Συνεργασία «χαμηλής πολιτικής», συνάντηση κορυφής και χαμηλές πτήσεις στα ελληνοτουρκικά
Την παλιά συνταγή της συνεργασίας σε θέματα «χαμηλής πολιτικής», για το ροκάνισμα του χρόνου και την αποφυγή αντιμετώπισης του σκληρού πυρήνα των ελληνοτουρκικών, επιλέγουν Αθήνα και Άγκυρα, οριστικοποιώντας και τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στις 14 Ιουνίου.
Οι Ν. Δένδιας και Μ. Τσαβούσογλου, παρά τη θετική εικόνα που θέλησαν να εκπέμψουν σε ό,τι αφορά την ατζέντα σε θέματα διμερούς συνεργασίας, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν τη σκληρή πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών, καθώς στη συνάντηση τους μπήκαν στο τραπέζι όλα τα ζητήματα, από το casus belli μέχρι το μειονοτικό και από το Τουρκολιβυκό μέχρι την απειλή από το πυρηνικό εργοστάσιο Ακούγιου και το Κυπριακό.
Και οι δυο πλευρές θέλουν να κερδίσουν χρόνο με τη διαδικασία αυτή, ο οποίος χρόνος όμως δεν είναι ανεξάντλητος, ούτε η διαδικασία αυτή είναι «οχυρωμένη» σε απρόβλεπτες εκτροπές.
Ήταν σαφές ότι οι δυο πλευρές είχαν συμφωνήσει να κρατήσουν χαμηλά τους τόνους και έτσι να προστατεύσουν το κλίμα, καθώς είχαν αναλάβει να ανακοινώσουν και τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν. Πάντως, ο κ. Δένδιας και δημοσίως τόνισε ότι σε ορισμένα από τα σοβαρά ζητήματα παραμένουν «διαμετρικά αντίθετες θέσεις».
Για να μην υπάρξουν αμφιβολίες, διπλωματικές πηγές λίγο μετά τη συνάντηση και ενώ ο τούρκος Υπουργός ήταν ήδη εν πτήσει προς την Άγκυρα, διευκρίνιζαν ποια θέματα μπήκαν στο τραπέζι και πως τοποθετήθηκε η ελληνική πλευρά.
Ο κ. Δένδιας προειδοποίησε, ότι οι διμερείς σχέσεις και οι ευρωτουρκικές σχέσεις είναι αλληλένδετες, απαντώντας στους τουρκικούς ισχυρισμούς ότι η Ευρώπη παρασύρεται από την Ελλάδα και την Κύπρο.
Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισε απαράδεκτο το casus belli, το μη σεβασμό στο Δίκαιο της Θάλασσας, την παραβίαση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας σε αέρα και θάλασσα, την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού, την επιθετική ρητορική. Επίσης, απορρίφθηκε ως προκλητική και αδικαιολόγητη η έγερση ζητημάτων που άπτονται της Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Θράκη.
Στη διάρκεια της συνάντησης ο κ. Δένδιας επεσήμανε ότι το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο είναι παράνομο και ανυπόστατο, ενώ στο Κυπριακό προειδοποίησε ότι η εμμονή σε προτάσεις εκτός του πλαισίου των αποφάσεων του ΣΑ για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία συνιστούν παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου.
Από ελληνικής πλευράς τέθηκε και το θέμα των κινδύνων από τον πυρηνικό Σταθμό Ακούγιου, με την τουρκική πλευρά θέλοντας να διασκεδάσει τις ανησυχίες της, να προτείνει την… ενημέρωση από τη ρωσική κατασκευάστρια εταιρία, σχετικά με την αντισεισμική ασφάλεια των εγκαταστάσεων.
Είναι προφανές, ότι τα αντίστοιχα θέματα εθίγησαν και από τουρκικής πλευράς, καθώς η τουρκική ατζέντα είχε προαναγγελθεί. Θέματα όπως η υποβολή απαιτήσεων για τη δήθεν «τουρκική» μειονότητα της Θράκης, ή της μονομερούς ερμηνείας του Διεθνούς Δικαίου, προκάλεσαν συζήτηση και τις απαντήσεις από ελληνικής πλευράς. Ενώ από τον κ. Τσαβούσογλου έγινε αρκετές φορές επίκληση των γνωστών επιχειρημάτων συνοδεία των σχετικών χαρτών και σκαριφημάτων, που χρησιμοποιούνται για να προωθηθεί το Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας.
Είναι σαφές, ότι στο σκληρό πυρήνα των ελληνοτουρκικών διεξήχθη διάλογος «κωφών». Οι δυο υπουργοί δεν επιχείρησαν καν να ορίσουν τον 63ο γύρο των διερευνητικών επαφών, καθώς στον προηγούμενο γύρο διαπιστώθηκε ότι το χάσμα παραμένει και καταγράφηκε πάντως ότι ο κ. Τσαβούσογλου επέμεινε να αναφέρεται σε «Συμβουλευτικές επαφές», στη γνωστή τακτική της Τουρκίας να αλλοιώσει το χαρακτήρα και το στάτους των συνομιλιών.
Η επιλογή για συνεργασία σε θέματα «χαμηλής πολιτικής» αφήνοντας στην άκρη το σκληρό πυρήνα των ελληνοτουρκικών, δε γίνεται πρώτη φορά. Όμως αυτή η επιλογή έχει συγκεκριμένα όρια και αυτό το έχουν βιώσει αρκετές προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις.
Η προσδοκία είναι ότι αυτή η διαδικασία θα δώσει τουλάχιστον την ευκαιρία για ένα δίαυλο επικοινωνίας, για ένα μηχανισμό διατήρησης χαμηλών τόνων και εκτόνωσης των εντάσεων, μετά από μια διετία που οι δυο χώρες έφθασαν πολύ κοντά σε μια «θερμή» αντιπαράθεση.
Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στις Βρυξέλλες θα πραγματοποιηθεί σε ένα ιδιαίτερο περιβάλλον. Την ίδια ημέρα, ο τούρκος πρόεδρος θα έχει την πρώτη συνάντηση του με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπάιντεν, μια συνάντηση η οποία θα είναι καθοριστική όχι μόνο για τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις αλλά και για την ίδια την πολιτική πορεία του Ερντογάν.
Ο κ. Ερντογάν έχει αποδειχθεί πλέον ότι δεν είναι «άτρωτος», αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό με την αμφισβήτηση του και την αποκάλυψη σκανδάλων, η τουρκική οικονομία καρκινοβατεί, στην Περιφέρεια έχει κατορθώσει να κάνει μόνο εχθρούς και τροφοδοτεί με τη στάση του την αντιπαλότητα με σημαντικές περιφερειακές δυνάμεις.
Προς το παρόν, η ύπαρξή μιας «ανάπαυλας» με την Ελλάδα εξυπηρετεί και τους δικούς του σχεδιασμούς. Απλώς ο Τ. Ερντογάν ειδικά μετά το 2016 πολύ συχνά πηγαίνει κόντρα και στα δικά του συμφέροντα. Πολύ συχνά δεν υπάρχει λογική στις κινήσεις του. Και κυρίως δεν πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις στους συνομιλητές του…
*Ο Νίκος Μελέτης γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1962. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 1987. Από το 1990 καλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ, αρχικά στην ΕΡΤ και κατόπιν και στην εφημερίδα «Έθνος». Αρθρογραφεί στο liberal.gr και στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος».
Ζητούν να πληρώσουν οι «ειδικοί» που οδήγησαν σε σκληρά lockdown
Ζητούν να πληρώσουν οι «ειδικοί» που οδήγησαν σε σκληρά lockdown
Μαζική αντίδραση στα lockdown που επιβλήθηκαν αυτούς τους μήνες, λόγω του κορωνοϊού, από χιλιάδες δικηγόρους και γιατρούς. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το «thegatewaypundit», 1.000 δικηγόροι και 10.000 επιστήμονες καταθέτουν μήνυση, για να ξεκινήσει μία δίκη παρόμοια με αυτή της Νυρεμβέργης για την απάτη με τον κορωνοϊό, που από επιδημία ενός ιού έχει μετατραπεί σε πολιτική επιδημία ελέγχου του παγκόσμιου πληθυσμού.
Όπως υποστηρίζει ο Γερμανός δικηγόρος Δρ. Reiner Fuellmich(φωτ.) οι τεχνοκράτες που ώθησαν τις κυβερνήσεις να κλειδώσουν τους πολίτες πρέπει να δικαστούν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Ο δικηγόρος, ο οποίος έχει επίσης άδεια για να ασκεί το Δίκαιο στις ΗΠΑ, οργανώνει μια ομάδα χιλιάδων συμμετεχόντων δικηγόρων που θέλουν να κάνουν ένα «δεύτερο δικαστήριο της Νυρεμβέργης» εναντίον στελεχών της ελίτ, που είναι υπεύθυνη γι’ αυτό που αποκαλεί «σκάνδαλο της απάτης του κορωνοϊού».
Ο Fuellmich βρισκόταν στη νομική ομάδα που κέρδισε μια μεγάλη αγωγή εναντίον της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen σε μια υπόθεση του 2015. Επίσης, συμμετείχε σε αγωγή που εξέθεσε μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Γερμανίας, την Deutsche Bank, ως εγκληματική επιχείρηση.
Η τράπεζα διατάχθηκε πρόσφατα από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ να πληρώσει 130 εκατομμύρια δολάρια για την επίλυση διεφθαρμένων πρακτικών που περιλάμβαναν ξέπλυμα χρήματος, δωροδοκία και απάτη μεταξύ των ετών 2009 και 2016.
Πιστεύει, ότι οι απάτες που διαπράχθηκαν από τη Volkswagen και τη Deutsche Bank δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με τη ζημία που προκάλεσαν οι υπεύθυνοι για την κρίση του κορωνοϊού, η οποία οδήγησε στην παράνοια των ΜΜΕ, την κυβερνητική υπέρβαση και την ανθρωπότητα σε δεινά, τα οποία δεν έχουν ακόμη ποσοτικοποιηθεί πλήρως.
Ο Fuellmich δήλωσε πως «η αλήθεια αποκαλύπτεται από τους αριθμούς», αναφέροντας τα στοιχεία που δείχνουν ότι ο Covid-19 δεν έχει προκαλέσει σημαντική αύξηση σε θανάτους μέσα στο 2020, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.
Η ομάδα υποστηρίζει ότι τα τεστ που χρησιμοποιήθηκαν για τον εντοπισμό του Covid-19 ήταν ελαττωματικά και χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.
Ο Fuellmich και η ομάδα του παρουσιάζουν ένα λανθασμένο PCR τεστ και την εντολή που δίνουν οι ιατροί για να καταγραφεί ο θάνατος ως θάνατος Covid – κάτι που υποστηρίζουν πως είναι απάτη.
«Τα τεστ PCR δε σχεδιάστηκαν για την ανίχνευση παθογόνων και είναι σχεδόν 100% ανακριβή σε 35 κύκλους. Όλες οι δοκιμές PCR που πραγματοποιούνται από το CDD γίνονται από 37 έως 45 κύκλους. Το CDC γνωρίζει ότι δεν επιτρέπονται δοκιμές άνω των 28 κύκλων για θετικό και αξιόπιστο αποτέλεσμα. Αυτό ακυρώνει πάνω από το 90% των υποτιθέμενων Covid περιπτώσεων που εντοπίστηκαν από τη χρήση αυτού του εσφαλμένου τεστ. Εκτός από τις εσφαλμένες εξετάσεις και τα ψευδή πιστοποιητικά θανάτου και το ίδιο το “πειραματικό” εμβόλιο παραβιάζει το άρθρο 13 της Σύμβασης της Γενεύης», τονίζει ο Fuellmich.
Σύμφωνα με το άρθρο 32 της Σύμβασης της Γενεύης του 1949 «απαγορεύεται ο ακρωτηριασμός και τα ιατρικά ή επιστημονικά πειράματα που δεν απαιτούνται για την ιατρική περίθαλψη ενός προστατευόμενου ατόμου».
Η ομάδα του Fuellmich ισχυρίζεται επίσης ότι: «Το “πειραματικό” εμβόλιο παραβιάζει και τους 10 Κώδικες της Νυρεμβέργης – που επιφέρουν τη θανατική ποινή για όσους προσπαθούν να παραβιάσουν αυτούς τους Διεθνείς Νόμους».
Μπορεί τα σαραντάχρονα από την ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ και σημερινή ΕΕ να εορτάστηκαν με την παρουσία των προέδρων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωκοινοβουλίου και με ρητορείες ευρωπαϊσμού, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι ένας ειλικρινής απολογισμός αυτών των 40 ετών δεν έχει μόνο τη φωτεινή όψη που μας σερβίρουν.
Έχει και μία σκοτεινή, την κορύφωση της οποίας βίωσε τραυματικά ο ελληνικός λαός τη δεκαετία του 2010. Όσο, λοιπόν, είναι λάθος να απομειώνουμε τα θετικά που προσκόμισε στην Ελλάδα η ένταξή της στην ΕΕ, άλλο τόσο λάθος είναι να αποσιωπούμε τα αρνητικά. Δε θα επιχειρήσω σ’ αυτό το άρθρο ένα συνολικό απολογισμό, αλλά αξίζει, έστω και επιγραμματικά, να αναστοχαστούμε.
Υπενθυμίζω ότι από τη δεκαετία του 1960 η ελληνική βιομηχανία πραγματοποίησε ένα άλμα ανάπτυξης. Παρά το γεγονός ότι –με ευθύνη κυρίως των ιδιοκτητών τους λόγω υπερδανεισμού και κακής διαχείρισης– πολλές εταιρείες στη δεκαετία του 1970 έγιναν προβληματικές, η ελληνική βιομηχανία είχε ακόμη δυναμική. Δεν μπορούσε, ωστόσο, να αντέξει στον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, στον οποίο την έριξαν χωρίς να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα προσαρμογής. Το αποτέλεσμα ήταν ένα κύμα αποβιομηχάνισης, το οποίο πληρώνουμε μέχρι σήμερα.
Είναι αληθές πως δόθηκαν στην Ελλάδα κοινοτικά κονδύλια μεγάλου ύψους, όπως επίσης αληθές είναι ότι αυτά δε διοχετεύθηκαν κατά τρόπο που να χρηματοδοτήσουν την παραγωγική προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Σε μεγάλο βαθμό διοχετεύθηκαν στην κατανάλωση, αν και δεν πρέπει να υποτιμηθεί ότι αυτά τα κονδύλια έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στο να βελτιωθεί η εικόνα της χώρας σε πολλά επίπεδα.
Για την κατά κανόνα λάθος χρήση των κοινοτικών κονδυλίων, ευθύνη έχουν οι διαδοχικές κυβερνήσεις από το 1981 και μετά, αλλά και το γεγονός ότι οι ίδιοι οι Έλληνες – από τους μεγάλους επιχειρηματίες μέχρι τον τελευταίο αγρότη – αντιμετώπισαν τα κοινοτικά κονδύλια σαν «εύκολο χρήμα», τη δε ΕΕ σαν «αγελάδα προς άρμεγμα». Το κρίσιμο ερώτημα είναι, εάν τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν γίνει διαφορετικά. Θεωρητικά, πολλά μπορούσαν να είχαν γίνει καλύτερα εάν…, αλλά η Ιστορία δε γράφεται με «εάν».
«ΣΑΣ ΡΙΧΝΩ ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ»
Η Ελλάδα εκείνης της εποχής ήταν έτσι όπως ήταν, με τα καλά και τα κακά της. Η επιλογή του Κωνσταντίνου Καραμανλή «σας ρίχνω στα βαθιά για να μάθετε μπάνιο» ήταν πάντα μία επικίνδυνη τακτική. Και στην ελληνική περίπτωση, προέκυψαν πολλαπλές παρενέργειες από έναν αρχηγικό βολονταρισμό που δεν πατάει γερά σε μία επαρκή θεσμική, οικονομική και κυρίως πολιτική – κοινωνική προετοιμασία.
Για τους Έλληνες που η επιβίωση ήταν για αιώνες άρρηκτα εξαρτημένη από τη σκληρή εργασία όλης σχεδόν της οικογένειας, οι κάθε είδους κοινοτικές επιδοτήσεις λειτούργησαν σαν ένα είδος «ναρκωτικού». Προκάλεσαν έναν εθισμό, που τους ώθησε στο «εύκολο χρήμα», απομακρύνοντάς τους γρήγορα από τη σκληρή εργασία. Η μαζική είσοδος, μάλιστα, μεταναστών το 1989-90 (τότε κυρίως από τα Βαλκάνια) κατέστησε φθηνή τη χειρωνακτική εργασία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, πρώτον, εκτεταμένα φαινόμενα «τεμπελοποίησης» ειδικά στον αγροτικό χώρο και δεύτερον, εκτοπισμό του εγχώριου εργατικού δυναμικού στις κατασκευές.
Έχουν ευθύνη οι Έλληνες για όλα αυτά; Προφανώς έχουν. Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι λάθος να ξεμπερδεύει κανείς με το πρόβλημα, φωτίζοντας μόνο αυτή την ευθύνη. Είναι κυρίως χρέος της Πολιτικής να έχει άριστη γνώση της κοινωνίας, να προβλέπει πιθανές παρενέργειες και να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα προετοιμασίας για ομαλή προσαρμογή. Αυτό δε συνέβη και το πληρώσαμε.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ
Το ίδιο πρόβλημα επανελήφθη τη δεκαετία του 2000 με την είσοδο στο ευρώ. Ας κάνουμε μία υπόθεση εργασίας: Εάν η Ελλάδα δεν είχε εισέλθει στην Ευρωζώνη θα είχε χρεοκοπήσει το 2010; Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι, για τον απλό λόγο ότι οι Αγορές δε θα την είχαν ποτέ δανείσει όπως τη δάνεισαν. Άρα, η Ελλάδα δε θα είχε υπερχρεωθεί, ακόμα κι αν το ήθελε. Τότε, όμως, οι «σοφές» Αγορές θεωρούσαν, πως από τη στιγμή που η Ελλάδα εισήλθε στην Ευρωζώνη δεν υπήρχε περίπτωση να χρεοκοπήσει. Με αυτή τη θεώρηση της δάνεισαν πακτωλό πάμφθηνου χρήματος – με επιτόκιο ελάχιστα μεγαλύτερο από αυτό, με το οποίο δάνειζαν τη Γερμανία!
Και πάλι μπορεί να ισχυρισθεί κανείς, ότι ευθύνη έχει η Ελλάδα που δεν αξιοποίησε αυτό το φθηνό χρήμα για να κάνει επενδύσεις και να αναβαθμίσει την παραγωγική της ικανότητα. Ας μην ξεχνάμε, ότι αναφερόμαστε σε ζωντανή κοινωνία, δεν έχουμε να κάνουμε με άσκηση επί χάρτου. ΝΑΙ, οι Έλληνες ξιπάστηκαν, ΝΑΙ, υπήρξαν φαινόμενα ακραίου καταναλωτισμού, ΝΑΙ, η κλεπτοκρατία (ως οικονομική – κοινωνική λειτουργία) κλιμακώθηκε, ΝΑΙ, έχουν ευθύνη οι κυβερνήσεις και οι πολίτες. Γιατί, όμως, συνέβη αυτό κι όχι το άλλο; Επανερχόμαστε, λοιπόν, στο ίδιο ακριβώς ζήτημα που θίξαμε επιγραμματικά παραπάνω.
Στο επόμενο άρθρο μου, θα επιχειρήσω να «σκαλίσουμε» λίγο πιο βαθιά, αφού μετά το «πάρτι» ήλθε ο λογαριασμός και μάλιστα βαρύς και επώδυνος. Μιας, λοιπόν, και τα σαραντάχρονα μας δίνουν την ευκαιρία, θα την αδράξουμε για να ξεφύγουμε από το «θεολογικού» τύπου φωτεινό αφήγημα, με το οποίο μας βομβαρδίζει σύσσωμο σχεδόν το πολιτικό και το μιντιακό σύστημα. [η συνέχεια στο επόμενο φύλλο]
*Ο Σταύρος Λυγερός έχει εργασθεί σε εφημερίδες (για 23 χρόνια στην Καθημερινή), ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα είναι πολιτικός-διπλωματικός σχολιαστής στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN και διευθυντής του ιστότοπου SLpress.gr. Συγγραφέας 16 βιβλίων. Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.
The current issue of the Greek Canadian News “Ta NEA” volume 15-22 published June 11th 2021. Covering news from Greece, local news, politics, sports and other newsworthy events. (Click on the image to read the paper.)
Greek Canadian News: Ta NEA June 11th, 2021. Volume 15 Number 22
Η έκθεση υποστηρίζει ότι τα μέτρα καραντίνας είναι απίθανο να σταματήσουν τις μεταλλάξεις ταξιδιωτών από συγκεκριμένες χώρες
Η έκθεση υποστηρίζει ότι τα μέτρα καραντίνας είναι απίθανο να σταματήσουν τις μεταλλάξεις ταξιδιωτών από συγκεκριμένες χώρες
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα πρέπει να τερματίσει την πολιτική της για υποχρεωτική τριήμερη καραντίνα σε καθορισμένες εγκαταστάσεις, για τους αεροπορικούς ταξιδιώτες που επιστρέφουν στον Καναδά και είναι προτιμότερο να αφήσουν τους ανθρώπους να πραγματοποιούν την καραντίνα δύο εβδομάδων στους δικούς τους χώρους, όπως δηλαδή γινότανε πριν, αναφέρει νέα έκθεση, σχετικά για την αποτελεσματικότητα των συνοριακών περιορισμών του Καναδά. Η συγκεκριμένη σύσταση, μαζί με άλλες, περιλαμβάνεται στην 4η έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, που αφορούν τα τεστ και τον έλεγχο για την Covid-19, η οποία εξετάζει τα μέτρα για τα χερσαία και αεροπορικά σύνορα της χώρας. Η έκθεση αναφέρει, ότι ο υποχρεωτικός τριήμερος κανόνας καραντίνας είναι ελαττωματικός για διάφορους λόγους – μεταξύ των οποίων το γεγονός ότι οι Καναδοί που επιλέγουν να πληρώσουν πρόστιμα έως και 3.000 δολάρια, αντί να πάνε σε καθορισμένες εγκαταστάσεις καραντίνας, ενδέχεται να μην ακολουθούν τις προφυλάξεις απομόνωσης. Η έκθεση αναφέρει, ότι το πρόγραμμα καραντίνας ξενοδοχείων είναι ακριβό τόσο για την κυβέρνηση όσο και για τους ταξιδιώτες. Λέει επίσης, ότι επειδή ο κανόνας που απαιτεί καραντίνα σε εγκεκριμένες από την κυβέρνηση εγκαταστάσεις ισχύει μόνο για τους αεροπορικούς ταξιδιώτες, ορισμένοι Καναδοί επιλέγουν να πετάξουν σε αεροδρόμια των ΗΠΑ κοντά στα καναδικά συνοριακά σημεία και να ολοκληρώσουν το ταξίδι στην πατρίδα τους από την ξηρά. Η έκθεση προειδοποιεί επίσης, ότι η παραμονή σε καραντίνα τριών ημερών είναι «ασύμβατη με την περίοδο επώασης» του COVID-19. Υπενθυμίζεται, ότι στις 22 Φεβρουαρίου, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εφάρμοσε νέα μέτρα καραντίνας στα αεροδρόμια, απαιτώντας από όλους τους ταξιδιώτες αεροπορικών πτήσεων που επιστρέφουν από μη απαραίτητα ταξίδια από το εξωτερικό, να απομονωθούν σε ομοσπονδιακά καθορισμένες εγκαταστάσεις για έως και 72 ώρες, ενώ αναμένουν τα αποτελέσματα των δοκιμών αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης – κοινώς γνωστές ως δοκιμές PCR – για το COVID-19. Τα άτομα που φθάνουν στον Καναδά από τα χερσαία σύνορα, υποχρεούνται να κάνουν τεστ COVID-19 όταν εισέρχονται στη χώρα και στη συνέχεια να απομονωθούν στο σπίτι τους για 14 ημέρες.
1] Οι επιβάτες που απογειώθηκαν από διεθνείς πτήσεις στο αεροδρόμιο Pearson του Τορόντο ήταν από τους πρώτους που έλαβαν υποχρεωτικά τεστ COVID-19 νωρίτερα αυτό το έτος
2] Ο Δρ Isaac Bogoch λέει στο Power & Politics ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρέπει να αλλάξει τις συνοριακές πολιτικές της για να αντικατοπτρίζει το ποσοστό εμβολιασμού στον Καναδά. Μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων συνέστησε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση να τερματίσει την υποχρεωτική απαίτηση καραντίνας σε ξενοδοχείο.
Η πανδημία ξεκίνησε από το Wuhan της Κίνας το Νοέμβριο του 2019 – χωρίς να μπορεί να αποκλεισθεί η πιθανότητα να προέρχεται από κάποιο εργαστήριο βιολογικών όπλων, σύμφωνα με το αμερικανικό δελτίο των ατομικών επιστημόνων (Bulletin of Atomic Scientists).
Από την Κίνα εξαπλώθηκε δυτικά στο Μιλάνο της Ιταλίας και ανατολικά στο Seattle των Η.Π.Α. – ενώ μεταλλάχθηκε στην Ιταλία και έπληξε τρεις αμερικανικές Πολιτείες (Νέα Υόρκη, New Jersey, Connecticut). Στη συνέχεια επεκτάθηκε σε ολόκληρο τον πλανήτη, προκαλώντας το θάνατο άνω των 3,2 εκ. ανθρώπων – ενώ ακόμη και σήμερα είναι εκτός ελέγχου στη Βραζιλία και στην Ινδία. Προφανώς, οι υγειονομικές Αρχές σε ολόκληρο τον κόσμο δεν ήταν προετοιμασμένες για συνθήκες έκτακτης ανάγκης, όπως η συγκεκριμένη – ενώ πολλά δημόσια συστήματα υγείας, όπως στην Ιταλία, στην Ισπανία ή στην Ελλάδα, είχαν τεράστιες αδυναμίες λόγω της πολιτικής των άμεσων ή έμμεσων μνημονίων. Εκτός αυτού, υπήρξαν παντού σοβαρές ελλείψεις προσωπικών προστατευτικών εργαλείων – μασκών, οξυγόνου, τεστ και εκπαιδευμένου προσωπικού. Όσον αφορά δε την Κίνα, επέδειξε εγκληματική αμέλεια σε σχέση με τη συγκάλυψη της πανδημίας – ενώ δεν επέτρεψε σε ξένους εμπειρογνώμονες να ερευνήσουν το ξέσπασμα του Covid ή τις πιθανές θεραπείες επί τόπου, κατηγορώντας επί πλέον άλλες χώρες για αμέλεια.
Η απάντηση τώρα στην πανδημία, σε παγκόσμιο επίπεδο, ήταν το κλείδωμα των οικονομιών, τα lockdown – τα οποία, ενώ δεν ωφέλησαν καθόλου την καταπολέμηση της πανδημίας αλλά, αντίθετα, έθεσαν σε κίνδυνο την Υγεία πολλών ανθρώπων που έπασχαν από άλλες παθήσεις, υπήρξαν εξαιρετικά καταστροφικά για την Οικονομία.
Το γεγονός δε, ότι υπήρχαν επιστημονικές μελέτες που απεδείκνυαν πως τα κλειδώματα δε λειτουργούν, όσον αφορά τον περιορισμό ενός ιού ήδη από το 2006, τεκμηριώνει πως επρόκειτο για μία ανεύθυνη πολιτική – ενώ στοιχεία από 50 Πολιτείες των Η.Π.Α. που εφάρμοσαν διαφορετικές πολιτικές κλειδώματος και 30 άλλων χωρών διεθνώς, έχουν αποδείξει πως δεν υπάρχει καμία απολύτως συσχέτιση μεταξύ των κλειδωμάτων και της εξάπλωσης του ιού. Με απλά λόγια, τα αυστηρά, τα μέτρια ή τα καθόλου κλειδώματα, είχαν ως αποτέλεσμα παρόμοια περιστατικά και θανάτους – οπότε τα lockdown δεν είχαν καμία σημαντική επίδραση στην πορεία της νόσου (πηγή: Rickards).
Από την άλλη πλευρά όμως, τα κλειδώματα κατέστρεψαν μαζικά επιχειρήσεις, νοικοκυριά και θέσεις εργασίας – αυξάνοντας παράλληλα τα δημόσια ελλείμματα και τα χρέη, τόσο των κρατών, όσο και του ιδιωτικού τομέα, ταυτόχρονα με τις εισοδηματικές ανισορροπίες και τις φούσκες. Μεγάλα τμήματα της οικονομίας πολλών χωρών καταστράφηκαν και δε θα ανακάμψουν ποτέ – ενώ από την πλευρά της υγείας αυξήθηκαν οι θάνατοι από άλλες ασθένειες, οι αυτοκτονίες, οι καταθλίψεις, η κατάχρηση ναρκωτικών και αλκοόλ, καθώς επίσης η ενδοοικογενειακή βία και κακοποίηση.
Οι κυβερνήσεις λοιπόν υιοθέτησαν πολιτικές κλειδώματος, χωρίς να γνωρίζουν εάν θα λειτουργούσαν – καθώς επίσης χωρίς να λάβουν υπόψιν τους το κόστος τους, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια πλούτου και παραγωγής, ύψους πολλών δις ή τρις €, ανάλογα με το μέγεθος της κάθε χώρας. Φυσικά δεν ήταν μόνο οι κυβερνήσεις ένοχες, αλλά και οι επιστήμονες – με τις αλλοπρόσαλλες και αλληλοσυγκρουόμενες τοποθετήσεις τους. Στην πραγματικότητα βέβαια, οι κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν την «επιστήμη», για να δικαιολογήσουν τις δρακόντειες πολιτικές τους – όπως τεκμηριώθηκε σε πολλά κράτη, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα.
Πολύ συχνά, οι κυβερνήσεις και οι επιστήμονες εργαζόντουσαν μαζί, με την επιστήμη να παρέχει λανθασμένες προβολές και με τις κυβερνήσεις να υιοθετούν τις κακές συμβουλές – χρησιμοποιώντας τες για να επιβάλλουν καταστροφικές πολιτικές στις κοινωνίες. Εν προκειμένω, υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα – εκ των οποίων, το χειρότερο είναι αυτό του μοντέλου του Imperial College London (ICL), με τις απίστευτα λανθασμένες προβλέψεις του.
Όλοι φυσικά γνωρίζουμε, πως το οποιοδήποτε μοντέλο είναι τόσο καλό, όσο οι υποθέσεις, επάνω στις οποίες στηρίζεται – ενώ ο κάθε επιστήμονας γνωρίζει πως δεν υπάρχουν τέλεια μοντέλα. Εάν είναι λοιπόν υπεύθυνος, ενημερώνει συνεχώς τις υποθέσεις, έτσι ώστε να αποκλίνουν λιγότερο από την πραγματικότητα – ενώ απορρίπτει αμέσως ένα ελαττωματικό μοντέλο, ξεκινώντας να δημιουργήσει ένα καλύτερο.
Δυστυχώς όμως, κάτι τέτοιο δε συμβαίνει με τους «επιστήμονες» που ενδιαφέρονται περισσότερο για την προβολή τους, για την εικόνα τους και για τη δύναμη που τους προσφέρει – παρά για την επιστήμη τους και το κοινό καλό.
Σε κάθε περίπτωση, οι κυβερνήσεις υιοθέτησαν τα εφιαλτικά σενάρια του μοντέλου του ICL, επιβάλλοντας κλειδώματα που είχαν και θα έχουν ακόμη πιο εφιαλτικές συνέπειες – ενώ οι μόνες ιατρικές συστάσεις που είχαν νόημα, ήταν το πλύσιμο των χεριών και η παραμονή στο σπίτι, εάν υπήρχαν συμπτώματα. Καμία άλλη. Άλλωστε δεν υπήρξαν κλειδώματα κατά τη διάρκεια της ασιατικής γρίπης του 1957, της γρίπης του Χονγκ Κονγκ του 1968 ή οποιασδήποτε άλλης.
Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Περαιτέρω, οι συνέπειες των ανεύθυνων κλειδωμάτων δεν έχουν φανεί ακόμη σε ολόκληρο το μέγεθος τους – όπως στο παράδειγμα των Η.Π.Α., όπου η Fed τύπωσε πάνω από 4 τρις $ νέα χρήματα, ενώ το Κογκρέσο ενέκρινε 3 τρις $ για νέες δαπάνες του προϋπολογισμού υπό τον πρόεδρο Trump και 1,9 τρις $ υπό τον Biden. Εκτός αυτού, θα δαπανηθούν ακόμη περί τα 4 τρις $ για υποδομές κλπ. από το 2021 – με την αναβίωση του φαντάσματος του πληθωρισμού να θεωρείται σχεδόν βέβαιη.
Η παραπάνω γιγαντιαία νομισματική και δημοσιονομική απάντηση στην πανδημία, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως το ορατό μέρος της «διάσωσης» – αφού υπάρχει επί πλέον ένα αόρατο που δεν αφορά τις άμεσες εκπτώσεις, καθώς επίσης τις στηρίξεις των επιχειρήσεων και των εργαζομένων. Το αόρατο αυτό μέρος συνίσταται κυρίως στις περιόδους ανοχής ή χάριτος στις υποχρεώσεις δανεισμού ή μίσθωσης – καθώς επίσης στην παροχή επιστρεπτέων προκαταβολών κλπ.
Για παράδειγμα, αποφασίσθηκε η μη πληρωμή τόκων για τα δάνεια, η καθυστέρηση των χρεολυσίων (δόσεις), η επιδότηση των ενοικίων ή η μη πληρωμή τους – όπου όμως οι ιδιοκτήτες ακινήτων πρέπει να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια ή τους φόρους ιδιοκτησίας κοκ. Ορισμένα δε από αυτά τα μέτρα θα προσβληθούν στα δικαστήρια – αμφισβητώντας την επιβολή τους. Με απλά λόγια, ο πλήρης οικονομικός αντίκτυπος της πανδημίας δεν έγινε ποτέ αισθητός, εν μέρει επειδή πλήθος δανείων και άλλων υποχρεώσεων παρέμειναν σε αναστολή – οπότε, όταν όλες αυτές οι «επιστρεπτέες πληρωμές/προκαταβολές» καταστούν απαιτητές, θα ακολουθήσουν μαζικές αθετήσεις πληρωμών και χρεοκοπίες.
Προφανώς λοιπόν, οι οικονομικές ζημίες που έχουν προκαλέσει τα κλειδώματα δε θα εξισορροπηθούν μέσα σε λίγες εβδομάδες ή μήνες – ενώ ένα μεγάλο μέρος του χαμένου πλούτου θα είναι μόνιμο, επιβαρύνοντας όχι μόνο τη σημερινή, αλλά και τις επόμενες γενιές. Η ανάπτυξη θα επιστρέψει μεν, αλλά θα είναι αδύναμη – παρά τις αντίθετες προβλέψεις πολλών «ειδικών». Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να γίνει ένα ακόμη πολιτικο-οικονομικό λάθος, όπως με τα κλειδώματα – με την πρόβλεψη ρυθμών ανάπτυξης που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν σε λανθασμένες αποφάσεις.
Η ΕΛΛΑΔΑ
Στο παράδειγμα της Ελλάδας, μετά τα 24 δις € που σπατάλησε η κυβέρνηση το 2020 με δανεικά για καταναλωτικούς και όχι για επενδυτικούς σκοπούς, με την ύφεση στο 11,5% περίπου και όχι στο 8,2% λόγω των αλχημειών της ΕΛΣΤΑΤ, σχεδιάζεται η σπατάλη ακόμη 16 δις € για το 2021 ή στο 9,7% του ΑΕΠ μας των 165 δις € – με την πρόβλεψη ρυθμού ανάπτυξης της τάξης του 4%, οπότε πολύ χαμηλότερου από τα χρήματα που θα δαπανηθούν.
Εν προκειμένω, θα είχε κάποια λογική μόνο εάν η ΕΕ μας έχει υποσχεθεί τη διαγραφή των χρεών της πανδημίας – αφού διαφορετικά η χώρα μας θα οδηγηθεί πολύ σύντομα σε ένα πολύ πιο αυστηρό μνημόνιο από το σημερινό της «ενισχυμένης εποπτείας», όπου πράγματι χρησιμοποιούμαστε ως πειραματόζωο του Ν472/2013 της ΕΕ.
Με δεδομένο δε, το ότι έχουμε ήδη υποθηκεύσει τα πάντα, ενώ τα χρέη μας (δημόσιο, κόκκινο ιδιωτικό, εξωτερικό) είναι στη στρατόσφαιρα, θα μας ζητηθούν ως ανταλλάγματα για την αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεων μας, ξανά εθνικές παραχωρήσεις – όπως του ονόματος της Μακεδονίας, έναντι των 95 δις € που έληγαν το 2018 και δεν είμαστε σε θέση να εξοφλήσουμε.
Εκτός αυτού, υπάρχει το πρόβλημα των τραπεζών, όπου το δημόσιο κινδυνεύει να εκπέσουν οι εγγυήσεις του των 24 δις € για τα προγράμματα Ηρακλής Ι και ΙΙ, σύμφωνα με φιλοκυβερνητικά έντυπα – όπως δυστυχώς έχουμε προβλέψει. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τον αναβαλλόμενο φόρο (16,5 δις €) που η Τράπεζα της Ελλάδας θεωρεί βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια του συστήματος – ενώ η πιθανότατη ενεργοποίηση του στην Τράπεζα Αττικής, θα είναι αποφασιστικής σημασίας.
Επίσης, με την ενδεχόμενη επιβάρυνση των τραπεζών στα πλαίσια του IFRS-9, όπως έχουν προειδοποιήσει τόσο η ΤτΕ, όσο και η KPMG – όπου η πρώτη αναφέρεται σε πολλά «λουκέτα» επιχειρήσεων μετά το τέλος της πανδημίας, όταν σταματήσουν τα προγράμματα στήριξης. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε την έκθεση του τραπεζικού συστήματος στον ELA της ΕΚΤ – σε επίπεδα που πλησιάζουν τα αντίστοιχα του 2015.
Στα πλαίσια αυτά, θα ήταν λάθος να θεωρηθεί πανάκεια ο τουρισμός – ακόμη και αν υποθέσουμε πως θα υπερβεί τις προβλέψεις ανόδου του στο 50% του 2019 ή τα 9,1 δις € άμεσα έσοδα. Όσον αφορά δε το Ταμείο Ανασυγκρότησης, η συμβολή του στο ΑΕΠ δε θα είναι ιδιαίτερα μεγάλη – ειδικά λόγω του τρόπου με τον οποίο θα δοθούν τα χρήματα.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ολοκληρώνοντας, είναι πια αποδεδειγμένο πως τα κλειδώματα ήταν καταστροφικά για την οικονομία, χωρίς να συμβάλλουν στην καταπολέμηση της πανδημίας – οπότε πως η συγκεκριμένη πολιτική ήταν εντελώς λανθασμένη. Το λάθος όμως δεν πρέπει να συνεχισθεί, με την προσμονή μεγάλων ρυθμών ανάπτυξης και με νέα σπατάλη χρημάτων με δανεικά – ενώ θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα για την επόμενη ημέρα, προτού η Ελλάδα οδηγηθεί σε μία ακόμη μεγάλη περιπέτεια, από την οποία αυτή τη φορά θα κινδυνεύσει να χαθεί ως Έθνος.
Λύσεις υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν, όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές – αρκεί να υπάρχει σχέδιο, εθνική υπερηφάνεια και όραμα. Εν τούτοις, όταν διαπιστώνουμε πως τα λάθη συνεχίζονται, ενώ δε γίνεται καμία συζήτηση για το μέλλον της πατρίδας μας, κυριολεκτικά απογοητευόμαστε – χωρίς καμία διάθεση απαισιοδοξίας.
*Ο Βασίλης Βιλιάρδος (Ζάκυνθος, 1955) είναι Έλληνας οικονομολόγος, επιχειρηματίας και πολιτικός. Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, εξελέγη βουλευτής επικρατείας με την Ελληνική Λύση. Σπούδασε στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ). Ακολούθως, συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, εκπονώντας τη διπλωματική εργασία του με στόχο τη διδακτορική διατριβή. Μετά από 5 χρόνια, ίδρυσε επιχείρηση εισαγωγής και διανομής ελληνικών προϊόντων στη Γερμανία. Έχει εκδώσει σε πολλές εφημερίδες, περιοδικά και το διαδίκτυο, αναλύσεις για την οικονομική κρίση. Ακόμα, έχει εκδώσει τρία βιβλία με τον τίτλο «Η κρίση των κρίσεων». Έχει συμμετάσχει σε πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συνεντεύξεις, γύρω από την οικονομική κρίση. Από το 2018, συμμετέχει στην Ελληνική Λύση, ως Αντιπρόεδρος και Υπεύθυνος Προγράμματος του κόμματος. Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας με την Ελληνική Λύση και συμμετέχει στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής, τη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, την Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, σχετικά με τη διερεύνηση αδικημάτων που τυχόν έχουν τελεσθεί από τον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Δ. Παπαγγελόπουλο και τη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων.
Οι δράσεις εθελοντισμού παίζουν σημαντικό ρόλο στην τοπική κοινωνία. Ο εθελοντισμός άλλωστε, αποτελεί μία εκδήλωση κοινωνικής συμπεριφοράς όπου τα άτομα, χωρίς το κίνητρο της υλικής ανταμοιβής, προσφέρουν τον ελεύθερο χρόνο τους για ένα κοινωφελή σκοπό, είτε με δική τους πρωτοβουλία είτε στο πλαίσιο μιας ομάδας ή φορέα. Η έννοια του εθελοντισμού, αυτή καθαυτή, είναι η βοήθεια σε κάποιον που έχει ανάγκη, η συμπόνια, η συμπαράσταση, η συμβολή στην προσπάθεια για μια πιο δίκαιη κοινωνία και γενικά η συμμετοχή στη συντήρηση και ανέξοδη λειτουργία ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού. Η δύναμη του εθελοντισμού στις κοινωνίες των πολιτών είναι η βοήθεια στην διάδοση αξιών και κανόνων, η διευκόλυνση στην άσκηση κοινωνικών δικαιωμάτων, η συμβολή στη διάχυση πληροφοριών, η παροχή πληροφόρησης και γνώσης, η δημοσιοποίηση προβλημάτων κ.λπ. Οι υποχρεώσεις των εθελοντών είναι να σέβονται τις αρχές και τους κανόνες τις ομάδας ή φορέα που συμμετέχουν, να κάνουν όσο πιο καλή δουλειά μπορούν, να είναι συνεπείς σε ότι αναλαμβάνουν, να έχουν σεβασμό προς τους άλλους και να τηρούν τους κανόνες προσωπικών δεδομένων, όπως ορίζει η νομοθεσία. Ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής και δρα εποικοδομητικά στο κοινωνικό στερέωμα καθώς αφορά όλους ανεξάρτητα από κοινωνικές και οικονομικές διακρίσεις, προάγει την ενεργή συμμετοχή των πολιτών στην προάσπιση των θεμελιωδών τους δικαιωμάτων και ενδυναμώνει την κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή. Σύμφωνα με τις βασικές αρχές, ο εθελοντισμός είναι μία κίνηση καλής θέλησης, δεν είναι υποχρεωτικός και στηρίζεται στην αυτόβουλη συμμετοχή του ενεργού πολίτη. Στόχος ενός εθελοντή είναι η βελτίωση των κοινωνικών, οικονομικών περιβαλλοντολογικών, αθλητικών, εκπαιδευτικών και άλλων θεμελιωδών αναγκών μιας κοινωνίας. Στο πλαίσιο αυτό στον Καναδά, όπως συμβαίνει σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες, έχουν κάνει την εμφάνισή τους πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις με πληθώρα εθελοντικών δράσεων και κύρια πεδία εφαρμογής την υγεία, τον πολιτισμό, τις κοινωνικές υπηρεσίες, την εκπαίδευση. Τα τελευταία χρόνια η παρουσία του οργανωμένου εθελοντισμού γίνεται όλο και πιο αισθητή στην παροικία μας. Χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της παρουσίας είναι οι κοινωφελείς δραστηριότητες διαφόρων εθελοντικών οργανώσεων όπως του «Οργανισμού Τρίτης Ηλικίας ΦΙΛΙΑ», του «Magic Mission», του «Φιλανθρωπικού Οργανισμού Ελληνίδων Κυριών», του «Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Σωκράτης», της «Ερανικής Επιτροπής EKMM», της «ΑΧΕΠΑ», του «Λυκείου Ελληνίδων Μόντρεαλ» κ.α. Συχνά, οι εθελοντικές οργανώσεις καταφεύγουν σε ερανικές προσπάθειες ώστε να συγκεντρώσουν τα απαιτούμενα χρήματα για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένους σκοπούς. Μία τέτοια προσπάθεια είναι και ο Ραδιοέρανος για τις ανάγκες των ελληνικών μας σχολείων που ξεκίνησε to 1997 με τη συμμετοχή όλων των Eνημερωτικών Mέσων της παροικίας μας. Οι ανάγκες αυτές, δυστυχώς, εξακολουθούν να υφίστανται. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, τα ΜΜΕ ένωσαν και πάλι τις προσπάθειές τους με αποτέλεσμα να συγκεντρωθεί ένα σεβαστό ποσό που τείνει να ξεπεράσει τις $250.000. Πίσω από κάθε μεγάλη επιτυχία κρύβονται πολλοί άνθρωποι που φανερά ή σιωπηρά οργανώνουν τον έρανο. Συγχαρητήρια σε όλους. Ενωμένοι μπορούμε να επιτύχουμε πολλά…
Η NACI προτείνει ανάμειξη εμβολίων βάσει ερευνών από Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο
Δημήτρης Ηλίας
Ο Καναδάς αλλάζει τις κατευθυντήριες γραμμές του σχετικά με την ανάμιξη και αντιστοίχιση δεύτερων δόσεων εμβολίων COVID-19 και θα συμβουλεύει τους Καναδούς να συνδυάσουν είτε τις λήψεις AstraZeneca – Oxford, Pfizer – BioNTech ή Moderna σε ορισμένες περιπτώσεις.
Η Εθνική Συμβουλευτική Επιτροπή Ανοσοποίησης (NACI) θα προχωρήσει σε νέες κατευθυντήριες εντολές σε επαρχίες και επικράτειες τις επόμενες ημέρες και θα προτείνει να ακολουθήσει μια δεύτερη δόση από τη Moderna ή την Pfizer μετά τον πρώτο εμβολιασμό με AstraZeneca, σύμφωνα με το CBC.
Για τους Καναδούς που είχαν μια πρώτη δόση Moderna ή Pfizer, η NACI θα συστήσει η δεύτερη δόση να μπορεί να είναι ή από τη μία ή από την άλλη εταιρία – επειδή και οι δύο χρησιμοποιούν παρόμοια τεχνολογία mRNA.
Η ενημερωμένη καθοδήγηση NACI βασίζεται σε αναδυόμενες έρευνες από την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο που διαπίστωσαν ότι η ανάμιξη και αντιστοίχιση των εμβολίων AstraZeneca και Pfizer ήταν ασφαλής και αποτελεσματική στην πρόληψη του COVID-19.
Από τη στιγμή συγγραφής αυτού του άρθρου, πάνω από 21.878.000 Καναδοί έχουν λάβει τουλάχιστον μία δόση κάποιου εμβολίου, ενώ στο Κεμπέκ το 65% του πληθυσμού έχει εμβολιαστεί με τουλάχιστον μία δόση.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ανάμιξη των δόσεων εμβολίου COVID-19 οδηγεί σε περισσότερες αντιδράσεις, σύμφωνα με μελέτες, τα οποία μπορεί να είναι «το πρώτο σημάδι επιτυχίας».
Αξιωματούχοι του Κεμπέκ ανακοίνωσαν τον Απρίλιο, ότι η επαρχία θα αρχίσει να χορηγεί δεύτερες δόσεις στους πιο ευάλωτους κατοίκους της – ακόμη και αν η δεύτερη δόση δεν ταιριάζει με την πρώτη.
Η ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ
Η ισπανική μελέτη που καθοδήγησε το πόρισμα της NACI ανέλυσε 670 εθελοντές ηλικίας 18 έως 59 ετών που είχαν ήδη λάβει μια πρώτη δόση του εμβολίου AstraZeneca, με 450 εθελοντές να έλαβαν δόση Pfizer.
Η μελέτη διαπίστωσε ότι εκείνοι που είχαν αρχική δόση εμβολίου AstraZeneca και έλαβαν ένα δεύτερο εμβόλιο Pfizer είχαν αύξηση των IgG αντισωμάτων – τα οποία βρίσκονται συνήθως στην κυκλοφορία του αίματος και παίζουν βασικό ρόλο στη δημιουργία κυττάρων μνήμης που καταπολεμούν τον ιό – που ήταν 30 έως 40 φορές υψηλότερη από ό,τι σε μια ομάδα ελέγχου που έλαβε μόνο μία δόση AstraZeneca.
Τα αποτελέσματα της ισπανικής μελέτης ανακοινώθηκαν σε συνέντευξη Τύπου στις 18 Μαΐου και διαπίστωσαν επίσης ότι η παρουσία αντισωμάτων εξουδετέρωσης αυξήθηκε επτά φορές μετά από μια δόση Pfizer – σημαντικά περισσότερο από ό,τι μετά από μια δεύτερη λήψη AstraZeneca.
Διαπίστωσε επίσης, ότι μόλις το 1,7% των συμμετεχόντων ανέφερε σοβαρές παρενέργειες, οι οποίες περιορίστηκαν σε πονοκεφάλους, μυϊκούς πόνους και γενική αδιαθεσία.
Η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ
Τα πρώτα αποτελέσματα από μια άλλη πρόσφατη μελέτη από το Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία συνεισέφερε στο πόρισμα της NACI, διαπίστωσε ότι η ανάμιξη διαφορετικών εμβολίων COVID-19 για δεύτερη δόση, θα μπορούσε να αυξήσει την πιθανότητα κάποιου να έχει ήπιες ή μέτριες αντιδράσεις, όπως κόπωση, πονοκέφαλο ή πυρετό – συμπτώματα που θα μπορούσαν να αποδείξουν μια ισχυρή ανοσοαπόκριση.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στις 12 Μαΐου ως αλληλογραφία στο ιατρικό περιοδικό The Lancet και προήλθαν από τη δοκιμή εμβολίων Com-Cov της Ομάδας Vaccine Group, η οποία μελετά τη χρήση διαφορετικών συνδυασμών εγκεκριμένων εμβολίων COVID-19 για πρώτη και δεύτερη δόση.
Αντί κατάργηση της καραντίνας αυξάνεται το πρόστιμο στους παραβάτες στις $5.000!
Όπως είναι γνωστό, οι συμβουλευτικές επιτροπές απαρτιζόμενους από ειδικούς, είναι για να δίνουν -το λέει και ο τίτλος- συμβουλές στο σώμα που τις συγκρότησε. Στις 26 Μαΐου, η συμβουλευτική επιτροπή εμπειρογνωμόνων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για τις δοκιμές και τον έλεγχο covid-19 παρουσίασε έκθεση ζητώντας ότι για πολλούς λόγους, ακόμα και για λόγους υγείας, θα πρέπει να τερματιστεί η υποχρεωτική τριήμερη καραντίνα σε καθορισμένα ξενοδοχεία, για τους αεροπορικούς ταξιδιώτες που επιστρέφουν στον Καναδά και να τους αφήσουν να κάνουν καραντίνα στα σπίτια τους.
Η ΕΚΘΕΣΗ ΠΟΥ ΑΓΝΟΗΘΗΚΕ
Παράδοξο είναι, τι οδήγησε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να απορρίψει την έκθεση αυτή. Και αυτό το λέμε, διότι έχει πολλά σημεία που έχουν να κάνουν με τη μη αποτελεσματικότητα της καραντίνας στα ξενοδοχεία, όπου -μεταξύ άλλων- η έκθεση τονίζει:
-Το πρόγραμμα καραντίνας ξενοδοχείων είναι ακριβό τόσο για την κυβέρνηση όσο και για τους ταξιδιώτες.
-Οι Καναδοί που επιλέγουν να πληρώσουν πρόστιμα έως και 3.000 δολάρια ενδέχεται να μην ακολουθούν τις προφυλάξεις απομόνωσης.
-Ορισμένοι Καναδοί επιλέγουν να πετάξουν σε αεροδρόμια των ΗΠΑ κοντά στα καναδικά συνοριακά σημεία και να ολοκληρώσουν το ταξίδι στην πατρίδα τους από την ξηρά.
-Η κυβέρνηση να αναπτύξει ένα σύστημα για την έγκριση των σχεδίων καραντίνας των ταξιδιωτών κατά την άφιξη και πριν ταξιδέψουν.
-Η παραμονή σε καραντίνα τριών ημερών είναι «ασύμβατη με την περίοδο επώασης» του COVID-19.
Να σημειωθεί επίσης, ότι υπήρχαν εστίες κρουσμάτων και μετάδοσης του ιού στα συγκεκριμένα ξενοδοχεία.
ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ ΣΤΙΣ $5.000
Αντί λοιπόν να ακολουθήσουν τα σημεία της έκθεσης, οι καναδικές αρχές αυξάνουν από την Παρασκευή 4 Ιουνίου το πρόστιμο για κάθε ταξιδιώτη που παραβιάζει τους κανονισμούς της καραντίνας εγκεκριμένου ξενοδοχείου στα $5.000. Υπενθυμίζουμε ότι το τριήμερο «καραντίνας σε ξενοδοχείο» κοστίζει ως και $2.000 το άτομο.
Οι ταξιδιώτες πρέπει επίσης να κάνουν ένα τεστ COVID-19 πριν εισέλθουν στον Καναδά.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της κυβέρνησης, την περίοδο 14 Απριλίου ως 24 Μαΐου, περισσότεροι από 1.000 ταξιδιώτες τιμωρήθηκαν με πρόστιμο επειδή αρνήθηκαν να πάνε σε ξενοδοχείο καραντίνας και περισσότεροι από 400 τιμωρήθηκαν με πρόστιμο, επειδή δεν έκαναν το απαιτούμενο τεστ COVID-19 πριν πετάξουν στον Καναδά ή κατά την άφιξή τους σε καναδικό αεροδρόμιο.
ΑΛΛΟΣ… ΘΕΟΣ ΣΤΟ ΚΑΛΓΚΑΡΙ!
Στο σημείο αυτό πάντως πρέπει να αναφερθεί, ότι στον Καναδά υπάρχουν και… εξαιρέσεις! Όπως η επαρχιακή κυβέρνηση της Αλμπέρτα, η οποία από την αρχή της πανδημίας, είναι η μόνη που απέρριψε τις οδηγίες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για την «ξενοδοχειακή καραντίνα»! Επομένως, η αστυνομία στο αεροδρόμιο του Κάλγκαρι δε… μοιράζει πρόστιμα στους καναδούς ταξιδιώτες.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ
Η πολιτική της υποχρεωτικής καραντίνας, πόσο μάλλον «η ξενοδοχειακή καραντίνα», μείωσε δραστικά τα ταξίδια τουριστών αλλά και Καναδών που ήθελαν να επιστρέψουν από τις χειμερινές εστίες τους, όπως είναι η Φλόριντα. Πολλοί μάλιστα διάλεξαν να παραμείνουν -αντί να επιστρέψουν στον Καναδά- έως ότου ακυρωθεί η υποχρεωτική «ξενοδοχειακή καραντίνα». Μόνο 111.800 Καναδοί επέστρεψαν στο σπίτι με αεροπλάνο κατά τη διάρκεια του μήνα Φεβρουαρίου 2021, κάτω από τους μισούς (-52,1%) από ότι συνήθως.
Από την άλλη μεριά, ο τουρισμός υπέστη σχεδόν ολοσχερή καταστροφή. Συγκεκριμένα οι αφίξεις στον Καναδά από τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες μειώθηκαν κατά 94,1% τον περασμένο Φεβρουάριο σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα το 2020, καθώς οι μη απαραίτητες μετακινήσεις αποθαρρύνθηκαν από τις αρχές.
Λιγότεροι ξένοι ταξιδιώτες προσγειώθηκαν στον Καναδά το Φεβρουάριο, ειδικά εκείνοι από την Ευρώπη, ήτοι -96,3% σε σύγκριση με το Φεβρουάριο του 2020.
Ακόμα και ο αριθμός των αφίξεων αυτοκινήτων, που αντιπροσώπευαν περισσότερα από τέσσερα στα πέντε ταξίδια, μειώθηκε 91,2% ετησίως σε 182.800, εκ των οποίων 158.900 ήταν ταξίδια της ίδιας ημέρας, όπως παρουσιάζει έκθεση της Στατιστικής Υπηρεσίας Καναδά.
ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΠΑΡΟΙΚΩΝ
Η κατάσταση την υποχρεωτικής καραντίνας σε κυβερνητικά εγκεκριμένα ξενοδοχεία έχει αγανακτήσει πολλούς. Τακτικά λαμβάνουμε τηλέφωνα από συμπάροικους που η αγανάκτηση τους έχει περάσει στο στάδιο θυμού κατά της κυβέρνησης. Μερικοί διστάζουν να ταξιδέψουν λόγω της «υποχρεωτικής ξενοδοχειακής καραντίνας».
«Τα λεφτά είναι πολλά είτε το ξενοδοχείο είτε το πρόστιμο για μένα» μας λέει ο κυρ Μανώλης που θέλει να πάει ταξίδι με τη γυναίκα του στο χωριό του στην Κρήτη. «Δηλαδή μου λένε να πληρώσουμε μια ολόκληρη σύνταξη του μηνός για να πάμε στην πατρίδα. Αν είναι έτσι δε θα πάμε, αλλά και ούτε θα πάμε να ψηφίσουμε κανέναν από δαύτους στις επόμενες εκλογές», μας τόνισε.
Τουλάχιστον ο κυρ Μανώλης θα περάσει το καλοκαίρι με τη σύζυγό του. Όμως αυτό που περνά ο κύριος Γιώργος Α. του τρώει τα… σωθικά του κάθε μέρα.
«Η γυναίκα μου έπρεπε να πάει στην Ελλάδα αλλά δεν επιστρέφει λόγω αυτή της «βλακώδους» υποχρεωτικής καραντίνας σε ξενοδοχείο». Ο κυρ Γιώργης έχει να δει τη γυναίκα του πάνω από 10 μήνες. «Λόγω της υγείας της δεν μπορεί η γυναίκα μου να μείνει σε ξενοδοχείο. Και εφόσον δεν επιτρέπεται, διάλεξε να παραμείνει στην Ελλάδα έως ότου αλλάξει την άστοχη και παρανοϊκή πολιτική η κυβέρνηση, οπότε με την επιστροφή της να κάνει καραντίνα στο σπίτι μας» είπε, τονίζοντας κι αυτός ότι θα απέχει από το να ψηφίσει στις επόμενες εκλογές.
Σύμφωνα με την καναδική κυβέρνηση οι περιορισμοί καραντίνας σε ξενοδοχεία πρόκειται να λήξουν στις 21 Ιουνίου. Αλλά και πάλι αυτό έγκειται αν τα κρούσματα μειωθούν και δεν υπάρχουν νέες παραλλαγές του ιού.
Προς το παρόν διαλέγεται: πρόστιμο $5.000 ή «καραντίνα ξενοδοχείου» $2.000.
Tεράστια επιτυχία σημείωσε ο Ράδιο-έρανος για την ενίσχυση των ελληνικών σχολείων της ΕΚΜΜ, ο οποίος πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 29 Μαΐου 2021
Της Ιουστίνης Φραγκούλη – Αργύρη
Τεράστια επιτυχία σημείωσε ο Ράδιοέρανος για την ενίσχυση των ελληνικών σχολείων της ΕΚΜΜ, ο οποίος πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 29 Μαΐου 2021, με τη συνεργασία των τριών ραδιοφωνικών σταθμών, CFMB, Radio Centre Ville και Ράδιο Ακρίτες, συγκεντρώνοντας μέχρι στιγμής το ποσόν των $250.000! Υπό το συντονισμό του εκδότη και δημοσιογράφου Γιώργου Γκιούσμα, οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί Μιχάλης και Σούλα Τελλίδη από το CFMB, ο εκδότης-παραγωγός Δημήτρης Παπαδόπουλος από το Radio Centre Ville και οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί Κώστας Δανιηλίδης και Βασιλική Λαντζανάκη από το ΡάδιοΑκρίτες, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους από τα ερτζιανά για να προσελκύσουν τον ενθουσιασμό του κόσμου, που ανταποκρίθηκε με γενναιόδωρες προσφορές.
Ο Ράδιο-έρανος, ο οποίος διήρκεσε 8 ολόκληρες ώρες και πραγματοποιήθηκε στο Palace Reception Halls υπό την τεχνική επιμέλεια του Δημήτρη Παπαδόπουλου, τέθηκε σε επαναλειτουργία (μετά από πέντε χρόνια διακοπής του) από τον δρα Γιώργο Τσούκα, που πιστεύει με πάθος στην ελληνική παιδεία και στοχεύει να οργανώσει παράλληλες εκδηλώσεις, προκειμένου να συμπληρώσει το ποσόν των 600.000 δολαρίων μέχρι το τέλος του χρόνου. Ο Δρ. Γιώργος Τσούκας, αρχιτέκτονας του εράνου σε συνεργασία με την Ερανική Επιτροπή της ΕΚΜΜ, της οποίας φέτος ηγήθηκε ο Γιάννης Μούκας ως επίτιμος πρόεδρος, έκανε την υπέρβαση να συνενώσει όλα τα ενημερωτικά μέσα, εφημερίδες και ραδιόφωνα της παροικίας, προκειμένου να υποστηρίξουν με μια φωνή τον έρανο, που δίνει μια μικρή ανάσα στα ελληνικά σχολεία ΣΩΚΡΑΤΗΣ-ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ της ημερήσιας τρίγλωσσης εκπαίδευσης.
Όπως δήλωσε ο Δρ. Γιώργος Τσούκας: «Είναι χρέος μας να διαφυλάξουμε και να προωθήσουμε την ελληνική γλώσσα μέσα από τα σχολεία μας, που αποτελούν πρότυπο διδασκαλίας τριών γλωσσών στο καθημερινό τους πρόγραμμα. Ανακαλώντας τους λόγους του Ισοκράτη τόνισε: τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνομα πεποίηκε μηκέτι τοῦ γένους ἀλλὰ τῆς διανοίας δοκεῖν εἶναι, καὶ μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας ἢ τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας». (Το όνομα τών Ελλήνων να είναι σύμβολο όχι πλέον τής καταγωγής αλλά τής πνευματικής ανυψώσεως και να ονομάζονται Έλληνες εκείνοι που παίρνουν τη δική μας μόρφωση και όχι αυτοί που έχουν την ίδια καταγωγή»). Από το στούντιο του Ραδιομαραθωνίουπέρασαν προσωπικότητες του ελληνικού επιχειρηματικού, επαγγελματικού και πνευματικού κόσμου, με το Νίκο Τσατά, ιδιοκτήτη του Palace Reception Halls, να προσφέρει το ποσόν των 30.000 δολαρίων και τον πρώην πρόεδρο της ΕΚΜΜ και νυν εκτελεστικό αντιπρόεδρο του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ, Γιάννη Θεοδοσόπουλο, να μιλάει με πάθος για τα σχολεία Σωκράτης-Δημοσθένης από τα οποία αποφοίτησαν οι τρεις σήμερα καταξιωμένες επαγγελματικά κόρες του, την ίδια στιγμή που κατέθεσε το ποσόν των 25.000 δολαρίων. Συγκινητικές στιγμές πρόσφερε η παρουσία του επίτιμου προέδρου της ΕΚΜΜ Δημήτρη Μανωλάκου ο οποίος μετέτρεψε τα ημερήσια σχολεία στο γαλλικό σύστημα παιδείας τη δεκαετία του ’70, με αποτέλεσμα να παίρνουν επί σειράν ετών γενναία κρατική επιχορήγηση από την κυβέρνηση του Κεμπέκ για να επιβιώσουν μέσα στα χρόνια. Η πιο ευχάριστη έκπληξη ήταν η παρουσία στο στούντιο του πρώην προέδρου της ΕΚΜΜ Βασίλη Κατσαμπάνη, που ενθουσιωδώς διακήρυξε την ανάγκη προσήλωσης της παροικίας στην επιβίωση των σχολείων μας. Ο πρώην πρόεδρος Νικόλας Παγώνης επίσης μίλησε με πάθος για την ανάγκη ενίσχυσης των ελληνικών σχολείων ημερήσιας και συμπληρωματικής εκπαίδευσης.
Συγκινητικά ήταν επίσης τα στιγμιότυπα των μαθητών των ελληνικών σχολείων που σε άψογα ελληνικά κατέθεσαν την αγάπη τους για την ελληνική γλώσσα και παιδεία. Παρεμβάσεις για την προώθηση του εράνου έκαναν ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στο Μόντρεαλ Μιχάλης Γαβριηλίδης, η θαλερή Ρένα Παπαθανάκου με την υπέροχη ραδιοφωνική φωνή της, ο Καθηγητής Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου του Μοντρεάλ Ζακ Μπουσάρ, η αειθαλής αγωνίστρια Βρησηίς Μαύρου-Παϊδούση, ο πρώην επαρχιακός βουλευτής Χρήστος Σύρος, οι μεγάλοι δωρητές της παροικίας Παναγιώτα και Γιώργος Τσίτουρας, των οποίων τα 8 παιδιά φοίτησαν στα σχoλεία ΣΩΚΡΑΤΗΣ-ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ καθώς και άλλα γνωστά πρόσωπα της παροικίας. Η υπογράφουσα κατά την αντιφώνησή μου, αναφέρθηκα στην κοινωνιολογική ανακατάταξη του εράνου, όπου βλέπουμε για πρώτη φορά νέους επαγγελματίες και επιχειρηματίες να προσφέρουν σημαντικά ποσά στο ράδιο-έρανο, τιμώντας έτσι την ελληνική παιδεία αλλά και δημιουργώντας πρότυπα για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης προς τον Κοινοτικό οργανισμό. Δυναμικό παρόν έδωσαν οι ομοσπονδιακοί βουλευτές Άννυ Κουτράκη, Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος και Fayçal El-Khoury, καθώς και οι δημοτικοί σύμβουλοι Μαίρη Ντέρος, Βασίλης Καρυδόγιαννης και Αγλαΐα Ρεβελάκη. Ο πρόεδρος της ΕΚΜΜ Ανδρέας Κριλής έκλεισε το Ράδιο-έρανο ανακοινώνοντας το τελικό ποσόν, ενώ στο στούντιο παρευρέθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωντανήςαναμετάδοσης η εκτελεστική αντιπρόεδρος Κωνστάνς Καρβέλα και η αντιπρόεδρος και ταμίας Βούλα Νεοφωτίστου. Στα μέλη της Ερανικής Επιτροπής που δούλεψαν με πάθος και αφοσίωση αξίζουν συγχαρητήρια: Πρόεδρο Σταύρο Τσινάλη, αντιπρόεδρο δρα Γιώργο Τσούκα, ταμία Τάσο Παπακώστα, γραμματέα Βούλα Αμπελακιώτη και τα μέλη: επίτιμο πρόεδρο Γιάννη Μούκα, Άντζη Βούρθη, ομοσπονδιακή βουλευτή Εμμανουέλλα Λαμπρόπουλος, δρα Μιχάλη Τσούκα, Ανδρέα Χριστόπουλο, Γιώργο Τσίτουρα, δρα Μιλτιάδη Γεωργιόπουλο, Τάσο Ξυπολυτάκη, Γιώργο Κουφάλη, Δημήτρη Κωστόπουλο, Παναγιώτη Πλιάκα, Δημήτρη Ξένο, Χρήστο Παπαχριστόπουλο, Νίκο Γεωργιάδη, Άγγελο Ελευθεριώτη και Γιάννη Αμανατίδη
