μέσα στο στενό πλαίσιο της γεωπολιτικής «γειτονιάς», σχεδόν αδιαφορώντας για το τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο.
Όμως, το διεθνές σύστημα είναι ένα και ενιαίο, και ό,τι συμβαίνει σε οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου ασκεί επιδράσεις στο σύνολο. Ο λόγος για την ΑΟΖ και την τάση μετατροπής της σε «γαλάζιο έδαφος».
Πράγματι, ο κοσμογονικός ανταγωνισμός, που βρίσκεται εδώ και μερικά χρόνια εν εξελίξει, αναφορικά με τον έλεγχο των εγγύς ευρασιατικών υδάτων, έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητος από τη δημόσια συζήτηση στη χώρα μας. Όμως, ο ανταγωνισμός αυτός θέτει νέα δεδομένα και στο Δίκαιο της Θάλασσας, που με τη σειρά τους έχουν τεράστιες δυνητικές επιδράσεις στο ελληνοτουρκικό σύστημα.
Ο ανταγωνισμός αυτός ξεκίνησε, από τις αξιώσεις της Κίνας στη Νότιο Σινική Θάλασσα. Για να το πούμε, με όσο το δυνατόν λιγότερα λόγια, η Κίνα αντιλαμβάνεται ολόκληρη τη Νότιο Σινική Θάλασσα ως χώρο εθνικής κυριαρχίας της, ως προέκταση του εδάφους της προς τη θάλασσα. Σε μια από τις πολυπληθείς μελέτες που εκδίδονται στις ΗΠΑ, αναφορικά με τον ανταγωνισμό τους με την Κίνα, υπό τον τίτλο «China’s vision of victory», του Jonathan D. T. Ward, το δεύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στο «Γαλάζιο Εθνικό Έδαφος» (Blue National Soil) της Κίνας, δηλαδή τη Νότιο Σινική Θάλασσα.
Ο συσχετισμός με τη «Γαλάζια Πατρίδα» της Τουρκίας είναι εμφανής. Και ας μη βιαστεί κανείς να πει, ότι αυτή είναι μια κινεζική ιδιαιτερότητα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τη Ρωσία στον Αρκτικό. Συγκεκριμένα, η διαφαινόμενη τήξη των αρκτικών πάγων στερεί από τη Ρωσία το «Μεγάλο Παγωμένο Τείχος», που εξασφάλιζε την από Βορρά προστασία της. Έτσι, για τους Ρώσους η απόλυτη κυριαρχία στον Αρκτικό είναι μονόδρομος.
ΑΟΖ ΚΑΙ «ΓΑΛΑΖΙΟ ΕΔΑΦΟΣ»
Με άλλα λόγια, είναι απλά αδιανόητο για τη Ρωσία, να βρίσκονται αμερικανικά αντιτορπιλικά στα 13 ναυτικά μίλια έξω από τις σιβηριανές ακτές. Έτσι, λοιπόν, και ο Αρκτικός αντιμετωπίζεται από τη Ρωσία σαν «Γαλάζια Πατρίδα». Δηλαδή, ως χώρος πλήρους εθνικής κυριαρχίας, πολύ περισσότερο από ό,τι προβλέπει το γράμμα του ισχύοντος Δικαίου της Θάλασσας για τα χωρικά ύδατα και δραματικά περισσότερο από ό,τι προβλέπει για την ΑΟΖ.
Παρόμοιες απόψεις φαίνεται να έχει και η Βραζιλία και η Ινδία και φυσικά και οι ΗΠΑ. Οι τελευταίες, διαχρονικά, αντιμετωπίζουν μια τεράστια θαλάσσια έκταση, εύρους τουλάχιστον χιλίων χιλιομέτρων ένθεν και ένθεν των ακτών τους στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό, ως χώρο όπου μπορούν να πράξουν ό,τι απαιτείται για να εξασφαλίζουν την ασφάλεια τους, αδιαφορώντας για τους περιορισμούς του διεθνούς δικαίου.
Με άλλα λόγια, έχει ξεκινήσει ήδη μια διαδικασία που τείνει να μετατρέψει την ΑΟΖ, ιδιαίτερα δε στις κλειστές θάλασσες, σε χώρο σχεδόν εθνικής κυριαρχίας, περίπου ισότιμο με τη στεριά. Αυτή η άτυπη αναβάθμιση της ΑΟΖ φαίνεται και από το πώς η διεθνής κοινότητα είχε αντιμετωπίσει τις δοκιμαστικές εκτοξεύσεις βορειοκορεατικών βαλλιστικών πυραύλων πριν από μερικά χρόνια. Τα διεθνή ΜΜΕ (των ελληνικών συμπεριλαμβανομένων) είχαν καυτηριάσει το γεγονός ότι οι πύραυλοι αυτοί είχαν καταλήξει στην ΑΟΖ της Ιαπωνίας. Δηλαδή, αντιμετώπισαν την ΑΟΖ, όχι ως χώρο αποκλειστικής άσκησης οικονομικών δικαιωμάτων, αλλά ως χώρο σχεδόν εθνικής κυριαρχίας.
ΘΥΛΑΚΟΙ ΣΕ ΞΕΝΟ «ΓΑΛΑΖΙΟ ΕΔΑΦΟΣ»
Αυτή η νέα διεθνοπολιτική πραγματικότητα είναι αναπόφευκτο ότι θα επηρεάσει και το ελληνοτουρκικό σύστημα. Για την ακρίβεια, ήδη το επηρεάζει. Ο όρος «Γαλάζια Πατρίδα», που χρησιμοποιεί η Τουρκία, είναι επιδεικτικά ξεκάθαρος για το πώς αντιλαμβάνεται η Άγκυρα το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Αναλυτικότερα, η άτυπη μετατροπή της ΑΟΖ σε χώρο εθνικής κυριαρχίας, αυτομάτως τοποθετεί την Τουρκία και την Ελλάδα σε μια γεωπολιτική δυσαρμονία, πρωτοφανή στην ιστορία των δύο χωρών.
Με βάση τη δυναμική του «γαλάζιου εθνικού εδάφους» που διαμορφώνεται διεθνώς, αν η Τουρκία επιτύχει να μην έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα τα ελληνικά νησιά, ή επιβάλει στην Ελλάδα να μην ασκεί σε αυτά τα κυριαρχικά της δικαιώματα, τότε προκύπτει σοβαρό πρόβλημα εθνικής κυριαρχίας. Κι αυτό, λόγω των γεωπολιτικών ζυμώσεων που βρίσκονται σήμερα εν εξελίξει διεθνώς και τείνουν να μετατρέψουν – ατύπως πλην αποφασιστικώς – την ΑΟΖ σε χώρο περίπου εθνικής κυριαρχίας.
Αν τα ελληνικά νησιά (συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης) στερηθούν την ΑΟΖ τους, μετατρέπονται σε χώρο ασαφούς κυριαρχίας. Κατά κάποιον τρόπο «ιμιοποιούνται». Επομένως, όλο το Αιγαίο μεταβάλλεται σε μια «γκρίζα ζώνη» και στη χειρότερη ενσωματώνεται μέσα σε τουρκικό «θαλάσσιο έδαφος». Στην τελευταία περίπτωση – ακόμη και υπό τις καλύτερες προϋποθέσεις – πολλά ελληνικά νησιά θα γίνουν κάτι σαν το Λεσότο στη Νότιο Αφρική. Δηλαδή θα είναι θύλακοι μέσα στο χώρο εθνικής κυριαρχίας του αντιπάλου.
Η ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Στην πράξη, από τη στιγμή που τα νησιά δε θα έχουν κυριαρχικά δικαιώματα, θα θεωρούνται προεκτάσεις του «περιβάλλοντος κράτους», δηλαδή της Τουρκίας, με ό,τι αυτό σημαίνει και για την εθνική κυριαρχία επί των ίδιων των νησιών. Με άλλα λόγια, η νέα διεθνής πραγματικότητα στις κλειστές θάλασσες του πλανήτη, τείνει να ενοποιήσει τη στεριά με τη θάλασσα σε μια ενιαία και αδιαίρετη ενότητα, με αποτέλεσμα αν χαθεί ή αν «γκριζάρει» το θαλάσσιο κομμάτι αυτής της ενότητας, να «γκριζάρεται» και το χερσαίο.
Δυστυχώς, αυτή η νέα δυνητική διεθνής γεωπολιτική πραγματικότητα έχει περάσει απαρατήρητη(;) από τις ελληνικές ελίτ, με αποτέλεσμα στο ελληνικό σύστημα εξουσίας να κυριαρχούν τραγικά επικίνδυνες αντιλήψεις. Αντιλήψεις, που προωθούν την άποψη ότι οφείλουμε να αντιληφθούμε «την αλήθεια των άλλων», δηλαδή της Τουρκίας και να συμβιβαστούμε, ή στην «καλύτερη» περίπτωση να εγκαταλείπουμε στην πράξη τα νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματα των νησιών μας!
Η πολιτική της μη άσκησης των θαλάσσιων κυριαρχικών δικαιωμάτων, χάριν υποτίθεται μετριοπάθειας, όπως είναι η μη ανακήρυξη ΑΟΖ και η μη επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, καθίσταται πλέον εγκληματικά επικίνδυνη. Από τη στιγμή, που οι εγγύς θάλασσες τείνουν να μετατραπούν σε προέκταση της στεριάς, αν δεν τις αντιμετωπίζεις ως τέτοιες, τότε ατύπως περνάς το μήνυμα ότι ούτε οι στεριές είναι δικές σου. Και αν δεν είναι δικές σου, είναι κάποιου άλλου. Τόσο απλά.
* Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών, διευθυντής του Τομέα Θεωρίας και Ανάλυσης Πολέμου στην Στρατιωτική Σχολή Ευέλπιδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Οι ελληνικές σημαίες κυματίζουν στο συλλαλητήριο της ομογένειας για τη Μακεδονία στα Ηνωμένα Έθνη, στη Νέα Υόρκη, την Κυριακή 18 Μαρτίου 2018. Φωτογραφία HellasJournal.Com, photo credit Anna Mastora.
Με αφορμή τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στα Σκόπια και τη συζήτηση για το ενδεχόμενο καταγγελίας της Συμφωνίας των Πρεσπών από την ελληνική πλευρά, διάβασα κάπου, αν όντως υπάρχει η δυνατότητα η κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας, σε περίπτωση αποδέσμευσης της Ελλάδας από τη συμφωνία, να ζητήσει από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών να αλλάξει το όνομα της χώρας από Βόρεια Μακεδονία σε Μακεδονία, και αν ο ΟΗΕ διαθέτει κάποιο μηχανισμό για να εμποδίσει αυτή τη διαδικασία.
Αυτή η συζήτηση έφερε στη μνήμη μου, μια προσωπική εμπειρία από το μακρινό 1984. Τότε, ο Μανώλης Γούναρης (εμπειρογνώμων Δικαίου της Θάλασσας στο ΥΠΕΞ) και ο υπογράφων, συμμετείχαμε σε μια Διάσκεψη του ΟΗΕ στη Γενεύη.
Όταν μπήκαμε στην αίθουσα την πρώτη ημέρα των συνεδριάσεων, έπρεπε να αναζητήσουμε την ταμπέλα GREECE, διότι σε κάθε διάσκεψη γίνεται κλήρωση σε ποιο έδρανο θα καθίσουν οι αντιπρόσωποι κάθε κράτους. Ψάχνοντας, πέσαμε πάνω σε μια ταμπέλα που έγραφε Burkina Faso! Την απορία μας κλήθηκε να λύσει μια υπάλληλος του ΟΗΕ, η οποία μας πληροφόρησε ότι εκείνη τη χρονιά, το 1984, η γαλλόφωνη Upper Volta (Άνω Βόλτα) της Αφρικής έγινε Burkina Faso (Μπουρκίνα Φάσο).
-Όταν ρωτήσαμε πως ένα κράτος αλλάζει όνομα, μας ενημέρωσε ότι η διαδικασία είναι πολύ απλή. Το συγκεκριμένο κράτος στέλνει την αλλαγή του ονόματος με μια απλή επιστολή, που απευθύνει στη Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ.
-Όταν τη ρώτησα εάν αυτή η αίτηση χρειάζεται την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας ή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, «πάγωσα» από την απάντησή της. Μου εξήγησε ότι δεν ακολουθείται καμία διαδικασία και κανένα κράτος δεν μπορεί να παρέμβει στην αλλαγή του ονόματος.
Ένας Αμερικανός στην Ουάσιγκτον μου εξήγησε, ότι δεν υπάρχει αποκλειστικότητα στα γεωγραφικά ονόματα. Γι αυτό υπάρχει κράτος Γεωργία και πολιτεία Γεωργία των ΗΠΑ, όπως κράτος Μεξικό και πολιτεία Νέο Μεξικό στις ΗΠΑ, που μάλιστα συνορεύουν. Απαγορεύεται μόνο ένα κράτος να χρησιμοποιεί την ονομασία άλλου κράτους.
Το Μεξικό δεν απαίτησε από την πολιτεία Νέο Μεξικό να αλλάξει το όνομά της. Το κράτος Γεωργία δε ζήτησε να αλλάξει το όνομά της η πολιτεία Γεωργία, αλλά ούτε οι ΗΠΑ είχαν πρόβλημα και έτσι αναγνώρισαν το κράτος Γεωργία. Και φυσικά, ούτε το κράτος Λουξεμβούργο απαίτησε η επαρχία Λουξεμβούργο του Βελγίου να αλλάξει το όνομά της, επειδή συνορεύει μαζί του.
Δείτε τα κράτη που άλλαξαν το όνομά τους και κανένα άλλο κράτος δεν μπόρεσε, ούτε προσπάθησε να τα εμποδίσει:
7. Ceylon/Sri Lanka 8. Zaire/Democratic Republic of the Congo 9. Upper Volta/Burkina Faso 10. Dahomey/Benin
Αξίζει εδώ να αναφερθούμε στην περίπτωση της Περσίας. Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας, η περιοχή του πλανήτη μας που τώρα ονομάζεται Ιράν ήταν γνωστή ως Περσία. Μόλις το 1935 υιοθέτησε το σημερινό της όνομα. Όταν η Περσία έγινε Ιράν χάσαμε ένα μέρος της ιστορίας μας και έπρεπε να παρέμβουμε. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν πήγε στο Ιράν, πήγε στην Περσία. Στις Θερμοπύλες πολεμήσαμε τους Πέρσες όχι τους Ιρανούς!
Τέλος, παλαιότερα ο πρώην ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς είχε αναφέρει: «Η Αθήνα ζητούσε το όνομα να είναι μόνο στα σλαβικά, ενιαίο και αμετάφραστο (Γκορναμακεντόνιγια), ενώ τα Σκόπια αποδέχονταν να είναι δύο λέξεις και να μεταφράζεται».
Είναι όμως πασίγνωστο ότι ο ΟΗΕ δεν επιτρέπει στα κράτη-μέλη του να έχουν αμετάφραστο το όνομά τους. Τα ονόματα των κρατών πρέπει να μεταφραστούν στις έξι επίσημες γλώσσες του ΟΗΕ, δηλαδή στα Αγγλικά, τα Γαλλικά, τα Ρωσικά, τα Κινεζικά, τα Αραβικά και τα Ισπανικά. Η καταγγελία ή αποχώρηση της Ελλάδας από τη Συμφωνία των Πρεσπών θα έχει τραγικές συνέπειες για την Ελλάδα.
Όπως έγραψε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 14 Νοεμβρίου 2021: «Όμως τώρα, μετά τα όσα έχουν ήδη συντελεστεί, η ισχύς και ο σεβασμός της Συνθήκης των Πρεσπών, όπως επιβάλλει το Διεθνές Δίκαιο και η αρχή της συνέχειας του κράτους που δεσμεύει και τα δύο αντισυμβαλλόμενα μέρη, είναι ζωτικό συμφέρον της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η σκέψη ότι μπορούμε να απαλλάξουμε τη Βόρεια Μακεδονία από τις υποχρεώσεις της κατά τη Συνθήκη των Πρεσπών, για να την πιέσουμε αποτελεσματικότερα ενόψει της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, είναι αφελής και επικίνδυνη. Καθιστά την Ελλάδα τμήμα, τού και πάλι ανοικτού ζητήματος των Δυτικών Βαλκανίων, και απαλλάσσει τη Βουλγαρία από την ευθύνη χειρισμού των δικών της επιφυλάξεων και ευαισθησιών, κυρίως όμως επιτρέπει σε πολλά αλλά κράτη – μέλη της Ε.Ε. να συγκαλύψουν τις αντιρρήσεις και την αμηχανία τους, που καθιστά πρακτικά πολύ μακρινή και αχνή την προοπτική ένταξης των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων… Προφανώς και η διεθνής κοινότητα θα επιμείνει στο σεβασμό και την εφαρμογή της Συνθήκης των Πρεσπών και θα ασκήσει ισχυρές πιέσεις. Αυτές όμως πρέπει να έχουν μόνο αποδέκτη την άλλη πλευρά. Η Ελλάδα, για λόγους εθνικού συμφέροντος και σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου, οφείλει να έχει σαφή και σταθερή θέση υπέρ της ισχύος και του σεβασμού της Συνθήκης και να λειτουργεί ως ενεργό και αξιόπιστο μέλος της Ε.Ε. και όλης της διεθνούς κοινότητας. Περιθώρια για εθνικολαϊκιστικές ανευθυνότητες δεν υπάρχουν ούτε στην ελληνική πλευρά».
*Ο Θεόδωρος Καρυώτης είναι ομότιμος καθηγητής οικονομικών του Πανεπιστημιακού Συστήματος Μέριλαντ, ΗΠΑ. Διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος της πρώτης κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου στην Πρεσβεία της Ουάσιγκτον και ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Θεωρείται ειδικός στο θέμα της ΑΟΖ (αποκαλείται ο «πατέρας της ΑΟΖ») και έχει γράψει άρθρα και βιβλία στα αγγλικά και ελληνικά γι’ αυτό το θέμα.
Η επιβολή δύο μέτρων και δύο σταθμών εις το σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι, συνιστά το λόγο της δικαιολογημένης αντίδρασης και αγανάκτησης του κόσμου, προκειμένου να διεκδικήσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο τη ζωή του, αντιδρώντας λυσιτελώς δια την καταβαράθρωση πάσης μορφής ελπίδας δια το μέλλον του βίου τους.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς
[Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω]
Η διττή υποκρισία της παρούσης κυβερνήσεως να προάγει ιταμώς, εν τη περιώδω τοιαύτη, τα δικαιώματα των ανθρώπων, με γνώμονα το σεξουαλικό προσανατολισμό, τη στιγμή την οποία καταλύει εκ βάθρων τα ισόκυρα Συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα της πλειοψηφίας των πολιτών, εξ αφορμής του υποχρεωτικού εμβολιασμού επί ποινής, επαχθούς προστίμου, αποδεικνύει το μέγεθος της επικρατούσας σηψαιμικής καταστάσεως, υπό την έννοια ότι η κυβέρνηση και εν εκτάσει η Πολιτεία συλλήβδην, ουδόλως ενδιαφέρεται δια το κοινό καλό και για το δημόσιο συμφέρον, αλλά αμιγώς περί εξυπηρέτησης ορισμένων συμφερόντων, γεγονός το οποίο άγει εις την εξαγωγή ορισμένων κρίσιμων συμπερασμάτων περί της πορείας της καταστάσεως.
Η προτεραιότητα σε ήσσονος σημασία ζητήματα, ιδίως την παρούσα συγκυρία, και η ολομέτωπη επίθεση εις όποιον προβάλλει λυσιτελώς ενστάσεις περί του αναπαλλοτρίωτου δικαιώματος να μη συναινέσει δια της βίας προς μία ιατρική πράξη, δίχως ουδείς να ευαισθητοποιείται, μολονότι καταστρατηγείται ένα πλέγμα αρχών και αξιών, δια τούτου, λοιπόν αποδεικνύεται η υπερεκχειλίζουσα αποσύνθεση της σημερινής κοινωνίας.
Τούτο, διότι δεν είναι δυνατόν η άσκηση του Συνταγματικού δικαιώματος της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, το δικαίωμα του ελεύθερου αυτό – καθορισμού της υγείας και της εν γένει ζωής μας, εκφάνσεις της υπόστασης μας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας να καταλύονται αισχρά, να μη λαμβάνεται υπόψιν η περίπυστη και θεμελιώδης αρχή της αναλογικότητας και εν ταυτώ να δίδεται προτεραιότητα προς μία ορισμένη μειοψηφία ανθρώπων, όπου επί της ουσίας ουδείς στρέφεται εναντίον τους, απλώς επιβάλλεται έμμεσα, μία νεοπαγής κουλτούρα δήθεν επηρεασμού της κοινής γνώμης, ούτως ώστε να επιδιωχθεί εν τέλει η τεκνοθεσία ως φυσική συνέπεια των διεκδικήσεων τους (ήτοι των ανθρώπων με ορισμένο σεξουαλικό προσανατολισμό).
Ωσαύτως, όπως και πλειστάκις έχω θίξει και δια μέσου του βήματος τούτου, καθίσταται υποτιμητικό, να περιφρονείται, να λοιδορείται ο πολίτης, επειδή εκδηλώνει προδήλως μία βάσιμη υποψία ή μία εύλογη απορία δια την υγεία του, ενώ εκ παραλλήλου, οι αλλοδαποί εν τη Πατρίδι μας, να απολαμβάνουν προνομιακής μεταχειρίσεως άνευ ετέρου τινός.
Έτι περαιτέρω η κατάσταση, καθίσταται εύφλεκτη, διότι πέραν εν γένει του οργανωμένου σχεδίου αντικατάστασης του Ελληνικού πληθυσμού, ως τούτο πιθανολογείται και συνάγεται από τις συμπαρομαρτούσες συνθήκες, δηλονότι εκκινήθηκε ο συνειδησιακός εκμαυλισμός και η ηθική κατάπτωση, επακολούθησε, η άλωση της εθνικής συνειδήσεως, το ιδεολόγημα του εθνομηδενισμού, η διάβρωση κάθε αξίας, επιβλήθηκαν τα επαχθή μνημόνια και σήμερον όντες πτωχοποιημένη, μειοψηφία εις την Πατρίδα μας, απόλλυται κάθε μορφή ελευθερίας μας με τη φυσική αυτουργία της θεσμικής ελίτ της Ελλαδικής Πολιτείας.
Εν άλλοις λόγοις καθιστάμεθα, αθύρματα εις την Πατρίδα μας και η Πολιτεία αντιμετωπίζει τους Έλληνες ως εχθρούς, επιδιώκοντας να τους ακρωτηριάσει από το παρελθόν και από τον ομφάλιο λώρο τους, λίαν σκοπίμως, προκειμένου να τους αντικαταστήσει μέσω των διαφόρων πολυώνυμων πρακτικών καθολικής αλλοτριώσεως όπου και μετέρχεται κοινωνικά.
Ο στόχος καθίσταται η πλήρης σύγχυση, η παρέλκυση, η άρδην και πλήρης απομάκρυνσή τους από τις παραδόσεις τους, ούτως ώστε άνευ πνευματικής υπόστασης, έχοντας απεμπολήσει κάθε έρεισμα αντίστασης, ή διανοητική ικμάδα, ούτως ώστε οι πολίτες νομοτελειακά να συνθηκολογήσουν, καθότι πελιδνοί και καθημαγμένοι, όντες, να μην καθίσταται ικανοί να αντιδράσουν, και θα παραδοθούν οικειοθελώς και αμελλητί.
Η επιβολή της αντεστραμμένης πραγματικότητας συνιστά ανυπερθέτως μία ακαταμάχητη πραγματικότητα η οποία εν προκειμένω, ακριβώς κατατείνει εις την κατίσχυση του παραλογισμού και της επικρατήσεως μίας «ατζέντας» πολιτικής διάλυσης, όπου όποιος τολμήσει να αντιταχθεί έναντι αυτών, προσκρούει σφόδρα εις τις ερπύστριες του ολοκληρωτισμού.
Ζούμε μια περίοδο, δυσώδους οσμής σήψεως, όπου το πρότυπο καθίσταται η διαφθορά και η χώρα έχει περιέλθει εις ένα πνιγηρό αδιέξοδο καθότι, δυστυχώς αισχύνεσαι σήμερα να είσαι πολίτης μίας ανθελληνικής Πολιτείας η οποία, επιχειρεί παντί τρόπω να επιτεθεί κατά του Ελληνισμού.
