Επτά παμμακεδονικές οργανώσεις καταγγέλλουν την κυβίστηση στο ζήτημα της επαίσχυντης συμφωνίας

Σκληρό και ηχηρό μήνυμα στον Άδωνη Γεωργιάδη, αλλά και στο σύνολο του υπουργικού συμβουλίου, και στην Κ.Ο. της Ν.Δ. εκπέμπουν επτά παμμακεδονικές οργανώσεις, με επιστολή τους στον υπουργό Ανάπτυξης, μέσω της οποίας καταγγέλλουν την κυβίστηση στο ζήτημα της επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών, προειδοποιώντας ταυτοχρόνως ότι ο Ελληνισμός, και δη οι Μακεδόνες, δεν ξεχνούν τη στροφή 180 μοιρών με την ανάληψη της εξουσίας από τη «γαλάζια» παράταξη. 

Η επιστολή – φωτιά των παμμακεδονικών οργανώσεων δεν αποτελεί απλώς ένα δριμύ «κατηγορώ», αλλά και μια αυστηρή προειδοποίηση προς όλους όσοι, προεξάρχοντος του Άδωνη Γεωργιάδη, άλλαξαν ανερυθρίαστα στάση στο Σκοπιανό, μετατρεπόμενοι σήμερα σε διαπρύσιους υποστηρικτές της συμφωνίας της λίμνης, εν όψει και της κύρωσης από τη Βουλή των τριών μνημονίων συνεργασίας με τα Σκόπια.

Σημειωτέων, ότι η Νέα Δημοκρατία έχει μεταθέσει την ημερομηνία κύρωσης των τριών συμφωνιών που κατατέθηκαν στη Βουλή τον περασμένο Σεπτέμβριο, ωστόσο ολοένα πληθαίνουν οι φήμες περί άμεσης συζήτησής τους.

Αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες και οι τρεις συμφωνίες τεθούν υπό τη βάσανο της Ολομέλειας μέσα στο καλοκαίρι, τότε η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας θα κληθεί να υπερψηφίσει μια πολιτική, την οποία μέχρι τον Ιούλιο του 2019 αποκαλούσε «προδοτική» και «αντιπατριωτική».

Με βάση την «κωλοτούμπα» του Άδωνη Γεωργιάδη – και όχι μόνο – οι παμμακεδονικές οργανώσεις θυμίζουν στον υπουργό τις προ τριετίας δηλώσεις του περί επιζήμιας συμφωνίας και περί εθνικού εγκλήματος, θέτοντάς τον προ των ευθυνών του και ζητώντας του μετ’ επιτάσεως να εξηγήσει ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι πίσω από αυτή τη μετατόπιση.

Ταυτοχρόνως, ξεκαθαρίζουν πως οι απανταχού της οικουμένης ευρισκόμενοι Έλληνες δεν πρόκειται να ξεχάσουν την κατάπτυστη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ και την προδοτική παράδοση του ονόματος στους Σκοπιανούς, αλλά ούτε τη ριζική αλλαγή στάσης στελεχών της Ν.Δ., ανάμεσα στα οποία ο κ. Γεωργιάδης. 

Ακολουθεί η επιστολή που έστειλαν στον υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων οι επτά παμμακεδονικές οργανώσεις:

«4 Ιουνίου 2021,

Προς κ. Άδωνι Γεωργιάδη,

υπουργό Ανάπτυξης

Κύριε Υπουργέ,

Ως Μακεδόνες ανά τον κόσμο ειλικρινά λυπούμαστε για την αλλαγή στη στάση και τη συμπεριφορά σας στο θέμα που εμείς οι Μακεδόνες έχουμε δώσει αγώνες τόσα χρόνια, και ιδιαίτερα τώρα τελευταία, με την επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών. Τι έγινε, κ. υπουργέ, και αλλάξατε τόσο πολύ, και από πολέμιος της συμφωνίας καταλήξατε ένθερμος υποστηρικτής της;

Υπάρχουν πολλά βίντεο και αναρτήσεις εφημερίδων και blogs, στα οποία μπορεί καθένας μας να διαβάσει και να δει αυτά που λέγατε πριν από μερικά χρόνια και αυτά που λέτε τώρα.

Στις 23 Ιανουαρίου 2018, και μετά το μεγαλειώδες συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη, σε δική σας ανάρτηση στο YouTube δηλώσατε τα εξής: «Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης υποβάθμισαν το μεγαλείο αυτής της συγκέντρωσης […] οι πολιτικοί δεν μπορούν να αγνοήσουν τα συλλαλητήρια […] η μέρα του συλλαλητηρίου άλλαξε τα δεδομένα […] πολιτικό αδιέξοδο για τον Τσίπρα».

Στο πολυπληθέστατο συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου 2018 δηλώσατε «παρών» με την παρουσία σας και υπερήφανα βγάζατε selfies μαζί με άλλους συναδέλφους σας, ενώ στο επίσης μεγαλειώδες συλλαλητήριο της 20ής Ιανουαρίου 2019 η παρουσία σας έγινε αισθητή και, μαζί με τη σύζυγό σας κ. Μανωλίδου (φωτ.), ξανά φωτογραφηθήκατε με υπερηφάνεια… Και, ως αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ανεβάσατε στο Twitter τη δήλωση της κυρίας Μαρέβας Grabowski – Μητσοτάκη: «Δακρυγόνα σε οικογένειες, σε μητέρες με τα παιδιά μας, σε ηλικιωμένους; Γιατί; Ντροπή!».

Το 2019, μιλώντας στην Ολομέλεια, απευθυνόμενος στην τότε υπουργό Τουρισμού Έλενα Κουντουρά, αναφέρατε: «Η δική μας παράταξη είναι πιστή στο δάκρυ του αείμνηστου Εθνάρχου Κωνσταντίνου Καραμανλή για τη Μακεδονία… Για σας, κυρία Κουντουρά, δεν έχω να πω τίποτα. Καταλαβαίνω ότι είναι ωραίο το υπουργείο Τουρισμού και προδώσατε μια ολόκληρη ιστορία σε «άλλες» ιδέες. Ασφαλώς και εσείς καλά γνωρίζετε ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση μισός ψηφοφόρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων να σας ψήφιζε για βουλευτή, για να σας πει να ψηφίσετε αυτή τη συμφωνία, αλλά είναι προφανέστατο ότι θα το κάνετε μόνο για ίδιον όφελος. Και είναι πραγματική ντροπή. Δεν έχετε την παραμικρή πολιτική νομιμοποίηση να το κάνετε».

Τι έγινε, κ. Γεωργιάδη, και ξαφνικά γίνατε ένθερμος υποστηρικτής του Τσίπρα, της Κουντουρά και των άλλων ομοίων τους, που ψήφισαν τη Συμφωνία των Πρεσπών και ανάγκασαν έναν υπερήφανο λαό να νιώθει ντροπή για την κατάντια του; Οι «άλλες» ιδέες είναι ευπρόσδεκτες και σε σας τώρα; Εσείς γιατί στηρίζετε τώρα αυτή την επιζήμια για την Ελλάδα συμφωνία; Καταλαβαίνουμε πως είναι ωραίο το υπουργείο Ανάπτυξης και αρκετά προσοδοφόρο… Και να δούμε τι θα κάνουν οι δικοί σας ψηφοφόροι στις επόμενες εκλογές…

Μπορεί τον κ. Τσίπρα να μην τον αποκαλέσατε προδότη, αλλά στις 27 Ιανουαρίου 2019, σε προεκλογική σας εκστρατεία στα Γιάννενα, δηλώσατε τα εξής: «Καθένας που έχει έστω και λίγο πατριωτισμό μέσα του αισθάνεται μια φοβερή θλίψη. Το κράτος μας από σήμερα υποχρεούται να αναγνωρίζει τους Σκοπιανούς ως Μακεδόνες».

Εσείς πόσο πατριώτης αισθανθήκατε όταν δεχτήκατε τον πρωθυπουργό της γειτονικής χώρας κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα; Και πώς τον αναγνωρίσατε;

Άδωνις Γεωργιάδης: «Εθνικό έγκλημα η Συμφωνία των Πρεσπών»

Τελειώνοντας, σας υπενθυμίζουμε πως ο Ελληνισμός, και ιδιαίτερα οι Μακεδόνες, δε ξεχνάμε τη στάση σας…

Με λύπη,

Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ
Πρόεδρος: Δημήτρης Φιλιππίδης
Παμμακεδονική Ομοσπονδία Αυστραλίας
Πρόεδρος: Γεώργιος Κοσμίδης
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά
Πρόεδρος: Χρήστος Καράτζιος
Παμμακεδονική Ένωση Αφρικής
Πρόεδρος: Αμύντας Παπαθανασίου
Παμμακεδονική Ομοσπονδία Οντάριο
Πρόεδρος: Γεώργιος Παπαδάκης
Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων (Ελλάδα)
Πρόεδρος: Δημήτριος Γιουματζίδης
Παμμακεδονική Ένωση Γερμανίας
Πρόεδρος: Γιάννης Γκέγκας».

© δημοκρατία

Με ποσοστό 27,7% το κυβερνών κόμμα του Δημοκρατικού Συναγερμού αναδείχθηκε νικητής των βουλευτικών εκλογών στην Κύπρο (Κυριακή 30/5), έναντι 22,3% του ΑΚΕΛ. 

Συγκεκριμένα, με καταμετρημένο το 100% των ψήφων τα αποτελέσματα έχουν ως εξής:

1] ΔΗΣΥ 27,77%

2] ΑΚΕΛ 22,34%

3] ΔΗΚΟ: 11,29%

4] ΕΛΑΜ: 6,78%

5] ΕΔΕΚ: 6,72%

6] ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ: 6,10%

7] ΚΙΝΗΜΑ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ – ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ: 4,41%

8] ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ: 3,27%

9] ΑΛΛΑΓΗ ΓΕΝΙΑΣ: 2,82%

10] ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: 2,31%

11] ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ: 1,56%

12] ΑΦΥΠΝΙΣΗ 2020: 1,35%

13] ΠΝΟΗ ΛΑΟΥ: 1,28%

14] ΚΟΜΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ: 1%

Tο 63,9% του συνόλου των εγγεγραμμένων εκλογέων, ποσοστό που μεταφράζεται σε 356.682 ψηφοφόρους, είναι το τελικό ποσοστό προσέλευσης των ψηφοφόρων στις βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο. Το ποσοστό της αποχής ανήλθε σε 36,1%.

Τι να πούμε μετά τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών; Οφείλω να παραδεχθώ, ότι για άλλη μια φορά έχω απογοητευτεί. Όμως… όπως και στο παρελθόν, δεν μπορούμε να αφήσουμε την απογοήτευση να οδηγήσει στην αδράνεια. Όπως το τσιγάρο βλάπτει την υγεία, έτσι και η αδράνεια βλάπτει την πατρίδα…

Γράφει ο Πανίκος Ελευθερίου*

Έχω απογοητευτεί λοιπόν… Γιατί π.χ. οι Κερυνειώτες ψηφίζουν κόμματα που επιδιώκουν Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, που παραδίδει την επαρχία τους στην Τουρκία. Έχω απογοητευτεί, γιατί η εμμονή σε αυτή τη «λύση» από τις ηγεσίες των κομμάτων, οδηγεί στην τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου. Κι ας μη νομίζουν κάποιοι, ότι οι ηγέτες μας δεν εννοούν αυτά που λένε. Δεν μπορούμε να είμαστε ήσυχοι, εφόσον βλέπουμε ότι η νέα πενταμερής παραμένει στον ορίζοντα. Ας το καταλάβουν επιτέλους! Υπάρχουν «ηγέτες» / κομματάρχες αυτή τη στιγμή στην Κύπρο, που είναι πολύ πρόθυμοι (το φωνάζουν καθημερινά) να προσυπογράψουν τη «θανατική καταδίκη» για τον Κυπριακό Ελληνισμό, που έχει όνομα: «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία». Υπενθυμίζουμε ότι και το 2004 το εννοούσαν και χρειάστηκε να «εξεγερθούν» οι απλοί πολίτες, για να διασωθεί το κράτος μας και να πάρει παράταση η παραμονή του Κυπριακού Ελληνισμού στη γη που τον γέννησε. Ακριβώς, καλά διαβάσατε! Μόνο παράταση πήραμε και με αυτά που βλέπουμε, το μέλλον δεν μπορεί παρά να είναι δυσοίωνο και νεφελώδες.
Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και θα το δούμε στη νέα πενταμερή, όπου οι πιέσεις αυτή τη φορά θα είναι αφόρητες και στην οποία ο Αναστασιάδης ίσως θα βρεθεί και πάλι με το πιστόλι στον κρόταφο (και ποιος μπορεί να του έχει εμπιστοσύνη;). Η Τουρκία λέει ότι επιδιώκει λύση δύο κρατών και η επίσημη θέση της δικής μας πλευράς είναι η Διζωνική που κατάντησε για κάποιους να είναι πατριωτική θέση. Με τους παρουσιαστές των δελτίων ειδήσεων (και διαμορφωτές της κοινής γνώμης) περίπου να πανηγυρίζουν όποτε επιβεβαιωθεί η… αφοσίωση στην επιδίωξη για «λύση» Δ.Δ.Ο. Φανταστείτε τι έχει να γίνει, αν «υποχωρήσει» η Τουρκία και επανέλθει στην επιδίωξη για Δ.Δ.Ο.
Έχω απογοητευτεί, γιατί δεν έχουν αυξηθεί τα ποσοστά των κομμάτων που τάσσονται ξεκάθαρα κατά της Δ.Δ.Ο.
Έχω απογοητευτεί, γιατί αρκετοί συμπολίτες μου προτίμησαν να απέχουν και έτσι παρά τη συρρίκνωση των ποσοστών τους, τα… «μεγάλα κόμματα» εκλέγουν περίπου τον ίδιο αριθμό βουλευτών στην Κυπριακή Βουλή.
Έχω απογοητευτεί, γιατί λόγω του νέου εκλογικού νόμου, σχεδόν το 15% του λαού δεν εκπροσωπείται στη νέα Βουλή (όπως δυστυχώς δεν εκπροσωπούνται και αυτοί που επέλεξαν την αποχή).
Έχω απογοητευτεί, γιατί δε βλέπω να υπάρχει προοπτική για αλλαγή πορείας. Σε λιγότερο από δύο χρόνια έχουμε προεδρικές εκλογές και δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα υπάρξει κάτι διαφορετικό από αυτό που βιώνουμε σήμερα (κατολίσθηση στο Κυπριακό, επιδίωξη για «λύση» που παραδίδει την Κύπρο στην Τουρκία, σκάνδαλα, ρουσφέτια, πλουτισμός και καλοπέραση των ολίγων, ενώ η πλειοψηφία «βυθίζεται», ακατάπαυστη και ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών, υπογεννητικότητα των Ελλήνων της Κύπρου).
Αλήθεια, αν είχαμε σοβαρούς ηγέτες και σοβαρά κόμματα, δε θα έπρεπε το θέμα της υπογεννητικότητας και το δημογραφικό πρόβλημα να είναι από τα πρώτα θέματα συζήτησης στην προεκλογική εκστρατεία; Δε θα έπρεπε να ασχολούνται με τις ορδές των αλλοδαπών που έχουν κατακλύσει την Κύπρο, που σε λίγο θα μας καταστήσουν μειοψηφία στην ίδια μας την πατρίδα; Για πόσο ακόμα νομίζουν ότι θα μπορούν να κάνουν εκλογές όπως τις πρόσφατες και θα μπορούμε, ως Έλληνες, να έχουμε τον έλεγχο του κράτους μας; Δε θα έπρεπε να κυριαρχεί το θέμα της λύσης του Κυπριακού στις συζητήσεις και στις αντιπαραθέσεις;
Πανηγυρίζουν κάποιοι για την πρωτιά τους, κάποιοι για τα ποσοστά τους και άλλοι κλαίνε για την απώλεια των ψήφων και όχι για τα κλεμμένα εδάφη μας και τον κίνδυνο που διατρέχει η πατρίδα. Φαίνεται να ξεχνούν ότι οι κάννες των Τούρκων παραμένουν στραμμένες προς το μέρος μας και ότι ο τελικός στόχος τους είναι Η ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ. Όχι της μισής, αλλά ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ.
«Το κόμμα σας τζιαι τα μμάθκια σας». Το είχε πει ο Δημήτρης Χριστόφιας αλλά φαίνεται ότι το ασπάζονται και πολλοί άλλοι. Το θέμα είναι… αν θα αποκτήσουμε ΗΓΕΤΗ που θα πει… «την πατρίδα σας τζαι τα μμάθκια σας». Έχω απογοητευτεί και έχω οργιστεί, γιατί την επομένη των εκλογών ανακοινώνεται το άνοιγμα και πάλι των οδοφραγμάτων. Την επομένη, μήπως και στοιχίσει σε ψήφους. Για να μπει ξανά στη ζωή μας ο εξευτελισμός του πήγαινε – έλα των συμπολιτών μας στα κατεχόμενα εδάφη, προς ενίσχυση του ψευδοκράτους του κατακτητή. Ζητείται ελπίς…

*Ο Πανίκος Ελευθερίου κατάγεται από το χωριό Άσσια της κατεχόμενης Αμμοχώστου. Είναι τραπεζικός υπάλληλος και αρθρογράφος σε κυπριακά και ελληνικά μέσα ενημέρωσης και ιστοσελίδες. Συγγραφέας του βιβλίου «Εάλω η Κύπρος» (Εκδόσεις Επιφανίου). Με αυτό το βιβλίο προσπαθεί να καταδείξει ποιες θα είναι οι επιδράσεις που θα έχει η λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στη ζωή των απλών ανθρώπων.

Η επιστροφή στην κανονικότητα με τα μέτρα προφύλαξης που δεν έχουν αρθεί, όπως είναι οι μάσκες αλλά και τα self test, σε συνδυασμό με την αύξηση των εμβολιασμών, σημαίνει και την επιστροφή στη σκληρή πολιτική αντιπαράθεση

Η ελληνική κυβέρνηση, διά στόματος Κυριάκου Μητσοτάκη, επιμένει ότι δεν πρόκειται να αλλάξει σε τίποτα τους σχεδιασμούς της με βάση τις προεκλογικές της δεσμεύσεις για να προωθήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, ώστε η οικονομία να επιστρέψει στον ενάρετο κύκλο της ανάπτυξης.

Μιχάλης Κωτσάκος
© Η ΑΠΟΨΗ
(Εβδομαδιαία εφημερίδα
της Ελλάδας)

Ήδη στο Μαξίμου έχουν σχεδιάσει τις επόμενες δράσεις τους, έχοντας ως κύριο στόχο να διατηρήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Και πέραν των δικών τους πλάνων, έχουν προχωρήσει σε σχέδια επί χάρτου για το τι περιμένουν από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ειδικά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά, σε αυτό το εγχείρημα λαμβάνουν υπόψη όλες τις δημοσκοπήσεις. Αναμφίβολα, όπως μας έλεγε πηγή του Μαξίμου, δεν άρεσε το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτών είναι δυσαρεστημένη από την αντιμετώπιση της κρίσης. Βέβαια, στην πρόθεση ψήφου εξακολουθεί η Ν.Δ. να διατηρεί διψήφιο προβάδισμα έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς, ακόμη λειτουργεί το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο και οι πολίτες εξακολουθούν, παρά τη δυσαρέσκεια που υπάρχει προς την κυβέρνηση, να τρέμουν στην ιδέα ότι μπορεί να επανακάμψει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Ήδη στο πολιτικό σκηνικό τής μετά covid εποχής, όλοι φαίνεται ότι έχουν πειστεί από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού για εξάντληση της τετραετίας και πλέον, έχουν αναπροσαρμόσει τους σχεδιασμούς τους. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κρίνει, ότι στην παρούσα τουλάχιστον φάση δεν κινδυνεύει από την αντιπολίτευση, ενώ, όπως ισχυρίζονται συνεργάτες του, πιστεύει ότι στο τέλος της τετραετίας η οικονομία θα έχει ανακάμψει προς όφελος της κοινωνίας και άρα μπορεί να διεκδικήσει αυτοδύναμα μια νέα τετραετία, δημιουργώντας μάλιστα στρατηγικά προβλήματα στην ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

ΔΕΝ ΠΙΕΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΣΙΠΡΑ

Την ίδια ώρα, ο πρωθυπουργός δε φαίνεται να πιέζεται σημαντικά από τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος υπό το καθεστώς φόβου για νέα ήττα δεν προτίθεται να ζητήσει εκλογές, καθώς και οι δημοσκοπήσεις δεν τον ευνοούν. Ας μη λησμονούμε, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το 2016 που ανέλαβε την προεδρία της Ν.Δ. πέρασε μπροστά στις δημοσκοπήσεις, οπότε είχε αποκτήσει αέρα νίκης και γι’ αυτό ζητούσε εκλογές. Στην Κουμουνδούρου πιστεύουν ότι όσο περνάει ο καιρός τόσο θα συσπειρώνουν τους ψηφοφόρους τους και θα περιμένουν να εκμεταλλευτούν τα λάθη της κυβέρνησης.

Κι εδώ ο σχεδιασμός του Μαξίμου είναι να πιέσει τον κ. Τσίπρα, υπενθυμίζοντας στην κοινωνία τις κυβερνητικές ημέρες τού ΣΥΡΙΖΑ. Εξ ου και η ανακοίνωση του κυβερνώντος κόμματος, που τον χαρακτήρισε ως περιφερόμενο Μαυρογιαλούρο σχετικά με τα όσα είπε από την Ηλεία τη Δευτέρα 24/5: «Ο κ. Τσίπρας, ως περιφερόμενος Μαυρογιαλούρος, συνεχίζει να υπόσχεται στους πάντες τα πάντα. Και Πανεπιστήμια φτιάχνει και δρόμους ανοίγει κι όσα δεν έκανε επί 4 χρόνια θα κάνει. Χρειάζεται όντως απύθμενο θράσος ώστε αντί να απολογείται, να ζητάει και τα ρέστα».

ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ

Και από τη στιγμή που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει πειστεί ότι δε θα προκηρύξει πρόωρες εκλογές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκίνησε το νέο αφήγημα για ανασχηματισμό. Έτσι, ξαφνικά οι φίλα προσκείμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ δημοσιογράφοι ξεκίνησαν τις αναλύσεις, για το ποιες αλλαγές θα γίνουν στο κυβερνητικό σχήμα. Βέβαια, όλοι στο Μαξίμου κατανοούν ότι οι συγκεκριμένοι… αναλυτές ενδιαφέρονται πρωτίστως να «πριονίσουν» τις καρέκλες υπουργών που έχει στοχοποιήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, οπότε εάν τελικά γίνουν αλλαγές και φύγουν, να μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να κάνει λόγο ότι αυτός τους έδιωξε από την κυβέρνηση. Αρμόδια πηγή του Μαξίμου εκτιμά πως εάν τελικά γίνει ανασχηματισμός, αυτός μάλλον θα είναι λίγο πριν από τη ΔΕΘ. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί, ότι ο στόχος είναι να πραγματοποιηθεί φέτος η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, αλλά όλα θα εξαρτηθούν από την πορεία της πανδημίας και φυσικά από τους εμβολιασμούς.

Πάντως, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, ο πρωθυπουργός έχει σημειώσει όλες τις αστοχίες και τα παραπατήματα υπουργών, αλλά ακόμη δεν έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε αλλαγές. Εξάλλου, τώρα η οικονομία προσπαθεί να ξεφύγει από το τούνελ της πανδημίας και όποιες αλλαγές γίνουν –αν γίνουν– εμπεριέχουν και ρίσκο. Επίσης, στο μυαλό του πρωθυπουργού είναι να γίνουν και αλλαγές στο κόμμα. Όμως αυτές αργούν, καθώς πάνε προς το τέλος του χρόνου, οπότε και θα διεξαχθεί το Συνέδριο της Ν.Δ. εφόσον η πανδημία το επιτρέψει.

ΤΟ ΛΟΞΟ ΒΛΕΜΜΑ
ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

Στο Μαξίμου, πάντως, πέραν των νομοθετικών πρωτοβουλιών, παρακολουθούν και τις όποιες εξελίξεις στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Οι εκτιμήσεις είναι ότι εάν τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιήσει την Προγραμματική Συνδιάσκεψη το τριήμερο 25-27 Ιουνίου, θα περάσει σε νέα φάση εσωκομματικών τριβών. Εκεί θα υπάρξει –όπως εκτιμούν οι γνωρίζοντες τα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ– η πρώτη αναμέτρηση μεταξύ προεδρικών και «Ομπρέλας». Τις όποιες αναταράξεις θέλει να εκμεταλλευτεί η κυβέρνηση, ώστε και να διατηρήσει τη διαφορά στις δημοσκοπήσεις, αλλά κι επικοινωνιακά να αναδείξει πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική λύση.

Στο Μαξίμου θεωρούν, ότι το κλίμα στη Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ηλεκτρισμένο από τη στιγμή που η κυβέρνηση περάσει το εργασιακό, το οποίο έχει χαρακτηριστεί από την αξιωματική αντιπολίτευση ως «η μητέρα των μαχών». Γι’ αυτόν το λόγο και η Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν προγραμματισμένη για το τριήμερο 11-13 Ιουνίου, μεταφέρθηκε σχεδόν ένα δεκαπενθήμερο αργότερα, ώστε όλες οι δυνάμεις του κόμματος να επικεντρωθούν στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση.

Επίσης, στο πρωθυπουργικό μέγαρο παρακολουθούν και τις εξελίξεις στο Κίνημα Αλλαγής, το οποίο το φθινόπωρο θα στήσει κάλπες για την εκλογή νέου προέδρου. Στο κυβερνών κόμμα θεωρούν πως ακόμη η δεξαμενή του ΚΙΝΑΛ (πρώην ΠΑΣΟΚ) έχει πολλά στελέχη που μπορούν να συμπορευθούν με τη Ν.Δ. και διάκεινται φιλικά προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οπότε, λόγω της πόλωσης που θα υπάρξει, ειδικά εάν αυξηθούν οι υποψηφιότητες, είναι πολύ πιθανό να προκύψουν αποχωρήσεις από το ΚΙΝΑΛ.

ΑΝΩΔΥΝΕΣ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Σε ό,τι αφορά, τώρα, τα «γαλάζια» εσωκομματικά, υπό άλλες συνθήκες, η διαφοροποίηση της Μαριέττας Γιαννάκου και της Όλγας Κεφαλογιάννη, που δεν ψήφισαν το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για τη συνεπιμέλεια των τέκνων, θα είχε δημιουργήσει τεράστιο θέμα. Όμως το δώρο που δέχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ η κυβέρνηση, μάλλον βοήθησε να ξεπεραστούν οι αναταράξεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είναι γνωστό, ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία κι εν συνεχεία αποχώρησε. Όμως το σημαντικό ήταν πως αποχώρησαν και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, καταγγέλλοντας τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι την κυβέρνηση. Οπότε ξεπεράστηκε και αυτός ο κάβος. Όμως, θα πρέπει να τονιστεί ότι πολλοί βουλευτές τής Ν.Δ. έχουν ενοχληθεί για τη χαλαρή αντιμετώπιση που είχαν οι δύο κυρίες. Κάτι που φάνηκε και από τις δηλώσεις της κυβερνητικής εκπροσώπου Αριστοτελίας Πελώνη, η οποία εκφράζοντας τη θέση του Μαξίμου τόνισε ότι «η διαφορετική άποψη είναι σεβαστή».

Η δυσαρέσκεια και η έντονη κριτική εστιάζεται στο ότι υπήρχαν και άλλοι βουλευτές που είχαν διαφωνία με το νομοσχέδιο, αλλά στο τέλος το ψήφισαν, βάζοντας πάνω από την προσωπική τους άποψη το κυβερνητικό νομοσχέδιο.

ΠΛΟΥΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΑΞΙΔΙΩΝ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Με την παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στα εγκαίνια του αεροδρομίου «Μακεδονία» στη Θεσσαλονίκη με αφορμή εκδήλωση της Fraport για την αναβάθμιση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας, ξεκίνησαν και οι επισκέψεις του πρωθυπουργού στην περιφέρεια για να αναδειχθούν τα μεγάλα έργα.

Στα τέλη Μαΐου, ο κ. Μητσοτάκης βρέθηκε στην Κρήτη, καθώς μπαίνει σε τροχιά ολοκλήρωσης ο Βόρειος Οδικός Άξονας του νησιού. Υπενθυμίζεται ότι, όπως ανακοίνωσε προ ολίγων ημερών το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, κατατέθηκε η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για το τμήμα Χανιά – Ηράκλειο, ενώ όπως έχει δηλώσει ο αρμόδιος υπουργός, Κώστας Καραμανλής, το έργο θα χρηματοδοτηθεί και από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης.

Στις αρχές Ιουνίου, ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε την Αστυπάλαια, όπου η Volkswagen πραγματοποιεί μία σημαντική επένδυση, με στόχο να δοκιμάσει σε ένα ολόκληρο νησί την αυτόνομη οδήγηση σε ηλεκτρικά οχήματα. Η γερμανική εταιρεία θα αντικαταστήσει το στόλο των δημοτικών οχημάτων (λεωφορεία, φορτηγά κ.λπ.) με ηλεκτρικά και θα εγκαταστήσει και φορτιστές. Και η κυβέρνηση εξάλλου αποδίδει μεγάλη σημασία στην ηλεκτροκίνηση.

Φυσικά, στο πρόγραμμα του πρωθυπουργού υπάρχουν και σημαντικά ταξίδια στο εξωτερικό. Όπως αυτό στις 14 Ιουνίου στις Βρυξέλλες, για να μετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, όπου θα παραβρεθεί και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν.

Στις 24 και 25 Ιουνίου, ο κ. Μητσοτάκης θα επιστρέψει στις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης με φυσική παρουσία των ηγετών, στην οποία θα συζητηθεί και το θέμα της Τουρκίας.

Στα τέλη Ιουλίου εξετάζεται το ενδεχόμενο επίσκεψης στην Ιαπωνία, ενώ επιθυμία του πρωθυπουργού θα ήταν να δρομολογήσει το καλοκαίρι επισκέψεις σε Αυστραλία και Νότια Αμερική, όπου υπάρχουν κοινότητες ομογενών, με αφορμή και την ψήφο των αποδήμων από τον τόπο κατοικίας τους στις επόμενες εθνικές εκλογές.

Τον Οκτώβριο δε, ο κ. Μητσοτάκης θα βρεθεί στη Νέα Υόρκη για τα θυρανοίξια της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου και ενδεχομένως να επισκεφθεί στη συνέχεια την Ουάσιγκτον και να γίνει δεκτός στο Λευκό Οίκο.

Την παλιά συνταγή της συνεργασίας σε θέματα «χαμηλής πολιτικής», για το ροκάνισμα του χρόνου και την αποφυγή αντιμετώπισης του σκληρού πυρήνα των ελληνοτουρκικών, επιλέγουν Αθήνα και Άγκυρα, οριστικοποιώντας και τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στις 14 Ιουνίου.

Νίκος Μελέτης
© Liberal.gr

Οι Ν. Δένδιας και Μ. Τσαβούσογλου, παρά τη θετική εικόνα που θέλησαν να εκπέμψουν σε ό,τι αφορά την ατζέντα σε θέματα διμερούς συνεργασίας, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν τη σκληρή πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών, καθώς στη συνάντηση τους μπήκαν στο τραπέζι όλα τα ζητήματα, από το casus belli μέχρι το μειονοτικό και από το Τουρκολιβυκό μέχρι την απειλή από το πυρηνικό εργοστάσιο Ακούγιου και το Κυπριακό.

Και οι δυο πλευρές θέλουν να κερδίσουν χρόνο με τη διαδικασία αυτή, ο οποίος χρόνος όμως δεν είναι ανεξάντλητος, ούτε η διαδικασία αυτή είναι «οχυρωμένη» σε απρόβλεπτες εκτροπές.

Ήταν σαφές ότι οι δυο πλευρές είχαν συμφωνήσει να κρατήσουν χαμηλά τους τόνους και έτσι να προστατεύσουν το κλίμα, καθώς είχαν αναλάβει να ανακοινώσουν και τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν. Πάντως, ο κ. Δένδιας και δημοσίως τόνισε ότι σε ορισμένα από τα σοβαρά ζητήματα παραμένουν «διαμετρικά αντίθετες θέσεις».

Για να μην υπάρξουν αμφιβολίες, διπλωματικές πηγές λίγο μετά τη συνάντηση και ενώ ο τούρκος Υπουργός ήταν ήδη εν πτήσει προς την Άγκυρα, διευκρίνιζαν ποια θέματα μπήκαν στο τραπέζι και πως τοποθετήθηκε η ελληνική πλευρά.

Ο κ. Δένδιας προειδοποίησε, ότι οι διμερείς σχέσεις και οι ευρωτουρκικές σχέσεις είναι αλληλένδετες, απαντώντας στους τουρκικούς ισχυρισμούς ότι η Ευρώπη παρασύρεται από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισε απαράδεκτο το casus belli, το μη σεβασμό στο Δίκαιο της Θάλασσας, την παραβίαση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας σε αέρα και θάλασσα, την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού, την επιθετική ρητορική. Επίσης, απορρίφθηκε ως προκλητική και αδικαιολόγητη η έγερση ζητημάτων που άπτονται της Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Θράκη.

Στη διάρκεια της συνάντησης ο κ. Δένδιας επεσήμανε ότι το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο είναι παράνομο και ανυπόστατο, ενώ στο Κυπριακό προειδοποίησε ότι η εμμονή σε προτάσεις εκτός του πλαισίου των αποφάσεων του ΣΑ για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία συνιστούν παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. 

Από ελληνικής πλευράς τέθηκε και το θέμα των κινδύνων από τον πυρηνικό Σταθμό Ακούγιου, με την τουρκική πλευρά θέλοντας να διασκεδάσει τις ανησυχίες της, να προτείνει την… ενημέρωση από τη ρωσική κατασκευάστρια εταιρία, σχετικά με την αντισεισμική ασφάλεια των εγκαταστάσεων.

Είναι προφανές, ότι τα αντίστοιχα θέματα εθίγησαν και από τουρκικής πλευράς, καθώς η τουρκική ατζέντα είχε προαναγγελθεί. Θέματα όπως η υποβολή απαιτήσεων για τη δήθεν «τουρκική» μειονότητα της Θράκης, ή της μονομερούς ερμηνείας του Διεθνούς Δικαίου, προκάλεσαν συζήτηση και τις απαντήσεις από ελληνικής πλευράς. Ενώ από τον κ. Τσαβούσογλου έγινε αρκετές φορές επίκληση των γνωστών επιχειρημάτων συνοδεία των σχετικών χαρτών και σκαριφημάτων, που χρησιμοποιούνται για να προωθηθεί το Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας.

Είναι σαφές, ότι στο σκληρό πυρήνα των ελληνοτουρκικών διεξήχθη διάλογος «κωφών». Οι δυο υπουργοί δεν επιχείρησαν καν να ορίσουν τον 63ο γύρο των διερευνητικών επαφών, καθώς στον προηγούμενο γύρο διαπιστώθηκε ότι το χάσμα παραμένει και καταγράφηκε πάντως ότι ο κ. Τσαβούσογλου επέμεινε να αναφέρεται σε «Συμβουλευτικές επαφές», στη γνωστή τακτική της Τουρκίας να αλλοιώσει το χαρακτήρα και το στάτους των συνομιλιών.

Η επιλογή για συνεργασία σε θέματα «χαμηλής πολιτικής» αφήνοντας στην άκρη το σκληρό πυρήνα των ελληνοτουρκικών, δε γίνεται πρώτη φορά. Όμως αυτή η επιλογή έχει συγκεκριμένα όρια και αυτό το έχουν βιώσει αρκετές προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις.

Η προσδοκία είναι ότι αυτή η διαδικασία θα δώσει τουλάχιστον την ευκαιρία για ένα δίαυλο επικοινωνίας, για ένα μηχανισμό διατήρησης χαμηλών τόνων και εκτόνωσης των εντάσεων, μετά από μια διετία που οι δυο χώρες έφθασαν πολύ κοντά σε μια «θερμή» αντιπαράθεση.

Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στις Βρυξέλλες θα πραγματοποιηθεί σε ένα ιδιαίτερο περιβάλλον. Την ίδια ημέρα, ο τούρκος πρόεδρος θα έχει την πρώτη συνάντηση του με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπάιντεν, μια συνάντηση η οποία θα είναι καθοριστική όχι μόνο για τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις αλλά και για την ίδια την πολιτική πορεία του Ερντογάν.

Ο κ. Ερντογάν έχει αποδειχθεί πλέον ότι δεν είναι «άτρωτος», αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό με την αμφισβήτηση του και την αποκάλυψη σκανδάλων, η τουρκική οικονομία καρκινοβατεί, στην Περιφέρεια έχει κατορθώσει να κάνει μόνο εχθρούς και τροφοδοτεί με τη στάση του την αντιπαλότητα με σημαντικές περιφερειακές δυνάμεις.

Προς το παρόν, η ύπαρξή μιας «ανάπαυλας» με την Ελλάδα εξυπηρετεί και τους δικούς του σχεδιασμούς. Απλώς ο Τ. Ερντογάν ειδικά μετά το 2016 πολύ συχνά πηγαίνει κόντρα και στα δικά του συμφέροντα. Πολύ συχνά δεν υπάρχει λογική στις κινήσεις του. Και κυρίως δεν πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις στους συνομιλητές του…

*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr και στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος».

Μπορεί τα σαραντάχρονα από την ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ και σημερινή ΕΕ να εορτάστηκαν με την παρουσία των προέδρων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωκοινοβουλίου και με ρητορείες ευρωπαϊσμού, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι ένας ειλικρινής απολογισμός αυτών των 40 ετών δεν έχει μόνο τη φωτεινή όψη που μας σερβίρουν.

Σταύρος Λυγερός*
© slpress.gr

Έχει και μία σκοτεινή, την κορύφωση της οποίας βίωσε τραυματικά ο ελληνικός λαός τη δεκαετία του 2010. Όσο, λοιπόν, είναι λάθος να απομειώνουμε τα θετικά που προσκόμισε στην Ελλάδα η ένταξή της στην ΕΕ, άλλο τόσο λάθος είναι να αποσιωπούμε τα αρνητικά. Δε θα επιχειρήσω σ’ αυτό το άρθρο ένα συνολικό απολογισμό, αλλά αξίζει, έστω και επιγραμματικά, να αναστοχαστούμε.

Υπενθυμίζω ότι από τη δεκαετία του 1960 η ελληνική βιομηχανία πραγματοποίησε ένα άλμα ανάπτυξης. Παρά το γεγονός ότι –με ευθύνη κυρίως των ιδιοκτητών τους λόγω υπερδανεισμού και κακής διαχείρισης– πολλές εταιρείες στη δεκαετία του 1970 έγιναν προβληματικές, η ελληνική βιομηχανία είχε ακόμη δυναμική. Δεν μπορούσε, ωστόσο, να αντέξει στον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, στον οποίο την έριξαν χωρίς να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα προσαρμογής. Το αποτέλεσμα ήταν ένα κύμα αποβιομηχάνισης, το οποίο πληρώνουμε μέχρι σήμερα.

Είναι αληθές πως δόθηκαν στην Ελλάδα κοινοτικά κονδύλια μεγάλου ύψους, όπως επίσης αληθές είναι ότι αυτά δε διοχετεύθηκαν κατά τρόπο που να χρηματοδοτήσουν την παραγωγική προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Σε μεγάλο βαθμό διοχετεύθηκαν στην κατανάλωση, αν και δεν πρέπει να υποτιμηθεί ότι αυτά τα κονδύλια έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στο να βελτιωθεί η εικόνα της χώρας σε πολλά επίπεδα.

Για την κατά κανόνα λάθος χρήση των κοινοτικών κονδυλίων, ευθύνη έχουν οι διαδοχικές κυβερνήσεις από το 1981 και μετά, αλλά και το γεγονός ότι οι ίδιοι οι Έλληνες – από τους μεγάλους επιχειρηματίες μέχρι τον τελευταίο αγρότη – αντιμετώπισαν τα κοινοτικά κονδύλια σαν «εύκολο χρήμα», τη δε ΕΕ σαν «αγελάδα προς άρμεγμα». Το κρίσιμο ερώτημα είναι, εάν τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει διαφορετικά. Θεωρητικά, πολλά μπορούσαν να είχαν γίνει καλύτερα εάν…, αλλά η Ιστορία δε γράφεται με «εάν».

«ΣΑΣ ΡΙΧΝΩ ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ»

Η Ελλάδα εκείνης της εποχής ήταν έτσι όπως ήταν, με τα καλά και τα κακά της. Η επιλογή του Κωνσταντίνου Καραμανλή «σας ρίχνω στα βαθιά για να μάθετε μπάνιο» ήταν πάντα μία επικίνδυνη τακτική. Και στην ελληνική περίπτωση, προέκυψαν πολλαπλές παρενέργειες από έναν αρχηγικό βολονταρισμό που δεν πατάει γερά σε μία επαρκή θεσμική, οικονομική και κυρίως πολιτική – κοινωνική προετοιμασία.

Για τους Έλληνες που η επιβίωση ήταν για αιώνες άρρηκτα εξαρτημένη από τη σκληρή εργασία όλης σχεδόν της οικογένειας, οι κάθε είδους κοινοτικές επιδοτήσεις λειτούργησαν σαν ένα είδος «ναρκωτικού». Προκάλεσαν έναν εθισμό, που τους ώθησε στο «εύκολο χρήμα», απομακρύνοντάς τους γρήγορα από τη σκληρή εργασία. Η μαζική είσοδος, μάλιστα, μεταναστών το 1989-90 (τότε κυρίως από τα Βαλκάνια) κατέστησε φθηνή τη χειρωνακτική εργασία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, πρώτον, εκτεταμένα φαινόμενα «τεμπελοποίησης» ειδικά στον αγροτικό χώρο και δεύτερον, εκτοπισμό του εγχώριου εργατικού δυναμικού στις κατασκευές.

Έχουν ευθύνη οι Έλληνες για όλα αυτά; Προφανώς έχουν. Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι λάθος να ξεμπερδεύει κανείς με το πρόβλημα, φωτίζοντας μόνο αυτή την ευθύνη. Είναι κυρίως χρέος της Πολιτικής να έχει άριστη γνώση της κοινωνίας, να προβλέπει πιθανές παρενέργειες και να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα προετοιμασίας για ομαλή προσαρμογή. Αυτό δε συνέβη και το πληρώσαμε.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Το ίδιο πρόβλημα επανελήφθη τη δεκαετία του 2000 με την είσοδο στο ευρώ. Ας κάνουμε μία υπόθεση εργασίας: Εάν η Ελλάδα δεν είχε εισέλθει στην Ευρωζώνη θα είχε χρεοκοπήσει το 2010; Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι, για τον απλό λόγο ότι οι Αγορές δε θα την είχαν ποτέ δανείσει όπως τη δάνεισαν. Άρα, η Ελλάδα δε θα είχε υπερχρεωθεί, ακόμα κι αν το ήθελε. Τότε, όμως, οι «σοφές» Αγορές θεωρούσαν, πως από τη στιγμή που η Ελλάδα εισήλθε στην Ευρωζώνη δεν υπήρχε περίπτωση να χρεοκοπήσει. Με αυτή τη θεώρηση της δάνεισαν πακτωλό πάμφθηνου χρήματος – με επιτόκιο ελάχιστα μεγαλύτερο από αυτό, με το οποίο δάνειζαν τη Γερμανία!

Και πάλι μπορεί να ισχυρισθεί κανείς, ότι ευθύνη έχει η Ελλάδα που δεν αξιοποίησε αυτό το φθηνό χρήμα για να κάνει επενδύσεις και να αναβαθμίσει την παραγωγική της ικανότητα. Ας μην ξεχνάμε, ότι αναφερόμαστε σε ζωντανή κοινωνία, δεν έχουμε να κάνουμε με άσκηση επί χάρτου. ΝΑΙ, οι Έλληνες ξιπάστηκαν, ΝΑΙ, υπήρξαν φαινόμενα ακραίου καταναλωτισμού, ΝΑΙ, η κλεπτοκρατία (ως οικονομική – κοινωνική λειτουργία) κλιμακώθηκε, ΝΑΙ, έχουν ευθύνη οι κυβερνήσεις και οι πολίτες. Γιατί, όμως, συνέβη αυτό κι όχι το άλλο; Επανερχόμαστε, λοιπόν, στο ίδιο ακριβώς ζήτημα που θίξαμε επιγραμματικά παραπάνω.

Στο επόμενο άρθρο μου, θα επιχειρήσω να «σκαλίσουμε» λίγο πιο βαθιά, αφού μετά το «πάρτι» ήλθε ο λογαριασμός και μάλιστα βαρύς και επώδυνος. Μιας, λοιπόν, και τα σαραντάχρονα μας δίνουν την ευκαιρία, θα την αδράξουμε για να ξεφύγουμε από το «θεολογικού» τύπου φωτεινό αφήγημα, με το οποίο μας βομβαρδίζει σύσσωμο σχεδόν το πολιτικό και το μιντιακό σύστημα.
[η συνέχεια στο επόμενο φύλλο]

*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.