Ρωσία: Ο Νο1 εμπορικός εταίρος στα γερμανικά λιμάνια για το 2021
Η Ρωσία ήταν ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος των γερμανικών λιμανιών το 2021, κυρίως λόγω του εμπορίου ορυκτών καυσίμων, σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία, υπό το φως της πρότασης να κλείσουν τα λιμάνια στα ρωσικά πλοία στο πλαίσιο των νέων κυρώσεων.
Julia Dahm|EURACTIV.de
Sarantis Michalopoulos|EurActiv.com
Διαρροές την περασμένη εβδομάδα έκαναν λόγο για κυρώσεις που θα «απομόνωναν» τη Ρωσία από τον πλανήτη, περιλαμβάνοντας και απαγόρευση των ρωσικών πλοίων από τα ευρωπαϊκά λιμάνια, τόσο αυτών με ρωσική σημαία όσο και αυτών με άλλη σημαία, αλλά ρωσικών συμφερόντων.
Τελικά, αυτό που προτάθηκε ήταν μόνο ο ρωσικός νηογνώμονας να μην μπορεί να δανειστεί από ευρωπαϊκές τράπεζες. Ωστόσο, η EURACTIV πληροφορήθηκε ότι ο ρωσικός νηογνώμονας δεν έχει δανειστεί ποτέ από ευρωπαϊκή τράπεζα.
Η πρόταση για απαγόρευση των ρωσικών πλοίων από τα ευρωπαϊκά λιμάνια βρήκε αντίθετο το Βερολίνο, σύμφωνα με πηγές στις Βρυξέλλες, και τα επίσημα στοιχεία της γερμανικής ομοσπονδιακής στατιστικής υπηρεσίας δείχνουν το λόγο γιατί.
Περισσότεροι από 24 εκατομμύρια τόνοι εμπορευμάτων διακινήθηκαν με τη Ρωσία στα γερμανικά λιμάνια το 2021, καθιστώντας τη χώρα το μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο των λιμένων, μπροστά από τη Σουηδία και την Κίνα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε την Τρίτη 8/3 η ομοσπονδιακή στατιστική υπηρεσία.
Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του όγκου, 21,5 εκατομμύρια τόνοι, αποτελείται από εισερχόμενα εμπορεύματα από τη Ρωσία, περισσότερα από τα μισά εκ των οποίων ήταν ορυκτά καύσιμα, όπως άνθρακας και αργό πετρέλαιο.
Το κλείσιμο των ευρωπαϊκών λιμανιών στα ρωσικά πλοία, ένα μέτρο που έχει προταθεί ως μέρος της επόμενης δέσμης κυρώσεων της ΕΕ, θα ήταν επομένως δαπανηρό για τη Γερμανία – όχι μόνο όσον αφορά στον όγκο του εμπορίου αλλά και την εξασφάλιση του εφοδιασμού με καύσιμα.
Τη Δευτέρα 7/3, ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς τόνισε και πάλι, ότι οι εξαγωγές ενεργειακών προϊόντων είχαν «συνειδητά» εξαιρεθεί από τις κυρώσεις λόγω της μεγάλης εξάρτησης από τη Ρωσία στον ενεργειακό τομέα.
«Όλα τα βήματά μας έχουν σχεδιαστεί για να πλήξουν σκληρά τη Ρωσία, ενώ είναι βιώσιμα για εμάς μακροπρόθεσμα», δήλωσε.
Το Ηνωμένο Βασίλειο ήδη ανακοίνωσε πριν από μία εβδομάδα, το κλείσιμο των λιμανιών του σε όλα τα πλοία που είναι νηολογημένα στη Ρωσία, ανήκουν ή ναυλώνονται από Ρώσους.
Αυστριακός Καγκελάριος:
«Η Αυστρία θα παραμείνει ουδέτερη»
«Η Αυστρία θα παραμείνει ουδέτερη», δήλωσε μέσω Twitter ο καγκελάριος Καρλ Νεχάμερ (φωτ.), χαρακτηρίζοντας άσκοπη τη συζήτηση για την ουδετερότητα της χώρας που ξέσπασε μετά την εισβολή στην Ουκρανία. «Η Αυστρία ήταν ουδέτερη, η Αυστρία είναι ουδέτερη κι η Αυστρία θα παραμείνει ουδέτερη», έγραψε ο Νεχάμερ στο Twitter τη Δευτέρα 7 Μαρτίου, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Κατάρ, για να εξασφαλίσει αποστολές υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τη χώρα, σε μια προσπάθεια να αντικατασταθεί το ρωσικό αέριο, από το οποίο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η Αυστρία. «Η ουδετερότητα της Αυστρίας την εξυπηρέτησε καλά στο παρελθόν και συνεχίζει να το κάνει. Δεν τίθεται θέμα συζήτησης», πρόσθεσε.
Τα σχόλια του Νεχάμερ ήρθαν ως απάντηση σε δήλωση του Αυστριακού ευρωβουλευτή Ότμαρ Κάρας, συντηρητικού του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), ο οποίος δήλωσε ότι η ουδετερότητα της Αυστρίας θα πρέπει να επανεξεταστεί.
«Το ποιος θα είναι ο ρόλος της ουδετερότητας [της Αυστρίας] σε όλο αυτό, θα φανεί στο τέλος της συζήτησης», δήλωσε ο Κάρας, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συζήτησης για το μέλλον της αμυντικής πολιτικής της ΕΕ, προσθέτοντας ότι «η ουδετερότητα δεν παίζει κανένα ρόλο στην οικοδόμηση μιας αμυντικής πολιτικής της ΕΕ».
Ο Κάρας σημείωσε ότι η Αυστρία άλλαξε το Σύνταγμά της όταν εντάχθηκε στην ΕΕ για να διασφαλίσει ότι η ουδετερότητά της «δε θα εμποδίζει» την εξωτερική πολιτική, την πολιτική ασφάλειας και την αμυντική πολιτική της ΕΕ. Η ουδετερότητα και η απροθυμία της Αυστρίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ αμφισβητούνται όλο και περισσότερο μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, γεγονός που έχει ήδη ωθήσει τη Φινλανδία και τη Σουηδία να «φλερτάρουν» ανοιχτά με την ιδέα της ένταξης στη στρατιωτική συμμαχία.
ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ!
Μόλις ένα μήνα αφότου τέθηκε σε ισχύ η νομοθεσία και πριν ξεκινήσει η επιβολή προστίμων…
Η Αυστρία θα αναστείλει την πολιτική του υποχρεωτικού εμβολιασμού όλων των ενηλίκων, ανακοίνωσε στον Τύπο (Τετάρτη 9/3) η Υπουργός Συνταγματικών Υποθέσεων, Καρολίν Εντστάντλερ.
Η απόφαση αυτή έρχεται μόλις ένα μήνα αφότου τέθηκε σε ισχύ η νομοθεσία, για πρώτη φορά σε χώρα της ΕΕ και πριν ξεκινήσει η επιβολή προστίμων που προβλεπόταν για όσους… δεν υπάκουαν στις εντολές.
Η χώρα των εννέα εκατομμυρίων κατοίκων ήταν μεταξύ των ελάχιστων στον κόσμο που κατέστησαν υποχρεωτικό τον εμβολιασμό κατά του κορωνοϊού για όλους τους ενήλικες. Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ το Φεβρουάριο και περιλάμβανε πρόστιμα έως 3.600 ευρώ (3.940 δολάρια) από τα μέσα Μαρτίου, για όσους δε συμμορφωθούν.
Ωστόσο, η Εντστάντλερ είπε ότι η «παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων» από το νόμο δεν μπορεί πλέον να δικαιολογηθεί από τον κίνδυνο που θέτει η πανδημία.
«Μετά από διαβουλεύσεις με τον Υπουργό Υγείας, αποφασίσαμε ότι φυσικά θα ακολουθήσουμε αυτά που είπε η επιτροπή (ειδικών)», είπε η Έντσταντλερ στους δημοσιογράφους μετά από συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. «Δε βλέπουμε καμία ανάγκη να εφαρμόσουμε πραγματικά αυτόν τον υποχρεωτικό εμβολιασμό λόγω της παραλλαγής Όμικρον», σχολίασε.
Ο υπουργός Υγείας, Γιοχάνες Ράουχ, δήλωσε ότι θα υπάρξει άλλη αξιολόγηση των σημείων του μέτρου αυτού που αφορούν τη δημόσια υγεία και τους συνταγματικούς νόμους εντός τριών μηνών. Η Αυστρία έχει καταγράψει περισσότερους από 15.000 θανάτους από την αρχή της πανδημίας το 2020.
Μία οργάνωση με Ελληνικές ρίζες και πολυπολιτισμικό κύρος
Πριν από μερικές μέρες είχα την ευκαιρία στα πλαίσια της τηλεοπτικής εκπομπής Καλημέρα Πατρίδα, να μιλήσω με την Εκτελεστική Διευθύντρια και ιδρυτικό μέλος του οργανισμού Ασπίδα της Αθηνάς, Μέλπα Καματερού.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης φάνηκε το εύρος των υπηρεσιών του οργανισμού και η πορεία του από τις αρχές του ‘90 που ιδρύθηκε από την Κυρία Καματερού με μερικές άλλες κυρίες Ελληνικής καταγωγής μέχρι σήμερα.
Η Ασπίδα της Αθηνάς ιδρύθηκε το 1991 για να προσφέρει στην ελληνική κοινότητα, και ειδικά στις γυναίκες, πληροφορίες για την καταπολέμηση της οικογενειακής και συζυγικής βίας. Από το 1992 μέχρι το 1994, η Ασπίδα ξεκίνησε και προώθησε μια καμπάνια ευαισθητοποίησης, με στόχο την κοινότητα και τα θύματα, στη μητρική τους γλώσσα. Αυτή η πετυχημένη προσέγγιση ήταν και ο λόγος που η καμπάνια επεκτάθηκε και σε άλλες μειονότητες σε πολλές διαφορετικές μητρικές γλώσσες.
ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΣΠΙΔΑΣ
Η Ασπίδα άρχισε επίσης να προσφέρει, δωρεάν, επαγγελματικές, ειδικευμένες υπηρεσίες μεσολάβησης, υποστήριξης, παραπομπής, πρόληψης και συνοδείας, για γυναίκες και παιδιά, θύματα οικογενειακής βίας, και ειδικά σε όσους προέρχονται από εθνικές και αγγλόφωνες κοινότητες. Σήμερα, αυτές οι υπηρεσίες προσφέρονται από την Ασπίδα σε 12 γλώσσες, στα δύο γραφεία της, ένα στο Μόντρεαλ και ένα στο Λαβάλ, καθώς και στη Στέγη.
«Στην αρχή αντιμετωπίσαμε προβλήματα που αποτέλεσαν τροχοπέδη στην πορεία του οργανισμού, κυρίως από άτομα στην Ελληνική παροικία που δυσκολεύονταν να εναρμονιστούν με το πρόγραμμα, καθώς το θέμα ήταν για πολλούς ταμπού. Η προσήλωσή μας όμως και η ανθρωπιά των εθελοντών και εργαζόμενων στον οργανισμό βοήθησαν να ξεπεραστούν οι όποιες δυσκολίες» είπε η Κυρία Καματερού.
Το 1997, σε συνεργασία με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση μέσω ενός προγράμματος της Εθνικής Στρατηγικής εναντίον της Οικογενειακής Βίας και των Μ.Μ.Ε. της περιφέρειας του Μόντρεαλ, η Ασπίδα της Αθηνάς άρχισε το Πρόγραμμα Προσέγγισης χρησιμοποιώντας τα ΜΜΕ. Η Ασπίδα, με συνεργάτες, δημιούργησε εκπομπές για την τηλεόραση και ραδιόφωνο, έγραψε σχετικά με το θέμα άρθρα για τον τύπο των εθνικών κοινοτήτων και το 2002 δημιούργησε σε συνεργασία με τον Rogers CFMT ένα πρόγραμμα με τίτλο Η ΒΙΑ ΜΑΣ ΠΛΗΓΩΝΕΙ ΟΛΟΥΣ που προβλήθηκε σε 14 γλώσσες (αγγλικά, αραβικά, βιετναμέζικα, γαλλικά, ελληνικά, ισπανικά, ιταλικά, καντονέζικα, ταμίλ, ούρντου, φάρσι) και εδόθη σε 30 εθνικούς ραδιοσταθμούς ανά τον Καναδά με ειδικευμένους στο εν λόγω θέμα εκφωνητές.
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ ΣΤΙΣ
ΕΘΝΟΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ
Από το 1997 μέχρι το 2002, η Ασπίδα δημιούργησε τις πρώτες οπτικοακουστικές σειρές σε 15 γλώσσες, πάνω στις διάφορες μορφές της οικογενειακής βίας, που ανταποκρίνονταν σε συγκεκριμένα αιτήματα από τις εθνοτοπικές κοινότητες. Η Ασπίδα της Αθηνάς συνεχίζει να προσφέρει προγράμματα ευαισθητοποίησης του κοινού πάνω στην οικογενειακή βία, βασισμένα στην κάθε κουλτούρα των ενδιαφερόμενων μελών και στη μητρική τους γλώσσα. Βοηθάει τις κοινότητες να αναλύσουν τις ανάγκες τους και να αντιμετωπίσουν τα θέματα που αφορούν τη βία, πάντοτε βάσει των εμποδίων και των ταμπού της κουλτούρας της κάθε κοινότητας, και δίνει τα μηνύματα για τη βία και πληροφορίες για τη μεσολάβηση που μπορούν να ζητήσουν και να έχουν στις περιπτώσεις βίας.
Επίσης, το 2003 σε συνεργασία με την Αστυνομία του Μόντρεαλ (SPVM) παρήγαγε σειρά μηνυμάτων σχετικά με τις διαδικασίες της Αστυνομίας για τις υπάρχουσες πηγές βοήθειας για γυναίκες, θύματα συζυγικής βίας.
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ:
ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΗ ΒΙΑ
Το 2004, η Ασπίδα της Αθηνάς εγκαινίασε και άνοιξε ένα καταφύγιο για άμεση ανάγκη: Το Σπίτι της Αθηνάς: όπου γυναίκες και τα παιδιά τους θύματα οικογενειακής και συζυγικής βίας μπορούν να μείνουν από 1 ημέρα μέχρι 2 μήνες. Ήταν ένα μεγάλο βήμα για τον οργανισμό. Το Σπίτι προσφέρει δωρεάν πολιτιστικά προσαρμοσμένες υπηρεσίες επέμβασης σε πολλές γλώσσες, καθώς επίσης και οτιδήποτε αναγκαίο, μέσα σε ένα άνετο, παρηγορητικό και δυναμικό περιβάλλον.
ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΒΙΑ
Τ Σεπτέμβρη 2009, η Ασπίδα της Αθηνάς ξεκίνησε μια μεγάλη καμπάνια ευαισθητοποίησης του κοινού για τη σεξουαλική βία με τίτλο ΕΧΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΥΣΤΙΚΟ; Επιπλέον, εκτός από το πολύγλωσσο πρόγραμμα για τη σεξουαλική και την τηλεφωνική γραμμή βοήθειας και ενημέρωσης που προαναφέρθηκε, η καμπάνια αυτή προσφέρει ένα βιβλιάριο τυπωμένο σε 15 γλώσσες και στο σύστημα Braille, ένα άρθρο του τύπου μεταφρασμένο σε 14 γλώσσες, το οποίο εκτυπώνετε σε πολλές κοινοτικές εφημερίδες, μεταδίδεται από συνεντεύξεις ραδιοφώνου και τηλεόρασης, κλπ.
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ατενίζοντας προς στο μέλλον, η κυρία Καματερού ανέλυσε τους μεγαλεπήβολους στόχους του οργανισμού που συμπεριλαμβάνουν ένα δεύτερο σπίτι στο Λαβάλ. Σε αυτή την περίοδο η Ασπίδα μαζεύει χρήματα για την υποστήριξη του οργανισμού μέσω ενός βιβλίου με συγκινητική αρχή.
«Είδαμε στις κουζίνες του σπιτιού της Αθηνάς να μαγειρεύουν οι κυρίες διαφορετικές συνταγές από τα μέρη από τα οποία προέρχονται. Νοστιμότατες συνταγές, που όχι μόνο ευχαριστιόντουσαν να γεύονται, αλλά που δημιούργησαν ένα παράπλευρο όφελος. Όλες αυτές οι κυρίες που μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες, άρχισαν να συνεννοούνται μεταξύ τους και να ανταλλάσσουν πολιτισμό με τη διεθνή γλώσσα της μαγειρικής. Παράλληλα, όλη αυτή η όμορφη μαγειρική περιπέτεια βοηθούσε βέβαια και στην ψυχολογία τους» είπε η Κυρία Καματερού.
Η Ασπίδα μάζεψε τις συνταγές και τις έκδωσε σε βιβλίο με τίτλο Recipes and stories form Athena’s Kitchen. Κοστίζει 50 δολάρια και όλα τα έσοδα πάνε για να βοηθήσουν τα θύματα συζυγικής βίας.
Όλα δείχνουν να γίνονται πιο ακριβά. Οι τιμές των τροφίμων, του φυσικού αερίου και των κατοικιών βρίσκονται σε άνοδο, ενώ οι μισθολογικές επιταγές αργούν να συμβαδίσουν. Οι Καναδοί που είναι εξοικειωμένοι με τον τρόπο με τον οποίο οι αυξανόμενες τιμές μειώνουν τη δύναμη των πορτοφολιών τους, τώρα αντιμετωπίζουν κάτι χειρότερο από αυτό που έχουν συναντήσει μέχρι τώρα.
Οι αυξανόμενες τιμές των βενζίνης είναι πλέον μια ζοφερή ρουτίνα. Αναμένεται η επίδραση των καθυστερήσεων αποστολής σε τρόφιμα και πράγματα με εισαγόμενα εξαρτήματα. Το υψηλό κόστος στέγασης είναι πλέον απλώς μια φρικτή καναδική πραγματικότητα.
Αλλά προς το τέλος του 2021, αυτό το αναγνωρίσιμο μοτίβο ανόδου των τιμών άρχισε να αλλάζει. Μέχρι πριν από περίπου τρεις μήνες, οι Καναδοί επιμερίζοντας τους εβδομαδιαίους προϋπολογισμούς τους θα είχαν παρατηρήσει τις περισσότερες αυξήσεις τιμών να σημειώνονται σε μερικές πολύ διακριτές, σχετικά ασταθείς κατηγορίες, όπως τρόφιμα, καύσιμα και καταλύματα. Όχι πια.
Ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΕΓΙΝΕ ΓΕΝΙΚΟΣ
Ενώ οι οικονομολόγοι διαφωνούν σχετικά με το γιατί συμβαίνει και πώς ακριβώς θα επηρεάσει η αλλαγή τούς Καναδούς, οι περισσότεροι συμφωνούν για ένα πράγμα.
«Η ιστορία δεν αφορά πλέον την ενέργεια, το φαγητό, τη στέγαση»,είπε η Tu Nguyen, οικονομολόγος με έδρα το Τορόντο στην εταιρεία συμβούλων RSM Canada. «Αφορά σχεδόν τα πάντα στην οικονομία».
Κάποτε οι Καναδοί που προσπαθούσαν να διατηρήσουν έναν προϋπολογισμό μπορούσαν να αναζητήσουν φθηνότερα αγαθά. Θα μπορούσαν να αποφύγουν να μπουν στο αυτοκίνητο όταν τα καύσιμα ήταν ακριβά, για παράδειγμα, ή να αλλάξουν τη διατροφή τους για να περιορίσουν τα εισαγόμενα τρόφιμα. Αλλά όταν ο πληθωρισμός είναι γενικός, αυτό γίνεται πιο δύσκολο.
Δεν είναι μόνο μερικά εισαγόμενα προϊόντα που μπορούν να αποφύγουν οι αγοραστές. Η άνοδος του πυρήνα του πληθωρισμού σημαίνει ότι οι τιμές αυξάνονται όλες μαζί, καθιστώντας δυσκολότερη την εξοικονόμηση, καθώς συρρικνώνεται η δύναμη δαπανών.
Σύμφωνα με ορισμένους οικονομολόγους, είναι ένα σημάδι ότι ο πληθωρισμός μπορεί να έχει εμφανιστεί μακροπρόθεσμα και ότι θα αρχίσει να πλήττει περισσότερο τους Καναδούς.
Όσοι βρίσκονται στο χαμηλό άκρο της μισθολογικής κλίμακας — συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, των πρόσφατων μεταναστών και εκείνων που εργάζονται σε επισφαλή εργασία — επηρεάζονται περισσότερο από το γενικευμένο πληθωρισμό. Άτομα με στάσιμα εισοδήματα και αδύναμη διαπραγματευτική δύναμη, καταλήγουν να πληρώνουν υψηλότερες τιμές, ακόμη και για τα λιγότερο ακριβά αγαθά και υπηρεσίες από τα οποία εξαρτώνται.
Νέα στοιχεία στην ίδια έκθεση της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καναδά έδειξε, ότι οι τιμές συνολικά ανέβαιναν στο 5,1 τοις εκατό ετησίως, το υψηλότερο ποσοστό από το 1991.
Οι οικονομολόγοι Tapp και Nguyen εξήγησαν ότι η άνοδος του υποκείμενου πληθωρισμού, χωρίς το συνυπολογισμό των ασταθών αγαθών, έχει δύο πιθανές εξηγήσεις. Το ένα είναι ότι οι αυξανόμενες ασταθείς τιμές ανατροφοδοτούν τον πυρήνα του προβλήματος, επειδή όλα αποστέλλονται ή χρειάζονται ενέργεια ή έχουν εισαγόμενα εξαρτήματα.
Το άλλο είναι ότι καθώς ο πληθωρισμός αυξάνεται, όλοι περιμένουν ότι θα συνεχίσει να αυξάνεται, έτσι οι επιχειρήσεις σχεδιάζουν αυξήσεις τιμών για να συμβαδίσουν με τον αναμενόμενο πληθωρισμό και οι εργαζόμενοι προσπαθούν να κάνουν το ίδιο με τους μισθούς τους.
Ο Τομ Βελκ, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο McGill του Μόντρεαλ, επιμένει ότι υπάρχει ένας άλλος λόγος για τον οποίο αυξάνεται ο πυρήνας του πληθωρισμού: πάρα πολλά χρήματα πλημμυρίζουν την οικονομία.
«Όταν υπάρχουν τεράστια χρηματικά ποσά παντού, όλες οι τιμές ανεβαίνουν», είπε ο Βελκ από τη φάρμα του στο Βερμόντ, όπου είπε ότι τα αυγά τοπικής παραγωγής έχουν φτάσει σχεδόν τα 8 δολάρια τη ντουζίνα.
ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ
«Αλλά αν υπάρχουν πραγματικά πάρα πολλά χρήματα, το πρόβλημα είναι ότι δεν πάνε αρκετά από αυτά στους ανθρώπους που κάνουν τη δουλειά»,σύμφωνα με την Kaylie Tiessen, οικονομολόγο και αναλύτρια πολιτικής στη Unifor.
Εάν οι Καναδοί υστερούν, ο λόγος δεν είναι αυστηρά επειδή οι τιμές αυξάνονται. Το πρόβλημα είναι ότι τον περασμένο χρόνο, καθώς ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε πάνω από το 5%, τα εισοδήματα δε συμβάδισαν. «Και αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι χάνουν την αγοραστική τους δύναμη»,είπε η Tiessen.
Φυσικά, δε χάνουν όλοι οι εργαζόμενοι. Οι εργαζόμενοι στην αποθήκη του Sobeys διαπραγματεύτηκαν πρόσφατα μια τετραετή συμφωνία, που περιελάβανε αύξηση μισθού κατά 20 τοις εκατό κατά τη διάρκεια της σύμβασης. Άνθρωποι που έχουν μελετήσει τα οικονομικά της αύξησης των μισθών και των τιμών στο παρελθόν λένε, ότι ένα από τα πλεονεκτήματα του πληθωρισμού είναι ότι λειτουργεί ως οικονομικό λιπαντικό για την προσαρμογή των μισθών και των τιμών, επιτρέποντας σε όλους να λάβουν αύξηση — παρόλο που ορισμένοι εργαζόμενοι και πωλητές έχουν περισσότερο και κάποιοι παίρνουν λιγότερα ανάλογα με τη ζήτηση σε αυτόν τον τομέα.
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, όπως θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, καθιερώθηκε για να θυμίζει στις γυναίκες του κόσμου ότι ύστερα από πολλές θυσίες και άνισους αγώνες το γυναικείο φύλλο κατέκτησε ίσα δικαιώματα με τους άντρες, διεκδίκησε καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου.
Σε ποιές όμως γυναίκες αναφερόμαστε; Σ’ εκείνες που είχαν την τύχη να γεννηθούν στην πολιτισμένη δύση ή σ’ αυτές που είχαν την ατυχία να δουν το φως του ήλιου σε κάποια μεσαιωνικού τύπου χώρα;
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι, ότι η ισότητα των δύο φύλλων είναι δυστυχώς ανύπαρκτη σε πολλές ακόμη χώρες, όπου υπάρχουν παιδιά, κοπέλες, γυναίκες, ηλικιωμένες που δεν έχουν καμία αξία, καμία υπόσταση μέσα στην κοινωνία. Ακόμη και σήμερα στον 21ο αιώνα της «εξέλιξης», υπάρχουν γυναίκες που γεννιούνται σε καθεστώτα ομηρίας και εκπορνεύονται πριν ακόμη ενηλικιωθούν. Κοπέλες που πωλούνται σαν αντικείμενα για «όλες» τις δουλειές…
Η 8η Μαρτίου πρέπει να είναι Ημέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο και όχι Ημέρα γιορτής. Ημέρα «θλίψης» μάλλον, για τα εκατομμύρια κορίτσια θύματα σωματικής, σεξουαλικής ή συναισθηματικής βίας, κορίτσια που υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, που συχνά δολοφονούνται από συγγενείς τους για λόγους τιμής…
Σ’ ολόκληρο τον πλανήτη, υπό την ανοχή κρατών, θυσιάζονται στο βωμό της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και της ηδονής εκατομμύρια ανήλικα κορίτσια. Πώς είναι δυνατόν να γιορτάζονται μάχες που υποτίθεται ότι έχουν κερδηθεί, όταν υπάρχουν ακόμα ανοιχτές πληγές που αιμορραγούν; Πώς μπορούμε να μιλάμε για τιμή, ελευθερία, ισότητα, ιδανικά και πάνω απ’ όλα για ανθρώπινα δικαιώματα, σ’ έναν απάνθρωπο κόσμο;
Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας κινητοποιήθηκαν πριν 165 χρόνια, στις 8 Μαρτίου 1857 στη Νέα Υόρκη, για τις άθλιες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Ήταν η έναρξη του εργατικού κινήματος. Δύο χρόνια αργότερα οργανώθηκε το πρώτο σωματείο γυναικών, το οποίο συνέχισε τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους.
Ωστόσο, η Ημέρα της Γυναίκας δεν καθιερώθηκε από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάστηκε να περάσουν πάνω από 50 χρόνια για να γιορταστεί για πρώτη φορά στις 8 Μαρτίου 1909 έπειτα από πρωτοβουλία τότε του Σοσιαλιστικού Κόμματος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Δύο χρόνια αργότερα η γιορτή υιοθετήθηκε και από τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Η καθιέρωση όμως ήρθε έπειτα από πολλά χρόνια και συγκεκριμένα το 1977 όταν η Ημέρα αυτή ορίστηκε επίσημα ως Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Στις μέρες μας όμως, η Ημέρα αυτή έχει χάσει το πολιτικό και κοινωνικό της μήνυμα. Αφενός εμπορευματοποιήθηκε και αφετέρου εκλήφθηκε ως ευκαιρία για να εκφράσουν οι άνδρες την αγάπη τους στις γυναίκες με λουλούδια και σοκολατάκια, όπως κατά την Ημέρα της Μητέρας και του Αγίου Βαλεντίνου… Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες του κόσμου, εργαζόμενες και μη…
Την Τετάρτη 2 Μαρτίου, ο υπουργός υγείας του Κεμπέκ, Christian Dubé, ανακοίνωσε κατά δύο μέρες νωρίτερα την άρση των περισσότερων μέτρων υγείας, συμπεριλαμβανομένου του διαβατηρίου εμβολιασμού. Την ίδια στιγμή, ανακοινώθηκε χρονοδιάγραμμα για το τέλος της ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ χρήσης μάσκας μέχρι τα μέσα Απριλίου, σε όλους τους κλειστούς χώρους εκτός από τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Ήδη έχει προγραμματιστεί ότι οι μαθητές δημοτικού και δευτεροβάθμιου σχολείου δε θα χρειάζεται πλέον να τη φορούν στην τάξη όταν επιστρέψουν από τις ανοιξιάτικες διακοπές του Μαρτίου.
Στα κολλέγια CEGEP και στα πανεπιστήμια, όπως και σε όλους τους άλλους δημόσιους χώρους, εκτός από τη δημόσια συγκοινωνία, αυτό θα γίνει μέχρι τα μέσα Απριλίου, ενώ προβλέπεται το νωρίτερο το Μάιο, το τέλος της υποχρέωσης για χρήση μάσκας ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι προηγούμενες ανακοινωθείσες χαλαρώσεις «δεν αναμένεται να προκαλέσουν σημαντική αύξηση των κρουσμάτων και των νοσηλειών», συμπεριλαμβανομένου του ευρύτερου Μόντρεαλ, σε σύγκριση με τον περασμένο Ιανουάριο.
Τα μπαρ και τα εστιατόρια θα μπορούν να λειτουργούν με 100% χωρητικότητα το Σαββατοκύριακο 12-13 Μαρτίου, δύο ημέρες νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο.
Από τις 28 Φεβρουαρίου, η χρήση μάσκας δεν είναι πλέον υποχρεωτική στην εργασία, εκτός από όταν ταξιδεύετε ή όταν δεν μπορείτε να κάνετε χρήση της απόστασης.
Πάντως,ακόμα και μετά την άρση των περισσότερων μέτρων, «η χρήση μάσκας θα συνεχίσει να αποτελεί μέρος του οπλοστασίου που έχουμε για να μειώσουμε τον κίνδυνο μετάδοσης», ανέφερε ο υπουργός Υγείας.
ΕΛΑΦΡΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ από ΤΙΣ 12 ΜΑΡΤΙΟΥ:
-Τέλος του διαβατηρίου εμβολιασμού στους χώρους όπου απαιτείται.
-100% χωρητικότητα σε όλους τους δημόσιους χώρους.
-Δεν υπάρχει όριο χωρητικότητας ανά τραπέζι σε εστιατόρια, μπαρ, ταβέρνες και καζίνο.
-Επιστροφή στις κανονικές ώρες δραστηριότητας για εστιατόρια, μπαρ, ταβέρνες και καζίνο.
-Επιτρέπονται δραστηριότητες χορού και καραόκε.
-Δεν υπάρχουν περιορισμοί στον αριθμό των συμμετεχόντων για δραστηριότητες κοινωνικού χαρακτήρα σε ενοικιαζόμενο δωμάτιο.
-Διαγραφή από το μητρώο επισκεπτών σε ιδιωτικές κατοικίες ηλικιωμένων.
Πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση που άνοιξε στο Kοινοβούλιο (Τρίτη 1/3) ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και για το ρόλο της Ιστορίας στις εθνικές μας επιλογές και για το γεγονός ότι η Ελλάδα απέδειξε, κατά την εκτίμησή του, ότι τις περισσότερες φορές στάθηκε στη σωστή πλευρά της.
Αφορμή για την επισήμανσή του αυτή βεβαίως, αποτέλεσε η απόφασή του να στείλει οπλισμό στην Ουκρανία, αλλά και να μετάσχει γενικότερα με πλήρη υποστήριξη στο σχέδιο της Δύσης για την επιβολή οικονομικών κυρώσεων εις βάρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ αυτών της απόφασης αποκλεισμού της από το δίκτυο διατραπεζικών συναλλαγών Swift. Απόφαση την οποία, αν εννοούσε πραγματικά η Δύση και δεν άφηνε «παραθυράκια» για τη μη εφαρμογή της, θα είχε ως συνέπεια η Ελλάδα και όλες οι άλλες χώρες να μην μπορούν να εξοφλούν τη Ρωσία για την προμήθεια φυσικού αερίου και να την οδηγήσουν έτσι, μέσα στο χειμώνα, στη διακοπή της τροφοδοσίας προς τις ελληνικές επιχειρήσεις και τα ελληνικά νοικοκυριά. Θα επανέλθω, όμως, σε αυτό στο τέλος του σημειώματος. Διότι εδώ προέχει να εξετάσουμε με αναδρομή στα ιστορικά δεδομένα, πόσα κέρδισε και πόσα έχασε η Ελλάδα, όταν ήταν σε αυτό που ο πρωθυπουργός ονομάζει «σωστή πλευρά της Ιστορίας».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήμασταν στη σωστή πλευρά της Ιστορίας όταν τελείωσε ο Εμφύλιος Πόλεμος. Η Ελλάς ευτύχησε να παραμείνει στη σφαίρα επιρροής της Δύσης, και έτσι ο ελληνικός λαός δε γνώρισε την οδυνηρή εμπειρία να ζήσει τα «αγαθά» του υπαρκτού σοσιαλισμού και των σοβιετικών δημοκρατιών, όπως η φτώχεια και οι δικτατορίες. Αντιθέτως, η ελληνική οικονομία χρηματοδοτήθηκε γενναία από το Σχέδιο Μάρσαλ.
Η ένταξη της Ελλάδας στη Δύση οφείλεται βεβαίως στη νίκη των αστικών δυνάμεων στον Εμφύλιο Πόλεμο, αλλά και σε τυχαία γεγονότα που οδήγησαν την Ελλάδα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Σήμερα γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα θα ήταν άχρηστη για τον Τσόρτσιλ, εάν δεν ήλεγχε μέσω της κατοχής της τα Στενά του Σουέζ, με συνέπεια με αυτόν τον τρόπο να κατοχυρώνει και να ασφαλίζει την κυριαρχία της Αγγλίας στις αποικίες της στην Άπω Ανατολή, ειδικά στην Ινδία. Η Αγγλία ήθελε την Ελλάδα στο δυτικό μπλοκ για να ελέγχει μέσω αυτής τους θαλάσσιους δρόμους που οδηγούν στην Ινδία. Σήμερα επίσης γνωρίζουμε, ότι η Ελλάδα δεν ανήκε στο πεδίο των ενδιαφερόντων του Στάλιν. Άφησε τον Εμφύλιο Πόλεμο να εξελιχθεί για να την ανταλλάξει με τις χώρες που βρίσκονταν στην περίμετρο ασφαλείας του, όπως η Πολωνία, η Τσεχοσλοβακία και η Ουγγαρία. Καταφέραμε να βρεθούμε λοιπόν στη σωστή πλευρά της Ιστορίας και στη σφαίρα επιρροής της Δύσης και επειδή το θέλαμε, αλλά και από γεγονότα που μας ξεπερνούσαν.
Η τροπή των πραγμάτων θα μπορούσε να είναι και διαφορετική. Ειδικώς αν ο Στάλιν δεν εγκατέλειπε τους αντάρτες. Ως επιβράβευση για την ένταξή μας σε αυτή τη σφαίρα επιρροής, λάβαμε από τη διάδοχο της Μεγάλης Βρετανίας, Αμερική, σημαντική ενίσχυση, πράγματι. Το Σχέδιο Μάρσαλ και τα πλοία Liberty βοήθησαν την ελληνική κοινωνία να βγει από το τούνελ της φτώχειας και την ελληνική ναυτιλία να αναπτυχθεί. Κάπου εδώ, όμως, φοβόμαστε, ότι τελειώνει η σωστή πλευρά της Ιστορίας για εμάς…
-Σήμερα γνωρίζουμε ότι η κατάλυση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, με το πραξικόπημα του 1967, έγινε σε πλήρη γνώση της Αμερικής – της «σωστής πλευράς της Ιστορίας». Γι’ αυτό άλλωστε και ο πρόεδρος Κλίντον, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα το 1999, ζήτησε συγγνώμη γι’ αυτό από τον ελληνικό λαό.
-Σήμερα, επίσης, γνωρίζουμε ότι η εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο έγινε σίγουρα με την ανοχή των Ηνωμένων Πολιτειών – της «σωστής πλευράς της Ιστορίας»! Γι’ αυτό άλλωστε οι Κύπριοι αδερφοί μας οργάνωναν διαδηλώσεις στο κέντρο της Νέας Υόρκης, το 1975, αποκαλώντας τον υπουργό Εξωτερικών της «σωστής πλευράς της Ιστορίας» «χασάπη».
-Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα Ίμια έγιναν «γκρίζα ζώνη» τον Ιανουάριο του 1996, όταν, με βάση δημοσιευμένα έγραφα, το υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών είχε στη διάθεσή του χαρτί που του έστειλε η ιταλική κυβέρνηση, από το οποίο πρόκυπτε σαφώς η ελληνικότητα των βραχονησίδων μας.
-Σήμερα, επίσης, γνωρίζουμε ότι τα Σκόπια αναγνωρίστηκαν ως «Μακεδονία» το 2005 από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών – της «σωστής πλευράς της Ιστορίας»!
Η Ελλάδα, όλα αυτά τα χρόνια που μεσολάβησαν, υπήρξε άψογη στις συμμαχικές της υποχρεώσεις. Διέθετε κάθε χρόνο το 2% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος της, ακόμα και όταν ο λαός της πεινούσε με τα Μνημόνια, για εξοπλισμούς και αμυντικές δαπάνες. Όσες φορές μάς ζητήθηκε να δείξουμε συμμαχική αλληλεγγύη και να δώσουμε κάπου το «παρών», το κάναμε. Στον πόλεμο της Κορέας ήμασταν παρόντες. Στον πόλεμο του Ιράκ, στον Περσικό Κόλπο ήμασταν παρόντες – με τη φρεγάτα «Έλλη». Στο Κοσσυφοπέδιο, το οποίο αποτελεί το λίκνο τον αδελφών μας Σέρβων, ήμασταν παρόντες με στρατό. Στο Αφγανιστάν, το ίδιο!
Πάντοτε εμείς ήμασταν στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Οι σύμμαχοί μας δεν ήταν ποτέ συνεπείς στα ραντεβού τους…
Μόνο στη μάχη για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ μάς βοήθησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και εδώ, όπως προκύπτει από τα απομνημονεύματα του προέδρου Ομπάμα, επειδή θίγονταν πρωτίστως τα δικά τους συμφέροντα. Ο πρόεδρος Πούτιν αρνήθηκε και τότε, μολονότι του ζητήθηκε, να εμπλακεί στα εσωτερικά της νομισματικής ένωσης της Ευρώπης και ενός μέλους της, όπως η Ελλάδα, ακολουθώντας ακριβώς το δρόμο του Στάλιν.
Σήμερα, η Ελλάδα αποφασίζει να στείλει όπλα στην Ουκρανία, υπολογίζοντας, όπως διακηρύχθηκε από το βήμα της Βουλής, ότι σε αντίθετη περίπτωση δε θα είχε το ηθικό πλεονέκτημα να ζητήσει το ίδιο για τον εαυτό της, σε περίπτωση που βρισκόταν αντιμέτωπη με την Τουρκία! Και με πρόσθετο επιχείρημα, ότι τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν η Γερμανία, η Σουηδία και η Πορτογαλία, χωρίς όμως να αναφερθεί ότι τον αντίθετο δρόμο -να μη στείλουν όπλα- ακολούθησαν, χωρίς να κατηγορηθούν ότι είναι στη λάθος πλευρά της Ιστορίας, η Ισπανία και η Ιταλία. Ευελπιστούμε λοιπόν σε συμμαχική βοήθεια, αν βρεθούμε απέναντι στην Τουρκία. Μόνο που ξεχνάμε δύο πράγματα: Εμείς δεν έχουμε ανάγκη από όπλα, αλλά από στρατό. Όπως από στρατό έχει ανάγκη και η Ουκρανία. Αλλά έμεινε κι αυτή μόνη, κι ας βρέθηκε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας! Ξεχνάμε, επίσης, κάτι ακόμη: Δεν αρκεί να είναι η αγωγή μας κοσμιοτάτη για να έχουμε τη βοήθεια που θα χρειαστούμε την κρίσιμη στιγμή.
Το μέγα ζήτημα για τους συμμάχους τότε δε θα είναι αν στείλαμε καλάσνικοφ και ρουκέτες στον Ζελένσκι, αλλά πώς αξιολογούν την Ελλάδα και πώς αξιολογούν την Τουρκία στο συμμαχικό σχεδιασμό. Από την απάντηση που θα δώσουν θα κριθεί αν πράγματι είμαστε εμείς στη σωστή πλευρά της Ιστορίας ή αν είναι οι γείτονες Τούρκοι, που έσπευσαν εγκαίρως να στρίψουν το τιμόνι, πρώτα εξοπλίζοντας τον Ζελένσκι με υπερσύγχρονα drones, έπειτα χαρακτηρίζοντας «πόλεμο» τη σύρραξη και, τέλος, κλείνοντας τα Στενά του Βοσπόρου. Θα έχει ενδιαφέρον τότε να δούμε, αν θα υπάρξει συμμαχικό αντίδωρο για τον οπλισμό που στείλαμε στην Ουκρανία. Η προϊστορία δε μας κάνει αισιόδοξους, ευχόμαστε όμως ο πρωθυπουργός να έχει δίκιο και να μην έχει κάνει λάθος εκτίμηση.
Όσον αφορά τις ελληνορωσικές σχέσεις, τέλος, οι οποίες γνωρίζουν -και με ευθύνη της Μόσχας- ραγδαία επιδείνωση, ας σημειωθεί μόνο αυτό: Ταμείο θα γίνει ανάλογα με την έκβαση του πολέμου. Αν ο Πούτιν βαλτώσει στην Ουκρανία, τότε έχει καλώς – άξιζε το ρίσκο. Αν τυχόν όμως καταφέρει και μεταφέρει ακολούθως τη σύρραξη, με ό,τι αυτό σημαίνει, στα Βαλκάνια, για τα ελληνικά συμφέροντα αυτό δε θα είναι καλή εξέλιξη.
Η κυβέρνηση, επίσης, πρέπει να απαντήσει εγκαίρως με πραγματιστικούς όρους, αν μπορεί να αντικαταστήσει από άλλες πηγές την τροφοδοσία της ελληνικής οικονομίας με ρωσικό φυσικό αέριο, το οποίο σήμερα καλύπτει σχεδόν το 50% των αναγκών μας. Αν μπορεί, έχει καλώς. Αν όμως οι πλατφόρμες του υγροποιημένου φυσικού αερίου που θα δημιουργηθούν στην Αλεξανδρούπολη καθυστερήσουν να κατασκευαστούν -διότι αυτά δε γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη-, τότε θα έχουμε πρόβλημα. Η σωστή πλευρά της Ιστορίας και η ιδεολογική ανάλυση δε μας σώζουν σ’ αυτή την περίπτωση. Μακάρι να μην το ζήσουμε – το εύχομαι ειλικρινά.
Ο γόρδιος δεσμός του Ερντογάν με τη Ρωσία του Πούτιν
Η Τουρκία επιλέγει διακριτικά και σιωπηρά, παρά τις ρητορικές καταδίκες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, να κρατήσει το ρόλο του επιτήδειου ουδέτερου στην κρίση αυτή, ελπίζοντας ότι έτσι και θα διασώσει τις σχέσεις με τη Ρωσία αλλά και την Ουκρανία, και συγχρόνως θα επωφεληθεί αποκαθιστώντας τις σχέσεις της με τη Δύση.
Ο κ. Ερντογάν μάλιστα έσπευσε να ασκήσει κριτική στην Ε.Ε. γιατί έγινε δεκτό προς συζήτηση το αίτημα της Ουκρανίας για ένταξη στην Ε.Ε.(κίνηση που έχει πρωτίστως συμβολικό χαρακτήρα) σε αντίθεση με την τουρκική υποψηφιότητα, η οποία φυσικά έχει μπει στον πάγο με υπαιτιότητα της ίδιας της Τουρκίας, η οποία επιθυμεί την τουρκοποίηση της Ευρώπης παρά το δικό της εξευρωπαϊσμό. Όμως η εξίσωση της Ουκρανικής κρίσης αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολη για την Τουρκία και τον ίδιο τον Ταγίπ Ερντογάν. Η εξάρτηση της Άγκυρας και του καθεστώτος Ερντογάν από την Τουρκία είναι εξαιρετικά σημαντική και σε όλα τα επίπεδα, ώστε να της επιτρέψουν να ακολουθήσει όλη τη διεθνή κοινότητα στην κατά μέτωπο σύγκρουση και στην πολιτική επιβολής κυρώσεων και απομόνωσης του Β. Πούτιν, ώστε να δοθεί αποφασιστική απάντηση στην εισβολή στην Ουκρανία και στην προσπάθεια επαναχάραξης του χάρτη της Ευρώπης δια της βίας. Η Τουρκία ήδη διεμήνυσε ότι «δε θα ακολουθήσει το δρόμο των κυρώσεων για να διατηρήσει ανοικτούς τους διαύλους με τη Μόσχα», υπονοώντας ότι αυτοί οι δίαυλοι θα είναι χρήσιμοι για μια μεσολαβητική προσπάθεια, την οποία όμως κανείς δεν έχει ζητήσει και ούτε καν προβάλει ως εναλλακτικό σενάριο. Απλώς η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανισθεί ότι και ανταποκρίνεται στις δεσμεύσεις του ΝΑΤΟ και υποστηρίζει την Ουκρανία, χωρίς όμως να δυσαρεστήσει τον Β. Πούτιν. Παρά την προβολή που δόθηκε στην ανακοίνωση της Τουρκίας ότι κλείνει τα Στενά για τους εμπόλεμους βάσει της δικαιοδοσίας που της αναγνωρίζει η Συνθήκη του Μοντρέ είναι προφανές ότι αυτό κάθε άλλο παρά πρόκειται για συνεισφορά στην επιχείρηση άσκησης πίεσης προς τη Ρωσία. Η Ρωσία ήδη έχει ένα μεγάλο μέρος του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας στη βάση της Σεβαστούπολης που μπορεί να ενισχυθεί με δυνάμεις του ρωσικού Στόλου της Κασπίας, ενώ βάσει της Συνθήκης του Μοντρέ και ρωσικά πλοία του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας που τώρα επιχειρούν στην Ανατολική Μεσόγειο μπορούν να επιστρέψουν στη «βάση» τους. Έτσι η υπεροπλία της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα μπορεί να διατηρηθεί και να αποτελέσει ένα ισχυρό μέσο για την επιτυχία της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία, με τον αποκλεισμό δια θαλάσσης των ουκρανικών λιμανιών και με την εκτόξευση πυραύλων Cruise από τα ρωσικά πλοία για χειρουργικά κτυπήματα εναντίον στρατιωτικών στόχων και υποδομών στο ουκρανικό έδαφος. Η απόφαση της Τουρκίας για το κλείσιμο των Στενών πρακτικά στρέφεται εναντίον των Συμμαχικών δυνάμεων, που πιθανόν επέλεγαν να στείλουν πολεμικά πλοία προς υποστήριξη της Ουκρανίας και κυρίως των Συμμάχων Βουλγαρίας και Ρουμανίας. Η Τουρκία το 2008 είχε απαγορεύσει τη διέλευση από τα Στενά, επικαλούμενη τη Συνθήκη του Μοντρέ, σε αμερικανικά πολεμικά, τα οποία θα κατευθύνονταν στη Μαύρη Θάλασσα προς υποστήριξη της Γεωργίας, ενώ στο παρελθόν στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Τουρκία είχε επίσης απαγορεύσει τη διέλευση πλοίων των δυνάμεων του Άξονα που είχαν ως στόχο να πλήξουν τη Σοβιετική Ένωση από τη Μαύρη Θάλασσα. Συνεπώς, η μοναδική πρωτοβουλία την οποία ανέλαβε η Τουρκία, κάθε άλλο παρά αποτελεί εμπόδιο για τη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία. Η εξάρτηση της Τουρκίας από τη Ρωσία είναι πολλαπλή, διπλωματική, οικονομική, ενεργειακή και αυτό το λαμβάνει σοβαρά υπόψη ο κ. Ερντογάν που διανύει την πιο δύσκολη προεκλογική χρονιά και ενώ η οικονομία της Τουρκίας ταλανίζεται από τον υψηλό πληθωρισμό, την πτώση της τιμής της λίρας και την έλλειψη συναλλαγματικών αποθεμάτων. Η Άγκυρα όπως επισημαίνει σε ανάλυση του το Stratfor εάν δεν υποστεί μια σοβαρή προβοκάτσια από τη Μόσχα, δεν πρόκειται να αλλάξει την επαμφοτερίζουσα στάση της, του να μη δυσαρεστήσει τον Β. Πούτιν. Οι οικονομικές σχέσεις των δυο χωρών είναι πολύ στενές. Η Τουρκία είναι η δέκατη στη σειρά χώρα εξαγωγών από τη Ρωσία και η Ρωσία είναι η τρίτη χώρα εξαγωγών τουρκικών προϊόντων (2020). Το 2021 παρά την πανδημία, 4,7 εκατομμύρια Ρώσοι τουρίστες επισκέφθηκαν την Τουρκία ενώ και το 21% από τα κατασκευαστικά έργα που έχουν αναλάβει οι μεγάλες τουρκικές κατασκευαστικές εταιρίες αφορούν τη Ρωσία. Και φυσικά μεγάλο και σημαντικό κομμάτι των ρωσοτουρκικών σχέσεων αφορά τη Συμφωνία για την αγορά των S400 ένα σχέδιο που αποσκοπεί στην επίτευξη του στόχου για απεξάρτηση από την αμυντική βιομηχανία της Δύσης, ένα απωθημένο, από την εποχή που επιβλήθηκε το αμερικανικό εμπάργκο εξαγωγής όπλων μετά την εισβολή στην Κύπρο. Όμως και με την Ουκρανία οι σχέσεις της Τουρκίας είναι σημαντικές. Η Ουκρανία ήταν η 20η χώρα για τις τουρκικές εξαγωγές, η Τουρκία εισάγει σιτηρά από την Ουκρανία που φθάνουν το 13,4% των συνολικών εισαγωγών της, ενώ 2 εκατομμύρια Ουκρανοί τουρίστες επισκέφθηκαν την Τουρκία το 2021. Η σχέση της Τουρκίας με την Ουκρανία έχει αναβαθμιστεί σε αμυντικό επίπεδο με την αγορά των τουρκικών UAV’s Bayraktar TB2 για τα οποία μάλιστα έχει υπογραφεί συμφωνία για συμπαραγωγή τους στην Ουκρανία. Και δεν είναι τυχαίο, ότι ιδιοκτήτης της εταιρίας που κατασκευάζει τα Bayraktar είναι ο γαμπρός του Ταγίπ Ερντογάν. Η Τουρκία είχε πρόσφατα δοκιμάσει τα «αντίποινα» της Ρωσίας μετά την εμπλοκή τους στον εμφύλιο της Συρίας, και μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού SU24 όταν η Μόσχα κατήργησε το καθεστώς διέλευσης χωρίς βίζα από και προς την Τουρκία, κράτησε τους Ρώσους τουρίστες μακριά από τα τουρκικά θέρετρα και συγχρόνως είχε πλήξει και δυνάμεις που υποστηρίζονται από την Τουρκία στη Β. Συρία. Η διπλή εισβολή της Τουρκίας σε Συριακό έδαφος και η διαμόρφωση μιας ζώνης ασφαλείας, την οποία μάλιστα επιχειρεί να αφομοιώσει, δε θα μπορούσε να γίνει χωρίς την ανοχή της Ρωσίας και του Προέδρου Πούτιν. Και η συνεννόηση την οποία πέτυχαν οι Τ. Ερντογάν και Β. Πούτιν στη Συρία, παρά το γεγονός ότι υποστηρίζουν διαφορετικές πλευρές στην εμφύλια σύγκρουση, κατέληξε στην ύπαρξη κοινών περιπολιών Ρωσικών και Τουρκικών δυνάμεων στη Β. Συρία. Σε ό,τι αφορά την ενέργεια, η Τουρκία παρά το γεγονός ότι έχει ως σταθερό προμηθευτή το Αζερμπαϊτζάν, η εξάρτηση της από τη Ρωσία είναι μεγάλη και κάθε διαταραχή στην προμήθεια φυσικού αερίου από τη Ρωσία θα προκαλούσε ακόμη μεγαλύτερη ασφυξία στην τουρκική οικονομία. Σύμφωνα με τους αναλυτές του Stratfor αν δεν υπάρξει ρωσικό πλήγμα έστω και κατά λάθος σε τουρκικό στόχο, η Τουρκία δεν πρόκειται να αλλάξει στάση και θα παραμείνει σε αυτήν την ερμαφρόδιτη πολιτική τού να καταδικάζει την εισβολή στην Ουκρανία, την οποία αποδέχθηκε ως «πόλεμο», αλλά θα αποφύγει με κάθε τρόπο τη συμμετοχή της στην επιβολή κυρώσεων εναντίον της Μόσχας. Εκτός εάν βρεθούν οι γνωστοί «ύποπτοι» που θα θεωρήσουν ότι χρειάζεται να «χρυσωθεί» η Τουρκία, προκειμένου να αποκοπεί από το άρμα της Ρωσίας… Και αυτό είναι κάτι που η Ελλάδα δεν μπορεί να αγνοήσει, αλλά οφείλει να αποτρέψει.
*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr και στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος».
Ολοκληρώθηκε την Πέμπτη 3 Μαρτίου, ο δεύτερος γύρος των διαπραγματεύσεων ανάμεσα σε Μόσχα και Κίεβο, με τις συζητήσεις να διαρκούν περίπου 3,5 ώρες. Ουκρανία και Ρωσία συμφώνησαν ότι πρέπει να εκκενωθούν όλες οι περιοχές από αμάχους, με πιθανό σενάριο την προσωρινή κατάπαυση του πυρός, προκειμένου να μην υπάρξουν άλλα αθώα θύματα.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο σύμβουλος του Ουκρανού προέδρου, Μικχάιλο Ποντόλιακ, σε ανάρτησή του στο Twitter, ο δεύτερος γύρος των συζητήσεων ολοκληρώθηκε, χωρίς όμως να έχουν επιτευχθεί όσα ζήτησε η χώρα του. Όπως ανέφερε «υπάρχει λύση μόνο για την οργάνωση ανθρωπιστικών διαδρόμων».
«Η Ρωσική Ομοσπονδία και η Ουκρανία συζήτησαν λεπτομερώς ανθρωπιστικά, στρατιωτικά ζητήματα και το θέμα μιας μελλοντικής πολιτικής διευθέτησης» δήλωσε ο Βλαντιμίρ Μεντίνσκι – στενός συνεργάτης του Βλαντιμίρ Πούτιν – όπως αναφέρει το TASS. Ο ίδιος έκανε λόγο για σημαντική πρόοδο ανάμεσα στις αντιπροσωπείες.
Οι δύο πλευρές συμφώνησαν για τρίτο γύρο συνομιλιών, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει γνωστός ο χρόνος και η τοποθεσία.
ΘΡΙΛΕΡ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ
Υπενθυμίζεται ότι από την Τετάρτη 2/3 οι διαπραγματεύσεις είχαν εξελιχθεί σε θρίλερ, καθώς υπήρχαν καθυστερήσεις και αναβολές, με πολλούς να εκφράζουν φόβους ότι οι συνομιλίες θα ματαιωθούν. Τελικά, οι δύο αντιπροσωπείες συμφώνησαν να συναντηθούν στο «Σπίτι του Κυνηγού», στο ιστορικό κτίριο που βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Belovezhskaya Pushcha, στη δυτική Λευκορωσία, εκεί όπου υπογράφηκαν οι συμφωνίες για τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Φωτογραφίες από το χώρο, έδωσε στη δημοσιότητα και το υπουργείο Εξωτερικών της Λευκορωσίας.
ΖΕΛΕΝΣΚΙ: «ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΑΔΟΘΩ»
Νωρίτερα σε διάγγελμά του ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι,εμφανιζόμενος ως νέος Τσώρτσιλ, υποστήριξε ότι δεν πρόκειται να παραδοθεί:«Δε θα παραδοθώ ποτέ στους Ρώσους, ούτε ο λαός μου. Ο χρόνος έχει σταματήσει για μας. Θα μείνουμε όρθιοι ως το τέλος» είπε και κατηγόρησε τους Ρώσους ότι βομβαρδίζουν αμάχους. «Αν δε σταματήσουν τώρα, πόσο νομίζετε ότι θα αντέξουμε; Πόσο θα μπορέσουμε να αντέξουμε;» δήλωσε. Απευθυνόμενος στον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ζελένσκι υποστήριξε ότι θέλει να μιλήσει μαζί του αλλά χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
«Μόνο ναζί πολεμούν έτσι» σχολίασε και πρόσθεσε ότι Ουκρανοί ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούν όσους προσπαθούν να διαφύγουν.
Μεταξύ άλλων, ο Πούτιν προειδοποίησε ότι η Ρωσία δε θα δεχτεί καμία απειλή: «Κανένας δε θα μας απειλήσει, ούτε με πυρηνικά. Είμαστε ένας περήφανος λαός, με περήφανο στρατό. Θα κάνουμε πάντοτε ότι πρέπει για να είμαστε στο πλευρό των ανθρώπων. Προστατεύουμε τις οικογένειες, τα παιδιά, την παιδεία και την υγεία. Θα είμαστε στο πλευρό όσων υπέφεραν από την επιχείρηση στην Ουκρανία».
