Ένας δικηγόρος του Μόντρεαλ θα ζητήσει από το Ανώτερο Δικαστήριο, να αναστείλει να τεθούν σε διαθεσιμότητα οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που δεν είναι επαρκώς εμβολιασμένοι, την ώρα που το διάταγμα της κυβέρνησης του Κεμπέκ πρέπει να εφαρμοστεί από την Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2021.
Η δικηγόρος Natalia Manole θέλει να ανασταλεί το διάταγμα έως ότου το δικαστήριο κρίνει τη συνταγματική του ισχύ. Η Me Manole πιστεύει ότι δε λαμβάνει υπόψη το δημόσιο συμφέρον, αφού αυτό θα οδηγήσει σε μεγάλες διαταραχές των υπηρεσιών.
Η κυβέρνηση δεν έχει θεσπίσει ένα σύστημα για να αντικαταστήσει αυτούς τους ανθρώπους. Την Παρασκευή 15/1, θα υπάρξει μια εξαιρετικά σοβαρή διακοπή των υπηρεσιών. Ίσως δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι να βρεθούν χωρίς οικογενειακό γιατρό, επεσήμανε η δικηγόρος σε μια συνέντευξη στα ΜΜΕ. Σύμφωνα με αυτήν, είναι επίσης απαραίτητο να προβλεφθεί ότι τα χειρουργεία θα ακυρωθούν ή θα αναβληθούν ή και ότι οι ακτινογραφίες δε θα εξεταστούν.
ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Η δικηγόρος λέει ότι είναι πεπεισμένη ότι οι συνέπειες του διατάγματος θα είναι πιο επιζήμιες για το κοινό από το να διατηρούν προσωπικό υγείας που δεν έχει εμβολιαστεί επαρκώς στη δουλειά. Η καταστροφή είναι αναπόφευκτη. Το πιο σημαντικό για την αναστολή της εφαρμογής του διατάγματος, είναι το δημόσιο συμφέρον. Είναι το κοινό που θα επηρεαστεί πολύ σοβαρά από το διάταγμα, πιστεύει η Me Manole. Η δικηγόρος λέει ότι εκπροσωπεί 2.000 εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, από όλα τα επαγγέλματα. Τονίζει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι κατά όλων των μέτρων υγείας. Πρόκειται για άτομα που έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν τον εμβολιασμό. Δεν είναι συνωμότες, δεν είναι εναντίον της κυβέρνησης. Απλώς θέλουν να δοκιμάζονται τακτικά. Δεν υπάρχει επείγουσα ανάγκη να εφαρμοστεί αυτό το διάταγμα, λέει.
ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
Η κυβέρνηση Legault πρόκειται να παρουσιάσει ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης αργότερα αυτήν την εβδομάδα σε σχέση με το να τεθούν σε διαθεσιμότητα άνευ αποδοχών οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας. Το σχέδιο σημαίνει μείωση των υπηρεσιών. Είναι το κλείσιμο τμημάτων, ο παροπλισμός κρεβατιών. Το άλλο θέμα που δημιουργείται, είναι ότι αυτό το σχέδιο δεν μπορεί να εφαρμοστεί από την Παρασκευή 15/1.
«Οι πελάτες μου λένε ότι δεν υπάρχει κανείς να τους αντικαταστήσει», υποστηρίζει Me Manole. Αυτές οι διακοπές στις υπηρεσίες αναφέρονται επίσης από πολλά σωματεία, αλλά η δικηγόρος Sophie Mongeon αμφιβάλλει για την επιτυχία αυτής της προσέγγισης. Κανονικά, χωρίς πανδημία, ναι, αυτό θα μπορούσε να συζητηθεί. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι οι οδηγίες προέρχονται από πάνω, από ένα διάταγμα. Είναι πιο δύσκολο για μια επαγγελματική παραγγελία να αμφισβητήσει, υποστηρίζει η Me Mongeon.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΙ
Όταν κλήθηκε να αντιδράσει στη νομική αμφισβήτηση του κυβερνητικού διατάγματος, ο υπουργός Υγείας, Κριστιάν Ντουμπέ, επανέλαβε ότι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός του υγειονομικού προσωπικού ήταν η μόνη λύση και ότι η ομάδα του θα ήταν πολύ σταθερή. «Αυτή τη στιγμή, θα προτιμούσα να βρούμε λύσεις παρά να πάμε στο δικαστήριο», σχολίασε, ενώ επιβεβαίωσε ότι σέβεται την επιλογή των εργαζομένων του δικτύου υγείας που αρνούνται να εμβολιαστούν, ο υπουργός είπε ότι έπρεπε να αναλάβουν τις συνέπειες της απόφασής τους.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είμαι σταθερός στον υποχρεωτικό εμβολιασμό: είναι μια σύσταση από τη δημόσια υγεία. Τότε τους λέω: «Έχετε προθεσμία μέχρι την Παρασκευή για να κλείσετε το πρώτο σας ραντεβού», είπε ο Κριστιάν Ντουμπέ.
Η αντίθετη όψη του νομίσματος όμως ισχύει, καθώς όσοι υγειονομικοί δεν εμβολιάζονται μπορεί να υποχρεωθούν από το δικαστήριο. Σε περιπτώσεις πανδημίας μπορούν να αμφισβητήσουν μια τέτοια δικαστική απόφαση, χωρίς μεγάλες όμως πιθανότητες επιτυχίας.
Ανοίγουν τα χερσαία σύνορα με ΗΠΑ για εμβολιασμένους Καναδούς
Τα χερσαία σύνορα του Καναδά, που έχουν κλείσει για μη απαραίτητα ταξίδια για περισσότερο από 18 μήνες στις ΗΠΑ, ανοίγουν τώρα για τους πλήρως εμβολιασμένους Καναδούς, οι οποίοι θα μπορούν να εισέρχονται στις Ηνωμένες Πολιτείες στις χερσαίες και πορθμειακές διαβάσεις συνόρων, ξεκινώντας από τις αρχές Νοεμβρίου. Ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματούχοι ανακοίνωσαν το βράδυ της Τρίτης 12/10 ένα σχέδιο για την έναρξη επαναλειτουργίας των χερσαίων συνόρων με τον Καναδά και το Μεξικό, τα οποία έχουν κλείσει για μη απαραίτητα ταξίδια από τις πρώτες ημέρες της πανδημίας του COVID-19 το Μάρτιο του 2020.
Η ακριβής ημερομηνία για το άνοιγμα δεν έχει ακόμη καθοριστεί, σύμφωνα με ανώτερα στελέχη της διοίκησης που ενημέρωσαν δημοσιογράφους νωρίτερα για το σχέδιο, κατά τη διάρκεια μιας τηλεδιάσκεψης. Είπαν ότι μια σειρά από λεπτομέρειες είναι ακόμη υπό επεξεργασία, συμπεριλαμβανομένου του τύπου αποδεκτής τεκμηρίωσης για να αποδειχθεί η κατάσταση εμβολιασμού ενός ταξιδιώτη.
Οι ΗΠΑ περιμένουν επίσης οδηγίες από τα Κέντρα Ελέγχου Νοσημάτων (CDC) σχετικά με τους ταξιδιώτες που έλαβαν μικτές δόσεις εμβολίων COVID-19 ή το εμβόλιο AstraZeneca. Οι ΗΠΑ δεν έχουν εγκρίνει τη μίξη δόσεων εμβολίου ή εμβολίου AstraZeneca για τους κατοίκους τους.
Ωστόσο, ένας αξιωματούχος σημείωσε, ότι το CDC σχεδιάζει να συστήσει την αποδοχή ταξιδιωτών που έρχονται με αεροπλάνο που έχουν εμβολιαστεί με οποιοδήποτε εμβόλιο εγκεκριμένο για επείγουσα χρήση από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το οποίο περιλαμβάνει το AstraZeneca. Ο αξιωματούχος είπε ότι ένας παρόμοιος κανόνας πρέπει να αναμένεται στις διασταυρώσεις εδάφους.
Η ανακοίνωση της Τρίτης 12/10 το βράδυ για την επαναλειτουργία, ήρθε λίγο μετά τον αντιπρόσωπο Brian Higgins – ένα Δημοκρατικό της Νέας Υόρκης που υπήρξε ένας από τους πιο δυνατούς επικριτές στην Ουάσιγκτον για τους συνεχιζόμενους περιορισμούς στα σύνορα – ο οποίος δήλωσε: «Η ανάσα ανακούφισης που έρχεται από τις κοινότητες των βορείων συνόρων μετά από αυτήν την ανακοίνωση είναι τόσο δυνατή, που μπορεί πρακτικά να ακουστεί και στα δύο άκρα της Γέφυρας της Ειρήνης», δήλωσε ο Χίγκινς, αναφερόμενος στο εύρος που συνδέει το Μπάφαλο της Νέας Υόρκης με το Φορτ Έρι (Οντάριο), μία από τις πιο πολυσύχναστες γέφυρες μεταξύ των δύο χωρών.
ΔΥΣΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕΤΡΑ
Οι επικαιροποιημένοι κανόνες σημαίνουν, ότι οι Καναδοί και οι Αμερικανοί πολίτες θα αντιμετωπίσουν σύντομα τους ίδιους κανόνες κατά τη διέλευση των συνόρων μετά από μήνες δυσανάλογα μέτρα στα μεγαλύτερα διεθνή σύνορα του κόσμου.
Η καναδική κυβέρνηση τον Αύγουστο άνοιξε ξανά τα σύνορά της για τους πλήρως εμβολιασμένους Αμερικανούς ταξιδιώτες, γεγονός που έθεσε επανειλημμένα ερωτήματα, για το γιατί οι ΗΠΑ δεν έκαναν την ίδια αλλαγή. Οι κανόνες των ΗΠΑ έχουν επίσης περιγραφεί ως ασυνεπείς, αφού οι Καναδοί έχουν επιτραπεί να εισέλθουν στις ΗΠΑ αεροπορικώς, ακόμη και για μη ουσιώδεις σκοπούς, για το μεγαλύτερο μέρος της πανδημίας.
Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι είπαν ότι οι ενημερωμένοι κανονισμοί αντικατοπτρίζουν την αυξανόμενη πρόσληψη εμβολίων σε όλη τη Βόρεια Αμερική.
Σημείωσαν ότι σχεδόν 263 εκατομμύρια άνθρωποι στον Καναδά, τις ΗΠΑ και το Μεξικό είναι πλέον πλήρως εμβολιασμένοι. Οι βασικοί εργαζόμενοι που διασχίζουν τα χερσαία σύνορα, όπως οι φορτηγατζήδες, θα αντιμετωπίσουν επίσης μια νέα εντολή εμβολίου από τον Ιανουάριο του 2022. Ο Μπάιντεν θα χαλαρώσει τους περιορισμούς των εξωτερικών αεροπορικών ταξιδιών, απαιτώντας από τον Καναδά να ανοίξει τα σύνορά του για πλήρως εμβολιασμένους ξένους ταξιδιώτες.
Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι περιμένουν να εφαρμόσουν αυτήν την αλλαγή, την οποία ανέφεραν ως τη δεύτερη φάση της επαναλειτουργίας των συνόρων, ώστε να δοθεί στους βασικούς εργαζόμενους επαρκής χρόνος για να εμβολιαστούν πλήρως. Οι υφιστάμενοι περιορισμοί στα σύνορα έληγαν στις 21 Οκτωβρίου, αλλά τώρα θα παραταθούν μέχρι να τεθούν σε ισχύ οι νέοι κανόνες.
Πώς εκτιμά η κυβέρνηση ότι θα ωφεληθεί η χώρα μας | Ποιες τοποθεσίες μπαίνουν στο νέο χάρτη συνεργασίας των δύο πλευρών | Πενταετής η διάρκεια της «εξαιρετικά σημαντικής» -κατά το Μαξίμου- συμφωνίας
Σε μία ακόμα διεθνή αμυντική συμφωνία προχώρησε η Ελλάδα. Μετά τις υπογραφές Μητσοτάκη – Μακρόν στο Παρίσι για την ελληνογαλλική συμφωνία για την άμυνα και την ασφάλεια, η ελληνική κυβέρνηση, μέσω του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στην Ουάσιγκτον, υπέγραψε (Πέμπτη 14/10) την ανανέωση της αμυντικής συμφωνίας Ελλάδας και ΗΠΑ για πέντε επιπλέον χρόνια. Το τελικό κείμενο διαμορφώθηκε μέχρι και την τελευταία στιγμή, με τις διαπραγματεύσεις να εξελίσσονταν έως και το βράδυ της Πέμπτης 14/10, λίγο πριν τις υπογραφές.
Στόχος, η περαιτέρω ισχυροποίηση της ελληνικής θέσης απέναντι στην Τουρκία, κάτι που η ελληνική πλευρά προσδοκά να διατυπωθεί και στην πολιτική δήλωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν, τασσόμενος υπέρ των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας και της προσήλωσης στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας.
Οι δύο υπουργοί Εξωτερικών είχαν και κατ’ ιδίαν συνάντηση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπου εγκαινίασαν τον τρίτο γύρο του στρατηγικού διαλόγου Ελλάδας και ΗΠΑ, με ευρεία γκάμα θεμάτων στην ατζέντα του.
«Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν τη στρατηγική θέση της χώρας μας αλλά και το σταθεροποιητικό ρόλο που παίζουμε στην ευρύτερη περιφέρεια», τόνισε σε συνέντευξή του (ΣΤΟ ΒΗΜΑ) ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας.
Η συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ θα προβλέπει, μεταξύ άλλων, την αναβάθμιση και την επέκταση των υφιστάμενων βάσεων της χώρας στην Ελλάδα, με πρώτη αυτής της Αλεξανδρούπολης, αλλά και άλλων κυρίως νησιωτικών περιοχών, μέσω των οποίων πολλαπλασιάζονται οι δυνατότητες και της Ελλάδας αλλά και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, σε ό,τι αφορά την παρουσία τους στην Ανατολική Μεσόγειο.
ΠΕΔΙΟ ΒΟΛΗΣ
Ανάμεσα στα άλλα, θα περιλαμβάνει διευκολύνσεις στο ναύσταθμο της Σούδας, ενώ οι Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ θα αποκτήσουν θεσμοθετημένη πρόσβαση στο πεδίο βολής του Λιτόχωρου, στην Ταξιαρχία της Αεροπορίας Στρατού στη Μαγνησία και στην Αλεξανδρούπολη.
Η συμφωνία πάντως αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για την προσθήκη και άλλων τοποθεσιών στο μέλλον. Οι τοποθεσίες θα τελούν υπό ελληνικό έλεγχο και θα χρησιμοποιούνται τόσο από αμερικανικές όσο και από ελληνικές δυνάμεις. Συνεπώς, λέει η ελληνική πλευρά, «οι επενδύσεις που θα κάνει η αμερικανική πλευρά αποτελούν όφελος και για τις δύο χώρες».
Όσον αφορά στη διάρκεια της συμφωνίας, η αμερικανική πλευρά ζήτησε εξαρχής να είναι πενταετούς διάρκειας και τούτο προκειμένου να υπάρξει μια προοπτική σταθερότητας και να απελευθερωθούν κονδύλια από το Κογκρέσο για εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων.
Πρόκειται για μια «εξαιρετικά σημαντική Συμφωνία», όπως τη χαρακτήρισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου, που αποτελεί «ένα ακόμα σπουδαίο βήμα στην ενίσχυση της επιρροής και του γεωστρατηγικού και γεωπολιτικού αποτυπώματος της χώρας μας και στην περιοχή και ευρύτερα».
Θέση της κυβέρνησης είναι, ότι την τελευταία διετία υπήρξαν τρεις σημαντικές αλλαγές που έκαναν επιτακτική την αναθεώρηση τής μέχρι τώρα συμφωνίας, η οποία είχε συναφθεί πριν από δύο χρόνια.
Κατ’ αρχάς, η στρατηγική σχέση μας με τις ΗΠΑ βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της. Δεύτερον, το περιβάλλον ασφαλείας στην περιοχή μας έχει αλλάξει άρδην, με την Τουρκία να προκαλεί σχεδόν σε καθημερινή βάση και τρίτον, το αμερικανικό στρατηγικό και στρατιωτικό αποτύπωμα μετατρέπεται και μεταφέρεται.
Ο Νίκος Δένδιας τις προηγούμενες ημέρες, είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον ελληνικής καταγωγής πρέσβη της Αυστραλίας στις ΗΠΑ, με τον ομογενή βουλευτή της Πολιτείας του Μέριλαντ Τζον Σαρμπάνη και με τον βουλευτή των ΗΠΑ Ted Deutch, με τον οποίο συζήτησαν σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις σε Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή.
Οι αποκαλύψεις για τα Pandora Papers, όπως και οι προηγηθείσες για τα Panama Papers και τα Paradise Papers, αποδεικνύουν αυτό που όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνώριζαν, αλλά δεν μπορούσαν να αποδείξουν. Πολύ περισσότερο δεν μπορούσαν να ξέρουν, ποια μέλη της διεθνούς πολιτικής και οικονομικής ελίτ έχουν τέτοιους λογαριασμούς και ποιοι όχι. Οι φορολογικοί παράδεισοι, όμως, υπάρχουν ακριβώς επειδή υπάρχει σχετική ζήτηση από την αυτοκρατορία του χρήματος.
Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν έκανε ποτέ τον κόπο να εξηγήσει γιατί υπάρχει αυτό το είδος της εταιρείας, δεδομένου ότι δεν εξυπηρετεί ούτε το διεθνές εμπόριο, ούτε κάποια άλλη λειτουργία της διεθνούς οικονομίας. Το μόνο που εξυπηρετεί είναι την φοροαποφυγή και την απόκρυψη πλούτου, ο οποίος συχνά έχει προκύψει όχι από νόμιμους τρόπους. Το φαινόμενο της φοροαποφυγής – φοροδιαφυγής υπήρχε πάντα, αλλά με τη μετάλλαξη του καπιταλισμού στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, έχει προσλάβει πρωτοφανείς διαστάσεις.
Οι δυτικές κυβερνήσεις εκλέγονται από τους λαούς για να σεβαστούν το Κράτος Δικαίου και για να υποστηρίξουν τις δημοκρατικές αρχές. Μία εξ αυτών είναι, ότι κάθε φορολογούμενος πρέπει να πληρώνει αναλόγως του εισοδήματός του. Το γεγονός ότι αυτό δε συμβαίνει και μάλιστα δε συμβαίνει με την κραυγαλέα ανοχή των κυβερνήσεων, είναι το διαρκές σκάνδαλο που συστηματικά παρακάμπτεται από τα συστημικά Μίντια.
Οι πολιτικές ελίτ στις μεγάλες δυτικές χώρες δεν ευθύνονται μόνο γι’ αυτό. Είναι τόσο διαπλεκόμενες με το μεγάλο κεφάλαιο των χωρών τους, που έχουν την τάση να ταυτίζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου με τα συμφέροντα των κρατών. Αυτό, ωστόσο, δεν ισχύει. Για λόγους χαμηλότερου κόστους εργασίας, οι «δυτικές» πολυεθνικές έχουν σε μεγάλο βαθμό μεταφέρει τις παραγωγικές δραστηριότητές τους εκτός Δύσης. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι έχουν στερήσει θέσεις εργασίας και τα αντίστοιχα εισοδήματα από τις δυτικές κοινωνίες και κατ’ επέκταση από τα δυτικά κράτη.
Το γεγονός ότι κατά κανόνα, οι μεγαλομέτοχοι των πολυεθνικών είναι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, δεν καλύπτει, βεβαίως, το κενό. Τα υψηλά κέρδη των πολυεθνικών, μόνο σε μικρό ποσοστό επιστρέφουν στη Δύση και σε κάθε περίπτωση δεν προορίζονται για να συντηρήσουν το βιοτικό επίπεδο των δυτικών κοινωνιών. Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι πως η έμπρακτη αμφισβήτηση αυτού του καθεστώτος προήλθε από έναν επιχειρηματία – πολιτικό, όπως ο Τραμπ.
Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ
Ορισμένοι αναλυτές στη Δύση προβλέπουν, ότι λόγω του αυταρχικού μονοκομματικού καθεστώτος της και των οικονομικο-κοινωνικών αντιθέσεών της, η Κίνα θα αντιμετωπίσει τα επόμενα χρόνια κρίση κατάρρευσης. Το ενδεχόμενο αυτό φοβίζει για τις επιπτώσεις που θα έχει στη διεθνή οικονομία και ως εκ τούτου στην αμερικανική και στις ευρωπαϊκές οικονομίες. Από την άλλη πλευρά, όμως, η αποδυνάμωση ενός πανίσχυρου εμπορικού ανταγωνιστή θα ήταν επωφελής με στρατηγικούς όρους.
Οι επισημάνσεις για τις αντιφάσεις της Κίνας δεν είναι λάθος, αλλά το συμπέρασμα ότι θα αντιμετωπίσει κρίση κατάρρευσης δεν είναι καθόλου δεδομένο. Δεν αποκλείονται κοινωνικές εντάσεις. Προς το παρόν, όμως, το καθεστώς φαίνεται όχι μόνο να διατηρεί τον έλεγχο της κατάστασης, αλλά και να υποστηρίζεται από τη νεοπαγή οικονομική ελίτ και από τμήματα του πληθυσμού, που λόγω της εκρηκτικής ανάπτυξης έχουν δει το βιοτικό τους επίπεδο να αναβαθμίζεται εντυπωσιακά.
Η κλιμακούμενη πίεση που δέχεται η Δύση από τις αναδυόμενες βιομηχανικές χώρες, έστω και αργά, θα υποχρεώσει τις δυτικές άρχουσες ελίτ να αναθεωρήσουν τα κυρίαρχα δόγματά τους. Έτσι κι αλλιώς, οι βεβαιότητές τους καταρρέουν η μία μετά την άλλη. Όταν οι Αγορές στη δεκαετία επιτέθηκαν χωρίς σοβαρό λόγο εναντίον των χωρών της Ανατολικής Ασίας, προκαλώντας οικονομικά και κοινωνικά ερείπια, οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι χαμογελούσαν κάτω από τα μουστάκια τους για το πλήγμα που δέχονταν οι ανταγωνιστές τους.
Πίστευαν ότι οι Αγορές δεν πρόκειται ποτέ να στραφούν εναντίον της Δύσης, η οποία και τις έθρεψε. Οι επιθέσεις εναντίον του ευρώ, αλλά και η κάποια στιγμή υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ διέψευσαν και αυτό το μύθο. Αποδείχθηκε και κατ’ αυτό τον τρόπο, ότι η ολιγαρχία του χρήματος είναι περισσότερο μια νέου τύπου πλανητική «αυτοκρατορία» παρά κεφαλαιοκράτες με αμερικανική ή ευρωπαϊκή συνείδηση.
ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ
ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ
Είναι αληθές ότι η πανάκριβη διάσωση των τραπεζών στην κρίση του 2008 εκτόξευσε τα ελλείμματα και ως εκ τούτου αύξησε απότομα το χρέος των δυτικών χωρών. Στην πραγματικότητα, όμως, το κόστος της διάσωσης ήταν το νερό που ξεχείλισε ένα ποτήρι, το οποίο ανάλογα με τη χώρα ήταν ή μισογεμάτο ή σχεδόν γεμάτο. Χρέη είχαν αρχίσει να συσσωρεύουν οι δυτικές χώρες εδώ και μερικά χρόνια, παρά το γεγονός ότι η διεθνής οικονομία διάνυε περίοδο παχιών αγελάδων.
Οι αιτίες είναι δύο και αμφότερες πηγάζουν από την παγκοσμιοποίηση:
-ΠΡΩΤΟΝ, η παραγωγή μετακόμισε σε μεγάλο βαθμό από τη Δύση προς τις χώρες με φθηνό κόστος εργασίας.
-ΔΕΥΤΕΡΟΝ, οι πολυεθνικές μετέφεραν την έδρα τους εκεί όπου οι φορολογικοί συντελεστές είναι χαμηλοί. Η εξέλιξη αυτή οδήγησε σ’ έναν ανταγωνισμό, αποτέλεσμα του οποίου ήταν μια γενική μείωση των φορολογικών συντελεστών.
Όλα αυτά επέφεραν σημαντική μείωση των κρατικών εσόδων. Για να συντηρήσουν οι δυτικές κυβερνήσεις στοιχειωδώς το μέσο βιοτικό επίπεδο και τις κοινωνικές υποδομές στις χώρες τους, κατέφυγαν στο δανεισμό. Ειδικά στην Ευρωζώνη, που για χρόνια τα επιτόκια ήταν πολύ χαμηλά, ο δανεισμός ήταν η εύκολη λύση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, τα κρατικά χρέη να ακολουθήσουν ανοδική τροχιά. Με άλλα λόγια, το χρήμα έχει μεταφερθεί μαζικά από τα κράτη σε ιδιώτες. Η μεγαλύτερη ή μικρότερη διόγκωση του χρέους ήταν αναπόφευκτο να προκαλέσει κάποια στιγμή κρίση χρέους. Όσο η διεθνής κοινότητα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις Αγορές σαν ιερές αγελάδες, η δημοσιονομική κρίση των κρατών θα οξύνεται και στις ακραίες περιπτώσεις θα μετεξελίσσεται σε κρίση χρέους.
Ταυτοχρόνως, τα μέλη της διεθνούς ολιγαρχίας του χρήματος ψάχνουν τρόπο, όχι μόνο να αυξήσουν ακόμα περισσότερο τον ολοένα και μεγαλύτερο πλούτο τους, αλλά και να φοροδιαφύγουν. Όπως αποδεικνύουν οι αποκαλύψεις με τα Panama, τα Paradise και τα Pandora Papers, πρόκειται μάλλον για κανόνα παρά για εξαίρεση. Όταν, όμως, οι πολιτικές ελίτ μετατρέπονται περισσότερο ή λιγότερο σε μέλη αυτής της ολιγαρχίας του χρήματος, είναι παράλογο να περιμένεις πως οι κυβερνήσεις θα υπερασπισθούν το δημόσιο συμφέρον, όπως θεσμικά έχουν οριστεί να κάνουν.
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
Οι διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο είναι όλες εκτός προνοιών του Διεθνούς Δικαίου. Και αυτός είναι ο κύριος λόγος που η Τουρκία δεν έχει φανερούς συμμάχους στις διεκδικήσεις της.
• Κανείς δεν τη στηρίζει -φανερά- στις διεκδικήσεις της στις θαλάσσιες ζώνες και στην άποψή της ότι τα νησιά δε δικαιούνται ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα πέραν των χωρικών υδάτων, που προς το παρόν εκτείνονται στα 21 ν.μ.
• Κανείς δεν τη στηρίζει στη εκπεφρασμένη, εντελώς παράνομη θέση της για το εύρος των χωρικών υδάτων και την απόφαση της τουρκικής εθνοσυνέλευσης για την απειλή πολέμου, που επικρέμαται πάνω από το Αιγαίο, στην περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ.
• Κανείς δεν τη στηρίζει στο εντελώς παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο.
• Κανείς δεν τη στηρίζει -φανερά- στο θέμα της παράλογης και παράνομης διεκδίκησης της κυριαρχίας ελληνικών νησιών.
• Κανείς δεν τη στηρίζει -φανερά- στο θέμα της αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας σε 152 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου.
• Κανείς δεν στηρίζει την Τουρκία, στο εντελώς παράλογο και παράνομο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο δέχεται βολές ακόμα και από Τούρκους διπλωμάτες και αναλυτές.
Όλες αυτές οι διεκδικήσεις, δεν έχουν κανένα έρεισμα στο Διεθνές Δίκαιο, και γι’ αυτό η Τουρκία νιώθει απομονωμένη στα ζητήματα αυτά. Το μόνο θέμα στο οποίο η Τουρκία θεωρεί ότι έχει ερείσματα, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, είναι αυτό της παρουσίας στρατευμάτων στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Το σκεπτικό της Τουρκίας θα το αναλύσουμε παρακάτω, αφού δούμε τι προβλέπουν οι διεθνείς συνθήκες με τις οποίες η Ελλάδα απέκτησε την κυριαρχία των νησιών αυτών.
ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ: «Το καθεστώς των νήσων Λήμνου και Σαμοθράκης διέπετε από τη Σύμβαση της Λοζάνης για τα Στενά του 1923, η οποία αντικαταστάθηκε με τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936. Το καθεστώς των νήσων Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου και Ικαρίας διέπετε από τη Συνθήκη Ειρήνης της Λοζάνης του 1923. Το καθεστώς των Δωδεκανήσων διέπετε από τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947.
ΛΗΜΝΟΣ ΚΑΙ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ: Η αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών Λήμνου και Σαμοθράκης -η οποία, μαζί με την αποστρατιωτικοποίηση των Δαρδανελίων, της Θάλασσας του Μαρμαρά και του Βοσπόρου, καθώς επίσης και των τουρκικών νησιών Ίμβρου (Gokceada), Τενέδου (Bozcaada) και Λαγουσών (Tavcan), αρχικώς προεβλέπετο από τη Σύμβαση της Λοζάνης για τα Στενά του 1923, ωστόσο καταργήθηκε από τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936 – η οποία, όπως ρητώς μνημονεύεται στο προοίμιό της, αντικατέστησε στο σύνολό της την προαναφερόμενη Σύμβαση της Λοζάνης.Το δικαίωμα της Ελλάδας να εξοπλίσει τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη αναγνωρίσθηκε από την Τουρκία, σύμφωνα και με την επιστολή που απηύθυνε στον Έλληνα πρωθυπουργό, στις 6 Μαΐου 1936, ο τότε Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα Roussen Esref, κατόπιν οδηγιών της κυβέρνησής του…
ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ, ΧΙΟΥ, ΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΙΚΑΡΙΑΣ: Όσον αφορά τα προαναφερόμενα νησιά, πουθενά στη Συνθήκη Ειρήνης της Λοζάνης δεν προβλέπεται ότι αυτά θα τελούν υπό καθεστώς αποστρατιωτικοποιήσεως. Η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε μόνο την υποχρέωση, σύμφωνα με το άρθρο 13 της Συνθήκης Ειρήνης της Λοζάνης, να μην εγκαταστήσει εκεί ναυτικές βάσεις ή οχυρωματικά έργα. Ειδικότερα, το ανωτέρω άρθρο προβλέπει τα εξής: “Προς εξασφάλισιν της ειρήνης, η ελληνική κυβέρνησις υποχρεούται να τηρή εν ταις νήσοις Μυτιλήνη, Χίω, Σάμω και Ικαρία τα ακόλουθα μέτρα:
-Αι ειρημέναι νήσοι δεν θα χρησιμοποιηθώσιν εις εγκατάστασιν ναυτικής βάσεως ή εις ανέργερσιν οχυρωματικού τινος έργου.
-Θα απαγορευθεί εις την ελληνικήν στρατιωτικήν αεροπλοΐαν να υπερίπταται του εδάφους της ακτής της Ανατολίας. Αντιστοίχως, η οθωμανική κυβέρνησις θα απαγορεύση εις την στρατιωτικήν αεροπλοΐαν αυτής να υπερίπταται των ρηθεισών νήσων.
-Αι ελληνικαί στρατιωτικαί δυνάμεις εν ταις ειρημέναις νήσοις θα περιορισθώσι εις τον συνήθη αριθμόν των διά την στρατιωτικήν υπηρεσίαν καλουμένων, οίτινες δύνανται να εκγυμνάζωνται επί τόπου, ως και εις δύναμιν χωροφυλακής και αστυνομίας ανάλογον προς την εφ’ ολοκλήρου του ελληνικού εδάφους υπάρχουσαν τοιαύτην”.
ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΝΗΣΩΝ ΤΟΥ ΝΑ ΑΙΓΑΙΟΥ (ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ): Τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα “κατά πλήρη κυριαρχία” από τη Σύμβαση Ειρήνης των Παρισίων, μεταξύ Ιταλίας και Συμμάχων, τον Απρίλιο του 1947. Περαιτέρω, οι διατάξεις της εν λόγω συνθήκης προβλέπουν την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων αυτών: «Αι ανωτέρω νήσοι θα αποστρατιωτικοποιηθώσι και θα παραμείνωσιν αποστρατιωτικοποιημέναι». Στα Δωδεκάνησα υφίστανται ορισμένες δυνάμεις εθνοφυλακής, οι οποίες έχουν δηλωθεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τις διατάξεις της συμφωνίας CFE.
Όσον αφορά τους τουρκικούς ισχυρισμούς για αποστρατιωτικοποίηση των Δωδεκανήσων, σημειώνεται ότι: Η Τουρκία δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος σε αυτή τη συνθήκη του 1947, η οποία, επομένως, αποτελεί “res inter alios acta” γι’ αυτήν, δηλαδή ζήτημα που αφορά άλλα κράτη. Σύμφωνα δε με το άρθρο 34 της Συνθήκης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, “μια συνθήκη δε δημιουργεί υποχρεώσεις ή δικαιώματα για τρίτες χώρες” εκτός των συμβαλλομένων».
Οι παραπάνω επίσημες θέσεις του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών αποδεικνύουν ότι, και στο ζήτημα αυτό, οι τουρκικές επίσημες καταγγελίες, για παραβίαση των συνθηκών με τις οποίες η Ελλάδα απέκτησε την κυριαρχία των νησιών του Αιγαίου που βρίσκονται κοντά στα παράλια της Μικράς Ασίας, είναι μαχητές. Η ίδια η απειλή πολέμου, οι συνεχείς υπέρ-πτήσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά του Αιγαίου, η ύπαρξη της Στρατιάς Αιγαίου, μεγάλης δύναμης Πυροβολικού με εμβέλεια που υπερκαλύπτει τα νησιά του Αιγαίου, της αποβατικής δύναμης της Ταξιαρχίας Πεζοναυτών και άλλων σχηματισμών που εκπαιδεύονται στην απόβαση σε νησί, μεγάλου αριθμού ελικοπτέρων, που εκπαιδεύονται σε αεροκίνητη επιθετική επιχείρηση σε νησιά, και της Διοίκησης Στόλου Αποβατικών Σκαφών, καθώς και άλλα που δεν αναφέρθηκαν, με ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ μοναδική αποστολή την κατάληψη ελληνικών νησιών, δίνουν ξεκάθαρα το δικαίωμα στην Ελλάδα να λάβει ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΜΕΤΡΑ για να προστατέψει την κυριαρχία της από την ΟΛΟΦΑΝΕΡΗ τουρκική απειλή.
Η παραπάνω κατάσταση όχι μόνο νομιμοποιεί, αλλά και υποχρεώνει την Ελλάδα να προβεί στην αναγκαία αμυντική προπαρασκευή, που θα της επιτρέψει να ασκήσει, εάν παραστεί ανάγκη, το δικαίωμα νόμιμης άμυνας, το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, και να προστατεύσει τα ελληνικά νησιά.
Μέχρι εδώ, όλα καλά. Όμως, παρότι είναι διεθνώς εκτεθειμένη στο θέμα της φανερής απειλής εναντίον των νησιών του Αιγαίου, η Τουρκία χρησιμοποιεί κατά κόρον και με διάφορους τρόπους το θέμα της στρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, και πρέπει να αντιληφθούμε ότι προσπαθεί να δημιουργήσει ένα καινοφανές α λα Τούρκα «πλάσμα δικαίου» για να αποκτήσει ερείσματα σε διμερές επίπεδο στις χώρες της Ε.Ε., αλλά και σε διεθνές, σε επίπεδο ΟΗΕ, και όχι μόνο.
Μάλιστα, στην τελευταία επιστολή προς τον ΟΗΕ, που υπογράφει ο Φεριντούν Σινιρλίογλου, η Τουρκία, όχι απλά βιάζοντας, αλλά τσαλαπατώντας κάθε έννοια δικαίου, διατείνεται ότι η Ελλάδα, σε περίπτωση που δεν απομακρύνει τα στρατεύματα από τα νησιά, τότε χάνει και το δικαίωμα στην κυριαρχία τους, γιατί «η ελληνική κυριαρχία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου είναι εξαρτώμενη από την αποστρατιωτικοποίησή τους».
Η τελευταία επιστολή Σινιρλίογλου αποτελεί απάντηση στην από 27ης Ιουλίου επιστολή της μόνιμης αντιπροσώπου της Ελλάδας στον ΟΗΕ, Μαρίας Θεοφίλη, με την οποία απαντούσε με πλήρη επιχειρηματολογία στο σύνολο των τουρκικών ισχυρισμών που καταγράφονταν στην προηγούμενη επιστολή του Τούρκου διπλωμάτη και πάλι στον ΟΗΕ, με ημερομηνία 13 Ιουλίου 2021. Όμως, οι απαντήσεις και οι ανταπαντήσεις δεν επαρκούν.
Η Ελλάδα πρέπει να προβεί σε σειρά ενεργειών για να ξεσκεπάσει την Τουρκία και να της αφαιρέσει κάθε «επιχείρημα» στο θέμα. Από την άμυνα πρέπει να περάσουμε στην επίθεση. Το πως θα γίνει αυτό, θα το δούμε στο επόμενο άρθρο…
*Ο Σάββας Καλεντερίδης (Βέργη Σερρών, 1960) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία, πρώην πράκτορας της ΕΥΠ και μετέπειτα συγγραφέας και γεωστρατηγικός αναλυτής.
ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΝΑΝΕΩΣΗ» ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ!
ΕΛΣΤΑΤ: Αύξηση πληθυσμού μόνο σε μέρη που υπάρχουν πολλοί παράνομοι μετανάστες
Σοκαριστικά είναι τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας, καθώς είναι ξεκάθαρο πλέον πως η Ελλάδα «πεθαίνει» σταδιακά. Οι γεννήσεις στην Ελλάδα έχουν μειωθεί, την ίδια ώρα που η πολιτική της λιτότητας που έχουν ακολουθήσει οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών έχει οδηγήσει πολλές χιλιάδες Ελλήνων στη μετανάστευση.
Βέβαια, υπάρχει η «ανανέωση» του ελληνικού πληθυσμού με παράνομους μετανάστες (όπως είχε πει προσφάτως η… ΠτΔ Κ. Σακελλαροπούλου), καθώς σε περιοχές – όπως τα νησιά – που υπάρχουν πολλοί αλλοδαποί, καταγράφεται αύξηση πληθυσμού.
Συγκεκριμένα, την περίοδο 1/1/2011 – 1/1/2020 με βάση τις εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ, ο μόνιμος πληθυσμός στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 3,7% (-405.000 άτομα). Οι τάσεις όμως σε περιφερειακό επίπεδο είναι μεικτές. Η πλειοψηφία των Νομών (39/51) είχε απώλειες, και μια μειοψηφία μόνον (12/51) είχε κάποια κέρδη. Αν εξετάσουμε την ίδια περίοδο τα ποσοστά μεταβολής και όχι τα απόλυτα μεγέθη, θα διαπιστώσουμε ότι τέσσερεις μόνο νομοί είχαν μια σημαντική αύξηση του πληθυσμού τους (>+6%, Δωδεκάνησα, Χίος, Λέσβος, Σάμος), ενώ οκτώ μια πολύ ήπια (<+3%).
Ανάμεσα στους 39 νομούς που έχουν απώλειες, το 1/5 (8) είχαν σημαντικά αρνητικά ποσοστά μεταβολής (υψηλοτέρα του -7%).
Οι νομοί με σημαντικά πληθυσμιακά κέρδη (όπως χαρακτηρίζονται για τεχνικούς λόγους στατιστικής) είναι όλοι νησιά που «φιλοξενούν» κέντρα υποδοχής προσφύγων, ενώ αυτοί με σημαντικές απώλειες βρίσκονται όλοι στην ηπειρωτική ορεινή Ελλάδα (>+3%). Στον αντίποδα, ανάμεσα στους 39 νομούς που έχουν απώλειες, το 1/5 (8) είχαν σημαντικά αρνητικά ποσοστά μεταβολής (υψηλοτέρα του -7%).
Εν τω μεταξύ, το ισοζύγιο γεννήσεων – θανάτων σε εθνικό επίπεδο είναι αρνητικό την τελευταία εννεαετή περίοδο αγγίζοντας τις 223.000. Ελάχιστοι Νομοί διαφοροποιούνται, έχοντας περισσότερες γεννήσεις από θανάτους, όπως: τα Δωδεκάνησα, οι Κυκλάδες, η Ξάνθη, τα Χανιά, το Ηράκλειο και το Ρέθυμνο, το θετικό φυσικό ισοζύγιο των οποίων συσσωρευτικά δεν υπερβαίνει τα 12.000 άτομα.
Από τους έξι αυτούς Νομούς με θετικά Φυσικά Ισοζύγια (Φ.Ι.+), μόνον τέσσερεις (Δωδεκάνησα, Ρέθυμνο, Χανιά και Ηράκλειο) είχαν αύξηση του πληθυσμού τους, ενώ στις Κυκλάδες και την Ξάνθη ο πληθυσμός μειώθηκε ελαφρώς, εξ αιτίας των αρνητικών μεταναστευτικών τους ισοζυγίων (περισσότεροι έξοδοι από εισόδους).
Τα υψηλοτέρα αρνητικά Φ.Ι. σε απόλυτες τιμές καταγράφονται στην Αττική (σχεδόν -40 χιλ.), στο Νομό Σερρών (σχεδόν -15 χιλ.) και στους Νομούς: Φθιώτιδας, Μεσσηνίας, Αιτωλοακαρνανίας, Καρδίτσας, Ηλείας, Τρικάλων, Ευβοίας, Καβάλας, Έβρου, Πέλλας και Μαγνησίας (-8 έως -6 χιλ.) συμβάλλοντας, αν και σε διαφοροποιημένο βαθμό, στη μείωση του πληθυσμού τους. Η μη ταύτιση, των εχόντων θετική μεταβολή πληθυσμού Νομών, με αυτούς που έχουν θετικά φυσικά ισοζύγια (χαρακτηριστικό παράδειγμα η Χίος που με 1.100 περισσότερους θανάτους από γεννήσεις είχε αύξηση του πληθυσμού κατά 6.000 χιλιάδες), όπως και το γεγονός ότι, ενώ 6 στους 51 νομούς είχαν θετικά Φ.Ι., οι διπλάσιοι (12) είχαν αύξηση του πληθυσμού τους, αποδεικνύει ότι ένα τμήμα μόνον των καταγραφόντων μεταβολών -θετικών ή αρνητικών- του πληθυσμού στην εξεταζόμενη περίοδο οφείλεται στη φυσική κίνηση.
Τα μεταναστευτικά ισοζύγια (Μ.Ι. / είσοδοι-έξοδοι) υπεισέρχονται και παίζουν συχνά καθοριστικό ρόλο. Τα ισοζύγια αυτά σε εθνικό επίπεδο δίδουν μεν σχεδόν 185.000 περισσότερες εξόδους από εισόδους (είναι δηλαδή αρνητικά), αλλά στην πλειοψηφία των Νομών (32/51) είναι θετικά. Είναι προφανές ότι όπου τόσο το Φ.Ι. όσο και το Μ.Ι. είναι αρνητικά, προστιθέμενα, οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις του πληθυσμού. Αντιθέτως, όταν τα Μ.Ι. είναι θετικά: α) είτε υπερτερούν των αρνητικών Φ.Ι και οδηγούν σε αύξηση του πληθυσμού, είτε β) υπολείπονται των Φ.Ι. και στην περίπτωση αυτή οι μειώσεις είναι μικρότερες.
Ταξινομώντας τους νομούς με βάση τρία κριτήρια: τη μεταβολή του πληθυσμού, τα Φυσικά τους (Φ.Ι) και τα Μεταναστευτικά τους Ισοζύγια (Μ.Ι) προκύπτει μια πιο σύνθετη εικόνα.
Διαπιστώνεται ότι το 1/3 των Νομών (17, όλοι στην ηπειρωτική χώρα με εξαίρεση το Λασίθι) έχουν ταυτόχρονα αρνητικά Μ.Ι. και Φ.Ι. (και προφανώς και απώλειες στον πληθυσμό τους). Στον αντίποδα, 4 μόνο Νομοί (τρεις στην Κρήτη συν τα Δωδεκάνησα) έχουν θετικά Μ.Ι. και Φ.Ι. (και προφανώς αύξηση του πληθυσμού τους).
Οι υπόλοιποι 30 νομοί εντάσσονται σε κάποια από τις άλλες τρεις ενδιάμεσες ομάδες. Η πρώτη συμπεριλαμβάνει δυο μόνο νομούς, την Ξάνθη και τις Κυκλάδες, που αν και έχουν περισσότερες γεννήσεις από θανάτους (Φ.Ι.+) χάνουν πληθυσμό, καθώς οι έξοδοι είναι περισσότερες από τις εισόδους (Μ.Ι. -).
Στη δεύτερη ομάδα εντάσσονται 20 νομοί – όλοι στην ηπειρωτική Ελλάδα – όπου αν και τα μεταναστευτικά τους ισοζυγία είναι θετικά, δεν επαρκούν να καλύψουν τις απώλειες των αρνητικών Φυσικών τους Ισοζυγίων, με αποτέλεσμα να έχουν μείωση του πληθυσμού τους.
Τέλος, η τελευταία ομάδα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς στους 8 Νομούς που την αποτελούν (Βοιωτίας, Θεσπρωτίας, Λέσβου, Πιερίας, Σάμου, Φωκίδος, Χαλκιδικής και Χίου) το ισοζύγιο είσοδοι – έξοδοι είναι θετικό σε τέτοιο βαθμό (Μ.Ι. ++) που υπερκαλύπτουν τις απώλειες που προκαλεί το αρνητικό Φ.Ι (περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις), με αποτέλεσμα να έχουν και αυτοί, όπως οι τρεις νομοί της Κρήτης και τα Δωδεκάνησα, αύξηση του πληθυσμού τους.
Από την ανάλυση αυτή προκύπτει ότι, κάτω από τους μέσους εθνικούς όρους κρύβονται σημαντικές διαφοροποιήσεις, καθώς οι όποιες μεταβολές του πληθυσμού ανάμεσα στο 2011 και το 2021 σε χαμηλότερα διοικητικά επίπεδα (Νομοί) αφενός μεν διαφοροποιούνται αυτών της χώρας, αφετέρου δε απορρέουν συχνά από το διαφοροποιημένο «παίγνιο» των δύο ισοζυγίων (Φ.Ι. & Μ.Ι.) που τις προσδιορίζουν.
Η «ελκυστικότητα» των Νομών όπως αποτυπώνεται στα Μεταναστευτικά τους Ισοζύγια διαφοροποιείται σημαντικά, όπως διαφοροποιείται εξίσου σημαντικά και το αποτέλεσμα της ζυγαριάς γεννήσεις – θάνατοι.
Η ζυγαριά αυτή (Φ.Ι.) επηρεάζεται κυρίως από την κατανομή του πληθυσμού κάθε νομού ανά ηλικία (δηλ. το ποσοστό των 65 ετών και άνω – βλ. γήρανση – και το ποσοστό των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας), καθώς οι διαφορές ανάμεσα στους νομούς, τόσο της θνησιμότητας (μέσος όρος ζωής) όσο και της γονιμότητας (μέσος αριθμός παιδιών ανά γυναίκα) είναι πολύ μικρές συγκρινόμενες με αυτές των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών.
Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, είχε μιλήσει προσφάτως για το θέμα της ενσωμάτωσης των παράνομων μεταναστών, ιδιαίτερα αυτών που προσπαθούν να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία, υποστηρίζοντας χαρακτηριστικά πως «η ομαλή ένταξη τους δε συμβάλλει μόνο στην οικονομική ανάπτυξη αλλά βοηθά και στην τόσο αναγκαία ανανέωση του πληθυσμιακού δυναμικού της χώρας μας».
Το παντοδύναμο Κράτος, επιτίθεται ανηλεώς προς παν ατομικό δικαίωμα και ελευθερία προς τους πολίτες, προκειμένου να τιθασεύσει τις μάζες, να τις καταρρακώσει και εσχάτως να τις εξανδραποδίσει, εξαρτώντας αυτές υπό των κελευσμάτων και επιταγών της.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς
[Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω] ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ
Η εκάστοτε εκτελεστική εξουσία η οποία έχει κατορθώσει δια απατηλών υποσχέσεων να υφαρπάξει την εμπιστοσύνη τού ελληνικού λαού προκειμένου να διοικήσει, ουδόλως ενδιαφέρεται δια το κοινό καλό ή δια το πολύφερνο δημόσιο συμφέρον, αλλά αποκλειστικά δια να εξυπηρετήσει ωφελιμιστικά και μονομερώς κομματικά ορισμένα συμφέροντα αλλά ιδίως εις το να πραγματώσει τα άνωθεν σχέδια των κοσμο-εξουσιαστών.
Εν άλλοις λόγοις, το κράτος δρα όχι με ενεργά αντανακλαστικά, με γνώμονα το σφυγμό της κοινωνίας ή τη βέλτιστη εξυπηρέτηση των αναγκών της, αλλά αμιγώς με σκοπό να την εκμεταλλευτεί και να την παραπλανήσει, προς προσπορισμό ιδικών της ωφελημάτων, τα οποία συνίστανται όχι μόνον σε ψήφους αλλά και σε παράλειψη υπό την κοινωνία, να ελέγχει ουσιαστικά την αυθαιρεσία της εξουσίας, λόγω αντικειμενικής αδυναμίας ένεκεν του γεγονότος ότι καθίσταται αφιονισμένη και ακουσίως εγκλωβισμένη προς την παραπληροφόρηση ή εθισμένη δια της αμέσου εφαρμογής της θεωρίας του Παυλώφ, προς τη φαιά προπαγάνδα του συστήματος.
Οι κυβερνήσεις, ως καθίσταται εύλογο, επιθυμούν την ύπαρξη μαζών, ούτως ώστε να δύνανται ευχερώς να τις χειραγωγούν, εξ αυτού του λόγου, στερούν από το μέσο πολίτη τη δυναμική οικονομικής ανέλιξης, (βάσει των φόρων και των δυσκολιών του επιχειρείν), αλλά προέχοντος και κυρίως, την ουσιαστική εκπαίδευση, ούτως ώστε ο κόσμος εκών άκων, να μη δύναται να αποκτήσει πρόσβαση προς τη θεσμική ελίτ, ή να ερμηνεύσει ορισμένα πράγματα, με αποτέλεσμα εξ αγνοίας να ευθυγραμμίζεται με τις υποδείξεις της εξαχρειωμένης και διεφθαρμένης εξουσίας, με αποτέλεσμα το απόστημα της εξουσίας, η φράξια του εναλλασσόμενου πολιτικού προσωπικού να έχει δημιουργήσει μία περίκλειστη αλληλέγγυα ομάδα, ανεξαρτήτως της επίφασης του ιδεολογικού χρωματισμού, με συνέπεια να εξυπηρετεί τα ημέτερα συμφέροντα, λογοδοτώντας, φυσικά επαλλήλως προς τα υπερεθνικά διευθυντήρια προς τα οποία δίδουν πληροφορίες και λαμβάνουν εντολές εκτέλεσης προς τα επισυμβαινόμενα πολιτικά τεκταινόμενα.
Η δομή και η ιεραρχία της εξουσίας δρα τοιουτοτρόπως, μετερχόμενη και διάφορα διαχρονικά μέσα και πρακτικές, δοκιμασμένες παγκοσμίως από τις μυστικές υπηρεσίες, όπως πλειστάκις έχω κατά καιρούς αναφέρει ακροθιγώς (πολυσχιδής και ετερόκλητη προπαγάνδα, δόγμα σοκ, η θεωρία των δύο άκρων, η επιστράτευση ελεγχόμενης βίας, αιφνίδιος εκφοβισμός κ.λπ.).
Εν τω πλαισίω λοιπόν, αυτά, τα ιδιότυπα αυτά δικτατορικά καθεστώτα, υπό το μανδύα και την επίφαση της δημοκρατίας, εξυπηρετούν ευχερέστερα τα συμφέροντα τους, πειθαναγκάζοντας την κοινή γνώμη ότι ενεργούν απρόσκοπτα προς την κατεύθυνση βελτίωσης της ζωής των καθημαγμένων πολιτών, πλην όμως πρόκειται περί μίας απατηλής εντύπωσης και δη φενάκης.
Το παίγνιο αυτό της εξουσίας, υποστηρίζουν σθεναρώς τα μέσα μαζικής εξαπατήσεως, τα οποία συνιστούν επαίσχυντα μέσα, θεραπαινίδες των μηχανισμών εξουσίας, με απώτερο σκοπό να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη παρασιωπώντας αθέμιτα την αλήθεια, διαστρεβλώνοντας και παραχαράσσοντας τους την πραγματικότητα, με συνέπεια να διασπείρουν κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή ψευδείς ειδήσεις, αποβλέποντας προς τη συσκότιση και τη σύγχυση εις την κοινωνία.
Ως εκ τούτου λοιπόν, εν των ορυμαγδό αυτό της σκόπιμης ποδηγέτησης της κοινής γνώμης, διασαλεύεται η κοινωνική ηρεμία και ο κόσμος περιέρχεται εις σύγχυση, αδυνατώντας στοιχειωδώς ποιόν να πιστέψει και πώς θα κινηθεί εν γένει προς την επίλυση των διογκωμένων προβλημάτων.
Τα προσγενόμενα γεγονότα της πρακτικής αυτής της ποδηγέτησης των μαζών, καθίστανται όλα αυτά τα οποία ζούμε, ιδίως την τελευταία 15ετία, αρχής γενομένης από την επέλευση της τεχνητής οικονομικής κρίσης, ήτοι, ο υπερδανεισμός, η ρύθμιση των δανείων, η νομοτελειακή πτώχευση όχι μόνον των εμπόρων αλλά και των φυσικών προσώπων, η σωρεία των γενομένων πλειστηριασμών, η νεοπαγής δικτατορία του σήμερον, εξ αφορμής της πανδημίας, διαρκούσης της οποίας, καταλύθηκαν εισέτι και νυν, τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες μας κατά τέτοιο αισχρό χυδαίο τρόπο, όπου βλάπτεται εκ βάθρων η αξία του ανθρώπου.
Έτι περαιτέρω, ο αναδυόμενος εργασιακός μεσαίωνας με τη σωρεία παράνομων και καταχρηστικών απολύσεων εξ αφορμής του αφηγήματος της πανδημίας, αλλά ιδίως ο απαράδεκτος νέος υπ. αριθμόν εργασιακός νόμος, 4808 / 2021 ΦΕΚ Α’ 101, 19.06.2021), ο οποίος κατακρημνίζει παν εναπομείναν οχυρό προστασίας υπέρ των εργαζομένων, εκτραχύνοντας επί τα χείρω, τις εργασιακές σχέσεις.
Ο νευραλγικός τομέας της εργασίας ο οποίος συνιστά το μείζον ζήτημα, τον ακρογωνιαίο λίθο της εύρυθμης λειτουργίας της κοινωνίας και της αγοράς, σήμερον έχει καταβαραθρωθεί συνεργία όλων των κομμάτων, ιδίως της ψευδεπίγραφης αριστεράς, διότι δια παραλείψεων δυναμικής παρέμβασης ανατροπής του, έμμεσα συναινεί.
Ως εκ τούτου η εξουσία, ανεξαρτήτως κόμματος, αφαιρεί τα δικαιώματα από τους πολίτες, αντιμετωπίζοντας τους στυγνά και σφοδρά, ως πειραματόζωα, δίχως οντότητα, συναισθήματα, αξιοπρέπεια, ζωή και εν γένει κοινωνικό και προσωπικό μέλλον.
Η πανδημία, επέφερε, έναν καθολικό κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων καθότι, αφενός υπήρξαν εξ αφορμής της δημόσιας υγείας και του υποχρεωτικού ή προαιρετικού εμβολιασμού, οι κατά συρροή καταχρηστικές απολύσεις, ή η εργασία των, ετέθη επί μακρόν σε αναστολή άνευ ουδεμίας απολαβής, με αιτιώδη συνέπεια να διακυβεύεται ο βιοπορισμός των ανθρώπων αυτών και να δοκιμάζονται σκληρά.
Παρά ταύτα, ουδεμία ευαισθησία εκ της πολιτείας αλλά και ουδεμία μέριμνα εκ της πολύφερνης αριστεράς, η οποία πέραν της εκ του ασφαλούς ρητορικής ή των προσχηματικών κινητοποιήσεων και των εκκωφαντικών δήθεν συγκρούσεων μετά της αστυνομίας εν είδει πυροτεχνήματος, ουδέν έτερον, επί της ουσίας καμία διάθεση δια πραγματική ρήξη με το σύστημα.
Ως εκ τούτου δηλαδή σήμερον, πέραν της υγείας μας, η εργασία συνιστά το ύπατο διακύβευμα.
The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 15-37 published October 15th, 2021. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA October 15th, 2021. Volume 15 Number 37
Σε μία αποκάλυψη που ίσως δεν έχουμε ξανακούσει μέχρι σήμερα, προχώρησε ο καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης (φωτ.), σχετικά με την έκβαση της πανδημίας, και πιο συγκεκριμένα προχώρησε σε μία πρόβλεψη για το πότε θα τελειώσει η πανδημία.
ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ
Στο ερώτημα πότε θα επανέλθουμε στους κανονικούς ρυθμούς της «προηγούμενης» ζωής μας, χωρίς μάσκες και πιστοποιητικά εμβολιασμού ανά χείρας, ο Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης εξήγησε, ότι «η τελευταία πανδημία πριν από 100 χρόνια έκανε τρία κύματα, τα οποία ήταν περίπου ίδια με αυτά που κάνει τώρα αυτή η πανδημία. Οι πανδημίες τελειώνουν σε τρία ή τέσσερα κύματα. Τώρα εάν πάμε σε πραγματικά δεδομένα, μελετώντας τα δεδομένα των τελευταίων 18 μηνών, η πανδημία τελειώνει όταν προστατεύεται ο πληθυσμός, σε ένα ποσοστό 90%. Άρα είμαστε σε αυτό το ποσοστό, και εάν θέλουμε να κάνουμε μια επισφαλή πρόβλεψη για το τι θα γίνει στο μέλλον, θα πρέπει να πούμε ότι τώρα διανύουμε ένα κύμα που αφορά το 20% των ανθρώπων που δεν έχουν εμβολιαστεί, είναι περίπου το μισό κύμα του Μαρτίου και θα έχουμε ίσως ένα κύμα την άνοιξη που θα αφορά τους λιγότερους, αυτούς που θα επιμένουν να είναι ανεμβολίαστοι, με πολλούς να έχουν νοσήσει και να έχουν αποκτήσει ανοσία. Κάπου εκεί την άνοιξη θα έχουμε φτάσει σε ένα ποσοστό ανθρώπων προστατευμένων που θα αγγίζει περίπου το 90% και μπορούμε να πούμε ότι κάπου εκεί τελειώνει η πανδημία».
«ΚΑΘΕ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΕΧΕΙ 3-4 ΚΥΜΑΤΑ»
Ο καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας σχολίασε την άρση των μέτρων και εξήγησε ότι «το Μάρτιο νομίζαμε ότι με ένα λοκντάουν θα εξαλείψουμε την πανδημία. Το πετύχαμε γιατί είχαμε πολύ μικρό κύμα, καθώς προχωρούσε ο καιρός όμως και ήρθαν τα επόμενα κύματα, η εντύπωση που έχουμε όλοι πλέον, με εξαίρεση την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, είναι ότι θα ζήσουμε με τον κορωνοϊό. Επομένως, εάν αρχίσουμε από αυτό το δεδομένο ότι τους επόμενους μήνες θα ζήσουμε με τον ιό, το αισιόδοξο σενάριο είναι ότι μέχρι την Άνοιξη, θα πρέπει να πάρουμε μέτρα σταθμίζοντας τα οφέλη, οικονομικά ή ψυχικά. Μπήκαμε σε μια νέα φάση της πανδημίας με ένα πλεονέκτημα. Είμαστε εμβολιασμένοι, υπάρχουν και όσοι νόσησαν, άρα είμαστε προστατευμένοι».
Τα περιστατικά κατάθλιψης και άγχους αυξήθηκαν κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο παγκοσμίως το 2020 λόγω της πανδημίας Covid-19
Τα περιστατικά κατάθλιψης και άγχους αυξήθηκαν κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο παγκοσμίως το 2020 λόγω της πανδημίας Covid-19, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσίευσε το ιατρικό περιοδικό The Lancet.
Η μελέτη είναι η πρώτη που εκτιμά τις παγκόσμιες επιπτώσεις της πανδημίας σε μείζονες καταθλιπτικές διαταραχές και αγχώδεις διαταραχές, αναφέροντας τις αναλυτικά κατά ηλικία, φύλο και τοποθεσία, σε 204 χώρες και περιοχές το 2020.
Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν, ότι το 2020, οι περιπτώσεις μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και αγχώδους διαταραχής αυξήθηκαν κατά 28% και 26% αντίστοιχα.
«Αυτό υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη ενίσχυσης των συστημάτων υγείας», δήλωσε ο επικεφαλής συντάκτης της μελέτης, Ντάμιεν Σαντομαούρο του Κέντρου Έρευνας Ψυχικής Υγείας του Κουίνσλαντ, στο Πανεπιστήμιο Δημόσιας Υγείας της Αυστραλίας.
«Ακόμη και πριν την πανδημία, τα συστήματα φροντίδας ψυχικής υγείας στις περισσότερες χώρες δεν είχαν επαρκείς πόρους και ήταν ανοργάνωτα. Η αντιμετώπιση αυτής της πρόσθετης ανάγκης (…) θα είναι δύσκολη, αλλά δεν είναι δυνατόν να μη γίνει τίποτα», πρόσθεσε.
Οι γυναίκες επηρεάστηκαν περισσότερο από τους άνδρες και οι νεότεροι επίσης περισσότερο από τις μεγαλύτερες ηλιακές ομάδες.
«Η πανδημία Covid-19 έχει επιδεινώσει πολλές υπάρχουσες ανισότητες και κοινωνικούς καθοριστικούς παράγοντες της ψυχικής ασθένειας. Δυστυχώς, για πολλούς λόγους, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να επηρεαστούν περισσότερο από τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες αυτής της πανδημίας», ανέφερε η Αλίζε Φεράρι, που συνυπογράφει τη μελέτη.
«Το κλείσιμο σχολείων και οι ευρύτεροι περιορισμοί που περιόρισαν τη δυνατότητα των νέων να μάθουν και να αλληλoεπιδρούν με τους συνομηλίκους τους, σε συνδυασμό με τον αυξημένο κίνδυνο ανεργίας, συνέβαλαν επίσης στην περαιτέρω επιβάρυνση της ψυχικής υγείας των νέων», συμπληρώνει η ίδια.
Ως εύλογο συμπέρασμα, τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι οι χώρες που επλήγησαν περισσότερο από την πανδημία το 2020 κατέγραψαν τη μεγαλύτερη αύξηση στον επιπολασμό διαταραχών.
Οι συγγραφείς αναγνωρίζουν, ωστόσο, ότι η μελέτη τους ήταν περιορισμένη από την έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων για τις επιπτώσεις της πανδημίας στην ψυχική υγεία σε πολλά μέρη του κόσμου, ιδιαίτερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
