Ταμείον Ελληνικού Στόλου Αβέρωφ ΙΙ

Τον τελευταίο καιρό, όλο και περισσότερο ακούμε για δωρεές από τον Ελληνικό επιχειρηματικό κόσμο προς τις Ένοπλες Δυνάμεις και όχι μόνο. Από ότι φαίνεται οι Έλληνες μεγαλο-επιχειρηματίες άρχισαν να εμπιστεύονται τους πολιτικούς και να δωρίζουν, χωρίς να φοβούνται ότι τα χρήματά τους θα σπαταληθούν άσκοπα για λόγους εκτός από εκείνους για τους οποίους τα δώρισαν.

Τρανό παράδειγμα ο βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και επιχειρηματίας Ιάκωβος Τσούνης, ο οποίος πριν αποβιώσει, δώρισε 23εκ.€ και 60 αποβατικά σκάφη στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Για ένα μεγάλο διάστημα, ονόματα όπως ο Αβέρωφ, ο Τοσίτσας και ο Ωνάσης, αποτελούσαν θρύλους του παρελθόντος. Τώρα όμως, παραδειγματίζουν και τους υπόλοιπους, σύγχρονοι Έλληνες μαικήνες όπως ο Νιάρχος, ο οποίος ανέβασε την Αθήνα στα ύψη χάρις στην απίστευτη προσφορά του στις τέχνες.

Η συνεχιζόμενη και αυξανόμενη Τουρκική προκλητικότητα, έδωσε το έναυσμα και σε έναν άλλον επιχειρηματία να ξεκινήσει μια προσπάθεια ενίσχυσης του Πολεμικού Ναυτικού.

Ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, από τη Νεάπολη της Καππαδοκίας, είναι ιδρυτής και Πρόεδρος Δ.Σ.  των κατασκευαστικών εταιρειών ΜΗΧΑΝΙΚΗ Α.Ε., ΘΟΛΟΣ Α.Ε., ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΡΩΣΙΑΣ Α.Ε., ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ Α.Ε., ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ Α.Ε. και ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΑΙΓΥΠΤΟΥ Α.Ε., έχει κατασκευάσει με ενεργό συμμετοχή μέχρι σήμερα εκατοντάδες έργα, όπως οικισμοί, κτήρια γραφείων, εμπορικά κέντρα, αυτοκινητόδρομοι, μεγάλες γέφυρες και σήραγγες, αεροδρόμια και λιμάνια. Σημαντική είναι η συμμετοχή του σε κοινωνικές, θρησκευτικές και πολιτιστικές πρωτοβουλίες και δράσεις. Έχει υιοθετήσει 24 παραμεθόρια χωριά βόρεια της Φλώρινας, έχει ιδρύσει και χρηματοδοτήσει πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους και έχει συμβάλλει στην προβολή της Ελληνικής Παιδείας στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το 2020 ίδρυσε το σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα «Ταμείον Ελληνικού Στόλου Αβέρωφ ΙΙ», με σκοπό την οικονομική ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας.

Σε αποκλειστική συνέντευξή του με τα ΝΕΑ μάς δήλωσε, ότι επέλεξε το Πολεμικό Ναυτικό, καθώς η αεροπορία ήδη έχει πάρει το δρόμο της με τα καινούργια Rafale, ενώ το ναυτικό χρειάζεται επειγόντως μια καινούργια ναυαρχίδα, όπως μια υπερσύγχρονη καινούργια φρεγάτα, η οποία θα αλλάξει την ισορροπία στη θάλασσα ακριβώς όπως έγινε με την απόκτηση, χάρις στη δωρεά Γεωργίου Αβέρωφ, του θρυλικού καταδρομικού το 1910 το οποίο εκείνη την εποχή ήταν το πιο σύγχρονο πολεμικό σκάφος στο Αιγαίο.

Το συνολικό ποσό που επιθυμεί να συγκεντρώσει ο κύριος Εμφιετζόγλου είναι 500 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα διατεθούν εξ ’ολοκλήρου για την αγορά της φρεγάτας και γι’ αυτό μέσω του Ταμείου Ελληνικού Στόλου Αβέρωφ ΙΙ, οι Έλληνες μπορούν να εγγράφονται μέλη και να δωρίζουν χρήματα για την προσπάθεια αυτή. Ο κύριος Εμφιετζόγλου απευθύνθηκε κυρίως στους ομογενείς, οι οποίοι ιστορικά πάντα συνδράμανε στους αγώνες του Ελληνικού Έθνους από την εποχή της Επανάστασης.

Η ιστοσελίδα του ταμείου είναι: www.averof2.gr

Σε είκοσι περιοχές της χώρας οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα καταλυμάτων παρουσίασαν το φετινό Αύγουστο περισσότερα έσοδα από αυτά του 2019 | Οι εκπλήξεις της λίστας και η εικόνα σε επίπεδο οκταμήνου

Επιδόσεις καλύτερες ακόμη και από το «χρυσό» για τον ελληνικό τουρισμό 2019 κατέγραψαν αρκετοί ελληνικοί δημοφιλείς προορισμοί το φετινό Αύγουστο, ξεπερνώντας τις αρχικές προσδοκίες. Συγκεκριμένα, βάσει των στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον κλάδο υπηρεσιών παροχής καταλυμάτων σε 20 περιοχές της χώρας σημείωσαν υψηλότερο τζίρο τον περασμένο Αύγουστο, έναντι του αντίστοιχου μήνα του 2019, αντανακλώντας την πορεία της τουριστικής κίνησης στους εν λόγω προορισμούς. Τα στοιχεία προέρχονται από τις εταιρείες που έχουν διπλογραφικά βιβλία, οπότε προσφέρουν μηνιαία δεδομένα.

Εύα Δ. Οικονομάκη
© euro2day.gr

Την κούρσα των πρωταθλητών του Αυγούστου, του μήνα αιχμής της τουριστικής κίνησης, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση κύκλου εργασιών σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2019, οδηγούν δύο κυκλαδίτικα νησιά, η Κέα και η Κύθνος, που σημείωσαν σχεδόν διπλασιασμό του τζίρου τους. Χαρακτηριστικά, οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις στα δυο νησιά τον Αύγουστο του 2019 είχαν καταγράψει τζίρο 341 χιλ. και τον Αύγουστο του 2021 σημείωσαν τζίρο 662 χιλ.
Αύξηση περίπου 45% σε επίπεδο κύκλου εργασιών κατέγραψαν οι επιχειρήσεις του τομέα καταλυμάτων σε ένα ακόμη κυκλαδίτικο νησί, τη Μήλο, όπου ο τζίρος του Αυγούστου ανήλθε σε 3 εκατ. ευρώ έναντι 2,06 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2019.
Η Τήνος με άνοδο τζίρου 26%, η Σαντορίνη με αύξηση 13% και η Σύρος με άνοδο περίπου 10%, ξεχώρισαν επίσης από τις Κυκλάδες. Οι επιχειρήσεις στο νησί του ηφαιστείου σημείωσαν κύκλο εργασιών 47 εκατ. ευρώ, αποτυπώνοντας την ισχυρή ζήτηση που καταγράφηκε φέτος για τη Σαντορίνη, ενώ και η Τήνος είχε για μία ακόμη χρονιά την τιμητική της, με τις επιχειρήσεις να τζιράρουν φέτος περίπου 881 χιλ. έναντι 701 χιλ. το 2019.
Καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με το 2019 κατέγραψαν επίσης το Ηράκλειο και το Λασίθι, δύο προορισμοί της Κρήτης, της ναυαρχίδας του ελληνικού τουρισμού, οι οποίοι, σε αντίθεση με τα Χανιά, έχουν μικρότερη εξάρτηση από τη βρετανική κυρίως αγορά, η οποία φέτος άργησε να δείξει τη δυναμική της, κάτι που αποτυπώνεται στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.
Οι επιχειρήσεις στο Ηράκλειο κατέγραψαν κύκλο εργασιών 137 εκατ. ευρώ τον Αύγουστο, δηλαδή 4 περίπου εκατ. περισσότερα έναντι του αντίστοιχου μήνα του 2019. Στο Λασίθι ο τζίρος των επιχειρήσεων ανήλθε σε 63 εκατ. ευρώ από 56 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2019.
Από τα Επτάνησα -η τουριστική κίνηση των οποίων εξαρτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη βρετανική αγορά- τα νούμερα του 2019 ξεπέρασαν η Κέρκυρα και η Λευκάδα, με τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα των καταλυμάτων να σημειώνουν 68,4 εκατ. ευρώ και 4 εκατ. ευρώ τζίρο αντίστοιχα από 67,7 εκατ. ευρώ και 3,8 εκατ. ευρώ το 2019.
Η Αχαΐα και η Λακωνία ξεχώρισαν από τους προορισμούς της Πελοποννήσου, αποτυπώνοντας τη δυναμική που είχαν και φέτος οι προορισμοί στους οποίους οι ταξιδιώτες έφταναν οδικώς. Οι επιχειρήσεις στην Αχαΐα σημείωσαν τζίρο 4,6 εκατ. ευρώ έναντι 4,4 εκατ. ευρώ το 2019, ενώ στη Λακωνία οι επιχειρήσεις κατέγραψαν τζίρο 3,3 εκατ. ευρώ έναντι 3 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2019.
Αυξημένους σε σχέση με το 2019 τζίρους κατέγραψαν και οι επιχειρήσεις στον κλάδο των καταλυμάτων που δραστηριοποιούνται σε Αττική και Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα, τα 89 εκατ. ευρώ προσέγγισε ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων στη βορειοελλαδίτικη πόλη, έναντι 85 εκατ. ευρώ το 2019, ενώ στην Αττική ο αντίστοιχος τζίρος διαμορφώθηκε σε πάνω από 289 εκατ. ευρώ από 275 εκατ. ευρώ το 2019.
Από την υπόλοιπη ηπειρωτική χώρα ξεχώρισαν με καλύτερα νούμερα σε επίπεδο τζίρου η Κοζάνη, η Φλώρινα, η Πρέβεζα, η Καρδίτσα, τα Τρίκαλα και η Ευρυτανία.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ 8ΜΗΝΟΥ
Συγκρίνοντας, μάλιστα, τα στοιχεία της περιόδου Ιανουαρίου – Αυγούστου 2019 με τα αντίστοιχα του 2021, τέσσερις προορισμοί φαίνεται ότι έχουν καταφέρει να ξεπεράσουν και σε επίπεδο οκταμήνου τις επιδόσεις του 2019. Συγκεκριμένα, οι επιχειρήσεις του τομέα παροχής υπηρεσιών καταλυμάτων που δραστηριοποιούνται σε Κέα – Κύθνο, Μήλο και Τήνο έχουν καταγράψει υψηλότερους τζίρους σε σχέση με τους αντίστοιχους του 2019.
Πιο αναλυτικά, οι επιχειρήσεις σε Κέα – Κύθνο σημείωσαν τζίρο άνω του 1 εκατ. ευρώ έναντι 776 χιλ. το 2019, στη Μήλο ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων διαμορφώθηκε το οκτάμηνο του 2021 σε 5,9 εκατ. ευρώ από 4,8 εκατ. ευρώ το 2019 και τέλος οι επιχειρήσεις στην Τήνο σημείωσαν τζίρο 1,95 εκατ. ευρώ έναντι 1,67 εκατ. ευρώ το διάστημα Ιανουαρίου – Αυγούστου του 2019.
Όπως προαναφέρθηκε, τα συγκεκριμένα στοιχεία αφορούν τις επιχειρήσεις του κλάδου υπηρεσιών παροχής καταλυμάτων με υποχρέωση τήρησης διπλογραφικών βιβλίων, ωστόσο, το αποτέλεσμα αποτυπώνει μία επαρκή εικόνα για την πορεία του τουρισμού το καλοκαίρι και είναι ενδεικτικό της τάσης που επικράτησε τη φετινή σεζόν, η οποία θα ρίξει αυλαία στις πρώτες ημέρες του Νοεμβρίου.
Υπενθυμίζεται ότι συνολικά, για επιχειρήσεις του κλάδου υπηρεσιών παροχής καταλυμάτων για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σε μηνιαία βάση, ο κύκλος εργασιών τον Αύγουστο 2021 ανήλθε σε 1,29 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 133,6% σε σχέση με τον Αύγουστο 2020, οπότε είχε διαμορφωθεί σε 553 εκατ. ευρώ. Το ποσό αντιστοιχεί στο 98% του τζίρου που είχε επιτευχθεί τον Αύγουστο του 2019.
Ωστόσο, σε επίπεδο 8μήνου, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ξενοδοχειακός κλάδος βρίσκεται περίπου στο 64% των εσόδων του 2019.
Για τις επιχειρήσεις των Περιφερειακών Ενοτήτων με συνεισφορά στο συνολικό κύκλο εργασιών έτους 2020 μεγαλύτερη από 1%, η μεγαλύτερη αύξηση στον κύκλο εργασιών τον Αύγουστο 2021 σε σύγκριση με τον Αύγουστο 2020 παρατηρήθηκε στην Περιφερειακή Ενότητα Χαλκιδικής (250,2%) και η μικρότερη αύξηση (93,9%) καταγράφηκε στην Περιφερειακή Ενότητα Ζακύνθου.

Την πανηγυρική επιβεβαίωση της εκτίμησης ότι η Ερντογανική Τουρκία δεν απομακρύνεται απλώς από τη Δύση, αλλά στρέφεται εναντίον της, δίνει το τελευταίο επεισόδιο με την εντολή απέλασης των 10 ξένων πρεσβευτών από την Άγκυρα με αφορμή την υποστήριξη τους στο αίτημα αποφυλάκισης του φιλάνθρωπου ακτιβιστή Οσμάν Καβαλά από τις τουρκικές φυλακές.

Νίκος Μελέτης*

© Liberal.gr

Τα τελευταία χρόνια ο Ταγίπ Ερντογάν οδηγεί συνειδητά την Τουρκία εκτός του δυτικού πλαισίου, θεωρώντας ότι μόνο έτσι μπορεί και να χειραγωγήσει ανεμπόδιστα το λαό του και τη χώρα του αλλά και να διεκδικήσει περιφερειακό ρόλο, ο οποίος πολύ συχνά βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα της Δύσης.

Πλέον, αυτή η επιλογή δεν είναι τακτικού χαρακτήρα, όπως ερμηνευόταν στο παρελθόν, αλλά είναι στρατηγική επιλογή την οποία δυστυχώς με μεγάλη καθυστέρηση αρχίζει να αντιλαμβάνεται η διεθνείς κοινότητα, η οποία είναι υποχρεωμένη να διαμορφώσει ειδική στρατηγική αντιμετώπισης του.

Στην Ουάσιγκτον, στις Βρυξέλλες, αλλά και σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπως το Βερολίνο και το Λονδίνο, συνεχίζουν ακόμη να θεωρούν ότι ο κ. Ερντογάν παζαρεύει κάποια καλύτερη σχέση με τις ΗΠΑ ή την ΕΕ και για το λόγο αυτό υιοθετεί ακραίες θέσεις. Όμως αυτό αποτελεί απλή ψευδαίσθηση, η οποία καθημερινά το τελευταίο διάστημα καταρρέει, καθώς αποκαλύπτονται οι πραγματικές προθέσεις του Τούρκου ηγέτη.

Ο ίδιος ο κ. Ερντογάν δεν κρύβεται. Στη συνέντευξη του στο περιοδικό Kriter Dergi στις 5 Οκτωβρίου ο Τούρκος ηγέτης παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο μανιφέστο για τη νέα διεθνή τάξη πραγμάτων που οραματίζεται. Μια νέα κατάσταση που προβλέπεται ισχυρός ρόλος για την Τουρκία, ως εκπροσώπου των απανταχού μουσουλμάνων και καταπιεσμένων του κόσμου, και συγχρόνως περιορισμός της επιρροής της Δύσης. Είναι χαρακτηριστικό το δημοσίευμα της διεύθυνσης επικοινωνίας της Προεδρίας της Τουρκικής Δημοκρατίας: «Η μακραίωνη δυτική ηγεμονία τελείωσε τώρα. Ένα νέο διεθνές σύστημα αναδύεται».

Ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε: «Φτάσαμε στο τέλος της ενοχλητικής ιδέας ότι η Δύση είναι ανώτερη. Όλοι το αμφισβητούν και το αναγνωρίζουν τώρα. Ακόμα και η ίδια η Δύση αρχίζει τώρα να το παραδέχεται αυτό. Η μακραίωνη δυτική ηγεμονία τελείωσε τώρα. Ένα νέο διεθνές σύστημα αναδύεται».

Ο πρόεδρος Ερντογάν παραχώρησε συνέντευξη σε ένα περιοδικό, το Kriter Dergi, καλύπτοντας θέματα όπως το βιβλίο του «Ένας δικαιότερος κόσμος είναι δυνατός», κριτικές και προτάσεις λύσεων για το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και τη Συμφωνία του Παρισιού και τη Συρία. Όταν ρωτήθηκε γιατί αισθάνθηκε την ανάγκη να γράψει ένα τέτοιο βιβλίο, ο πρόεδρος Ερντογάν απάντησε ότι το παγκόσμιο σύστημα αντιμετώπιζε μια ολοκληρωμένη πρόκληση. Σημειώνοντας ότι η Τουρκία όχι μόνο προσπαθούσε να ηγηθεί αυτής της μεταμόρφωσης από την αρχή, αλλά επέδειξε επίσης προσοχή στα υπάρχοντα προβλήματα, προτείνοντας λύσεις σε κάθε διεθνή πλατφόρμα.

Ο Ερντογάν προβάλει έναν αναθεωρητισμό σε παγκόσμιο πλέον επίπεδο. Η Τουρκία, παρά το γεγονός ότι ο Τ. Ερντογάν διαρκώς δηλώνει ότι θέλει την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του, είναι πλέον προφανές και οι περισσότεροι το αντιλαμβάνονται, ότι η χώρα έχει πάρει μια μεγάλη στροφή, απομάκρυνσης από τη Δύση, σε μια αυτόνομη και ανεξέλεγκτη πορεία. Εκεί που θεωρεί ο κ. Ερντογάν ότι θα μετατρέψει την Τουρκία όχι απλώς σε περιφερειακή αλλά σε παγκόσμια δύναμη, χρησιμοποιώντας όχι μόνο τη στρατιωτική μηχανή της χώρας του, πρόθυμη να εμπλακεί σε κάθε είδους κρίση, αλλά επιστρατεύοντας και το ιδεολογικό όπλο του «ισλάμ». Προβάλλοντας ως ο φυσικός ηγέτης των μουσουλμάνων και των απανταχού καταφρονημένων και όσων παραβιάζονται τα δικαιώματα τους λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Ο πολυπολικός κόσμος έχει μπει βαθιά στην ιδεολογία του Τ. Ερντογάν, ο οποίος δεν αντιλαμβάνεται για ποιο λόγο να μην είναι η Τουρκία ένας από τους πόλους αυτούς, ισότιμη με την Ε.Ε., τις ΗΠΑ, την Κίνα, τη Ρωσία. Η υπόθεση των 10 πρεσβευτών και οι «οδηγίες απέλασης τους» που έδωσε ο Ερντογάν εντάσσονται σε αυτό το πλαίσιο προσέγγισης.

Ο κ. Ερντογάν κάνει επίδειξη ισχύος απέναντι στους «άπιστους» Δυτικούς, ξεσπώντας με ορμή εναντίον των αντιπροσώπων τους ως να ήταν διαπιστευμένοι στην Υψηλή Πύλη. Προσπαθεί να στείλει το μήνυμα στους οπαδούς του και στους πολίτες των οποίων την ψήφο διεκδικεί, ότι η Τουρκία είναι ισχυρή, ώστε να μην υπολογίζει πιέσεις χωρών όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Γαλλία, η Φινλανδία, ο Καναδάς κ.ά.

Θέλει επίσης να πείσει το κοινό του, ότι η Τουρκία βρίσκεται υπό απειλή και συνεπώς όσα αρνητικά συμβαίνουν στην οικονομία κυρίως, οφείλονται στον πόλεμο που δέχεται η χώρα από τους δυτικούς που θέλουν να της επιβληθούν.

Οι απειλές Ερντογάν δε στρέφονται μόνο εναντίον των 10 χωρών που οι πρεσβευτές τους υπέγραψαν την κοινή έκκληση για την αποφυλάκιση του Οσμάν Καβαλά (ΗΠΑ, Καναδάς, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, Νορβηγία και Νέα Ζηλανδία) αλλά εναντίον όλης της διεθνούς κοινότητας, η οποία θα συνυπέγραφε την επιστολή αυτή.

Και είναι προφανές ότι ακόμη κι αν σήμερα το υπουργικό συμβούλιο της Τουρκίας (που τυπικά είναι αρμόδιο να αποφασίσει τις απελάσεις) δεν προχωρήσει στην απέλαση τους και περιορισθεί στις απειλές και στους λεονταρισμούς, το ρήγμα έχει διευρυνθεί. Και μεταξύ των χώρων αυτών, είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας, ο μεγαλύτερος επενδυτής στην Τουρκία και φυσικά ο μεγαλύτερος προμηθευτής οπλικών συστημάτων της Τουρκίας… Δεν είναι καθόλου μια τυπική υπόθεση και μια απλή διπλωματική αντιπαράθεση. Πολύ περισσότερο μάλιστα, εάν τελικά οι 10 πρεσβευτές απελαθούν. Διότι πλέον, πρόκειται για μια ευθεία αντιπαράθεση της Τουρκίας με τη Δύση.

*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr και στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος».

Λιτό ανακοινωθέν από το νοσοκομείο: «Σήμερα στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός απεβίωσε η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά μετά από πολυετή μάχη και παρά τις προσπάθειες των θεραπόντων γιατρών» (25 Οκτωβρίου 12:04′). Είχε προηγηθεί ο αντίλαλος των κακών μαντάτων: «Κρίσιμη η κατάσταση». Η είδηση που διαχύθηκε με ταχύτητα φωτός μέσω του Διαδικτύου, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, μετέτρεψε μία συνηθισμένη Δευτέρα σε ημέρα συλλογικού πένθους.

Νεφέλη Λυγερού*
© slpress.gr

Το αίσθημα οδύνης που προκάλεσε η απώλεια της Φώφης Γεννηματά στον απλό κόσμο, υπερβαίνει την πολιτική. Για την ακρίβεια, ελάχιστη σχέση είχε μαζί της. Θα έλεγε κανείς ότι η μόνη σύνδεση ήταν, ότι με όχημα αυτήν, η 57χρονη Γεννηματά είχε γίνει γνωστή, οικεία, μία σταθερά στο πανελλήνιο. Ο θάνατός της λειτούργησε ως έναυσμα για να πενθήσουμε όλα όσα νιώθουμε πως χάνουμε, όλα αυτά που φοβόμαστε ότι ενδέχεται να χάσουμε και όλους εκείνους, τους ενδόμυχους φόβους που διαχρονικά λιμνάζουν, δηλητηριάζοντας το μέσα μας.

Το φευγιό της λειτούργησε σαν χαστούκι στην υπαρξιακή μας μακαριότητα. Μπορεί το αναπόδραστο του θανάτου να μας κυνηγάει από τα μικράτα μας («ναι αγάπη μου, όλοι κάποια στιγμή πεθαίνουμε και πάμε στον ουρανό. Εκεί πήγε και η γιαγιά / ο αγαπημένος μας σκύλος / η μαμά του γείτονα», και άλλα τέτοια), αλλά η κεκτημένη ταχύτητα της ζωής εκμηδενίζει τη σκιά του θανάτου. Κάπου – κάπου, η σκιά αυτή γιγαντώνεται και καταρρίπτει όλες τις ψευδαισθήσεις που μας συντηρούν σ’ ένα είδος καταστολής. Ε, αυτό συνέβη και τώρα!

Πώς να αγνοήσει κανείς ότι μία γυναίκα που έδινε τον πολιτικό της αγώνα, εμφανιζόμενη απαστράπτουσα στην τηλεόραση στις 9 Οκτωβρίου, μονάχα λίγες ημέρες αργότερα δεν υπάρχει. Όχι, αυτό παραείναι. Το μηδέν, το άπειρο, ό,τι μας παραλύει και το ξορκίζουμε καθημερινά, επέστρεψε να μας καταπιεί. Ήταν πλέον αδύνατον να προσποιηθούμε ότι δεν το είδαμε, δεν το νιώσαμε, δεν κατανοήσαμε τι συμβαίνει.

Η Φώφη Γεννηματά χάθηκε. Η γυναίκα που βρισκόταν μέχρι χθες μπροστά στις κάμερες, συμμετείχε στα σημαντικότερα πολιτικά γεγονότα, τα συμβούλια, τις διαπραγματεύσεις, τις κρίσεις, τις εκλογικές αναμετρήσεις, το οικείο αυτό πρόσωπο που είτε διαφωνούσες, είτε συμφωνούσες ήταν πάντα εκεί, έφυγε. Τσουπ! Εξαφανίστηκε. Το χτύπημα παραείναι ακαριαίο για να το αγνοήσουμε αυτή τη φορά.

ΦAΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠIΣΣΑ

ΤΟΥ ΣΚΟΤΑΔΙΟY

Ο πόνος και το σοκ μεταδόθηκε  σε γυναίκες που δεν τη γνώριζαν, ξεσπώντας σε κλάματα στο λουτρό ενός κομμωτηρίου. Εργαζόμενοι σε γραφεία, δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Χαριλάου Τρικούπη, απαριθμούσαν τα παιδιά της, συγκρίνοντας τις ηλικίες τους με την ηλικία των δικών τους. Και τότε είναι που ακολούθησε και η αποκωδικοποίηση. Έτσι πράττει ο ανθρώπινος νους: ερμηνεύει, εξορθολογίζει, φέρνει στα μέτρα του, φιλοσοφεί.

Και πάλι στο στάδιο αυτό, η Φώφη Γεννηματά λειτούργησε σαν φάρος στην πίσσα του σκοταδιού. Διότι, στη θεωρία καλό ακούγεται ότι ο φόβος και όχι ο θάνατος είναι που κάνει αβίωτη τη ζωή. Μας το έχουν ξαναπεί. Στην περίπτωση αυτή, όμως, η Γεννηματά το απέδειξε. Το θάνατο τον είδε, το βίωσε, τον πάλεψε, το νίκησε και στο τέλος ηττήθηκε. Το φόβο, όμως, τον εξάλειψε.

Δε γνωρίζουμε αν είχε μελετήσει τους στωικούς φιλόσοφους, αλλά εκείνη υλοποίησε τις θεωρίες τους. Τακτοποίησε τους λογαριασμούς της, υπενθυμίζοντάς μας ότι η ζωή είναι απεριόριστη. Και όλα αυτά, με τη ζεστασιά της υπέρτατης θηλυκής ύπαρξης: της κόρης, της αδελφής, της γυναίκας που ποθεί τη μητρότητα, της μετέπειτα μητέρας. Εκείνης που υφαίνει τη φόδρα της καθημερινότητας σαν κουκούλι για τους δικούς της. Εκείνης που βρίσκει την ηδονή σε ένα καθημερινό βραδινό τραπέζι.

ΝIΚΗΣΕ ΤΟ ΦOΒΟ

Τώρα που θα τη συνοδεύσουμε στο τελευταίο της ταξίδι, λίγο πριν το χειροκρότημα και το ψέλλισμα της λέξης «αθάνατη», τώρα μαθαίνουμε για την υπέρβαση των ορίων της ανθρώπινης φύσης. Για τους πόνους, τις λιποθυμίες, την επίμονη ταλαιπωρία, την καθημερινή μάχη με τη βιολογική φθορά που επιφέρει ο καρκίνος. Οκτώ γράμματα, μία λέξη που χωράει ολάκερη την ευθραυστότητα της ζωής. Κ-Α-Ρ-Κ-Ι-Ν-Ο-Σ. Και, όμως, σα να μην ακούγεται τόσο τρομαχτικός πια. Ειδικά, όταν είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια, μία γυναίκα να κερδίζει την ελευθερία εκείνων των λίγων και εκλεκτών που νικούν το φόβο και προχωρούν, μέχρι να τους σταματήσουν.

Δευτέρα στις 12:04′ σταμάτησε μία ζωή άξια να τη ζεις. Μια ζωή πέρα από την «ευτέλεια» της επιβίωσης. Αυτή η ζωή των 57 ετών δίνει νόημα και στους υπόλοιπους τώρα. Σ’ αυτούς που κλήθηκαν, θέλοντας και μη να επανανοηματοδοτήσουν τη δική τους ζωή. Ευχαριστούμε Φώφη για την υπενθύμιση της θνητότητάς μας, αλλά και της υπερδύναμής μας: την ικανότητά μας να δίνουμε νόημα σε όσα μεσολαβούν μεταξύ της απραξίας πριν τη γέννηση και της σιωπής μετά το τέλος.

Υ.Γ: Κανείς δε σιωπά μπροστά στο δικό σου. Φεύγεις με το θόρυβο που σου αναλογεί.

*Η Νεφέλη Λυγερού είναι δημοσιογράφος. Εκτός από το SLpress.gr εργάζεται στο Πρώτο Θέμα και στην ΕΡΤ. Στο παρελθόν έχει εργαστεί στην εφημερίδα Επενδυτή, στο περιοδικό Επίκαιρα, στο περιοδικό Κάπα της Καθημερινής και στον Real FM. Πτυχίο κοινωνιολογίας από το Πάντειο πανεπιστήμιο. Δύο μεταπτυχιακά από το πανεπιστήμιο του Λονδίνου και από το πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης στην Επικοινωνία, στη Δημοσιογραφία και σε Film and TV Studies.

Αναρωτιέται κανείς τι ακριβώς είναι εκείνο για το οποίο η ελληνική πολιτική τάξη θα σταθεί στην ουρά για να προσκυνήσει και να υμνήσει την απερχόμενη Γερμανίδα καγκελάριο

Γεώργιος Π. Μαλούχος

© in.gr

Ανήμερα της επετείου της 28ης Οκτωβρίου η Ανγκελα Μέρκελ αφίχθηκε στην Αθήνα, για τελευταία φορά ως καγκελάριος της Γερμανίας. Σε λίγο καιρό από τώρα, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ένας νέος κυβερνητικός συνασπισμός θα βρίσκεται στην εξουσία στο Βερολίνο, με επικεφαλής τον αρχηγό των Σοσιαλδημοκρατών Όλαφ Σολτς, διά μακρόν εταίρο της κυβέρνησης Μέρκελ και υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας στην κυβέρνησή της.

Θα έχει ενδιαφέρον, περιορισμένο πάντως από πλευράς ουσίας, να δει κανείς αν η Μέρκελ θα επαναλάβει από την Αθήνα την ελάχιστα πειστική «αυτοκριτική» που έχει εκφράσει για τη στάση της έναντι των Ελλήνων: «πονάει» για όλα όσα επέβαλε, έχοντας πει ότι ήταν η πιο δύσκολη απόφαση της θητείας της. Βέβαια, αν ήταν στο χέρι της, έχει επίσης η ίδια ομολογήσει, ότι η Ελλάδα θα είχε βγει από το ευρώ: η Γαλλία τη σταμάτησε. Σε κάθε περίπτωση, η πρόσκληση προς την απερχόμενη καγκελάριο θα δώσει την ευκαιρία να ανταλλαγούν σειρά από ανούσιες όμορφες αβρότητες μεταξύ των δύο πλευρών.

Και, κυρίως, θα υπογραμμίσει τρία, ήδη γνωστά, δεδομένα:

-Πρώτον, ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν αφήσει εδώ και καιρό πίσω τους την πολιτική της Γερμανίας στην περίοδο της πτώχευσης και πλέον ευχαριστούν γονυπετείς.

-Δεύτερον, ότι δεν πρόκειται να τεθούν σε αμφισβήτηση ούτε οι πολιτικές της επόμενης κυβέρνησης της Γερμανίας. Όλα μέλι – γάλα δηλαδή.

-Τρίτον, και κυριότερο όμως στην παρούσα συγκυρία, είναι ότι οι αβρότητες αυτές θα επιβεβαιώσουν πως η Γερμανία παραμένει στην… καρδιά μας, παρά το γεγονός ότι εδώ και καιρό αποτελεί τον κύριο στυλοβάτη της Τουρκίας στην ΕΕ. Το Βερολίνο είναι εκείνο που έχει ενεργητικά ακυρώσει πολλάκις την όποια αντίδραση της Ένωσης στην Άγκυρα για τις απειλές της κατά της Ελλάδας και της Κύπρου. Και η Μέρκελ προσωπικά έχει βάλει πλάτη στον Ερντογάν κατά τρόπο που δε συνάδει με σύμμαχο των θιγόμενων χωρών. Αυτό δεν είναι παράξενο, καθώς το Βερολίνο είναι «εταίρος». Σύμμαχος όμως; Προφανώς όχι. Η Γερμανία όλο αυτόν τον καιρό ενεργεί ως σύμμαχος της Τουρκίας. Όχι της Ελλάδας. Και αυτή είναι μια πολιτική με την προσωπική σφραγίδα της απερχόμενης καγκελαρίου.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, όταν η Μέρκελ φύγει από την εξουσία, τα γερμανικά ναυπηγεία θα συνεχίζουν να κατασκευάζουν τα νέα υποβρύχια που πούλησε το Βερολίνο στην Άγκυρα και τα οποία απειλούν να εξουδετερώσουν το όποιο πλεονέκτημα έδωσαν τα ίδια υποβρύχια στην Ελλάδα. Επίσης, η Τουρκία θα συνεχίσει τις καθημερινές προκλήσεις και την κλιμακούμενη επιθετικότητα, αλλά γνωρίζοντας πολύ καλά ότι στην Ευρώπη έχει τη διαρκή προστασία της γερμανικής ασπίδας γι αυτές. Τέλος, όσον αφορά το άλλο μεγάλο κεφάλαιο, των δημοσιονομικών, η πολιτική των κυβερνήσεων Μέρκελ όχι απλώς θα συνεχιστεί, αλλά θα ενταθεί: αυτό έχει εκπεμφθεί ήδη ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές από όλους τους επόμενους κυβερνητικούς εταίρους, με αφορμή τη «χαλάρωση» που επέβαλε η πανδημία – το «αστείο» αυτό τελειώνει.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, αναρωτιέται κανείς τι ακριβώς είναι εκείνο για το οποίο η ελληνική πολιτική τάξη θα σταθεί (Παρασκευή 29/10 & Σάββατο 30/10) στην ουρά, για να προσκυνήσει και να υμνήσει την απερχόμενη Γερμανίδα καγκελάριο. Είναι κάτι περισσότερο από ξεκάθαρο ότι, πίσω από τις κλειστές πόρτες, άπαντες συμφωνούν πλέον με τις παραπάνω διαπιστώσεις. Όμως, τώρα, κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα επιδοθούν σε ανταγωνισμό λατρείας στο πρόσωπό της – με τον Τσίπρα να έχει το πλεονέκτημα ότι η Μέρκελ τον έχει αγαπήσει: δεν είναι και άσχημα, να έχεις προσθέσει και έναν παλιό υποτίθεται αριστερό αμφισβητία στη συλλογή σου. Ας μην εκπλαγεί ο Κυριάκος αν ο Αλέξης, ο πάλαι ποτέ «Μαντάμ Μέρκελ γκόου χομ», του κλέψει την παράσταση…