Το φαινόμενο άρχισε να παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, επτά γυναικοκτονίες έχουν σημειωθεί στην Ελλάδα μέσα σε επτά μήνες…
Πρόκειται για ένα φαινόμενο απόλυτης βίας, που όντως αντικατοπτρίζει την κοινωνία μας και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά προβλήματα σε παγκόσμια κλίμακα.
Ανθρωποκτονίες από πρόθεση, οι οποίες ξεκινούν από την κλιμακούμενη κακοποιητική συμπεριφορά με λεκτικές παρενοχλήσεις, συναισθηματική, ψυχική και σωματική κακοποίηση και φτάνουν ως το φόνο, την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας.
Ο όρος γυναικοκτονία, σύμφωνα με εμπεριστατωμένη αναφορά του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Joh Corry το 1801, ενώ στη νεότερη εποχή από την Diana Russell το 1976. Ήταν όμως το 2001 όπου η Russell αναδιατύπωσε την έννοια του όρου αναφερόμενη στη δολοφονία γυναικών με μοναδικό αίτιο το ίδιο τους το φύλο. Σήμερα αφορά δολοφονίες γυναικών και κοριτσιών εξαιτίας του φύλου τους, οι οποίες διαπράττονται ή γίνονται ανεκτές τόσο από ιδιώτες όσο και από δημόσιους φορείς.
Το φαινόμενο έχει γίνει εντονότερο στον αιώνα μας. Το Μεξικό έχει το μεγαλύτερο αριθμό γυναικοκτονιών παγκοσμίως με 470 δολοφονίες το 2020. Την ίδια χρονιά στην Τουρκία δολοφονήθηκαν 430 γυναίκες.
Τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία με τον ακριβή αριθμό καταγράφηκαν το 2017 όταν 87.000 γυναίκες δολοφονήθηκαν παγκοσμίως, το 58% αυτών από σύντροφο ή μέλος της οικογένειας. Στην Ασία και στην Αφρική σημειώθηκαν οι περισσότερες γυναικοκτονίες. Στον Καναδά, όπως αναφέρει η Canadian Femicide Observatory for Justice and Accountability του Πανεπιστημίου Guelph, πέρυσι καταγράφηκαν 160 βίαιες δολοφονίες γυναικών από συγγενικά πρόσωπα, που σημαίνει μία δολοφονία κάθε 2,5 μέρες. Πιστεύεται ότι η ραγδαία αύξηση των περιστατικών είναι επίπτωση της πανδημίας.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία όσον αφορά το φαινόμενο, με αποτέλεσμα να παραμένει σκοτεινός ο αριθμός γυναικοκτονιών και αυτό οφείλεται εν μέρη στο γεγονός ότι δεν καταγγέλλονται τα κρούσματα βίας κατά των γυναικών, περιλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής βίας, καθώς υπάρχει συγκάλυψη του συντρόφου από το ίδιο το θύμα, ενώ πολλές φορές εάν καταγγελθούν οι φόνοι δεν καταγράφονται ως γυναικοκτονίες.
Έγκυρα δημοσιεύματα ωστόσο αναφέρουν, ότι το ζήτημα των δολοφονιών γυναικών δεν αφορά ζητήματα φεμινισμού αλλά πρόκειται για βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, σύμφωνα με τα οποία άντρες και γυναίκες πρέπει να είναι ίσοι προς αυτά. Αφορά συνεπώς την ακραία μορφή έμφυλης και σεξιστικής βίας και την ανισότητα των φύλων.
Το νόμισμα πάντως έχει δύο όψεις. Δεν είναι λίγες οι υποθέσεις γυναικών που σκότωσαν τους συζύγους ή συντρόφους τους με βάρβαρο τρόπο. Πυροβολισμοί, τεμαχισμοί ακόμη και καύση θυμάτων, προκειμένου να μην αφήσουν κανένα στοιχείο.
Το θέμα όμως των ανδροκτονιών θα το ψάξουμε εκτενέστερα και θα επανέλθουμε.
Γυναικοκτονίες – ανδροκτονίες, οι περιπτώσεις πολλές και κάθε μία διαφορετική. Πάθος, ζήλεια, πόνος και φόβος είναι τα συναισθήματα που νιώθουν οι δράστες, πριν κάνουν πράξη τις απειλές και τις σκέψεις τους…
ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ: Ένα διαχρονικό φαινόμενο
Πυρκαγιές: Μια «ταινία» με αλλεπάλληλα remake

Ο φυσικός πλούτος της Ελλάδας μετατρέπεται σε στάχτη και αποκαΐδια για πολλοστή φορά. Τα ίδια και τα ίδια: Στο δημόσιο λόγο, στις ελλείψεις σε επίπεδο πρόληψης, στην αμέλεια των Δήμων, στους ασυνείδητους και απρόσεχτους πολίτες, στην απόδοση των ευθυνών, στην απουσία της κρατικής ετοιμότητας για γρήγορη και έγκαιρη κατάσβεση…
Ευγενία Σαρηγιαννίδη*
© slpress.gr
Έχουν περάσει 14 χρόνια από τότε που γράφαμε τα παραπάνω με αφορμή τις φωτιές του 2007, τότε που είχε καεί η μισή Πελοπόννησος. Από τότε έχουν μεσολαβήσει πολλές ετήσιες πυρκαγιές και η τραγική εμπειρία στο Μάτι που θρηνήσαμε και ανθρώπους.
Φαίνεται, όμως, να ισχύουν πάλι πάνω κάτω τα ίδια. Η κασέτα στα ΜΜΕ ξαναπαίζει το ίδιο δραματικό σενάριο. Πραγματικά είναι να απορεί κανείς με την έλλειψη φαντασίας του τηλεοπτικού κόσμου, όπως και με τη «μνήμη κουνουπιού» της μερίδας του τηλεοπτικού κοινού, που κάθε φορά μοιάζει να ξαφνιάζεται με τα όσα συμβαίνουν: Δημοσιογράφοι – σεναριογράφοι, στα πλαίσια της «ενημέρωσης των πολιτών» προκηρύσσουν τους εγκληματίες και αποδίδουν ευθύνες, όχι μόνο για την έναρξη, αλλά (κυρίως) για την επέκταση της φωτιάς: Παλαιότερα οι καταπατητές, οι γνωστοί οικοπεδοφάγοι. Ανέκαθεν, οι πυρομανείς εμπρηστές.
Βεβαίως, ακούμε και το επικρατέστερο σενάριο: η ΔΕΗ με τους πυλώνες της, οι καιρικές συνθήκες, ο Θεός που «είχε τα νεύρα του» και η «σχιζοφρενής αλεπού» με τον πυρσό! Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, που συντονισμένα καίνε χόρτα σε διάφορα σημεία της Ελλάδας, οργανωμένα και μαζικά και βεβαίως, ο εγκληματίας καπνιστής με την εμπρηστική του γόπα! Και όσον αφορά την επέκταση: ανικανότητα των υπηρεσιών (δασικής και πυροσβεστικής), αδιαφορία, καθυστέρηση, έλλειψη συντονισμένης οργάνωσης και δασικών δρόμων, εγκαταλελειμμένα και αφρόντιστα δάση κ.α.
Τις συνέπειες οφείλει να τις τονίσει η κοινωνία των πολιτών με τις «οικολογικές της ευαισθησίες» και όλα τα «πολιτικώς ορθά» στερεότυπα και επιχειρήματα για την καταπάτηση και εγκατάλειψη του δασικού πλούτου. Και βεβαίως πολλά από αυτά εν μέρει τουλάχιστον ισχύουν, αλλά ως γνωστόν οι μισές αλήθειες είναι χειρότερες από τα ψεύδη. Το όλο σόου, ενορχηστρωμένο από τα ΜΜΕ, προβάλλεται στην ελληνική κοινωνία, χωρίς κανείς να απορεί αν εκείνη θα θέσει εύλογα ερωτήματα για το εν λόγω ολοκαύτωμα.
ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΤΥΧΑΙΟΤΗΤΑ
Αυτές είναι οι αιτίες στις οποίες οφείλονται αποκλειστικά οι πυρκαγιές, που «εντελώς τυχαία» την ίδια μέρα άναψαν σε ολόκληρη τη χώρα; Περίεργο που κανείς από τους δημοσιογράφους – σεναριογράφους δεν έθεσε υπό αμφισβήτηση την τόση «τυχαιότητα»; Γιατί δεν αναφέρεται, παρά από ελάχιστες εξαιρέσεις, πως το περί «αναδασωτέων εκτάσεων» επιχείρημα είναι μια ακόμα κοροϊδία τού, ήδη πολλαπλώς εξαπατημένου, ελληνικού λαού; Όσο για το σενάριο των «ατυχημάτων», που πρωτοστατεί και σήμερα, είναι απλώς αστείο!
Ξαφνικά την ίδια στιγμή, σε όλους τους πυλώνες της ΔΕΗ συνέβη ατύχημα; Μήπως το σύμπαν «συνωμοτεί» εναντίον μας, ή μήπως νομίζουν ότι διαβάζουμε πολύ Paulo Coelho; Τι επιδιώκουν αυτά τα αιτιοκρατικά σενάρια, αν όχι την αποβλάκωση των πολιτών – τηλεθεατών; Όσον αφορά τις ενδεχόμενες πολιτικές και στρατιωτικές διαστάσεις των εμπρησμών, ουδείς τις αναφέρει στα πιθανά αίτια.
Επιπρόσθετα, γιατί άραγε η ύπαρξη εμπρηστικών μηχανισμών αναφέρεται παρεμπιπτόντως, ή ακόμα χειρότερα ως τμήμα της «ψεκασμένης» επιχειρηματολογίας όλων αυτών που «βλέπουν παντού εχθρούς»; Να υποθέσουμε πως τους διέφυγε τέτοια σημαντική παράμετρος ή ότι ηθελημένα αποσιωπάται; Τι φοβούνται; Μήπως πουν τις λέξεις «πληρωμένοι πράκτορες» και τους «βάλει πιπέρι στο στόμα» το κανάλι στο οποίο εργάζονται;
Μα βέβαια που να αρθρώσεις κακές λέξεις, όπως «μυστικές υπηρεσίες και άλλες σκοτεινές δυνάμεις»; Κινδυνεύεις να σε πουν συνωμοσιολόγο και να βρεις τον μπελά σου. Άσε που με αποκαλύψεις τέτοιου είδους, μπορεί να ξυπνήσεις πατριωτισμούς, υπό τη μορφή «εθνικισμών» ή και «ρατσισμών» και να σηκώσουν κεφάλι οι Έλληνες, που τόσο και τόσοι κοπίασαν να τους επαναμετατρέψουν σε ραγιάδες!
ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ!
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, τώρα είναι και οι ανεμογεννήτριες, με τις οποίες θέλουν να γεμίσουν τη χώρα. Η δυνατότητα εγκατάστασης ανεμογεννητριών στις καμένες εκτάσεις είχε ήδη αποφασιστεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας (απόφαση 2499/2012) με εισήγηση της νυν Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία ήταν εισηγήτρια και άλλων σχετικών με τις ανεμογεννήτριες αποφάσεων.
Ενδεικτικό γεγονός που θεωρούμε αξιοσημείωτο να αναφερθεί είναι ότι «ακριβώς 40 ημέρες πριν από τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Εύβοια, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) εξέδωσε την υπ’ αριθμόν 504/2021 απόφαση, με την οποία χορηγούσε άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ανεμογεννήτριες) στο Μαντούδι της Εύβοιας. Η απόφαση 504/2021 εκδόθηκε στις 24 Ιουνίου 2021. Η εταιρεία που λάμβανε το «πράσινο» φως για την εγκατάσταση αιολικού πάρκου στη θέση «ΠΥΞΑΡΙΑ ΠΡΙΟΝΑΣ» είναι η «Αιολική Μαρμαρίου Ευβοίας Μ.Α.Ε.», μέλος του ομίλου ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ».
Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Δήμαρχος της περιοχής στο eviathema.gr «η απόφαση αυτή έγινε χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση και την πληροφορήθηκαν από τη diavgeia». Είναι δυνατόν να αφήσουμε υπόνοιες, λοιπόν, πως υποπτευόμαστε εγκληματική ενέργεια; Είναι δυνατόν να επιτρέψουμε να καταταχθούμε στις φολκλόρ «γκρίζες ζώνες» της συνωμοσιολογίας; Να στοχοποιήσουμε μετανάστες; Εμπρηστές που εξυπηρετούν συμφέροντα μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών;
Να θέσουμε, λοιπόν, το ερώτημα «ποιος ωφελείται από τη φονική καταστροφή της πυρκαγιάς» για να αναζητήσουμε κίνητρα που θα καταδείξουν τον υπεύθυνο; Τόσος φόβος πια, μν βγούμε από την εξατομικευμένη σφαίρα (ατομικών και μικροπολιτικών συμφερόντων) και περάσουμε σε εκείνη της πολιτικής; Τόσο επιλεκτική σεναριογραφία και τόσος στρουθοκαμηλισμός;
«ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ» ΑΠΟΧΑΥΝΩΣΗΣ
Βεβαίως, τα Μέσα Μαζικής «Ψυχαγωγίας και Αποβλάκωσης» φρόντισαν να ασχοληθούν με ζητήματα «μείζονος» σημασίας: με το αν φορούσαν μάσκα όσοι επέβαιναν σε πλωτά μέσα διάσωσης, με το αν οι πυροσβέστες που θα ερχόντουσαν ως βοήθεια από το εξωτερικό θα έπρεπε να είναι εμβολιασμένοι, όπως ακούσαμε και από πνευμονολόγους της χώρας της φαιδράς πορτοκαλέας να λένε σε «ανεξάρτητα» και «αντικειμενικά» Μέσα, όπως το κανάλι ΣΚΑΪ!
Κλείνοντας, με μια ρεαλιστική –και όχι απαισιόδοξη– ματιά στο μέλλον, θα λέγαμε σε όλους αυτούς με τις οικολογικές ανησυχίες, των οποίων δεν αμφισβητούμε τις καλές προθέσεις, ότι όσο εθελοτυφλούμε για τα αληθινά αίτια και κατασκευάζουμε σενάρια αποπροσανατολισμού του Έλληνα, τόσο δυσκολότερο θα είναι να τον κινητοποιήσουμε να διαφυλάξει τον εθνικό του πλούτο.
Επιπλέον, τόσο περισσότερο θα «θεραπεύουμε» (αν αυτό είναι δυνατόν, αφού συνήθως οι αναδασώσεις παρουσιάζουν μικρή ή καθόλου επιτυχία, πλέον μάλιστα θα παρεμποδίζονται και νομικά με το Νόμο Χατζηδάκη 4685/2020, με ψευδεπίγραφο τίτλο «εκσυγχρονισμός της περιβαλλοντικής νομοθεσίας»), παρά θα προλαμβάνουμε από καταστροφή και θα διαφυλάττουμε τη χλωρίδα και την πανίδα του τόπου μας. Είναι καιρός λοιπόν να σταματήσουν τα ταχύρρυθμα σεμινάρια αποχαύνωσης που παρέχουν τα ΜΜΕ με αντίτιμο τους εθνικούς δρυμούς, τα δάση, τις ζωές και τις περιουσίες των πολιτών. Τη χώρα την κάψαμε, με όλες τις συνδηλώσεις και τα πολλαπλά νοήματα της λέξης αυτής…
*Η Ευγενία Σαρηγιαννίδη εργάζεται ως Ψυχολόγος και είναι Συντονίστρια του Δικτύου «psy-counsellors». Είναι κάτοχος πτυχίου Ψυχολογίας και μεταπτυχιακού με αντικείμενο την Ψυχολογία και το Διαδίκτυο. Είναι υποψήφια διδάκτωρ. Ήταν υποψήφια Ευρωβουλευτής το 2014 και Υποψήφια Βουλευτής Επικρατείας στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015.
Το διά παραλείψεως διαρκές έγκλημα

Μπορεί ο πρωθυπουργός να κρύβεται πίσω από την Κλιματική Αλλαγή, αλλά η κυβέρνηση δεν είναι άμοιρη ευθυνών για την καταστροφική εξέλιξη των πυρκαγιών σε Αττική, Εύβοια, Ηλεία και αλλού.
Προφανώς, δεν είναι υπεύθυνη ούτε για τον καύσωνα, ούτε για την εκδήλωση των πυρκαγιών. Η ευθύνη της, όπως κάθε κυβέρνησης σε τέτοιες περιπτώσεις, αφορά λάθος χειρισμούς και εγκληματικές παραλείψεις, αναφορικά με την έγκαιρη προετοιμασία του κρατικού μηχανισμού για την αντιμετώπιση των αναμενόμενων θερινών πυρκαγιών. Μιλάμε, λοιπόν, ότι στην πυρόσβεση διαπράττεται διά παραλείψεως διαρκές έγκλημα.
Σταύρος Λυγερός*
© slpress.gr
Είναι κοινός τόπος, ότι η Ελλάδα δε διαθέτει οργανωμένο και αποτελεσματικό κράτος. Η σημερινή κυβέρνηση δεν ευθύνεται για τη βαριά αυτή κληρονομιά. Ευθύνεται, όμως, για όσα δεν έκανε τα δύο χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία, αν και πρέπει να της αναγνωρίσουμε το ελαφρυντικό ότι βρέθηκε αντιμέτωπη με την πανδημία. Με τις επιλογές και τις παραλείψεις της, πάντως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να παραμείνει η Ελλάδα ανοχύρωτη πολιτεία στον τομέα της πυρασφάλειας.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι οι πυρκαγιές ήταν πολλές και ως εκ τούτου ήταν δύσκολη η αντιμετώπισή τους. Ακόμα και ένας οργανωμένος και με επαρκή μέσα κρατικός μηχανισμός δε θα μπορούσε να αποτρέψει κάποιες από τις καταστροφές. Από το σημείο αυτό, όμως, μέχρι ουσιαστικά να αφήνονται ολόκληρες περιαστικές περιοχές στο έλεος της πυρκαγιάς, υπάρχει μεγάλη απόσταση.
Προκειμένου να προστατέψει τους πολίτες, αλλά και για να μην εισπράξει η ίδια πολιτικό κόστος από ενδεχόμενους θανάτους, η κυβέρνηση έθεσε –και το διαλαλεί– ως πρώτη προτεραιότητά της να μη χαθεί ανθρώπινη ζωή. Στο πλαίσιο αυτό διέταζε την εκκένωση ολόκληρων οικισμών, πριν ακόμα αυτοί απειληθούν άμεσα από τη φωτιά. Είναι προφανές πως οι εκατόμβες στις πυρκαγιές το 2007 και πριν λίγα χρόνια στο Μάτι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο – κι όχι άδικα – στην επιλογή αυτή.
Η ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΕΧΕΙ
ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ
Η τακτική αυτή, ωστόσο, έχει ένα επιχειρησιακό μειονέκτημα. Εκκενώνοντας έναν οικισμό που δεν απειλείται άμεσα, ουσιαστικά διευκολύνεις την εξάπλωση της πυρκαγιάς. Η με λελογισμένο τρόπο κινητοποίηση των κατοίκων, που αγωνίζονται να προστατέψουν τις περιουσίες τους, μπορεί να αποτρέψει την εξάπλωση, επειδή θα βρεθεί κάποιος να σβήσει μία καύτρα που μετέφερε ο άνεμος πριν αυτή προκαλέσει ανάφλεξη, ή τουλάχιστον πριν δημιουργήσει νέα ανεξέλεγκτη εστία.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι εκτός από άσπρο-μαύρο υπάρχει και το φάσμα των γκρι. Προφανώς πρέπει να γίνεται εκκένωση, όπου αυτό είναι αναγκαίο. Όχι, όμως, να αφήνονται ανοχύρωτοι ολόκληροι οικισμοί, που θα μπορούσαν να προστατευθούν. Επειδή πρόκειται για ευαίσθητη ισορροπία και συχνά δύσκολη απόφαση, το τι πρέπει να γίνει κάθε φορά σε κάθε περιοχή πρέπει να αποφασίζεται όχι στο Μαξίμου, ούτε από τους Χρυσοχοΐδη και Χαρδαλιά. Πρέπει να αποφασίζεται από τους επιτόπου διοικητές των πυροσβεστικών δυνάμεων που έχουν καθαρή εικόνα της κατάστασης. Αυτό, βεβαίως, απαιτεί αξιωματικούς που θα έχουν εκπαιδευθεί να αναλαμβάνουν πρωτοβουλία και ευθύνη, κι όχι από ευθυνόφοβους που κρύβονται πίσω από άνωθεν διαταγές.
Είναι κοινός τόπος ότι στην αντιμετώπιση μίας πυρκαγιάς κρίσιμος παράγοντας είναι ο χρόνος. Όταν οι δυνάμεις πυρόσβεσης έχουν άμεσα την πληροφορία ότι εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο τάδε σημείο, έχουν πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα να παρέμβουν και να τη σβήσουν πριν αυτή αποκτήσει διαστάσεις και εξαπλωθεί. Εάν πριν λίγες δεκαετίες αυτό ήταν δύσκολο και απαιτούσε περιπολίες αεροσκαφών και ελικοπτέρων, σήμερα είναι πανεύκολο. Κοστίζει σχετικά λίγο η προμήθεια drones ικανών να πραγματοποιούν πολύωρες περιπολίες, μεταδίδοντας ζωντανή εικόνα στο Κέντρο Επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής, το οποίο θα μπορεί να ενημερώσει άμεσα τους επί τόπου διοικητές.
ΣΤΡΑΤΟΣ, ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ
ΚΑΙ ΠΥΡΟΣΒΕΣΗ
Ένα τρίτο ζήτημα είναι ο ρόλος του στρατού στην πυρόσβεση. Σε μία χώρα, όπως η Ελλάδα, που οι καλοκαιρινές πυρκαγιές είναι ενδημικό φαινόμενο κι από ό,τι φαίνεται τα επόμενα χρόνια θα εκδηλώνονται συχνότερα και εντονότερα, είναι ακατανόητο να αφήνουμε τις ένοπλες δυνάμεις εκτός του δυναμικού πυρόσβεσης. Δεν αρκούν να επιστρατεύονται και μάλιστα με καθυστέρηση κάποια στρατιωτικά γκρέιντερ.
Πρέπει όλοι οι νεοσύλλεκτοι, παραλλήλως με την όποια στρατιωτική εκπαίδευσή τους, να εκπαιδεύονται και στην πυρόσβεση και στην πρόληψη. Στη διάρκεια δε της θητείας τους να πραγματοποιούν κοινές ασκήσεις με την Πυροσβεστική υπό την ηγεσία αξιωματικών της. Αν συνέβαινε αυτό, χωρίς οικονομικό κόστος οι πεζοπόρες δυνάμεις πυρόσβεσης θα πολλαπλασιάζονταν και ποσοτικά και ποιοτικά, με ευεργετικά αποτελέσματα στο επιχειρησιακό επίπεδο.
Εάν, μάλιστα, υπήρχε πρόβλεψη για τακτική υποχρεωτική εκπαίδευση από την τοπική Πυροσβεστική των ικανών πολιτών σε κάθε δήμο και κοινότητα, οι προληπτικές εργασίες θα ήταν πολύ αποτελεσματικότερες και επιπλέον το δυναμικό πυρόσβεσης θα ενισχυόταν περαιτέρω. Είναι ποιοτικά διαφορετικό οι πυροσβέστες να καθοδηγούν εκπαιδευμένους πολίτες, με τους οποίους έχουν συνασκηθεί, από το να επικουρούνται από ανεκπαίδευτους ευκαιριακούς εθελοντές.
ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΔΟΥ
Ας φέρουμε ένα παράδειγμα. Την Πέμπτη (5-8-2021) το βράδυ, το κρίσιμο ζήτημα ήταν εάν η φωτιά θα υπερπηδούσε την εθνική οδό και θα περνούσε προς τη δεξιά πλευρά (ανεβαίνοντας προς τη Λαμία). Όπως είναι γνωστό, η φωτιά πέρασε, παρότι το πλάτος της εθνικής οδού είναι δεκάδες μέτρα. Αναρωτιέμαι: εάν είχαν παραταχθεί κατά μήκος της δεξιάς πλευράς της εθνικής οδού στρατιώτες και εθελοντές πολίτες, θα είχε καταφέρει η φωτιά να περάσει;
Το πιθανότερο είναι πως όχι. Οι καύτρες που μετέφερε ο άνεμος μόλις έπεφταν στο έδαφος και προκαλούσαν ανάφλεξη, οι όποιες μικρές εστίες δημιουργούνταν θα ήταν εύκολο να σβηστούν πριν προσλάβουν διαστάσεις. Δεν είμαι ειδικός και ως εκ τούτου έθεσα τις παραπάνω σκέψεις που μου υπαγόρευσε η κοινή λογική στην κρίση εμπειρογνώμονα. Κούνησε το κεφάλι, σχολιάζοντας πως όλα αυτά τα αυτονόητα παραμένουν ζητούμενα εδώ και δεκαετίες.
Όπως έγινε γνωστό, η κυβέρνηση διέθεσε περίπου το ένα δέκατο από όσα χρήματα είχαν ζητήσει οι αρμόδιες υπηρεσίες για την προετοιμασία εν όψει του καλοκαιριού. Και μόνο αυτό το γεγονός δείχνει κάτι και συνιστά βαριά ευθύνη. Είναι, ωστόσο, γελοίο και ντροπή, μία τέτοια τραγωδία να μεταφράζεται σε μικροπολιτικό καυγά. Η ΝΔ να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για το Μάτι και ο ΣΥΡΙΖΑ να κατηγορεί τη ΝΔ για τα τωρινά, λες και οι ανθρώπινες και υλικές απώλειες έχουν κομματικό πρόσημο.
Οι τωρινές καταστροφικές πυρκαγιές, όπως και όλες οι προηγούμενες, μαζί με τις όποιες πολιτικές ευθύνες, αποδεικνύουν και τη χρεοκοπία ενός ολόκληρου μοντέλου κοινωνικής ανάπτυξης, που στηρίχθηκε στον άκρατο ατομισμό, στον αρπακολατζιδισμό, στην αρπαχτή, στην κάθε είδους αυθαιρεσία, στη μετατροπή των νόμων σε λάστιχο και στην αποθέωση του life style. Ένα μοντέλο που επέτρεψε την άνθηση του πολιτικάντικου σαλτιμπαγκισμού και την υποκατάσταση της πολιτικής από τα επικοινωνιακά τρικ.
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
Νέα μείωση της ανεργίας στον Καναδά τον Ιούλιο στο 7,5%

►Σε Κεμπέκ & Μανιτόμπα το χαμηλότερο ποσοστό (6,1%)
►Στο Newfoundland & Labrador το υψηλότερο (12,7%)
Κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες μειώθηκε τον Ιούλιο ο δείκτης ανεργίας στον Καναδά – ήτοι στο 7,5% – σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα Ιούνιο, ισοφαρίζοντας παράλληλα το χαμηλότερο ποσοστό του Μαρτίου για το 2021. Το αποτέλεσμα της 2ης συνεχόμενης μηνιαίας μείωσης του ποσοστού ανεργίας στον Καναδά, ήταν να αυξηθεί η απασχόληση κατά 94.000 θέσεις εργασίας (+0,5%).
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
Η απασχόληση αυξήθηκε κατά 35.000 σε υπηρεσίες διαμονής και τροφίμων, ενώ ήταν ουσιαστικά αμετάβλητη στην πληροφόρηση, τον πολιτισμό και την αναψυχή και στο λιανικό εμπόριο.
Μετά τις απώλειες το Μάιο και τον Ιούνιο, ο αριθμός των ατόμων που εργάστηκαν σε βιομηχανίες παραγωγής αγαθών δεν άλλαξε ιδιαίτερα τον Ιούλιο. Ο αριθμός των ατόμων που εργάστηκαν στη μεταποιητική βιομηχανία στο Οντάριο αυξήθηκε κατά 26.000, γεγονός που διέγραψε πλήρως τις απώλειες απασχόλησης που καταγράφηκαν την άνοιξη.
Μεταξύ των εργαζομένων που δούλευαν τουλάχιστον τις μισές συνηθισμένες ώρες τους, το ποσοστό εργασίας από το σπίτι μειώθηκε κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, στο 25,8% τον Ιούλιο, επιστρέφοντας στα χαμηλότερα επίπεδα πανδημίας που είχαν καταγραφεί το φθινόπωρο του 2020. Για περίπου τους μισούς από αυτούς που εργάζονταν από το σπίτι (51,6% ) αυτό συνεχίζει να αντιπροσωπεύει μια προσωρινή προσαρμογή στην πανδημία. Ο κλάδος της πληροφόρησης, του πολιτισμού και της αναψυχής, γνώρισε μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές στον τόπο εργασίας τον Ιούλιο, με το ποσοστό όσων εργάστηκαν από το σπίτι να μειώνεται κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες, στο 38,6%.
ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ
Η απασχόληση μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών αυξήθηκε κατά 62.000 (+2,5%) τον Ιούλιο, με τα κέρδη να κατανέμονται μεταξύ των νέων ανδρών (+36.000 / +2,8%) και των νέων γυναικών (+26.000 / +2,2%). Όλα τα κέρδη για τους νέους αφορούσαν μερική απασχόληση (+63.000 / +5,1%).
Η απασχόληση εξάλλου αυξήθηκε κατά 30.000 (+0,5%) για γυναίκες ηλικίας 25 έως 54 ετών τον Ιούλιο, με κέρδη πλήρους απασχόλησης (+73.000 / +1,5%), επιδόσεις που αντιστάθμησαν τις απώλειες μερικής απασχόλησης (-44.000 / -4,2%).
Η απασχόληση των ηλικιωμένων ήταν 124.000 (-1%) κάτω από τα επίπεδα πριν τον COVID τον Ιούλιο, με παρόμοια ελλείμματα για τους άνδρες (-71.000 / -1,1%) και τις γυναίκες (-53.000 / -0,9%).
Το ποσοστό απασχόλησης για μητέρες βασικής ηλικίας, των οποίων το μικρότερο παιδί ήταν κάτω των 18 ετών (74,7%) ήταν 1,2 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από τον Ιούλιο του 2019, λαμβάνοντας υπόψη ότι το ποσοστό για τις γυναίκες αυτής της ηλικιακής ομάδας χωρίς παιδιά κάτω των 18 ετών (79,7%) άλλαξε ελάχιστα σε σχέση με δύο χρόνια νωρίτερα (δεν προσαρμόστηκε εποχικά).
Αντίθετα, το ποσοστό απασχόλησης ήταν πιο κοντά στο επίπεδο πριν τον COVID για τους πατέρες ηλικίας (91,4% / μείωση 0,9 ποσοστιαίες μονάδες) από ό,τι για τους μη πατέρες (82,3% / μείωση 1,6 ποσοστιαίες μονάδες).
Επίσης, η απασχόληση των γυναικών ηλικίας 55 ετών και άνω μειώθηκε κατά 20.000 (-1,1%) τον Ιούλιο, κατ’ ουσίαν, αφανίζοντας τα κέρδη του Ιουνίου και αφήνοντας γι’ αυτήν την ομάδα 55.000 θέσεις εργασίας (-20,9%) κάτω από το επίπεδο του Φλεβάρη 2020. Αντιστρόφως, η απασχόληση μεταξύ ανδρών σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα διατηρήθηκε σταθερή τον Ιούλιο και έχει αλλάξει ελάχιστα από τότε που επέστρεψε στο επίπεδο πριν τον COVID το Μάρτιο του 2021.
Σε σύγκριση με το Φεβρουάριο του 2020, το ποσοστό απασχόλησης, το οποίο αντικατοπτρίζει τόσο την απασχόληση όσο και το μέγεθος του πληθυσμού, μειώθηκε κατά 1,3 ποσοστιαίες μονάδες για τους άνδρες ηλικίας 55 ετών και άνω τον Ιούλιο και κατά 1,7 ποσοστιαίες μονάδες για τις γυναίκες της ίδιας ηλικιακής ομάδας.
ΜΕΙΩΣΗ ΑΝΕΡΓΙΑΣ
ΣΕ ΚΕΜΠΕΚ – ΟΝΤΑΡΙΟ
Η απασχόληση αυξήθηκε σε τέσσερις επαρχίες τον Ιούλιο, με το Οντάριο, τη Μανιτόμπα, τη Νέα Σκωτία και το νησί του Πρίγκιπα Εδουάρδου να βλέπουν κέρδη. Το Saskatchewan ήταν η μόνη επαρχία όπου η απασχόληση μειώθηκε. Για δεύτερο συνεχόμενο μήνα, η Βρετανική Κολομβία ήταν η μόνη επαρχία με απασχόληση πάνω από το επίπεδο πριν από την πανδημία. Σε σύγκριση με το Φεβρουάριο 2020, το χάσμα της απασχόλησης ήταν μεγαλύτερο στο Saskatchewan (-3,6%), στο Prince Edward Island (-3,5%), στο New Brunswick (-2,5%) και τη Νέα Γη και Λαμπραντόρ (-2,2% ).
Μετά την πτώση τον Απρίλιο και το Μάιο και την αύξηση τον Ιούνιο, η απασχόληση στο ΟΝΤΑΡΙΟ αυξήθηκε κατά 72.000 θέσεις εργασίας (+1%) τον Ιούλιο, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης κατά 49.000 (+1,5%) στη μητροπολιτική περιοχή του Τορόντο. Ενώ η μεταποίηση οδήγησε την αύξηση της απασχόλησης στην επαρχία, οι υπηρεσίες διαμονής και τροφίμων και το χονδρικό και λιανικό εμπόριο σημείωσαν επίσης κέρδη, καθώς το σχέδιο επαναλειτουργίας της επαρχίας επέτρεψε στα εστιατόρια να ξαναρχίσουν να λειτουργούν εσωτερικά και τα καταστήματα λιανικής να καταργήσουν τα όρια χωρητικότητας. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες στο Οντάριο, στο 8%.
Στο ΚΕΜΠΕΚ, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες στο 6,1% που είναι το χαμηλότερο ποσοστό μεταξύ των επαρχιών μαζί με τη Μανιτόμπα. Οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης αυξήθηκαν κατά 16.100 άτομα, ενώ αυτοί της μερικής απασχόλησης μειώθηκαν κατά 8.600 άτομα. Συνολικά δηλαδή, οι άνεργοι στο Κεμπέκ τον Ιούλιο μειώθηκαν κατά περίπου 7.500 άτομα.
Στη ΜΑΝΙΤΟΜΠΑ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 7.400 (+1,1%) τον Ιούλιο και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 1,5 ποσοστιαίες μονάδες στο 6,1%. Τα κέρδη ήταν κυρίως στις υπηρεσίες διαμονής και τροφίμων, καθώς και στην πληροφόρηση, τον πολιτισμό και την αναψυχή.
Η απασχόληση στη ΝΕΑ ΣΚΩΤΙΑ αυξήθηκε κατά 3.700 (+0,8%) τον Ιούλιο και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες στο 8,4%. Όλα τα κέρδη ήταν στην εργασία πλήρους απασχόλησης και αφορούσαν κυρίως την υγειονομική περίθαλψη και την κοινωνική βοήθεια.
Το νησί του ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΕΔΟΥΑΡΔΟΥ σημείωσε αύξηση της απασχόλησης κατά 1.100 (+1,4%) τον Ιούλιο, μετά από πτώση παρόμοιου μεγέθους τον προηγούμενο μήνα. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες στο 9,6%.
Στο SASKATCHEWAN, η απασχόληση μειώθηκε (-4.500 / -0,8%) για δεύτερο συνεχή μήνα, ενώ το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες, στο 7%. Οι μειώσεις στο εμπόριο χονδρικής και λιανικής αντιπροσώπευαν σχεδόν το ήμισυ (45,5%) της σωρευτικής μείωσης της απασχόλησης δύο μηνών.
Αναλυτικά, στον πίνακα που ακολουθεί, τα ποσοστά ανεργίας στις 10 επαρχίες του Καναδά:
ΕΠΑΡΧΙΑ ΙΟΥΝΙΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ
2021 2021
●NEWFOUNDLAND
& LABRADOR 13% 12,7%
●PRINCE EDWARD
ISLAND 12,5% 9,6%
●NOVA SCOTIA 9% 8,4%
●NEW BRUNSWICK 9,3% 9,3%
●QUEBEC 6,3% 6,1%
●ONTARIO 8,4% 8%
●MANITOBA 7,6% 6,1%
●SASKATCHEWAN 6,7% 7%
●ALBERTA 9,3% 8,5%
●BRITISH COLUMBIA 6,6% 6,6%
© Canada statistics
23 χρόνια η Ελλάδα καίγεται από το δασοκτόνο νόμο Σημίτη

Οι καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων ημερών στην Ελλάδα, έφεραν στο προσκήνιο τα τεράστια κενά του επιχειρησιακού σχεδιασμού και των επιμέρους συντελεστών του συστήματος πυροπροστασίας. Ένα σχεδιασμό που έχει αποκόψει τις δασικές υπηρεσίες τόσο από την πρόληψη όσο και από την καταστολή των δασικών πυρκαγιών!
Βασίλης Παπακωνσταντόπουλος
© δημοκρατία (dimokratianews.gr)
Οι καθ’ ύλην αρμόδιες υπηρεσίες, δηλαδή, που γνωρίζουν τις περιοχές, έχουν τους χάρτες καύσιμης ύλης και γνωρίζουν τη σύνθεση της βλάστησης και των δυνάμεων που μπορούν να κινητοποιηθούν, δεν έχουν λόγο στο σχεδιασμό της Πολιτείας.
Το… έγκλημα άρχισε το 1998, όταν η κυβέρνηση Σημίτη διαχώρισε το αντικείμενο της πρόληψης από την καταστολή των πυρκαγιών. Συγκεκριμένα, με το νόμο 2612/1998 αφαιρέθηκε η αρμοδιότητα κατάσβεσης των δασικών πυρκαγιών από τη Δασική Υπηρεσία και ανατέθηκε στην Πυροσβεστική.
Όπως έχει τονίσει επανειλημμένως ο Νίκος Μπόκαρης, αντιπρόεδρος του Δ.Σ της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δ.Υ. και μέλος της διοίκησης του ΓΕΩΤΕΕ, ουσιαστικά οι δασικές υπηρεσίες περιορίστηκαν στην έκδοση ενημερωτικών φυλλαδίων! Μάλιστα, η επιλογή αυτή έγινε για καθαρά δημοσιονομικούς λόγους από την παράλληλη λειτουργία δύο υπηρεσιών για την καταστολή (Πυροσβεστικό Σώμα και Δασική Υπηρεσία), με φόντο την ένταξη στην ΟΝΕ.
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Ο νόμος ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με ό,τι προέβλεπε το ομόφωνο πόρισμα της διακομματικής επιτροπής της Βουλής το 1992. Το λάθος, μάλιστα, έγινε αμέσως ορατό στις πυρκαγιές της πρώτης αντιπυρικής περιόδου, με 929.010 στρέμματα καμένων δασικών εκτάσεων και πέντε νεκρούς πυροσβέστες, που κλήθηκαν να σηκώσουν στην πλάτη τους όλο το βάρος των ελλείψεων σε μέσα και προσωπικό.
Σύμφωνα με τον Οικολογικό Σύνδεσμο Λακωνίας, η πάροδος του χρόνου δικαίωσε όλους όσοι είχαν αντιρρήσεις σε αυτήν την καθοριστική αλλαγή, αφού αποδείχθηκε στην πράξη ότι ο διαχωρισμός πρόληψης και καταστολής των πυρκαγιών ήταν ένα ολέθριο λάθος, το οποίο, δυστυχώς, συνεχίζεται έως τις μέρες μας. Κι αυτό γιατί ήταν ένα μοντέλο που -σύμφωνα με τις καταγγελίες των αρμόδιων δασικών επιστημόνων- δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο.
«ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ»
ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΔΑΣΟΛΟΓΟΙ: ΤΟ ΛΑΘΟΣ
ΤΟΥ 1998 ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ
Την εφαρμογή του πορίσματος της Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής, με το οποίο συγκλίνει και το πόρισμα Γκολντάμερ, ζητά η Πανελλήνια Ένωση Δασολόγων Δ.Υ., τονίζοντας πως είναι απαραίτητο να ληφθεί «κεντρική πολιτική απόφαση» για την αναδιοργάνωση, το ζωντάνεμα των δασικών υπηρεσιών και την επανασύνδεσή τους με το φυσικό τους αντικείμενο, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται ιδίως οι δασικές πυρκαγιές, και να εξασφαλιστούν η επαρκής χρηματοδότηση και η στελέχωσή τους.
«Η κοινωνία μας έχει πληρώσει πολύ ακριβά τη λανθασμένη απόφαση της κυβέρνησης του έτους 1998, η οποία διαχώρισε το αντικείμενο της πρόληψης από την καταστολή των πυρκαγιών. Το λάθος δεν πρέπει να συνεχιστεί. Αυτό πρέπει να αλλάξει και είναι ευθύνη της κυβέρνησης να το πράξει» αναφέρουν οι δασολόγοι.
Σημειώνουν, πως αν ψάξει κάποιος λίγο βαθύτερα τις αιτίες των δυσκολιών αποτελεσματικής διαχείρισης περιστατικών πυρκαγιών που πήραν διαστάσεις, θα καταλήξει να εντοπίσει τις αδυναμίες του υπάρχοντος επιχειρησιακού δόγματος του Πυροσβεστικού Σώματος και του τρόπου οργάνωσης και λειτουργίας του, που εξαρτάται «υπερβολικά» από την εναέρια πυρόσβεση και υποφέρει από κακό συντονισμό (πόρισμα επιτροπής Γκολντάμερ), δεδομένα που, υπό την τρέχουσα συγκυρία και τις καταστροφές που γίνονται εξαιτίας των δασικών πυρκαγιών, καθιστούν απαραίτητη την ανάγκη αλλαγών στο σύστημα δασοπυρόσβεσης.
Ενιαίο φορέα δασοπροστασίας, για την καλύτερη οργάνωση, το συντονισμό και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει ο εφιάλτης για ολόκληρη τη χώρα, πρότεινε σε πρόσφατη επιστολή του ο πρώην πρόεδρος των Πυροσβεστών Ρόδου και Δωδεκανήσου, Χρήστος Τσάκωνας.
Στο ίδιο μήκος κύματος και το τμήμα Δασολογίας, Επιστημών Ξύλου και Σχεδιασμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, λέγοντας πως η διαχείριση – πρόληψη – καταστολή – αποκατάσταση των δασικών πυρκαγιών και των επιπτώσεών τους, είναι μία ενιαία και ολοκληρωμένη προσέγγιση αντιμετώπισης του φαινομένου. Ζητά, επίσης, ενίσχυση της αποδεκατισμένης Δασικής Υπηρεσίας σε πόρους και προσωπικό, ώστε να προωθηθεί εκ νέου η ουσιαστική διαχείριση των δασών της χώρας.
Η Ιερότητα της Ελληνικής Γλώσσας

H Ελληνική γλώσσα, αποτελεί το μείζον Ιερό εκ Θεού αγαθό, όπου συμπεριλαμβάνει το σύμπαν του παγκόσμιου πολιτισμού, τόσο από εννοιολογική, πραγματολογική αλλά και από αισθητική άποψη.
Συνιστά, κατά το μάλλον ή ήττον τον ομφάλιο λώρο με τη διαχρονικά ζώσα Ελληνο-Ορθόδοξη παράδοσή μας, καθότι διά αυτής, αφεύκτως αναβιώνουν οι ιστορικές μνήμες των προγόνων μας και τοιουτοτρόπως διατηρείται άσβεστη η αληθής φλόγα της ταυτότητας του θαυμαστού Γένους των Ελλήνων.
Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς*
[ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ]
Η ιερά αυτή παρακαταθήκη σήμερον, κακοποιείται βάναυσα εκ του Ελλαδικού Κράτους, τη στιγμή την οποία, σοβεί χρονιώς, αλλά ιδαίτατα μεταπολιτευτικά, η πλήρης διάσταση Ελληνικού έθνους με το Ελλαδικό Κράτος, εις το στόχαστρο του οποίου, ετέθη όλως περιέργως και το μεγαλείο της Ελληνικής γλώσσης κατά τρόπο αισχρό και χυδαίο.
Η διαχρονική ελληνική γλώσσα, ως συστατικό και δομικό στοιχείο του πολιτισμού μας και εν γένει της Ελληνικής μας ταυτότητας σήμερον, αποκλειστικά εκ του δοτού Ελλαδικού Κράτους, δεν τιμάται αναλόγως, όπως κατ’ αντιστοιχία συμβαίνει εκ της παγκόσμιας κοινότητας.
Το παράδοξο καθίσταται ακριβές τούτο, η ελληνική γλώσσα, η κοινή ελληνική η οποία εγκολπώνει και εγκιβωτίζει συμμετρικά την αργόσυρτη διαχρονία του Ελληνικού θησαυρού, σήμερον καταφρονείται εκ της κοιτίδας της, ήτοι την πηγή εκ της οποίας προήλθε, και έχει μετασχηματιστεί απλώς εις ένα κώδικα επιδερμικής επικοινωνίας, άνευ ουδεμίας ουσιαστικής σημασίας.
Η υπεραπλούστευσή της και η ταύτισή της με συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία συνιστά την αφετηρία του ενταφιασμού του μοναδικού πλούτου της.
Η θεραπεία των πάντων καθίσταται η αρχαία ελληνική γλώσσα καθώς και η καθαρεύουσα, η οποία διατηρεί τη μνήμη με το μεγαλείο των προγόνων μας, συνιστά ανυπερθέτως το ελιξήριο για την ορθή σκέψη, διά την ιεράρχηση των συναισθημάτων, διά τη σύλληψη επιστημονικού τρόπου σκέψης και εν γένει διά την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς μας.
Η σημερινή γλωσσική ένδεια, συνιστά ένα πλήγμα διά τον Ελληνισμό, διότι σήμερα, ουδείς εκ των Ελλήνων δύναται να αναγνώσει αρχαία Ελληνικά κείμενα, παρά μόνον ένα είναι εξειδικευμένος, ή να διαβάσει ακόμη και εις την καθαρεύουσα ένα βιβλίο, ένα ποίημα, μια συμβολαιογραφική πράξη.
Το πνεύμα του ελληνισμού αντανακλάται εις την ψυχή του η οποία είναι η αρχαία ελληνική γλώσσα, την οποία εν Ελλάδι την έπληξαν λυσσωδώς, αλλοτριώνοντας γενιές Ελλήνων κατά τον αίσχιστο τρόπο.
Ως εκ τούτου λοιπόν, ημείς αλλά και εγώ προσωπικά, εκ του βήματος τούτου όπου μου κάνει την τιμή, η εν λόγω εφημερίδα, μέσω του έγκριτου δημοσιογράφου Αντώνη Μπότσικα, δύναμαι, εις το μέτρο του δυνατού να διατηρώ, κατ’ ελάχιστον μία γλυκιά ανάμνηση, με το ένδοξο παρελθόν του μεγαλείου του πολιτισμού μας, από πάσης απόψεως, με αποτέλεσμα, μολονότι πρόκειται διά μία ειδησεογραφική εφημερίδα, δεν παύει να διαχέεται διά του γραπτού λόγου της είδησης ή επί της αναλύσεως ενός καίριου κοινωνικού ή πολιτικού ζητήματος, ο σεβασμός προς την ιερότητα της γλώσσας μας.
Κατά συνέπεια λοιπόν, ο σεβασμός και η τιμή προς τη γλώσσα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο να εμβαθύνουμε λυσιτελώς εις οιοδήποτε ζήτημα περί της επικαιρότητας, διά του οποίου καταγινόμαστε, άρα λοιπόν, το όραμά μας, παντί τρόπω, εισέτι και διά του εν λόγου διακεκριμένου εντύπου είναι η αναβάθμιση της γλώσσας εις το παγκόσμιο βάθρο το οποίο της προσήκει, εις πάσα έκφανση της καθημερινότητάς μας, δηλαδή τόσο εις τις επίσημες συναλλαγές μας όσο και εις την καθημερινότητά μας.
Εάν διαρκώς ομιλούμε ορθά Ελληνικά, τότε και μόνον τότε θα διατηρήσουμε το γλωσσικό μας επίπεδο υψηλό και θα εθιστούμε προς τον ορθό τρόπο σκέψης αίροντας όποια κατεστημένη αβελτηρία, αγκύλωση ή διανοητική οκνηρία ότι, απαιτείται κατ’ ανάγκη, ειδική μελέτη και εμβριθής σπουδή, το μείζον δε είναι η αγάπη για την Ελληνική γλώσσα, και η καλή αρχή μπορεί να γίνει ανά πάσα ώρα και στιγμή, εν είδει παιγνίου επί καθηρημένης βάσεως, ακόμη και εις τις απλώς ενδο-οικογενειακές μας επαφές.
Ως εκ τούτου λοιπόν, να ευχηθώ συν Θεώ καλή δημοσιογραφική χρονιά, μετά το πέρας της θερινής ανάπαυλας με ελληνική ειδησεογραφία, πολιτικές αναλύσεις, και με αναγορευμένο αυτοσκοπό την ίδια τη γλώσσα ως ιερό μέσο μεταλαμπάδευσης γεγονότων, προς την ομογένεια του Καναδά.
*Ο Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς είναι δικηγόρος Παρ΄Αρείω Πάγω. Σπούδασε Νομικά στη Νομική Αθηνών Ε.Κ.Π.Α και Δημοσιογραφία στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας και έκανε το πρώτο μεταπτυχιακό του στην Πάντειο Σχολή, στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα με τίτλο «Νομικός Πολιτισμός» (Αστικό, Διοικητικό, Ποινικό Δίκαιο και η Ε.Σ.Δ.Α) και το δεύτερο μεταπτυχιακό του, στη Νομική Σχολή Αθηνών στο Δίκαιο της Πληροφορικής, Κοινωνιολογία του Δικαίου και Εκκλησιαστικό Δίκαιο (Ε.Κ.Π.Α). Εκπαιδευθείς ως διαμεσολαβητής στην επίλυση ιδιωτικής φύσεως διαφορών, αστικού και εμπορικού δικαίου, κατά το Ν.3898/2010 κατ’ εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 2008/52/ΕΚ, Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1 του Ν.3898/2010 (Α’211).
Φταίνε όσοι δεν εμβολιάστηκαν για τις μεταλλάξεις;

Έχουμε δηλώσει κατηγορηματικά στην πορεία της αρθρογραφίας μας, ότι θεωρούμε γενικά τα εμβόλια ως μια σημαντική κατάκτηση της επιστήμης. Επίσης, έχουμε καταστήσει σαφές, ότι σε έναν εμβολιασμό ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Και αυτό στην περίπτωση της πανδημίας του κορωνοϊού σημαίνει, ότι μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους η άποψη, ότι για να σωθούν οι πολλοί αξίζει να θυσιάσουμε και μερικούς, αρκεί τα ποσοστά τους να μην είναι πολύ υψηλά.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ – ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ
ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΤΤΙΚΗΣ
©CARDIODOCTOR.GR
Αυτή η άποψη ταιριάζει σε ολοκληρωτικά καθεστώτα και σε προσβλητικό για τη μοναδική ανθρώπινη αξία τρόπο σκέψης. Επίσης είναι σαφές, ότι όταν πρόκειται για τη ζωή κάποιου κανείς δεν μπορεί να τον υποχρεώσει σε συμπεριφορές που δε συμφωνεί να ακολουθήσει, όποιο και να είναι το τίμημα.
ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΤΑ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ | ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ;
Βέβαια, στη μάχη για τον πάση θυσία εμβολιασμό όλων, ακούμε τελευταία πολιτικούς κυρίως αλλά και αδαείς, που επαναλαμβάνουν ως φερέφωνα τα όσα ακούγονται από τα στρατευμένα σε αυτούς ΜΜΕ, να επιχειρηματολογούν εκ του προχείρου και να λένε διάφορα επιστημονικά απαράδεκτα πράγματα. Ένα από τα επιχειρήματα που ακούμε τελευταία είναι, ότι όσοι δεν εμβολιάστηκαν ευθύνονται για την εμφάνιση νέων μεταλλάξεων του ιού.
Και μάλιστα επίσημα πρόσωπα τούς κατονομάζουν ως τους υπαιτίους για την εμφάνιση ενός τέταρτου θανατηφόρου κύματος. Και αυτό γίνεται, αφενός μεν για να πειστούν να εμβολιαστούν όσοι ακόμη το σκέφτονται και αφετέρου για να στοχοποιηθούν, οπότε να αυξηθούν οι ηθικές και κοινωνικές πιέσεις απέναντί τους. Όμως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανακρίβεια από αυτή που εκφράζεται με την άποψη. Για να το καταλάβουμε, πρέπει να κατανοήσουμε λίγα πράγματα για το τι είναι μετάλλαξη.
ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΕΪΝΗ – ΑΚΙΔΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ
Για τις μεταλλάξεις είχαμε γράψει και σε παλιότερο άρθρο μας. Ο όρος μετάλλαξη περιγράφει μια αλλαγή που συμβαίνει σε ένα γενετικό υλικό ενός οργανισμού και που προκαλείται στο πλαίσιο κάποιων μηχανισμών του πολλαπλασιασμού του και των περιβαλλοντικών συνθηκών. Το γενετικό υλικό γνωστότερο ως DNA ή RNA καθορίζει τα χαρακτηριστικά ενός οργανισμού. Αποτελείται από κάποιες χημικές ουσίες, η αλληλουχία των οποίων οδηγεί στη δημιουργία πρωτεϊνών χαρακτηριστικών για τον οργανισμό. Ο άνθρωπος π.χ. έχει καστανά μάτια, γιατί μια αλληλουχία μορίων στο DNA του παράγει μια πρωτεΐνη που δίνει αυτό το χρώμα στην κόρη του ματιού.
Η απουσία αυτής της πρωτεΐνης δίνει στο μάτι το γαλανό χρώμα. Αυτή η αλληλουχία λέγεται γονίδιο και μεταφέρεται κληρονομικά. Ο άνθρωπος ως πολυσύνθετος οργανισμός, έχει πολύπλοκο γενετικό υλικό. Προκειμένου για έναν ιό τα πράγματα είναι πιο απλά. Επειδή ουσιαστικά οι πρωτεΐνες του είναι ελάχιστες, το γενετικό του υλικό, το RNA, είναι περιορισμένο.
Συνήθως φτιάχνει τις πρωτεΐνες που του επιτρέπουν να μπει στα κύτταρα και να αναπαραχθεί, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς τους που ο ίδιος δε διαθέτει. Στην περίπτωση του κορωνοϊού η πρωτεΐνη – ακίδα που του επιτρέπει να συνδέεται με τα ανθρώπινα κύτταρα είναι αυτή στην οποία έχει συγκεντρωθεί όλο το ενδιαφέρον. Εκεί άλλωστε στοχεύουν και τα εμβόλια. Χορηγώντας το RNA του ιού στον οργανισμό παράγεται η πρωτεΐνη αυτή και στη συνέχεια ο οργανισμός μας φτιάχνει αντισώματα εναντίον της.
ΓΙΑΤΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ;
Το RNA του ιού μεταλλάσσεται συνεχώς έτσι και αλλιώς. Αυτό γίνεται τυχαία. Όταν όμως ένας ιός βρεθεί σε έναν ευαίσθητο οργανισμό δεν υπάρχει λόγος να επικρατήσει κάποια μετάλλαξη. Επικρατεί το κλασικό στέλεχος εκτός και αν η μετάλλαξη του δίνει κάποιο εξαιρετικό πλεονέκτημα. Όταν όμως οι άνοσοι αυξάνονται, τότε για να επιβιώσει ο ιός επιστρατεύει τα μεταλλαγμένα στελέχη του γιατί αλλιώς θα εξαφανιστεί.
Για να το καταλάβουμε καλύτερα. Αν ο ιός μεταλλαχθεί και σε έναν οργανισμό υπάρχουν κλασικά και μεταλλαγμένα στελέχη και ο οργανισμός αυτός έχει αντισώματα κατά των κλασικών στελεχών, τότε αυτά θα εξαφανιστούν και θα επιβιώσουν τα μεταλλαγμένα που θα πολλαπλασιαστούν στο συγκεκριμένο άνθρωπο και μετά θα μολύνουν τον επόμενο άνθρωπο και ούτω καθ’ εξής, μέχρι να επικρατήσουν σε έναν πληθυσμό. Έτσι, αν και άνοσος ένας πληθυσμός στο κλασικό στέλεχος, σε λίγο θα είναι ευαίσθητος στο μεταλλαγμένο που θα επικρατήσει.
ΦΥΣΙΚΗ ΑΝΟΣΙΑ, ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ
Στην περίπτωση της φυσικής ανοσίας διατηρείται κάποια ισορροπία, η οποία δεν πιέζει τον ιό ασφυκτικά προς την κατεύθυνση επικράτησης των μεταλλαγμένων στελεχών. Όσο όμως πιο μαζικός και εκτεταμένος είναι ένας εμβολιασμός, απέναντι σε έναν ταχέως μεταλλασσόμενο ιό, τόσο αυξάνεται η πίεση της «φυσικής» επιλογής να επιβιώσουν και να επικρατήσουν τα μεταλλαγμένα στελέχη ανθεκτικά στα εμβόλια, εξαντλώντας έτσι πολύ γρήγορα το χρονικό διάστημα προστασίας των εμβολίων στους πληθυσμούς των ευπαθών και ηλικιωμένων που τα έχουν πραγματικά ανάγκη.
ΜΕΤΑΛΛΑΓΕΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΕΣ ΣΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΣΤΟ ΓΟΝΙΔΙΟ
(ΤΟ RNA) ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΪΝΗ ΤΗΣ ΑΚΙΔΑΣ
Το πιο επικίνδυνο όμως είναι, ότι συσσωρεύονται μεταλλαγές ανθεκτικές στα εμβόλια στο γονίδιο (το RNA) που παράγει την πρωτεΐνη της ακίδας και οι οποίες μπορεί να του επιτρέπουν να συνδέεται πιο αποτελεσματικά με το ανθρώπινο κύτταρο ή ακόμη και να αναγνωρίζει νέους κυτταρικούς στόχους (gain of function mutations).
Έτσι εκφράζεται ο φόβος ότι ο μαζικός εμβολιασμός μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμιο πείραμα κατευθυνόμενης δημιουργίας μεταλλάξεων του ιού, που θα διαιωνίσει ή και θα επιδεινώσει την επιδημική κρίση. Βέβαια, οι φαρμακοβιομηχανίες μάς διαβεβαιώνουν, ότι σύντομα θα έχουν εμβόλια για τις νέες μεταλλάξεις αλλά αυτό θα οδηγήσει σε ένα φαύλο κύκλο ατελείωτων εμβολιασμών, από τον οποίο ωφελημένη δε θα βγει η ανθρωπότητα αλλά η φαρμακοβιομηχανία και οι συνοδοιπόροι σε επιστημονικό και πολιτικό επίπεδο.
ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΤΑ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ | ΔΕΝ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΗ-ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ!
Πάντως, σε κάθε περίπτωση, οι μη εμβολιασμένοι δεν ευθύνονται για τις μεταλλάξεις. Το ακριβώς αντίθετο. Γιατί αν συνέβαινε αυτό, τότε θα έπρεπε να επιβληθεί η άποψη να αρθούν οι πατέντες των εμβολίων και να εμβολιαστούν γρήγορα όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο και αυτοί δηλαδή που ανήκουν στους φτωχότερους πληθυσμούς.
Αν υπεύθυνοι για τις μεταλλάξεις ήταν οι μη εμβολιασμένοι, τότε τα δισεκατομμύρια που δεν μπορούν να εμβολιαστούν θα αποτελούν εσαεί τη δεξαμενή των μεταλλάξεων. Και άρα είναι υποκρισία εκ μέρους των φαρμακοβιομηχανιών και όσων πολιτικών και επιστημόνων τις υποστηρίζουν, να διατηρούν τις πατέντες και τα υπέρογκα κέρδη τους, την ίδια στιγμή που αφήνουν την πλειοψηφία της υφηλίου ανεμβολίαστη.
Αντί να πιέζουν πολιτικοί και επιστήμονες τον περιορισμένο πληθυσμό ενός κράτους να εμβολιαστεί, θα έπρεπε να επιβάλλουν την υποχρεωτική άρση των πατεντών και την παραγωγή δισεκατομμυρίων δόσεων σε κάθε γωνιά του κόσμου. Βέβαια θα πείτε, άλλος ο κολοσσός των φαρμάκων και άλλος ο… μπάρμπα – Γιάννης, που έχει ενοχές γιατί δεν εμβολιάζεται και θα καταστρέψει την οικογένειά του και την κοινωνία.
Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΜΑΧΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ
Στην επικοινωνιακή μάχη για τον εμβολιασμό που δεν μπορούμε να φανταστούμε, γιατί δίνεται με τόσο πάθος και εμπάθεια, έχουν προκύψει και ψευδεπίγραφα επιχειρήματα. Είναι ανήθικο να σπιλώνονται άνθρωποι και να στοχοποιούνται, απλά και μόνο γιατί προβληματίζονται για την υγεία τους και την υγεία των αγαπημένων τους προσώπων. Αυτοί που ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου ας προσέξουν, γιατί ο διχασμός και ο εξαναγκασμός έχει πληρωθεί ακριβά σε αυτόν τον τόπο.
Μείωση της ανεργίας σε Καναδά – Κεμπέκ

Μείωση 0,4% κατέγραψε τον Ιούνιο ο δείκτης ανεργίας στον Καναδά, κι έτσι από το 8,2% του Μαΐου «έπεσε» στο 7,8% τον Ιούνιο. Ο συνολικός αριθμός των ανέργων μειώθηκε κατά 61.000 (-3,7%) ενώ η απασχόληση αυξήθηκε κατά 231.000 (+1,2%), μετά από σωρευτική μείωση 275.000 το προηγούμενο δίμηνο.
ΑΥΞΗΘΗΚΕ Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ
Η απασχόληση των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών αυξήθηκε κατά 164.000 (+7,1%), η μεγαλύτερη μηνιαία αύξηση γι αυτή την ηλικιακή ομάδα από τον Ιούλιο του 2020. Ο αριθμός των ανέργων νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών μειώθηκε κατά 50.000, με μείωση τόσο μεταξύ των νέων γυναικών όσο και των νέων ανδρών. Τον Ιούνιο, το ποσοστό απασχόλησης των φοιτητών ηλικίας 20 έως 24 ετών ήταν 67,5%, από 51% το Μάιο.
ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
Ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται σε υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων αυξήθηκε κατά 101.000 (+11,8%).
Στη βιομηχανία καταλυμάτων και υπηρεσιών τροφίμων, οι εργαζόμενοι κέρδισαν κατά μέσο όρο 17,35 δολάρια την ώρα, ενώ ο μέσος όρος της βιομηχανίας ήταν 29,70 δολάρια.
Με τους περιορισμούς στα μη απαραίτητα καταστήματα να μειώνονται σε πολλές επαρχίες, η απασχόληση στο λιανικό εμπόριο αυξήθηκε κατά 75.000 (+3,4%). Ο αριθμός των ανθρώπων που εργάζονται σε βιομηχανίες παραγωγής αγαθών μειώθηκε κατά 48.000, η δεύτερη συνεχόμενη μηνιαία μείωση.
Η απασχόληση στον κατασκευαστικό κλάδο μειώθηκε κατά 23.000 (-1,6%) και σε φυσικούς πόρους κατά 9.800 (-2,9%).
ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ
Μεταξύ των Καναδών που εργάζονταν τουλάχιστον τις μισές από τις συνήθεις ώρες τους τον Ιούνιο, ο αριθμός που εργαζόταν από το σπίτι μειώθηκε κατά σχεδόν 400.000 σε 4,7 εκατομμύρια. Για 2,6 εκατομμύρια από αυτούς τους ανθρώπους, η εργασία από το σπίτι αντιπροσώπευε μια προσαρμογή στην πανδημία COVID-19, καθώς αυτή δεν ήταν η συνήθης θέση εργασίας τους. Ταυτόχρονα, ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται σε άλλες τοποθεσίες εκτός του σπιτιού, αυξήθηκε κατά περίπου 700.000 σε 12,3 εκατομμύρια.
Σχεδόν το ένα τρίτο (31,4%) των εργαζομένων ηλικίας 25 έως 54 ετών και άνω του ενός τετάρτου (27,2%) των ατόμων ηλικίας 55 ετών και άνω, εργάζονταν από το σπίτι τον Ιούνιο. Λόγω εν μέρει της συγκέντρωσής τους σε βιομηχανίες, όπου η εργασία από το σπίτι είναι λιγότερο εφικτή, όπως η στέγαση και οι υπηρεσίες τροφίμων, ένα πολύ μικρότερο ποσοστό νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών (12,9%) εργάζονταν από το σπίτι τους.
ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ 55+
Η απασχόληση των γυναικών ηλικίας 55 ετών και άνω αυξήθηκε κατά 26.000 (+1,4%) τον Ιούνιο, με το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης να είναι στο Οντάριο. Το ποσοστό ανεργίας για την ομάδα αυτή ήταν 8,5%, ελάχιστα άλλαξε από το Μάιο, αλλά ήταν κατά 3,5 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από ό,τι το Φεβρουάριο του 2020. Η απασχόληση γυναικών ηλικίας 55 ετών και άνω, η οποία έφθασε στα προ πανδημίας επίπεδα το Μάρτιο πριν μειωθεί τον Απρίλιο και το Μάιο, ήταν 35.000 (-1,9%) τον Ιούνιο απ’ ό,τι το Φεβρουάριο του 2020.
Μεταξύ των ανδρών ηλικίας 55 ετών και άνω, η απασχόληση παρέμεινε σταθερή για τρίτο συνεχόμενο μήνα μετά την επίτευξη των προ πανδημίας επιπέδων το Μάρτιο. Η ανεργία αυξήθηκε κατά 17.000 (+9,4%) τον Ιούνιο, με μεγάλο μέρος της αύξησης να οφείλεται σε προσωρινές απολύσεις. Το ποσοστό ανεργίας για άνδρες ηλικίας 55 ετών και άνω αυξήθηκε κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες σε 8,1%, το υψηλότερο ποσοστό από τον Ιανουάριο του 2021 και κατά 2,8 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το Φεβρουάριο του 2020.
ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ
Η απασχόληση αυξήθηκε τον Ιούνιο στις 5 από τις 10 Επαρχίες του Καναδά, Στις υπόλοιπες 5 είχαμε μείωση.
Μετά από δύο μήνες απωλειών, η απασχόληση στο Οντάριο αυξήθηκε κατά 117.000 (+1,6%) τον Ιούνιο, καθώς άρχισαν να χαλαρώνουν τα αυστηρά μέτρα δημόσιας υγείας. Η αύξηση της απασχόλησης ήταν κυρίως μεταξύ των νέων και της μερικής απασχόλησης. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στο λιανικό εμπόριο, ενώ κέρδη σημειώθηκαν επίσης στις επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες, καθώς και στις υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 0,9 ποσοστιαίες μονάδες στο 8,4%. Στη μητροπολιτική περιοχή απογραφής του Τορόντο (CMA), η απασχόληση αυξήθηκε κατά 90.000 (+2,8%), η πρώτη αύξηση από το Μάρτιο του 2021.
Ενισχυμένη από τη χαλάρωση των μέτρων δημόσιας υγείας και την άρση των απαγόρευσης κυκλοφορίας, η απασχόληση στο Κεμπέκ αυξήθηκε κατά 72.000 (+1,7%) τον Ιούνιο, η πρώτη αύξηση από το Μάρτιο του 2021. Η απασχόληση αυξήθηκε κυρίως μεταξύ των νέων και η μεγαλύτερη αύξηση ήταν στις υπηρεσίες στέγασης και τροφίμων. Το ποσοστό ανεργίας για την επαρχία ελάχιστα άλλαξε στο 6,3%. Στο CMA του Μόντρεαλ, όπου τα αυστηρότερα μέτρα δημόσιας υγείας έχουν μειωθεί πιο σταδιακά, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 55.000 (+2,5%), η πρώτη αύξηση από το Φεβρουάριο του 2021.
Στη Βρετανική Κολούμπια, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 42.000 (+1,6%), η πρώτη αύξηση από το Μάρτιο του 2021. Η απασχόληση αυξήθηκε στη μερική απασχόληση, κυρίως μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών. Τα κέρδη οδηγήθηκαν από τη στέγαση και τις υπηρεσίες τροφίμων, ακολουθούμενη από την υγειονομική περίθαλψη και την κοινωνική βοήθεια. Το ποσοστό ανεργίας ανήλθε σε 6,6% τον Ιούνιο, το δεύτερο χαμηλότερο στη χώρα, μετά το Κεμπέκ. Στη CMA του Βανκούβερ, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 22.000 (+1,5%).
Τα ποσοστά ανεργίας των 10 επαρχιών έχουν ως εξής: (με πράσινο η μείωση της ανεργίας και με κόκκινο η αύξηση):
ΕΠΑΡΧΙΑ ΜΑΪΟΣ ΙΟΥΝΙΟΣ
NL 13,4% 13%
PEI 9,6% 12,5%
NS 9,8% 9%
NB 9% 9,3%
QC 6,6% 6,3%
ONT 9,3% 8,4%
MAN 7,2% 7,6%
SASK 6,3% 6,7%
ALB 8,7% 9,3%
BC 7% 6,6%
ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΤΟΜΑ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ YUKON
Η έρευνα εργατικού δυναμικού δημοσιεύει στοιχεία για την αγορά εργασίας για τα εδάφη με τη μορφή τριών μηνών κινούμενων μέσων. Μετά την αύξηση του τέταρτου τριμήνου του 2020 και τη μικρή μεταβολή του πρώτου τριμήνου του 2021, η απασχόληση στη Yukon μειώθηκε κατά 500 άτομα το τρίμηνο που έληξε τον Ιούνιο. Το ποσοστό απασχόλησης μειώθηκε κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες στο 66,9%. Το ποσοστό ανεργίας ελάχιστα άλλαξε στο 6,8%.
Στα Βορειοδυτικά Εδάφη, η απασχόληση αυξήθηκε κατά 400 άτομα, η τρίτη συνεχόμενη τριμηνιαία αύξηση. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες στο 4,4%, ενώ το ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε 1,4 ποσοστιαίες μονάδες στο 69,9%.
Η απασχόληση στη Nunavut παρέμεινε σταθερή για τρίτο συνεχόμενο τρίμηνο. Με λιγότερους ανθρώπους να αναζητούν εργασία, το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε από 7,5% το πρώτο τρίμηνο σε 3,5% το δεύτερο τρίμηνο. Το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό μειώθηκε κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες σε 50,1% τους τρεις μήνες που ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο.
© Canada statistics
Ιερά Σύνοδος: «Ελεύθερη επιλογή ο εμβολιασμός»

Την έκδοση εγκυκλίου που θα διαβαστεί στους πιστούς με την οποία συστήνεται ο εμβολιασμός, όχι ως υποχρεωτικός αλλά ως ελεύθερη επιλογή, αποφάσισε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, η οποία ενημερώθηκε την Τρίτη 14/7 από τον υπουργό υγείας Βασίλη Κικίλια και τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα για την πορεία του κορωνοϊού. Δεν έγινε καμία αναφορά από την ΔΙΣ για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό ιερέων.
Επίσης, αποφάσισε η ΔΙΣ να ελέγξει και περιορίσει κάθε παράλογη και μεμονωμένη φωνή απάδουσα προς το συνοδικό πολίτευμα της Εκκλησίας και τη μακραίωνη κανονική της Παράδοση, προκειμένου να αποφευχθεί ο σκανδαλισμός των πιστών και η διακινδύνευση της υγείας όλων.
Συγκεκριμένα μετά το τέλος της συνάντησης η ΔΙΣ συνέχισε τη συνεδρία της και αποφάσισε:
α) Να αποσταλεί στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις Ιερές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος σχετική Εγκύκλιος προς το Λαό με σκοπό την ενημέρωση των πιστών για την πνευματική και κανονική διδασκαλία της Εκκλησίας σε θέματα πανδημιών, συνιστώντας προσευχητική εγρήγορση και συχνή συμμετοχή στη λατρευτική Της ζωή.
β) Να συστήσει για μία ακόμη φορά την ελεύθερη επιλογή του εμβολιασμού ως την αποκλειστική και επιστημονικά ελεγμένη λύση αναχαίτισης της εξάπλωσης του ιού.
γ) Να υπενθυμίσει ότι μόνη αρμόδια να εκφέρει τις απόψεις της Εκκλησίας της Ελλάδος επί όλων των ανακυπτόντων θεμάτων είναι η Δ.Ι.Σ. ως η διαρκής «συνοδική φωνή», ο Εκπρόσωπος δε Αυτής, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, είναι ο μόνος εκφραστής των αποφάσεών Της προς τα Μέσα της Ενημερώσεως.
δ) Να ελέγξει και περιορίσει κάθε παράλογη και μεμονωμένη φωνή απάδουσα προς το συνοδικό πολίτευμα της Εκκλησίας και τη μακραίωνη κανονική Της Παράδοση, προκειμένου να αποφευχθεί ο σκανδαλισμός των πιστών και η διακινδύνευση της υγείας όλων.
Μετά τη συνάντηση, ο κ. Κικίλιας, αφού ευχαρίστησε το Μακαριώτατο για τη φιλοξενία και την υποδοχή, δήλωσε ότι ζήτησε τη στήριξη της Εκκλησίας στην προσπάθεια για την αντιμετώπιση της πανδημίας μέσω ενημερωτικών δράσεων, έτσι ώστε όσοι έχουν αμφιβολία και φόβους να εμβολιασθούν, για να προστατευθεί το αγαθό της ζωής.
Ακολούθως, ο κ. Τσιόδρας χαρακτήρισε εποικοδομητική τη συνάντηση και τόνισε ιδιαίτερα ότι αυτή τη στιγμή της μεγάλης διασποράς του ιού στην κοινωνία, ήταν χρήσιμο να ζητηθεί ο υποστηρικτικός λόγος από την Ιεραρχία στο πλήρωμα της Εκκλησίας, με την οποία είμαστε συνοδοιπόροι στην αναζήτηση της αλήθειας και ελπίζουμε με τον εμβολιασμό να επανέλθουμε σε μία κανονικότητα.
Από την πλευρά του, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος έκανε λόγο για μια χρήσιμη και κρίσιμη συνάντηση, τονίζοντας τα εξής: «Αφιερώσαμε λίγη ώρα για συζήτηση και για λήψη αποφάσεων, τόσο από την πλευρά των επισκεπτών εισηγητών, όσο και από την πλευρά των Μελών της ΔΙΣ, ώστε να βοηθήσουμε για το καλό του λαού μας. Ο κ. Υπουργός μάς μίλησε για πρακτικά θέματα και για σκέψεις αυτής της πορείας και για τα προβλήματα που παρουσιάζει η πανδημία. Ο κ. Καθηγητής μάς μίλησε για θέματα κυρίως της ειδικότητας του. Έγιναν ερωταπαντήσεις και ακούστηκαν πολλές τοποθετήσεις. Εκείνο που βγαίνει σαν συμπέρασμα», ανέφερε χαρακτηριστικά, «είναι ότι όλοι θέλουμε η προσπάθεια να συνεχιστεί όσο μπορούμε, και η Εκκλησία θα κάνει αυτήν την προσπάθεια μέσα στις πνευματικές διαδικασίες με τρόπο πατρικό, πατερικό με μόνο κίνητρο την αντιμετώπιση όλων αυτών των κακών αποτελεσμάτων και προβλημάτων που παρουσιάζει η πανδημία».
© zougla.gr




