Home Blog Page 328

Η Ελλάδα «πεθαίνει»

0
ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΝΑΝΕΩΣΗ» ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ!

ΕΛΣΤΑΤ: Αύξηση πληθυσμού μόνο σε μέρη που υπάρχουν πολλοί παράνομοι μετανάστες

Σοκαριστικά είναι τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας, καθώς είναι ξεκάθαρο πλέον πως η Ελλάδα «πεθαίνει» σταδιακά. Οι γεννήσεις στην Ελλάδα έχουν μειωθεί, την ίδια ώρα που η πολιτική της λιτότητας που έχουν ακολουθήσει οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών έχει οδηγήσει πολλές χιλιάδες Ελλήνων στη μετανάστευση.

Βέβαια, υπάρχει η «ανανέωση» του ελληνικού πληθυσμού με παράνομους μετανάστες (όπως είχε πει προσφάτως η… ΠτΔ Κ. Σακελλαροπούλου), καθώς σε περιοχές – όπως τα νησιά – που υπάρχουν πολλοί αλλοδαποί, καταγράφεται αύξηση πληθυσμού. 

Συγκεκριμένα, την περίοδο 1/1/2011 – 1/1/2020 με βάση τις εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ, ο μόνιμος πληθυσμός στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 3,7% (-405.000 άτομα). Οι τάσεις όμως σε περιφερειακό επίπεδο είναι μεικτές. Η πλειοψηφία των Νομών (39/51) είχε απώλειες, και μια μειοψηφία μόνον (12/51) είχε κάποια κέρδη. Αν εξετάσουμε την ίδια περίοδο τα ποσοστά μεταβολής και όχι τα απόλυτα μεγέθη, θα διαπιστώσουμε ότι τέσσερεις μόνο νομοί είχαν μια σημαντική αύξηση του πληθυσμού τους (>+6%, Δωδεκάνησα, Χίος, Λέσβος, Σάμος), ενώ οκτώ μια πολύ ήπια (<+3%).

Ανάμεσα στους 39 νομούς που έχουν απώλειες, το 1/5 (8) είχαν σημαντικά αρνητικά ποσοστά μεταβολής (υψηλοτέρα του -7%).

Οι νομοί με σημαντικά πληθυσμιακά κέρδη (όπως χαρακτηρίζονται για τεχνικούς λόγους στατιστικής) είναι όλοι νησιά που «φιλοξενούν» κέντρα υποδοχής προσφύγων, ενώ αυτοί με σημαντικές απώλειες βρίσκονται όλοι στην ηπειρωτική ορεινή Ελλάδα (>+3%). Στον αντίποδα, ανάμεσα στους 39 νομούς που έχουν απώλειες, το 1/5 (8) είχαν σημαντικά αρνητικά ποσοστά μεταβολής (υψηλοτέρα του -7%).

Εν τω μεταξύ, το ισοζύγιο γεννήσεων – θανάτων σε εθνικό επίπεδο είναι αρνητικό την τελευταία εννεαετή περίοδο αγγίζοντας τις 223.000. Ελάχιστοι Νομοί διαφοροποιούνται, έχοντας περισσότερες γεννήσεις από θανάτους, όπως: τα Δωδεκάνησα, οι Κυκλάδες, η Ξάνθη, τα Χανιά, το Ηράκλειο και το Ρέθυμνο, το θετικό φυσικό ισοζύγιο των οποίων συσσωρευτικά δεν υπερβαίνει τα 12.000 άτομα.

Από τους έξι αυτούς Νομούς με θετικά Φυσικά Ισοζύγια (Φ.Ι.+), μόνον τέσσερεις (Δωδεκάνησα, Ρέθυμνο, Χανιά και Ηράκλειο) είχαν αύξηση του πληθυσμού τους, ενώ στις Κυκλάδες και την Ξάνθη ο πληθυσμός μειώθηκε ελαφρώς, εξ αιτίας των αρνητικών μεταναστευτικών τους ισοζυγίων (περισσότεροι έξοδοι από εισόδους).

Τα υψηλοτέρα αρνητικά Φ.Ι. σε απόλυτες τιμές καταγράφονται στην Αττική (σχεδόν -40 χιλ.), στο Νομό Σερρών (σχεδόν -15 χιλ.) και στους Νομούς: Φθιώτιδας, Μεσσηνίας, Αιτωλοακαρνανίας, Καρδίτσας, Ηλείας, Τρικάλων, Ευβοίας, Καβάλας, Έβρου, Πέλλας και Μαγνησίας (-8 έως -6 χιλ.) συμβάλλοντας, αν και σε διαφοροποιημένο βαθμό, στη μείωση του πληθυσμού τους. Η μη ταύτιση, των εχόντων θετική μεταβολή πληθυσμού Νομών, με αυτούς που έχουν θετικά φυσικά ισοζύγια (χαρακτηριστικό παράδειγμα η Χίος που με 1.100 περισσότερους θανάτους από γεννήσεις είχε αύξηση του πληθυσμού κατά 6.000 χιλιάδες), όπως και το γεγονός ότι, ενώ 6 στους 51 νομούς είχαν θετικά Φ.Ι., οι διπλάσιοι (12) είχαν αύξηση του πληθυσμού τους, αποδεικνύει ότι ένα τμήμα μόνον των καταγραφόντων μεταβολών -θετικών ή αρνητικών- του πληθυσμού στην εξεταζόμενη περίοδο οφείλεται στη φυσική κίνηση.

Τα μεταναστευτικά ισοζύγια (Μ.Ι. / είσοδοι-έξοδοι) υπεισέρχονται και παίζουν συχνά καθοριστικό ρόλο. Τα ισοζύγια αυτά σε εθνικό επίπεδο δίδουν μεν σχεδόν 185.000 περισσότερες εξόδους από εισόδους (είναι δηλαδή αρνητικά), αλλά στην πλειοψηφία των Νομών (32/51) είναι θετικά. Είναι προφανές ότι όπου τόσο το Φ.Ι. όσο και το Μ.Ι. είναι αρνητικά, προστιθέμενα, οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις του πληθυσμού. Αντιθέτως, όταν τα Μ.Ι. είναι θετικά: α) είτε υπερτερούν των αρνητικών Φ.Ι και οδηγούν σε αύξηση του πληθυσμού, είτε β) υπολείπονται των Φ.Ι. και στην περίπτωση αυτή οι μειώσεις είναι μικρότερες.

Ταξινομώντας τους νομούς με βάση τρία κριτήρια: τη μεταβολή του πληθυσμού, τα Φυσικά τους (Φ.Ι) και τα Μεταναστευτικά τους Ισοζύγια (Μ.Ι) προκύπτει μια πιο σύνθετη εικόνα.

Διαπιστώνεται ότι το 1/3 των Νομών (17, όλοι στην ηπειρωτική χώρα με εξαίρεση το Λασίθι) έχουν ταυτόχρονα αρνητικά Μ.Ι. και Φ.Ι. (και προφανώς και απώλειες στον πληθυσμό τους). Στον αντίποδα, 4 μόνο Νομοί (τρεις στην Κρήτη συν τα Δωδεκάνησα) έχουν θετικά Μ.Ι. και Φ.Ι. (και προφανώς αύξηση του πληθυσμού τους).

Οι υπόλοιποι 30 νομοί εντάσσονται σε κάποια από τις άλλες τρεις ενδιάμεσες ομάδες. Η πρώτη συμπεριλαμβάνει δυο μόνο νομούς, την Ξάνθη και τις Κυκλάδες, που αν και έχουν περισσότερες γεννήσεις από θανάτους (Φ.Ι.+) χάνουν πληθυσμό, καθώς οι έξοδοι είναι περισσότερες από τις εισόδους (Μ.Ι. -).

Στη δεύτερη ομάδα εντάσσονται 20 νομοί – όλοι στην ηπειρωτική Ελλάδα – όπου αν και τα μεταναστευτικά τους ισοζυγία είναι θετικά, δεν επαρκούν να καλύψουν τις απώλειες των αρνητικών Φυσικών τους Ισοζυγίων, με αποτέλεσμα να έχουν μείωση του πληθυσμού τους.

Τέλος, η τελευταία ομάδα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς στους 8 Νομούς που την αποτελούν (Βοιωτίας, Θεσπρωτίας, Λέσβου, Πιερίας, Σάμου, Φωκίδος, Χαλκιδικής και Χίου) το ισοζύγιο είσοδοι – έξοδοι είναι θετικό σε τέτοιο βαθμό (Μ.Ι. ++) που υπερκαλύπτουν τις απώλειες που προκαλεί το αρνητικό Φ.Ι (περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις), με αποτέλεσμα να έχουν και αυτοί, όπως οι τρεις νομοί της Κρήτης και τα Δωδεκάνησα, αύξηση του πληθυσμού τους.

Από την ανάλυση αυτή προκύπτει ότι, κάτω από τους μέσους εθνικούς όρους κρύβονται σημαντικές διαφοροποιήσεις, καθώς οι όποιες μεταβολές του πληθυσμού ανάμεσα στο 2011 και το 2021 σε χαμηλότερα διοικητικά επίπεδα (Νομοί) αφενός μεν διαφοροποιούνται αυτών της χώρας, αφετέρου δε απορρέουν συχνά από το διαφοροποιημένο «παίγνιο» των δύο ισοζυγίων (Φ.Ι. & Μ.Ι.) που τις προσδιορίζουν.

Η «ελκυστικότητα» των Νομών όπως αποτυπώνεται στα Μεταναστευτικά τους Ισοζύγια διαφοροποιείται σημαντικά, όπως διαφοροποιείται εξίσου σημαντικά και το αποτέλεσμα της ζυγαριάς γεννήσεις – θάνατοι.

Η ζυγαριά αυτή (Φ.Ι.) επηρεάζεται κυρίως από την κατανομή του πληθυσμού κάθε νομού ανά ηλικία (δηλ. το ποσοστό των 65 ετών και άνω – βλ. γήρανση – και το ποσοστό των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας), καθώς οι διαφορές ανάμεσα στους νομούς, τόσο της θνησιμότητας (μέσος όρος ζωής) όσο και της γονιμότητας (μέσος αριθμός παιδιών ανά γυναίκα) είναι πολύ μικρές συγκρινόμενες με αυτές των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, είχε μιλήσει προσφάτως για το θέμα της ενσωμάτωσης των παράνομων μεταναστών, ιδιαίτερα αυτών που προσπαθούν να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία, υποστηρίζοντας χαρακτηριστικά πως «η ομαλή ένταξη τους δε συμβάλλει μόνο στην οικονομική ανάπτυξη αλλά βοηθά και στην τόσο αναγκαία ανανέωση του πληθυσμιακού δυναμικού της χώρας μας».

© pronews.gr (με πληροφορίες από ΕΛΣΤΑΤ)

Η εργασία το ύπατο διακύβευμα της Πανδημίας

0
Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς

Το παντοδύναμο Κράτος, επιτίθεται ανηλεώς προς παν ατομικό δικαίωμα και ελευθερία προς τους πολίτες, προκειμένου να τιθασεύσει τις μάζες, να τις καταρρακώσει και εσχάτως να τις εξανδραποδίσει, εξαρτώντας αυτές υπό των κελευσμάτων και επιταγών της.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς

[Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω]
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

Η εκάστοτε εκτελεστική εξουσία η οποία έχει κατορθώσει δια απατηλών υποσχέσεων να υφαρπάξει την εμπιστοσύνη τού ελληνικού λαού προκειμένου να διοικήσει, ουδόλως ενδιαφέρεται δια το κοινό καλό ή δια το πολύφερνο δημόσιο συμφέρον, αλλά αποκλειστικά δια να εξυπηρετήσει ωφελιμιστικά και μονομερώς κομματικά ορισμένα συμφέροντα αλλά ιδίως εις το να πραγματώσει τα άνωθεν σχέδια των κοσμο-εξουσιαστών.

Εν άλλοις λόγοις, το κράτος δρα όχι με ενεργά αντανακλαστικά, με γνώμονα το σφυγμό της κοινωνίας ή τη βέλτιστη εξυπηρέτηση των αναγκών της, αλλά αμιγώς με σκοπό να την εκμεταλλευτεί και να την παραπλανήσει, προς προσπορισμό ιδικών της ωφελημάτων, τα οποία συνίστανται όχι μόνον σε ψήφους αλλά και σε παράλειψη υπό την κοινωνία, να ελέγχει ουσιαστικά την αυθαιρεσία της εξουσίας, λόγω αντικειμενικής αδυναμίας ένεκεν του γεγονότος ότι καθίσταται αφιονισμένη και ακουσίως εγκλωβισμένη προς την παραπληροφόρηση ή εθισμένη δια της αμέσου εφαρμογής της θεωρίας του Παυλώφ, προς τη φαιά προπαγάνδα του συστήματος.

Οι κυβερνήσεις, ως καθίσταται εύλογο, επιθυμούν την ύπαρξη μαζών, ούτως ώστε να δύνανται ευχερώς να τις χειραγωγούν, εξ αυτού του λόγου, στερούν από το μέσο πολίτη τη δυναμική οικονομικής ανέλιξης, (βάσει των φόρων και των δυσκολιών του επιχειρείν), αλλά προέχοντος και κυρίως, την ουσιαστική εκπαίδευση, ούτως ώστε ο κόσμος εκών άκων, να μη δύναται να αποκτήσει πρόσβαση προς τη θεσμική ελίτ, ή να ερμηνεύσει ορισμένα πράγματα, με αποτέλεσμα εξ αγνοίας να ευθυγραμμίζεται με τις υποδείξεις της εξαχρειωμένης και διεφθαρμένης εξουσίας, με αποτέλεσμα το απόστημα της εξουσίας, η φράξια του εναλλασσόμενου πολιτικού προσωπικού να έχει δημιουργήσει μία περίκλειστη αλληλέγγυα ομάδα, ανεξαρτήτως της επίφασης του ιδεολογικού χρωματισμού, με συνέπεια να εξυπηρετεί τα ημέτερα συμφέροντα, λογοδοτώντας, φυσικά επαλλήλως προς τα υπερεθνικά διευθυντήρια προς τα οποία δίδουν πληροφορίες και λαμβάνουν εντολές εκτέλεσης προς τα επισυμβαινόμενα πολιτικά τεκταινόμενα.

Η δομή και η ιεραρχία της εξουσίας δρα τοιουτοτρόπως, μετερχόμενη και διάφορα διαχρονικά μέσα και πρακτικές, δοκιμασμένες παγκοσμίως από τις μυστικές υπηρεσίες, όπως πλειστάκις έχω κατά καιρούς αναφέρει ακροθιγώς (πολυσχιδής και ετερόκλητη  προπαγάνδα, δόγμα σοκ, η θεωρία των δύο άκρων, η επιστράτευση ελεγχόμενης βίας, αιφνίδιος εκφοβισμός κ.λπ.).

Εν τω πλαισίω λοιπόν, αυτά, τα ιδιότυπα αυτά δικτατορικά καθεστώτα, υπό το μανδύα και την επίφαση της δημοκρατίας,  εξυπηρετούν ευχερέστερα τα συμφέροντα τους, πειθαναγκάζοντας την κοινή γνώμη ότι ενεργούν απρόσκοπτα προς την κατεύθυνση βελτίωσης της ζωής των καθημαγμένων πολιτών, πλην όμως πρόκειται περί μίας απατηλής εντύπωσης και δη φενάκης.

Το παίγνιο αυτό της εξουσίας, υποστηρίζουν σθεναρώς τα μέσα μαζικής εξαπατήσεως, τα οποία συνιστούν επαίσχυντα μέσα, θεραπαινίδες των μηχανισμών εξουσίας, με απώτερο σκοπό να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη παρασιωπώντας αθέμιτα την αλήθεια, διαστρεβλώνοντας και παραχαράσσοντας τους την πραγματικότητα, με συνέπεια να διασπείρουν κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή ψευδείς ειδήσεις, αποβλέποντας προς τη συσκότιση και τη σύγχυση εις την κοινωνία.

Ως εκ τούτου λοιπόν, εν των ορυμαγδό αυτό της σκόπιμης ποδηγέτησης της κοινής γνώμης, διασαλεύεται η κοινωνική ηρεμία και ο κόσμος περιέρχεται εις σύγχυση, αδυνατώντας στοιχειωδώς ποιόν να πιστέψει και πώς θα κινηθεί εν γένει προς την επίλυση των διογκωμένων προβλημάτων.

Τα προσγενόμενα γεγονότα της πρακτικής αυτής της ποδηγέτησης των μαζών, καθίστανται όλα αυτά τα οποία ζούμε, ιδίως την τελευταία 15ετία, αρχής γενομένης από την επέλευση της τεχνητής οικονομικής κρίσης, ήτοι, ο υπερδανεισμός, η ρύθμιση των δανείων, η νομοτελειακή πτώχευση όχι μόνον των εμπόρων αλλά και των φυσικών προσώπων, η σωρεία των γενομένων πλειστηριασμών, η νεοπαγής δικτατορία του σήμερον, εξ αφορμής της πανδημίας, διαρκούσης της οποίας, καταλύθηκαν εισέτι και νυν, τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες μας κατά τέτοιο αισχρό χυδαίο τρόπο, όπου βλάπτεται εκ βάθρων η αξία του ανθρώπου.

Έτι περαιτέρω, ο αναδυόμενος εργασιακός μεσαίωνας με τη σωρεία παράνομων και καταχρηστικών απολύσεων εξ αφορμής του αφηγήματος της πανδημίας, αλλά ιδίως ο απαράδεκτος νέος υπ. αριθμόν εργασιακός νόμος, 4808 / 2021 ΦΕΚ Α’ 101, 19.06.2021), ο οποίος κατακρημνίζει παν εναπομείναν οχυρό προστασίας υπέρ των εργαζομένων, εκτραχύνοντας επί τα χείρω, τις εργασιακές σχέσεις.

Ο νευραλγικός τομέας της εργασίας ο οποίος συνιστά το μείζον ζήτημα, τον ακρογωνιαίο λίθο της εύρυθμης λειτουργίας της κοινωνίας και της αγοράς, σήμερον έχει καταβαραθρωθεί συνεργία όλων των κομμάτων, ιδίως της ψευδεπίγραφης αριστεράς, διότι δια παραλείψεων δυναμικής παρέμβασης ανατροπής του, έμμεσα συναινεί.

Ως εκ τούτου η εξουσία, ανεξαρτήτως κόμματος, αφαιρεί τα δικαιώματα από τους πολίτες, αντιμετωπίζοντας τους στυγνά και σφοδρά, ως πειραματόζωα, δίχως οντότητα, συναισθήματα, αξιοπρέπεια, ζωή και εν γένει κοινωνικό και προσωπικό μέλλον.

Η πανδημία, επέφερε, έναν καθολικό κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων καθότι, αφενός υπήρξαν εξ αφορμής της δημόσιας υγείας και του υποχρεωτικού ή προαιρετικού εμβολιασμού, οι κατά συρροή καταχρηστικές απολύσεις, ή η εργασία των, ετέθη επί μακρόν σε αναστολή άνευ ουδεμίας απολαβής, με αιτιώδη συνέπεια να διακυβεύεται ο βιοπορισμός των ανθρώπων αυτών και να δοκιμάζονται σκληρά.

Παρά ταύτα, ουδεμία ευαισθησία εκ της πολιτείας αλλά και ουδεμία μέριμνα εκ της πολύφερνης αριστεράς, η οποία πέραν της εκ του ασφαλούς ρητορικής ή των προσχηματικών κινητοποιήσεων και των εκκωφαντικών δήθεν συγκρούσεων μετά της αστυνομίας εν είδει πυροτεχνήματος, ουδέν έτερον, επί της ουσίας καμία διάθεση δια πραγματική ρήξη με το σύστημα.

Ως εκ τούτου δηλαδή σήμερον, πέραν της υγείας μας, η εργασία συνιστά το ύπατο διακύβευμα.

Ta NEA volume 15-37

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 15-37 published October 15th, 2021.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA October 15th, 2021
Greek Canadian News: Ta NEA October 15th, 2021. Volume 15 Number 37

Πότε θα τελειώσει η πανδημία

0
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΙΚΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ

Σε μία αποκάλυψη που ίσως δεν έχουμε ξανακούσει μέχρι σήμερα, προχώρησε ο καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης (φωτ.), σχετικά με την έκβαση της πανδημίας, και πιο συγκεκριμένα προχώρησε σε μία πρόβλεψη για το πότε θα τελειώσει η πανδημία.

ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ
ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

Στο ερώτημα πότε θα επανέλθουμε στους κανονικούς ρυθμούς της «προηγούμενης» ζωής μας, χωρίς μάσκες και πιστοποιητικά εμβολιασμού ανά χείρας, ο Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης εξήγησε, ότι «η τελευταία πανδημία πριν από 100 χρόνια έκανε τρία κύματα, τα οποία ήταν περίπου ίδια με αυτά που κάνει τώρα αυτή η πανδημία. Οι πανδημίες τελειώνουν σε τρία ή τέσσερα κύματα. Τώρα εάν πάμε σε πραγματικά δεδομένα, μελετώντας τα δεδομένα των τελευταίων 18 μηνών, η πανδημία τελειώνει όταν προστατεύεται ο πληθυσμός, σε ένα ποσοστό 90%. Άρα είμαστε σε αυτό το ποσοστό, και εάν θέλουμε να κάνουμε μια επισφαλή πρόβλεψη για το τι θα γίνει στο μέλλον, θα πρέπει να πούμε ότι τώρα διανύουμε ένα κύμα που αφορά το 20% των ανθρώπων που δεν έχουν εμβολιαστεί, είναι περίπου το μισό κύμα του Μαρτίου και θα έχουμε ίσως ένα κύμα την άνοιξη που θα αφορά τους λιγότερους, αυτούς που θα επιμένουν να είναι ανεμβολίαστοι, με πολλούς να έχουν νοσήσει και να έχουν αποκτήσει ανοσία. Κάπου εκεί την άνοιξη θα έχουμε φτάσει σε ένα ποσοστό ανθρώπων προστατευμένων που θα αγγίζει περίπου το 90% και μπορούμε να πούμε ότι κάπου εκεί τελειώνει η πανδημία».

«ΚΑΘΕ ΠΑΝΔΗΜΙΑ
ΕΧΕΙ 3-4 ΚΥΜΑΤΑ»

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας σχολίασε την άρση των μέτρων και εξήγησε ότι «το Μάρτιο νομίζαμε ότι με ένα λοκντάουν θα εξαλείψουμε την πανδημία. Το πετύχαμε γιατί είχαμε πολύ μικρό κύμα, καθώς προχωρούσε ο καιρός όμως και ήρθαν τα επόμενα κύματα, η εντύπωση που έχουμε όλοι πλέον, με εξαίρεση την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, είναι ότι θα ζήσουμε με τον κορωνοϊό. Επομένως, εάν αρχίσουμε από αυτό το δεδομένο ότι τους επόμενους μήνες θα ζήσουμε με τον ιό, το αισιόδοξο σενάριο είναι ότι μέχρι την Άνοιξη, θα πρέπει να πάρουμε μέτρα σταθμίζοντας τα οφέλη, οικονομικά ή ψυχικά. Μπήκαμε σε μια νέα φάση της πανδημίας με ένα πλεονέκτημα. Είμαστε εμβολιασμένοι, υπάρχουν και όσοι νόσησαν, άρα είμαστε προστατευμένοι».

© Newsbreak.gr

Η πανδημία αύξησε τα ποσοστά κατάθλιψης και άγχους

0
Τα περιστατικά κατάθλιψης και άγχους αυξήθηκαν κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο παγκοσμίως το 2020 λόγω της πανδημίας Covid-19

Τα περιστατικά κατάθλιψης και άγχους αυξήθηκαν κατά περισσότερο από το ένα τέταρτο παγκοσμίως το 2020 λόγω της πανδημίας Covid-19, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσίευσε το ιατρικό περιοδικό The Lancet.

Η μελέτη είναι η πρώτη που εκτιμά τις παγκόσμιες επιπτώσεις της πανδημίας σε μείζονες καταθλιπτικές διαταραχές και αγχώδεις διαταραχές, αναφέροντας τις αναλυτικά κατά ηλικία, φύλο και τοποθεσία, σε 204 χώρες και περιοχές το 2020.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν, ότι το 2020, οι περιπτώσεις μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και αγχώδους διαταραχής αυξήθηκαν κατά 28% και 26% αντίστοιχα.

«Αυτό υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη ενίσχυσης των συστημάτων υγείας», δήλωσε ο επικεφαλής συντάκτης της μελέτης, Ντάμιεν Σαντομαούρο του Κέντρου Έρευνας Ψυχικής Υγείας του Κουίνσλαντ, στο Πανεπιστήμιο Δημόσιας Υγείας της Αυστραλίας.

«Ακόμη και πριν την πανδημία, τα συστήματα φροντίδας ψυχικής υγείας στις περισσότερες χώρες δεν είχαν επαρκείς πόρους και ήταν ανοργάνωτα. Η αντιμετώπιση αυτής της πρόσθετης ανάγκης (…) θα είναι δύσκολη, αλλά δεν είναι δυνατόν να μη γίνει τίποτα», πρόσθεσε.

Οι γυναίκες επηρεάστηκαν περισσότερο από τους άνδρες και οι νεότεροι επίσης περισσότερο από τις μεγαλύτερες ηλιακές ομάδες.

«Η πανδημία Covid-19 έχει επιδεινώσει πολλές υπάρχουσες ανισότητες και κοινωνικούς καθοριστικούς παράγοντες της ψυχικής ασθένειας. Δυστυχώς, για πολλούς λόγους, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να επηρεαστούν περισσότερο από τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες αυτής της πανδημίας», ανέφερε η Αλίζε Φεράρι, που συνυπογράφει τη μελέτη.

«Το κλείσιμο σχολείων και οι ευρύτεροι περιορισμοί που περιόρισαν τη δυνατότητα των νέων να μάθουν και να αλληλoεπιδρούν με τους συνομηλίκους τους, σε συνδυασμό με τον αυξημένο κίνδυνο ανεργίας, συνέβαλαν επίσης στην περαιτέρω επιβάρυνση της ψυχικής υγείας των νέων», συμπληρώνει η ίδια.

Ως εύλογο συμπέρασμα, τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι οι χώρες που επλήγησαν περισσότερο από την πανδημία το 2020 κατέγραψαν τη μεγαλύτερη αύξηση στον επιπολασμό διαταραχών.

Οι συγγραφείς αναγνωρίζουν, ωστόσο, ότι η μελέτη τους ήταν περιορισμένη από την έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων για τις επιπτώσεις της πανδημίας στην ψυχική υγεία σε πολλά μέρη του κόσμου, ιδιαίτερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

© ΑΠΕ – ΜΠΕ

Πώς φτάσαμε στο πρωτοφανές χάος της παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού

0
Τα άσχημα νέα είναι ότι τα προβλήματα της παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού είναι πιο επίμονα και πιο σοβαρά από ό,τι είχε μέχρι πρόσφατα γίνει αντιληπτό.

Τα άσχημα νέα είναι ότι τα προβλήματα της παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού είναι πιο επίμονα και πιο σοβαρά από ό,τι είχε μέχρι πρόσφατα γίνει αντιληπτό. Τα χειρότερα νέα είναι, ότι δεν υπάρχει κανένας μεμονωμένος λόγος γι’ αυτό και, επομένως, καμία απλή συνταγή διόρθωσης.

Tyler Cowen

© Bloomberg

(σε συνεργασία

με το capital.gr)

Και το ακόμη χειρότερο νέο είναι, ότι κανείς δεν ξέρει πραγματικά πότε θα βελτιωθεί η κατάσταση. Τα καλά νέα; Είναι τουλάχιστον δυνατό, να γράψει κανείς ένα άρθρο σύντομης εξιστόρησης, του πώς έχουν συμβεί όλα αυτά.

ΜΕΙΓΜΑ

Ουσιαστικά, ορισμένα βασικά «νευρικά κέντρα» της παγκόσμιας οικονομίας έχουν πληγεί από ένα μείγμα Covid και κακοτυχίας, ειδικά στο τελευταίο μέρος του τρέχοντος έτους. Οι μεταφορές, η ενέργεια και τα υψηλής ποιότητας τσιπ, αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα μεγάλα προβλήματα, για λόγους διακριτούς αλλά – με την ευρεία έννοια – συνδεδεμένους.

Ας ξεκινήσουμε με τις μεταφορές. Μολονότι ορισμένα κινεζικά λιμάνια έχουν αδρανοποιηθεί ή λειτουργούν με μειωμένη χωρητικότητα λόγω του Covid, αυτό δεν είναι ούτε κατά προσέγγιση το μόνο πρόβλημα.

Ένα ισχυρό και δυναμικό εμπόριο διαρκών αγαθών έχει ασκήσει μεγάλη πίεση στα εμπορευματοκιβώτια (κοντέινερ), τα πλοία και τις λιμενικές δραστηριότητες σε όλο τον κόσμο. Η τιμή των εμπορευματοκιβωτίων έχει εκτοξευθεί στα ύψη και ενδεχομένως να είναι πάνω από 10 φορές υψηλότερη απ’ ό,τι πριν από δύο χρόνια. Εν ολίγοις, ένα μεγάλο μέρος του διεθνούς εμπορίου έχει επιβραδυνθεί σημαντικά, ενώ μέρος του δεν είναι πλέον κερδοφόρο.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι υπηρεσίες οι οποίες σχετίζονται με τις μεταφορές εξορθολογίζονται, καθώς οι τιμές διατηρούνται χαμηλές – ίσως για να αποφευχθεί η αποξένωση πιστών αγοραστών ή ίσως επειδή οι πωλητές αμφιβάλλουν για το κατά πόσον οι τρέχουσες «κρούσεις» ζήτησης θα αποδειχθούν μόνιμες. Ακόμη κι έτσι, το αποτέλεσμα είναι πολλές συναλλαγές απλώς να μην εκτελούνται εγκαίρως.

Πολλοί προμηθευτές απαιτούν διεθνώς εμπορεύσιμα εξαρτήματα για να ολοκληρώσουν την παραγωγή και τη διανομή των αγαθών και των υπηρεσιών τους. Και αυτοί και αυτά έχουν «κολλήσει».

Επιπλέον, πολλές λιμενικές δραστηριότητες και συναφείς τοπικές μεταφορές απαιτούν ένταση εργασίας. Πολλά μέρη του κόσμου αντιμετωπίζουν έλλειψη εργατικού δυναμικού, καθώς οι άνθρωποι δεν είναι σίγουροι πώς να αναδιαμορφώσουν το εργασιακό τους μέλλον μετά τον Covid ή σε ορισμένες περιπτώσεις τα κρατικά επιδόματα πιθανόν να τους αποτρέπουν από το να εργαστούν. Αυτό προσθέτει περαιτέρω καθυστερήσεις στα εμπορικά δίκτυα.

Μια τυπική απάντηση της αγοράς θα μπορούσε να είναι η παραγωγή περισσότερων κοντέινερ (είναι πιο δύσκολο και πιο χρονοβόρο να αυξηθεί ο αριθμός των πλοίων ή των λιμένων). Κάτι τέτοιο όμως θα απαιτούσε ακριβώς τα εμπορικά και μεταφορικά δίκτυα που σήμερα δυσλειτουργούν. Καθώς εκτυλισσόταν ολόκληρη αυτή η διαδικασία, εξάλλου, τα αποθέματα μειώνονταν, πράγμα που σημαίνει ότι η παγκόσμια οικονομία έχει πολύ μικρότερο «μαξιλάρι» για να στηριχθεί.

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ

Στη συνέχεια, υπάρχουν τα παγκόσμια ενεργειακά προβλήματα, τα οποία έχουν βαθύτερες ρίζες. Πολλές χώρες επιδιώκουν εδώ και καιρό τη μετάβαση σε πιο πράσινες μορφές προμήθειας ενέργειας, χωρίς όμως πρώτα να έχουν εξασφαλίσει επαρκείς εναλλακτικές λύσεις.

Η Ιαπωνία και η Γερμανία αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τις προηγούμενες επενδύσεις τους στην πυρηνική ενέργεια και – πιο πρόσφατα – η Κίνα παρουσίασε έλλειμμα ηλεκτρικής ενέργειας.

Τα παγκόσμια ενεργειακά δίκτυα φαίνονταν να λειτουργούν αρκετά ικανοποιητικά πριν από ένα χρόνο, καθώς ωστόσο η ανάκαμψη προχωρούσε, η παροχή φυσικού αερίου δεν ήταν επαρκής για να καλύψει τη νέα ζήτηση. Η παραγωγή φυσικού αερίου και η εξερεύνηση για νέα κοιτάσματα απορρίφθηκαν σε προηγούμενα στάδια της πανδημίας, ενώ η ανάκαμψη ήταν ισχυρότερη και ταχύτερη απ’ ό,τι περίμενε ο τομέας της ενέργειας.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι τιμές του φυσικού αερίου έχουν αυξηθεί κατά 700% τον τελευταίο χρόνο, ενώ η Ευρώπη αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να μην έχει αρκετές ενεργειακές προμήθειες για τον ερχόμενο χειμώνα.

Φυσικά, η ενέργεια έχει σημαντική συμβολή στην παραγωγή πολλών άλλων αγαθών και υπηρεσιών. Αυτό λοιπόν δημιουργεί ένα άλλο κύμα επακόλουθων συνεπειών. Και, εάν τα δίκτυα ενέργειας και διεθνούς εμπορίου δε λειτουργούν καλά, πολλά άλλα τμήματα της οικονομίας μοιραία θα δυσλειτουργούν.

ΤΣΙΠ

Ένας επιπλέον προβληματικός τομέας είναι τα υψηλής ποιότητας τσιπ υπολογιστών. Η παγκόσμια οικονομία ήταν ήδη υπερβολικά εξαρτημένη από δύο χώρες για τον εφοδιασμό της – την Ταϊβάν και τη Νότια Κορέα.

Τότε συνέβησαν τρία πράγματα: τα εργοστάσια τσιπ έκλεισαν κατά τη διάρκεια του lockdown, μια σειρά από τυχαίου χαρακτήρα φυσικές καταστροφές έπληξαν την προσφορά τσιπ, ενώ η ζήτηση για τα τελευταία αυξήθηκε μαζί με την αυξημένη ζήτηση των καταναλωτών για διαρκή αγαθά, όπως αυτοκίνητα και συσκευές.

Με τα τρέχοντα περιθώρια, η παραγωγή αυτοκινήτων περιορίζεται σοβαρά από τη διαθέσιμη προσφορά τσιπ, κάτι που αποτελεί έναν από τους λόγους που οι τιμές καινούργιων και μεταχειρισμένων αυτοκινήτων παραμένουν τόσο υψηλές.

ΟΙ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ

Έτσι, στη μία πλευρά της εξίσωσης υπάρχουν καθυστερήσεις στο εμπόριο, καθυστερήσεις εισροών, υψηλότερο κόστος συναλλαγών και μεταφορών, πολύ υψηλότερες τιμές ενέργειας και ελλείψεις τσιπ. Από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι καταναλωτές, οι οποίοι εξοικονόμησαν τεράστια χρηματικά ποσά κατά τη διάρκεια του 2020 και των αρχών του 2021 και τώρα τα ξοδεύουν.

Αυτός ο συνδυασμός έχει τροφοδοτήσει τον πληθωρισμό των τιμών. Η ζήτηση κατακλύζει την αγορά και η προσφορά δεν μπορεί να την εξυπηρετήσει. Και δεν είναι ένα και μόνο πρόβλημα το οποίο να έχει μια εύκολη, άμεση διόρθωση, αλλά μια σειρά αλληλοσυνδεόμενων «διαδρομών» οικονομικού χάους και καθυστερήσεων.

Τα συγκεκριμένα προβλήματα με την αλυσίδα εφοδιασμού θα λυθούν τελικά, μολονότι κανείς δεν μπορεί να πει με ασφάλεια πότε ακριβώς.

Εν τω μεταξύ, οι προμηθευτές και οι διανομείς – καθώς και οι καταναλωτές – μπορούν ίσως να λάβουν μια μικρή παρηγοριά από το γεγονός ότι διαπλέουν – ευτυχώς μέχρι στιγμής χωρίς να καταστρέφονται – μια χαώδη, πολύπλοκη «θάλασσα», η οποία δεν έχει ανάλογο προηγούμενο στην πρόσφατη ιστορία.

Ta NEA volume 15-36

0

The current issue of the Greek Canadian News Ta NEA volume 15-35 published October 1st, 2021.
Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events.
(Click on the image to read the paper.)

Front Page of Ta NEA October 8th, 2021
Greek Canadian News: Ta NEA October 8th, 2021. Volume 15 Number 36

Η Οτάβα νομοθετεί εναντίον της διαδικτυακής ρητορικής μίσους

0
Κίνδυνος για την προστασία προσωπικών δεδομένων

Μετά από παρόμοιες προσπάθειες διεθνώς για τον περιορισμό της ρητορικής μίσους που βρίσκει πρόσφορο έδαφος στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, τώρα και η κυβέρνηση Trudeau προτείνει νομικές αλλαγές, που αποσκοπούν στον περιορισμό της και στη διευκόλυνση των θυμάτων της ρητορικής μίσους για την έναρξη καταγγελιών.

Δημήτρης Ηλίας

Το προτεινόμενο νομοσχέδιο C-36 περιλαμβάνει μια προσθήκη στον Καναδικό νόμο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η οποία σύμφωνα με την κυβέρνηση θα διευκρινίσει τον ορισμό της διαδικτυακής ρητορικής μίσους και θα την αναφέρει ως μορφή διάκρισης.

«Αυτές οι αλλαγές έχουν σχεδιαστεί για να στοχεύσουν στις πιο εξωφρενικές και σαφείς μορφές ρητορικής μίσους που μπορούν να οδηγήσουν σε διακρίσεις και βία», δήλωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης και Γενικός Εισαγγελέας του Καναδά, Ντέιβιντ Λαμέτι.

«Δε στοχεύουν σε απλές εκφράσεις αντιπάθειας ή περιφρόνησης που προκαλούν τον καθημερινό λόγο, ειδικά στο διαδίκτυο».

Οι προτεινόμενες αλλαγές θα συμπεριληφθούν στην ανανεωμένη παράγραφο 13 του καναδικού νόμου για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μια προηγούμενη έκδοση αυτού του τμήματος, σχετικά με τη διαδικτυακή ρητορική μίσους, καταργήθηκε από την κυβέρνηση Stephen Harper το 2013. Οι Συντηρητικοί δήλωσαν ότι εάν ψηφιστεί, το νομοσχέδιο θα περιορίσει τα δικαιώματα των Καναδών.

ΧΩΡΙΣ ΝΕΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ

Οι αλλαγές έχουν επίσης σχεδιαστεί για τον εξορθολογισμό της διαδικασίας καταγγελίας για άτομα που στοχοποιούνται από διαδικτυακή ρητορική μίσους. Οι καταγγέλλοντες θα μπορούν να υποβάλλουν καταγγελίες κατά ατόμων που δημοσιεύουν ρητορική μίσους στο διαδίκτυο και των φορέων εκμετάλλευσης ιστότοπων.

Ωστόσο, το νομοσχέδιο δε θα εισάγει νέες κυρώσεις ή ευθύνες για εταιρείες κοινωνικών μέσων, όπως το Facebook και το Twitter. Η Οτάβα λέει, ότι οι κολοσσοί των μέσων κοινωνικής δικτύωσης θα διέπονται από ξεχωριστή αλλά ακόμα απροσδιόριστη νομοθεσία, που θα στοχεύει πιο συγκεκριμένα τη ρητορική μίσους σε αυτές τις πλατφόρμες.

Ο Evan Balgord, εκτελεστικός διευθυντής του καναδικού δικτύου καταπολέμησης του μίσους, δήλωσε ότι το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει σε μεγάλο βαθμό το κενό που είχε μείνει όταν καταργήθηκε η παράγραφος 13. Η πρόταση της κυβέρνησης, είπε, θα κάνει «περισσότερα εργαλεία διαθέσιμα στο κοινό για την αντιμετώπιση του διαδικτυακού μίσους».

Ο Μπάλγκορντ πρόσθεσε, ότι το καθιερωμένο νομικό προηγούμενο γύρω από τη ρητορική μίσους θα καθιστούσε δύσκολο για τους ανθρώπους να υποβάλλουν επιπόλαιες καταγγελίες, σχετικά με τη γλώσσα που δε χαρακτηρίζεται ως ρητορική μίσους. Οι παραβιάσεις της επικαιροποιημένης πράξης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίες θα καθοριστούν από το Καναδικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δε θα χαρακτηρίζονται ως ποινικά αδικήματα.

Τα άτομα που θεωρούνται υπεύθυνα για τη διαδικτυακή ρητορική μίσους θα λάβουν εντολή να σταματήσουν να εκφράζουν ρητορική μίσους, να αφαιρέσουν ό,τι έχει δημοσιευτεί και να «διασφαλίσουν ότι δε θα δημοσιευθούν ξανά».

Σε περιπτώσεις στις οποίες η ρητορική μίσους προσδιορίζει συγκεκριμένα ένα θύμα, ο υπεύθυνος μπορεί να καταδικαστεί να πληρώσει το θύμα έως και 20.000 $. Ένα άτομο που αρνείται να σταματήσει να εκφράζει ρητορική μίσους θα μπορούσε επίσης να καταδικαστεί να πληρώσει πρόστιμο έως και 50.000 $.

ΣΟΒΑΡΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ

Η νομοθεσία είναι απλή. Πρώτον, θα απαιτούνται διαδικτυακές πλατφόρμες για την προληπτική παρακολούθηση των ομιλιών των χρηστών και την αξιολόγηση των πιθανών παραβιάσεων. Οι πάροχοι διαδικτυακών υπηρεσιών επικοινωνίας θα πρέπει να λάβουν «όλα τα λογικά μέτρα», συμπεριλαμβανομένης της χρήσης αυτοματοποιημένων συστημάτων, για τον εντοπισμό επιβλαβούς περιεχομένου και τον περιορισμό της δημοσιότητάς του.

Δεύτερον, κάθε άτομο θα είναι σε θέση να επισημάνει μια ανάρτηση ως επιβλαβή. Η πλατφόρμα κοινωνικών μέσων θα είχε στη συνέχεια 24 ώρες από την αρχική επισήμανση για να αξιολογήσει, εάν το περιεχόμενο ήταν πράγματι επιβλαβές. Η απομάκρυνση του επιβλαβούς περιεχομένου εντός αυτής της περιόδου θα επιφέρει αυστηρή ποινή: έως και το τρία τοις εκατό των ακαθάριστων παγκόσμιων εσόδων του παρόχου υπηρεσιών ή 10 εκατομμύρια δολάρια, ανάλογα με το ποιο είναι υψηλότερο. Για το Facebook, αυτό θα ήταν πρόστιμο 2,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων ανά ανάρτηση.

Η προληπτική παρακολούθηση της ομιλίας των χρηστών παρουσιάζει σοβαρά ζητήματα απορρήτου. Χωρίς περιορισμούς στην προληπτική παρακολούθηση, οι εθνικές κυβερνήσεις θα είναι σε θέση να αυξήσουν σημαντικά τις εξουσίες εποπτείας τους.

Παρόλο που ο Καναδικός Χάρτης Δικαιωμάτων και Ελευθεριών προστατεύει όλους τους Καναδούς από παράλογες αναζητήσεις σύμφωνα με την προτεινόμενη νομοθεσία, δε θα ήταν απαραίτητη μια εύλογη υποψία παράνομης δραστηριότητας για να πραγματοποιήσει έρευνα από έναν πάροχο υπηρεσιών, που ενεργεί για λογαριασμό της κυβέρνησης. Οι Καναδοί που δεν έχουν να κρύψουν τίποτα έχουν ακόμα κάτι να φοβηθούν. Οι πλατφόρμες κοινωνικών μέσων επεξεργάζονται δισεκατομμύρια αναρτήσεις κάθε μέρα. Η προληπτική παρακολούθηση είναι δυνατή μόνο με ένα αυτοματοποιημένο σύστημα. Ωστόσο, τα αυτοματοποιημένα συστήματα είναι διαβοήτως ανακριβή.

Οι εταιρείες κοινωνικών μέσων δεν είναι σαν τις εφημερίδες. Ο ακριβής έλεγχος κάθε περιεχομένου είναι λειτουργικά αδύνατος. Το αποτέλεσμα είναι άβολο: Πολλοί αθώοι Καναδοί θα παραπεμφθούν για ποινική δίωξη σύμφωνα με την προτεινόμενη νομοθεσία.

Αλλά υπάρχει και χειρότερο. Εάν ένας πάροχος υπηρεσιών διαδικτυακής επικοινωνίας διαπίστωσε ότι το περιεχόμενό σας δεν ήταν επιβλαβές εντός της στενής περιόδου 24ωρου ελέγχου και η κυβέρνηση αποφάσισε αργότερα διαφορετικά, ο πάροχος θα χάσει έως και το 3 % των ακαθάριστων παγκόσμιων εσόδων του. Συνεπώς, κάθε ορθολογική πλατφόρμα θα λογοκρίνει πολύ περισσότερο περιεχόμενο από το αυστηρά παράνομο. Οι μελετητές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποκαλούν αυτό το ανησυχητικό φαινόμενο «παράπλευρη λογοκρισία» και πλήττει κυρίως τις μειονότητες. Αυτός είναι και ο λόγος που τόσες πολλές αντιρατσιστικές ομάδες του Καναδά αντιτάχθηκαν στην καινούργια νομοθεσία.

«ΕΠΕΣΕ» ΤΟ FACEBOOK Ο πλανήτης «πάγωσε»…

6 ώρες οδύνη, θλίψη και απελπισία έζησαν δευτεριάτικα τα 4,8 δισεκατομμύρια χρήστες των κοινωνικών δικτύων Facebook, Instagram και WhatsApp, από την απροσδόκητη σιωπή…

Για τα υπόλοιπα 3 δισεκατομμύρια των μη χρηστών, εν τω μεταξύ, κάτι έτρεξε στα γύφτικα… Η ζωή συνέχισε να κυλάει με τους κανονικούς ρυθμούς, η Γη περιστράφηκε κανονικά γύρω από τον άξονά της, ο ήλιος έδυσε και ανέτειλε και η ρουτίνα της ημέρας συνεχίστηκε…

Αλήθεια, μήπως δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς τα δίκτυα της κυριολεκτικής αποβλάκωσης και παραπληροφόρησης; Μήπως χωρίς αυτά η ζωή μας θα ήταν χειρότερη;

Θεωρώ ότι εκτός από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, που υποτίθεται ότι βγάζουν χρήματα από αυτή την ιστορία, για εμάς τους παλιομοδίτικους το μπλακ άουτ ήταν μάλλον ένα ευχάριστο διάλλειμα στη ζωή μας.

Ξαναχρησιμοποιήσαμε το τηλέφωνο με τον κλασικό τρόπο, ανοίξαμε την τηλεόραση και το ραδιόφωνο να ενημερωθούμε σωστά και υπεύθυνα από επαγγελματίες δημοσιογράφους, πήραμε στα χέρια μας τα εγκαταλειμμένα βιβλία, διαβάσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τα «Ελληνοκαναδικά Νέα» να μάθουμε τι συμβαίνει στην παροικία, να δούμε τις δραστηριότητες των οργανισμών μας και τις διαφημιζόμενες επιχειρήσεις με τα αξιόλογα προϊόντα και υπηρεσίες που μας προσφέρουν.   

Κακά τα ψέματα, τα κοινωνικά δίκτυα δεν είναι ούτε κοινωνικά, ούτε ενημερωτικά.

Δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την ορθόδοξη έννοια της δημοσιογραφίας και της εγκυρότητας.

Το κακό παράγινε. Οι εθισμένοι στη χρήση, κυρίως του Facebook, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να αναρτούν τον καθημερινό τους βίο και μέσα από την οθόνη των αχώριστων κινητών να δείχνουν ανά πάσα στιγμή που βρίσκονται, τι κάνουν, πως και που διασκεδάζουν, τι τρώνε, τι φοράνε…

Μια ενοχλητική ομάδα συγκεκριμένων ατόμων αναρτά συστηματικά, με σχολαστική συνέπεια και με κάθε τρόπο, το πόσο καλοζωιστές είναι εν συγκρίσει με όλους εμάς τους… δευτεροκλασάτους.

Κάθε μορφή επικοινωνίας μετατρέπεται στα χέρια τους σ’ έναν επίγειο παράδεισο, ο οποίος γίνεται ένας μόνιμος πονοκέφαλος για τους ανυποψίαστους χρήστες – φίλους που πέφτουν διαρκώς πάνω σε βίντεο, φωτογραφίες σέλφις, γλυκανάλατα ποιήματα με προσωπικές αφιερώσεις και άλλα τέτοια γλαφυρά μηνύματα λατρείας μεταξύ «φίλων»…

Διάβασα πρόσφατα μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Personality and Individual Differences», η οποία συμπεραίνει πως ίσως τελικά να πρέπει να συμπονούμε αυτά τα άτομα παρά να εκνευριζόμαστε μαζί τους. Το αποτέλεσμα έδειξε πως κάποια συγκεκριμένα στάτους στο Facebook συσχετίζονται με διαφορετικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των χρηστών. Σύμφωνα με το πόρισμα, όσοι ανεβάζουν συχνότερα ενημερώσεις για την ιδιωτική τους ζωή, είναι και οι πιο ανασφαλείς.

Καλό θα ήταν πάντως, όσοι ασχολούνται συστηματικά με τα κοινωνικά δίκτυα, να προσέχουν τι μοιράζουν με τους υποτιθέμενους «φίλους» τους, καθώς εκτός από το να τους εκνευρίζουν, αποκαλύπτουν πολλά περισσότερα για την πραγματική τους προσωπικότητα από ότι νομίζουν…

Εν κατακλείδι τολμώ να πω, μακάρι να έμεναν «πεσμένα», να ξαναγυρίσουμε επιτέλους στη φυσιολογική μας ζωή…

Υποχρεωτικός εμβολιασμός για δημόσιο και ταξιδιώτες!

Το είπε και το έκανε ο Τζάστιν Τρουντό! Μία από τις προεκλογικές υποσχέσεις του Φιλελεύθερου ηγέτη και πρωθυπουργού του Καναδά, ήταν ο πλήρης εμβολιασμός όλων των 267.000 ομοσπονδιακών δημόσιων υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών που υπάγονται στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, καθώς επίσης τις συναλλασσόμενες εταιρείες με κυβερνητικές υπηρεσίες.

Στην ανακοίνωση που έκανε την Τετάρτη 6 Οκτωβρίου, ο πρωθυπουργός, συνοδευόμενος από την υπουργό οικονομικών και αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Chrystia Freeland, ανέφερε ότι ενθαρρύνει τις εταιρείες, τις υπηρεσίες και τις Καναδικές Δυνάμεις να εφαρμόσουν παρόμοιες πολιτικές, αλλά αυτή η πολιτική δε θα εφαρμοστεί αμέσως σε αυτές.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ

Για τους 267.000 ομοσπονδιακούς εργαζόμενους θα ισχύει η πολιτική για όλους, ακόμα και αν εργάζονται εξ αποστάσεως ή από το γραφείο, καθώς και εάν εργάζονται εκτός Καναδά. Το σχέδιο διαφοροποιείται, μεταξύ εκείνων που δεν μπορούν να εμβολιαστούν πλήρως και εκείνων που δεν είναι πρόθυμοι να εμβολιαστούν.

Θα υπάρξουν εξαιρέσεις για «πιστοποιημένες ιατρικές αντενδείξεις», καθώς και για θρησκευτικούς λόγους.

Εκτός από την άδεια άνευ αποδοχών, οι εργαζόμενοι που δε βεβαιώνουν την κατάσταση εμβολιασμού τους ή βεβαιώνουν ότι δεν είναι εμβολιασμένοι, θα πρέπει να παρακολουθήσουν μια διαδικτυακή εκπαίδευση για τα εμβόλια COVID-19.

Η υποχρεωτική πολιτική εμβολιασμού περιλαμβάνει την RCMP, καθώς και τα περισσότερα ομοσπονδιακά τμήματα, όπως η Υπηρεσία Συνοριακών Υπηρεσιών του Καναδά.

Ωστόσο, η πολιτική δε θα ισχύει για το προσωπικό πολλών υπηρεσιών (όπως της Service Canada, Βετεράνων και του Revenu Canada). Οι νέοι κανόνες δεν ισχύουν επίσης για τις Ένοπλες Δυνάμεις, όπου θα εφαρμοστούν δικές τους παραμέτρους εμβολιασμού.

Τα παραπάνω μέτρα θα επανεξετάζονται κάθε έξι μήνες. Όσοι υπάλληλοι αρνούνται τον εμβολιασμό χωρίς βάσιμη αιτιολόγηση, θα βρίσκονται σε άδεια άνευ αποδοχών μέχρι να αλλάξει το καθεστώς εμβολιασμού τους ή εάν οι περιορισμοί δεν είναι πλέον δικαιολογημένοι, ανάλογα με την επιδημιολογική κατάσταση.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ

Από τις 30 Οκτωβρίου, οι ταξιδιώτες ανεξαρτήτως διαβατήριου, που αναχωρούν από τα καναδικά αεροδρόμια και σταθμούς τρένων, θα πρέπει να είναι πλήρως εμβολιασμένοι για να ταξιδέψουν.

Όσοι βρίσκονται σε διαδικασία εμβολιασμού, θα μπορούν να ταξιδέψουν εάν μπορούν να παρουσιάσουν έγκυρο μοριακό τεστ COVID-19 εντός 72 ωρών από το ταξίδι, αλλά αυτή η μεταβατική περίοδος θα λήξει στις 30 Νοεμβρίου.

Η κυβέρνηση θα προχωρήσει επίσης να επιβάλει τα ίδια μέτρα και στα κρουαζιερόπλοια. Θα επιβληθούν πρόστιμα σε άτομα, είτε ταξιδιώτες είτε εργαζόμενους, έως και 5.000 δολάρια ανά παράβαση.

Η κυβέρνηση συνεργαζόμενη με τις επαρχίες, ετοιμάζει παν-καναδική, σε ψηφιακή μορφή απόδειξη εμβολιασμού για διεθνή ταξίδια.

Οι ταξιδιωτικοί κανόνες εμβολιασμού ισχύουν και για όλους τους βουλευτές και γερουσιαστές που πρέπει να επιβιβαστούν σε αεροπλάνο ή τρένο για να πάνε στο Κοινοβούλιο.

ΣΩΜΑΤΕΙΑ: ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ

Ο πρόεδρος του  Σωματείου Δημόσιας Υπηρεσίας του Καναδά (PSAC) Κρις Άιλγουαρντ πριν τις εκλογές είχε εκφράσει τις ανησυχίες του για τις δηλώσεις των ηγετών των πολιτικών κομμάτων, σχετικά με το υποχρεωτικό σχέδιο εμβολιασμού της κυβέρνησης.

Αν και το PSAC που έχει 160.000 μέλη, υποστηρίζει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, ωστόσο, η προσφυγή σε πειθαρχικά μέτρα και η απόλυση για την επιβολή του είναι απαράδεκτη.

«Πρέπει να παρέχεται προστασία σε δημόσιους υπαλλήλους που δεν μπορούν να εμβολιαστούν λόγω έγκυρου ιατρικού λόγου ή προστασίας που παρέχονται από τους νόμους για τα ανθρώπινα δικαιώματα», δήλωσε ο κ. Άιλγουαρντ.

Το σωματείο επικαλείται τη δυνατότητα της κυβέρνησης να επαναπροσδιορίσει προσωρινά σε άλλες εργασίες τους υπαλλήλους που δεν μπορούν ή δε θέλουν να εμβολιαστούν. Ή ακόμα στην τηλεργασία. Θεωρεί επίσης ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη ο τακτικός και γρήγορος έλεγχος των τεστ.

Η PSAC κατακρίνει την κυβέρνηση που έσπευσε την πολιτική εμβολιασμού χωρίς ουσιαστικές διαβουλεύσεις με τα συνδικάτα. Δόθηκε λιγότερο από μία εργάσιμη ημέρα για να υποβάλουν σχόλια, σχετικά με την πολιτική υποχρεωτικού εμβολιασμού. Το σωματείο πιστεύει ότι ο τρόπος εφαρμογής του υποχρεωτικού εμβολιασμού πρέπει να σέβεται τα εξής:

  • Δικαιώματα απορρήτου των μελών: Οι προσωπικές πληροφορίες που συλλέγονται πρέπει να κοινοποιούνται μόνο με βάση την ανάγκη ενημέρωσης και να αποθηκεύονται για περιορισμένο χρονικό διάστημα και σύμφωνα με το νόμο περί απορρήτου.
  • Δικαιώματα διαπραγμάτευσης: Οι διαπραγματευτικοί παράγοντες θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε ουσιαστικές διαβουλεύσεις.
  • Ανθρώπινα δικαιώματα: Τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να προστατεύονται βάσει του καναδικού νόμου για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
  • Υγεία και ασφάλεια: Πρέπει να ζητείται η γνώμη των επιτροπών υγείας και ασφάλειας στο χώρο εργασίας σχετικά με την εφαρμογή της πολιτικής.
  • Ισότητα και ένταξη: Η πολιτική πρέπει να εξετάσει τις αρνητικές επιπτώσεις της πολιτικής στις ιστορικά μειονεκτούσες ομάδες εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων των εθνικοτήτων και αυτόχθονων εργαζομένων. 
  • Συνέπεια: Η πολιτική εμβολιασμού θα πρέπει επίσης να ισχύει για τους ομοσπονδιακούς εργολάβους και το ευρύ κοινό που αλληλοεπιδρούν με τους ομοσπονδιακούς εργαζόμενους στις δημόσιες υπηρεσίες για να διασφαλίσουν την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Η πολιτική εμβολιασμού πρέπει επίσης να εφαρμόζεται με συνέπεια σε όλα τα ομοσπονδιακά τμήματα και οργανισμούς.
  • Δικαιοσύνη: Οι εργαζόμενοι που πρέπει να εμβολιαστούν ή αντιμετωπίζουν παρενέργειες των εμβολίων δε θα πρέπει να χρησιμοποιούν τις μέρες  που διαθέτουν για αναρρωτικές άδειες, και αυτό δε θα πρέπει να επαφίεται στη διάκριση των διευθυντικών στελεχών.

Τέλος, η PSAC θα συνεχίσει να εκπροσωπεί τα ανεμβολίαστα μέλη της που έχουν λάβει ή θα λάβουν τιμωρητικά μέτρα εναντίον τους, ως αποτέλεσμα του καθεστώτος εμβολιασμού τους.