The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 15-25 published July 2nd 2021. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA July 2nd, 2021. Volume 15 Number 25
Ο Καναδάς επανέκτησε την πρώτη θέση στην έκθεση αξιολόγησης καλύτερων χωρών του 2021, σύμφωνα με την ανάλυση US News & World Report. Το 2020 στην ετήσια κατάταξη κατείχε την δεύτερη θέση. Συγκεκριμένα, ο Καναδάς διατήρησε το προβάδισμα έναντι 78 άλλων χωρών συμπεριλαμβανομένων της Ιαπωνίας, της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Αυστραλίας, που περιλαμβάνονται στις πρώτες πέντε χώρες. Οι ΗΠΑ βρίσκονται στην 6η θέση. Μεταξύ των κριτηρίων είναι η ποιότητα ζωής, η ασφάλεια, το περιβάλλον, η ελευθερία, η υγεία, η εκπαίδευση, η κοινωνική συνοχή, η κατοικία, η εργασία και το υψηλό εισόδημα. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 50η θέση στον δείκτη ικανοποίησης από τη ζωή. Για μας τους έλληνες που ζούμε εδώ και παρακολουθούμε τα προβλήματα της γενέτειρας στον Ευρωπαϊκό και διεθνή κοινωνικοοικονομικό στίβο, είναι προφανές ότι η δεύτερή μας πατρίδα ο Καναδάς τα πάει πολύ καλλίτερα και συχνά ευλογούμε το χώμα που πατάμε για το αξιόλογο σύστημα που εφαρμόζει και το γεγονός ότι δεν έχουμε πέσει στην υποβάθμιση άλλων χωρών, συμπεριλαμβανομένης της γειτονικής μας Αμερικής. Μάλιστα, η στατιστική υπηρεσία του Καναδά, προ της πανδημίας εξέδωσε μία ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες το ακαθάριστο προϊόν της χώρας μεταξύ 2019 και 2020 σημείωσε σημαντική ύφεση, ενώ στον Καναδά είχαμε μία πολύ πιο ήπια ύφεση της μείωσης του εθνικού ακαθάριστου προϊόντος. Παρά τη διεθνή κρίση, αυτό θεωρείται πολύ μικρότερο και από τις προηγούμενες οικονομικές κρίσεις που είχε περάσει ο Καναδάς το1980 το 1982 και βέβαια το 1991. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να χαιρόμαστε που ζούμε σε αυτή την υπέροχη χώρα, μια χώρα η οποία και μετανάστες δέχεται και ανοιχτή είναι σε όλες τις κουλτούρες, εγγυάται περίθαλψη ιατροφαρμακευτική και εφαρμόζει ένα αποδοτικό οικονομικό σύστημα το οποίο δεν είναι απόλυτα τέλειο, όμως τουλάχιστον αντέχει στα διεθνή προβλήματα και στις παγκόσμιες κρίσεις. Θα πρέπει ακόμα να χαιρόμαστε όπου στην δεύτερή μας πατρίδα απολαμβάνουμε ασφάλεια, τάξη, ηρεμία, ευκαιρίες εργασίας, τεράστιες δυνατότητες στον επιχειρηματικό τομέα και σίγουρα ένα υποδειγματικό εκπαιδευτικό σύστημα. Χιλιάδες ελληνόπουλα της δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς κατέχουν σήμερα υψηλές θέσεις σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς. Οι παροικίες μας μπορεί ακόμη να καυχώνται για τους αξιόλογους επιστήμονες, άξιους πολιτικούς και επιτυχημένους επιχειρηματίες. Με αυτά τα δεδομένα, δεν θεωρείται πλέον ασυνήθιστη η τάση των νεοελλήνων να επιδιώκουν τα τελευταία χρόνια, λόγω της κρίσης, να μεταναστεύσουν εδώ για να εξασφαλίσουν μία σωστή εκπαίδευση και ένα λαμπρότερο επαγγελματικό μέλλον. Και εάν μπορούσε να διαφοροποιηθεί η μεταναστευτική πολιτική, σίγουρα θα βλέπαμε ένα νέο μεταναστευτικό ρεύμα από την Ελλάδα, παρόμοιο των δεκαετιών 50 και 60. Η λύση πάντως αυτή σε καμία περίπτωση δεν θεωρείται η πρέπουσα, λόγω της σοβαρής υπογεννητικότητας αλλά και της αθρόας εισβολής προσφύγων και λαθρομεταναστών. Την 1η Ιουλίου, 2021 ο Καναδάς θα σβήσει 154 κεράκια. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΝΑΔΑ!
Μόνο η μουσική του Κεμπέκ θα ακούγεται
σε κυβερνητικά ιδρύματα
Τέρμα ο Μπετόβεν, ο Μπίμπερ και το Μούζακ. Μόνο η μουσική του Κεμπέκ θα μπορεί να παίζει σε όλα τα κυβερνητικά ιδρύματα και τηλεφωνικές γραμμές. «Οι εποχές μουσικής ασανσέρ χωρίς δικαιώματα έχουν τελειώσει», δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού Nathalie Roy σε συνέντευξη Τύπου την Κυριακή 20/6.
Δημήτρης Ηλίας
Αφού ανακάλυψε ότι δεν υπήρχε πρακτική που να ενθαρρύνει την κοινή χρήση της μουσικής του Κεμπέκ σε κρατικές υπηρεσίες, η υπουργός Roy ανακοίνωσε αυτό το μέτρο που θα τεθεί σε ισχύ αμέσως σε όλα τα ιδρύματα κυβερνητικών υπηρεσιών και εταιρειών. «Ήμουν προσωπικά σε αναμονή στην τηλεφωνική γραμμή του Υπουργείου Πολιτισμού και έμεινα έκπληκτη όταν άκουσα έναν Αμερικανό τραγουδιστή να τραγουδάει ένα μικρό τραγουδάκι στα Αγγλικά» δήλωσε χαρακτηριστικά η Υπουργός. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέσχε το γραφείο της, το 90% της μουσικής που θα χρησιμοποιείται θα περιέχει στίχους που θα είναι στα γαλλικά. Οι γηγενείς γλώσσες και τα αγγλικά θα καταλάβουν το υπόλοιπο 10%. Οι εγκαταστάσεις SAQ και Loto-Québec συγκαταλέγονται μεταξύ των κτιρίων που επηρεάζονται από αυτό το μέτρο, το οποίο ωστόσο αποκλείει εκδηλώσεις και συναυλίες. Η Υπουργός συνοδεύτηκε γι αυτήν την ανακοίνωση από το Γενικό Διευθυντή της Ένωσης βιομηχανίας δίσκων εκπομπών και βίντεο του Κεμπέκ, (ADISQ), Solange Drouin. «Επιτρέψτε μου να τολμήσω να ελπίζω ότι αυτή είναι μόνο η αρχή και ότι το παράδειγμά μας θα μιμηθούν και στον ιδιωτικό τομέα», δήλωσε η κυρία Drouin. «Η μουσική μας είναι όμορφη, ας την ακούσουμε». Επιπλέον, ξεκίνησε ταυτόχρονα μια πρωτοβουλία για την προώθηση της τοπικής μουσικής που παράγεται κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Η εκστρατεία «Ακούστε το άλμπουμ μου» θα αποτελείται από την παραγωγή και τη μετάδοση 80 προγραμμάτων τηλεόρασης και διαδικτύου με καλλιτέχνες του Κεμπέκ. Συνεντεύξεις και μουσικά αποσπάσματα «σε μορφή εκπομπής» θα προσφέρουν αυτά τα σύντομα επεισόδια. Ένα τέτοιο μέτρο αναφέρεται στο σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης για τον πολιτιστικό τομέα που ξεκίνησε από την κυβέρνηση νωρίτερα την άνοιξη. Ένα πρόσθετο ποσό 1,115 εκατομμυρίων δολαρίων, που προβλέπεται ήδη σε φάκελο 4 εκατομμυρίων δολαρίων που έχει προγραμματιστεί για διαφημιστικές εκστρατείες για τον πολιτιστικό τομέα, θα χορηγηθεί στην ADISQ για αυτό το έργο. Οι μεγαλύτεροι τηλεοπτικοί σταθμοί του Κεμπέκ, συμπεριλαμβανομένων των ICI Télé, TVA και Noovo, θα συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία. «Ο στόχος του έργου είναι να εισαγάγει το ευρύ κοινό σε δεκάδες άλμπουμ του Κεμπέκ που βγήκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας και πρόκειται να αναβιώσουν στη σκηνή», εξήγησε η κα Drouin.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΚΕΜΠΕΚ Οι Αυτόχθονες που ήταν παρόντες όταν έφτασαν οι πρώτοι Γάλλοι έποικοι, έπαιζαν μουσική για αρκετές χιλιάδες χρόνια. Οι πρώτοι εξερευνητές εντυπωσιάστηκαν από την ποικιλία των λειτουργιών που ανέλαβε η μουσική στις αμερικανικές κοινωνίες, καθώς και από τα μουσικά όργανα και τους χορούς τους. Παρά αυτήν τη σημαντική κληρονομιά, είχαν ελάχιστο αντίκτυπο στις μουσικές κινήσεις της έναρξης του αποικισμού. Η μουσική κληρονομιά των πρώτων εποίκων, καθώς και η άφιξη επαγγελματιών της μουσικής, εμπόδισαν σημαντικά τη διάδοση και τη μετάδοση της αυτοχθούς μουσικής κουλτούρας στους πρώτους εποίκους. Τα θρησκευτικά τραγούδια που μεταφράστηκαν σε αυτόχθονες γλώσσες χρησιμοποιήθηκαν ακόμη και για την εξομοίωση των αυτόχθονων πληθυσμών. Οι πρώτες μουσικές προελεύσεις του Κεμπέκ οφείλονται κυρίως στην πολιτιστική συμβολή των Γάλλων. Από το πρώτο μισό του δέκατου έβδομου αιώνα, τα παιδιά διδάσκονταν θρησκευτικά τραγούδια και την κυριαρχία των ευρωπαϊκών οργάνων. Το τραγούδι της προφορικής παράδοσης, το οποίο θα αποτελέσει τις βάσεις της λαϊκής μουσικής του Κεμπέκ, εμφανίστηκε γύρω στα μέσα του δέκατου έβδομου αιώνα και μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα. Οι coureurs des bois τραγούδησαν ακόμη και ορισμένα τραγούδια της γαλλικής λαογραφίας από τα μεσαιωνικά χρόνια. Οι ανταλλαγές και η μετάδοση αυτής της λαογραφίας, που αποτελείται από χιλιάδες τραγούδια, διαμόρφωσε αυτό που σήμερα αποτελεί κοινή κληρονομιά μεταξύ των Κεμπέκ και των Γάλλων. Μόνο αργότερα άλλοι πολιτισμοί θα έρθουν να αναμιχθούν με την κοινωνία στην παραγωγή. Σήμερα, τα μεγάλα κλασικά της λεγόμενης μουσικής «Κεμπέκ» επηρεάζονται έντονα από την ιρλανδική λαογραφία. Δημοφιλή συγκροτήματα όπως το «The Smiling Booty» μοιάζουν πολύ με πολλά παραδοσιακά ιρλανδικά τραγούδια. Το στυλ είναι τόσο κοντά, που χωρίς τους στίχους ορισμένοι μπορεί να θεωρηθούν ότι ανήκουν σε έναν ή τον άλλο λαό. Με το μεγάλο λοιμό της Ιρλανδίας και την ακραία μετανάστευση που προκάλεσε, η εξαγωγή του ιρλανδικού πολιτισμού διακρίνεται εύκολα στο Κεμπέκ.
Και τέλος καραντίνας από τις 6 Ιουλίου μόνο για πλήρως εμβολιασμένους ταξιδιώτες
Ενθαρρυντικά ήταν τα νέα την εβδομάδα που μας πέρασε, βάση των κυβερνητικών ανακοινώσεων που έκαναν οι πρωθυπουργοί του Καναδά και του Κεμπέκ. Και οι δυο «ανταγωνίστηκαν» ο ένας τον άλλον στην ελάφρυνση των περιοριστικών μέτρων για την ώρα. Και το αναφέρουμε αυτό, γιατί από την αρχή της πανδημίας μάς έχουν συνηθίσει να «τροποποιούν» τις ανακοινώσεις τους. Ιδού λοιπόν τι μας ανακοίνωσαν τελευταίως, πριν το πρόωρο τύπωμα της εφημερίδας μας την Τετάρτη 23 Ιουνίου, λόγω της Αργίας του τυπογραφείου ένεκεν της Εθνικής Εορτής του Κεμπέκ. Το λέμε αυτό, διότι κανείς δεν ξέρει τι θα ανακοινωθεί, αφού ήδη θα έχει τυπωθεί η εφημερίδα μας.
ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θέλοντας να ελαφρύνει το άγχος των ταξιδιωτών, ανακοίνωσε αυτό που η διορισμένη (από την ίδια την κυβέρνηση…) επιτροπή επιστημόνων, είχε προτείνει εδώ και λίγο καιρό. Αν και δεν ακολουθεί κατά γράμμα τις συστάσεις της επιτροπής, παρόλα αυτά έκανε κάποιες ήπιες τροποποιήσεις στα μέτρα που ίσχυαν ως τώρα για τους ταξιδιώτες. Από τις 6 Ιουλίου, οι πλήρως εμβολιασμένοι ταξιδιώτες δε θα χρειάζεται πλέον να υποβάλλονται σε υποχρεωτική καραντίνα στα λεγόμενα «ξενοδοχεία καραντίνας» κατά την άφιξή τους στη χώρα. Επίσης, οι πλήρως εμβολιασμένοι ταξιδιώτες, δε θα χρειαστεί να υποβληθούν σε τεστ ναρκωτικών την όγδοη ημέρα της επιστροφής τους στην πατρίδα τους, ενώ οι δοκιμές πριν από την αναχώρηση και κατά την άφιξη θα παραμείνουν υποχρεωτικές. Για να επωφεληθούν από αυτή την ευελιξία, οι ταξιδιώτες θα πρέπει να εισάγουν πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της υγείας τους και το ιστορικό εμβολιασμού τους, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή ArrivCAN πριν φτάσουν στα καναδικά σύνορα. Τα μη απαραίτητα ταξίδια για αλλοδαπούς που φθάνουν στον Καναδά, θα παραμείνουν επίσης απαγορευμένα μέχρι νεοτέρας. Ωστόσο, αυτό ενδέχεται να αλλάξει «τους προσεχείς μήνες», σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Διακυβερνητικών Υποθέσεων, Ντόμινικ ΛεΜπλάνκ. Για τον υπουργό ΛεΜπλάνκ, η ανακοίνωση αυτή αποτελεί «πρώτο βήμα» για την κυβέρνηση, στη σταδιακή προσέγγισή της για την επαναλειτουργία των συνόρων. Αυτή είναι επίσης η προσέγγιση που υποστηρίζει η καναδική δημόσια υγεία. Επιπλέον, η Οτάβα παραιτείται από τη μέτρηση θερμοκρασίας πριν από την πτήση για τους διεθνείς ταξιδιώτες που φθάνουν στον Καναδά. Αυτό θα επιτρέψει στο προσωπικό του αεροδρομίου να εισάγει πληροφορίες για την υγεία και το ιστορικό εμβολιασμού. Θα μειώσει επίσης το χρόνο αναμονής στα αεροδρόμια σε ολόκληρη τη χώρα. Η Οτάβα καθιστά επίσης δυνατή την άφιξη στη χώρα των μόνιμων κατοίκων μη πολιτών από σήμερα. Πιο συγκεκριμένα, τα άτομα των οποίων το καθεστώς μόνιμης διαμονής έχει επισημοποιηθεί μετά τις 18 Μαρτίου 2021, μπορούν να έρθουν στον Καναδά. Οι χαλαρώσεις που ανακοινώθηκαν θα «προσαρμοστούν» κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, καθώς η εκστρατεία εμβολιασμού συνεχίζει την πορεία της και ο αριθμός των νέων κρουσμάτων COVID-19 συνεχίζει να μειώνεται.
ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ Το θέμα αυτό συζητήθηκε πρόσφατα σε συνεδρίαση των επαρχιακών πρωθυπουργών. Από την πλευρά του Κεμπέκ, ο πρωθυπουργός Φρανσουά Λεγκό δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ ενός περιορισμένου ανοίγματος των συνόρων. «Η θέση του Κεμπέκ είναι ότι συμφωνούμε να ανοίξουμε τα σύνορα, ξεκινώντας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά υπό την προϋπόθεση ότι οι επισκέπτες έχουν λάβει τις δύο δόσεις τους», δήλωσε ο κ. Legault. Τη δήλωση αυτή έκανε στους δημοσιογράφους που κάλυπταν τη δεύτερη δόση εμβολίου που έπαιρνε ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ. Για τον κ. Legault, είναι σημαντικό οι ταξιδιώτες που έχουν εμβολιαστεί πλήρως, «να διαθέτουν μια επίσημη απόδειξη εμβολιασμού». Για να γίνει αυτό, ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ πιστεύει ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα πρέπει να συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τις Ηνωμένες Πολιτείες, για να εξασφαλίσει τον τρόπο απόδειξης ενός πλήρους εμβολιασμού.
ΤΟ ΚΕΜΠΕΚ ΣΤΑ «ΠΡΑΣΙΝΑ» ΑΛΛΑ ΜΕ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ Την Τρίτη 22 Ιουνίου, στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου ανακοινώσεων μέτρων της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ ανακοίνωσε σειρά ελαφρυντικών μέτρων. Μάλιστα λόγω των θετικών στοιχείων, ολόκληρη η επαρχία θα «πρασινίσει». Η αλλαγή από το κίτρινο επίπεδο στο πράσινο επίπεδο επιτρέπει μεταξύ άλλων τα εξής: -Το πολύ 10 άτομα διαφορετικών διευθύνσεων σε εσωτερικό χώρο, διατηρώντας ένα κάλυμμα προσώπου, εάν η απόσταση δύο μέτρων δεν μπορεί να τηρηθεί. Εδώ υπενθυμίζουμε, ότι το «άνοιγμα» των εκάστοτε συλλόγων στα μέλη τους δεν τηρεί τα κυβερνητικά μέτρα και υπάρχει φόβος οι αρχές να επιβάλουν αλμυρά πρόστιμα. -Ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός ατόμων στις συγκεντρώσεις στις αυλές θα είναι 20 άτομα. -Σε μπαρ και εστιατόρια, 10 άτομα θα μπορούν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι στους εσωτερικούς χώρους και 20 άτομα μπορούν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι που βρίσκεται στους εξωτερικούς χώρους. -Από την Παρασκευή 25 Ιουνίου, τα άτομα που συμμετέχουν σε ιδιωτικές συγκεντρώσεις που έχουν λάβει δύο δόσεις του εμβολίου δε θα χρειάζεται πλέον να φορέσουν μάσκα παρουσία άλλων επισκεπτών. -Τα φεστιβάλ θα μπορούν να φιλοξενήσουν 3.500 άτομα έξω χωρίς να χρειάζεται να κάθονται. -Επίσης, τα υπαίθρια αθλήματα μπορούν να ασκηθούν με μέγιστο αριθμό 50 παικτών στο γήπεδο και 50 θεατών στις κερκίδες. -Για αθλήματα εσωτερικού χώρου, θα υπάρχουν 25 παίκτες και 25 θεατές. Φυσικά «εξαιρούνται» οι 3.500 θεατές που θα παρακολουθήσουν τους αγώνες κυπέλου που θα δώσει η ομάδα των Canadiens στο Bell Centre. -Για χώρους λατρείας, κηδείες και γάμους, οι τελετές μπορούν να συγκεντρώσουν το πολύ 250 άτομα. Από την άλλη όμως, για τις γαμήλιες δεξιώσεις σας, ο μέγιστος αριθμός ατόμων που επιτρέπεται σε εσωτερικό χώρο θα είναι 25 και 50 για εξωτερικές δεξιώσεις.
ΛΑΧΕΙΟ «ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ» Μια και διαπιστώθηκε από το πείραμα πολλών πολιτειών της Αμερικής, ότι ένα λαχείο μπορεί να ωθήσει πολλά άτομα να εμβολιστούν, η κυβέρνηση του Κεμπέκ σκέπτεται σοβαρά να δημιουργήσει και αυτή ένα είδος λαχείου, μόνο για τα άτομα που θα δεχτούν να εμβολιαστούν. Αυτό πιστεύει θα είναι κίνητρο στα άτομα 18-39 ετών, τα οποία εξακολουθούν να απέχουν από τον εμβολιασμό. Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας, τα άτομα ηλικίας 18 έως 39 ετών παραμένουν λιγότερο εμβολιασμένοι από το γενικό πληθυσμό. Συγκεκριμένα, 170.000 νεαροί ενήλικες εξακολουθούν να αγνοούν τον εμβολιασμό. Αλλά το γραφείο του Υπουργού Υγείας διασφαλίζει, ότι η δημιουργία μιας λοταρίας ως μέτρο κινήτρου εμβολιασμού θα είναι δίκαιη, μια και θα μπορούν να συμμετάσχουν όσοι Κεμπεκιώτες εμβολιάστηκαν με δύο δόσεις. Τώρα, πόσο «πράσινη» έκαναν τη ζωή μας οι ελαφρύνσεις των μέτρων, αυτό θα το διαπιστώσουμε στο εγγύς μέλλον. Πολλές ευχές για καλή… «πρασινάδα».
Χάνεται ο στόχος του εμβολιασμού του 30% του παγκόσμιου πληθυσμού | Οι ελλείψεις εμβολίων καθυστερούν την εκρίζωση της πανδημίας
Ο κόσμος χρειάζεται τουλάχιστον 11 δις δόσεις εμβολίων για την εκρίζωση της πανδημίας, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προειδοποιεί ότι αν επικρατήσουν νέες παραλλαγές του κορωνοϊού πιο μεταδοτικές και πιο θανατηφόρες, τότε η παγκόσμια ζήτηση για εμβόλια μπορεί να ξεπεράσει κατά πολύ τον παραπάνω αριθμό.
Μέχρι στιγμής όμως έχουν διανεμηθεί παγκοσμίως μόλις 2,4 δις δόσεις εμβολίων και από αυτές, ο φορέας COVAX του Π.Ο.Υ. έχει καταφέρει να διανείμει μόλις το 4% αυτών σε μέσου και χαμηλού εισοδήματος χώρες. Με τους ρυθμούς αυτούς, η Συμμαχία για τα εμβόλια των ανθρώπων (The People’s Vaccine Alliance) που αποτελεί μια συμμαχία οργανισμών, όπως η Διεθνής Αμνηστία και ο Oxfam, εκτιμά ότι ενώ οι G7 θα καταφέρουν να εμβολιάσουν πλήρως τον πληθυσμό τους μέσα στο επόμενο εξάμηνο, οι φτωχές χώρες θα χρειαστούν… 57 χρόνια να εμβολιάσουν τους πολίτες τους! Τα στοιχεία αυτά παρατίθενται σε άρθρο του επιστημονικού περιοδικού The Lancet, όπου αναφέρεται πως οι χώρες υψηλού εισοδήματος, το ΔΝΤ και το Ίδρυμα Γκέιτς, υποσχέθηκαν τη διανομή τουλάχιστον ενός δις δόσεων ως την 1η Σεπτεμβρίου φέτος σε χώρες χαμηλού εισοδήματος, ενώ ως τα μέσα του 2022 θα πρέπει να έχουν διανεμηθεί τουλάχιστον 2 δις δόσεις. Το αιτιολογικό ήταν, ότι οι πλούσιες χώρες είχαν παραγγείλει παραπάνω εμβόλια απ’ όσα χρειάζονταν, οπότε τέθηκε το θέμα της δωρεάς εμβολίων προς τον COVAX. Σημειώνεται όμως, ότι από τη σύνοδο των G7, ο άλλος φορέας του Π.Ο.Υ. ACT-A προσέβλεπε στην αύξηση του εξοπλισμού για επαγγελματίες υγείας, διαγνωστικά τεστ και ιατρικό οξυγόνο, προϊόντα των οποίων η ζήτηση έχει πενταπλασιαστεί την τελευταία χρονιά, σε σύγκριση με την περίοδο πριν την πανδημία. Τελικά όμως, αποφάσισαν μόλις τη διάθεση 870 εκατ. δόσεων μέχρι τον επόμενο χρόνο, κυρίως στο COVAX. Όπως σημειώνεται στο άρθρο του The Lancet: «Η αναγνώριση των αδυναμιών του COVAX είναι σημαντική και πέρα από την τρέχουσα πανδημία. Η προσέγγιση COVAX θεωρείται ήδη ως πιθανό μοντέλο για την αντιμετώπιση μελλοντικών πανδημιών και άλλων παγκόσμιων κρίσεων, όπως η κλιματική αλλαγή». Σύμφωνα με άλλο άρθρο από το επιστημονικό περιοδικό Science, οι παραγωγοί των εμβολίων αυξάνουν την παραγωγή τους, όμως μέχρι τις 15 Ιουνίου, το COVAX πάλευε να αποκτήσει κάποιες δόσεις και είχε καταφέρει να διανείμει μόλις 87 εκατ. δόσεις, έναντι 2,4 δις δόσεων που είχαν διανεμηθεί διεθνώς. Ο στόχος για διάθεση 2 δις δόσεων ως το τέλος του έτους φαίνεται άπιαστος. Αντίστοιχα, άπιαστος φαίνεται και ο στόχος εμβολιασμού του 30% του πληθυσμού των χωρών ως το τέλος της χρονιάς που έχει θέσει ο Π.Ο.Υ. από τις μέσου και χαμηλού εισοδήματος χώρες. Τα στοιχεία αναφέρουν, ότι στις πλούσιες χώρες το 41% του πληθυσμού έχει λάβει τουλάχιστον μία δόση εμβολίου, όταν στις χαμηλού εισοδήματος χώρες το αντίστοιχο ποσοστό δε φτάνει καν το 1%. Σε μια έκθεση για την αναπτυξιακή συνεργασία κατά τη διάρκεια του 2020, η Susanna Moorehead, πρόεδρος της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ, γράφει: «Τα μαθήματα από την οργάνωση του COVAX μπορούν να συμβάλλουν στο σχεδιασμό συντονισμένων πλατφορμών για την προώθηση παγκόσμιων δημόσιων αγαθών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρειάζονται για το μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής».
Το δημογραφικό, μαζί με το ασφαλιστικό, είναι οι δύο μεγαλύτερες απειλές για το μέλλον της Ελλάδας και είναι δυστυχώς αλληλένδετα. Το δημογραφικό είναι το πρόβλημα που δημιούργησε η φοροφαγία του ελληνικού κράτους και των παρασίτων του και απειλεί το ελληνικό έθνος.
Όποιος θέλει να λύσει το δημογραφικό, δε νομιμοποιεί παράνομους οικονομικούς μετανάστες από την άλλη άκρη του κόσμου, με τελείως διαφορετική αντίληψη για τα πάντα, ελπίζοντας ότι εκείνοι θα απαρνηθούν τις πατρογονικές τους αντιλήψεις υπέρ των εγχώριων (τις οποίες χλευάζουν και αποστρέφονται άλλωστε), αλλά φροντίζει να εξαλειφθούν τα εμπόδια που βάζει το ελληνικό κράτος στους Έλληνες για τη δημιουργία οικογένειας.
ΕΜΠΟΔΙΟ ΠΡΩΤΟ: ΑΝΕΡΓΙΑ Με την αυθαίρετη φορολόγηση και δεσποτεία του δημοσίου επί των επιχειρήσεων, κανείς δεν τολμάει να προσλάβει παραπάνω από όσους είναι απολύτως απαραίτητοι. Το να γίνεις εργοδότης στην Ελλάδα συνεπάγεται να ρισκάρεις το μέλλον σου και το μέλλον των παιδιών σου. Θυμίζω ότι, στην αρχή της οικονομικής κρίσης, ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΝΩ ΤΩΝ 60. Με ηλικιακά κριτήρια, όχι με παραγωγικά. Αποτέλεσμα ήταν το πογκρόμ οποιωνδήποτε ήταν αρκετά ηλίθιοι να προσφέρουν δουλειές στην τότε σοσιαλιστική μπανανία που ονομάζουμε Ελλάδα. Με την πτώση του 30% του ΑΕΠ τη διετία 2011-13, αλλά χωρίς μειώσεις στο δημόσιο (θυμίζω ότι όλοι προήχθησαν σε ένα βράδυ μετά τις μειώσεις των μισθών και κατάργηση των δώρων του δημοσίου τομέα), επανήλθε το δημόσιο στο 100%, ενώ η εσωτερική υποτίμηση κατέστρεψε εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας της παραγωγικής οικονομίας σε λίγους μήνες.
ΕΜΠΟΔΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΧΑΜΗΛΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑ Τα μη-μισθολογικά εργοδοτικά κόστη είναι περίπου +50% από το μισθό που παίρνει ένας εργαζόμενος. Αποτέλεσμα, αντί να πληρώνει μια επιχείρηση βασικό μισθό €1.000 και να δίνει έστω €100 ο εργαζόμενος για το κράτος ως φόρο, η επιχείρηση πληρώνει €1.050 και από αυτά φτάνουν στον εργαζόμενο τα €570 συν δώρα. Μπορείς να κάνεις οικογένεια με €570; Μπορείς να περιμένεις να πάρεις δώρο Πάσχα €285 καθαρά για να πάρεις παπούτσια στο παιδί σου; Μπορούν να δουλεύουν δύο δουλειές δύο άτομα από το πρωί ως το βράδυ με βασικό μισθό, για να μεγαλώσουν ΕΝΑ παιδί; Γελοιότητες! Αντί να κάνει παιδιά ο κόσμος και να καλύπτει το κόστος ανατροφής τους από τις απολαβές από τη δουλειά του, του παίρνει τα χρήματα το κράτος. Οι εισφορές που πλήρωναν όταν ο μισθός ήταν 60.000-150.000 δρχ. ήταν 5-15.000 δρχ. το μήνα. Δηλαδή περίπου €17-€40 το μήνα. Τώρα αυτοί οι ίδιοι παίρνουν κάθε μήνα ως σύνταξη όσα έβαλαν σε εισφορές μιας πενταετίας. Καταλαβαίνετε ποιο είναι το πρόβλημα; Αντί για τα παιδιά τους, οι νέοι εργαζόμενοι πληρώνουν κηφήνες δημόσιους αργόμισθους και συνταξιούχους με μέση σύνταξη €1.000 το μήνα. Και ας μη μιλήσουμε για αναπλήρωση μεγαλύτερη από 100% με την αυτόματη προαγωγή την τελευταία ημέρα εργασίας στο δημόσιο! Η δε μείωση του €1,5 δισ. από τον ΣΥΡΙΖΑ με το νόμο Κατρούγκαλου, επί της ετήσιας συνταξιοδοτικής δαπάνης των €30 δισ., ήταν αστεία αλλά έγινε ώστε να μην υποχρεωθούν να εκπονήσουν τον «εικονικό συνταξιοδοτικό λογαριασμό» που ζητούσαν οι κουτόφραγκοι, σε όποιον θα υπολογίζονταν οι πραγματικές εισφορές που εισέφερε ο καθένας σημερινός συνταξιούχος των €1.000 και των €3.000 ευρώ. Είμαστε μια χώρα 10 εκατ. κατοίκων που έχει σχεδόν 1 εκατομμύριο Δημόσιους Υπάλληλους και πάνω από 3 εκατομμύρια συνταξιούχους, εκ των οποίων πολλοί δεν έχουν βάλει ως εισφορές ούτε το 10% από όσα παίρνουν και συνολικά κανένας παραπάνω από τα μισά. Η Ελλάδα δε θα έπρεπε να έχει παραπάνω από 250.000 Δημόσιους Υπάλληλους. Έχει τους τετραπλάσιους! Δε θα έπρεπε να έχει συνταξιοδοτική δαπάνη πάνω από 10% του ΑΕΠ. Έχει σχεδόν τη διπλάσια! Αυτά πληρώνει η νεολαία, αντί να πληρώνει για πάνες και για γάλα και για παιδικά παπουτσάκια.
ΕΜΠΟΔΙΟ ΤΡΙΤΟ: ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ Η δημόσια παιδεία απαιτεί φροντιστήρια για τα παιδιά που πετάνε το χρόνο τους σε σχολεία με δασκάλους που δεν αξιολογούνται και κάνουν χείριστη και ανεξέλεγκτη δουλειά (οι περισσότεροι προτιμούν να κάνουν τον ινστρούχτορα του ΚΚΕ παρά τη διδακτική ύλη), με αποτέλεσμα να χρειάζονται φροντιστήρια για να πάει καλά στις πανελλαδικές εξετάσεις το παιδί και έτσι πάει περίπατο ο δωρεάν χαρακτήρας της δημόσιας παιδείας! Ένα παιδί με φροντιστήρια ή με ιδιωτικά σχολεία θα κοστίσει στους γονείς του εύκολα €150.000 σε 23 χρόνια που θα τελειώσει τις σπουδές του. Όποιος προσπαθήσει να ζήσει με βασικό μισθό €570 είναι καταδικασμένος να μην μπορέσει να αναθρέψει ούτε ένα παιδί. Στο όνομα της αλληλεγγύης των γενεών προς τη Γενιά του Πολυτεχνείου, που βρήκε τρόπο να απομυζά τους Έλληνες φορολογούμενους ακόμα και μετά τον εργασιακό παροπλισμό της! Ντροπή! Είναι ντροπή να λες ότι θα βοηθήσεις τους αλλοδαπούς από μακρινές χώρες της Ασίας (που μάλιστα εχθρεύονται την Ελλάδα από άποψη και θρησκευτικό φανατισμό της Σαρίας) να ενσωματωθούν με ενίσχυση από το κράτος, όταν οι πιο πολλοί επιδίδονται στο λαθρεμπόριο και τη μαύρη εργασία. Και αυτό, αντί να διευκολύνουμε την ελληνική οικογένεια ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ. Οι Γάλλοι έχουν θεσπίσει σημαντικές φοροαπαλλαγές και αναγνώριση ΟΛΩΝ των εξόδων που μπορεί να έχει κάθε παιδί, με αποτέλεσμα να καταπολεμούν το δικό τους δημογραφικό πρόβλημα. Ας πάρουμε παράδειγμα. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ! Ντροπή! Τίποτε άλλο…
Η Τουρκία εμφανίστηκε στην πρόσφατη Σύνοδο αποφασισμένη να παίξει το χαρτί της παρεμβατικής εξωτερικής πολιτικής της
Τη δύσκολη πραγματικότητα, που όλοι σχεδόν απεχθάνονται, το αλαζονικό ύφος του ιδίου και τον αυταρχικό χαρακτήρα του καθεστώτος του, ενώ όμως συγχρόνως δεν είναι σε θέση να γυρίσουν την πλάτη ούτε στη γεωστρατηγική αξία της Τουρκίας, ούτε στην ετοιμότητά της να αναλαμβάνει το ρίσκο για παρεμβάσεις σε περιοχές κρίσεων, ακόμη και στο όνομα των Συμμάχων, ανέδειξε η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ τόσο το κλίμα των διμερών συναντήσεων του Τ. Ερντογάν, όσο και το πνεύμα των Συμπερασμάτων της Συνόδου.
Η Τουρκία εμφανίστηκε στην πρόσφατη Σύνοδο αποφασισμένη να παίξει το χαρτί της παρεμβατικής εξωτερικής πολιτικής της και να προσπαθήσει να παρουσιάσει ως συμβατές με τις στρατηγικές του ΝΑΤΟ και των Συμμάχων, τις δικές της στρατηγικές επιδιώξεις. Από το Αφγανιστάν, στον Καύκασο, τη Μαύρη Θάλασσα, στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική. Η μοναδική εξαίρεση ίσως, η Ανατολική Μεσόγειος, όπου εκεί υπάρχει ένα ζήτημα, το Κυπριακό, στο οποίο η Τουρκία δεν έχει καμιά διάθεση ούτε να κάνει, ούτε να δείξει ότι κάνει έστω και ένα βήμα πίσω. Αντιθέτως, για όλα τα ζητήματα, ο Τ. Ερντογάν εκτός από τη χρησιμότητα της Τουρκίας, που απαλλάσσει τους Συμμάχους από επικίνδυνες εμπλοκές σε θερμά μέτωπα, όπως το Αφγανιστάν και η Μέση Ανατολή, πρόβαλε διαρκώς την ανάγκη «διαλόγου». Ένας καλός τρόπος να στείλει τις διαφωνίες και τη σκληρή μέχρι τώρα αντιπαράθεση με αρκετές χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην «εξέδρα», κερδίζοντας χρόνο και εντυπώσεις. Οι συναντήσεις του Τ. Ερντογάν με τον πρόεδρο Τ. Μπάϊντεν και τον Εμ. Μακρόν, δεν έλυσαν προβλήματα και το ίδιο ακριβώς έγινε και στη συνάντηση με τον Κ. Μητσοτάκη. Όμως φαίνεται να αποκαταστάθηκαν δίαυλοι επικοινωνίας και ο κ. Ερντογάν παίρνει ανάσες, σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή για την προεδρική θητεία του. Ο Λευκός Οίκος, μετά τις θετικές δηλώσεις του προέδρου Μπάιντεν για τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Ερντογάν, απέφυγε, σε μια από τις σπάνιες περιπτώσεις, να εκδώσει το λεγόμενο read out, που δημοσιοποιεί το περιεχόμενο των συναντήσεων του Προέδρου με ξένους ηγέτες και αποτυπώνει έτσι και το κλίμα των συνομιλιών. Το προηγούμενο read out μετά την τηλεφωνική επικοινωνία Μπάϊντεν – Ερντογάν, όπου είχε ανακοινωθεί στον Τούρκο ηγέτη η απόφαση για αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ήταν μόλις δύο παράγραφοι και σε εξαιρετικά ψυχρό κλίμα. Είναι σαφές, ότι στις συναντήσεις της Συνόδου του ΝΑΤΟ, η Ουάσιγκτον επέλεξε να δώσει τα μηνύματα της στον Τ. Ερντογάν και να προσφέρει χρόνο, ώστε να δοκιμασθεί η δυνατότητα της τουρκικής πλευράς να προσαρμοσθεί σε αυτό το νέο πλαίσιο που προωθεί ο κ. Μπάϊντεν, όπου ζητήματα Δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και συστράτευσης σε θέματα κρίσιμων επιλογών, όπως η σχέση με τη Ρωσία, έχουν καθοριστικό χαρακτήρα στις σχέσεις των ΗΠΑ με άλλες χώρες. Το θέμα των S-400 και των F-35 παραμένει ως ογκόλιθος στο τραπέζι, καθώς και το θέμα των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Και με τον Γάλλο πρόεδρο Εμ. Μακρόν διαπιστώθηκε ένα αντίστοιχο κλίμα. Πριν από περίπου δύο εβδομάδες, ο Γάλλος πρόεδρος ήταν στο στόχαστρο ακραίων υβριστικών επιθέσεων από τον Τ. Ερντογάν, στη συνάντησή τους όμως συμφώνησαν να συνεργασθούν οι δύο χώρες σε περιοχές όπως η Συρία και η Λιβύη. Εκεί που ακόμη και αυτή τη στιγμή υπάρχει απόλυτη σύγκρουση συμφερόντων και οι δύο χώρες υποστηρίζουν διαφορετικά στρατόπεδα. Ακόμη και για το εξαιρετικά σοβαρό θέμα, της παρεμβατικότητας και της προσπάθειας άσκησης επιρροής της Τουρκίας στο μουσουλμανικό πληθυσμό της Γαλλίας και μάλιστα ενώ η χώρα βαδίζει προς κρίσιμες προεδρικές εκλογές, επιλέχθηκαν χαμηλοί τόνοι… Για τις συναντήσεις του Τ. Ερντογάν με την Α. Μέρκελ και τον Μπ. Τζόνσον, δεν υπήρχε θέμα, καθώς επρόκειτο περί «φιλικής» συναναστροφής, περισσότερο λόγω και της στήριξης που προσφέρουν οι δύο χώρες στην Τουρκία και της προσωπικής σχέσης των δύο ηγετών με τον Τ. Ερντογάν. Στο Ανακοινωθέν της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, έγινε ειδική αναφορά στην «εγρήγορση» της Συμμαχίας για τις εκτοξεύσεις πυραύλων εναντίον της Τουρκίας από το Συριακό έδαφος, εκφράσθηκαν ευχαριστίες στην Τουρκία για τη φιλοξενία των Σύρων προσφύγων, ενώ για τη Λιβύη δε γίνεται η οποιαδήποτε αναφορά στην ανάγκη απόσυρσης των ξένων δυνάμεων… Και φυσικά απουσιάζει παντελώς, η οποιαδήποτε αναφορά στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία αν μη τι άλλο αποτελεί κομμάτι της Νατοϊκής Συμμαχίας, όπου οι απειλές ασφάλειας και οι αποσταθεροποιητικές κινήσεις είναι συχνές, προκειμένου φυσικά να μη θιγεί η Τουρκία. Η Αθήνα, το αμέσως επόμενο διάστημα, θα έχει να διαχειρισθεί μια δύσκολη διαπραγμάτευση στην ΕΕ, καθώς αυτή η αλλαγή προσωπείου εκ μέρους του Ερντογάν, διευκολύνει εκείνους που θέλουν να περάσει η θετική ατζέντα για την Τουρκία, με τις ελάχιστες δυνατές προϋποθέσεις. Η Γερμανία δεν κρύβει εξάλλου ότι το μόνο το οποίο θέλει να διαπραγματευθεί με την Άγκυρα, είναι η διατήρηση της συμφωνίας για το μεταναστευτικό. Προφανώς, ούτε τα ήσυχα νερά στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο θα κρατήσουν για πολύ, ούτε το ρίξιμο των τόνων στις σχέσεις της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον και το Παρίσι θα είναι μόνιμο, ούτε φυσικά θα ξεπερασθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και στο εσωτερικό ο κ. Ερντογάν. Όμως αυτή η νέα περίοδος χάριτος που έχει κερδίσει ο Τ. Ερντογάν, δημιουργεί νέες προκλήσεις για την Αθήνα αλλά και για τη Λευκωσία…
Το άριστο επίπεδο των διμερών μας σχέσεων, ζητήματα περιφερειακής ασφάλειας καθώς και η ενίσχυση της συνεργασίας, σε τομείς όπως η ενέργεια και η οικονομία, βρέθηκαν στο επίκεντρο των συναντήσεων του έλληνα πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, με τον Πρόεδρο της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι και τον πρωθυπουργό, Μουσταφά Μαντμπούλι.
Η επίσκεψη του πρωθυπουργού, κατόπιν πρόσκλησης του κ. Αλ Σίσι, έρχεται επτά μήνες μετά την επίσκεψη του Προέδρου της Αιγύπτου στην Αθήνα και εντάσσεται στο πλαίσιο των πυκνών διμερών επαφών και της σταθερής βελτίωσης που διαπιστώνεται στις σχέσεις με το Κάιρο. Ελλάδα και Αίγυπτος συμμετέχουν άλλωστε σε σχήματα περιφερειακής συνεργασίας, όπως η τριμερής συνεργασία με την Κύπρο, το East Mediterranean Gas Forum και το νεοσύστατο «Φόρουμ Φιλίας», σχήματα που έχουν ως βάση το Διεθνές Δίκαιο, τις σχέσεις καλής γειτονίας και την προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας στην περιοχή της Μεσογείου. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τον Πρόεδρο Αλ Σίσι επιβεβαιώθηκε η συναντίληψη που έχει εμπεδωθεί σε σειρά σημαντικών ζητημάτων, ο στρατηγικός χαρακτήρας των διμερών σχέσεων, καθώς και η αμοιβαία βούληση για περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ Αθήνας και Καΐρου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενημέρωσε τον κ. Αλ Σίσι για τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και για την πρόσφατη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στη Σύνοδο Κορυφής του NATO.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: «ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΕΠΩΦΕΛΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ, Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ» Ο πρωθυπουργός επισήμανε ότι διαμετρικά αντίθετες θέσεις εξακολουθούν να υπάρχουν σε σοβαρά ζητήματα, όμως σε κάποιους τομείς, όπως το εμπόριο, η προστασία του περιβάλλοντος και ο τουρισμός, είναι δυνατή η αμοιβαία επωφελής συνεργασία. Τόνισε παράλληλα την ανάγκη να διατηρηθεί η αποκλιμάκωση και η σχετική ηρεμία της τελευταίας περιόδου, διευκρινίζοντας ότι μόνο υπό αυτές τις συνθήκες θα είναι δυνατό να καλλιεργηθεί, σταδιακά, κλίμα εμπιστοσύνης και βελτίωσης των σχέσεων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ευχαρίστησε τον κ. Αλ Σίσι για τη σταθερή στήριξη της Αιγύπτου στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού με βάση τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, υπογραμμίζοντας ότι οι σχετικές αποφάσεις θέτουν το μοναδικό και δεσμευτικό διαπραγματευτικό πλαίσιο. Στο πλαίσιο αυτό, ο πρωθυπουργός επανέλαβε ότι η τουρκοκυπριακή πρόταση για λύση δύο κρατών δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για διαπραγμάτευση, καθώς έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις αποφάσεις του ΟΗΕ και το κοινοτικό κεκτημένο, που προβλέπουν λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με μία κυριαρχία, μία διεθνή ταυτότητα και μία ιθαγένεια. Αναφορικά με τη Λιβύη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο κ. Αλ Σίσι συμφώνησαν, ότι η αποχώρηση όλων των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων, τακτικών και μισθοφορικών, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία της διαδικασίας σταθεροποίησης της χώρας, η οποία άλλωστε είναι γείτονας της Αιγύπτου από στεριάς και της Ελλάδας από θαλάσσης. Οι δύο ηγέτες επιβεβαίωσαν επίσης την κοινή θέση τους, ότι η πολιτική λύση στη γειτονική χώρα πρέπει να προκύψει βάσει των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και της Διαδικασίας του Βερολίνου, τη στιγμή που η Λιβύη οδεύει προς τις προγραμματισμένες εκλογές του Δεκεμβρίου. Ο κ. Μητσοτάκης και ο Πρόεδρος Αλ Σίσι εξέτασαν τις δυνατότητες διεύρυνσης και εμβάθυνσης της ήδη πολυσχιδούς ελληνο-αιγυπτιακής συνεργασίας, με έμφαση στην ενέργεια, την ασφάλεια και την οικονομία. Τον πρωθυπουργό συνόδευσαν και έλαβαν μέρος στις συναντήσεις των διευρυμένων αντιπροσωπειών, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κώστας Σκρέκας, η διευθύντρια του Διπλωματικού Γραφείου του πρωθυπουργού, Πρέσβης Ελένη Σουρανή, η κυβερνητική εκπρόσωπος, Αριστοτελία Πελώνη, ο διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Παναγιώτης Κοντολέων, ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, Θάνος Ντόκος και ο πρέσβης της Ελλάδας στην Αίγυπτο, Νίκος Γαριλίδης. Αμέσως μετά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε σε πολύ καλό κλίμα και με τον Αιγύπτιο ομόλογό του, Μουσταφά Μαντμπούλι. Κατά τη συνάντηση συζητήθηκαν εκτενώς οι διμερείς οικονομικές και εμπορικές σχέσεις. Στις δηλώσεις του, πριν από την έναρξη της συνάντησης, έδωσε έμφαση στην οικονομική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Έκανε ειδική αναφορά στον τομέα του Τουρισμού μετά την πανδημία και αναφέρθηκε εκτενώς στη συνεργασία στον κλάδο της Ενέργειας στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Αιγύπτου και στην πολυμερή συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο στον τομέα του φυσικού αερίου.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΩΣ ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΤΙΚΟΣ ΚΟΜΒΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ Στη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, η δυνατότητα της Ελλάδας να λειτουργήσει ως διαμετακομιστικός κόμβος για τις ενεργειακές εξαγωγές της Αιγύπτου, αξιοποιώντας αφενός τον αναβαθμισμένο σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου στη Ρεβυθούσα και αφετέρου το σχεδιαζόμενο πλωτό σταθμό ανοιχτά της Αλεξανδρούπολης, ενώ εξετάστηκε επίσης η ηλεκτρική διασύνδεση των δύο χωρών. Αποφασίστηκε να ενθαρρυνθεί ακόμη περισσότερο η επιχειρηματική συνεργασία μέσω της προώθησης κοινοπραξιών, σε τομείς όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι τηλεπικοινωνίες, ο τουρισμός, η προστασία του περιβάλλοντος και η ναυτιλιακή συνεργασία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε, ότι μολονότι οι οικονομικές ανταλλαγές είναι σε καλό επίπεδο, υπάρχει ακόμα περιθώριο μεγέθυνσής τους. Πρόσθεσε δε, πως ελληνικές επιχειρήσεις έχουν ήδη οικοδομήσει πολύ καλή φήμη στην Αίγυπτο και διαθέτουν την τεχνογνωσία, ώστε να συμβάλλουν στην κατασκευή υποδομών στην Αίγυπτο. Υπενθυμίζεται, ότι πρώτος σταθμός του πρωθυπουργού κατά την επίσημη επίσκεψή του ήταν το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και ο τάφος του Προέδρου Ανουάρ Σαντάτ, όπου κατέθεσε στεφάνια.
Τα όσα είπε προ ημερών η Πρόεδρος της Δημοκρατίας για το δημογραφικό δεν είναι κάτι νέο. Είναι το στερεότυπο των κάθε είδους δικαιωματιστών. «Η Ελλάδα θα λύσει το δημογραφικό της πρόβλημα με την ενσωμάτωση μεταναστών». Τόσο απλά! Ούτε καν μία επιφύλαξη για το εάν κατηγορίες μεταναστών μπορούν να ενσωματωθούν και να γίνουν Έλληνες. Ο φιλελέ λαϊκισμός στο απόγειό του.
Υπενθυμίζω ότι – με την Ελλάδα να πέφτει στο γκρεμό – μία από τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου (2009-2011) ήταν να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο για την παραχώρηση ιθαγένειας! Πριν το 1990 ο Κώδικας Ιθαγένειας απασχολούσε μόνο τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες και τους νομικούς, όχι την κοινή γνώμη, επειδή μέχρι το 1990 η Ελλάδα φιλοξενούσε ελάχιστους μετανάστες. Δεν είχε πολιτική σημασία εάν οι προϋποθέσεις απόδοσης ιθαγένειας θα ήταν σφικτές ή χαλαρές. Το 2010, όμως, είχε κρίσιμη σημασία, επειδή επηρέαζε την ταυτότητα και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας.
Το επιχείρημα της νομοθετικής πρωτοβουλίας του Γιώργου Παπανδρέου ήταν η «ανάγκη τακτοποίησης». Από αυτή την άποψη, συνέχιζε και κλιμάκωνε την απαράδεκτη πρακτική της ελληνικής Πολιτείας να νομιμοποιεί μαζικά καταστάσεις, οι οποίες είχαν διαμορφωθεί με παράνομο τρόπο. Δύο φορές η κυβέρνηση Σημίτη και άλλη μία η κυβέρνηση Καραμανλή είχαν νομιμοποιήσει μαζικά παράνομους μετανάστες, αλλά τουλάχιστον δεν τους είχαν δώσει ιθαγένεια.
Με το υπαρκτό αλλά ανεπαρκές επιχείρημα της κάλυψης ανθρωπιστικών αναγκών, η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου άνοιξε την πόρτα για πιο εύκολη, σχεδόν μαζική και υπό κάποιες προϋποθέσεις αυτόματη παραχώρηση ιθαγένειας. Το σχήμα είναι γνωστό και ταιριάζει στην ελληνική Πολιτεία: Μετά από μερικά χρόνια οι παράνομοι μετανάστες νομιμοποιούνται, και μετά από μερικά ακόμα χρόνια αποκτούν ιθαγένεια!
ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ!
Πίσω από αυτή την πολιτική υπήρχε ισχυρή δόση ιδεοληψίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου και το επιτελείο του θεωρούσαν ότι το εθνικό κράτος είναι ξεπερασμένο και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το ξεφορτωθούν και να μετατρέψουν την ελληνική κοινωνία σε πολυπολιτισμική. Λίγο πριν είχα γράψει άρθρο με τον εύγλωττο τίτλο «Ελλάδα: Χώρα ή χώρος;» (Επίκαιρα, αρ. 11, 31/12/2009). Ένας τίτλος που στη συνέχεια έκανε τη δική του καριέρα στη δημόσια σφαίρα.
Η ρητορική του Γιώργου Παπανδρέου είναι ενδεικτική. Είχε πει ότι η παραχώρηση ιθαγένειας «είναι και χρέος απέναντι σε ανθρώπινα δικαιώματα ατόμων που έχουν πια επιλέξει την Ελλάδα ως πατρίδα. Και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπαίνουν σε δημοψηφίσματα». Πρόκειται για μοναδική μπαρούφα. Μπορεί τα ανθρώπινα δικαιώματα να είναι αδιαπραγμάτευτα, αλλά ούτε πρωτοετής φοιτητής δε θα ισχυριζόταν ότι η απόκτηση ιθαγένειας από ένα μετανάστη είναι ανθρώπινο δικαίωμά του, όσα χρόνια και αν ζει σε μια χώρα.
Είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας (και κάθε κράτους) να επιλέγει σε ποιους δίνει ιθαγένεια. Δεν πρέπει ποτέ να παραχωρείται με αντικειμενικά κριτήρια. Πρέπει πάντα να παραχωρείται κατά περίπτωση και μετά από ενδελεχή προσωπική εξέταση. Η παροχή ιθαγένειας πρέπει να είναι το αποτέλεσμα της αφομοίωσης ενός ατόμου στην ελληνική κοινωνία και όχι το αντίστροφο: να θεωρείται μέσο για την ενσωμάτωσή του.
ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Εκτός αυτού, ο τότε πρωθυπουργός είχε εμμέσως πλην σαφώς παρομοιάσει τους παράνομους μετανάστες με τους Έλληνες που το 1923 είχαν έλθει πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία! Το γεγονός ότι οι Μικρασιάτες ήταν Έλληνες που εκδιώχθηκαν λόγω της συμφωνίας για υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών δε λέει τίποτα στους δικαιωματιστές, επειδή θεωρούν ότι το έθνος είναι ξεπερασμένο! Γι’ αυτό και αντιμετωπίζουν την Ελλάδα σαν χώρο και όχι ως χώρα. Αυτή είναι η αιτία που σχεδόν ποτέ δεν κάνουν τη διάκριση μεταξύ νόμιμου και παράνομου μετανάστη.
Σας θυμίζουν κάτι αυτά; Είναι το ίδιο ιδεολόγημα που επικαλέστηκαν το 2015-2016 πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με πρώτο το Νίκο Φίλη. Κάτι παρεμφερές μας σέρβιρε τις προηγούμενες ημέρες η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου. Ο Γιώργος Παπανδρέου πίστευε, αφελώς, ότι η παραχώρηση ιθαγένειας επιφέρει από μόνη της την ενσωμάτωση των μεταναστών. Το παράδειγμα πρώην αποικιοκρατικών ευρωπαϊκών χωρών, όμως, τον διαψεύδει. Κοινότητες μουσουλμάνων που έχουν ιθαγένεια εδώ και δύο ή τρεις γενιές παραμένουν σε μεγάλο βαθμό γκετοποιημένες.
Η παραχώρηση ιθαγένειας σε μετανάστες είναι πολύ σοβαρό ζήτημα, για να εκτραπεί σε αντιπαράθεση ιδεολογημάτων. Η Ελλάδα φιλοξενεί κατά κανόνα μετανάστες που εισήλθαν παρανόμως, το πρώτο κύμα από την Ανατολική Ευρώπη και το δεύτερο μουσουλμάνοι από την Ασία και Αφρική. Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι οι κάθε είδους δικαιωματιστές που ουσιαστικά υποστηρίζουν την ανεξέλεγκτη παράνομη μετανάστευση με σημαία υπαρκτά ανθρωπιστικά ζητήματα γαρνιρισμένα με μπόλικο βουρκώδη συναισθηματισμό, επικαλούνται τα τετελεσμένα που έχουν προκύψει από αυτή (τα παιδιά που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα) για να επιβάλουν όχι απλώς τη νομιμοποίησή τους, αλλά και την παραχώρηση ιθαγένειας. Είναι άλμα στο κενό και όχι προς τα εμπρός, όπως με θρησκευτικό φανατισμό ισχυρίζονται.
ΧΩΡΑ ή ΧΩΡΟΣ;
Τα κριτήρια για την παραχώρηση ιθαγένειας πρέπει να είναι συνιστώσα μιας ολοκληρωμένης πολιτικής και όχι προϊόν ιδεολογικών εμμονών. Είναι γελοίο να συγχέεται ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του παράνομου μετανάστη, με την παραχώρηση ιθαγένειας. Λόγω και των εθνικών απειλών που αντιμετωπίζει, η Ελλάδα πρέπει να δίνει ιθαγένεια με αυστηρά κριτήρια και με πολλή προσοχή.
Οι παράνομοι μετανάστες που ήλθαν από την Ανατολική Ευρώπη, κυρίως τη δεκαετία του 1990, έχουν συνήθως εισέλθει σε τροχιά κοινωνικής ενσωμάτωσης λόγω της ύπαρξης κοινών πολιτισμικών παρονομαστών. Το βασικό κριτήριο για την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας, άλλωστε, πρέπει να είναι η πολιτισμική συμβατότητα. Αυτή επιτρέπει την ενσωμάτωση – αφομοίωση του μετανάστη στην ελληνική κοινωνία. Γι’ αυτό και τα αιτήματα για ιθαγένεια που υποβάλει αυτή η κατηγορία μεταναστών πρέπει να εξετάζονται πάντα κατά περίπτωση, αλλά με θετικό τρόπο.
Είναι άκρως επικίνδυνο, πάντως, ένα τόσο σοβαρό ζήτημα όπως η παραχώρηση ιθαγένειας, να προσεγγίζεται με όρους ιδεολογικής τρομοκρατίας. Οι μεταμοντέρνοι φιλελέ και οι αριστεροί δικαιωματιστές χαρακτηρίζουν «ακροδεξιούς», «ξενοφοβικούς» και «ρατσιστές» όποιους ασκούν κριτική στην ιδεοληψία τους και ζητούν τη λήψη δραστικών μέτρων για να συρρικνωθεί η παράνομη μετανάστευση.
Το δράμα είναι πως όλοι αυτοί που με περισσή ευκολία ασκούν ιδεολογική τρομοκρατία, ουσιαστικά προσπαθούν να εγκλωβίσουν τη δημόσια συζήτηση μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης: Σκύλλα είναι οι ίδιοι που αντιλαμβάνονται την Ελλάδα σαν χώρο και όχι ως χώρα. Και Χάρυβδη είναι οι ακροδεξιοί ρατσιστές που μιλούν για νόθευση της ανύπαρκτης καθαρότητας του ελληνικού αίματος.
Κατασκευάζοντας, όμως, ψευδές δίπολο, το μόνο που καταφέρνουν οι αυτάρεσκοι μεταμοντέρνοι φιλελέ και αριστεροί δικαιωματιστές είναι να εξωθούν πολίτες στην αγκαλιά της Ακροδεξιάς. Κι αν αυτό είναι ατόπημα για στελέχη κομμάτων, για την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με ό,τι ο θεσμός συμβολίζει για το κράτος, το λαό και την εθνική ταυτότητα, είναι πολιτικό έγκλημα.
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
