Ζητά ακόμα την αποκαθήλωση χριστιανικών συμβόλων από όλες τις δημόσιες αρχές και ουδετεροθρησκεία | Οι θέσεις του στον προσυνεδριακό διάλογο

Υπέρ του δικαιώματος των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης στο συλλογικό εθνοτικό αυτοπροσδιορισμό, με τρόπο ώστε αυτή στο μέλλον να δύναται να χαρακτηρισθεί ως «τουρκική», τάσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ, με το κείμενο των θέσεων του που δόθηκαν στη δημοσιότητα, στο πλαίσιο του προσυνεδριακού του διαλόγου.
Με το ίδιο κείμενο «κλείνει», ενόψει και της έντονης φημολογίας περί πρόωρων εκλογών, πονηρά το μάτι στη μειονότητα, υποστηρίζοντας την καθιέρωση της τουρκικής γλώσσας ως γλώσσας επιλογής στα σχολεία της περιοχής της Θράκης, δίνοντας της προτεραιότητα έναντι της γλώσσας των Ρωμανί και της Πομακικής γλώσσας.
Συγκεκριμένα, όπως γράφει η εφημερίδα «Εστία», η αναφορά στο ζήτημα του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού και όχι του ατομικού, όπως αναγνωρίζει έως σήμερα η Πολιτεία, είναι η εξής: «Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού όπως ορίζεται από το ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο στη βάση και των εν εξελίξει δικαστικών αποφάσεων».
Στην ουσία, η αξιωματική αντιπολίτευση επιχειρεί να παρέμβει υπέρ της αναγνώρισης «τουρκικών συλλόγων» όπως η αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» στην κρίση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η αίτηση αναίρεσης του σωματείου αυτού.
Και παρεμβαίνει πρώτον εναντίον της ίδιας της νομοθεσίας που ψήφισε υπό την πίεση πολιτειακών παραγόντων, αλλά και της ΝΔ, ο ίδιος ως κυβέρνηση επί Υπουργίας Σταύρου Κοντονή με την οποία δεν επιτρέπεται η λειτουργία τέτοιων συλλόγων όταν προκύπτουν θέματα ασφάλειας και δημοσίας τάξεως και δεύτερον (παρεμβαίνει) όταν μόλις λίγες ημέρες πριν, το μειονοτικό κόμμα της Θράκης ΚΙΕΦ παρενέβη υπέρ του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού ως «Μακεδόνων» ενός δήθεν πολιτιστικού συλλόγου από τις Σέρρες («Αδελφότητα γηγενών ντόπιων νομού Σερρών Κύριλλος και Μεθόδιος») το καταστατικό του οποίου απερρίφθη από το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης.
Το Κόμμα Ισότητας Ειρήνης Φιλίας (ΚΙΕΦ) έθεσε το ίδιο ακριβώς θέμα, του εθνοτικού αυτοπροσδιορισμού αυτή τη φορά με σκοπό την αναγνώριση «μακεδονικής μειονότητας». Εναρμονιζόμενο με τις πρόσφατες δηλώσεις του Σκοπιανού Προέδρου Πενταρόφκσι υπέρ «Μακεδόνων» Ελλάδας.
Συσχέτισε μάλιστα την υπόθεση του πολιτιστικού συλλόγου με τις εκκρεμείς δικαστικές αποφάσεις για τη μουσουλμανική μειονότητα ως εξής: «Η απόφαση αυτή ενάντια στη μακεδονική μειονότητα, είναι ένα παράδειγμα όλων των αποφάσεων που έχουν δοθεί ενάντια στη μουσουλμανική τουρκική μειονότητα της Θράκης παρά τις αποφάσεις της ΕΔΑΔ, που δικαιώνουν τη μειονότητα μας». Τέτοια υπευθυνότητα από τον ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν. Απόλυτη ταύτιση με το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ!

ΑΠΟΚΑΘΗΚΩΣΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ
Ταυτόχρονα όμως, συμβαίνει κάτι εξοργιστικό. Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει ότι πρέπει να γίνονται από την Πολιτεία «θετικές διακρίσεις» υπέρ των μουσουλμάνων της Θράκης με βάση το θρήσκευμα, την ίδια αυτή ώρα επιτίθεται εκ νέου κατά της Εκκλησίας της Ελλάδας, ζητώντας από την Πολιτεία την αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από τις δημόσιες αρχές, την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου και την καθιέρωση του πολιτικού, ως του μόνου όρκου. Και όχι μόνο αυτό: Ζητά από την Πολιτεία έναρξη διαλόγου με το Οικουμενικό Πατριαρχείο για νέο καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας. Δε θα αναλύσουμε τι υποκρύπτεται, τι κρύβεται πίσω από αυτή την πρόταση, απλώς λέμε ντροπή!
Αναλυτικά οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα θέματα αυτά, όπως αποτυπώνονται στο κείμενο του προσυνεδριακού διαλόγου είναι οι εξής:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ
ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
«Ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει ως προτεραιότητα την προώθηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στη Θράκη που θα ενισχύσουν τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας και την κοινωνική συνοχή στην περιοχή, διορθώνοντας σοβαρά λάθη του παρελθόντος και ακυρώνοντας, παράλληλα, τις παρεμβάσεις τρίτων σε ζητήματα που αφορούν Έλληνες πολίτες.
Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε, προώθησε την ιστορικής σημασίας νομοθετική ρύθμιση για την προαιρετικότητα της Σαρίας και εκσυγχρονισμό των μουφτειών, διόρισε Τοποτηρητές και άνοιξε τη συζήτηση για κατάργησηη της Σαρίας σε διαβούλευση με τη μειονότητα. Στο πλαίσιο αυτό, στηρίζει την ανάδειξη μουφτήδων με διαδικασίες που θα αποφασιστούν σε διαβούλευση με τη μειονότητα και θα εξασφαλίζουν τη μεγαλύτερη δυνατή αποδοχή τους. Παράλληλα, στηρίζει τη διενέργεια εκλογών στις διαχειριστικές επιτροπές δήμων Κομοτηνής, Ξάνθης και Διδυμοτείχου, και τη διενέργεια εκλογών στις βακουφικές επιτροπές το συντομότερο δυνατόν.
Στηρίζει τη σύγχρονη και συμπεριληπτική εκπαίδευση στη Θράκη, με ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης και δημιουργία νέων σχολείων με εισαγωγή των τουρκικών ως γλώσσας επιλογής. (…) Στηρίζει παράλληλα, τη συνέχιση του προγράμματος που εισήγαγε ο ΣΥΡΙΖΑ (και εφαρμόστηκε το 2017-2019) σε αμιγώς μειονοτικούς οικισμούς και προέβλεπε την ταυτόχρονη παρουσία στην τάξη της νηπιαγωγού και συνεργάτριας/η από τη μειονότητα, πτυχιούχο παιδαγωγικών ελληνικού πανεπιστημίου, προκειμένου να αξιοποιηθεί στην εκπαιδευτική διαδικασία η μητρική γλώσσα των παιδιών και να διευκολυνθεί η κοινωνικοποίησή τους. Στηρίζει την ίδρυση ιδιωτικών νηπιαγωγείων στη βάση σαφούς κανονιστικού πλαισίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στηρίζει επίσης το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού, όπως ορίζεται από το ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο, στη βάση και των εν εξελίξει δικαστικών διαδικασιών».

ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
«Ο ΣΥΡΙΖΑ σέβεται το θρησκευτικό αίσθημα του ελληνικού λαού και τιμά τις παραδόσεις του. Οι θέσεις μας για μια νέα, σύγχρονη ρύθμιση των σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας εντάσσονται στην προοπτική της βαθμιαίας και αμοιβαίας απεξάρτησης, στο πλαίσιο ενός καθεστώτος διακριτών ρόλων. Με αυτό τον τρόπο, κατοχυρώνεται η ανεξαρτησία της Εκκλησίας από την Πολιτεία και αντιστρόφως (…) Στο πλαίσιο αυτό, και λαμβάνοντας υπόψιν τη Συμφωνία Πολιτείας – Εκκλησίας του 2018 και το σχέδιο υλοποίησής της, ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει στην επίλυση των θεμάτων μέσω διαλόγου.
Στη βάση ενός σαφούς οδικού χάρτη, ο ΣΥΡΙΖΑ αποσκοπεί στην έναρξη ενός ευρύτατου διαλόγου της Πολιτείας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδας, με στόχο την αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου για τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας, που επιτρέπει την επέμβαση της Πολιτείας στη λειτουργία της Εκκλησίας της Ελλάδας. Με τον τρόπο αυτό, θα κατοχυρωθεί το αυτοδιοίκητο της Εκκλησίας και θα θωρακιστεί από τις πολιτικές παρεμβάσεις.
Πέρα όμως, από τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας, είναι απαραίτητη και η ίδια η ενίσχυση των διαδικασιών εκκοσμίκευσης του ελληνικού κράτους, ώστε να προσφέρει εχέγγυα ισονομίας σε όλους τους πολίτες του ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Στο πλαίσιο της εκκοσμίκευσης, προκρίνει την απόλυτη πρωτοκαθεδρία του πολιτικού όρκου, ως πίστη στους νόμους και το σύνταγμα της χώρας, την άρση της υποχρεωτικής προσευχής στα σχολεία και τη μη ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιες υπηρεσίες.
Ωστόσο, η ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου επέρχεται με την αναθεώρηση των γνωστών συνταγματικών διατάξεων, οι οποίες αποτελούν προϋπόθεση περαιτέρω αναγκαίων νομοθετικών αλλαγών. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει την αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος με κατάργηση της διάταξης περί επικρατούσας θρησκείας, ώστε να διασφαλίζεται ουσιαστικά η ουδετεροθρησκεία και η προστασία της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης που τελεί υπό την εγγύηση της αρχής της ανεξιθρησκίας. Επίσης, την αναθεώρηση του άρθρου 16, παρ. 2 με κατάργηση της διάταξης που ορίζει ότι αποστολή της παιδείας είναι η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης. Τέλος, υποστηρίζεται η τροποποίηση του προοιμίου του Συντάγματος στην κατεύθυνση της ευρύτερης εκκοσμίκευσης του κράτους, ακολουθώντας το παράδειγμα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών».
Τέλος, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την κατάργηση του θρησκευτικού γάμου και τη θεσμοθέτηση του υποχρεωτικού πολιτικού γάμου για όλους!

Πιέσεις δέχονται οι κάτοικοι στην κοινότητα Φυλάκιο του Έβρου για να πουλήσουν τα αγροτεμάχια τους, ώστε να γίνουν εγκαταστάσεις φιλοξενίας παράνομων μεταναστών, αυτό υποστήριξε ο πρόεδρος της κοινότητας Χρήστος Τυρμπάκης. 

Σύμφωνα με τον κ. Τυρμπάκη οι κάτοικοι είναι «ανάστατοι και αγριεμένοι», ενώ είναι κάθετα αντίθετοι στην επέκταση των δομών φιλοξενίας μεταναστών στο Κέντρο Ταυτοποίησης και Υποδοχής (ΚΥΤ) στο Φυλάκιο Ορεστιάδας, στα ελληνοτουρκικά σύνορα.

Η επέκταση της υφιστάμενης δομής (ΚΥΤ και ΠΡΟΚΕΚΑ) σε έκταση 72 στρεμμάτων με δυνατότητα φιλοξενίας 1.500 ατόμων, έχει προκαλέσει σωρεία αντιδράσεων στην κοινωνία της Ορεστιάδας, αλλά και ευρύτερα του Έβρου, ενώ σύσσωμες οι τοπικές οργανώσεις της περιοχής έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους σε αυτό το ενδεχόμενο.

Εξάλλου, κάτοικοι είχαν αποδοκιμάσει τον υπουργό Ασύλου και Μεταναστευτικής Πολιτικής Νότη Μηταράκη όταν είχε επισκεφτεί το Δημαρχείο και το ΚΥΤ στις 8 Φεβρουαρίου πετώντας μπουκάλια με νερό, αβγά και κροτίδες, ενώ φώναζαν συνθήματα κατά της δημιουργίας δομής.

Κατά την επίσκεψη του κ. Μηταράκη στο ΚΥΤ Φυλακίου όπως περιγράφει στο πρακτορείο Sputnik ο πρόεδρος της κοινότητας Φυλακίου Χρήστος Τυρμπάκης, φορείς και κάτοικοι είχαν αναπτύξει τα επιχειρήματά τους προκειμένου να μη γίνει νέα δομή ή επέκταση της υφιστάμενης, ώστε να μην αυξηθεί ο αριθμός των φιλοξενούντων αλλοδαπών.

«Ο κ. υπουργός φάσκει κι αντιφάσκει. Μία το λέει “νέα δομή”, μία “υφιστάμενη δομή”. Παίζει με τις λέξεις. Στην τελευταία ενημέρωση που είχαμε, γράφει ότι δε θα γίνει νέα δομή, αλλά αναβάθμιση της υφιστάμενης. Η αναβάθμιση όμως κρύβει πολλά. Πώς να την ερμηνεύσουμε; Μπορεί να υπάρχει επέκταση, μπορεί να υπάρχει πληθυσμιακή αύξηση (σ.σ. των φιλοξενούντων μεταναστών). Εμείς δεν εφησυχάζουμε. Παρακολουθούμε τα γεγονότα. Ο κόσμος είναι ανάστατος, είναι αγριεμένος. Ο κ. Μηταράκης βγήκε εκτός εαυτού όταν επισκέφτηκε το ΚΥΤ στο Φυλάκιο γιατί του καταρρίψαμε όλα τα επιχειρήματα του και δεν μπόρεσε να ανατρέψει ούτε ένα επιχείρημα από αυτά που του λέγαμε. “Θα το κάνω κι άμα θέλω θα φέρω και 10.000 άτομα” μου είπε ο κ. υπουργός, και αυτό που είπε, το επιβεβαιώνει πολύς κόσμος που ήταν εκεί και τον άκουσε, όπως και ο βουλευτής Σταύρος Κελέτσης που ήταν δίπλα του» υποστήριξε ο κ. Τυρμπάκης.

Όπως περιγράφει ο πρόεδρος Φυλακίου, στην κοινότητα λειτουργούν δύο δομές: Το ΚΥΤ και το Προαναχωρησιακό Κέντρο (ΠΡΟΚΕΚΑ) το οποίο είναι χώρος κράτησης που, όπως εξηγεί, «έχει καεί έξι φορές και τώρα γίνεται ανακατασκευή του».

ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ 

Ο κ. Τυρμπάκης υπογράμμισε, ότι εκτός από τους κατοίκους της περιοχής, «όλος ο Έβρος» είναι αντίθετος στη νέα δομή, ενώ επισήμανε πως «ήταν δέσμευση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης να μη γίνει καμία νέα δομή πέρα από αυτή του Νέστου (σ.σ. στην περιοχή της Καβάλας)».

Οι κάτοικοι στο Φυλάκιο, όπως εξηγεί ο κ. Τυρμπάκης, έχουν αποφασίσει να μην πουλήσουν τα χωράφια τους προκειμένου να μη γίνει η επέκταση της υπάρχουσας δομής.

«Κάποιοι κάτοικοι είχαν οχλήσεις από το υπουργείο. Δηλαδή τηλεφώνησαν σε κατόχους που έχουν αγροτεμάχια και έλεγαν “ο τάδε το πούλησε, έχεις μείνει μόνο εσύ” κ.ο.κ. Ο κόσμος όμως δεν τα δίνει τα χωράφια. Τους έχουν τηλεφωνήσει και τους λένε ότι θα γίνει επίταξη, απαλλοτρίωση και τους ενοχλούν συνέχεια. Εμείς έχουμε ενημερώσει τον κόσμο και δε θα επιτρέψουμε να γίνει ούτε απαλλοτρίωση ούτε επίταξη. Επιπλέον, δε συντρέχουν και λόγοι για επίταξη» διαμηνύει ο κ. Τυρμπάκης και προσθέτει ότι το επιχείρημα του κ. Μηταράκη βασίζεται σε δύο υποθετικά σενάρια.«Όλο το επιχείρημα του κ. Μηταράκη βασίζεται σε δύο “αν”: Αν υπάρξει έκτακτο γεγονός και αν κάνουν “ντου” (σ.σ. εισβολή) οι μετανάστες το οποίο είναι και προσβλητικό για εμάς. Ποιοι θα μας κάνουν ντου; Έχουμε το στρατό, την αστυνομία, την εθνοφυλακή. Γιατί είμαστε εμείς εδώ; Πέρσι (σ.σ. στα επεισόδια στις Καστανιές στον Έβρο) δεν αφήσαμε να περάσει κανένας. Δεν αφήσαμε με το “Σισμίκ” (σ.σ. τουρκικό ερευνητικό πλοίο που είχε προκαλέσει θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο το 1987). Θα αφήσουμε τώρα να κάνουν ντου μετανάστες και Τούρκοι;» κατέληξε ο κ. Τυρμπάκης

«Δε γίνεται να συζητάμε για τη διχοτόμηση του Κυπριακού κράτους»

Την πεποίθηση πως υπάρχει ένα διακομματικό λόμπι που προωθεί το έγκλημα της επαναπροσέγγισης με την Τουρκία, εξέφρασε ο Καθηγητής Γεωπολιτικής στη Σχολή Ευέλπιδων και Διδάσκων Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Κωνσταντίνος Γρίβας, επισημαίνοντας μάλιστα, μεταξύ άλλων, πως η Ελλάδα έχει «πουλήσει» την Κύπρο. 

Όπως εξηγεί ο κ. Γρίβας: «Υπάρχει ένα λόμπι, μια πέμπτη φάλαγγα, που προωθεί αλλότρια συμφέροντα μέσω fake news, σε ότι αφορά το διεθνές δίκαιο, που προωθεί μια πολωτική κατάσταση τύπου πόλεμος ή ειρήνη και που καλλιεργεί μια ηττοπάθεια ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι εναντίον της Τουρκίας, καθώς είναι πολύ πιο ισχυρή από εμάς. Αυτό θα πρέπει επιτέλους να σταματήσει!».

Μεταξύ άλλων, ο κ. Γρίβας υποστήριξε πως η Ελλάδα έχει «πουλήσει» την Κύπρο, τονίζοντας πως: «Έχουμε ξεχάσει τη στενή συμμαχική θέση που έχουμε με την Κύπρο, γι αυτό και πρέπει να αντιληφθούμε πως χωρίς την Κύπρο η Ελλάδα είναι κουτσή. Η χώρα μας πρέπει να ηγηθεί, μιας συνολικής συμμαχίας που θα έρθει να βάλει τέλος στις απειλές των Τούρκων και θα περιλαμβάνει κράτη που ενοχλούνται από την Τουρκική πολιτική, όπως τη Γαλλία, τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο, την Κύπρο μέχρι και την Ινδία. Πρέπει όμως όλα αυτά να γίνουν όντας ενωμένη με την Κύπρο. Δε γίνεται να συζητάμε για τη διχοτόμηση του Κυπριακού κράτους».

Ο κ. Γρίβας, αναφέρθηκε και στις διερευνητικές επαφές της Τουρκίας με την Ελλάδα, υποστηρίζοντας πως: «Το γειτονικό μας κράτος, φαίνεται να επανέρχεται σε μια ακραία επιθετική ρητορική, καθώς δεν έχει διάθεση για διάλογο. Προσέφυγε εξ ανάγκης στις διερευνητικές επαφές, απλά για να κερδίσει χρόνο, προκειμένου να μην εκθέσει τις συμμάχους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην τις αναγκάσει να επιβάλλουν κυρώσεις που προσπαθούσαν να αποφύγουν με κάθε τρόπο. Η Τουρκία επιθυμεί μια συζήτηση με όλα τα θέματα, προσπαθώντας ακόμα και να μας εμποδίσει να προστατεύσουμε τα ελληνικά μας νησιά, ζητώντας αποστρατικοποιήσεις. Δεν μπορούμε να μιλάμε για οποιαδήποτε συζήτηση με τέτοιους όρους».

Στο προηγούμενο άρθρο του, ο γράφων αναφέρθηκε στο μηχανισμό του υβριδικού πολέμου που εφαρμόζει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας. Ωστόσο, ο πιο σωστός όρος για να χαρακτηρίσουμε τη στρατηγική της Άγκυρας θα ήταν μάλλον το δόγμα των «τριών πολέμων» που εφαρμόζει από το 2003 και η Κίνα.

Κώστας Γρίβας*

Εδώ και καιρό η Τουρκία αντιγράφει, σχεδόν κατά γράμμα, τις μεθόδους της Κίνας στη Νότιο Σινική Θάλασσα και προσπαθεί να της επιβάλλει στο Αιγαίο. Εξόν και το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο βασίζεται στις κινεζικές αντιλήψεις περί «γαλάζιου εδάφους». Η μόνη διαφορά, όπως πρώτος έχει επισημάνει ο στρατηγικός αναλυτής Ζαχαρίας Μίχας, είναι ότι ενώ η Κίνα προσπαθεί να δημιουργήσει νησιά εκεί που δεν υπάρχουν και εν συνεχεία να επιβάλει με βάση αυτά την κυριαρχία της στη Νότιο Σινική Θάλασσα, η Τουρκία, αντιθέτως, επιχειρεί να «βυθίσει» τα ελληνικά νησιά.
Τί σημαίνει αυτό; Θέλει να μειώσει έως και να εξαλείψει τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, έτσι ώστε μετά να διεκδικήσει το μισό(;) Αιγαίο ως δικό της «γαλάζιο έδαφος». Μέσα σε αυτό το τουρκικό «γαλάζιο έδαφος» θα βρεθούν ως θύλακοι μειωμένης εθνικής κυριαρχίας τα ελληνικά νησιά, έχοντας κάνει το πρώτο και αποφασιστικό βήμα για να απορροφηθούν στην κατάλληλη στιγμή στο μέλλον, τυπικά ή άτυπα, από την Τουρκία.
Οι «τρεις πόλεμοι» λοιπόν, με τους οποίους η Κίνα και η Τουρκία προσπαθούν να επιβάλλουν την κυριαρχία τους χωρίζονται σε:
• «Νομικό πόλεμο» (legal warfare), δηλαδή, επιβολή των δικών τους αντιλήψεων περί διεθνούς δικαίου, έστω κι αν δεν έχουν καμιά νομική βάση. Χαρακτηριστική περίπτωση, αλλά όχι μοναδική, είναι αυτή ενός υφάλου, του James Shoal, ο οποίος αντιμετωπίζεται από την Κίνα σα να ήταν κινεζικό έδαφος, αν και βρίσκεται περισσότερα από είκοσι μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει μόλις 45 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Μαλαισίας. Αντίστοιχου επιπέδου είναι οι περισσότερες τουρκικές αξιώσεις κατά της Ελλάδας.
• Ψυχολογικό πόλεμο, ο οποίος περιλαμβάνει απειλή πολεμικής βίας και τρομοκράτηση του αντιπάλου. Επίσης, περιλαμβάνει και αλλοίωση της πραγματικότητας, έτσι ώστε να δημιουργηθούν «αφηγήσεις» (narratives), οι οποίες «εκλογικεύουν» και «νομιμοποιούν» τις θέσεις του επιτιθέμενου.
• «Πόλεμο κοινής γνώμης» (public opinion warfare), που περιλαμβάνει την πλύση εγκεφάλου και των πολιτών του κράτους-στόχου, έτσι ώστε να επιβληθούν οι βολικές «αφηγήσεις». Δηλαδή, να δεχθούν οι πολίτες του κράτους-στόχου σαν «αναντίρρητη αλήθεια», ή έστω σαν αναγκαίο κακό, τις αυθαίρετες-παράνομες αξιώσεις των επιτιθέμενων.

Ο ΕΓΧΩΡΙΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ
Αυτήν ακριβώς τη μεθοδολογία ακολουθεί εναντίον της Ελλάδας η Τουρκία σήμερα στο Αιγαίο, όπως ο γράφων περιέγραψε στο προηγούμενο άρθρο του. Δηλαδή, έχουμε:
-Αυθαίρετη ανάγνωση του διεθνούς δικαίου, ώστε να υποστηρίζεται «η αλήθεια της Τουρκίας»,
-Ψυχολογικό πόλεμο που στηρίζεται στην απειλή πολέμου και σε ψευδή ανάγνωση των στρατιωτικών ικανοτήτων των δύο χωρών.
-Χειραγώγηση της ελληνικής κοινής γνώμης, έτσι ώστε να αποδεχθεί την απώλεια εθνικής κυριαρχίας και την αυτοκατάργηση της Ελλάδας σα «λογικό συμβιβασμό για την εξασφάλιση της ειρήνης».
-Τέλος, δαιμονοποίηση των αντίθετων απόψεων σαν «υπερεθνικιστικών», «ακροδεξιών», «παραληρημάτων» και τα συναφή, με σκοπό να καμφθούν οι εθνικές αντιστάσεις στην επιχείρηση κυριαρχίας των τουρκικών «αφηγήσεων».
Σε αντίθεση δε με την Κίνα και τους αντιπάλους της, η Τουρκία υποστηρίζεται αντικειμενικά από ένα εγχώριο μηχανισμό άσκησης επιρροής στην ελληνική κοινή γνώμη, ο οποίος έχει στην πράξη ταυτιστεί με τις τουρκικές επεκτατικές «αφηγήσεις» και ως εκ τούτου αντικειμενικά λειτουργεί σαν Δούρειος Ίππος. Ουσιαστικά προσπαθεί να τις επιβάλλει στους Έλληνες και στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, μέσω της αυθαίρετης ανάγνωσης της πραγματικότητας, της ψυχολογικής βίας και της δαιμονοποίησης όσων αντιστέκονται.
Σε αυτόν το μηχανισμό συμμετέχουν διανοούμενοι, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι και πάσης φύσεως διαμορφωτές της κοινής γνώμης και φυσικά πολιτικοί, από όλο σχεδόν το εύρος του πολιτικού φάσματος. Και ενώ ο μηχανισμός αυτός έχει να επιδείξει εντυπωσιακές επιτυχίες επιρροής στο επίπεδο του πολιτικού συστήματος και των επιμέρους ελίτ, παραμένει ακραία μειοψηφικός στην κοινωνία. Αυτή η αποτυχία του, ωστόσο, δεν τον εμποδίζει να είναι συμπαγής, φανατισμένος, με μεγάλους πόρους και με πολύ ισχυρές προσβάσεις στους εγχώριους μηχανισμούς εξουσίας, αλλά και σε κέντρα του εξωτερικού.

Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ
Αν μέχρι σήμερα μπορούσαμε να δικαιολογούμε κάποια πράγματα λόγω αφέλειας, άγνοιας ή ιδεοληψιών, πλέον ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του ενώπιον της πραγματικότητας. Και η πραγματικότητα είναι, πως η Τουρκία ασκεί εναντίον μας μια πολυσχιδή επίθεση ολοκληρωτικού χαρακτήρα, η οποία αν στεφθεί με επιτυχία, η Ελλάδα θα πάψει να υφίσταται ως κανονική χώρα στο διεθνές σύστημα.
Δεν πρόκειται για υπερβολή. Όλες αυτές οι «συμβιβαστικές», «μετριοπαθείς» και «ρεαλιστικές» φωνές, μας καλούν να θέσουμε εαυτόν εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου και να υποταχθούμε στο δίκαιο του (υποτιθέμενου) ισχυρότερου, δηλαδή της Τουρκίας. Φυσικά, όποια χώρα αποδεχθεί κάτι τέτοιο, παύει να υπάρχει στο διεθνή χάρτη ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Μετατρέπεται αυτομάτως σε προτεκτοράτο.
Είναι φυσικά δικαίωμα του καθενός να έχει όποιες απόψεις θέλει, ακόμα και αν οι απόψεις του αντικειμενικά βλάπτουν τη χώρα του. Όμως, οι πολιτικές ηγεσίες, η εκάστοτε κυβέρνηση και τα εκάστοτε κόμματα της αντιπολίτευσης βρίσκονται στη Βουλή, με αποστολή να υπερασπίζονται τα εθνικά συμφέροντα.
Οφείλουν, λοιπόν, να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους ενώπιον των πολιτών. Αν αποδέχονται ή έστω αν διαπραγματεύονται μεθοδεύσεις που καταφανώς πλήττουν την εθνική κυριαρχία, όπως προπαγανδίζει ο προαναφερθείς εγχώριος μηχανισμός, ο ελληνικός λαός δικαιούται να το γνωρίζει.

*Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευέλπιδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σε «Λερναία Ύδρα» εξελίσσεται το σλαβομακεδονικό, καθώς τα σοβαρά προβλήματα στα Σκόπια, που θεωρητικά θα έλυνε η «Συμφωνία των Πρεσπών», όχι απλώς δε λύθηκαν, αλλά αντιθέτως δείχνουν να πολλαπλασιάζονται. Η ίδια η συμφωνία, άλλωστε, δύο χρόνια αφότου τέθηκε σε ισχύ, εξακολουθεί να απασχολεί τον πολιτικό λόγο στη Βόρεια Μακεδονία και τις επόμενες εβδομάδες θα  απασχολήσει και το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας.

Βαγγέλης Σαρακινός*

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα των Σκοπίων, telma.com.mk, στα μέσα Μαρτίου, θα εκδικαστούν στο Συνταγματικό Δικαστήριο οι προσφυγές που έχουν κατατεθεί εναντίον της Συμφωνίας και του Διατάγματος με το οποίο αυτή τέθηκε σε ισχύ. Πρόκειται για συνολικά επτά προσφυγές, τις οποίες υπογράφουν  το [Παγκόσμιο Συνέδριο της «Μακεδονίας»], η καθηγήτρια Σόλζα Γκρέσεβα και πολίτες.

Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας εκπρόσωποι της κυβέρνησης και της Βουλής, καθώς και εμπειρογνώμονες στο θέμα των σχέσεων της Βόρειας Μακεδονίας με την Ελλάδα, θα κληθούν να καταθέσουν για τις συνομιλίες με την Αθήνα και την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, αλλά και για τις διαδικασίες ψήφισης της και το Διάταγμα με το οποίο τέθηκε σε ισχύ.

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Πρόκειται για τη Συμφωνία που υπέγραψαν οι τότε υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Νίκολα Ντιμιτρόφ και Νίκος Κοτζιάς, για να βάλουν τέλος σε μια 27χρονη διαμάχη σχετικά με το όνομα της γειτονικής μας χώρας. Με αυτήν, όπως υπογραμμίζει η ιστοσελίδα, η πΓΔΜ πρόσθεσε το επίθετο Βόρεια στο συνταγματικό της όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ενώ η Ελλάδα της αναγνώρισε ιθαγένεια και «μακεδονική γλώσσα», εγκαταλείποντας παραλλήλως το βέτο για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Μια ενέργεια η οποία επέτρεψε στη «Βόρεια Μακεδονία» να γίνει το 30ο μέλος της βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Είναι γνωστό ότι η επικύρωση της Συμφωνίας δεν ήταν μία εύκολη διαδικασία για τον Ζάεφ. Χρειάστηκε ένα δημοψήφισμα, αλλά και τις ψήφους Αλβανών βουλευτών (ακούστηκε ακόμα και η εξαγορά κάποιων του εθνικιστικού κόμματος) μέχρι να καταφέρει να εξασφαλίσει μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία υπέρ της Συμφωνίας. Γνωστό είναι επίσης, ότι ο τότε πρόεδρος Γκιόργκε Ιβάνοφ, ο οποίος προερχόταν από το εθνικιστικό κόμμα VMRO-DPMNE, αρνήθηκε να υπογράψει το διάταγμα που την έθετε σε ισχύ. Η επικύρωση της Συμφωνίας έγινε μόνο από τον τότε πρόεδρο της Βουλής, τον Αλβανό Ταλάτ Τζαφέρι.

Στο σημείο αυτό, επικεντρώνουν με τις προσφυγές τους στο Συνταγματικό Δικαστήριο, όσοι καταφέρονται εναντίον της Συμφωνίας και του Διατάγματος, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε συνταγματική παραβίαση. Ένα επιχείρημα, το οποίο αντικρούουν η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της Συμφωνίας, ισχυριζόμενοι ότι η συνταγματική παραβίαση διαπράχθηκε από τον τότε πρόεδρο Ιβάνοφ. Σημειώνουν μάλιστα, ότι ο πρώην πρόεδρος ήταν από το Σύνταγμα υποχρεωμένος να υπογράψει το Διάταγμα κύρωσης της Συμφωνίας, αφού ο σχετικός Νόμος είχε ψηφιστεί δύο φορές από την πλειοψηφία των βουλευτών.

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΚΑΙ «ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ»

Το πρόβλημα  δεν είναι όμως μόνον οι προσφυγές στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Τα Σκόπια βρήκαν δύσβατο το δρόμο προς της ΕΕ, λόγω της ένστασης του Μακρόν και άλλων Ευρωπαίων εταίρων, και εξαιτίας αυτού του γεγονότος οδηγήθηκαν σε πρόωρες εκλογές, στις οποίες, παρότι έγιναν σίριαλ λόγω της πανδημίας, επικράτησε πάλι ο Ζάεφ. Όταν όμως βγήκαν από τη μέση οι αντιρρήσεις των δυτικοευρωπαίων (τον περασμένο Μάρτιο έδωσαν την έγκριση για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων) εμφανίστηκε η κρίση με τη Βουλγαρία.

Η Σόφια άσκησε βέτο το Δεκέμβριο, την ώρα που ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις, επικαλούμενη ιστορικές και γλωσσικές διαφορές με τα Σκόπια. Το γεγονός αυτό πυροδότησε νέες εσωτερικές αντιδράσεις, οι οποίες συνοψίστηκαν σε πρόταση μομφής εναντίον του «αρχιτέκτονα» της Συμφωνίας των Πρεσπών, του τότε υπουργού Εξωτερικών και νυν αντιπροέδρου της κυβέρνησης και αρμόδιου για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, Νίκολα Ντιμιτρόφ. Η πρόταση μομφής καταψηφίστηκε πριν δέκα ημέρες, στις 4 Φεβρουαρίου, με μόλις δύο ψήφους διαφορά (55-53) και ο Ντιμιτρόφ διασώθηκε μάλλον από τις 12 αποχές, αφού ψήφισαν μόνον οι 108 από τους 120 βουλευτές.

Η κόντρα με τη Σόφια δεν εμπόδισε πάντως την περασμένη εβδομάδα, εκατοντάδες κατοίκους της Βόρειας Μακεδονίας να στηθούν στην ουρά έξω από το προξενείο της Βουλγαρίας στη Μπίτολα (Μοναστήρι) για ένα βουλγαρικό, επομένως και ευρωπαϊκό, διαβατήριο. Στόχος τους να φύγουν από τη χώρα, αρνούμενοι τη «μακεδονική» ταυτότητα, αυτήν που πολύ «κιμπάρικα» τους αναγνώρισε η Αθήνα με τη Συμφωνία των Πρεσπών, μαζί με τη «μακεδονική» γλώσσα.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ

Πρόβλημα προέκυψε όμως και με τους Αλβανούς των Σκοπίων, με αφορμή ένα σχολικό βιβλίο, το οποίο ανάγει την καταγωγή τους «από τους Τούρκους, τους Ρομά και τους Κιρκάσιους» του Καυκάσου. Στο ίδιο βιβλίο αναφέρεται ότι «οι Αλβανοί ήταν “Μακεδόνες”, αλλά κατά την οθωμανική κυριαρχία έγιναν Αλβανοί» ή ότι «η Αλβανία εισέβαλε στη δυτική περιοχή της χώρας», όπως έγραψε η αλβανική εφημερίδα Gazeta Shqiptare.

Το βιβλίο αυτό πυροδότησε τις έντονες αντιδράσεις των Αλβανών της Βόρειας Μακεδονίας και μέλη της νεολαίας των αντιπολιτευόμενων κομμάτων της Συμμαχίας των Αλβανών και των Εναλλακτικών συγκεντρώθηκαν έξω από το υπουργείο Παιδείας, όπου έσκισαν και έκαψαν τις επίμαχες σελίδες. Η κυβέρνηση υποσχέθηκε ότι θα διορθώσει το περιεχόμενο του βιβλίου, η αλβανική κοινότητα της Βόρειας Μακεδονίας βγήκε όμως και πάλι στο προσκήνιο.

Θέματα που αφορούν την αλβανική κοινότητα θα εξεταστούν εξάλλου και στη γενικότερη συζήτηση που θα ανοίξει στην Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Βόρειας Μακεδονίας. Μια συζήτηση που θα αρχίσει ο πρόεδρος της Ακαδημίας, Λιούπτσο Κοσάρεφ, ο οποίος  έχει ήδη εκφράσει την πεποίθησή του ότι η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί πηγή περιφερειακής αστάθειας.

Σε προπαρασκευαστική συνεδρία θα συζητηθεί και ο νόμος για τις γλώσσες, ο οποίος αναγνωρίζει ως επίσημη γλώσσα και την αλβανική, προβλέποντας μια διευρυμένη χρήση της στη Βόρεια Μακεδονία. Ένα νόμο, τον οποίο ο πρώην πρόεδρος Ιβάνοφ δεν υπέγραψε επίσης, όταν τέθηκε σε εφαρμογή πριν από τρία χρόνια. Ο νόμος προσβλήθηκε στα δικαστήρια με συνολικά 13 προσφυγές, τόσο από το VMRO-DPMNE και το Παγκόσμιο Συνέδριο της «Μακεδονίας» όσο και από την Αριστερά.

Όλα τα παραπάνω δείχνουν πάντως, ότι η Συμφωνία δεν έλυσε τα προβλήματα που κάποιοι ανέμεναν και κάποιοι άλλοι πρόβαλαν ως επιχείρημα το ότι θα τα λύσει. Τα προβλήματα είναι πολλά και συνεχώς αυξάνονται όχι μόνο για την κυβέρνηση Ζάεφ, αλλά και για το αντιπολιτευόμενο VMRO-DPMNE, το οποίο βρίσκεται στα πρόθυρα της διάσπασης και οδεύει σε δύο διαφορετικά συνέδρια.

*Ο Βαγγέλης Σαρακινός είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος με μακρά θητεία στον Τύπο και στα ηλεκτρονικά Μέσα.