Γιάννης Μιχελάκης
© News247.gr
Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε σε αμερικανική ανακοίνωση η ονομασία «Κωνσταντινούπολη» και όχι η ονομασία που προσπαθούν να επιβάλλουν οι εθνικιστές του Κεμάλ Ατατούρκ, αλλά και οι φανατικοί Τούρκοι ισλαμιστές, δηλαδή «Ιστανμπούλ».
Ο Ερντογάν πίστευε -μέχρι πριν λίγα 24ωρα- ότι μπορεί να εργαλειοποιεί την ιστορία χωρίς κόστος. Τα νέο-οθωμανικά του όνειρα – για ανασύσταση της αυτοκρατορίας των Οσμανλήδων – ήταν για τον «γιαλαντζί-σουλτάνο» μια πολιτική σανίδα σωτηρίας, την ώρα που η τουρκική κοινωνία καταρρέει, ο λαός του πεινάει, ενώ ό ίδιος και το κόμμα του κατρακυλούν στις δημοσκοπήσεις.
Έκανε όμως ένα λάθος! Δεν υπολόγισε ότι μπορούν και άλλοι να το πράξουν αυτό… Και δυστυχώς για τον Τούρκο Πρόεδρο, ισχυρότεροι απ’ αυτόν!
Ο πρόεδρος Μπάιντεν αποφάσισε και αυτός να αξιοποιήσει την ιστορία. Αλλά κατά του Ερντογάν! Και έκανε αυτό, που κανένας Αμερικανός πρόεδρος δεν είχε τολμήσει! Ούτε ο Μπαράκ Ομπάμα, που το είχε υποσχεθεί προεκλογικά: Να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων!
Και όχι μόνο αυτό… Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε σε αμερικανική ανακοίνωση, για τη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, η ονομασία «Κωνσταντινούπολη» και όχι η ονομασία που προσπαθούν να επιβάλλουν οι εθνικιστές του Κεμάλ Ατατούρκ, αλλά και οι φανατικοί Τούρκοι ισλαμιστές, δηλαδή «Ιστανμπούλ».
Για την ιστορία, να πούμε ότι μέχρι την πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας η επίσημη ονομασία της Κωνσταντινούπολης γινόταν με την αραβική εκφορά ως «Κονσταντίνιγε» (Konstantiniye).
Με την επικράτηση των Κεμαλιστών, και κυρίως από το 1928, όταν οι Τούρκοι υιοθέτησαν το λατινικό αλφάβητο, η ονομασία «Κονσταντίνιγε» καταργήθηκε και επιβλήθηκε το «Ιστανμπούλ», παρά το γεγονός ότι και αυτή η λέξη έχει Ελληνική ρίζα από τη φράση «εις την Πόλιν».
Γιατί όμως ο Μπάιντεν χρησιμοποίησε την ονομασία «Κωνσταντινούπολη»; Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιωάννη Μάζη, η επιλογή αυτή από τον Αμερικανό Πρόεδρο έχει να κάνει με την ενίσχυση του ρόλου του Φαναρίου, του οποίου ο τίτλος είναι «Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως» και όχι «Οικουμενικό Πατριαρχείο… Ινσταμπούλ»!
Οι Αμερικανοί γνωρίζουν πολύ καλά, ότι κάθε τι που μπορεί να πλήξει το Φανάρι θα είχε ως αποτέλεσμα να προκαλέσει την κυριαρχία της «Τρίτης Ρώμης», δηλαδή του Πατριαρχείου της Μόσχας, επί των εκατοντάδων εκατομμυρίων Ορθοδόξων…! Και αυτό δεν το θέλουν σε κάθε περίπτωση.
Ειδικά μετά το θέμα της αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Εκκλησίας, αλλά και την προσπάθεια της ρωσικής εκκλησίας, που βρίσκεται σε εξέλιξη, για τον έλεγχο όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στα Βαλκάνια, την Ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.
Το μήνυμα, λοιπόν, του Μπάιντεν προς τον Ερντογάν, δεν ήταν μόνο μέσω της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, αλλά και μέσω της σημασίας, που δίνουν οι ΗΠΑ, στην Οικουμενικότητα του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης.
Ο Ερντογάν πίστεψε ότι η Ιστορία θα ήταν ευγενική μαζί του, γιατί σκόπευε να τη γράψει ο ίδιος, όπως θα έλεγε και ο Τσώρτσιλ. Αλλά μάλλον δεν είχε διαβάσει Γκράμσι, που έλεγε ότι «η ιστορία διδάσκει, αλλά δεν έχει κανένα μαθητή». Ούτε τον Ερντογάν…
Γιατί ο Μπάιντεν χρησιμοποίησε την ονομασία «Κωνσταντινούπολη» αντί για «Ιστανμπούλ»
Ένα Πάσχα προσαρμοσμένο…
«Ήρθε και φέτος η Λαμπρή
Των Χριστιανών η μέρα η μεγάλη
Στη σούβλα σιγοψήνεται τ’ αρνί
Χριστός Ανέστη κάθε στόμα ψάλλει»
Φτάσαμε αισίως στο Πάσχα. Η λέξη «Πάσχα» σημαίνει το πέρασμα του Χριστού από τον θάνατο στη ζωή. Λέγεται και αλλιώς «Λαμπρή», ονομασία που προήλθε από τους αναστάσιμους κανόνες της εκκλησίας, οι οποίοι ονομάζουν «Λαμπροφόρο» την ημέρα του Πάσχα και συνιστούν στους πιστούς «Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί».
Το Χριστιανικό Πάσχα ή κοινώς «Πασχαλιά» ή ελληνοπρεπώς «Λαμπρή», είναι η μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας. Το Πάσχα είναι κινητή γιορτή και γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας του Μαρτίου.
Γιορτάζεται η Ανάσταση του Ιησού Χριστού, η οποία πιστεύεται ότι έγινε το 33 μ.Χ. (αν και σε κανένα Ευαγγέλιο δεν προσδιορίζεται με ακρίβεια ο χρόνος της Ανάστασης).
Πώς όμως προέκυψε η ονομασία Πάσχα;
Το Πάσχα, στον Ιουδαϊσμό καθιερώθηκε ως ανάμνηση της Εξόδου, που ελευθέρωσε τους Εβραίους από την αιγυπτιακή δουλεία. Μεταγενέστερα υιοθετήθηκε ως εορτασμός από τους Χριστιανούς αναφορικά με τον θυσιαστικό θάνατο και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού.
Η περίοδος του Χριστιανικού Πάσχα βέβαια αρχίζει τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή, με την αρχή του Τριωδίου και τελειώνει με την Πεντηκοστή.
Στη μακρά αυτή περίοδο προετοιμάζεται ο πιστός, με νηστεία και προσευχή, για να μπορέσει να παραστεί στο Θείο Δράμα.
Βρισκόμαστε προ των πυλών της εορτής του Πάσχα, καθώς και τη χρονιά αυτή η μεγαλύτερη γιορτή για την ορθοδοξία μας, δυστυχώς δεν θα γιορταστεί όπως κάθε χρόνο αλλά όλοι θα είμαστε μάρτυρες μιας άκρως πρωτόγνωρης κατάστασης για τα ελληνικά δεδομένα με τις θείες λειτουργίες κατά την διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας να τελούνται πολύ νωρίτερα, λόγω των περιοριστικών μέτρων, παρουσία ελαχίστων πιστών και η Ανάσταση να μη σηκώνεται στην ώρα της, με αποτέλεσμα η καθιερωμένη αναμετάδοση της ακολουθίας από τον ραδιοσταθμό CFMB MONTREALνα είναι φέτος αδύνατη.
Ο κορωνοϊός έχει επιβάλει ριζικές αλλαγές στις ελληνικές παραδόσεις με το κάθε νοικοκυριό να ετοιμάζεται να γιορτάσει το Πάσχα μέσα στο σπίτι, ακυρώνοντας όλες τις γνώριμες συναθροίσεις της οικογένειας γύρω από το πασχαλινό τραπέζι. Μπορεί να είναι λίγο διαφορετικά φέτος αλλά αυτό δεν συνεπάγεται ότι δεν θα νιώσουμε ότι έφτασε το Πάσχα.
Εκεί που μπαίνει φρένο ολοκληρωτικά είναι τα ποικίλα έθιμα τα οποία για να πραγματοποιηθούν είναι αναγκαία η παρουσία του κόσμου.
Μπορεί και η φετινή χρονιά να είναι διαφορετική από ότι περιμέναμε αλλά ας μην χάνουμε την ελπίδα σας, καθώς και φέτος θα λάβουμε το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού, ίσως με κάποιο ασυνήθιστο τρόπο για όλους εμάς.
Γι ’αυτό τον λόγο λοιπόν ας ενώσουμε τις προσευχές μας ώστε να νικηθεί αυτός ο αόρατος εχθρός και την επόμενη χρονιά να είμαστε πάλι όλοι μαζί με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Καλή Ανάσταση σε εσάς και τις οικογένειες σας με υγεία!
Marwah Rizqy: «Η παιδεία είναι ένας κοινωνικός ανελκυστήρας»
Η επαρχιακή βουλευτής του Ville Saint-Laurent συζητάει με τους κατοίκους την επίδραση της πανδημίας στο σχολικό σύστημα
Δημήτρης Ηλίας
Είναι πιά καθιερωμένη πρακτική μιας καινούργιας πραγματικότητας, δώρο πικρό ενός απίστευτα δόλιου ιού. Η σχεδόν πλήρης εξάρτηση από την τεχνολογία, με ότι αυτό συνεπάγεται, για τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.
Μία πολιτικός σαν τη Μαρουά Ρίζκυ που εξελέγη με τους φιλελεύθερους στην εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ, έχει ανάγκη να ακούει τις ανησυχίες των κατοίκων της περιοχής που εκπροσωπεί, σε αυτή την περίπτωση έναν από τους μεγαλύτερους δήμους του Κεμπέκ το Saint-Laurent. Έτσι, τη Μ. Δευτέρα 26 Απριλίου, οργάνωσε μία διαδικτυακή συνάντηση με θέμα την επίδραση της πανδημίας στο σχολικό σύστημα.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΡΟΥΑ ΡΙΖΚΥ
Η κα Ρίζκυ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μόντρεαλ. Το ενδιαφέρον της για τη φορολογία την οδήγησε να αποκτήσει διδακτορικό στη φορολογική νομοθεσία και μεταπτυχιακό στη διεθνή φορολογία από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Διαθέτει πτυχίο αστικού δικαίου και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (LLB / MBA) από το Université de Sherbrooke και είναι επίσης μέλος του Barreau du Québec και του New York State Bar Association. Είναι επίσης μέλος του Association de planification fiscale et financière, του Καναδικού Φορολογικού Ιδρύματος και της Διεθνούς Φορολογικής Ένωσης.
Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ
ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, η κα Μαρουά ενημέρωσε πρώτα από όλα για τις ενέργειες που κάνει στην εθνοσυνέλευση, προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση στο σχολικό σύστημα το οποίο έχει πληγεί βαριά από την πανδημία. Η βουλευτής του Saint-Laurent, χειρίζεται αυτή την περίοδο το φάκελο της παιδείας από τα έδρανα της αντιπολίτευσης, ανταλλάσσοντας συχνά «πυρά» με τον υπουργό Παιδείας του Κεμπέκ. Πολλά από τα θέματα που κάλυψε είχαν να κάνουν με τα πολλά προβλήματα του σχολικού συστήματος, τα οποία επιδεινώθηκαν λόγω της πανδημίας.
Κατά τη διάρκεια της μετάβασης του σχολικού συστήματος σε υβριδικό (ζωντανά και διαδικτυακά μαθήματα) μερικά από τα σημαντικότερα προβλήματα που τέθηκαν στην προσοχή του υπουργού ήταν η απαραίτητη εγκατάσταση φίλτρων καθαρισμού του αέρα τύπου HEPA τη στιγμή που οι υγειονομικές υπηρεσίες ανακοίνωσαν ότι ο ιός μεταδιδόταν σε μορφή αεροζόλ, τις δυσκολίες τήρησης των μέτρων προστασίας στο πραγματικό περιβάλλον διδασκαλίας, τους φόβους του διδακτικού προσωπικού και τα προβλήματα των παιδικών σταθμών.
ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Στη συνάντηση μετείχαν επίσης εκπαιδευτικοί, οι οποίοι μετέφεραν τις προσωπικές τους εμπειρίες από την καθημερινότητα της πανδημίας μέσα στα σχολεία. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, ότι την ώρα που οι εκπαιδευτικοί καταναλώνουν πολλά χρόνια από τις ζωές τους για την εκπαίδευσή τους, καταλήγουν σε ένα σχολικό σύστημα, που σε σημαντικά ποσοστά τούς υποχρεώνει να τα παρατήσουν λόγω απίστευτης κόπωσης (burnout).
Οι εκπαιδευτικοί που μίλησαν στη συνάντηση παραπονέθηκαν επίσης ότι συνολικά αντιμετωπίζονται χωρίς σεβασμό, πράγμα που αποτυπώνεται όχι μόνο μισθολογικά αλλά και στον τρόπο που παίρνονται οι αποφάσεις για σημαντικά θέματα υγείας, χωρίς να λαμβάνονται υπόψιν οι γνώμες τους και οι εμπειρίες τους ως μάχιμοι στην πρώτη γραμμή του εκπαιδευτικού μετώπου, ιδίως την εποχή της πανδημίας του covid-19. Η συνάντηση κράτησε συνολικά μιάμιση ώρα και θα επαναλαμβάνεται μηνιαίως με διαφορετικά θέματα κάθε φορά
Μπουρλά: Ενδεχομένως μέχρι το τέλος του 2021 να είναι έτοιμο το χάπι για τον κορωνοϊό
Χάπι για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, το οποίο θα λαμβάνεται από τον ασθενή στο σπίτι, όταν εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα της νόσου, θα είναι ενδεχομένως διαθέσιμο μέχρι το τέλος του 2021 από την Pfizer.
Όπως εξήγησε μάλιστα ο διευθύνων σύμβουλος της φαρμακοβιομηχανίας, Άλμπερτ Μπουρλά, μιλώντας στο CNBC, η αντί-ιϊκή θεραπεία αναμένεται να είναι αποτελεσματική και κατά των μεταλλάξεων του κορωνοϊού.
Όπως είπε, η φαρμακοβιομηχανία επικεντρώνεται στην εκ του στόματος επιλογή διότι «παρέχει πολλά πλεονεκτήματα», με κυριότερο ότι δεν απαιτεί τη μετάβαση σε νοσοκομείο ή άλλο πάροχο υπηρεσιών υγείας για τη λήψη της θεραπείας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η δυνατότητα να λάβει κάποιος αντί-ιϊκή θεραπεία κατά του κορωνοϊού από το στόμα, στο σπίτι του, θα αλλάξει το «παιχνίδι». Ο Μπουρλά εξήγησε ότι η εταιρεία του πραγματοποιεί δοκιμές σε δύο αντί-ιϊκά φάρμακα, το ένα εκ των οποίων χορηγείται ενδοφλεβίως και το δεύτερο από το στόμα.
Όπως έχει γίνει ήδη γνωστό, οι κλινικές μελέτες σε δείγμα 60 εθελοντών ξεκίνησαν ήδη σε Βέλγιο και ΗΠΑ και, αν όλα πάνε καλά, το σκεύασμα της Pfizer θα αρχίσει να διατίθεται από το φθινόπωρο.
© iefimerida.gr
REM: Ο καινούργιος προαστιακός σιδηρόδρομος του ευρύτερου Μόντρεαλ
Οι κατασκευαστές στο πλευρό των κατοίκων που επηρεάζονται από τα έργα
Πρόκειται για ένα τιτάνιο έργο που θα ενώσει σιδηροδρομικά πολλές περιοχές από άκρη σε άκρη το ευρύτερο Μόντρεαλ. Όταν θα παραδοθεί σε λειτουργία, θα λύνει τα χέρια πολλών εργαζόμενων, συμβάλλοντας στην αποσυμφόρηση των δρόμων και στην υγεία του περιβάλλοντος. Πως όμως θα επηρεάσουν τα έργα τις ζωές των κατοίκων κοντά στα εργοτάξια;
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ REM
Το Metropolitan Express Network (REM) είναι ένας νέος τύπος τρόπου μεταφοράς προαστιακού σιδηρόδρομου. Θα έχει 26 σταθμούς και θα διασχίσει τη μεγαλύτερη περιοχή του Μόντρεαλ για 67 χλμ. – για σύγκριση, το τρέχον δίκτυο μετρό είναι 71 χλμ. Θα ξεκινάει από τη Νότια Ακτή – Κέντρο – Mount Royal – Ville Saint Laurent – Roxboro Pierrefonds και μετά θα διακλαδίζεται σε 3 γραμμές, μία για το Deux-Montagnes, μία για το αεροδρόμιο και μία για το Sainte-Anne-de-Bellevue.
Επί του παρόντος, στη φάση κατασκευής, το REM είναι το μεγαλύτερο έργο δημόσιας συγκοινωνίας στο Κεμπέκ τα τελευταία πενήντα χρόνια. Οι πρώτες αναχωρήσεις προγραμματίζονται για το 2022 στο τμήμα Rive-Sud / Gare Centrale και στη συνέχεια το υπόλοιπο δίκτυο θα τεθεί σταδιακά σε λειτουργία το 2023-2024.
Τα πρώτα βαγόνια έφτασαν τον περασμένο Οκτώβριο, ενώ ο στόλος τελικά θα αποτελείται από 212 αυτοκίνητα. Το REM είναι ένα αυτοματοποιημένο ελαφρύ μετρό που αποτελείται από αυτοκίνητα τραίνα τύπου Alstom Metropolis. Αυτό το μοντέλο έχει δοκιμαστεί με περισσότερα από 5.000 βαγόνια σε κυκλοφορία κάθε μέρα σε όλο τον κόσμο σε μεγάλες πόλεις, όπως το Παρίσι, η Σαγκάη, το Σάο Πάολο, το Ντουμπάι και το Σίδνεϋ. Τα βαγόνια κλιματίζονται το καλοκαίρι και θερμαίνονται το χειμώνα με πλήρες διαθέσιμο δίκτυο Wifi.
Το δίκτυο θα τροφοδοτείται από αλυσοειδή στα 1.500 V και οι κινητήρες θα καταναλώνουν πάνω από 300 κιλοβατώρες. Αυτός ο ηλεκτρικός τρόπος μεταφοράς δεν εκπέμπει αέριο θερμοκηπίου (GHG) και θα μειώσει 680.000 τόνους GHGs για 25 χρόνια λειτουργίας.
ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ
ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΕΡΓΟΤΑΞΙΑ
Δημιουργήθηκε ένα γραφείο κοινοτικών σχέσεων για να ξεκινήσει ένας συνεχής διάλογος με τους πολίτες κατά τη διάρκεια της περιόδου κατασκευής του REM. Αυτό το γραφείο αποτελείται από μια ομάδα που είναι αποκλειστικά αφιερωμένη στην ενημέρωση των διαφόρων σταδίων, απαντώντας στις ερωτήσεις των πολιτών και διασφαλίζοντας τακτική παρακολούθηση με τους δήμους.
Η προσέγγισή τους στοχεύει στην ενημέρωση των πολιτών πριν από το έργο. Για να γίνει αυτό, πραγματοποιούνται ενημερωτικές συναντήσεις, συναντήσεις στη γειτονιά και μεμονωμένες συναντήσεις με τους κατοίκους κοντά στα έργα, όπως στην περίπτωση του… γράφοντος, δίπλα στον καινούργιο σταθμό Du Ruisseau.
Η προσωπική εμπειρία του συντάκτη ήταν ανέλπιστα καλή. Οι ομάδες υποστήριξης των κατοίκων κοντά στα εργοτάξια έχουν προβλέψει τα πάντα, ώστε να επηρεαστούν όσο το δυνατόν λιγότερο οι ζωές τους. Για παράδειγμα, γίνονται πολλαπλές επισκέψεις μηχανικών για να βεβαιωθούν ότι τα κτίρια δεν επηρεάζονται από τους κραδασμούς του εργοταξίου, ενώ τοποθετούνται και αισθητήρες δονήσεων για συνεχή παρακολούθηση.
Εάν το εργοτάξιο παράγει θόρυβο, τοποθετούνται ειδικοί τοίχοι ηχοαπομόνωσης για να περιορίσουν την ηχομόλυνση. Παράλληλα, παίρνονται ιδιαίτερα μέτρα για την προστασία και αποκατάσταση δέντρων και πρασίνου σε περίπτωση που τα έργα δημιουργήσουν κάποιες ζημιές. Οργανώνονται διαδικτυακές συναντήσεις με διαφορετικούς ιθύνοντες του REM ώστε οι κάτοικοι να ενημερώνονται λεπτομερώς για το τι θα πρέπει να αναμένουν από πλευράς διατάραξης της καθημερινότητάς τους από τα έργα και με ποιους τρόπους τα διάφορα προβλήματα θα αντιμετωπίζονται.
Τέλος, το REM δίνει προτεραιότητα στην περάτωση των έργων που επηρεάζουν τους κατοίκους, για να μειωθεί η διατάραξη της καθημερινότητάς τους. Για παράδειγμα, παρόλο που το δίκτυο θα είναι έτοιμο σε 2 περίπου χρόνια, η υπόγεια διάβαση στον σταθμό Du Ruisseau η οποία είναι το έργο που δημιουργεί τον μεγαλύτερο θόρυβο σε κατοικημένη περιοχή θα τελειώσει τον Οκτώβριο 2021.
Δημοσκόπηση: Στις 13,5 μονάδες η διαφορά Νέας Δημοκρατίας – ΣΥΡΙΖΑ
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει το 44%, ενισχυμένος κατά μία μονάδα, ενώ ο κ. Τσίπρας υποχωρεί κατά μία μονάδα, στο 26%
Μπορεί η πανδημία να κυριαρχεί αυτή τη στιγμή στον πρωινό καφέ του Μεγάρου Μαξίμου, εντούτοις ο πρωθυπουργός πάντα κοιτάει τις δημοσκοπήσεις. Κυρίως, προκειμένου να «διαβάσει» τα ποιοτικά χαρακτηριστικά αλλά και να πάρει μια «γεύση», αναφορικά με την αποδοχή των μέτρων τόσο των οικονομικών όσο και των υγειονομικών.
© ΕΘΝΟΣ
«Η δημοσκόπηση της Pulse που προβλήθηκε το βράδυ της Δευτέρας 26/4, όπως και όλες οι προηγούμενες έρευνες άλλων εταιριών, επιβεβαιώνει την πολιτική κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας. Σύμφωνα με τα ευρήματα, η ΝΔ ανοίγει και πάλι την ψαλίδα, στο 13,5%, καθώς ενισχύεται κατά μία ποσοστιαία μονάδα συγκριτικά με την προηγούμενη αντίστοιχη μέτρηση. Αντιθέτως, ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρεί κατά μισή μονάδα», λένε χαρακτηριστικά από τη ΝΔ.
Παράλληλα, στέκονται στην υπεροχή του Κυριάκου Μητσοτάκη έναντι του Αλέξη Τσίπρα, σε ό,τι αφορά τον «καταλληλότερο» πρωθυπουργό, εφόσον ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει το 44%, ενισχυμένος κατά μία μονάδα, ενώ ο κ. Τσίπρας υποχωρεί κατά μία μονάδα, στο 26%.
Ακόμη, στο Μέγαρο Μαξίμου δίνουν ιδιαίτερη σημασία στις φορολογικές ελαφρύνσεις που έχουν ανακοινωθεί. Γι αυτό θεωρείται σημαντικό, ότι τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση τυγχάνουν ευρείας αποδοχής, καθώς το 55% δηλώνει ότι κινούνται σε σωστή κατεύθυνση. Ορισμένοι, δε, επισημαίνουν με νόημα ότι «η πρόσφατη αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας από την Standard & Poors αποδεικνύει ότι η χώρα βαδίζει στο σωστό δρόμο, ενώ ήδη το κόστος δανεισμού είναι σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα, προσθέτοντας ότι o δείκτης οικονομικού κλίματος στη χώρα ανακάμπτει, καθώς η πραγματική οικονομία διαβλέπει το τέλος αυτής της δοκιμασίας και προετοιμάζεται για την επόμενη μέρα.
Με άλλα λόγια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το επιτελείο του «διαβάζουν» θετικά τις τελευταίες μετρήσεις και παράλληλα εκτιμούν, ότι η κυβέρνηση τη δεδομένη στιγμή συγκεντρώνει υψηλά ποσοστά αποδοχής, παρά το γεγονός ότι και λάθη έχουν γίνει και αστοχίες έχουν υπάρξει.
Με δεδομένο ότι ο εμβολιασμός προχωρά με γοργούς ρυθμούς στο Μέγαρο Μαξίμου ήδη έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους στην (κρίσιμη) μεσαία τάξη. Εξ ου κιόλας παραδέχονται, ότι «ο σχεδιασμός για την επόμενη ημέρα περιλαμβάνει και τη διόρθωση των αδικιών του χθες, κυρίως όσον αφορά τη μεσαία τάξη, η οποία επλήγη από τις πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης».
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται τα μέτρα ελάφρυνσης φορολογικών και ασφαλιστικών βαρών για επιχειρήσεις, επαγγελματίες και εργαζόμενους, όπως η μόνιμη μείωση του φορολογικού συντελεστή στα νομικά πρόσωπα στο 22%, η μείωση της προκαταβολής φόρου για επαγγελματίες και επιχειρήσεις και η μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 3 μονάδες για τον επόμενο χρόνο.
Κατάλυση των θεσμών
Εν μέσω της Μεγάλης Εβδομάδας και της συμπόρευσης προς το Εκούσιον Πάθος του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, εκ παραλλήλου, ημείς οι Ελλαδίτες βιώνουμε τον ενταφιασμό της δημοκρατίας, την κατάλυση των θεσμών και την καταστρατήγηση της θεμελιώδους συνταγματικής Αρχής της ισότιμης μεταχείρισης, η οποία επήλθε, νύκτωρ, στις 22/4/2021, διά των ερπυστριών του απαράδεκτου θεσπισθέντος «ακαταδίωκτου», ήτοι περί της αφέσεως της ποινικής ευθύνης των μελών της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της Δημόσιας Υγείας έναντι του κορωνοϊού Covid-19, της Επιτροπής Αντιμετώπισης Εκτάκτων Συμβάντων Δημόσιας Υγείας από Λοιμογόνους Παράγοντες της Επιτροπής Εμβολιασμών, οι οποίοι εφεξής δεν ευθύνονται, δε διώκονται και δεν εξετάζονται, για γνώμη που διατύπωσαν ή ψήφο που έδωσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους στο πλαίσιο λειτουργίας των ως άνω επιτροπών. Δίωξη επιτρέπεται μόνο για συκοφαντική δυσφήμηση ή εξύβριση. Πρόκειται για το άρθρο 4 της επίμαχης τροπολογίας προσθήκης του σχεδίου νόμου του υπουργείου Δικαιοσύνης «Κώδικας Δικαστικών Υπαλλήλων», όπου το άρθρο 32 του Ν. 4771/2021 (Α’ 16) αντικαθίσταται με βάση τα ως άνω προρρηθέντα, υπογεγραμμένο υπό των υπουργών Οικονομίας και Υγείας.
Η ως άνω διάταξη αποτελεί βραδυφλεγή βόμβα εις τα θεμέλια του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, αναγνωρίζοντας συλλήβδην ασυλία στους «πρωταγωνιστές» της πανδημίας με ό,τι τούτο συνεπάγεται της δημόσιας υγείας, των πλημμελειών (ιατρικών και διοικητικών) ως προς τη διαχείριση αυτής, με αποτέλεσμα, δηλαδή, να αμνηστεύεται εκ των προτέρων και να καθαγιάζεται ως αυθεντικά ανεπίδεκτη ποινικής διερεύνησης οιαδήποτε τυχόν μη ορθή λήψη αποφάσεως, η οποία αντικειμενικά δεν επέφερε το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αλλά ενδεχομένως να αποτέλεσε γενεσιουργό αιτία πολλαπλών άστοχων ενεργειών και παραλείψεων.
Ενώ ημείς άγουμε οντολογικά το δικό μας Γολγοθά παραλλήλως με τη Σταύρωση, την Αποκαθήλωση και τον Επιτάφιο Θρήνο, εν ταυτώ ολοφυρόμαστε για την πρωτόγνωρη εκ του Κοινοβουλίου αναγνώριση ασυλίας προς τους πρωταίτιους – συνεργούς, συμμέτοχους, ηθικούς, φυσικούς αυτουργούς – της ενεστώσας διαχειρίσεως της πανδημίας.
Η εν λόγω ανεκδιήγητη πράξη όζει ολοκληρωτισμό και συνιστά ανυπερθέτως εκκωφαντική ομολογία, αφενός αποτυχίας της κυβερνήσεως, φοβούμενη τυχόν παρέμβαση της Δικαιοσύνης, ως έδει, καθότι φρονούμε ότι ζούμε σε Συντεταγμένο Κράτος Δικαίου, όπου η λειτουργική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δύναται να παρέμβει κατόπιν ελευθέρας ασκήσεως του προσήκοντος, νομικού και ουσιαστικά βάσιμου ένδικου βοηθήματος, υπό οιονδήποτε πολίτη, και αφετέρου απερίφραστης παραδοχής ότι ημείς οι πολίτες καθιστάμεθα ανυπόληπτα ενεργούμενα «ψεκασμένοι», οι οποίοι στερούμεθα οιασδήποτε προστασίας, ακόμη και της δικαστικής προστασίας, καθότι απλώς αποτελούμε μια διανοητικώς λοβοτομημένη, ευκαταφρόνητη και ανυπόληπτη υδαρή μάζα, προκειμένου η ελίτ να πειραματίζεται εις την αντοχή της υγείας μας. Καλή Ανάσταση!
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς
[Δικηγόρος]
Καθίζηση της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα
Στην κατηγορία «ικανοποιητική» ο Καναδάς,
σε πολύ καλύτερη θέση από τις ΗΠΑ η Κύπρος
Η Ελλάδα βρίσκεται στην 70η θέση (κατηγορία «προβληματική») στον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου για το 2020 μεταξύ 180 χωρών και στην 24η θέση στη ΕΕ μεταξύ 27 χωρών, σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 20.4.2021 από τη διεθνή οργάνωση «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα». Η Ελλάδα υποχώρησε κατά 5 θέσεις στην παγκόσμια κατάσταση σε σχέση με το 2019 και το 2018 όπου ήταν 65η. Αντίθετα ο Καναδάς, βρίσκεται στην κατηγορία «ικανοποιητική», καταλαμβάνοντας τη 14η θέση.
Νίκος Καρδούλας*
© zougla.gr
Ο Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου συντάσσεται και δημοσιεύεται κάθε χρόνο από τους «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα» σε 180 χώρες παγκοσμίως, με βάση την αξιολόγηση των στοιχείων για την ελευθερία του Τύπου στις χώρες αυτές κατά το προηγούμενο έτος. Στην ουσία, ο δείκτης αντικατοπτρίζει το βαθμό ελευθερίας που έχουν οι δημοσιογράφοι, τα πρακτορεία ειδήσεων και οι χρήστες του διαδικτύου σε κάθε χώρα, καθώς και τις προσπάθειες που έγιναν από τις αρχές για να σέβονται και να διασφαλίζουν το σεβασμό για την ελευθερία αυτή.
Για τον υπολογισμό του δείκτη ελευθερίας του Τύπου, οι τιμές του οποίου κυμαίνονται από 0 έως 100, με το 0 να είναι η καλύτερη δυνατή βαθμολογία και το 100 η χειρότερη, λαμβάνονται υπόψη οι παρακάτω 7 παράμετροι:
1|Πλουραλισμός: Μετρά το βαθμό στον οποίο οι απόψεις εκπροσωπούνται στα μέσα ενημέρωσης.
2|Ανεξαρτησία μέσων: Μετρά το βαθμό στον οποίο τα μέσα μπορούν να λειτουργούν ανεξάρτητα από πολιτικές, κυβερνητικές, επιχειρηματικές και θρησκευτικές επιρροές.
3|Περιβάλλον και αυτολογοκρισία: Αναλύει το περιβάλλον στο οποίο λειτουργούν οι πάροχοι ειδήσεων και πληροφοριών.
4|Νομοθετικό πλαίσιο: Μετρά τον αντίκτυπο του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τις δραστηριότητες ειδήσεων και πληροφοριών.
5|Διαφάνεια: Μετρά τη διαφάνεια των θεσμών και των διαδικασιών που επηρεάζουν την παραγωγή ειδήσεων και πληροφοριών.
6|Υποδομή: Μετρά την ποιότητα της υποδομής που υποστηρίζει την παραγωγή ειδήσεων και πληροφοριών.
7|Καταχρήσεις: Μετρά το επίπεδο καταχρήσεων και πράξεων βίας κατά δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης.
Στην έκθεσή τους οι «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα» επισημαίνουν γενικά:
-Η δημοσιογραφία, η οποία είναι αναμφισβήτητα το καλύτερο «εμβόλιο» κατά του… ιού της παραπληροφόρησης, αποκλείεται πλήρως ή παρεμποδίζεται σοβαρά σε 73 χώρες και περιορίζεται σε 59 άλλες, οι οποίες από κοινού αντιπροσωπεύουν το 73% των χωρών που αξιολογήθηκαν.
-Η πανδημία έχει χρησιμοποιηθεί ως λόγος για τον αποκλεισμό της πρόσβασης δημοσιογράφων σε πηγές πληροφοριών και αναφορές στον τομέα.
-Το βαρόμετρο Edelman Trust του 2021 αποκαλύπτει ένα ενοχλητικό επίπεδο δημόσιας δυσπιστίας στους δημοσιογράφους, με το 59% των ερωτηθέντων σε 28 χώρες να δηλώνουν ότι οι δημοσιογράφοι προσπαθούν σκόπιμα να παραπλανήσουν το κοινό, αναφέροντας πληροφορίες που γνωρίζουν ότι είναι ψευδείς.
ΠΡΩΤΕΣ ΟΙ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ
Στον κατάλογο των χωρών που διασφαλίζουν την ελευθερία του Τύπου, η Νορβηγία κατατάσσεται πρώτη στο δείκτη για πέμπτη χρονιά, ενώ η Φινλανδία είναι και πάλι δεύτερη και ακολουθούν η Σουηδία και η Δανία. Στο άλλο άκρο του δείκτη η Ερυθραία είναι τελευταία, η Βόρεια Κορέα προτελευταία, τρίτο από το τέλος είναι το Τουρκμενιστάν και τέταρτη από το τέλος η Κίνα.
Η Ελλάδα υποχώρησε κατά 5 θέσεις σε σχέση με το 2019 όπου ήταν 65η και βρίσκεται στην 70η θέση μεταξύ των 180 χωρών.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πρώτες τέσσερις χώρες είναι η Φινλανδία, η Σουηδία, η Δανία και η Ολλανδία, ενώ τελευταία είναι η Βουλγαρία, προτελευταία η Ουγγαρία, τρίτη από το τέλος η Μάλτα και τέταρτη από το τέλος η Ελλάδα, η οποία είναι 24η μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ.
Για την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση οι «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα» αναφέρουν:
-Η Ευρώπη εξακολουθεί να είναι η πιο ευνοϊκή ήπειρος για την ελευθερία του Τύπου, αλλά σημείωσε σημαντική επιδείνωση στην παράμετρο «Καταχρήσεις», με πράξεις βίας υπερδιπλασιασμένες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα Βαλκάνια, σε σύγκριση με την επιδείνωση 17% παγκοσμίως.
-Οι επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων και οι αυθαίρετες συλλήψεις αυξήθηκαν στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πολωνία, την Ελλάδα, τη Σερβία και τη Βουλγαρία.
-Ολόκληρη η ευρωπαϊκή ήπειρος έχει ασχοληθεί πλήρως με την καταπολέμηση της πανδημίας, αλλά μόνο ορισμένες από τις χώρες της, συμπεριλαμβανομένων των τριών στην κορυφή του δείκτη, της Νορβηγίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, μπορούν να ισχυριστούν ότι υπερασπίστηκαν την ελευθερία του Τύπου.
-Ακόμα και αν ορισμένα κράτη-μέλη της ΕΕ ηγούνται του κόσμου, στο σεβασμό της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται όλο και πιο ετερογενής και έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό την ηγετική της ικανότητα.
-Η μετανάστευση αποδείχθηκε ένα ευαίσθητο θέμα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Για την Ελλάδα οι «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα» σχολιάζουν:
-Η ελευθερία του Τύπου υπέφερε στην Ελλάδα το 2020.
-Οι δημοσιογράφοι είχαν πέσει θύματα αστυνομικής βίας και αυθαίρετης σύλληψης, γεγονός που περιόρισε την κάλυψη των επιχειρήσεων επιβολής του νόμου κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων.
-Οι αρχές συνέλαβαν δημοσιογράφους με ένα συχνά βίαιο τρόπο, για να αποτρέψουν την επαφή με τους μετανάστες.
-Η κυβέρνηση χορήγησε γενναιόδωρες φορολογικές εκπτώσεις στη διαφήμιση στα μέσα ενημέρωσης, αλλά επιδίωξε, άμεσα ή έμμεσα, να ελέγξει στενά τη ροή πληροφοριών, ως μέρος των προσπαθειών της να αντιμετωπίσει την πανδημία και την προσφυγική κρίση.
-Τα ερευνητικά μέσα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που επικρίνουν την κυβέρνηση, είτε παραλείφθηκαν, είτε έλαβαν ένα δυσανάλογα μικρό μερίδιο της διαφήμισης, που προέκυψε από την εκστρατεία ενημέρωσης των 20 εκατομμυρίων ευρώ για την πανδημία.
-Οι δημοσιογράφοι έπρεπε να λάβουν την άδεια της κυβέρνησης πριν αναφερθούν σε νοσοκομεία, ενώ το υπουργείο Υγείας απαγόρευε στο ιατρικό προσωπικό να μιλήσει στα μέσα ενημέρωσης.
*Ο Νίκος Καρδούλας είναι Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός του Ε.Μ.Π., MSc στην Αγγλία, πρώην καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Συνταγματάρχης ε.α.
Το Κυπριακό με λόγια Τούρκων
Η Πενταμερής Διάσκεψη επαναφέρει το Κυπριακό στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Σ’ αυτό το άρθρο δε θα ασχοληθώ με το εν εξελίξει διπλωματικό παίγνιο. Ας δραπετεύσουμε από τη συγκυρία, σε μία προσπάθεια να δούμε το «δάσος» κι όχι τα «δένδρα» όπως συνήθως.
Σταύρος Λυγερός*
© slpress.gr
Θα «δώσω», λοιπόν, το λόγο σε Τούρκους αξιωματούχους, οι οποίοι διαχρονικά μας λένε ξεκάθαρα πως αντιλαμβάνονται το Κυπριακό. Μόνο οι αρμόδιοι σε Αθήνα και Λευκωσία –με λίγες εξαιρέσεις– αρνούνται με ιδεοληπτική εμμονή να «ακούσουν».
Για την Τουρκία, λοιπόν, το Κυπριακό ήταν πάντα πρώτα απ’ όλα ζήτημα γεωπολιτικής και κατ’ επέκταση γεωστρατηγικής. Ο έλεγχος όλης της Κύπρου ήταν κεντρική συνιστώσα στην εθνική στρατηγική της Τουρκίας να αναδειχθεί σε δύναμη με πρωτεύοντα ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, πολύ πριν εμφανισθεί ο Ερντογάν στο πολιτικό προσκήνιο. Ο έλεγχος της Μεγαλονήσου δεν εξασφαλίζει στην Τουρκία μόνο τον έλεγχο των κρίσιμης σημασίας θαλασσίων οδών της περιοχής, αλλά και αυξάνει κατακόρυφα τη στρατηγική σημασία της για Δύση και Ανατολή. Παραθέτω, λοιπόν, δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, που δε χρειάζονται σχόλια:
-Αναλύοντας τη στρατηγική σημασία που έχει η Κύπρος για την Τουρκία, ο πρώην Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Τουράν Γκιουνές, έχει δηλώσει: «Η Κύπρος είναι τόσο πολύτιμη, όσο το δεξί χέρι για μια χώρα που ενδιαφέρεται για την άμυνά της, ή τα επεκτατικά της σχέδια. Αν δε συγκρατήσουμε στη σκέψη μας αυτή τη στρατηγική σημασία της Κύπρου, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την ειρηνευτική επιχείρηση της 20ής Ιουλίου (εισβολή), ή μάλλον είναι αδύνατον να καταλάβουμε την όλη κρίση στην Κύπρο. Πολλές χώρες, σε κάποιο βαθμό γιατί αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, θέλουν να δουν το Κυπριακό απλώς ως απότοκο της επιθυμίας μόνο να προστατεύσουμε την τουρκική κοινότητα στο νησί» (Χουριέτ 20.7.1980).
-Ο Τούρκος πρωθυπουργός, Τουργκούτ Οζάλ, έχει δηλώσει το Νοέμβριο 1983 στη Μιλιέτ: «Η Κύπρος είναι ένα νησί που διαπερνά την Τουρκία σα μαχαίρι. Είναι εξαιρετικά ζωτική από την άποψη της ασφάλειάς μας. Αυτό το νησί δεν πρέπει να βρίσκεται σε εχθρικά χέρια. Η ύπαρξη των Τούρκων στη Βόρεια Κύπρο είναι μια εγγύηση προς την κατεύθυνση αυτή».
-Ο πρωθυπουργός της εισβολής, Μπουλέντ Ετσεβίτ, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στα Κατεχόμενα, τρεις σχεδόν μήνες μετά την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, δήλωσε: «Εάν η Κύπρος μοιραστεί ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, αν γίνει οποιαδήποτε ενέργεια που θα οδηγούσε σε κάτι τέτοιο, θα φέρουμε με τα ίδια μας τα χέρια την Ελλάδα στα νότιά μας, τη στιγμή που στα δυτικά, στο Αιγαίο, έχουμε τόσα προβλήματα. Θα καθιστούσαμε, με τα ίδια μας τα χέρια, την Ελλάδα μια μεσανατολική χώρα και έτσι θα αυξάνονταν τα προβλήματα ανάμεσα στις δύο χώρες» (ΑΠΕ 10.2.1984).
-Πέντε περίπου χρόνια αργότερα, ο Ετσεβίτ διατηρούσε τις ίδιες ακριβώς απόψεις: «Εάν μια ομοσπονδιακή λύση δε γίνει δεκτή, είναι φανερό ότι θα υπάρξουν δύο κράτη στη νήσο, τα οποία θα δηλητηριάζουν συνεχώς τις σχέσεις Τουρκίας-Ελλάδας, ή η νήσος θα διχοτομηθεί μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Η Τουρκία δεν έχει συμφέρον να φέρει την Ελλάδα και στο νότιο πλευρό της» (Αγών 25.3.1989).
-Συμπληρωματικά παραθέτουμε απόσπασμα από τη μελέτη «Τουρκοελληνικές σχέσεις και Μεγάλη Ιδέα» της Διεύθυνσης Στρατηγικών Μελετών του τουρκικού Γενικού Επιτελείου: «Η περικύκλωση της σημερινής Τουρκίας, της οποίας ο πληθυσμός έφθασε τα 50 εκατομμύρια και η οποία κατέχει έναν ισχυρό στρατό, στο Νότο, με την άλωση της Κύπρου και τον αποκλεισμό των θαλασσίων οδών προς τη Μεσόγειο και το Αιγαίο σε περίπτωση παγκόσμιας σύρραξης, είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει δεκτό όχι μόνο από την Τουρκία, αλλά και οποιοδήποτε κράτος που θα βρισκόταν στην κατάσταση αυτή» (Νέα 24.1.1986).
-Σε συνέντευξή του (Μιλιέτ 23.7.1985) ο Ντενκτάς είχε δηλώσει ότι «ακόμα και αν η τουρκοκυπριακή κοινότητα δεν υπήρχε, η Τουρκία πάλι δε θα άφηνε την Κύπρο στην Ελλάδα».
-Κατά τον κεντροαριστερό Τουρκοκύπριο πολιτικό, Αλπάι Ντουρντουράν, η τουρκική πλευρά επιθυμεί να έχει δικαίωμα λόγου πάνω σ’ ολόκληρη την Κύπρο (Ορτάμ 18.4.1985).
-Σαφέστατος ήταν και ο μετέπειτα υπουργός Εξωτερικών Σοϊσάλ: «Δε θέλουμε την Ελλάδα στη νότια πλευρά μας… Όσον καιρό η Κύπρος δε θα αποτελεί βάση για επιθέσεις εναντίον της Τουρκίας, δεν υπάρχει πρόβλημα» (Σημερινή 28.8.1988).
-Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο κορυφαίος Τούρκος σχολιαστής Αλί Μπιράντ: «Η επέμβαση της Τουρκίας στην Κύπρο δεν έγινε μόνο για τα μαύρα μάτια των Τουρκοκυπρίων. Η Τουρκία επενέβη επίσης και για να προωθήσει τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα» (Μιλιέτ 13.3.1984).
-Ενδεικτική και η ανάλυση του Τούρκου στρατηγού Τζελίλ Γκιουρκάν (Κίπρις Πόστασι 20.12.1983), σύμφωνα με την οποία σε περιόδους ελληνοτουρκικής κρίσης ή πολέμου η Ελλάδα «θα δημιουργήσει απειλή για τα λιμάνια της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης. Σε μια τέτοια κατάσταση τα λιμάνια της Αλεξανδρέττας, της Μερσίνας και της Αττάλειας θα αποκτήσουν ζωτική σημασία για τις εισαγωγές-εξαγωγές και τον ανεφοδιασμό της Τουρκίας. Μια Κύπρος που θα βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο της αντίπαλης δύναμης, θα μπορούσε με άνεση να κλείσει αυτά τα λιμάνια και έτσι να οδηγήσει την Τουρκία σε μια πολύ επικίνδυνη απομόνωση. Κατά συνέπεια, η Κύπρος θα πρέπει να βρίσκεται, με κάθε θυσία, σε χέρια που θέλουν το καλό της Τουρκίας. Αυτό θα πρέπει να αποτελέσει το θεμέλιο λίθο της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας. Από στρατιωτική σκοπιά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας, η πιο ασφαλισμένη Κύπρος θα ήταν μια Κύπρος που θα βρισκόταν στο σύνολό της υπό τον έλεγχο της Τουρκίας. Η φόρμουλα της διχοτόμησης, που θα δημιουργούσε δύο ανταγωνιζόμενα χωριστά κράτη, ένα τουρκοκυπριακό στο Βορρά κι ένα ελληνοκυπριακό στο Νότο, δε θα πρέπει να θεωρηθεί ιδεώδης λύση για την ασφάλεια της χώρας μας. Μια τέτοια λύση θα συνεπαγόταν τον τεράστιο κίνδυνο της επέκτασης του ήδη υφισταμένου θερμού χώρου επαφής και διαφωνιών μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας και κατά μήκος της Κύπρου».
-Ο Τούρκος στρατηγός Οσμάν Νατζίν σε άρθρο του στην «Γκιουνές» (αναδημοσιεύθηκε στο Φιλελεύθερο στις 22.8.1986) αναφέρει τους λόγους για τους οποίους η Τουρκία δε θα εγκαταλείψει ποτέ την Κύπρο: «Η Κύπρος αποτελεί θέμα παρεμπόδισης του Ελληνισμού… Η Κύπρος αποτελεί το πιο κοντινό και το πιο άμεσο θέμα ασφάλειας για την Τουρκία, διότι, κοντά στα άλλα, η νήσος προσφέρεται θαυμάσια για κατασκευή νέων και σύγχρονων αεροδρομίων. Ένα εχθρικό κράτος που θα εγκαθιστούσε τέτοιες βάσεις στη νήσο θα συνιστούσε μεγάλη απειλή για την Τουρκία».
-Στην Γκιουνές (αναδημοσίευση στην ελληνοκυπριακή Εμπρός 28.5.1988) ο Ορχάν Ερκανλί (ως συνταγματάρχης πρωταγωνίστησε στο πραξικόπημα του 1960 στην Τουρκία) έγραψε ότι «για την Τουρκία το Κυπριακό δεν είναι απλώς ένα θέμα διασφάλισης των ζωών των τουρκικών γενεών που διαβιούν στη νήσο. Η στρατηγική ασφάλεια της Τουρκίας και τα συμφέροντά της στη Μεσόγειο δεν μπορούν να επιτρέψουν ολόκληρη η νήσος να τεθεί υπό τον έλεγχο της Ελλάδας. Το να επαναληφθεί για μία ακόμα φορά το λάθος που έγινε στο Αιγαίο θα ήταν ασυγχώρητο σφάλμα εκ μέρους της Τουρκίας».
ΚΟΙΝΟΙ ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΕΣ ΓΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΟ
Η θεώρηση του Κυπριακού που περιγράφουν οι παραπάνω δηλώσεις, δεν ήταν θεώρηση μόνο της κεμαλικής στρατογραφειοκρατίας, η οποία ήταν καθεστώς στην περίοδο που εξετάζουμε. Είναι και θεώρηση των νέο-οθωμανών, που είναι πλέον το νέο καθεστώς στην Τουρκία. Κοινός παρονομαστής κεμαλιστών και νέο-οθωμανών, άλλωστε, είναι η πολιτικο-ψυχολογική ανάγκη να αντιστρέψουν την ιστορική τάση συρρίκνωσης που βίωσαν, λόγω της κατάρρευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η εισβολή και κατοχή της βόρειας Κύπρου είναι η δεύτερη επέκταση, μετά την ενσωμάτωση της Αλεξανδρέττας λίγο πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οι κοινοί αυτοί παρονομαστές επιβεβαιώνονται, όχι μόνο από την πολιτική της κυβέρνησης Ερντογάν και από αποσπασματικές δηλώσεις στελεχών της, αλλά και από αυτά που ολοκληρωμένα έχει γράψει στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος» ο αρχιτέκτονας της νέο-οθωμανικής εξωτερικής πολιτικής Αχμέτ Νταβούτογλου (πρώην υπουργός Εξωτερικών και πρωθυπουργός της Τουρκίας) για την Κύπρο και το Κυπριακό. Το γεγονός ότι τώρα, σε αντίθεση με το παρελθόν, η Άγκυρα μιλάει για δύο κράτη, έχει την εξήγησή του.
Γι’ αυτά, όμως, σε επόμενο άρθρο…
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
Τι συζητείται με Άγκυρα μέχρι τη σύνοδο του ΝΑΤΟ
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, μετά την ακραία ένταση του 2020 και την τεχνητή ύφεση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μαρτίου φέτος, κρέμονται «σε μια κλωστή» μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 14 Ιουνίου και την εκεί -πιθανή- συνάντηση Κυριάκου Μητσοτάκη και Ρ.Τ. Ερντογάν.
Αλέξανδρος Τάρκας*
© Newsbreak.gr
Συμπτωματικά, την ίδια περίοδο θα επανεξετάζονται οι σχέσεις Ε.Ε. – Άγκυρας (Σύνοδος Κορυφής 24ης Ιουνίου) και θα εγκαινιαστεί η νέα φάση του τουρκικού προγράμματος ερευνών και γεωτρήσεων στη Μεσόγειο. Τα γνωστά πλοία («Oruc Reis» κ.λπ.) και τα βοηθητικά τους θα επιστρέφουν -κατά περίπτωση- από τη Μαύρη Θάλασσα ή τις εγκαταστάσεις συντήρησης με άγνωστες αποστολές.
Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, συμφωνία για τη συνάντηση των ηγετών Ελλάδας – Τουρκίας, τον Ιούνιο, δεν έχει επιτευχθεί ακόμα και μάλλον θα οριστικοποιηθεί τις παραμονές της συνόδου της Ατλαντικής Συμμαχίας. Η δήλωση Μητσοτάκη όμως, ότι «δε θα αργήσει ιδιαίτερα», αποτελεί συνέχεια σχετικής συζήτησης μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών Ν. Δένδια και Μ. Τσαβούσογλου στην Άγκυρα, στις 15 Απριλίου. Η πρόταση συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν κατατέθηκε από την Τουρκία, η οποία τη βλέπει ως κορύφωση της συμφωνίας των διπλωματικών συμβούλων Ελ. Σουρανή και Ιμπ. Καλίν για σταδιακή προσέγγιση. Οι υπουργοί Εξωτερικών δεσμεύτηκαν να συνεχιστεί η επικοινωνία, μαζί με την εξέταση της «θετικής ατζέντας» επί οικονομικών θεμάτων, παρά την επεισοδιακή συνέντευξη Τύπου Δένδια – Τσαβούσογλου.
Ωστόσο, το μείζον ζήτημα δεν είναι η εθιμοτυπία της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν καθαυτής, αλλά αν θα δρομολογήσει αποκατάσταση της ομαλότητας με σεβασμό των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων ή θα οδηγήσει σε επικίνδυνη ψευδαίσθηση βελτίωσης των σχέσεων.
Προς το παρόν, η πλάστιγγα γέρνει, δυστυχώς, προς την πλευρά της ψευδαίσθησης. Γιατί, ενώ η Αθήνα θέλει να διατηρεί -και να δείχνει προς τρίτες χώρες- διαύλους επικοινωνίας με την Άγκυρα, η τουρκική πλευρά εμμένει στο σύνολο των παράνομων αξιώσεών της. Έχει μόνον αναστείλει τους πλόες των ερευνητικών σκαφών, αφού πρώτα καταπατήθηκαν αγρίως πολλά ελληνικά δικαιώματα και έγινε η δήλωση του υπουργού Επικρατείας Γ. Γεραπετρίτη για το όριο των 6 ν.μ. Το Μαξίμου επιμένει άλλωστε στη «σημιτική» ορολογία περί «θαλάσσιων ζωνών», αντί της συζήτησης μόνο περί υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, όπως υπενθυμίζουν, μεγαλοφώνως, ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής και, πιο διακριτικά, πλήθος βουλευτών.
Παράλληλα, όσο θα πλησιάζει η σύνοδος του ΝΑΤΟ θα εντείνονται οι συζητήσεις επί δύο σημαντικών θεμάτων, για τα οποία οι κύριοι Μητσοτάκης και Ερντογάν είτε θα συμφωνήσουν άμεσα είτε θα τα μεταθέσουν τους επόμενους μήνες.
Το πρώτο θέμα είναι η σύγκληση (ή μη) του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ) Ελλάδας – Τουρκίας, που αναβάλλεται συνεχώς, από το 2017, επειδή θα παρουσίαζε απατηλή εικόνα «κανονικότητας» εν καιρώ τουρκικών προκλήσεων. Ο κ. Ερντογάν ζήτησε τη σύγκληση κατά τη συνάντηση με τον κ. Μητσοτάκη στον ΟΗΕ το 2019 και ο πρωθυπουργός συναίνεσε χωρίς προβολή ελληνικών όρων. Σύμφωνος ήταν και ο κ. Δένδιας (από τα ελάχιστα λάθη του ως υπουργού Εξωτερικών), αλλά η απόφαση ανεκλήθη μετά την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Το δεύτερο θέμα, που θα ανακύπτει πιεστικά ως τον Ιούνιο, είναι μια μορφή Κοινής Δήλωσης Ελλάδας – Τουρκίας, κατά το πρότυπο ίσως της γνωστής «Συμφωνίας της Μαδρίτης» στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο του 1997.
Οι δύο κυβερνήσεις δεν έχουν εξετάσει ένα τόσο «προχωρημένο» βήμα, αλλά πρόκειται για επιδίωξη του γ.γ. της συμμαχίας Γ. Στόλτενμπεργκ. Ο γενικός γραμματέας επιθυμεί σφόδρα την επίτευξη ελληνοτουρκικής συμφωνίας πριν από την εκπνοή της θητείας του, το 2022. Λαμβάνοντας υπόψη ότι, μετά τη σύνοδο, όλοι θα συζητούν μόνο για το διάδοχό του, το ορόσημο του Ιουνίου αποτελεί την τελευταία ευκαιρία του για επίτευξη ελληνοτουρκικής συμφωνίας.
Ενδεικτική είναι η σπουδή Στόλτενμπεργκ, το φθινόπωρο πέρυσι, να αναβαθμίσει σε «μηχανισμό αποτροπής κρίσεων στην Ανατολική Μεσόγειο» τις συζητήσεις εγκατάστασης απευθείας γραμμής επικοινωνίας των ΓΕΕΘΑ Ελλάδας και Τουρκίας.
Η αναβάθμιση αποφεύχθηκε χάρη σε ενέργειες του κ. Δένδια και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, στρατηγού Κων. Φλώρου, αλλά έκτοτε παρουσιάζονται διάφορα εφευρήματα νόθευσης των ελληνικών δικαιωμάτων για επιχειρήσεις και ασκήσεις στην περιοχή. Επίσης, δεν είναι θεμιτό ο κ. Στόλτενμπεργκ αφενός να πιέζει την Ελλάδα, που είναι πιστή σύμμαχος στο ΝΑΤΟ (μετά τα προβλήματα των δεκαετιών του ’80 και ’90), αφετέρου να διευκολύνει την Τουρκία, η οποία αλληθωρίζει διαρκώς προς τη Μόσχα.
Αρκετοί, πάντως, Έλληνες και ξένοι διπλωμάτες, προβλέπουν μια εξέλιξη «μεικτού» χαρακτήρα, με έκδοση «πανηγυρικής» δήλωσης στο ΝΑΤΟ, που θα αναφέρεται μόνο στην επικοινωνία μεταξύ των ΓΕΕΘΑ και στη βούληση των δύο κυβερνήσεων να πυκνώσουν τις επαφές τους.
*Εκδότης του περιοδικού «Άμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη
